‫قسمت ششم: سه به اضافه‌ی چهار میشه هفتـ... تهدید!
‫زمانایی مثل الان هیبیکی ساکوراما احتمالا...
‫همگی! اول باید مطمئن بشیم که غیر نظامی‌ها جاشون امن باشه.
‫هیبیکی تو خیلی ساده‌ای. ‫اگه اول هیولاها رو بکشیم که بهتره!
‫ها؟ شما تکاورا از چیزی که انتظار داشتم، بهترید.
‫خیلی خب، باشه. ‫پس اول شماها رو باید شکست بدم، ها؟
‫و یه روز...
‫خرخره‌ی اونا رو پاره می‌کنم.
‫این یکی با من.
‫وقت تمومه.
‫و حالا، تمرین برای امتحان نهایی، به پایان می‌رسه.
‫و فردا، امتحان اصلی رو ازتون می‌گیریم.
‫به اتاق‌هاتون برگردید و امروزو استراحت کنید.
‫هووف.
‫ها؟ و-وایسا!
‫مگه نگفتم خودم به حساب این یکی می‌رسم؟
‫خوب نیست کار بقیه رو میدزدیا!
‫چرا باید همچین کاری بکنم
‫وقتی کارم تو کشتن با اختلاف زیادی از بقیه بهتره؟
‫حروم زاده! ‫به خدا قسم اول اون نفله رو می‌کشم.
‫هی. از ساکوراما چیزی راجع به امتحان نشنیدی؟
‫اکس اکس؟
‫جرات نکن به همین راحتی اسممو صدا کنی!
‫بمیر، بمیر حرومی! ‫ انقد بد بمیر که حتی جاودانگی هم نتونه نجاتت بده.
‫تو متوجه میشی، نمیشی؟
‫اگه می‌خوایم تکاورا رو شکست بدیم،
‫اولویتمون باید این باشه که توی امتحان قبول شیم.
‫اونا وقتی حرف از قدرت میشه ثبات ندارن.
‫کسایی که باید چهار چشمی مراقبشون باشم، ‫ایشیکاوا،
‫یوکینو، آکِبایاشی و اورابه‌ان.
‫بقیه‌شون عددی نیستن.
‫اون یارو...
‫اصلا نباید بهش ببازم.
‫آزادی که باهاشون جور شی ولی هرگز فراموش نکن.
‫ها؟
‫ما هیولایم.
‫به نفعته که نذاری شاهد حقیرانه باختنت باشم.
‫هیچ جوره امکان نداره از همچین چیزی ساده بگذرم.
‫تمام این سختی‌هایی که به‌خاطر اینا
‫توی ده سال گذشته کشیدم...
‫تمام ساکنان زمین دشمن منن.
‫مهم نیست با کی باید رو به رو بشم
‫همه‌شونو نابود می‌کنم.
‫ بـــرو! بـــرو! تـــکـــاور بـــازنـــده!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
امــتــحــان نــهــایــی آشــیــانــه‌ی اژدهــای ســفــیــد ‫حالا بهتون توضیحات امتحان نهایی رو میگم.
‫ما، با توجه به تمرین روز گذشته
‫به پنج گروه مختلف تقسیمتون کردیم.
‫پنج گروهی که شما باهاش آشنایی دارید.
‫گروه پینک، متخصصین پشتیبانیِ خدمات مبارزات.
‫گروه گرین، متخصصینِ مخفی که در سایه با دشمنا می‌جنگن.
‫گروه یِلو، زیر بنا و مغز متفکر تکاوران.
‫گروه بلو، متخصصین مدیریت که دیدگاه وسیعی دارن
‫و به خوبی با هم‌ رده‌هامون همکاری می‌کنن.
‫گروه رد، متخصصینِ نابودی هیولاها
‫که به تنهایی تمرکز کامل روی حمله دارن.
‫که اینطور.
‫خلاصه این که، فقط باید تک به تک باهاشون مبارزه ‫کنم و برنده بشم.
