‫عجیبه.
‫ساعت ۱۲ ظهره، ‫ولی ناقوس به صدا درنیومده.
‫درست می‌گی.
‫به صدا در آوردن ناقوس برای ‫اعلام کردن ساعت، طبق قانون الزامیه.
‫می‌دونم که وضعیت اضطراری‌ایه، ‫ولی مطمئنم که هنوزم این کارو می‌تونن بکنن.
‫بانوی من.
‫یه حسی بهم می‌گه این شهر ‫داره چیزی رو مخفی می‌کنه.
‫چیزی رو مخفی می‌کنه؟ مثلا چی؟
‫فعلا، فقط طبق حسم دارم اینو می‌گم.
‫خب... غریزه هیلران بهش کمک کرد ‫که فساد رو افشاء کنه.
‫پس می‌خوای درموردش تحقیق کنی؟
‫بله!
‫حالا یه‌جورایی نگرانم...
‫هرچی که توی این شهر ‫در جریانه رو می‌سپرم به تو.
‫ولی کار عجولانه‌ای نکن.
‫اگه چیزی شد، ‫نشان خانواده اوسفه رو نشون بده.
‫فهمیدم.
‫از لارس-کون می‌خوام چندتا روح باد ‫رو همراه اون بفرسته.
‫اون‌وقت، در شرایط اضطراری...
‫لارس-کون می‌تونه به ویل خبر بده.
‫بعدش، ما از هیلران جدا شدیم ‫شهر رو بررسی کردیم.
‫واسه که توله کوبولدی که ‫نجات دادیم رو برگردونیم خونه
‫و واسه اینکه با کوبولدها در رابطه با ‫پروژه شیانا مذاکره کنیم،
‫رفتیم به جنگل تا دنبال مخفی‌گاهشون بگردیم...
‫ولی کسی بهم نگفته بود که اینقدر کار سختیه!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بهشت
‫پشم‌پشمی
‫قسمت ۹ اربــــــــــــاب جـــــنــــــگـــــل، لـــــطـــــفـــــا...!
‫می‌گم... واقعا از این طرفه؟
‫حس می‌کنم هر راهی که قابل رویته ‫داره بیشتر و بیشتر...
‫لابد شما دوتا دارین خوش می‌گذرونین. ‫گمونم هیولاها خیلی با هم کنار میان.
‫«زود باش، زود باش»؟
‫صبر کن!
‫برای یه انسان خیلی سخته که اینقدر سریع‌ بره!
‫شینکی!
‫دیگه نگران سر خوردن نباش.
‫آره، مرسی!
‫چی شده؟
‫چیزی اونجاست؟!
‫یه کوبولده؟
‫عه... اون چیه دیگه؟!
‫یه... اسلایم‌ـه.
‫اسـ-اسلایم؟!
‫یه هیولای فوق‌العاده معروف الان پیداش شد!
‫مثل نوعی که توی گیم‌ها هست نیست،
‫ولی بازم بدن فوق‌العاده نرم و آبکی‌ای داره!
‫نمی‌دونم لمس کردنش چه حسی داره.
‫عا، دلم می‌خواد بچلونمش.
‫عه؟
‫داره درخواست کمک می‌کنه.
‫شینکی، تو حرفاشو می‌فهمی؟
‫آره.
‫داره می‌گه اون جلوتر، یه دوستی داره که ضعیف شده،
‫و از ما کمک می‌خواد.
‫عه؟ یه دوست که ضعیف شده؟
‫چیزه، اونی‌ساما، من...
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن، نما.
‫اگه اوضاع بد شد، ما ازت محافطت می‌کنیم.
‫من کی گفتم باشه؟
‫نگران نباشین. داشتم لارس رو می‌گفتم، نه شما رو.
‫مرسی! حالا که تصمیم گرفته شد...
‫نمی‌دونم کمکی ازم برمیاد یا نه، ‫ولی می‌تونی ما رو راهنمایی کنی؟
‫شینکی!
‫نفرتیما-ساما!
‫خطرناکه، پس ما جلوتر می‌ریم.
‫اون چیه دیگه؟!
‫چه بزرگه.
‫فکر کنم یه اسلایم مادر یا پدر باشه.
‫این چیز؟
‫بله.
‫منم اولین باره که دارم یکیشو می‌بینم،
‫چون معمولاً اسلایم‌ها فقط می‌تونن ‫در نواحی گرم ظاهر بشن.
