‫امروز همه داریم از یه صبح ‫زیبای دیگه لذت می‌بریم.
‫تازگی‌ها روستای درخت بزرگ خیلی سرزنده بوده.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یک، دو...
‫روز من وقتی شروع می‌شه که ‫آفتاب کامل طلوع کرده باشه.
‫صبح بخیر.
‫هی، صبح بخیر.
‫حالت خوبه؟
‫ای بابا، هربار منو می‌بینی اینو می‌پرسی.
‫اوه، واقعاً؟
‫اما مطمئنم اوضاع برات سخته.
‫وقتی فهمیدیم که لو باردار بوده،
‫کل روستا از شادی غوغا کردن.
‫پس به این خاطر بوده که نمی‌تونستم تغییرشکل بدم.
‫ا ـ اینطوری کار می‌کنه؟
‫خودش از همه آروم‌تر بود.
‫نیاز نیست انقدر خودت رو نگران کنی.
‫مطمئنم همه‌چیز خوب پیش می‌ره.
‫جدی؟
‫آره.
‫خب، من می‌رم به باغ ‫گیاه‌های دارویی سر بزنم.
‫باشه؛ تنهایی مشکلی نداری؟
‫دوباره.
‫آه، شرمنده.
‫برمی‌گردیم به برنامه صبگاهی‌م.
‫به گفته آن و بقیه خدمتکارها،
‫وظیفه منه که به همه‌چیز ‫تو این خونه نظارت کنم.
‫صبح‌تون بخیر.
‫هی، صبح بخیر.
‫راستی، یه دلیلی هست که صبح‌ها زود بلند نمی‌شم.
‫آن و بقیه خدمتکارها اصرار دارن ‫که زودتر از من بلند بشن.
‫به‌خاطر اوناست که دیر بیدار می‌شم.
‫اینطوری نیست که تنبلی می‌کنم.
‫وقتی صبح‌ها می‌بینمش.
‫می‌ذارم اگه گزارشی داره بهم بگه.
‫دیشب اسلایمِ شراب ‫وارد انبار غذا شد
‫و کل یه بشکه شراب رو خورد.
‫همون بشکه‌ای که برای دور کردنش ‫از بقیه شراب‌ها گذاشته بودیم؟
‫بله؛ نمی‌دونم باید موفقیت ‫نقشه‌مون رو جشن بگیریم،
‫یا باید چون گذاشتیم از اول ‫وارد بشه عزاداری کنیم.
‫خب، بیا بگیم طبق نقشه پیش رفته.
‫وقتی به تمام خونه سر زدم، وقت صبحونه‌ست.
‫همه نمی‌تونن همزمان داخل غذاخوری جا بشن،
‫پس صبحونه رو به سه گروه تقسیم کردیم.
‫برای منو اصلی صبحونه امروز،
‫یه سوپ با تربچه، اسفناج، و کلم داریم،
‫و همچنین خرگوش قاتل دودی‌شده داریم.
‫ممنون.
‫بنظر عالی میاد.
‫یه میکروب، دو میکروب...
‫فلورا؟
‫یعنی چند وقته نخوابیدی؟
‫در ساخت میسو پیشرفتی نداشتم.
‫فکر کنم حدود 20 درصد تکمیل باشه...
‫چون شما همچین‌ چیزایی می‌گید.
‫مطمئنم فقط از این چیزا بیشتر می‌خوام.
‫معذرت می‌خوام، و خواهشاً یکم بخواب.
‫گروه دوم صبحونه، خدمتکارها هستن.
‫گروه سوم هم
‫کسایی هستن که به‌موقع به گروه اول و دوم نرسیدن.
‫بعضی‌وقتا هاکورن حتی برای ‫گروه سوم هم به‌موقع نمی‌سه.
‫شهردار، گزارشی دارم.
‫اتفاقی افتاده؟
‫دیروز، یه گروه از خرگوش‌های قاتل ‫قصد نفوذ به روستا رو داشتن،
‫اما کورو-سان و سگ‌ها ‫شکست‌شون دادن.
‫که اینطور؛ اون خرگوش‌ها هیچوقت یاد نمی‌گیرن.
