‫برگشتیم!
‫بیاین وسایلمونو بذاریم و بریم به ‫کدخدا گزارش بدیم.
‫باید کلی چیزمیز برای همه تعریف کنیم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خوبه.
‫خوب دارن رشد می‌کنن.
‫دولان-سان!
‫صبح‌ بخیر، سلینا.
‫همه‌ی اژدهایان به یه اژدها برمی‌گردن.
‫اون اژدهای بنیان‌گذار بود،
‫و زندگی طولانیش با پیدایش جهان شروع شد.
‫در آخر، خدایان به‌وجود اومدن،
‫و حین جنگ و صلح‌شون...
‫اژدهای بنیان‌گذار متوجه تنهاییش شد.
‫به‌خاطر حسادتش به خدایان، اعضای بدنش رو تقسیم ‫کرد و اژدهایان جدیدی ساخت.
‫از دمش، هیپریون نابودگر.
‫از بال‌هاش، وریترای چابک.
‫از چشم‌هاش، یورمونگاند همه‌چیز بین.
‫از نیش‌هاش، الکساندر شکافنده.
‫از دست‌پاش، لوایاتان ابدی.
‫از سرش، بهموث رها.
‫و...
‫از قلب و روحش، که حتی بعد از تیکه تیکه ‫شدنش باز به تپش ادامه داد،
‫اژدهایی که حاکم تمام‌شون بود متولد شد.
‫و اون من بودم، تو زندگی قبلیم.
‫چه خفن...
‫بقیه‌ش بمونه برای فردا.
‫از بهموث خوشم میاد!
‫من که طرف الکساندرم!
‫همیشه اینطوری براشون داستان تعریف می‌کنی؟
‫اولش، این داستانا رو فقط برای برادر کوچیک‌ترم تعریف می‌کردم،
‫ولی الان، همه‌ی بچه‌های روستا میان گوش بدن.
‫عالی بود.
‫یه‌طور بود انگار با چشمای خودت دیدی‌شون.
‫خوشحالم لذت بردی.
‫وضعیت روستا خیلی سرزنده شده.
‫به‌خاطر اینه که ساکنین جنگل انته سر می‌زنن اینجا.
‫بابت فرصت دادستد و هم‌صحبت شدنی ‫که بهمون دادی ممنونیم.
‫و شماها قهرمانانی‌ هستین که چهار ‫شوالیه‌ی شیطانی رو شکست دادن.
‫طبیعیه ساکنین جنگل بخوان بیان ببیننتون.
‫می‌شه باهام دست بدید؟
‫عا، آره.
‫شما کریستینا-سانید، نه؟
‫ببخشید، الان با ما کار داره.
‫هه. تو مبارزه خیلی با وقار بودی،
‫ولی ببین الان چه‌طوری‌ای. چه ناز.
‫دیادورا، مسخره‌م می‌کنی؟
‫عه. سربه‌سرش نذار.
‫جدی؟
‫می‌دونم لامیای قوی‌ای هستی،
‫ولی می‌تونی بوی رزهای سیاهمو تحمل کنی؟
‫دیادورا-سان، خیلی خوش‌بویی.
‫دارین... چیکار می‌کنین؟
‫دولان-سان، می‌شه بعدش بریم با بالان-سان شکار؟
‫میو-سان یکم پیش بهم گفت.
‫باشه. ولی اگه تو بری، به من که نیاز نمی‌شه، نه؟
‫عه؟!
‫ها.
‫اون شیره رو خوردی، نه؟
‫آره.
‫وایسا...
‫دقیقاً. شیر میو-سان بود.
‫جلو جلو هزینه‌ی کار پرداخت شده!
‫خب، پس مجبوری بری.
‫خیلی‌خب. باهاتون میام.
‫ایول!
‫از این‌ به‌بعد باید حواسم باشه چی بهم می‌دی.
‫همچین حرفی نزن!
‫دولان-سان.
‫اون جلوتر لونه‌ی خرسای زره‌ایه.
‫ها؟
‫اول خودم می‌رم! جالام!
‫الان! برین سراغشون!
‫چیکار می‌کنین؟؟
‫این هیولاها به کسی حمله نکردن!
