‫بهار تموم شد، و خورشید بیشتر از قبل می‌تابید.
‫سبزیجات بعد از اینکه خوب آفتاب خوردن،
‫خیلی سرحال‌ و خوش‌رنگ‌تر از قبل شدن.
‫بچه‌ها!
‫وقت استراحته؛ بیاید ناهار بخوریم.
‫هورا!
‫باشه!
‫بریم!
‫گشنم بود!
‫همه‌چیزو آماده می‌کنم.
‫باشه.
‫این‌طوری شاید زیادی رشد کنه.
‫حس می‌کنم نسبت به شروع مزرعه‌داریم، ‫الان دانش بهتری راجب این‌چیزا دارم.
‫بقیه گیاه‌ها چطور...
‫عزیزم!
‫ها...
‫لو؟
‫بیا، وقت استراحته.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫باید یکم استراحت هم بکنی، می‌دونی که؟
‫وقتی محصولاتو نگاه می‌کنم، ‫نمی‌تونم جلو خودمو بگیرم.
‫جادو واقعاً عالیه.
‫گفتم که، این جادو ابتداییه.
‫قشنگ زنده شدم.
‫اگه زیادی کار کنی، بی‌هوش می‌شی‌ها.
‫فکر کنم مشکلی پیش نمیاد.
‫مهم‌تر از اون، اشکال نداره ‫اینطوری راه می‌ری؟
‫آره، الان خوبم.
‫تازه، شنیدم یکم ورزش بهتر هم هست.
‫پس اینطوریه؟
‫همگی بهم خیلی چیزا یاد دادن.
‫درسته فشار آوردن به خودت ‫خوب نیست، اما از بقیه شنیدم
‫که ورزش کردن بدنت رو قوی می‌کنه.
‫تولید مثل و پیشرفت!
‫فهمیدم که چندتا از اوگرهای خدمتکار ‫قبلاً خودشون زایمان کردن.
‫خیال آدم راحت می‌شه.
‫آره!
‫من واقعاً هیچی راجب این چیزا نمی‌دونم.
‫واقعاً اعجاب‌انگیزه که اون ‫یه بچه داخل شکمش داره.
‫یعنی براش چه احساسی داره؟
‫خب، واقعاً چه‌جور احساسی داره؟
‫الان که انقدر بزرگ شده، حتماً سنگینه.
‫درسته، فکر کنم حدوداً به اندازه دوتا کلم باشه.
‫که یعنی...
‫باید حس سنگینی داشته باشی.
‫چه خوب؛ حسودیم می‌شه.
‫یعنی قراره یه پسر باشه، ‫یا دختر باشه؟
‫الان راهی برای فهمیدنش هست؟
‫کاری هست که بتونیم برای ‫آرامش‌تون انجام بدیم؟
‫اگه چیزی بود لطفاً بهمون بگو.
‫همه انقدر مهربونن که برای فعلاً خوبم.
‫الان اشتهام هم برگشته.
‫فقط تنها مشکلی که دارم...
‫نمی‌تونم هیچ الکلی بخورم.
‫شهردار!
‫با عرض پوزش، برای ارائه ‫درخواستی خدمت‌تون اومدیم.
‫شما چرا اینجا اومدید؟
‫درخواست داریم تا عزم ‫تیا-ساما و همه به هدر نره.
‫همه به‌قدری افسرده شدن ‫که تحمل دیدنشو نداریم.
‫خواهش می‌کنیم!
‫لطفاً تمام الکل روستا رو بفروشید!
‫ها؟
‫فهمیدم؛ می‌خواید به‌خاطر لو این‌کارو کنید.
‫درسته، اما...
‫وقتی به اینکه نمی‌تونیم جلوش چیزی بخوریم...
‫با خودمون می‌گیم، "اگه کنار این ‫الکل داشتیم خیلی خوب می‌شد!"
‫همین‌طوری.
‫تا این حد؟
‫با این وضع تنها راهمون، ‫حذف منبع زجره.
‫آروم باشید.
‫خوشحالم که همه این‌کارو می‌کنید،
‫اما فکر کنم بعد فروش ازش پشیمون بشید.