‫شماها باید توی زمین مبارزه بمونید
‫و پنج هیولا رو شکست بدید.
‫هـ-هیولا؟
‫تکاورایی که امروز سر پستن قراره نقش هیولا رو بازی کنن.
‫هر کدومشون یکی از پنج کلید رنگی رو با خودشون دارن.
‫کسایی که موفق بشن یه کلید به دست بیارن و از ‫زمین مبارزه فرار کنن
‫شانس اینو دارن که مورد توجه تیم مربوطه ‫قرار بگیرن.
‫خلاصه‌ش اینه که،
‫اگه شما دانشجوها می‌خواید قبول شید، کار گروهی لازمه‌تونه.
‫کار گروهی...
‫سه روز فرصت دارید...
‫فکر کنید یه نمایش یک شنبه‌ی واقعیه.
‫هر روز، سی دقیقه وقت دارید.
‫وقتی که وقتتون تموم میشه، زنگایی که در اماکن مختلف ‫ جای‌گذاری شده، به صدا در میاد.
‫و این یعنی مبارزه تمومه.
‫از الان به بعد، گروهی میجنگید.
‫یادتون باشه، کار گروهی لازمه‌ی کاره.
‫در غیر این صورت، هیچ جوره نمی‌تونید در مقابل اونا
‫پیروز بشید.
‫و حالا، می‌تونید شروع کنید.
‫-بیا فعلا قایم شیم. ‫-باید دنبال بازیگرای هیولا بگردیم.
‫محض رضای خدا...
‫سه روز وقت داریم، ‫پس بیا اول مخفی بشیم.
‫آخه کدوم تکاوری از دست هیولاها قایم میشه؟
‫مستقیم به هیولاها حمله ‌می‌کنیم.
‫چــ-؟
‫اگه می‌تونستم این کارو بکنم که دیگه غمی نداشتم.
‫به محض این که یه ضربه بخورم، پودر میشم.
‫به تکاورا ملحق شدم که هیولاها رو نابود کنم،
‫برعکس تو که همه‌ش می‌خوای باهاشون مذاکره کنی.
‫این یارو واقعا رو اعصابه.
مدل ‫رو مخ بودنش با ساکوراما فرق داره.
‫و من باید سه روز تحملش کنم؟
‫متوجهم.
‫بیا دنبال بازیگرای هیولای گروه رد بگردیم.
‫پس هروقت پیداشون کردی، صدام کن.
‫وایسا، باید دو نفری حرکت کنیم.
‫خود مربی گفت، نگفت؟
‫کار گروهی لازمه‌ی کارمونه.
‫اگه به توانایی‌هات باور نداری، پس گورتو گم کن.
‫جانم؟
‫این امتحان به هیچ جام نیست.
‫هدفم چیزی بیشتر از این امتحانه.
‫اوه، پس تو یکی از اونایی، آره؟
‫دوست داری مردم حین نمایش‌های یک شنبه، بپرستنت.
‫ها؟
‫پیدات کردم. ‫ها؟
‫سو-سوزوکیری یومِکو؟
‫اوه، اینجا که گروه یِلو نیست.
‫شرمنده.
‫من هیولای ترسناکم که به هرکسی که ببینم حمله می‌کنم.
‫بهتره که تنبیهم کنید، باشه؟
‫بازیگرای هیولا...
‫تکاورای رده بالای سال پایینی‌ان؟
‫وایسا. سوزوکیری-سان، تو کلید گروه یِلو رو داری؟
‫ولی ما گروه ردیم.
‫پس قصد نداریم که بهت حمله کنیم. ‫هی!
‫-ساده لوح! خیلی ساده لوحی! ‫-ها؟
‫مطمئنی که می‌تونی همچین خزئبلاتی رو به زبون بیاری؟
‫تــادا! ‫هیولا وارد می‌شود.
‫آماده باشید.
‫تکاورای حرومی!
‫توکیتا؟
‫بینگو!
