‫من یه بچه‌ی به سرپرستی گرفته شده بودم، ‫هیچوقت مادر و پدر واقعی خودمو نشناختم.
‫ظاهراً، والدینم با گیلد دزدان در ارتباط بودن.
‫توی یه حادثه توی کارشون کشته شدن، ‫ برای همین تحت مراقبت گیلد قرار گرفتم.
‫و ظاهراً، به پدر فعلیم وابسته شدم.
‫اون‌موقع، بِرَنس...
‫خب، یه رازه.
‫راستش فکر می‌کنم یه دروغه.
‫اما، یه خاطره دارم که توش لباس پدرم توی گیلد دزدا رو گرفتم.
‫همین برام کافیه.
‫برای پدرم، کسی که بزرگم کرده احترام قائلم.
‫برای همین به این دانجن اومدم...
‫اینجا اومدم دنبالش، جایی که توش ناپدید شد.
‫هدف فعلیم پاکسازی طبقه‌ی نهمه... ‫و بعدش، می‌رم سراغ طبقه‌ی ده.
‫و در مورد ارزش واقعی اینم کنجکاوم.
‫و جدای اون، حس می‌کنم به کارمم یکم... فقط یکم عادت کردم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح بخیر.
‫به کارم عادت کردم... برای همین یه‌چیزی فهمیدم.
‫امروز قبل از اینکه بریم سر کار، می‌شه یه‌چیزی ازت بپرسم؟
‫بله بفرما.
‫بل... تو کی می‌خوابی؟
‫من هر روز می‌خوابم.
‫شبا دیروقت...
‫خوابت نمی‌بره؟
‫راستش نه.
‫گمونم بعضی از آدما روی یه بالشت متفاوت خوابشون نمی‌بره.
‫و صبحایی که خیلی زود بیدار می‌شم...
‫به این زودی بیدار شدی؟
‫هه‌هه!
‫همیشه داری کار می‌کنی.
‫خب... اینجا محل سکونتمه.
‫محل سکونت؟
‫من یه اتاق شخصی دارم، اما کل این دانجن خونه‌مه.
‫خونه‌ت...؟
‫چون خونه‌شه... پس چون خونه‌شه؟
‫آه کشید؟
‫یه دانجن خونه‌ست... اولین باره همچین چیزی می‌شنوم.
‫کجا بزرگ شدی، بل؟
‫بزرگ شدم...؟ درسته، اینجا جاییه که بچگیمو گذروندم.
‫که اینطور.
‫اگه انقدر زمان توی این دانجن گذرونده که توش بزرگ شده باشه،
‫پس معلوم می‌شه چرا عقل سلیمش انقدر منحرف شده‌ست.
‫یه خونه... یه دانجن خونه باشه...
‫ببخشید دیوار... ببخشید که دیوار خونه‌تو خراب کردم.
‫ها؟... اشکالی نداره.
‫به عبارتی، فقط چون توی محیط کارتی، به این معنی نیست که داری کار می‌کنی...؟
‫خب، ممکنه اینطور باشه ممکنه هم نباشه...
‫کدومش؟
‫چـ ـ چطوری بگم...؟ خب... من همیشه اینطوری بودم...
‫همیشه وقتی موقعیت اضطراری‌ای نیست که نیاز ‫ به رسیدگی داشته باشه هرکاری دلم بخواد می‌کنم.
‫برای همین کار یه‌طور کارای خونه‌ست، گمونم....
‫هوم...
‫توی این دانجن اتاقی رو ندیدم که یه‌طور سرگرمی براش ‫ تلقی بشه، ‫جدای اونایی که برای توسعه‌ست.
‫حتی وقتی وقت آزاد داره، هنوزم ترجیح می‌ده دانجنو مدیریت کنه؟
‫با عقل جور در میاد...
‫نه وایسا...
‫باید یه‌طور سرگرمی‌ای چیزی داشته باشی، نه؟
‫مثلاً...
‫در مورد من، من وسایل کاوشو تعمیر می‌کنم...
‫بل زیاد ازش استفاده نمی‌کنه، پس لازم نیست.
‫راستش، عموماً کجا نگهش می‌داره؟
‫در مورد تجدید منابع گیاهای دارویی و تجهیزات مختلف چی؟
‫اینم یه‌طور کار بیشتر برای بل‌ـه. ‫و گمونم اونا رو می‌ذاره به‌عهده‌ی گولما.