‫خب، حداقل ما برای اینکه
‫می‌تونیم ازشون به عنوان غذا ‫استفاده کنیم، قدردان باشیم.
‫نکته خوبیه.
‫اینم بگم، با وجود اینکه گرنماریا و ‫فرشته‌ها همیشه خونسرد و رسمی‌ان،
‫وقتی خارج از شیفتن، وارد حالت تنبلی می‌شن.
‫نمی‌تونن کار خونه‌ای انجام بدن،
‫و خدمتکارها غذاشون رو حاضر می‌کنن؛
‫و برای رختشویی هم، به ‫داگا و لیزاردمن‌ها تکیه می‌کنن.
‫خب، درعوض برای حفاظت از ‫روستا سخت تلاش می‌کنن.
‫پس از داشتن‌شون خوشحالم.
‫هی؛ صبح بخیر.
‫وقتی غذا خوردم، وقت کار کردن تو زمین‌ها بود.
‫دوباره این چیزا؟
‫هیچ‌کدوم از آفت‌های باغ که ‫می‌شناسم تو این دنیا وجود ندارن،
‫اما درعوض این چیزای سیاه رو داریم
‫که با زندگی رو گیاه‌ها، برگ‌هاشون رو می‌خورن.
‫خوشبختانه، بچه‌های زابوتون یا کورو و سگ‌ها ‫می‌تونن برامون شناسایی‌شون کنن؛
‫پس برای فعلاً، دردسری ایجاد نکردن.
‫و روش دفع‌شون هم...
‫استفاده از ابزار مطلق به‌عنوان یه آبپاشه.
‫ظاهراً، قدرت اینو داره که آفت‌ها رو دفع کنه.
‫زمین‌هایی که آروم گسترش ‫می‌‌دادیم خیلی بزرگ شده.
‫رسیدگی به همه‌شون یکم سخته،
‫اما دیدن بزرگ شدن همه محصولات،
‫با احساس رضایت از کارهام ‫باعث خوشحالیم می‌شه.
‫وقتی مشغول کار بودم، وقت ناهار رسید.
‫ناهاری که آن و خدمتکارها برام ‫حاضر کردن رو بین کارم می‌خورم.
‫ظاهراً تو این دنیا خوردن ناهار یه چیز غیرعادیه.
‫یه غذا تو بعدازظهر؟
‫اما همین صبح خورده بودیم.
‫منم اولین‌بار که اینجا اومدم همین حسو داشتم.
‫لیا و های‌الف‌ها حتی راجب ‫خوردن صبحونه هم نگران بودن.
‫اشکالی نداره که امروز هم بخوریم؟
‫با این وضع ذخیره غذایی‌مون تموم نمی‌شه؟
‫طبق گفته‌هاشون، بعضی وقت‌ها حتی ‫نمی‌تونستن روزی یه غذا بخورن.
‫یعنی می‌تونیم هرروز غذا بخوریم؟
‫پس حتماً می‌خواین مارو از ‫روستا پرت کنید بیرون، نه؟
‫چطور به این نتیجه رسید؟
‫می‌خوام مطمئن بشم که هیچ‌کدوم‌شون
‫تا وقتی اینجان نگران غذا نباشن.
‫شهردار.
‫گاوها بچه‌دار شدن.
‫اجازه می‌خوام تا تخصیص غذاشون رو افزایش بدم.
‫باشه، انجامش بده.
‫شهردار، اتاق ذخیره محصولات‌مون ‫به‌زودی پر می‌شه.
‫چطوره از مایکل-سان بخوایم تا ‫محصولات بیشتری برامون بفروشه؟
‫باشه، بیا بعد صحبت با فلو مقدارش رو تعیین کنیم.
‫بعد از اتمام ناهار، وقت برگشت به کاره.
‫داشتن افراد بیشتر کمک زیادی ‫تو مزرعه‌داری کرده.
‫اما شخم زمین‌های جدید یا کاشت محصولات جدید کاریه که خودم با ابزار مطلق انجام می‌دم.
‫تا الان فقط محصولات خوردنی می‌کاشتم،
‫اما اضافه کردن یکم رنگ
‫برای متمدن شدن از واجباته.
‫بیرون از کارهای مزرعه،
‫روستایی‌ها ازم می‌خوان تا ‫همه‌جور چیز براشون بسازم.