‫و الکل چیزی نیست که ‫بشه راحت درست کرد.
‫فقط این‌طوری بهش فکر کنید.
‫طعم الکل با نگهداری بیشتر ‫بعد تولید بهتر می‌شه.
‫مطمئنم اگه فعلاً صبر کنیم، ‫طعمش بهتر می‌شه.
‫بیاید همه تا منتظرش هستیم تحمل کنیم.
‫شهردار، می‌شه بگید اگه کار اشتباهی کردیم؟
‫چی شده؟
‫حتی با اینکه همه عاشق خوردن الکل بودن،
‫هیچکس دیگه یه قطره هم نمی‌خوره.
‫آه.
‫واقعاً؟ پس برای این بود.
‫پس اینطوری نیست که دیگه ‫از الکل ما خوششون نمیاد، نه؟
‫البته که نه!
‫شرمنده؛ باید زودتر بهتون می‌گفتیم.
‫فکر می‌کردم باید زودتر ‫سرعت تولید رو کم کنیم،
‫اما حالا انگار برعکسشه.
‫آره؛ مطمئنم برای جبران این مدت، ‫بیشتر از قبل می‌خوایم.
‫خیلی‌خب! سعی می‌کنیم تا ‫به سطح انتظارات همه برسیم!
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫چون حالم بده اینجا نیومدم.
‫آفتاب امروز شدیده پس اومدم داخل.
‫اما تقریباً وقتشه، نه؟
‫بنظر میاد.
‫اگه بزرگ‌تر از این بشه، ‫واقعاً دیگه نمی‌تونم تکون بخورم.
‫اون گل از کجا اومده؟
‫وقتی تیا و فرشته‌ها پیشم اومدن آوردن.
‫گفتن دیدن، رو یه کوهستان دور ‫زمانی که برف بود شکوفه داده.
‫واقعاً قشنگه.
‫یه‌جوری اتاق رو خنک‌تر می‌کنه.
‫راستش، اون گل واقعاً هوای سرد آزاد می‌کنه.
‫ببخشید!
‫این داروی مخفی الف کوهیه
‫که می‌گن برای سلامتی و انرژی مفیده.
‫لطفاً بگیرید!
‫این واقعاً ارزشمنده، مگه نه؟
‫ترجیح می‌دم زمان نیاز استفاده بشه
‫تا اینکه بخواد گوشه انبار بی‌مصرف بیفته.
‫مثل یه جنس کمیاب تو بازیه.
‫لو-سان!
‫این جواهر تو جادوی بازیابی کمک می‌کنه.
‫تو اتاق جواهرات پدرم پیداش کردم.
‫بعد تلاش‌های بی‌وقفه، ‫بالأخره تکمیل شد.
‫پودینگ هستش.
‫بیا!
‫یه تاج گل خوش‌شانسیه!
‫حالت خوبه؟
‫می‌خوای برات سیب پوست بکَنم؟
‫اونه-ساما، حتماً گشنه‌تونه، نه؟
‫سوپ میسو گوجه و توفو درست کردم.
‫گوجه؟
‫واقعاً خوبه.
‫مگه نه؟!
‫ما از تخم به دنیا اومدیم،
‫پس اصلاً نمی‌دونم باید ‫برای کمک چه کاری کنم.
‫اما حداقل...
‫برای قوی شدن شما، ‫خون خودم رو پیشکش می‌کنم.
‫فکر نکنم دندون‌هام از اون رد بشن.
‫واقعاً خوشحالم.
‫منم.
‫این چیه؟
‫چکش چوبی؟
‫از طرف دونووانه.
‫گفت بعداً به‌درد می‌خوره.
‫به‌درد می‌خوره؟
‫برای زایمان چکش چوبی می‌خوای؟
‫چی شده؟
‫شکمم یه‌جورایی...
‫این یعنی...
‫فکر کنم.
‫حوله رو اینجا بیارید.
‫آب گرم بیشتری بذارید.
‫وقتی وقتش رسید، ‫برای مدتی وحشت‌زده بودم.