‫صرفاً الان که صلح به جنگل برگشته، اومدن خونه‌شون!
‫مسخره‌بازی در نیار!
‫هیولاها هرجایی زندگی کننم، برای آدما خطرناکن.
‫چی می‌شه اگه یکی از روستاییا رو بکشن؟
‫جواب خانواده‌شونو چی می‌دی؟!
‫ادامه بدین.
‫عجب قتل‌عام بی‌معنی‌ای...
‫دولان-سان.
‫زیاد بهش فکر نکن.
‫اونا برخلاف من، موجودات خطرناکی‌ان.
‫سلینا؟
‫دولان-سان!
‫چرا اومدی به زمینا سر بزنی؟
‫چرا؟
‫مگه کار همیشه‌م نیست؟
‫چرا، ولی خب...
‫وقتی درهرصورت می‌خوایم از این روستا بریم، چرا ‫داری بهشون می‌رسی؟
‫ها؟ قراره همچین کاری کنیم؟
‫عا آره. چون خیلی وقته نبودی خبر نداری.
‫چی داری می‌گی؟
‫عمه ماگورو تصمیمشو گرفت.
‫چی؟ ولی تو این زمینای مرزی قراره کجا بریم؟
‫نمی‌دونم، ولی انگار وقتی بحث خونه پیدا کردن می‌شه، خودمون باید یه‌کاریش کنیم.
‫چه مسخره‌ست! عمراً همچین چیزی جواب بده!
‫حالا انقدر عصبانی نشو.
‫همه‌ی مردم باهاش موافقت کردن.
‫شنیدم ماگورو-سان و بالان-سان امشب یه جلسه ‫می‌ذارن تا بهمون یه خلاصه بدن.
‫اصلاً منطقی نیست!
‫چرا می‌خوایم روستا رو ترک کنیم!؟
‫چی شده؟ رنگ‌روت پریده.
‫واقعاً قراره روستای ورون رو ترک کنیم!؟
‫تصمیمش گرفته شده.
‫و دارم می‌گم اون تصمیم منطقی نیست!
‫تضمینی نیست همه یه خونه‌ی جدید پیدا کنن.
‫ممکنه همه‌مون از هم جدا بشیم!
‫واقعاً همچین چیزی مشکلی نداره؟!
‫تمام سال‌هایی که اینجا صرف کردیم و بابتش ‫دانش و تجربه کسب کردیم،
‫و پیوندهایی که ایجاد کردیم!
‫نباید این زمینا رو ترک کنیم!
‫نمی‌شه اینجا انتظار آبادی بیشتری داشت.
‫و این غیرقابل قبوله.
‫فکر می‌کردم همه‌تون عاشق این روستایین!
‫دولان، شاید از نظر تو اونطور بوده.
‫ولی نظر ما با تو یکی نیست.
‫منظورش چیه؟
‫فقط من عاشق این روستا بودم؟
‫دارین می‌رین؟
‫آره. بچه هم داریم،
‫هرچی زودتر بهتر.
‫دولان، خداحافظ. بابت همه‌چی ممنون.
‫خدا‌نگه‌دار.
‫اون همون کتاب جادویی اولیه‌ست که گذاشتم بخونی؟
‫آره.
‫اگه می‌خوای می‌تونی برش داری. دیگه به‌دردم نمی‌خوره.
‫باهاش چیکار می‌کنی؟
‫این کتاب برام عزیز و خاطره‌انگیزه.
‫اصلاً چرا می‌خوای تو روستا بمونی؟
‫نمی‌خوام بذارم اینجا بمیره.
‫حتی بعد از اینکه خالی شده؟
‫واقعاً عجیبی.
‫نی-چان!
‫ما هم امروز می‌ریم.
‫عه...
‫جدی باهامون نمیای؟
‫تصمیم گرفتم اینجا بمونم. و تصمیمم عوض نمی‌شه.
‫پس انگار دیگه نمی‌تونم برات غذا بپزم.
‫لطفاً وقتی تو خونه‌ی جدیدتون جاگیر شدین، برام نامه بفرستین.
‫میام بهتون سر می‌زنم.
‫همچین حرفی می‌زنی، ولی می‌دونیم همچین کاری نمی‌کنی.
‫معلومه که می‌کنم.