‫به لطف ابزار مطلق،
‫حتی با اینکه تجربه‌ای تو ساخت‌وساز نداشتم
‫تونستم از پسش بر بیام.
‫یه‌بار دیگه، از نعمت خدا متشکرم.
‫و اینکه...
‫دوست دارم گهگاه به تمرینات جنگی ملحق بشم.
‫دلم می‌خواست تو این روستا ‫به این تمرینات نیاز نداشتیم،
‫اما آن و خدمتکارها اصرار زیادی ‫در نگه داشتن تمرینات داشتن
‫محض این که اتفاقی بیفته.
‫اوه خب، تمرینات بیشتر برای سلامت همه خوبه.
‫خیلی‌خب، بیا ادامه بدیم!
‫اگه همینطور به خوردن و خوابیدن ‫تو این روستا ادامه بدیم،
‫یه‌روز دیگه نمی‌تونیم یونیفرم‌های ‫مقدس خدمتکاری‌مون رو بپوشیم!
‫فکر کنم برای من الانشم یکم تنگ‌تر شده!
‫بیا!
‫شاید منم یکم تمرین بخوام...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫الانم به حدم رسیدم.
‫مطمئنم با اون بهتر کار می‌کنم!
‫می‌شه امتحانش کنم؟
‫باشه، مشکلی ندارم.
‫از انتظارم سخت‌تره.
‫انگاری واقعاً نمی‌تونم خوب از ‫سلاح‌های عادی استفاده کنم.
‫اما هنوزم این نیزه رو دارم!
‫محشر بود! چطوری اون کارو کردید؟
‫البته مطمئن نیستم کِی می‌تونم ازش استفاده کنم...
‫وقتی خورشید داشت غروب می‌کرد،
‫کار رو تموم کردم و رفتم خونه.
‫اوه، تا حالا این غذا رو ندیده بودم.
‫این منو جدیدیه که امروز امتحان می‌کنیم.
‫خرگوش قاتل آبپزشده به همراه ‫یه سس عسل شیرین.
‫چقدر خاطرجمعی؟
‫حدود 20 درصد.
‫چقدر کم...
‫شیرینه!
‫اگه می‌شه، می‌خوام فقط غذاهایی که ‫بالای 50 درصد بهشون خاطرجمعی رو...
‫امکان‌پذیر نیست.
‫نباید هیچ غذایی رو اسراف کنیم.
‫درسته.
‫تمام تلاشمو کردم تا از غذا لذت ببرم.
‫زمان شام، که افراد بیشتری دور میز جمع می‌شن،
‫فرصتیه تا هرچیزی نیازه بقیه بشنون رو گزارش بدیم.
‫شهردار.
‫یوری-ساما این نامه رو براتون فرستادن.
‫چی هست؟
‫خب... "می‌خوام دوباره سیب‌های روستاتون رو بخورم؛
‫و یه لباس هم می‌خوام."
‫این چیه؟
‫اون واقعاً لباس‌هایی که زابوتون ‫می‌سازه رو دوست داره،
‫و می‌خواست ببینه امکان ساخت بیشتر هست یا نه.
‫که اینطور.
‫ببخشید؛ بهش می‌گم تا دیگه ‫انقدر درخواست نفرسته.
‫خب، مطمئنم زابوتون از اینکه چیزی ‫براش درست کنه خوشحالم می‌شه.
‫وقتی یکم بعد شام استراحت کردم، وقت حموم بود.
‫تقریباً کل حموم مردونه منحصر به خودمه.
‫وقتی فقط یه حموم داشتیم، ‫اصلاً نمی‌تونستم راحت باشم.
‫واقعاً از اینکه مجبورشون کردم ‫یه حموم مردونه بسازن خوشحالم.
‫به این می‌گن بهشت.
‫بعد از خارج شدن از حموم، وقت استراحته...
‫یا حداقل می‌خواستم باشه.
‫معمولاً این زمانیه که حس بدی پیدا می‌کنم.
‫داره وارد خونه می‌شه.
‫از اینجا حواسم بهش هست.
‫مستقیم داره سمت اتاقش می‌ره.
‫دریافت شد.