‫اسلایم‌های بزرگ می‌تونن اسلایم‌های ‫کوچیکِ بی‌شماری رو تولید کنن،
‫که فکر کنم برای همین باشه که ‫بهشون می‌گن اسلایم مادر یا پدر.
‫که یعنی اون چیزهای رنگ‌رنگی ‫اسلایم‌های نوزادن همه‌شون؟
‫اگه همه‌شون با هم متولد بشن...
‫وای! دارن می‌شن!
‫و-وایسا! اینجا نه!
‫اینجا سرد و خطرناکه،
‫پس صبر کن تا به یه جای امن برسی!
‫فکر نکنم بتونه حرکت کنه.
‫پس هر لحظه ممکنه به دنیا بیارشون؟
‫و فقط اینم نیست.
‫وقتی اسلایم‌ها، اسلایم مادر بشن، ‫انگلی می‌شن،
‫و اصلا نمی‌تونن به خواست خودشون حرکت کنن.
‫ولی یکی به این بزرگی رو اگه با ‫خودمون حمل کنیم، فقط توی دست و پامونه.
‫چیکار کنیم؟
‫اگه درست یادم باشه، اگه اونا درون ‫یه نفر ساکن بشن، تولیدمثل نمی‌کنن.
‫درون یه نفر ساکن بشن؟!
‫هوم.
‫ولی... اگه اینطوری بشه، ‫توسط اسلایم خورده نمی‌شی؟
‫می‌گه اگه ازت خوشش بیاد، نمی‌خورتت.
‫که یعنی اگه ازت خوشش نیاد، می‌خورتت!
‫ببینم، کدوممون رو نمی‌خوری؟
‫می‌گه شما، بانوی من.
‫حدس می‌زدم...
‫شینکی چی؟
‫اون جذابه و بین همه کسایی که ‫اینجان، بهترین بدن رو داره.
‫می‌دونستم فایده نداره.
‫هومم...
‫ظاهراً وقتی درونت ساکن بشه، ‫هرچی که بخوری رو اسلایم می‌خوره،
‫اون‌وقت نیازی نیست بری دستشویی.
‫چی گفتی؟!
‫پس یعنی، ‫تمام مواد مغذی می‌ره توی شکم اسلایم،
‫و من می‌تونم کلی غذا بخورم ‫و هیچی وزن اضافه نکنم؟!
‫عالیه!
‫بازم داری نقشه‌ای می‌کشی.
‫و می‌گه، ازت محافظت می‌کنه، بانوی من.
‫پس شاید عالی باشه.
‫بخاطر طبیعت و ذات اسلایم‌ها، اکثر ‫حملات روت بی‌اثر می‌شن.
‫بسته به اینکه چه ویژگی‌ای هم داره، ‫جادو هم ممکنه بی‌اثر بشه.
‫ترجیح می‌دم چیزی درون نما ساکن نشه، ‫ولی گمونم اگه این کار
‫باعث محافظت ازش می‌شه، مشکلی نباشه.
‫درسته! اسلایم‌ها می‌تونن در ‫پروژه شیانا دخیل باشن!
‫ولی واقعاً مطمئنی؟
‫ممکنه ساکن شدن درون من ‫دردسرهای زیادی برات به‌وجود بیاره.
‫خیلی خب، اسلایم.
‫اسم من نفرتیما اوسفه‌ست.
‫و اسم تو هم می‌شه...
‫شیزوکو. می‌شه شیزوکو!
‫خوشبختم!
‫محشره! حس یه سینه نرم رو می‌ده.
‫خیلی التیام‌بخشه!
‫نما!
‫بلعیدمش...
‫نما، خوبی؟!
‫آره. ولی، هوشیاری شیزوکو رو حس می‌کنم.
‫پس ساکن شدن چیزی درونت همچین حسی داره...
‫با اون چیکار کنیم؟
‫شیزوکو می‌گه این یکی ‫قراره اسلایم مادر بعدی بشه.
‫پس باید با خودمون ببریمش.
‫اوهوم.
‫بیا یه جای امن پیدا کنیم که ‫بتونی بچه‌هاتو کنار خودت نگه داری.
‫تو... بذار ببینم.
‫چون کامل سفیدی...
‫هاکو.
‫آره، تو هاکو هستی!