‫اما الان دیگه کاری نیست ‫که برای کمک انجام بدم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دو ماه...
‫روز اول هم از همین‌جا بهشون نگاه کردم.
‫اون زمان تنها بودم.
‫می‌خواستم جایی دور از هرکسی تنها زندگی کنم.
‫اما الان، همه اینجان.
‫برای همین مطمئنم...
‫بعد اون، تو یه چشم‌ به‌هم زدن صبح شد.
‫خب، بهتره که بگم
‫از بعد اون خاطره‌ای ندارم.
‫همه‌چی خوب پیش رفت.
‫هر دوشون سالم هستن.
‫بیا بغلش کن.
‫می‌تونم؟
‫خب...
‫مراقب باشید.
‫تازه به دنیا اومده؛ مراقب گردنش باشید.
‫با دست دیگه هم نگه‌ش دارید.
‫باشه.
‫گرمه.
‫و از انتظارم هم سنگین‌تره.
‫حتی با اینکه انقدر کوچیکه.
‫تکون خورد!
‫تکون می‌خوره دیگه.
‫حتی تو شکم من هم خیلی تکون می‌خورد.
‫که اینطور.
‫لبخند زد!
‫لبخند زد، مگه نه؟
‫از اینکه باباش بغلش کرده خوشحاله.
‫من...
‫واقعاً یه پدر شدم.
‫تو دنیای اصلیم از ‫یه بیماری زجر می‌کشیدم.
‫امیدوارم همچین اتفاقی برای اون نیفته.
‫برای من قوی شو.
‫قرار نیست فقط قوی بشه،
‫ما قوی‌ش می‌کنیم،
‫باهمدیگه.
‫درسته.
‫چی شد؟ باید چیکار کنم؟
‫لطفاً آروم باشید!
‫فقط آروم باش.
‫تمومه!
‫از زایمان لو یه هفته می‌گذشت.
‫اسم پسرم آلفردـه.
‫ایده لو بود.
‫حدس می‌زنم نژادش منطقاً ‫باید نیمه‌خون‌آشام باشه...!
‫اما فعلاً فقط شبیه یه انسان معمولیه.
‫من اینجا تنها شروع به زندگی کردم.
‫الان آدمای بیشتری اینجا زندگی می‌کنن؛
‫ساختمون‌های بیشتری هم هست؛
‫همه‌چیز رشد کرده؛
‫و حالا جاییه که کنار همه زندگی می‌کنم.
‫بعد یه روز شهردار شدم؛
‫و حالا بالأخره یه پدر شدم.
‫راستی...
‫باید یه‌جوری لطف روستایی‌ها رو جبران کنم.
‫همه‌شون تا الان کمک کردن ‫تا این روستا رو بسازیم.
‫امروز ‫برای چی جمع‌مون کردید؟
‫راستش، راجب سیستم جدیدی که می‌خوام ‫تو روستا راه بندازم فکر می‌کردم.
‫سیستم؟
‫آره.
‫این.
‫یه مدال پاداش.
‫مدال؟
‫این برای چیه؟
‫می‌خوام به کسایی که ‫تو ساختن روستا کمک کردن
‫این مدال‌ها رو برای تشکر بدم.
‫چطور باید ازشون استفاده کنیم؟
‫می‌شه برای گرفتن چیزی که می‌خواید
‫یا مبادله کالاها استفاده‌شون کنید.
‫پس مثل پول هستن، درسته؟
‫آره.
‫گفتم یه‌روزی روستای درخت بزرگ ‫به پول‌رایج خودش نیاز داره.
‫الان چیزهای زیادی تو روستا داریم.
‫محصولات، گوشت شکار شده، و کالاهای تجاری.
‫به عنوان شهردار، خودم بهشون نظارت می‌کردم
‫و بعد خودم بین همه پخش‌شون می‌کردم.
‫اگه کسی چیزی می‌خواست، ‫میومد با من راجبش حرف می‌زد.
‫اما با افزایش جمعیت روستا،
‫رسیدن به تمام این کارها تقریباً غیرممکن شده.
‫که اینطور.
‫اگه خودمون بخوایم داد و ستد کنیم، ‫به پول‌رایج نیاز داریم.
