‫نمی‌دونم اوضاع اون مرد، ماچیو هیراکو، ‫خوب پیش می‌ره یا نه.
‫چون نگران حالش بودم، ‫تصمیم گرفتم تا تماشاش کنم.
‫من خدا هستم.
‫رستگاری ارواح بخشی از کار منه.
‫گرچه، حتی خدا هم اشتباه می‌کنه.
‫به اشتباه یه زندگی درخور فردی گناهکار رو ‫برای مردی بی‌گناه نازل کردم.
‫دخالت در کار کسانی که زندگی ‫خود رو تازه آغاز کردند، خلاف قوانینه.
‫تلاش کردم تا برای جبران کارم،
‫براساس خواست خودش یه فرصت ‫برای زندگی دوباره بهش دادم، اما...
‫مگه این جنگل پر از منطقه‌ها ‫و هیولاهای خطرناک نیست؟
‫فکر کنم اسمش جنگل مرگ بود...
‫اونو پرت کردن تو این جنگل و ‫بهش گفتن با مزرعه‌داری زندگی بکن.
‫این دیگه چه بازی ناجوریه؟
‫باید سریع‌تر برگردونمش... اما نه!
‫مگه همین الان نگفتم این خلاف قوانینه!
‫هنوز شانسی وجود داره که دوباره ‫به عنوان روح اینجا برگرده.
‫امیدوارم اون موقع عذرخواهیم رو بپذیره.
‫حتی خدا هم... اشتباه می‌کنه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اینا نتایج من بعد استفاده از ابزارهای مطلقه.
‫تونستم چیزای زیادی یاد بگیرم.
‫اول، محصولاتی هستن که تونستم ‫بدون کاشتن دونه‌ای بکارم‌شون.
‫سیب‌زمینی‌ها هستن،
‫پیازها،
‫گوجه‌ها، و...
‫کلم‌ها هم همینطور.
‫اینا دقیقاً گیاه‌هایی هستن که قبل‌تر ‫هنگام شخم‌زنی زمین بهشون فکر می‌کردم.
‫اگه زمان استفاده از ابزار مطلق ‫به گیاهی که می‌خوام بکارم فکر کنم،
‫بادمجون! بادمجون! بادمجون! بادمجون!
‫دونۀ اون در زمین جوونه می‌زنه.
‫من... کاهو... می‌خوام!
‫وقتی دنبال ثابت کردن این نظریه خودم بودم...
‫این اتفاق افتاد.
‫چیزی می‌خواستم که سریع ‫بعد جوونه زدن تشخیصش بدم،
‫پس زمان شخم‌زنی به این فکر کردم ‫که چقدر دلم سویا می‌خواد!
‫سویا! سویا! سویا!
‫و اون دقیقاً چیزی بود که گرفتم.
‫مطمئنم آخرش تبدیل به سویا می‌شن.
‫برای فعلاً، عقب وایمیستم و تماشا می‌کنم.
‫محصولاتی که کاشتم به‌خاطر ‫ابزار مطلق خیلی سریع رشد می‌کنن.
‫راستش، بعضی وقتا انقدر سریع رشد می‌کنن ‫که بعد از بیرون اومدن متوجه‌شون می‌شم.
‫مثلاً این سیب‌زمینی‌ها بعد آفتاب خوردن سبز شدن.
‫وقتی یادم میاد سیب‌زمینی سبز ‫سمّیه، یکم می‌ترسم.
‫برای جلوگیری ازش،
‫فکر کنم بهترین راه اینه که بغل ‫ریشه گیاه رو با خاک بپوشونیم.
‫موقع نگاه کردن به سبزیجات ‫تو دنیای خودم هیچی نمی‌فهمیدم،
‫اما مطمئنم کشاورزها خیلی ‫چیزها رو از تجربه‌هاشون فهمیدن.
‫تنها انتخاب من اینه که از اشتباهاتم درس بگیرم.
‫به‌هرحال، تنها دلیلی که می‌تونم اینجا مزرعه‌داری کنم
‫به لطف خدایانه.
‫برای همین تصمیم گرفتم مجسمه اون‌ها رو درست کنم.
‫محض اطلاع،
‫اونی که سمت چپه قراره خدای کشاورزی باشه.
‫بنظر میاد اینجا همه‌چیز داره متمدن‌تر می‌شه.
‫از خدایان متشکرم.
‫من اینجا یه سبک زندگی ابتدایی دارم.
