‫وایسا.
‫یکی داره میاد.
‫خانومی...
‫حتماً دیوونه‌ای که تنها سفر می‌کنی.
‫چـ ـ چیزی نمی‌شه.
‫از ظاهرم قوی‌ترم.
‫و اینکه، سلام.
‫من یه لامیای...
‫لـ ـ لامیا!
‫نیازه انقدر بترسین؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫معجون‌های جادویی،
‫برخلاف داروی عادی، با مواد انباشته با جادو ساخته می‌شن.
‫برای همین، موقع آماده‌سازی‌شون باید حسابی مواظب بود.
‫در بدترین حالت،
‫جزئی‌ترین خطا در اندازه‌گیری مواد، ‫ یا آغشته‌سازی جادو ممکنه منجر به مرگ بشه.
‫دولان، کارت تو چیزای جزئی بده ها.
‫ببخشید، استاد.
‫دولان-سان، انقدر ناراحت نباش!
‫در رابطه با گیاهان جادویی چشمای تیزی داری،
‫و رفتارت با بچه‌ها هم خیلی خوبه...
‫و خیلی هم جذابی.
‫عجب.
‫ممنون، آیری.
‫ولی پیروی از دستورپخت‌ـای پیچیده جدی سختمه.
‫باید دقتمو بیشتر کنم.
‫فـ ـ فقط... چیزی که تو ذهنم بود رو گفتم.
‫انگار مال آیری خیلی خوبه.
‫واقعاً؟ ایول!
‫آره.
‫برای امروز کافیه. برو بیرون بازی کن.
‫عه؟
‫اوه، پس می‌رم به مادرم کمک می‌کنم.
‫به‌عنوان کسی که تو زندگی قبلیش اژدها بود،
‫جدی دارو اینا نیازم نمی‌شد،
‫برای همین کارم تو چیزای اینطوری خیلی بده.
‫جادوی تهاجمیت درجه‌یکه،
‫ولی انگار اصلاً لم جادودرمانی دستت نمیاد.
‫معذرت می‌خوام.
‫خب نیازی هم به عجله نیست.
‫تو زندگی نمی‌شه میان‌بر زد.
‫استعدادشو داری، یکم تلاش کنی به نتیجه می‌رسی.
‫«کمی دانش و یه میان‌بر کوچیک.» درسته؟
‫دقیقاً.
‫پس بهت یاد می‌دم چطور این گندکاری مسموت رو تبدیل به یه پادزهر کنی.
‫یکم حس بدی دارم منم اومدم،
‫ولی بابت غذا ممنونم.
‫نگرانش نباش. خودمون دعوتت کردیم.
‫ای الهه‌ی طبیعت، مایرال.
‫بابت این سخاوتمندی سپاسگزارتیم.
‫مایرال...
‫باشد که غذای روزانه و زندگیمان مورد نعمتت واقع شود.
‫سال‌هاست ندیدمش.
‫زیادی موندم.
‫سلام، دولان.
‫امروز روز تمرین نبود؟
‫چرا. برای همینم انقدر هول کردم.
‫پس وقت نداری یکم شیر تازه بخوری؟
‫میو-سان، یه شبه‌انسان گاوی.
‫همیشه از شیرش به مردم روستا می‌ده.
‫و درمورد مزه‌ش...
‫اوف! چه خوب بود!
‫الهیه.
‫نه، باید عجله کنم...
‫بفرما.
‫ایتاداکیماس.
‫ممنون.
‫موفق باشی!
‫مرسی!
‫یک!
‫دو!
‫یکم دیگه مونده. ادامه بدین.
‫ببخشید دیر کردم، آلبرت.
‫نگرانش نباش.
‫پیش عمه ماگورو کلاس داشتی، نه؟
‫خب بچه‌ها. یکم استراحت کنین.
‫باشه!
‫دولان نی-چان، کار با نیزه‌مو ببین.
‫مال منم!
‫بعد از استراحتتون.
‫چیزیمون نیست بابا.
‫هوی، گوش بدین.
‫عه! خیلی بدی!
‫بیخیال!
‫چرا؟!
‫ولی خیلی سخت تلاش کردم!
‫حضور یه هیولا رو حس کردم...
‫چی شده؟
‫چیزی نیست.
‫اون حضوری که ظهر حس کردم...
‫مطمئنم یه هیولا بوده...
‫و تازه خیلی هم آشنا بود.
‫ولی اونا که نباید اینجاها باشن.
‫پس سلینا، خودت بودی.
‫عه؟ د ـ دولان-سان!؟
‫سلینا، چرا اینجایی؟
‫دولان-سان... عا-
‫نـ ـ نبین!
‫چه قشنگ.
‫ببخشید، دایره‌لغاتم وضعش خرابه.
‫چشماتو ببند!
