‫«سلسله مراتب»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫شما دیوونه‌این
‫همه‌تون دیوونه‌این!
‫من باید...
‫تمام اتفاقات اینجا رو لو میدم!
‫«قسمت چهارم»
‫«انتقام، آرزو، عشق» ‫«اصل موضوع»
‫نگهبان چی؟
‫بهش گفتم یه چیزی جا گذاشتم. ‫باید ده دقیقه‌ای وقت داشته باشیم
‫خب، دقیقاً دنبال چی می‌گردی؟
‫مواد
‫چوی یون‌سئوک رو دیدم که ‫به کیم ری‌آن قرص می‌داد،
‫اونم گذاشتش توی کمدش
‫خانم هان گفت ‫یه داروی ضد افسردگی مثل زاناکسه
‫ولی مطمئنم یه چیز دیگه ست
‫قبلاً شنیدم که ‫معامله مواد می‌کنن
‫علف، مواد خوراکی، جی‌اچ‌بی، ‫همچین چیزایی
‫یه نگاهی بنداز
‫چیزی پیدا کردی؟
‫چیه؟ ‫چیزی توی اون عکس‌ها هست؟
‫باورم نمیشه
‫نمی‌دونستم می‌تونه اینطوری لبخند بزنه
‫وای، سرده!
‫خیلی‌خب، آماده‌ای؟ بریم
‫نه، وایسا!
‫خیلی قشنگه
‫مثل خودت
‫ری-آن
‫الان خیلی خوشحالم
‫معمولاً خیلی روی بازی توی نقشم متمرکزم...
‫که جونگ جیئی از گروه جایول ‫چطور باید رفتار کنه
‫تقریباً توی مغزم حک شده
‫با تو، نگران هیچکدوم از اینا نیستم
‫می‌دونم چی میگی
‫فراموش کردن کسی که هستی ‫می‌تونه حس خوبی داشته باشه،
‫فراموش کردن اینکه من کیم ری‌آن هستم، ‫وارث امپراتوری جوشین
‫این حسی که با تو دارمو دوست دارم
‫در واقع،
‫تو رو بیشتر از چیزی که ‫فکر می‌کردم ممکنه، دوست دارم
‫توی راه خونه می‌بینمت
‫تازه فرود اومدیم، پس گفتم ‫از هواپیما باهات تماس بگیرم
‫خب، ری‌‌آن، ‫در مورد دیروز چه حسی داری؟
‫در مورد چی چه هسی دارم؟
‫در مورد نگاه اجمالی به آینده
‫چیزایی که مال تو میشه، ‫افرادی که بهشون فرمان میدی
‫الان به نظرت واقعی‌تره؟
‫این همه عشقی که برات آماده کردم ‫تا یه روز به ارث ببری؟
‫به این میگی عشق؟
‫حق با توئه
‫همچین عشقی می‌تونه بار سنگینی باشه
‫شهرت و اعتبار گروه جوشین،
‫آینده کارکنان و خانواده‌هاشون،
‫همه اینا به گردن تو می‌افته
‫تاج سنگینیه، ولی ارزشمنده
‫باید از حق خودت برای به ارث بردن ‫اون تاج محافظت کنی، ری‌آن
‫هاله‌ی اصالت خانوادگیتو حفظ کن
‫خودتو درگیر هیچ رسوایی بی‌ارزشی نکن
‫بالاتر از اون باش
‫همیشه به خودت یادآوری کن که چقدر مهمی
‫خیلی زود باز باهات حرف می‌زنم، ‫جانشین من
‫استادهاتون منتظرن. ‫تا لباس عوض کنین، کلاس هم شروع میشه
‫حداقل می‌تونم یه استراحتی بکنم؟
‫کلاس مدیریت استراتژیک دارین، ‫با پروفسور چو از دانشگاه ملی سئول
‫و تجارت بین‌المللی ‫با پروفسور سان از هاروارد
‫دوره‌های ضروری برای ‫تسلط بر رهبری آینده یه شرکت برتر
‫این استادها با دقت و وسواس ‫برای شما انتخاب شدن
‫در ضمن، برای فردا ساعت ۵ صبح هم ‫برنامه دارین. نمی‌تونیم تغییرش بدیم
‫من فقط ۱۸ سالمه
‫هنوز دبیرستانی‌ام
‫برنامه‌ام از طلوع آفتاب ‫تا بعد از نیمه شب پر شده
‫فکر کنم وقتی از مدرسه برمی‌گردم خونه ‫حقمه بتونم یه کم استراحت کنم، نه؟
‫درک می‌کنم که باید خسته باشین،
‫با این حال...