‫تمرین چی؟
‫یه حسی بهم می‌گه بل از این کارا نمی‌کنه.
‫دیگه چی...؟ دیگه چیزی می‌مونه...؟
‫پس گمونم همینه.
‫درسته، برای من، مدیریت دانجن یه‌طور کاره، ‫اما برای بل، کار روزمره‌ست.
‫گیج‌کننده‌ست...
‫من تجربه‌ای توی کارایی جز کاوشگری ندارم، برای همین نمی‌دونم.
‫ببخشید که وقتتو گرفتم.
‫نه نه.
‫بریم سر کارمون؟
‫بله. خب خانم کلی. امروز کاری هست که بخوای انجام بدی؟
‫منظورت چیه؟
‫اون‌روز به قلعه‌ی سلطنتی رفتیم، درسته؟
‫آره رفتیم.
‫بعد از سروکله زدن با چیز رومخی مثل اونا، ‫باید یکم مرخصی بگیری.
‫منظورت مرخصی بعد از انجام یه‌کار بزرگه؟
‫آه، منظورم مرخصی از کار نیست، بلکه یه‌طور مرخصی به‌عنوان کاره.
‫فرقش چیه؟
‫کار نمی‌کنی، ولی حقوق می‌گیری.
‫همچین کله‌خری‌ای قابل قبوله؟
‫کله‌خری؟
‫عه خب... سروکله‌زدن با آدم‌ها خسته‌کننده‌تر ‫از سروکله‌ زدن با هیولاهاست، پس سخت‌کوشیت لایق پادشه.
‫آها...
‫در اون صورت، چرا خودت یه‌کاری که دوست داریو انجام نمی‌دی، بل؟
‫نگران نباش. من همیشه دارم همین‌کارو می‌کنم...
‫چه زندگی خوبی داره.
‫پاداش... کاری که می‌خوام انجام بدم...
‫هنوز به تنهایی نمی‌تونم از پس هیچ‌کدوم ‫ از کارای دانجن بر بیام،
‫چه برسه کاری که خودم تنهایی بخوام انجام بدم.
‫باید خیلی بیشتر مطالعه کنم، تا بتونم از پس این مدل کارا بر بیام...
‫من می‌خوام کار کنم.
‫چرا خب؟
‫می‌خوام هرچه سریع‌تر بتونم به حد کافی ‫کار بکنم تا لایق حقوقم باشم.
‫خب، اینجا ناتوانی منم مطرح می‌شه....
‫منظورم این نبود...
‫این کاریه که دلم می‌خواد بکنم.
‫انقدر جدیه که نمی‌دونم چیکار کنم.
‫آخه تو تازه اینجا مشغول به کار شدی خانم کلی، ‫برای همین من یه شغل ثابت به عهده‌ت نمی‌ذارم.
‫بعدم، بیشتر کارای مدیریتی من برای انجام شدن به جادو نیاز دارن.
‫ولی بازم، من و آقای رانگارد، همه ‫به اینکه تو همکارمون شدی عادت کردیم.
‫هنوز خیلی کارها هست که ندیدیشون،
‫پس بیا همه‌چیزو امتحان کنیم، تا ببینیم کدومش برات بهتره.
‫چون، خب... چون اگه این وقتو بهم بدی کمک بزرگی برای منه.
‫هنوز درگیر کار بعدی بود؟
‫باشه، امروز مرخصی می‌گیرم.
‫بله!
‫همکار...؟
‫یه‌طورایی خوشحال شدم...
‫خیلی وقته ندیدمت، عه...
‫اسم من پکوموـه. و بله، خیلی وقته ندیدمت.
‫آه، درسته پکومو.
‫چیزی لازم داری؟
‫بیشتر وقتی این‌همه مدت اونجا وایسادی و ‫نگاه می‌کنی، باعث می‌شه یکم معذب‌کننده بشه...
‫قصدم نبود، عذر می‌خوام.
‫امروز مرخصی‌ای؟ چرا اینجایی؟
‫دنبال یه نفر... یعنی دنبال یه هیولا می‌گردم.
‫لازم نبود دقیق بگی...