‫ناهار امروز یه سوپ ‫درست شده از گوشت خرگوش،
‫و سبزیجات تازه بدون مواد شیمیاییه.
‫به عبارت دیگه، چیزای آب‌پزه.
‫چیز دیگه‌ای برای اضافه کردن ندارم.
‫همم، اورگانیک.
‫تازه خوردن گوشت حیوون‌ها خیلی راحته
‫اگه خون رو زود بعد کشتن خالی کنم.
‫سگ‌ها هم خوردن حیوون‌ها رو ‫بدون خون بیشتر دوست دارن.
‫بعضی وقتا نگران می‌شم که ‫دارم با این غذا لوسشون می‌کنم.
‫خب، تا وقتی از خوردنش لذت می‌برن اشکالی نداره.
‫فقط ای کاش یکم نمک داشتم.
‫تصمیم گرفتم یه چیز جدید رو شروع کنم.
‫الان فهمیدنش سخته، اما چندتا ‫درخت میوه اینجا کاشتم.
‫اگه خوب پیش بره، رژیم غذاییم ‫خیلی سریع پیشرفت می‌کنه، اما...
‫سیب!
‫گلابی! گلابی!
‫می‌گن خیلی زمان می‌بره تا درخت میوه رشد کنه.
‫خرمالو! خرمالو! خرمالو!
‫آماده منتظر موندن هستم.
‫برو!
‫آفرین! آفرین!
‫زندگی با سگ‌ها خیلی خوش می‌گذره.
‫احتمالاً اگه اونا رو نداشتم ‫تنهایی غیرقابل تحمل‌تر می‌شد.
‫یه شاخ؟
‫خب، تو یه دنیای دیگم؛ ‫شاید اینجا سگ‌ها شاخ دارن.
‫همه تو نوبت وایسادن.
‫داشتن این سگ‌ها تو یه چیز دیگه هم کمک می‌کنه.
‫اونا می‌تونن بدون گم شدن از جنگل رد بشن.
‫به لطف اونا، می‌تونم قسمت بیشتری ‫از جنگل رو جستوجو کنم.
‫و بالأخره...
‫آبشار رو برای منبع آب پیدا کردم.
‫یه آبشار کوچیک برای بالا بردن ‫سطح رودخونه وجود داره.
‫فکر کنم شاید بتونم یه مسیر ‫برای کشوندن آب به خونه‌م بکشم.
‫اگه نیم ساعت مسیر راه رفتنه، پس خیلی کار داره...
‫اما اگه کم‌کم کار کنم مشکلی نیست.
‫گفتم چون می‌خوام یه مدتی بیرون خونه کار کنم،
‫پس یه دستشویی ساختم.
‫بله، بله، خیلی متمدنه.
‫ابزار مطلق رو به فرقون تبدیل کردم.
‫وقتی از ابزار مطلق استفاده می‌کنم اصلاً خسته نمی‌شم،
‫پس بدون خسته شدن می‌تونم رفت و آمد کنم ‫و ساخت‌وساز رو سرعت بدم.
‫البته فکر کنم اول باید جاده رو تعمیر کنم.
‫توی خونه،
‫قسمت بیشتری از جنگل رو تمیز کردم ‫و زمین محصولاتم رو گسترش دادم.
‫برای روغن، گل دانه‌روغنی می‌کارم،
‫از اون می‌شه روغن گرفت.
‫گندم.
‫نگه‌داریش راحته، و وقتی تبدیل به ‫آردش کنم، می‌شه خیلی کارا باهاش کرد.
‫نیشکر، چون یه‌چیز شیرین می‌خوام...
‫راستی، قبل اینکه بدونم اون دونه‌ها ‫که کاشتم به سویا تبدیل شدن.
‫می‌خواستم یکم سویای تازه بخورم، اما...
‫براش نمک نیاز دارم، که هیچی ندارم.
‫نمی‌دونم اگه این اطراف سنگ نمکی هست یا نه.
‫مزرعه‌داری در دنیای دیگر.
‫از زمانی که شروع به زندگی ‫تو اینجا کردم چقدر می‌گذره؟
‫یه‌روز، داشت سرد می‌شد.
‫راستش، برای بودن تو این لباسا زیادی سرده.
‫از دور می‌تونم برفِ کوه‌ها رو ببینم.
‫موندم زمستون‌های اینجا چقدر سرده؟
‫باید برای سرما یه چیزایی آماده کنم.