‫هاکو! بذار نازت کنم!
‫عا؟
‫عه، پس این یه اسلایمه؟
‫پرنس بی‌شعور!
‫فکر کنم یه چیز اون بافت و ساختار ‫برای پسرها جذابه.
‫ببخشید، بانوی من.
‫بهتره کم‌کم راه بیافتیم، ‫وگرنه کوبولد...
‫عا، شرمنده شرمنده! تو رو فراموش نکردم.
‫درست می‌گه.
‫باید اول کوبولدها رو پیدا کنیم.
‫خب، بریم!
‫آره!
‫می‌گم، یه‌چیزی عجیب به‌نظر نمیاد؟
‫چرا.
‫خیلی وقته که راه رفتیم، ‫ولی منظره اصلا تغییری نکرده.
‫ولی، جادویی حس نمی‌کنم.
‫بچه کوبولد هم غمگینه.
‫لارس، چیزی حس می‌کنی؟
‫«جادو، تنها پدیده نیست،
‫و موجودات زنده و ارواح هم همه‌چیز نیستن.
‫قدرت خدای خلقت الهی، در سرتاسر جهان در جریانه.» ‫اینو می‌گه.
‫لارس-کون، آفرین!
‫ولی نمی‌دونم معنی این جملات چی بود.
‫داره می‌گه چیزی به‌جز جادو هست؟
‫شاید چیزیه که تاحالا باهاش روبه‌رو نشدیم...
‫می‌گم، نکنه...
‫نما، چیزی فهمیدی؟
‫ارواح دارن متفاوت و عجیب رفتار می‌کنن.
‫بله. هنوز مطمئن نیستم، ‫ولی شاید توی این جنگل باشه.
‫فعلا بیایین لارس-کون رو دنبال کنیم.
‫شینکی، تو یه هیولای اهل اینجا نیستی، ‫پس می‌خوام چند لحظه صبر کنی.
‫شرمنده گراتیا، تو هم. زود برمی‌گردم!
‫نما.
‫احتمالا یه انسان، روح، یا هیولا نیست... ‫ولی یه چیزی هست.
‫توی کتابی که برام خوندی ‫یه چیزی درموردش بود، ویل.
‫غافل‌گیر شدم که یادته.
‫دلیل اینکه داریم دور خودمون ‫می‌چرخیم همینه؟
‫اگه چیزیه که من فکر می‌کنم،
‫شاید چیزی درمورد کوبولدها هم بدونه.
‫آره. در عمق، عمق جنگل،
‫یه پناهگاه هست که فقط کسایی که ‫بهشون اجازه داده شده می‌تونن واردش بشن.
‫واقعاً اینجاست!
‫زمان‌هایی هست که وقتی موجودات نادر ‫خاصی که مدت طولانی‌ای عمر کنن
‫به چیزی تکامل می‌یابن که می تونه با ‫قدرت‌های ویژه از یه قلمرو محافظت کنه.
‫به این موجودات می‌گن نگهبان.
‫پس این نگهبان این جنگله!
‫یه موجود که جادویی نیست، ‫و یه موجود زنده یا روح هم نیست.
‫نمی‌دونم می‌تونم نزدیکش بشم.
‫مراقب باش.
‫ممنون، اونی‌ساما.
‫ممنون که همیشه می‌ذاری کاری که می‌خوامو بکنم.
‫واقعا بهت مدیونم، اونی‌چان.
‫خب، نما.
‫از آشناییتون خوشبختم، نگهبان جنگل.
‫نفرتیما اوسفه هستم.
‫بابت دردسرهایی که درست کردیم، معذرت می‌خوام.
‫نیازی نیست عذرخواهی کنی، نفرتیما اوسفه.
‫ولی، چه گروه عجیب و غریبی هستین.
‫یه جانور مقدس، یه فرزند خانواده سلطنتی، ‫و حتی چندتا هیولا دارین.
‫دختر کوچولو، تو کی هستی دقیقاً؟
‫من کی هستم؟ نمی‌تونم همینطوری ‫بگم که دارم به خدا کمک می‌کنم...
‫ام... پدرم دارای عنوان خانوادگی‌مونه، ‫پس می‌تونی فقط نفرتیما صدام کنی.
‫چه بچه عجیبی.
‫خب، از من چی می‌خواستی؟
‫خب...
‫راستش داریم دنبال مادر این کوچولو می‌گردیم.