‫چرا؟ خیلی خوشگلی که.
‫و اگه ببینمت هم از زیباییت کم نمی‌شه.
‫شاید، ولی هنوزم خجالت‌آوره!
‫اصلاً چطوریه که روت تأثیر نداره؟
‫یکم شرم سرت بشه حداقل.
‫خواستار چیزهای زیبا بودن یه غریزه‌ی طبیعیه.
‫چیزی نیست که به‌خاطرش شرمم بشه.
‫ببخشید. خیلی بی‌نزاکت بودم.
‫چیزی نیست. بیخیالش شو.
‫و خب، چرا اینجایی؟
‫مگه قرار نبود به‌دنبال شوهر بری سمت جنوب؟
‫نقشه‌م که همین بود...
‫صحیح. انگار بیشتریا فرار می‌کنن.
‫پس اومدی دنبال من؟
‫ا ـ ارتباط برقرار کردن با آدما برای خودمم ترسناکه.
‫بازم، کلی به خودم جرئت دادم تا ‫باهاشون احوال‌پرسی کنم،
‫و بعد همه‌شون وحشت‌زده فرار کردن.
‫امیدوار بودم بازم ببینمت. خوشحالم اینجایی.
‫جدی؟
‫هرکاری برای کمک بهت نیاز باشه انجام می‌دم.
‫همم، شایدم اصلاً ایده‌ی خوبی باشه.
‫چیو می‌گی؟
‫نظرت چیه سلینا؟ می‌خوای با هم زندگی کنیم؟
‫ها؟
‫چی؟!
‫من؟ تو روستات زندگی کنم؟
‫یه نقشه دارم که کمکت می‌کنی راحت‌تر اینجا بمونی.
‫و ـ ولی من یه هیولاما.
‫فقط قراره آدما رو بترسونم.
‫کلی شبه‌انسان و نیمه‌انسان تو روستامون هست.
‫خوبم باهاشون کنار میایم.
‫و ـ ولی یه لامیا چی؟
‫آره خب، اولش حسابی حواس‌شون بهت جمعه،
‫ولی به‌خاطر شخصیت مهربون و قدرتای لامیاییت،
‫طول نمی‌کشه با آغوش باز بهت خوش‌آمد بگن.
‫می‌تونم... با آدما دوست شم؟
‫فکر می‌کنم حضورت باعث می‌شه زندگی برام لذت‌بخش‌تر بشه.
‫هم؟ چرا حس می‌کنم دارم لاس می‌زنم؟
‫مـ ـ منم فکر می‌کنم زندگی باهات خیلی جالب باشه!
‫اگه بشه که عالیه.
‫بعدشم...
‫بعدشم؟
‫یه دلیل دیگه هم داره که دنبالت بودم.
‫می‌خواستم دوباره یکم از انرژی حیاتت بدی بهم.
‫اوه، خوشحالم راضی بودی.
‫تاحالا همچین انرژی خوشمزه و مقوی‌ای نخورده بودم.
‫وقتی پیش هم زندگی کنیم، هروقت ‫ خواستی می‌تونم ازش بهت بدم.
‫اینطوری...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی خوبه...
‫گوش کن. این نقشه‌مه.
‫فرمانده، دوباره...
‫همم... با این شد سه‌روز پشت هم.
‫این خط رو زمین...
‫یه‌طوری نیست انگار یه مار گنده به‌جا گذاشتتش؟
‫اون سایه‌ی نیمه‌انسان نیمه‌هیولایی که دیشب دیدیم توهم نبود.
‫یه لامیا... یه هیولای قوی و خطرناک.
‫ولی چرا شکارشو همینجا ول کرد؟ دلیلش چی بود؟
‫مطمئنی؟
‫بله.
‫گفته می‌شه موجودات کمیابی‌ان. چرا یکی‌شون باید اینجا باشه؟
‫ولی یه هیولای بد مگه هرروز میاد برامون پیشکش بذاره؟
‫اون شارکه خوب چیزی بودا.
‫آره، بی‌نظیر بود.
‫اهم!
‫ببخشید.
‫بگذریم، باید یه گروه تشکیل بدیم و سریعاً از شرش خلاص بشیم.
‫اگه چیزی بشه دیگه دیره!
‫بالان، آروم شو حالا.
‫یه لامیا تنها هم زیادی خطرناکه.
‫و تو این روستا فقط تو با چندتا سرباز دیگه هستین.
‫به‌نظرم باید به پایتخت درخواست پشتیبانی بدیم.
‫پس سریعاً باید یه پیغام‌رسان بفرستیم.
‫نمی‌دونستم همچین فاصله‌ی بزرگی بین آدما و هیولاها هست.
‫ولی وقتی سلینا رو شناختن باید یکم درک کنن...
‫انقدر دستپاچه نباش!