‫اینم از این
‫ووجین، بعضی‌وقت‌ها ‫مامانت نمی‌دونه چیکار می‌کنه
‫اگه بخوام کاندیدای ریاست جمهوری بشم ‫نیاز دارم وارث جوشین ازم حمایت کنه
‫ولی تنها چیزی که از ما نصیبش شده ‫یه کم سوپ جلبک دریاییه؟
‫می‌خوام بدونی که ری‌‌آن ‫خودش این غذا رو خواسته
‫ری‌آن، سوپ جلبک دریایی دوست داره. ‫خیلی ممنون، مامان
‫فکر کنم ما دیگه باید بریم.
‫گاهی اوقات، مامانت می‌دونه چیکار می‌کنه
‫- از غذات لذت ببری، ری‌آن ‫- ممنون. حتماً
‫سوپ جلبک دریاییه
‫چرا توی خونه من، این مزه‌ای نیست؟
‫تو بهترین سرآشپزهای دنیا رو ‫توی کارکنانت داری
‫- می‌تونن هر چی بخوای درست کنن ‫- اینطور نیست
‫یه چیزایی هست که نمی‌تونی جعل کنی
‫مثلاً گرمای یه غذای خونگی. ‫همچین چیزایی
‫توی خونه من خبری از اینا نیست
‫هر وقت خواستی بیا
‫کمک می‌کنی پسر خوبی باشم. ‫می‌دونم پدر و مادرم خیلی خوششون میاد
‫تو دوست خوبی هستی، پسر
‫واقعاً باید بیشتر از اینا بیام
‫تازگی یه چیز برام پیش اومده
‫با هم بودن حس خیلی خوبی بهمون داده. ‫به من و جیئی
‫زمانی که با همدیگه سپری کردیم،
‫تنها زمانی بود که جفتمون ‫چیزی شبیه آرامش رو احساس کردیم
‫فکر کنم برای همینه که ‫تازگی اینقدر مضطرب بودم
‫انگار یه تیکه از وجودم گم شده
‫واقعاً جیئی می‌تونه حالش خوب باشه؟
‫می‌دونم چقدر استرسی میشه
‫امکان نداره
‫می‌دونم داره عذاب می‌کشه
‫خودت چی؟
‫بیا غذا بخوریم
‫بگیر
‫درست قبل از اینکه ماشه رو بکشی، ‫هدف حسش می‌کنه
‫می‌تونن حس کنن که به زودی ‫یه گلوله از بدنشون رد میشه
‫چیزی که بعدش مهمه ‫اینه که چطور واکنش نشون میدن
‫با بی‌خبر وایمیستن و ‫با مرگ روبرو میشن،
‫یا اونقدر سریع فرار می‌کنن ‫که یه روز دیگه هم زندگی کنن
‫نگاه توی چشم‌هاشون توی اون لحظه،
‫در اون لحظه کوتاه ‫قبل از مرگشون یا فرارشون،
‫هیجان‌انگیزترین چیز در دنیاست
‫درست میگی بابا. هر بار که ‫چیزی رو می‌زنم که سعی داشته فرار کنه،
‫حس می‌کنم تمام بدنم پر از آدرنالین میشه
‫برای همینه که شکار لذت‌بخشه
‫تو چی، جیئی؟
‫خب، به نظرم...
‫«اون حیوون زبون بسته، ‫خیلی ضعیف و بی‌دفاعهه»
‫یه چیزی تو این مایه‌ها؟
‫مثل اون پسره‌ی بورسیه‌ای؟
‫همون دلسوزی رو نسبت به اون داری ‫که به حیوونای شکارگاه داری؟
‫که از ترس می‌پرن و ‫از دستت فرار می‌کنن؟
‫چون اگه غیر از این باشه، ‫نمی‌تونم درکش کنم
‫بورسیه
‫خب، فکر کنم دختر به مامانش میره
‫چیزیه که همه هرزه‌های پست‌فطرت ‫توش مشترک هستن
‫جه‌هیوک؟
‫بله بابا؟
‫دیگه هیچوقت نشنوم ‫که اینجوری حرف می‌زنی، بیشعور
‫این موضوعی نیست که ‫بخوای مثل یه احمق در موردش زر بزنی
‫- برو بیرون ‫- بله قربان
‫برای پسره ناراحت شدم. ‫همینطوری بود که اون گفت
‫دلم براش سوخت ‫چون یه دانش‌آموز بورسیه‌ای بود
‫توی مدرسه بهش شاخ و برگ دادن
‫فکر کردم درستو یاد گرفتی
‫خودت تجربه کردی،
‫که احساسات بی‌اهمیتی مثل ترحم ‫می‌تونن به چی منجر بشن. خب پس؟
‫اتفاقی که برای بچه قبلی افتاد کافی نبود؟
‫متاسفم
‫به اندازه کافی اونجا بودی
‫خوشبختانه سر و صدای ‫شایعات دشمن بودن جوشین و جایول خوابید
‫به نیویورک میری
‫آماده شو
‫نونا
‫آزاردهنده بود
‫بابا دوباره بهم سیلی زد،
‫و تقصیر توئه
‫فکر کنم بهت سیلی زد ‫چون بلد نیستی خفه‌خون بگیری
‫و در ضمن،
‫دیگه هیچوقت بهم نگو نونا
‫مورمورم میشه
‫چی؟ وای!