‫این یارو بازیگر هیولای گروه رده؟
‫هی، جایگزین! ‫انگاری خیلی تو نقشت فرو رفتی.
‫ولی دو به دو شدن به نفع شما نیست.
‫باید چیکار کنم؟
‫ها؟ شی‌یون -کون، وایسا...
‫اووی..
‫یوکینو-سان. نمرده که، مرده؟
‫آه، چه حیف.
‫می‌خواستم یکم بیشتر با ساکوراما-کون بازی کنم.
‫منم یه چیزی... ‫شنیدم.
‫لعنت بهش، دیر کردم. ‫ فکر کنم یه بار دیگه ببینمش...
‫مهم نیست کی مقابلم قرار می‌گیره...
‫قبلا حسابشو رسیدم، تازه این بار دو به یکیم.
‫کلید کجاست؟
‫من یه هیولام پس به تو...
‫نمی‌گم.
‫خیلی بد نیستی.
‫یه چیزایی راجع بهت شنیدم.
‫این که چطور یه رده بالا
‫از یه مبارز ناچیز شکست خورد و کونش پاره شد.
‫سال بالایی رده سوم یونیتِ رد، شون توکیتا! ‫ خودتی مگه نه؟
‫مایه‌ی آبروریزی تکاورا!
‫اوی اوی
‫لازم نیست نگران من باشی.
‫همونطور که پیداست، مجروحم.
‫ولی سرو کله زدن با شما واسم بچه بازیه.
‫با این وضعیت، شماها اصلا قرار نیست ببرید.
‫بعدی تویی، هیبیکی بوچان؟
‫هیبیکی بوچان.
‫می‌خوای فقط اونجا وایسی و به هیولا زل بزنی؟
‫یاد گذشته افتادم.
‫آخرین باری که باهم بازی کردیم برمی‌گرده ‫به زمانی که تو یتیم خونه بودیم.
‫بیا ببینیم پسر کوچولویی که همه‌ش از قهرمان شدن ‫حرف ‌می‌زد،
‫چقد بزرگ شده.
‫دیگه نمی‌تونم رو این یارو حساب کنم.
‫خودم باید تنهایی انجامش بدم، ولی...
‫به محض این که ضربه بخورم، پوششم بلافاصله ‫دود میشه میره هوا.
‫اینو بهت میدم.
‫یه سلاح معمولی‌ـه که
‫توسط یونیت یِلو ساخته شده و همه‌ی تکاورا دارنش.
‫گجتِ دراگونه!
‫چیزی جز خاطرات بد با این چیز احمقانه ندارم.
‫لطفا همین اول کاری نشکونش.
‫فکر کنم اگه این کارو بکنم....
‫دراگون گجت، فرم اسلحه.
‫ریدی!
‫اووه.
آوا-مووی
‫تو هنوز اینجایی؟
‫فکر کردم تا الآن دمتو گذاشتی رو کولت و در رفتی.
‫عمرا نمی‌ذارم همه‌چیز با شکست خوردنم تموم شه.
‫حالا چیکار کنم؟
کپسول اطفای حریق
‫بگیر که اومد!
‫اشتباه زدی که خنگ خدا.
‫بیا فعلا عقب نشینی کنیم و دوباره آماده شیم.
‫انقدر تو دست و پای من نیا.
‫اگه الآن این‌جوری سیاه و کبود شدی واسه اینه که ‫سر خود و تنهایی وارد مبارزه شدی.
‫من با هیچ‌کس کار نمی‌کنم. ‫مخصوصا نه با بچه‌ ترسوی ضعیفی مثل تو.
‫چی؟
‫به هر قیمتی که شده یکی از مقامای رسمی رو به دست میارم.
‫وگرنه...
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم اون هیولا رو بکشم.
‫«اون هیولا»؟
‫ای بابا، یه کم بهم رحم کنید. ‫اون گازه که سمی نبود، هان؟
‫لعنت بهت!