‫دقیقاً.
‫نمی‌شه مبادله کالا به کالا کنیم؟
‫اینطوری بهش فکر کنید؛
‫یه سیب چندتا توت‌فرنگی می‌ارزه؟
‫خب، من می‌گم حدود سه‌تا.
‫من می‌گم یک برای یک، ‫چون توت‌فرنگی رو ترجیح می‌دم.
‫بله؛ هرکسی متفاوت ارزش‌گذاری می‌کنه.
‫برای همین می‌خوام از پول‌رایج ‫برای تبادل‌هامون استفاده کنیم.
‫پس پول برای این چیزاست.
‫یه سیب چندتا بشکه طلا می‌ارزه؟
‫چون هیچوقت پول استفاده نکردم مطمئن نیستم.
‫با بشکه حساب می‌کنید؟
‫همین انتظار هم از اژدهایان می‌رفت.
‫به‌هرحال، فکر کنم اگه یهو همه‌چیزو ‫به پول‌رایج تغییر بدیم غوغا می‌شه.
‫پس فعلاً اونا رو به عنوان مدال پاداش می‌دم.
‫نقشه اینه.
‫که اینطور؛ پس بیاید یه مدت ‫ازشون استفاده کنیم.
‫باشه.
‫برای فعلاً بیاید به‌عنوان ضمانت ‫مبادلات حساب‌شون کنیم.
‫و برای شروع، من به ‫هر روستایی سه مدال دادم.
‫نتونستم به خانواده‌های ‫کورو و زابوتون مدالی بدم،
‫پس به هرکدوم 30‌تا دادم.
‫و اینکه، همه رو با دست ساختم ‫که نشه جعل‌شون کرد؛
‫اما خب فقط تا یه ‫حدی می‌تونم بسازم.
‫همه واکنش‌های مختلفی داشتن.
‫شراب می‌خوام.
‫بعضیا فوراً با شراب ‫مبادله‌ش می‌کنن؛
‫بعضیا هم باهاش ‫وسایل خونه گرفتن؛
‫بعضیا هم با سلاح‌های ‫درایم مبادله‌ش کردن.
‫و بعضیا هم...
‫فقط اتاق‌شونو ‫باهاش تزئین کردن.
‫اما ترجیح می‌دادم ‫خرجش کنن و دستشون نباشه.
‫برای همین مدال‌های پاداش، که پیش‌درآمد ‫پول‌رایج هستن رو معرفی کردم، اما...
‫بذار ببینم.
‫اوه! فهمیدم.
‫این باعث شد تا اسباب و ‫اثاثیهٔ چوبی خیلی محبوب بشه.
‫یا حداقل، کار من بیشتر شده.
‫آه، یکم اگه می‌شه بهم وقت بدید.
‫و اینکه، می‌خواستم به‌عنوان ‫منبع قیمت‌ها استفاده‌شون کنم.
‫اما بعضی وقت‌ها سخته که ‫مشخص کنی یدونه مدال چقدر می‌ارزه.
‫شهردار!
‫می‌خوام... بهم یه بچه بدید!
‫برای اینم می‌شه؟
‫نخیر!
‫حتی اگه سه‌تا بهتون بدم؟
‫اون الان مشکل ما نیست.
‫آخرشم، قرار گذاشتیم که شهردار رو ‫برای یه‌روز بهشون اجاره بدیم.
‫و یکم بعدش...
‫...بالأخره زمان جشن ‫برای تولد پسرم بود.
‫به سلامتی!
‫یه‌جورایی حس بدی دارم...
‫که انقدر همه رو منتظر گذاشتیم.
‫آره بعد از زایمانت هم ‫می‌تونستیم یه جشن بگیریم.
‫اما خب، الان که بنظر ‫داره بهشون خوش‌ می‌گذره.
‫فقط یکم نگران ‫اینم که زیادی بخورن.
‫نازی، نازی! من فلورا اونه-سانم‌ها!
‫راستی، اون...
‫آره؛
‫دونووان بهم گفت که ‫امروز با خودم بیارمش.