‫روز اول همشون دوره‌م کرده بودن تا باهام ‫حرف بزنن، اما امروز همه‌شون فاصله گرفتن.
‫باعث می‌شه نزدیک شدن بهشون سخت بشه.
‫خب، می‌دونی...
‫در جریان باشین نسبت به هرکسی که در برابر ‫خانم کلی بی‌احتیاطی کنه، رحم نمی‌کنم.
‫آه، هیچی.
‫احتمالاً استرس گرفتن.
‫آخه، با یه اژدها سرشاخ شدی.
‫هوممم...
‫بعدم، دنبال کی می‌گردی؟
‫من اینجام، می‌تونم کمکت کنم.
‫آه، ممنون می‌شم.
‫می‌دونی، اولین روزی که اومده بودم اینجا...
‫هی هی، تو دختر همون یارو بادبُری؟
‫بادبُر؟
‫اگه گفتن «دختر» پس یعنی پدرته؟
‫می‌خوام همینو بفهمم.
‫ولی چطوری می‌خوای دنبالش بگردی؟
‫من به صداشون گوش می‌دادم.
‫صدا؟
‫صدایی که اون‌موقع شنیدم...
‫اوی، تو دختر بادبُری، درسته؟
‫پیداش کردم...
‫اهالی دانجن.
‫پیداشون کردم...
‫ها؟ چه‌خبره؟
‫و بعدش...
‫ببخشید.
‫عه، تویی.
‫ببخشید که مزاحم صحبتت شدم، یه سوالی ازت داشتم.
‫می‌شه یکم وقتتو بگیرم؟
‫بله بله؟ چیه چیه؟
‫راستش، منم یه سوال دارم که ازت بپرسم، اول از همه...
‫چه نزدیک!
‫آه، منو بینکی صدا کن.
‫خب، اسم اصلیم خیلی طولانی‌تره، ‫ولی گمونم اینطوری صدام کنی راحت‌تره.
‫ آ ـ آها...
‫و می‌دونی...
‫ببخشید، می‌شه آروم باشی؟
‫من که آرومم!
‫مگه بچه‌ای؟
‫چطوره بریم یه‌جا دیگه؟
‫کلی توجه جلب کردیم.
‫بـ ـ‌ببخشید.
‫همین‌جا خوبه.
‫تا بعد!
‫فعلاً!
‫خب چی می‌خواستی بپرسی؟ خیلی کنجکاوم!
‫جدی همینطوریه؟
‫قبلاً پرسیده بودی دختر بادبُرم یا نه، ‫می‌خوام بیشتر توضیج بدی.
‫ها؟ همچین چیزی پرسیدم؟
‫هوی، این چیزا رو یادت بمونه!
‫موقعی بود که بل، یعنی ناظر منو معرفی کرد.
‫عا آره...؟
‫خب چی شد؟
‫معمولاً هرچی تو ذهنمه رو می‌گم.
‫اینطور نیست که جزئیات کل حرفات یادت بمونه، نه؟
‫آره خب منطقیه.
‫هوی، این چیزا رو یادت بمونه!
‫بگذریم... می‌خوام راجع به بادبُر توضیح بدی.
‫باشه!
‫بادبُر کاوشگر خیلی خطری‌ایه!
‫حس می‌کنی صدای برش باد می‌شنوی... ‫و بعدش کشته می‌شی.
‫برای همین به این اسم صداش می‌زنن.
‫منبع صداش، پرتاب چاقوئه.
‫از بیرون دیدت پرتاب می‌شن، ولی انقدر ‫سریعن از که روبه‌رو هم نمی‌شه دید‌شون.
‫درحال‌حاضر راهی برای مقابله باهاش نیست.
‫باهاش جنگیدی؟
‫راستش قبل از اینکه بفهمم مردم.
‫اون برش بادش عین چی دروغ بود. ‫اصلاً صدایی نشنیدم.
‫اگه به‌اندازه‌ی کافی مهارت نداشته باش ‫عمراً اینم بفهمی.
‫ببخشید که تو طبقه‌ی پنجم! خودت اصن چی؟!
‫منم تاحالا ندیدمش.
‫یه‌چیزی مشکوکه...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چیه؟
‫منم باید با مشت می‌زدمش.
‫نه بابا. اون بیرون کلی چیز هست ‫که با مشت‌زنی نمی‌شه حریف‌شون شد.