‫بهت که گفتم! نمی‌تونی تنهایی شکستش بدی!
‫دست از سرم بردار!
‫هل نده، هل نده! ‫به نفعته که هلم ندی!
‫- باشه بابا حواسم هست. ‫- نه درواقع همون بهتر که هلم بدی!
‫نچ.
‫وواه! یکی اینجا دنبال یه مبارزه‌ی درست و حسابیه.
‫دیگه باید همین‌جا کارو تموم کنم.
‫ این دزد و پلیس بازی فوق‌العاده‌مون
‫حتی برای روند درمانم هم خوب نیست!
‫شی‌یون-کون! ‫خفه خون بگیر!
‫اگه توی نفله می‌خوای دمت رو بذاری رو کولت و در بری، تنهایی انجامش بده.
‫- متوجه شدم. ‫- ها؟
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن! ‫واسم مهم نیست چه بلایی سرت میاد!
‫- چچ. ‫- هوی، شما بچه‌ها که نباید با هم دعوا کنید!
‫اونو ولش کن! ‫از همون اولش بیخیال برنده شدن شده بود.
‫منم نیازی بهش ندارم. خودم از پس خودم بر میام!
‫هاه! چه‌قدر دل‌گرم کننده.
‫ولی برای قبول شدن تو این امتحان
‫هیچ کافی نیست!
‫اوی اوی! اون‌همه غرور و تکبر اول کارت کجا رفت یهو، هان؟
‫کی گفته می‌تونی تنهایی از پس من بر بیای؟
‫وواه، نزدیک بودا.
‫اوه چه ترسناک.
‫حیف شد.
‫اگه امتحانو رد می‌کردی می‌تونستی کاندید مناسبی واسه یونیت رد باشی.
‫به هرحال، می‌تونی سال بعد دوباره امتحان کنی...
‫ها؟
‫هیسویی؟ این‌جا چیکار می‌کنی آخه. ‫صاف پریدی وسط کارمون.
‫ها؟ شماها بودید که پریدید وسط کار من ‫واسه همین داشتم این دور و برا رو جمع و جور می‌کردم.
‫نکنه تو یه مبارزه‌ی جدی می‌خواستی، شین-کون؟
‫ها؟
‫اگه قراره نقش هیولاها رو بازی کنی پس درست انجامش بده.
‫اون هیولاها کجا همچین حرفایی می‌زنن؟
‫تا وقتی بتونی برنده بشی، مهم نیست چیکار می‌کنی.
‫برنده هر کاریم که بکنه بخشیده می‌شه ‫ولی بازنده هیچ فرقی با یه مشت گرد و خاک نداره.
‫پسر، عجب دردسریه‌ها.
‫امیدوار بودم بتونم زود حساب اون دوتا رو برسم و برم پی کارم.
‫باورم نمی‌شه حالا باید با دو برابر اون آشغال کله‌ها سر و کله بزنم.
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟ ‫الآن دیگه دوتا بازیگر این‌جا جلوت وایسادن.
‫ماها الآن صد برابر از حالت عادی وحشی‌تریم!
‫باشه پس! دیگه وقت دعواست!
‫بیاید پخش شیم و از چهار طرف محاصره‌شون کنیم!
‫حله!
‫کار این یکی تمومه.
‫- نمی‌ذارم این‌طوری تموم شه. ‫- ها؟
‫نمی‌خوام قبل از این‌که حتی اولین ماموریتم رو به پایان برسونم ‫بذارم همه‌چیز تموم شه...
‫شی‌یون-کون، تو بلدی نقاشی بکشی؟
‫ها؟ ‫ایشیکاوا-سان، تو چه‌طور؟
‫نه، به هیچ وجه...
‫اوسوکوبو-سان؟
‫هاه...
‫تو یکی کارت خوبه‌ها.
‫البته سال اولی رده بالا نیستی
‫پس لازم نیست سال دیگه دوباره همه‌ی اینا رو تکرار کنی.