‫چرا حتی داخل اتاق هم دارم ‫نگاه‌هاشون رو حس می‌کنم؟
‫آه! یکی کمکم کنه!
‫پوشش‌مون برملا شد.
‫همگی، عقب‌نشینی!
‫مطمئنم اونا فقط برای ‫امنیت خودم زیر نظرم گرفتن.
‫این چیزیه که به خودم گفتم.
‫خب، حتی با همچین چیزایی،
‫نمی‌تونستم از روزمرۀ اینجام شادتر باشم.
‫خداوندا، برای اینکه فرصت زندگی ‫دوباره رو بهم دادی، واقعاً متشکرم.
‫فردا هم تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫و باید فردا اون درهای مخفی رو مهر و موم کنم.
‫مزرعه‌داری...
‫در...
‫دنیای دیگر.
‫چه شب و چه روز توی این روستا،
‫دونووان و دورف‌ها سخت ‫درحال ساخت الکل هستن.
‫وقتی حرف دورف‌ها می‌شه،
‫این تصور رو داشتم که همیشه ‫خودشون رو با الکل مست می‌کنن، اما...
‫امکان نداره وقتی وسط کار مست کردیم، ‫بتونیم الکل خوبی درست کنیم.
‫بله، درست می‌گید.
‫حتی کسی که حواسش به آتیش هست...
‫خوردن الکل برای کسی که ‫پای آتیش وایساده غدقنه!
‫اگه همه‌جا آتیش بگیره چی؟
‫بله، درست می‌گید.
‫همینطور که معلومه، ‫شغلشون رو خیلی جدی می‌گیرن.
‫این‌یکی خیلی خوب در اومده، نه؟
‫نخیر؛ این الکل به‌درد نمی‌خوره.
‫دیگه عطر و طعم نداره.
‫این یه مشروبِ معیوبه که ‫فقط گلوت رو می‌سوزونه.
‫پس، می‌خوای بندازیش دور؟
‫نه؛
‫هنوزم براش استفاده‌هایی داریم.
‫یکم بیشتر تقطیرش می‌کنیم و ‫بعد با آبمیوه قاتیش می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، برمی‌گردیم سر نقشه‌کشی.
‫بیاید دوباره راجب تقطیر کردنش فکر کنیم.
‫برای اشتیاقی که برای ساخت ‫الکل دارن، خیلی احترام قائلم.
‫هی، شهردار.
‫می‌تونی مقدار انگور برداشتی رو افزایش بدی؟
‫سه‌برابر برداشت فعلی احتیاج دارم.
‫باشه... ببینم چی می‌شه.
‫افزایش برداشت؛ سه‌برابر.
‫سه‌برابر، ها؟
‫خب، همگی اینجا شراب دوست دارن.
‫شهردار!
‫چی شده؟
‫اونجا... یه مرد عجیبه...
‫یه مرد عجیب؟
‫یه مرد عجیبه!
‫اصلاً از اول چطوری تا اینجا اومده؟
‫تونست بدون جلب توجه ‫گرنماریا اینا و زابوتون وارد بشه؟
‫اوه؟ جدّ بزرگ؟
‫لولوسی!
‫امم... جد بزرگ؟
‫خیلی وقت می‌شه ندیدمتون، جد بزرگ.
‫بنظر حال تو هم خوبه، فلورا.
‫بله.
‫وقتی شنیدم که لولوسی بچه‌دار شده،
‫اول فکر می‌کردم باید ‫اشتباهی چیزی شده باشه.
‫انگار درست بوده.
‫آره؛ خودمم تعجب کردم.
‫درسته؛
‫ما خون‌آشام‌ها معمولاً نسل‌مون رو ‫با ایجاد پیمان‌های خونی ادامه می‌دیم.
‫این کم اتفاق میفته.
‫اما بچه‌ها مثل گنج می‌مونن، ‫پس بهتره خوب ازش مراقبت کنی.
‫حتماً؛ خیلی ممنونم.
‫منظورت از جد بزرگه چیه؟
‫اگه ساده بخوام بگم، می‌تونی بگی ‫یه‌چیزی شبیه پدربزرگم می‌مونه.
‫پدربزرگ؟
‫درست می‌گه.
‫من الان حدود 4,000 سالمه.