‫درهرصورت، تو عادی نیستی.
‫تنهایی هم چیزیت نمی‌شه.
‫چقدر کله‌شقی. همه دارن می‌رن.
‫کریس-سان؟
‫فقط تویی که هنوز ازش دست نکشیدی. رقت‌انگیزه.
‫چرا داری اینطوری حرف می‌زنی؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دولان-سان!
‫انگار خسته‌ای.
‫یکم سوپ درست کردم.
‫می‌خواستم بیارمش برات.
‫می‌خوری؟
‫آره. ممنون.
‫با شیر میو-سان درستش کردم.
‫احتمالاً به‌خوبی چیزی که تو برام درست کردی نیست،
‫ولی اُمیدوارم یکم حالتو بهتر کنه.
‫ممنون.
‫اینم آخرین‌باره که شیر میو-سانو می‌خوری.
‫عه... دلم براش تنگ می‌شه.
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫راستی...
‫قفسه‌هات خیلی خالی‌ان.
‫دولان-سان، راستش...
‫اون...
‫خونه‌ت؟!
‫کریس-سان!
‫خطرناکه!
‫چیزیم نمی‌شه. صرفاً دارم سوختنشو می‌بینم.
‫نگو... تو خونه‌مو آتیش زدی؟
‫آره، کار خودم بود. بقیه هم کمک کردن.
‫چون خونه داری به اینجا وابسته‌ای.
‫برای همین کاری کردم از بین بره.
‫چه خونه داشته باشم چه نه، از اینجا نمی‌رم!
‫عا، درسته.
‫این زمینای کشاورزی هم برات مهمن.
‫نکن!
‫چتون شده؟!
‫وقتی از روستا بری، این زمینا دیگه به‌دردت نمی‌خورن.
‫کریس-سان...
‫سلینا، کمک کن سر عقل بیاریمش!
‫ببخشید، دولان-سان.
‫ها؟
‫بیخیال...
‫آره، منم دارم از روستا می‌رم.
‫بابت همه‌چی ممنونم.
‫چرا؟ این‌همه زور زدیم تا بتونی اینجا زندگی کنی!
‫و با هم، می‌تونیم حساب هر هیولایی که ‫پیداش می‌ره رو برسیم!
‫آره، ولی...
‫لطفاً پیشم بمون!
‫بس کن. چقدر رقت‌انگیز.
‫نمی‌فهمی؟ هیچکس نمی‌خواد باهات زندگی کنه.
‫تظاهر به آدم بودنت زیادی مشکل داره.
‫همه می‌دونن واقعاً چی هستی.
‫نه...
‫حتماً خودت از تاثیرات منفی ‫یه موجودی مثل تو روی زندگی آدما باخبری.
‫چرا؟
‫کجای کار اشتباه کردم؟
‫۱۶ سال فکر می‌کردم برای کمک به ‫روستا تمام تلاشمو کردم.
‫ولی بدون اینکه بفهمم ‫این شکاف بیشتر و بیشتر شده بود؟
‫«کمک» کردی؟ خیلی مغروری، نه؟
‫فکر می‌کنی کی هستی؟
‫تنها کاری که کردم این بود که عشقمو به خانواده ‫و روستایی‌ها نشون دادم.
‫ولی اون عشق یه‌طرفه و نابرابر بود.
‫فقط داشتی از غرورت دلجویی می‌کردی..
‫شاید بخوای به زندگی مثل یه انسان ادامه بدی،
‫ولی اصلاً به این فکر کردی که شاید آدما ازت خوششون نیاد؟
‫امکان نداره.
‫من حقیقتو می‌دونم.
‫تو از دوستت استفاده کردی تا ‫با زندگی قبلیت خداحافظی کنی.
‫احساسات تو همیشه یه‌طرفه بودن ‫و همیشه هم خواهند بود.
‫آه، دلم برات می‌سوزه. قراره همیشه تنها بمونی.
‫این همون آتشفشانیه که قبلاً توش زندگی می‌کردم؟
‫رفته.
‫زخمی که قهرمان بهم زده بود هم رفته؟
‫یعنی همه‌ش... یه خواب بود؟
‫زندگی انسانی ۱۶ ساله‌ی من همه‌ش خواب بود؟
‫اون آدمایی که عاشقشون بودم دیگه کنارم نیستن؟
‫درسته. همه‌ش خواب بود.