‫ها؟ تا اون موقع رده بالا میشم.
‫احتمال وقوع همچین چیزی حتی از پاس شدن اینا ‫تو امتحانشون هم کمتره.
‫نچ. چه‌قدر خسته کننده.
‫تا کی می‌خوان به این بازی ادامه بدن؟
‫ها؟
‫تو که توکیتایی. ‫پس اون بچه‌ها کجا رفتن؟
‫چـ... هوی!
‫پیدات کــــــردم!
‫اوه! شرمنده، اشتباه گرفتم.
‫فقط یه بار دیگه تکرارش کن تا بکشمت.
‫شرمنده‌ام.
‫راستش اونقدرا نسبت به طراحی‌هام اعتماد به نفس ندارم.
‫خدایی؟ ولی بازم با این‌که وسط این‌همه دود نشستیم...
‫خیلی ممنون. ازشون استفاده می‌کنم.
‫اوه، وایسا! ‫جدی جدی اونقدرام خوب نیستن!
‫خیلی هول هولکی کشیدمشون واسه همین ‫خیلی بهم ریخته و نامرتبن!
‫اوسوکوبو-سان،
‫به‌نظرم اگه بیخیال تکاور شدن بشی و به‌جاش ‫تبدیل به یه آرتیست بشی خیلی بیشتر به نفعته.
.باعث شدی احساسات مختلفی داشته باشم
‫حالا جدا اونا به دردت می‌خورن؟
‫آره. خیلی زیاد.
‫ساکوراما-کون. ‫می‌خوای با اونا چیکار کنی؟
‫می‌خوام یه چیزی رو بهشون بفهمونم.
‫وقتشه اون دغل بازا بفهمن یه هیولای واقعی چه‌قدر ترسناکه.
‫اونا... اصلا ترسناک نیستن. ‫فقط زورشون زیاده.
‫اوه.
‫نچ. دوباره؟ ‫دیگه داره میره رو اعصابما.
‫هوی!
‫همین‌جوری واسه خودت یه جا واینستا.
‫می‌دونی که اونا منتظرن
‫همدیگه رو شکست بدیم دیگه، آره؟
‫احمقـ... وواه!
‫هوی نفله!
‫دیگه بسه.
‫چرا هی این کارتو تکرار می‌کنی؟
‫مگه بهت هشدار ندادم که دفعه‌‌ی دیگه‌ای در کار نباشه، ها؟
‫ها؟ از چه کوفتی حرف می‌زنی؟ ‫به خودت بیا هیسو...
‫خیلی رو اعصابه. ‫اول حساب تو یکی رو می‌رسم.
‫به علاوه، من ممکنه یه دختر دبیرستانی الکی شجاع ‫که ازت کوچیک‌تره باشم،
‫ولی سه رنک ازت بالاترم!
‫درست باهام حرف بزن، بچه پررو!
‫الآن جدیه؟
‫دیگه می‌خوام برم داخل. ‫لطفا دنبالم بیا.
‫ها؟ آخه کی دنبال تو راه میفـ...
‫این‌طوریاست؟ ‫پس در اون صورت، خجالت نکش و یه کم استراحت کن.
‫البته اگه ممکنه یه جایی انجامش بده که تو دست و پای من نباشه.
‫الـ-الآن چه زری زدی؟ اوی...
‫تو که آسیب دیدی پس این‌جوریام نیست که بتونم روت حساب کنم یا این چیزا.
‫اگه باعث شی عقب بمونم فقط باعث دردسر میشه.
‫خودت گفتی با هیچ‌کس همکاری نمی‌کنی دیگه، مگه نه؟
‫حالا همون حرفا رو به خودت برمی‌گردونم.
‫مخصوصا با اونایی که ضعیفن.
‫اون بچه...
‫پسر، خیلی درد داشتا...
‫اوه اوه! ‫ حالت خوبه؟
‫توی عوضی...
‫هی داری از سمت چپ آسیب می‌بینیا.