‫همش از پوست خرگوش‌های گنده استفاده می‌کردم،
‫اما خیلی بوی بدی می‌دادن
‫و نگران فاسد شدنشون بودم، پس بیخیال شدم.
‫فکر کنم تنها چارم آتیش ‫روشن کردن و موندن تو کلبمه.
‫باید برای زمستون هیزم و غذا جمع کنم.
‫یه بالشتک بزرگ سیاه؟
‫نه، یه عنکبوته؟
‫این بنظر خیلی پارچه خوبی میاد.
‫یه دستماله؟
‫حتی گلدوزیش هم کرده!
‫محشره؛ ممنونم.
‫عنکبوت شروع به زندگی روی درخت بزرگ کرد.
‫و غذای مورد علاقش هم سیب‌زمنیه.
‫فقط پارچه درست نمی‌کنه، ‫حتی لباس‌ها هم خوب درست می‌کنه.
‫حتی تونست پوست حیوونایی که بیخیالشون ‫شده بودم رو به یه چیز خوب تبدیل کنه.
‫با این می‌تونم زمستون رو تحمل کنم!
‫تخت پر شده با برگ!
‫جلوگیری از باد با پرده!
‫فقط داشتن وسایل با پارچه ‫باعث شده اینجا خیلی متمدن‌تر بشه.
‫راستی، به عنکبوت یه اسم دادم.
‫براساس اولین تصورم، بهش می‌گم زابوتون.
‫حالا یکی دیگه هم اینجا زندگی می‌کنه.
‫بالأخره زمستون رسید.
‫بیرون حسابی سرد شده،
‫اما به لطف آماده‌سازی‌های قبلیم، از پسش براومدم.
‫سگ‌ها داخل خیلی راحتن.
‫زابوتون شاید تو خواب زمستونی باشه.
‫چون چند وقتیه از درخت پایین نیومده.
‫اینجا برف میاد، اما خوشبختانه خیلی نمیشینه.
‫اگه تو این منطقه برف سنگین میومد، ‫کلبم با خاک یکسان می‌شدم.
‫هنوز یکم نگرانم.
‫غذایی که زودتر نگه داشته بودم باید کافی باشه.
‫مشکل جدی‌ای برای زندگی تو اینجا ندارم، ‫اما ای کاش یکم نمک داشتم.
‫به دلایلی این تازگی‌ها خیلی احساس تنهایی می‌کنم.
‫سرده...
‫چند وقت می‌گذره از وقتی که ‫با یه‌نفر صحبت کردم؟
‫با این وضع، شاید حرف زدن یادم بره.
‫بالأخره، سرما کم‌کم آروم شد.
‫برف شروع به آب شدن کرد.
‫و خیلی زود، حس بهار می‌داد.
‫همون زمان‌ها، یه اتفاقی داشت ‫برای سگ‌ها می‌افتاد.
‫همشون وارد جنگل شدن.
‫وقتش شده بود که لونه رو ترک کنن.
‫از دیدن رفتن‌شون هم خوشحال شدم، و هم ناراحت.
‫وقتی غرق این تفکرات شده بودم...
‫طبیعت همینه...
‫چند روز بعدش برگشتن.
‫ظاهراً، همشون رفته بودن دنبال زوج بگردن.
‫نمی‌دونم اگه وارد جنگ با یه رقیب شدن یا نه،
‫دنیای سگ‌ها هم سخته.
‫و یه غافلگیری دیگه هم بود.
‫بعد از اینکه چند وقت ندیده بودمش، ‫زابوتون با چندتا بچه برگشت.
‫فکر کنم دختر بوده...
‫خب، همه اینا خبر خوبیه.
‫همگی یه خانواده بزرگ‌تر دارن؛ ‫راستش یه‌جورایی حسودیم می‌شه.
‫و اینطوری، نون‌خورهامون زیاد شدن.
‫و به این معنی بود که باید ‫زمین محصولاتم رو بزرگ‌تر می‌کردم.
‫اون...
‫زابوتون داره هشدار می‌ده؟
‫چیز خطرناکی داره این‌سمتی میاد؟
‫کورو منو به وسط جنگل کشوند.
‫ملاقات با یه فرد جدید، همیشه غیرمنتظره‌ست.
‫اون قطعاً...
‫یه دختر بچه‌ست.
‫چرا اینجا وسط جنگله؟
‫چرا تو این وضعیته؟
‫هی، وایسید، وایسید!