‫4,000؟
‫عدد دقیقش رو فراموش کردم.
‫نمی‌تونم اونو به عنوان چیزی ‫به‌جز یه مرد جوون ساده ببینم.
‫رمز این زندگی طولانی، اینه که ‫هر چند وقت یه‌بار حافظتو پاک کنی.
‫حافظه رو؟
‫مطمئن می‌شم چیزای مهم ‫مثل اسم و قبیله‌م رو یادم بمونه،
‫و بعد هرچیز دیگه‌ای ‫پوف می‌شه و می‌ره کنار.
‫پوف می‌شه؟ این یه‌جورایی ترسناک نیست؟
‫دفعه اول ترسناک بود، ‫اما دیگه بهش عادت کردم.
‫یه 200 سال از بار آخری که ‫حافظمو پاک کردم می‌گذره،
‫پس الان یه‌جورایی حس جوون بودن دارم.
‫نمی‌دونستم خون‌آشام‌ها همچین قابلیتی دارن.
‫نداریم؛ براش از جادو استفاده کردم.
‫این جادو واقعاً به‌درد بخوره‌ها.
‫راستی، خیلی متأسفم که ‫بدون اطلاع قبلی وارد روستاتون شدم.
‫در اصل می‌خواستم ‫یکم اطرافو بگردم و سریع برم.
‫اما وجود چیزی توجهم رو جلب کرد.
‫وجود چیزی؟
‫همون مجسمه‌ای که ‫زیر اون درخت بزرگه!
‫واقعاً فوق‌العاده بود!
‫شباهت بی‌همتایی که ‫به خالقِ بزرگ داشت!
‫ناخودآگاه بهش تعظیم کرده بودم.
‫آه، پس برا همین بود.
‫این یعنی شما قبلاً خدا رو ملاقات کردید؟
‫بله؛ درست زمانی که متولد شدم.
‫گفت حتی با اینکه کمی بدن ‫غیرعادی‌ای دارم، تمام تلاشمو بکنم.
‫از بدن غیرعادی منظورش خون‌آشام بودنه؟
‫اینطور فکر می‌کنم.
‫به‌لطف اون از خیلی سختی‌ها گذشتم
‫و حس می‌کنم دفعات زیادی جونمو نجات داده...
‫اما از اونجایی که ‫خاطراتمو پاک کردم یادم نیست!
‫اما فکر می‌کنم تمام تلاشمو کرده باشم.
‫آها.
‫با این‌حال، هنوزم خالق رو به‌یاد دارم.
‫اما به دلایلی نمی‌تونم ‫شکل دقیقش رو به خاطر بیارم.
‫اون یه پیرمرد بود؟
‫یا شایدم یه مرد جوون؟
‫چه رنگ چشمی داشت؟ ‫موهاش چه رنگی بود؟
‫چندین بار تلاش کردم تا ‫چیزی شبیه‌ش رو بسازم،
‫اما هیچوقت چیزی ‫به اون صحت نساخته بودم.
‫مطمئنم زندگی در نزدیکی همچین شاهکاری...
‫باعث می‌شه زندگی ‫خیلی محشری رو تجربه کنی...
‫واقعاً باید عالی باشه!
‫چقدر حسودیم می‌شه!
‫می‌خوادش، مگه نه؟
‫امم، درباره اون مجسمه...
‫اون متعلق به روستائه، ‫پس فکر نمی‌کنم بتونم به شما بدمش.
‫البته؛ متوجهم؛ چقدر بد شد...
‫اما واقعاً بد شد...
‫وقعاً بده، ها؟
‫چقدر بد...
‫اگه مشکلی ندارید...
‫می‌تونم براتون یکی دیگه بسازم...
‫من یه مجسمه‌ساز نیستم، ‫پس نمی‌دونم اگه واقعاً می‌خواید یا نه.
‫واقعاً؟
‫واقعاً عالی می‌شه!
‫خیلی خوشحالم؛ ممنونم!
‫این بنظرتون چطوره؟
‫انگاری خوشش اومده.
‫آره فکر کنم.
‫واقعاً خیلی بهت زحمت دادم.
‫باید براش چقدر پرداخت کنم؟
‫هیچی؛ نمی‌تونم براش پولی قبول کنم.