‫شرمنده منتظرتون گذاشتم.
‫این چیه؟
‫یه شراب مخصوصه که ‫فقط برا شماها درستش کردم.
‫ما اینطوری جشن می‌گیریم، ‫پس خوب از خودتون پذیرایی کنید!
‫الان دیگه وقت استفادشه!
‫این؟
‫که اینطور؛ پس برای همینه.
‫یک، دو...
‫تبریک می‌گم، شهردار!
‫واقعاً حس خوبی داشت.
‫آره، درست می‌گی.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم تو این دنیا ‫بشکه شراب برای جشن باز کنم؛
‫اما خب بنظرم همه‌جا این نوع چیزا، ‫جشنا رو جذاب‌تر می‌کنه.
‫بچه‌ها، هرچقدر می‌خواید بخورید!
‫وای، مشروب عالیه! ‫غذا معرکه‌ست! واقعاً تبریک می‌گم.
‫حالا زمان تکنیک سرّی‌مه!
‫حالش خوبه؟
‫خب، شرابم چطوره؟
‫دونووان...
‫خب راستش...
‫آه، که اینطور.
‫خیلی شرمنده، گفتن تا موقعی که ‫با سینه شیر می‌دم باید خودداری کنم.
‫درسته؛ تا وقتی ‫بچه‌ست نمی‌تونی.
‫آها فهمیدم؛
‫برای الان، می‌ذارم ‫اونا به‌جام بخورن.
‫من تا وقتی صورت خندون‌شونو ‫ببینم، از شراب لذت می‌برم.
‫پس این چطوره؛
‫قبل از اینکه همه تمومش کنن، ‫یکم‌شو ذخیره کنیم تا طعمش بهتر شه؟
‫آره، فکر خوبیه!
‫می‌تونیم نگه‌ش داریم که وقتی ‫آلفرد سنش بیشتر شد بتونه بخورتش.
‫ایده خوبیه!
‫خیلی‌خب!
‫مطمئن می‌شم که خوب نگهداری می‌شه، ‫تا بهترین شرابو تحویل‌تون بدم!
‫فوراً شروعش می‌کنیم!
‫اگه معطل کنیم، همه رو می‌خورن.
‫بیشتر می‌خوام!
‫روزی که بتونم با پسرم شراب بخورم؛ ‫واقعاً نمی‌تونم منتظرش بمونم.
‫مطمئنم می‌تونی؛
‫تا وقتی از زندگی الانت ‫لذت کافی رو ببری.
‫نگاه کن!
‫آلفرد، فلورا اونه-سان‌شو ‫خیلی دوست داره!
‫فکر کنم خودش می‌خواد بچه من باشه!
‫نه وایسا ببینم.
‫درباره روستای درخت بزرگ...
‫این‌دفعه دیگه چیه؟!
‫بچه‌ای به‌دنیا آوردن؛ ‫پسر صحیح و سالمی هم هست.
‫اوه، چقدر خوب.
‫طبق اطلاعاتی که ‫تا الان بهمون رسیده،
‫فکر می‌کنم حتی خیال به ‫چالش کشیدشون هم غیرممکن باشه.
‫تازه اینو فهمیدی؟
‫ما باید به فکر این باشیم که
‫روابط دوستانه‌ای باهاشون ایجاد کنیم.
‫اگه روزی بتونیم کسی رو از ‫قلمرو شیاطین با اون روستا وصلت بدیم،
‫اون‌وقت امنیت‌مون تضمین شده‌ست!
‫امکانش نیست.
‫جان؟
‫عمراً یوری رو بدم بره!
‫به هیچکسی نمی‌دمش!
‫به‌هیچ‌وجه نمی‌دم!
‫لطفاً آروم باشید.
‫تمام کالاها رو جمع کردید؟
‫بله.
‫اگه خوب بهشون تبریک نگیم، ‫می‌تونه باعث دلخوری بشه؛
‫باید همه‌چیز عالی باشه.
‫می‌خوام تا رابطه‌مون با ‫اون روستا طولانی‌مدت باشه.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، چیزی نیست.