‫شما می‌دونین مخفی‌گاه کوبولدها کجاست؟
‫وقتی فهمیدی، چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام این کوچولو رو بگردونم پیش مادرش.
‫بااینکه یه هیولاست؟
‫مهم نیست. ‫من فقط می‌خوام که بگرده خونه چون...
‫معلومه که چقدر آشفته‌ست.
‫که این‌طور.
‫ولی متأسفم، دختر کوچولو. ‫نمی‌تونم اطلاعات رو فاش کنم.
‫چرا آخه؟
‫انسان‌ها بی‌وقفه کوبولدها رو تعقیب کردن، ‫تا زمانی که اونا به این جنگل کشونده شدن.
‫واقعا منظره وحشتناکی بود.
‫من دلم براشون سوخت، پس تصمیم گرفتم ‫که از انسان‌ها مخفی‌شون کنم.
‫نگهبان جنگل، می‌دونم کاری که ‫انسان‌ها کردن خیلی ناجور بوده.
‫واقعاً متأسفم!
‫ولی ما فقط می‌خواییم که این کوچولو بگرده ‫پیش مادرش و با کوبولدها مذاکره کنیم!
‫مذاکره؟
‫بله.
‫داریم به این فکر می‌کنیم که ‫اونا رو منتقل کنیم به یه محل دیگه.
‫ارباب قلمروی لنیس نقشه کشیده ‫یه جوخه سرکوب بفرسته اینجا.
‫اگه به مخفی‌کردنشون ادامه بدی،
‫باعث می‌شه تو و بقیه حیوانات ‫این جنگل به خطر بیافتین.
‫اوضاع همین الانش هم وخیمه!
‫فکر نکنم بتونیم از یه جنگ بین ‫انسان‌ها و کوبولدها اجتناب کنیم.
‫که اینطور. گمونم نمی‌تونم تاابد ‫همینطوری مخفی‌شون کنم.
‫غذای کافی بهشون رسوندن هم یه مسئله‌ست.
‫بله.
‫دوست دارم هرکاری ازم ساخته‌ست براشون بکنم.
‫می‌خوام به کوبولدها کمک کنم. ‫نگهبان جنگل...
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌شه منو به مخفی‌گاهشون هدایت کنی؟
‫خیلی خب. بهت اعتماد می‌کنم، دختر کوچولو.
‫ولی اگه زمانی بفهمم فریبم دادی،
‫از این جنگل زنده بیرون نمیای.
‫شاید نتونم همه‌شونو نجات بدم...
‫ولی اگه قبول کنی، ‫به اسم خودم قسم می‌خورم!
‫نه، نیازی تا این حد پیش بری.
‫وقتی همه‌چی به حرکت دربیاد،
‫خدای خلقت الهی تصمیم خواهد گرفت ‫که چطوری پیش بره.
‫خب، برو.
‫نگهبان جنگل... ممنونم!
‫ارواح راهنماییت می‌کنن.
‫وقتی حرف‌هاتونو زدین، ‫یه زمانی دوباره بیا به دیدنم.
‫باشه!
‫عالی شد! بریم.
‫حالا راحت‌تر می‌تونیم پیش بریم.
‫خب برکت نگهبان جنگل رو داریم.
‫هممم...
‫چی شده؟
‫خب، نگهبان جنگل هم اینو گفت،
‫ولی به اندازه کافی غذا رسوندن برای هیولاها
‫برای پروژه شیانا هم یه مشکله.
‫درسته، فکر کنم بهش فکر نکردیم.
‫می‌گم، گابلین‌ها به‌غیر از میوه چی می‌خورن؟
‫همه‌چی می‌خوریم.
‫کوبولدها چی؟
‫ام، فکر کنم اونا همه‌چیزخوارن.
‫همه‌چیزخوار؟
‫فکر کنم باید محصولات بیشتری رشد بدیم...
‫چی شده؟
‫تو هم، نوکس؟
‫ها؟! یه-یه حشره؟!
‫یه هیولای حشره‌ست. بهش می‌گن ماموشی.
‫بعضیاشون سمی‌ان، که احتمالا واسه ‫همینه که اینقدر حالت دفاعی داشت.
‫حرف از غذا شد...
‫اون هم خوردنیه.
‫جااان؟!
‫خوب کباب می‌شن.
‫عجب چیزی شد.