‫خدا چیزی نیست که بتونی بفروشیش.
‫که اینطور.
‫پس به روش دیگه‌ای برای قدردانی فکر می‌کنم.
‫لو.
‫بچه سالمی به‌دنیا بیاری‌ها.
‫حتماً.
‫فلورا، تو هم مراقب خودت باش.
‫چشم، شما هم همینطور.
‫شهردار، برای همه‌چیز ممنونم.
‫هم برای مجسمه و هم لو،
‫واقعاً ممنونم.
‫بازم ازش خوب مراقبت کن، باشه؟
‫چشم.
‫اولش یکم تعجب کردم، ‫اما بنظر آدم خونسردی میاد، نه؟
‫آره واقعاً.
‫و فکر اینکه همچین کسی ‫انقدر آدم رده بالایی باشه.
‫واقعاً انقدر آدم مهمیه؟
‫اعلی‌حضرت!
‫خوش برگشتید.
‫زمان زیادی گذشته؛ ‫چند سال تا الان شده؟
‫فکر می‌کنم تا الان 50 سالی شده باشه.
‫همون‌طور که می‌بینید، ‫حالا دیگه یه پیرمرد شدم.
‫پس تو الان مسئول معبدی؟
‫بله، برای 30 سال می‌شه.
‫خب تو همیشه یه مؤمن واقعی بودی.
‫این راست‌کار خودته.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫چیزی تغییر کرده؟
‫خیر؛ همه‌چیز مثل همیشه‌ست.
‫که اینطور.
‫واقعاً باعث خوشحالیه،
‫اما از امروز قراره تغییر بزرگی رخ بده.
‫و اون چی می‌تونه باشه؟
‫می‌خوام این مجسمه رو ‫به عنوان ضریح اینجا بذارم.
‫واقعاً؟ اون دیگه چه‌جور مجسمه‌ایه؟
‫فقط باید منتظر دیدنش باشی.
‫می‌خوام اینو توی بهترین محل اینجا بذاری.
‫خب، این یعنی...
‫ما مجبوریم مجسمه خالقی که ‫مجسمه‌ساز، توروک ساخته بود رو...
‫از محلش جابه‌جا کنیم.
‫فکر نمی‌کنم امکانش باشه ‫همچین مجسمه محبوبی رو
‫از آرامگاهش برداریم...
‫آره؛ معلومه که می‌تونیم.
‫چ‍ ـ چشم!
‫این واقعاً... چه هنر دست باشکوهیه.
‫این حتماً باید توسط مجسمه‌ساز ‫معروفی ساخته شده باشه.
‫باید مطمئن بشیم که حتماً اسمش ‫احترام کافی رو کسب کنه.
‫بنظرم بهتره که اینکارو نکنیم.
‫اون آدمی بنظر نمیاد که ‫به این‌چیزا علاقه‌ای داشته باشه.
‫تازه، نمی‌خوام چیزی ‫مزاحم زندگی آرومش بشه.
‫واقعاً مایه تأسفه.
‫اما فکر نمی‌کنم مشکلی ‫تو حمایتش از پشت‌پرده باشه.
‫بله درسته.
‫بیا به بقیه هم توی معبد بگیم؛
‫بهشون بگو که باید به اون، ‫و همینطور روستای درخت بزرگ احترام بذارن.
‫الساعه.
‫حالتون خوبه؟
‫آ ـ آره.
‫فقط یهو زهره ترک شدم.
‫چند وقتی می‌شه عطسه نکرده بودم.
‫جد بزرگ پیانوی محشری رو برای ما فرستاد.
‫من قبول نکردم که برای مجسمه چیزی بگیرم.
‫پس گفت که این یه هدیه برای زایمان لوـه.
‫برای آدم به این مهمی واقعاً با ملاحظه‌ست.
‫یه‌مدت برای اینکه کجا بذاریمش حرف زدیم.
‫خیلی‌خب.
‫تصمیم شد تا توی غذاخوریِ روستا بذاریمش.
‫ممنون؛ خسته نباشید.
‫شما هم خسته نباشید.
‫اون پیانو...