‫بعد مدت‌ها یه خوابی رو دیدم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ممکنه که...
‫مست بودی؟
‫اما دیشب که اصلاً چیزی نخوردی.
‫نه؛ الان دیگه خوبم.
‫در این‌صورت، می‌خواستم درباره چیزی که ‫گرنماریا و بقیه بهم گفتن باهات صحبت کنم.
‫کسایی که می‌خوان اینجا بیان؟
‫بله.
‫تو یه جنگل دیگه زندگی می‌کردن،
‫و دنبال جای جدیدی ‫برای زندگی می‌گشتن.
‫درایم-چان هم گفت یه‌کسایی ‫به‌خاطر جنگ از خونه‌هاشون بیرون شدن.
‫پدرمم گفتن یه‌سری مهاجر به‌خاطر جنگ با ‫کشور فول‌هاردت جایی برای موندن ندارن.
‫کلاً چقدرن؟
‫خیلی دقیق نیست، اما...
‫بذار ببینن...
‫بخوام حدودی بگم...
‫از صدگان هم گذشتیم.
‫فکر می‌کنم برای این‌همه نفر به ‫یه روستای دیگه احتیاج داریم.
‫پس بیا انجامش بدیم.
‫بیا برا کسایی که می‌خوان ‫به اینجا بیان، خونه بسازیم.
‫بنظر عالی میاد!
‫اینطوری کلی آدم می‌تونن اینجا بیان.
‫پس اونم می‌شه روستای درخت بزرگ 2؟
‫یه لحظه وایسید، ‫این مگه خیلی کار نمی‌بره؟
‫کلی آماده‌سازی و منابع می‌خواد.
‫تمام تلاش‌مونو می‌کنیم!
‫این روستا همه‌مون رو نجات داده.
‫اگه کسی کمک‌مون رو بخواد، ‫نمی‌تونیم تنهاشون رو بذاریم، مگه نه؟
‫اما باید برای این همه‌چیزو ‫با دقت برنامه‌ریزی کنیم.
‫باید کجا بسازیمش؟
‫فهمیدم؛ بیاید سریع راجبش جلسه بذاریم.
‫بچه‌ها، رو کمک‌تون حساب می‌کنم.
‫چشم!
‫وقتی چشماتو باز می‌کنی و ‫نور تماماً سفیدی را می‌بینی، داستان آغاز می‌شه
‫به دنیای جدیدی وارد می‌شیم، ‫چه‌جور گلی رو قراره شکوفه شکوفه بدیم؟
‫حتی اگه ابری باشه، ‫حتی اگه توسط یه چاله کثیف بشیم
‫ما ادامه می‌دیم
‫آینده تصورناپذیری ‫برای ما وجود داره، ازش مطمئنم
‫به قدری باهم دیدار می‌کنیم، تا به‌هم برسیم
‫اگه تو لبخند بزنی، ‫همه اطرافیانت هم لبخند می‌زنن
‫بیا دونۀ کوچیکی بکاریم و پرورشش بدیم
‫روزی قراره به گل بزرگی تبدیل بشه
‫پیشیمونی و شکست‌ها رو به محرک تبدیل کن
‫اگه سرشار از احساس خوشحالی شدی
‫ما دست‌رودست هم می‌ذاریم و اشتراک می‌دیمش
‫این حلقۀ گل رو در سراسر دنیا پخش می‌کنیم
‫می‌تونم بادهای ملایم فصلی که به آرومی ‫روی انگشتانم حرکت می‌کنند رو احساس کنم
‫بیا بر روی ابرهای شناور آسمان، ‫برای چیزی که دوست داریم کاوش کنیم
‫عقربه‌های ساعت رو برای الان فراموش کن
‫سعی کن تا یه نفس عمیق بکشی
‫چشم‌انداز رنگین‌کمون ‫قلب من رو به طنین میندازه
‫مطمئنم هر آرزویی که دارم به واقعیت می‌پیونده
‫چون تو در کنار منی
‫تو هر روز رو برای من مثل یه رویا می‌کنی
‫توی جایی پرحرارت و بامحبت
‫صورت خندونت رو تا ابد بهم نشون بده