‫می‌تونی سلاح عوض کنی، ولی اگه ‫دستت بشکنه بد می‌شه.
‫ها؟ ولی...
‫حتی منم بسته به حریفم از سلاح استفاده می‌کنم.
‫مشت زدن... بیشتر یه‌نوع وسواس شخصیه. ‫یا یه‌نوع سرگرمی.
‫مشت‌زنی به‌عنوان سرگرمی...!
‫پدری که من می‌شناسم فاصله رو کم ‫می‌کرد و از هنرای رزمی استفاده می‌کرد.
‫فکر نمی‌کنم کارش تو پرتاب بد باشه، ‫ولی اینکه همچین چیزیو سلاح اصلیش کرده...
‫حس غلطی داره.
‫ولی طبق حرفات، به طبقه‌ی ده رسید، نه؟
‫فک نمی‌کنم اگه می‌جنگیدیمم حریفش می‌شدم.
‫جدی؟
‫درسته...!
‫طبقه‌ی ده.
‫واضحه مشت‌زدن فایده‌ای نداره.
‫اگه بگیم داشته سبکشو برای مقابله ‫با اونا عوض می‌کرده...
‫نه، تصورش سخته.
‫بابام چاقو پرت کنه؟ نمی‌فهمم.
‫ولی بازم چرا می‌گی دخترشه؟ مگه شبیه‌ان؟
‫یه داستان خیلی معروفه که بادبُر ‫دخترشو با خودش برای تمرین آورده بود.
‫تاحالا نشنیدی؟
‫جدی؟ نشنیده بودم.
‫بادبُر.
‫فقط آدمی مثل بابای من با خودش ‫بچه‌شو میاره دانجن.
‫ولی خیلی درگیر مشت‌زدن بود، ‫بعد بیاد چاقو پرت کنه...؟ نمی‌فهمم واقعاً.
‫تازه الان فهمیدم... تاحالا ندیده ‫بودم بابام جدی باشه.
‫و بازم، همه‌ش می‌گفتم ازش پیشی می‌گیرم... ‫چقدر پررو.
‫خیلی خجالت‌آوره. خوشحالم به بل نگفتم...
‫ولی بازم، هدفم برای قوی‌تر شدن هنوز همونه.
‫تنها چیزی که نیازه...
‫یه سلاحه!
‫خیلی دلم می‌خواد یکی از سلاح‌های ‫آقا رانگاردو بگیرم.
‫فعلاً تو طبقه‌ی نُه می‌گردم و تمرین می‌کنم.
‫پس لقبش بادبُره، نه؟
‫برای اون پیرمرد زیادی خفنه.
‫یعنی پایگاه گابلینا تو دانجنه؟
‫آره. همین‌جا هم اصلاح نژاد انجام می‌دیم.
‫اصلاح... ها؟
‫چی گفت؟
‫پایگاه‌شون اینجاست.
‫صحیح.
‫جدی یه روستای گابلینه!
‫سلام.
‫بله درسته. همون بازرسی همیشگیه.
‫زبون گابیلنا...
‫گابلین‌ها... هیولاهایی که تو طبقات بالاتر گذاشته شدن.
‫می‌تونن از خنجر و چماغ استفاده کنن، ‫ولی ترجیح‌شون سلاح‌های اولیه‌ست.
‫گفته می‌شه به‌صورت تنها خیلی ضعیفن.
‫معمولاً هم گوهر نمیندازن.
‫پس یعنی برنمی‌گردن تو کریستال.
‫هرروز تعداد زیادی‌شون کشته می‌شن.
‫که یعنی حتماً سرعت تولیدمثل‌شون خیلیه...
‫و در رابطه با روش تولیدمثل‌شون...
‫زن‌های نژادهای دیگه رو اسیر و حامله می‌کنن!
‫چی شده؟
‫داشتم فکر می‌کردم بچه‌گابلینای ‫اینجا چطور به‌دنیا اومدن.
‫عا صحیح. اتفاقاً الان قراره بریم ببینیم. ‫بیشتر توضیح می‌دم.
‫ها؟
‫این مزرعه‌ست، نه...؟
‫آره.
‫جوونه...
‫اینجا مزرعه‌ی گابلیناست.