‫اون همونی نیست که فقط ‫تو معبد بزرگ پیدا می‌کنی؟
‫آره؛ اون یه‌جور پیانوئه که فقط ‫تو مراسم‌های بزرگ استفاده می‌شه.
‫هی، هی، فکر می‌کنید می‌تونیم باهاش بزنیم؟
‫درسته، اینو فقط یه‌بار-
‫نه... هیچوقت نمی‌شه ‫فرصتش رو تو زندگی پیدا کرد.
‫پس یعنی اگه الان بتونیم اجراش کنیم،
‫تا آخر عمر می‌تونیم پزش رو بدیم، نه؟
‫شما می‌تونید اول بزنید.
‫منم با بعداً زدن مشکلی ندارم.
‫این حتی برای اجرا کردن ما هم زیادی ترسناکه!
‫دست‌های منم خیلی عرق می‌کنن!
‫اگه بشکنیمش، دیگه زندگی‌مون تمومه!
‫یه پیانو دیگه می‌خواید؟
‫ب‍ ـ برای تمرین کردن.
‫خواهشاً؛ حتی اگه قدیمی و ‫داغون هم باشه اشکال نداره.
‫راستش، داغون باشه بهتره.
‫با همون پیانو که داریم نمی‌شه؟
‫نه، نمی‌شه!
‫ها؟ گریه می‌کنید؟
‫به مایکل-سان سپردیم تا ‫یه پیانو برامون فراهم کنه.
‫خیلی چیزی راجب اینا نمی‌دونم،
‫اما اونی که جد بزرگ داد تجملی‌تر میاد.
‫حالا از اینکه چنین چیز خوبی ‫بهمون داده احساس بدی دارم.
‫پیانو عالی بود؛ و همه ‫می‌خواستن استفاده‌ش کنن.
‫تنها کسایی که بلد بودن
‫فلورم و دخترهای قلمرو شیطانی بودن،
‫اما انگار همه دارن از تمرین ‫و بهتر شدن لذت می‌برن.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فقط ای کاش نصف‌شب انجامش ندن...
‫آزمودن طعم میسو
‫آفت باغ (شاید)
‫دورف‌ها
‫دونووان
‫کراس
‫ویلکاکس
‫جد خون‌آشام‌ها
‫وارگریف
‫دفعه بعدی
‫قسمت دوازدهم
‫تولد
‫وقتی چشماتو باز می‌کنی و ‫نور تماماً سفیدی را می‌بینی، داستان آغاز می‌شه
‫به دنیای جدیدی وارد می‌شیم، ‫چه‌جور گلی رو قراره شکوفه شکوفه بدیم؟
‫حتی اگه ابری باشه، ‫حتی اگه توسط یه چاله کثیف بشیم
‫ما ادامه می‌دیم
‫آینده تصورناپذیری ‫برای ما وجود داره، ازش مطمئنم
‫به قدری باهم دیدار می‌کنیم، تا به‌هم برسیم
‫اگه تو لبخند بزنی، ‫همه اطرافیانت هم لبخند می‌زنن
‫بیا دونۀ کوچیکی بکاریم و پرورشش بدیم
‫روزی قراره به گل بزرگی تبدیل بشه
‫پیشیمونی و شکست‌ها رو به محرک تبدیل کن
‫اگه سرشار از احساس خوشحالی شدی
‫ما دست‌رودست هم می‌ذاریم و اشتراک می‌دیمش
‫این حلقۀ گل رو در سراسر دنیا پخش می‌کنیم
‫می‌تونم بادهای ملایم فصلی که به آرومی ‫روی انگشتانم حرکت می‌کنند رو احساس کنم
‫بیا بر روی ابرهای شناور آسمان، ‫برای چیزی که دوست داریم کاوش کنیم
‫عقربه‌های ساعت رو برای الان فراموش کن
‫سعی کن تا یه نفس عمیق بکشی
‫چشم‌انداز رنگین‌کمون ‫قلب من رو به طنین میندازه
‫مطمئنم هر آرزویی که دارم به واقعیت می‌پیونده
‫چون تو در کنار منی
‫تو هر روز رو برای من مثل یه رویا می‌کنی
‫توی جایی پرحرارت و بامحبت
‫صورت خندونت رو تا ابد بهم نشون بده