‫کمکم کن! لطفاً!
‫حرفم رو فهمید...
‫باشه.
‫مطمئن نیستم اینجا چه‌خبره،
‫اما از وقتی که صدای کس ‫دیگه‌ای رو شنیدم خیلی می‌گذره.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بزرگ شد؟
‫برای نجاتم ازت ممنونم.
‫اون دیگه کیه؟
‫اون یه هیولا یا یه همچین چیزیه؟
‫هی! نه! وایسید!
‫وایسا! دست بده! یعنی، بشین!
‫دوباره کوچیک شد.
‫خب... چیزه، تو... دشمنِ منی؟
‫اومدی به ما آسیب بزنی؟
‫نه! انقدر سگ‌هات رو به جونم ننداز!
‫اما الان خونم رو مکیدی.
‫ببخشید، اما چاره دیگه‌ای نداشتم!
‫تقصیر اونا بود!
‫می‌گم بس کنید دیگه!
‫خب، بنظر بی‌آزار میاد.
‫طبق حرف‌هاش، ملاقات ما فقط یه تصادف بود.
‫و دلیلی که خونم رو مکید، ‫برای برگردوندن قدرتش بود.
‫گفت از قدرت زیادی استفاده کرده
‫و دیگه نمی‌تونست حالت بدن ‫یا لباس‌هاش رو نگه داره.
‫اصلاً از اول چرا همه بهش حمله کردن؟
‫فکر می‌کردم حداقل می‌تونم جلوی یکی‌شون وایسم...
‫بله؛ کسی که اول حمله کرده خودش بوده.
‫اما بازم، از اینکه چقدر بد کتکش زدن دلم سوخت.
‫پس بهش پیشنهاد دادم تا ‫برای بهبودیش خون بیشتری ازم بمکه.
‫بنظر میومد داره خون زیادی می‌مکه...
‫اما هیچ تأثیری حس نمی‌کنم.
‫اینم یکی دیگه از مزیت‌های یه بدن سالمه؟
‫تاحالا خونی با انقدر انرژی نچشیده بودم.
‫تو باید زندگی سالمی داشته باشی.
‫چیه؟
‫از دفعه قبل کوچیک‌تر نیستی؟
‫ها؟ اما اگه خون بیشتری بخورم، ممکنه زندگیت...
‫مشکلی نیست؛ هر چقدر که می‌خوای بخور.
‫ب‍ ـ باشه...
‫اصلاً فکرشو نمی‌کردم ‫همچین جایی وسط جنگل باشه!
‫همه اینا محصولات توئن؟
‫تاحالا همچین گیاهایی رو ندیده بودم.
‫این چیه؟
‫اینی که میوه قرمز داره.
‫واقعاً خیلی خوشگلن.
‫گیاهای تزئینی‌ن؟
‫گوجه‌ن؛ تاحالا ازشون ندیدی؟
‫نه؛ این اولین‌باره.
‫که اینطور؛ پس اینجا بنظر معمول نیستن.
‫بذار ببینم؛ کدومش خوبه؟
‫بیا؛ امتحان می‌کنی؟
‫همینطوری می‌شه خوردشون؟
‫بافت عجیبی داره، اما...
‫خوشمزه‌ست!
‫خیلی آبداره!
‫واقعاً خیلی خوبه که یه‌نفر از کارت تعریف کنه.
‫هی، می‌خوام بقیه محصولاتت هم ببینم.
‫حتماً.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم که یه‌روزی بتونم ‫درباره این‌همه گونه‌های مختلف یاد بگیرم.
‫فکر کنم اون جادو باشه.
‫واقعاً که یه دنیای دیگه‌ست.
‫اسم اون لولوسی لوـه.
‫یه خون‌آشامه.
‫خب، تا الان هم کلی خونم رو خورده، ‫پس اونقدر هم تعجب‌آور نیست.
‫گفته که داره رو گیاهای دارویی تحقیق می‌کنه.
‫و برای همینم به جنگل اومده...
‫یه‌خورده با چندتا اشرافی دعوام شد.
‫می‌خواستن تحقیقاتمو ازم بدزدن.
‫بعد از اینکه فرار کردم، ‫یه آدم خیلی رو مخو دنبالم فرستادن.
‫تصمیم گرفتم که یه‌مدت ‫آفتابی نشم تا یکم اوضاع آروم بشه.