‫این تیکه بزرگه واسه تو، لارس. ‫و این یکی واسه تو.
‫بانوی من.
‫یکم می‌خوای؟
‫نما، خودتو مجبور نکن.
‫چـ-چیزیم نمی‌شه...
‫من شیزوکو رو دارم، پس نباید شکممو درد بیاره.
‫چـ-چه خوبه!
‫چرا بافت لابستر رو داره ‫و مزه ماهی سفید می‌ده؟
‫با ساکه بی‌نظیر می‌شه!
‫گراتیا، تو هم یکم بخور.
‫تا امتحان نکنی نمی‌فهمی. ‫منم می‌خورم.
‫وایسا ویل، جدی—
‫بد نیست.
‫چاشنی کم داره، ولی اگه درست حاضر بشه ‫می‌شه اینش رو جبران کرد.
‫شما هم می‌خوایین امتحان کنین؟
‫خوشت میاد؟
‫آره. چاشنیش خیلی کم و سبکه. ‫می‌تونم همینطوری که هست بخورمش.
‫خوشمزه‌ست! خیلی خوشمزه‌ست!
‫شاید از پوسته‌اش هم بتونیم ‫واسه چیزی استفاده کنیم!
‫اوهوم. انجمن ماجراجویان یا انجمن آهنگران ‫اونا رو ازت می‌خرن.
‫وای، چه خوب!
‫لارس-کون، اگه بازم ای این حشرات دارم، ‫ممنون می‌شم شکارشون کنی.
‫شماها هم، شوالیه‌ها.
‫چشم... مشکلی ندارم، ولی می‌خوایین ‫با همه اونا چیکار کنین؟
‫می‌خوام به عنوان هدیه بدمشون به کوبولدها.
‫حس می‌کنم ماموشی‌ها خیلی به درد پروژه شیانا می‌خورن.
‫چه حمل و نقلی!
‫خیلی به عمق جنگل رفتیم.
‫می‌تونیم قبل شب برگردیم به شهر؟
‫ظاهراً ارواح راهنمایی‌مون می‌کنن.
‫عه؟‌ چیه؟‌ چیه؟
‫اونجا که چیزی نیست.
‫نه، اینطور نیست.
‫عه؟
‫اونجان!
‫چیزه، ما با برکت نگهبان جنگل اومدیم!
‫اومدیم سردسته‌تونو ببینیم!
‫می‌گن نمی‌تونن بهمون اعتماد کنن.
‫البته که نه...
‫چیزه، یه هدیه براتون آوردیم!
‫گوشت خوشمزه ماموشی!
‫اگه دوست دارین...
‫گفتن می‌رن با سردسته‌شون صحبت کنن، ‫پس دنبالشون بریم.
‫باشه، بریم.
‫اینجا... اینجا... بهشته!
‫بهشت پشم‌پشمی‌هاست!
‫دلم می‌خواد همه‌شونو با خودم ببرم خونه!
‫بانوی من؟
‫حالا دیگه حتما باید بیارمشون توی نقشه‌ام!
‫عه، ببخشید. بیا اول مامانی تو رو پیدا کنیم.
‫بچه آدمی‌زاد!
‫از ما چی می‌خوای دقیقاً؟
‫واااای، خیلی خوشگله!
‫عا، شرمنده، شرمنده.
‫از آشناییتون خوشبختم. ‫نفرتیما اوسفه هستم.
‫اومدیم این کوچولو رو که در لنیس ‫نجات دادیم رو برگردونیم.
‫درسته، اون متعلق به گله ماست.
‫تو واسه چی رفتی به شهر؟
‫چی؟!
‫وروجک‌های آتیش‌پاره! ‫چطور جرأت می‌کنین بهم دروغ بگین؟!
‫عا؟ عه؟
‫ظاهراً توله سگ‌های دیگه جاش گذاشته بودن.
‫آروم باش، آروم! اونه‌سان، لطفاً آروم باش!
‫ها؟
‫عصبانی شدن فایده‌ای نداره.
‫براتون هدیه آوردیم. ‫چطوره اول غذا بخوریم؟
‫باید لبخند بزنم تا بهم اعتماد کنن.
‫و بعدش، وقتی شکمشون پر شد، ‫وقت مذاکره‌ست!
‫هی-هی!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعدی
‫بیایید یه جلسه استراتژی تشکیل بدیم!