‫بالان، همه می‌دونیم چقدر به این روستا اهمیت می‌دی.
‫و بابتش هم ممنونیم.
‫ولی فکر کن. داره برامون پیشکش می‌ذاره.
‫حتماً دلیلی داره.
‫یکم صبر کن. کم کم باید بیاد دیگه.
‫ببخشید. آیری هستم.
‫بیا تو.
‫عمه، نتیجه‌ی پیشگویی اومد.
‫اومد پس.
‫آیری، نتیجه رو نشونم بده.
‫بفرمایید.
‫انگار همون چیزیه که من بهش رسیدم.
‫ماگورو-سان، نتیجه چیه؟
‫«پیدایش یک مار نشونه‌ی خوش‌اقبالی می‌باشد.»
‫باید صبر کنیم و ببینیم می‌خواد چیکار کنه.
‫عالیه. و می‌تونیم بریم سر آخرین بخش نقشه.
‫آخرین بخش نقشه؟
‫آره.
‫خیال روستاییا یکم آروم‌تر شده.
‫و بزرگ‌ترین خطر، یعنی یه گروه برای ‫نابودسازیت هم انگار قرار نیست تشکیل بشه.
‫نقشه‌ی پیشکش کار کرد. کارت عالی بود، سلینا.
‫نه نه، فقط کاری که گفتی رو کردم.
‫حتی برای شکار هم کمکم کردی.
‫به‌خاطر خودت بود.
‫الان دیگه باید حرکت آخرو بزنیم.
‫گوش کن، باید این کارو کنیم.
‫همونطور که احتمالاً شنیدین، یه لامیا رویت شده.
‫احتمال زیاد همین نزدیکی‌هاست.
‫ولی ماهایی که تو همچین جای دورافتاده‌ای هستیم، ‫خودمون باید از خودمون حفاظت کنیم!
‫برای همین، طبق نقشه، جلسه‌ی ‫تمرینی فضابازمون رو برگزار می‌کنیم.
‫بالان-سان خیلی خفنن.
‫بچه‌ها، حواستون باشه تنها نرین جایی!
‫مگه نه؟ بابای خودمه دیگه.
‫انگار بیشتر کله‌گنده‌های روستا اینجان.
‫آره، اینا قلب حفاظتی روستان.
‫حتماً خیلی حواس‌شون جمعه.
‫ولی اینا دقیقاً کسایی‌ان که برای تموم کردن نقشه‌مون بهشون نیازه.
‫پادگان قوی‌ترین نیروی روستای ورونه.
‫و فرمانده بالان-سان، و معاون‌فرمانده مالیدا-سان هم اینجان.
‫الهه مایرال،
‫و کاهنه لتیشا-سان، پیروی الهه‌ی طبیعت ‫مایرال هم هست.
‫لطفاً به این روستایی‌ها
‫به‌خاطر اینکه از معجزات درمانی و پادزهری ‫استفاده می‌کنه، فرد باارزشیه.
‫نعمت و حفاظتت را اعطا نما.
‫ولی به‌چشم پیغام‌رسان الهه هم می‌بیننش.
‫اگه حواس‌مون نباشه، ممکنه الکی الکی بگه سلینا بده.
‫سلینا، دیگه دست خودتو می‌بوسه. اگه خوب پیش بره،
‫تو روستامون پذیرفته می‌شی.
‫خیلی مضطربم...
‫باید نجاتت بدم؟
‫درسته.
‫تمرین فردا قراره تو قلمروی خرگوش‌های نافذ باشه.
‫عمداً با کله می‌رم تو لونه‌شون.
‫و وقتی علامت دادم، بیا نجاتم بده.
‫وقتی نجاتم دادی، کسی به چشم یه هیولای خطرناک نبینتت.
‫کِی باید برم؟ هنوز زوده؟
‫خب، من و مالیدا هر کدوم یه گروه رو رهبری می‌کنیم.
‫چی شده؟!
‫فرمانده! ا ـ اوناهاش!
‫لامیائه؟ همگی، آماده‌باش!
‫سلینا؟ هنوز که علامت ندادم!
‫عه؟ یه لامیای دیگه هم بود؟!
‫نه، این حضور...
‫یه لامیا نیست!
‫یه خرس زره‌پوشه!
‫غیرممکنه.
‫یه خرس زره‌پوش همچین جای جنگل چیکار می‌کنه؟
‫بهش حمله نکنینا!
‫با یه ضربه می‌تونه دخلتونو بیاره!
‫ازش فاصله بگیرین!
‫تائورو!
‫بـ ـ بابا...
‫پس اگه از قدرتای اژدهاییم استفاده نکنم، ‫سالم و سلامت نمی‌تونه فرار کنه...
‫مواظب باش!
‫سـ...؟!
‫سلینا!