‫اون موقع درباره این جنگل شنیدم.
‫فکرشو می‌کردم تو تحقیقات کمکم کنه، ‫اما دیگه از این بهتر نمی‌شه.
‫موندم چند وقت طول می‌کشه ‫تا همه‌چیو اینجا بررسی کنم؟
‫واقعاً کنجکاو شدم.
‫خب البته یکم پیش داشت دخلم میومد.
‫واقعاً مثل آوازه‌ای که داره خیلی جای خشنیه.
‫همم؟ آوازه‌ش؟
‫دربارش نمی‌دونی؟ با اینکه اینجا زندگی می‌کنی؟
‫آره...
‫و تو همه اون حیوون‌هارو رام کردی...
‫خیلی نمی‌دونم درباره چی حرف می‌زنی.
‫و اینکه، اون جادویی که استفاده می‌کنی...
‫تاحالا جادویی که چیزی بسازه ندیده بودم.
‫اون یه‌جور ابزار جادوییه؟
‫ابزار جادویی؟ شاید.
‫اوه، واقعاً چه روزی بود!
‫تا الان کلی زندگی کردم، ‫اما انگار هنوز درباره خیلی چیزا نمی‌دونم.
‫درسته؛ امروز واقعاً کلی اتفاق افتاد.
‫اینکه همچین کسی رو ببینم.
‫درسته.
‫نمی‌دونم اگه همچین اتفاقی ‫قراره دوباره بیفته یا نه.
‫می‌گم، تو هنوزم می‌خوای اینجا زندگی کنی؟
‫اگه مشکلی نداری، دوست دارم که بازم اینجا بیام!
‫درخواستی دارم!
‫اگه...
‫اگه مشکلی نداشته باشی،
‫می‌تونی اینجا با من زندگی کنی؟
‫ها؟
‫خب خیلی خوب می‌شه اگه اینجا ‫یکم بیشتر بتونم روی تحقیقاتم کار کنم...
‫می‌خوام تا اینجا پیش من زندگی کنی!
‫اگه بشه تا ابد!
‫ها؟ د ـ داری می‌گی...
‫دقیقاً!
‫ی‍ ـ یه لحظه و ـ وایسا!
‫این خیلی یهوییه!
‫نمی‌خوام این شانسو از دست بدم!
‫اما، مگه بهت نگفتم... ‫که یه‌سری‌ها دنبالمن.
‫اهمیتی نداره.
‫من خون‌آشامم!
‫مشکلی نیست!
‫من خودمم تعجب کردم.
‫یکی از دلایلی که به اینجا اومدم اینه که...
‫چون نمی‌تونستم با بقیه کنار بیام، ‫خواستم تنها زندگی کنم.
‫اما اینجا تنها بودن رو...
‫نمی‌دونم تا چند سال دیگه می‌تونم تحمل کنم.
‫باشه، قبوله.
‫باهاش مشکلی ندارم، ولی...
‫یکم زیادی یهوییه.
‫پس...
‫پس چی؟
‫آمم، من مشکلی ندارم که اینجا بمونم.
‫جای دیگه‌ای هم برای رفتن ندارم.
‫واقعاً؟
‫اما ما فقط تازه همدیگه رو دیدیم.
‫اونو که وقتی اینجا باشیم درباره هم یاد می‌گیریم.
‫اما بازم... انقدر یهویی.
‫خیلی یهویی خواستگاری کردی...
‫خواستگاری؟
‫گفتی که پیشت بمونم، مگه نه؟
‫اوه آره.
‫اینجا خیلی دلگیره، ‫سر همین گفتم باهمدیگه باشیم.
‫اینکه گفتی تا ابد پیشت باشم، ‫مگه همین منظورت نبود؟
‫تازه خجالت می‌کشی؟
‫نه، درسته...
‫من واقعاً خواستگاری کردم.
‫منظورت اون نبود؟
‫نه همین بود!
‫راستش، همینو می‌خواستم بگم!
‫التماست می‌کنم!
‫بس کن! گفتم باشه دیگه.
‫واقعاً که... مگه نگفتم قبول می‌کنم؟
‫ایول!
‫ممنونم!
‫گفتم که،‌ خیلی سریع داری پیش می‌ری!
‫صبح بخیر.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫همچین خوش‌آمد کوچیکی انقدر خوشحالم کنه.
‫چرا دوباره کوچیک شدی؟
‫برای محافظت از خودمه.