‫نگو که... نمی‌تونی خوب ببینی؟
‫بگیر که اومد! ‫شلیک مخفی!
‫وواه، نزدیک بودا!
‫یالا دیگه! ‫مشکل چیه؟
‫تمام زورت همین بود؟
‫اگه می‌خوای کمک بگیری الآن تنها فرصتته بچه جون.
‫متاسفانه به‌خاطر یه نفر خیلی خاص
‫این گزینه جزو آپشن‌ها نیست.
‫شی‌یون-کون، تحت هیچ شرایطی نیای این‌طرفاها!
‫با وضعیت بدنی الآنت از پسش بر نمیای.
‫من از پس خودم بر میام پس لطفا برگرد عقب!
‫هنوزم از این‌جور حرفای ساده‌لوحانه می‌زنی؟
‫خب اشکالی نداره.
‫حالا که انقدر دوست داری، خودتم از این‌جا به بعد ‫مبارزه رو عقب بشین!
‫بهت گفتم عقب بمونی، نه؟
‫هل نده، هل نده. ‫به نفعته که هلم ندی!
‫- باشه بابا حواسم هست. ‫- نه درواقع همون بهتر که هلم بدی!
‫اگه بهت بگم هل نده، تو بدتر هل میدی.
‫و اگه بهت بگم عقب بمون ‫امکان نداره همون‌جا سر جات بمونی، نه؟
‫به طرز عجیبی، خیلی راحت میشه دستتو خوند.
‫من فقط اومدم که انتقاممو بگیرم.
‫ولی فقط یه مشت ساده بود ‫پس اونقدرام ارزششو نداره.
‫باید بهت رحم کنم و آسون بگیرم؟
‫خودم می‌کشمت!
‫دیگه داره اشکمو در میاره.
‫برخلاف یونیت رد،
‫یونیت گرین، تیم گمنام و محویه که هیچ‌وقت به چشم نمیاد.
‫اما به هرحال، بازم واسمون ناراحت‌کننده‌ست که انقدر زود فراموش بشیم.
‫هیسویی!
‫ســــان... رو یادت رفت.
‫داره مثل آب خوردن حساب جفتشونو می‌رسه...
‫شرمنده که منتظرت گذاشتم.
‫نوبت توـه.
‫صادقانه، انتظار نداشتم بتونی خودتو تا این‌جا برسونی.
‫با تشکر از تو، ساکوراما کوچولو، این مبارزه یکم ‫هیجان‌انگیزتر شده.
‫الآن جدیه؟
‫سوجیرو!
‫من تسلیم نمی‌شم! ‫نه تا وقتی که عضو یونیتتون نشدم!
‫هاه. قیافه‌ای که الآن به خودت گرفتی خیلی بهتره.
‫ممنون! به‌خاطر شما بچه‌ها من می‌تونم دوباره حساب این یارو رو برسم.
‫آشغال کوچولو!
‫تو...
‫این بچه‌بازیه دیگه‌، مگه نه؟ ‫پس توام پا به پامون بازی کن.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫(بعد از اندینگ همچنان ادامه داره~)
‫هوی تو...
‫هـــا؟! هدشات که حساب نیست، احمق روانی!
‫به‌نظر من که مشکلی نـــــــداره!
‫وقت به پایان رسید! ‫روز اول امتحان نهایی این‌جا به پایان می‌رسه!
‫ادامه دارد....
‫مسیر این‌جا خیلی پر پیچ و خمه. ‫من دلم می‌خواد یه مسیر صاف رو برم جلو!
‫- اگه این کارو کنی شکست می‌خوری. ‫- چی؟
‫قسمت بعد ‫«مسیر پر پیچ و خم امتحان نهایی!»
‫- من شکست می‌خورم... ‫- یالا! درست انجامش بده! درســت!
‫آ-آخ! خیلی ممنون.
‫-بازی فقط وقتی تموم میشه که تو تسلیم بشی! ‫- من شکست می‌خورم...