‫چـ ـ چه‌خبره؟
‫لامیائه نجات‌شون داد؟
‫دیگه در امانی...
‫اونه-چان...
‫برگرد تو جنگل.
‫خرس زره‌پوش... داره برمی‌گرده تو جنگل.
‫حتماً اون همون چشم شیطانیه... عجب قدرتی.
‫خوبی؟
‫بـ ـ بله.
‫دولان-سان، تو چی؟
‫چیزیم نیست. خودت چی؟
‫از تائورو و دولان دور شو، ای لامیا!
‫تائورو، برو.
‫ها؟ بـ‌ ـ باشه...
‫دولان، تو هم بیا.
‫منو نجات داده ها. بهش آسیب نزنین.
‫اوه، بیخیال من شو...
‫آره، تائورو اینا رو نجات داد.
‫ولی لامیاها هیولاهای خطرناکی‌ان.
‫نمی‌تونم به‌حال خودش بذارمش. مسئولیت امنیت ‫روستا گردن منه.
‫بهم یاد ندادن لطف رو با بدخواهی جبران کنم.
‫پس قرار نیست جم بخورم.
‫لامیا!
‫تویی که برامون شکار میوردی؟
‫بله، درسته.
‫خودم دوبم.
‫تپق زدم.
‫تـ ـ تپق زد...
‫چـ ـ‌ چرا همچین کاری کردی؟
‫و چرا تائورو و دولان رو نجات دادی؟
‫من سلینای لامیا هستم.
‫یه درخواستی دارم! لطفاً بذارید تو روستاتون زندگی کنم!
‫براساس قوانین نژادم، از زادگاهم برای سفر بیرون زدم.
‫ولی سفر تکی از انتظارم دلتنگ‌کننده‌تر بوده.
‫نمی‌خوام تا ابد اینجا بمونم!
‫ولی بذارید یکم باهاتون زندگی کنم!
‫بعدشم، دولا- این دوتا رو نجات دادم،
‫چون اگه می‌مردن خانواده‌هاشون ناراحت می‌شدن.
‫پدرم انسان بود، و پدرمادرم به‌شدت عاشق هم بودن.
‫منم قصد آسیب‌زدن به آدما رو ندارم.
‫لطفاً، تمنا می‌کنم!
‫چیزه، اصلاً ترسناک نیستا.
‫تازه یکمم نازه.
‫پس پیشگویی ماگورو-سان درست بود؟
‫لتیشا-سان، نظرت چیه؟
‫چـ ـ چه‌خبره؟
‫وایسا، نکنه...
‫چی شده؟
‫بله... بله!
‫لتیشا-سان؟
‫از طرف الهه مایرال وحی دریافت کردم.
‫عه؟ از طرف الهه‌ی طبیعت، مایرال؟
‫بله، شک ندارم.
‫یه پیغام الهی.
‫«اون لامیا شرور نیست.
‫مثل شما، یکی از فرزندان طبیعته.
‫در کنار هم به‌ آرامی زندگی کنید.» اینطور فرمودن.
‫چشماتو بستی، تا از چشم شیطانی نترسیم، نه؟
‫ای لامیای مهربون، می‌تونی چشماتو باز کنی.
‫ممنو...
‫این بده! بیاین سریع ببریمش تو روستا!
‫بـ ـ باش! زود باشین!
‫یه خونه برای خودم...؟
‫آره، ولی مطمئنم نیازهای یه لامیا با آدما فرق داره.
‫داخلو بررسی کن ببین خوبه یا نه.
‫خوب شد، سلینا-سان، نه؟
‫بله!
‫چه نرمه.
‫این‌همه کوسن ایده‌ی فرمانده بالان بود.
‫انگار خوشش اومده، نه؟
‫ممنونم که همچین خونه‌ی دوست‌داشتنی‌ای بهم دادید.
‫ببخشید روت شمشیر کشیدم.
‫جون پسرمو نجات دادی.
‫بذار تشکر کنم.
‫واقعاً ممنونم.
‫لـ ـ‌ لطفاً سرتونو بیارید بالا!
‫چیزی راجع به لامیاها نمی‌دونیم،
‫مطمئنم کمبودهای زیادی داریم.
‫سلینا-سان، لطفاً راجع به خودت بهمون بگو.
‫نگو! منم هیچی راجع بع آدما نمی‌دونم.
‫شما هم لطف کنید.
‫بیا به‌عنوان همسایه، همو بیشتر بشناسیم.
‫من دولانم. تو چی؟
‫سـ ـ سلینا هستم.
‫سلینا، به روستای ورون خوش اومدی.
‫ممنونم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آیتم شانسی این‌هفته، یه شارکه‌ست!
‫چشم‌انتظار قسمت بعدی باشین!
دوســـتــی جــدیــد
قسمت بعدی