‫اینطور دیگه فکر ‫دست زدن‌ بهم رو نمی‌کنی، مگه نه؟
‫ب‍ ـ باشه... دیگه انجامش نمی‌دم.
‫الان داری رو چی کار می‌کنی؟
‫خب، تو فکرم بود سیب‌زمینی شیرین بکارم.
‫اوه؟
‫راحت آماده و خورده می‌شن؛
‫و نفرات هم زیادن.
‫اوه درسته، تو اولین کسی هستی که به اینجا اومده.
‫این تو رو اولین روستاییِ اینجا می‌کنه.
‫این یعنی چی؟ ‫مگه اینجا یه روستائه؟
‫خب، نه؛ هنوز در اون حد نیست.
‫شماها اول اینجا زندگی می‌کردید، نه؟
‫زابوتون و خانوادش هم اینجان؛ ‫و کلی هم بچه داره.
‫خب لو، این تو رو... سی‌امین روستایی‌مون می‌کنه.
‫این دیگه چه‌جور لقبیه؟ ‫مگه اهمیتی هم داره؟
‫اوه درسته؛ می‌خواستم بپرسم که ‫اینجا می‌شه گیاهای دارویی هم کاشت؟
‫شاید بتونیم؛ بیا امتحان کنیم.
‫باشه!
‫فقط باید یه راهی برای گرفتن ‫دونه‌های درست پیدا کنیم.
‫نه؛ راستش ما هیچ دونه‌ای احتیاج نداریم.
‫ها؟ چرا؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آره... یادمه
‫جنگل مرگ طرف دیگۀ کوهستانه.
‫که اینطور.
‫واقعاً که، تازگی‌ها دارم کلی مشتری عجیب می‌بینم.
‫نمی‌دونم اگه دنبال کسی هستی یا نه، ‫بهتره بیخیال بشی.
‫مگه اینکه بال دربیاری و پرواز کنی.
‫که اینطور؛ متوجه شدم.
‫از محبت‌تون خیلی متشکرم.
‫گل‌های دانه روغنی
‫می‌تونی از دونه‌شون
‫روغن بگیری
‫گندم
‫خیلی راحت
‫به‌دست میاد
‫نیشکر
‫شیرینه
‫درختان میوه
‫رودخانه و آبشار
‫زمین محصولات جدید
‫تمدن
‫زابوتون
‫جنگل مرگ
‫دفعه بعدی
‫قسمت سوم
‫هم‌اتاقی‌های بیشتر
‫وقتی چشماتو باز می‌کنی و ‫نور تماماً سفیدی را می‌بینی، داستان آغاز می‌شه
‫به دنیای جدیدی وارد می‌شیم، ‫چه‌جور گلی رو قراره شکوفه شکوفه بدیم؟
‫حتی اگه ابری باشه، ‫حتی اگه توسط یه چاله کثیف بشیم
‫ما ادامه می‌دیم
‫آینده تصورناپذیری ‫برای ما وجود داره، ازش مطمئنم
‫به قدری باهم دیدار می‌کنیم، تا به‌هم برسیم
‫اگه تو لبخند بزنی، ‫همه اطرافیانت هم لبخند می‌زنن
‫بیا دونۀ کوچیکی بکاریم و پرورشش بدیم
‫روزی قراره به گل بزرگی تبدیل بشه
‫پیشیمونی و شکست‌ها رو به محرک تبدیل کن
‫اگه سرشار از احساس خوشحالی شدی
‫ما دست‌رودست هم می‌ذاریم و اشتراک می‌دیمش
‫این حلقۀ گل رو در سراسر دنیا پخش می‌کنیم
‫می‌تونم بادهای ملایم فصلی که به آرومی ‫روی انگشتانم حرکت می‌کنند رو احساس کنم
‫بیا بر روی ابرهای شناور آسمان، ‫برای چیزی که دوست داریم کاوش کنیم
‫عقربه‌های ساعت رو برای الان فراموش کن
‫سعی کن تا یه نفس عمیق بکشی
‫چشم‌انداز رنگین‌کمون ‫قلب من رو به طنین میندازه
‫مطمئنم هر آرزویی که دارم به واقعیت می‌پیونده
‫چون تو در کنار منی
‫تو هر روز رو برای من مثل یه رویا می‌کنی
‫توی جایی پرحرارت و بامحبت
‫صورت خندونت رو تا ابد بهم نشون بده