‫مزرعه‌ی گابلینا...؟
‫پس یعنی یه مزرعه‌ برای پرورش غذا برای گابلیناست؟
‫اینجا گابلینی کار نمی‌کنه، نه؟
‫مناسب این‌کار نیستن.
‫پس اونقدر هوش ندارن که بخوان خودشون ‫ سبزیجات برداشت کنن؟
‫عه؟ ها، اشتباه فهمیدی.
‫اینا گابلینن که دارن تو مزرعه رشد می‌کنن.
‫اینا گابلینن... که دارن رشد می‌کنن؟!
‫پـ ـ پس این گابلینه...؟
‫درسته. جوونه زده، برای همین یکم دیگه زمان نیاز داره.
‫عه، چه به موقع.
‫اونا قراره برداشت بشن، بریم ببینیم.
‫اومدیم بررسی کنیم.
‫از شاخش جوونه زده بیرون...
‫کنده شد!
‫اسبق من این روش رو ایجاد کرد.
‫صحیح.
‫ظاهراً اولش گابلین عادی گذاشته بود، ‫ولی جای تولیدمثل، داشتن منقرض می‌شدن.
‫خب گابلینن دیگه...
‫اسیر کردن همون چندتا کاوشگر زنی که ‫میومدن و تولیدمثل از اون طریق سخت بود...
‫وقتی اون‌طرف داستانی، همچین ‫مشکلاتی هم داری... نه؟
‫برای همین اسبقم کلی تحقیق کرد،
‫و فهمید گابلینا به‌شدت با ارواح خاک سازگارن.
‫و معلوم‌ شد خصوصیات سبزیجاتی‌ای دارن.
‫چیزه...
‫وقتی یه گابلین داخل دانجن می‌میره، دانجن جذبش ‫می‌کنه و این درخت همه‌شونو تبدیل به بذر می‌کنه.
‫بعد ارواح یه‌کاری می‌کنن که بشه ‫تو مزرعه پرورش‌شون داد.
‫صحیح.
‫قیافه‌ش داد می‌زنه نفهمیده!
‫چی دارن می‌خورن؟
‫یه‌نوع کود مغذی مخصوص.
‫سعی می‌کنیم زیاد چیزای متفرقه بهشون ‫ندیم تا مزه‌شون بهم‌ نریزه.
‫چقد دردسر دارن...
‫می‌خوام یکم بیشتر بهبودشون بدم، ‫ولی این تکنیک اسبقمه و من ندارمش.
‫نداریش...؟
‫بله. بهم یادش نداد.
‫ولی به‌این معنی نیست که تسلیم شدم! ‫خودم کم کم دارم تحقیق می‌کنم!
‫پس چیزایی هستن که بلم از پس‌شون بر نمیاد...
‫وقتی آماده شد خودم می‌برمش.
‫شبیه مجرمای اسیرشده‌ن...
‫عا، اگه به‌حال خودشون ول‌شون کنیم ‫مزرعه رو می‌کنن و اونایی که کاشته شدنو می‌خورن.
‫هم‌نوع‌خواری؟!
‫برای همین تا وقتی که آماده‌ بشن، ‫می‌بریم‌شون تو بخش مسکونی.
‫ولی بازم، گابلینا از بذر متولد می‌شن...
‫کاوشگرا تنها با تعداد به هیولاها غلبه می‌کنن.
‫برای همین احیاء با کریستال و همچین ‫سیستمی ضروریه.
‫وایسا، ضروریه...؟
‫چی شده؟
‫عا، هیچی.
‫چرا بل این‌همه زحمت می‌کشه تا ‫از این دانجن نگه‌داری کنه...؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هیولای کهن رعب‌آوری...
‫هوی، مطمئنم می‌خوای اسممو بفهمی، نه؟ ‫ولی عمراً بهت بگم!
‫ممکنه حتی نتونی چهره‌اش ‫را مشاهده نمایی...
‫چی گفتی؟ می‌خوای سیلکی صدام کنی؟ ‫نه بابا ول کن!
‫قسمت بعدی «اهالی دانجن»، قسمت ۱۱،
‫«کسانی که تحت حفاظت نیستن.»
‫چیزی می‌خوای؟
‫خیر.
دختر بادبُر
کسانی که تحت حفاظت نیستن