‫نه، نه...
‫تو انسان نیستی.
‫تو محافظ بشریت و تمام حیاتی.
‫این وظیفه‌ت و چیزیه که هستی.
‫امکان نداره. من فقط می‌خواستم انسان باشم.
‫وقتشه به چیزی که واقعاً هستی برگردی.
‫نه...
‫عه، عجب اژدهای بزرگیه.
‫ها؟
‫اولین‌باره که یه اژدها می‌بینم،
‫ولی نمی‌دونم چرا حس می‌کنم شبیه دولان-سانه.
‫این واقعاً باید یه خواب باشه.
‫چطور اومدی اینجا؟
‫وایسا، وایسا ببینم!
‫سلینا؟
‫این لحن صدا... می‌دونستم!
‫اژدهائه، واقعاً خودتی، دولان-سان.
‫سلینا؟ تو چطور اینجایی؟
‫خب... به اُمید اینکه فردا صبح ‫اولین‌چیز تو رو ببینم خوابیدم،
‫و یهویی اینجا بودم.
‫می‌دونی من کی هستم؟
‫معلومه که می‌دونم.
‫تو دولان-سان روستای ورون هستی، ‫و وقتی اولین‌بار همو دیدیم،
‫با هم یه روح خاکیو آروم کردیم.
‫بعد سوپ خوردیم و یه نقشه کشیدیم که من ‫بتونم تو روستا زندگی کنم.
‫روستای ورون با گرما و عشق ‫منو پذیرفت، همه‌شم به‌خاطر توئه.
‫هر وقت ترسیده بودم، پیشم بودی تا بهم دل‌داری بدی.
‫هر وقت تو خطر بودم، ‫تو و کریس-سان ازم محافظت می‌کردین.
‫بعد رفتیم روستای الفا و با گیو-سان اینا آشنا شدیم.
‫با هم کلی دشمن قوی شکست دادیم ‫و کلی ماجراجویی کردیم.
‫تو همون دولان-سان قوی و مهربون، ولی خیلی شکننده‌ی روستای ورونی.
‫درست می‌گم؟
‫دولان-سان، بیا.
‫یک، دو... و حالا!
‫خیلی بزرگی، دولان-سان!
‫سـ ـ سلینا؟ نیوفتادی؟.
‫همینجا کنارتم.
‫وقتی تنها بودم پیدام کردی.
‫ممنونم که با هم آشنا شدیم.
‫من باید از تو تشکر کنم، سلینا.
‫خوشحالم باهام آشنا شدی.
‫اون بالا اخطریه. بیا اینجا.
‫چـ ـ چی کار کردم من؟!
‫حرف خجالت‌آوری نزدم که؟!
‫معلوم نیست. ولی همه‌شو شنیدم.
‫این سربه‌سر گذاشتناتم مثل خودته.
‫عجیبه.با اینکه دارم خواب می‌بینم، داره خوابم می‌گیره.
‫نگران نباش. وقتی بیدار بشی، صبح شده.
‫باشه. فردا صبح می‌بینمت.
‫تا او‌ن‌موقع شب بخیر، دولان-سان.
‫شب بخیر.
‫خب، معذرت که منتظرت گذاشتم.
‫سلینا-چان خیلی نامرده.
‫همه‌چیزو وارونه کرد.
‫آره. دوستیه که به داشتنش افتخار می‌کنم.
‫خب، چی می‌خوای؟
‫نمی‌شه گفت این یه ملاقات دوستانه‌ با یه دوست قدیمیه.،
‫والاترین خدای مغضوب این دنیا، الهه‌ی اعظم ‫نابودی فراموش و بزرگ‌ترین دشمن من...
‫آل لا کالاویث.
‫اگه این کابوسو نشونم دادی، ممکنه دوباره...
‫دقیقاً. خوشحالم که زود فهمیدی.
‫تا اینجا اومدم که بکشمت، دولا-چان.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آیتم شانسی این‌هفته، یه کتاب جادوییه!
‫چشم‌انتظار قسمت بعدی باشین!
خداحافظی دیگران
قسمت بعدی