‫واقعاً؟
‫مورمور؟ خوب بود
‫خیلی به خودت می‌نازی، نه؟
‫فقط یادت باشه،
‫نونا...
‫که هنوز کارت‌هایی دارم ‫که می‌تونم رو کنم
‫یادت نره چی رو امضا کردی
‫کیم ری‌آن!
‫بیا با هم بریم
‫- برای ناهار چی می‌خوری؟ ‫- آفرین، یون حه‌را
‫- بالاخره ممکنه قسر در بری ‫- چی گفتی؟
‫فکر کن سعی می‌کرد ‫تنها جلوی جیئی وایسه
‫تا الان باید برای جنازه‌ش ‫دست تکون می‌دادیم
‫با چسبیدن به ری‌آن، ‫محافظت از خودشو تضمین کرده
‫گفتم بیای اینجا که معذرت‌خواهی کنم
‫بابام...
‫مطمئنم اون شب بهت توهین شد
‫با دوست پسر جیئی آشنا بشین
‫خوشحالم می‌بینمتمون قربان. ‫سلام. من کانگ‌حا هستم
‫چی باعث شده فکر کردی ‫می‌تونی با من حرف بزنی؟
‫لطفاً در موردش نگران نباش. ‫هیچ تاثیری روم نداشته
‫اینجا توی جوشین مجبور شدم
‫مزخرفات زیادی رو تحمل کنم، ‫دیگه آبدیده شدم
‫ولی به هر حال ممنون
‫چرا ازم تشکر می‌کنی؟
‫خیلی‌ها توی این مدرسه بهم بد کردن،
‫ولی هیچکدوم عذرخواهی نکردن
‫تو اولین کسی هستی ‫که این کارو می‌کنی، جیئی
‫خب، اگه باز اتفاق افتاد،
‫منتظر یه عذرخواهی دیگه نباش
‫سعی کن دعوا نکنی
‫بهتره فرار کنی
‫جیئی
‫هنوز از کیم ری‌آن خوشت میاد؟
‫چی؟
‫اگه هنوز خوشت میاد، می‌تونم بپرسم ‫چی باعث شد باهاش به هم بزنی؟
‫چیزی مجبورت کرد این کارو بکنی؟
‫اگه می‌خوای باهاش باشی،
‫چی مانعت میشه؟
‫فکر می‌کردم قبلاً بهت گفتم
‫یادته؟
‫حد و مرزی که ازش رد نمیشیم؟
‫منم می‌خوام چهره خندون تو رو ببینم
‫خب نظرت چیه؟
‫بیا با هم دیگه واقعی قرار بذاریم، ‫و دیگه وانمود نکنیم
‫کیم ری‌آن رو فراموش کن
‫من اونی میشم که کنارته
‫دیگه لازم نیست مضطرب یا تنها باشی
‫کاری می‌کنم لبخند بزنی. ‫یا حداقل تلاشمو می‌کنم
‫دیگه لازم نیست مضطرب باشی
‫من اینجام که کمکت کنم
‫جیئی، من کنارتم
‫عجیبه
‫خیلی به هم شبیه‌ان
‫چه اهمیتی داره واقعیه یا تقلبی. ‫همه‌ش برام بی‌معنیه
‫- منظورت چیه؟ ‫- هیچوقت نمی‌تونی بفهمی
‫- چرا؟ چون دانش‌آموز بورسیه‌ای ام؟ ‫- نه
‫فکر نمی‌کنم من و تو ‫فرقی باهم داشته باشیم
‫فقط... هر کدوم توی ‫دنیاهای کاملاً متفاوتی زندگی می کنیم
‫توی دنیای من، ‫احساس من مهم نیست
‫به هیچ وجه!
‫این دنیایی که باید توش دووم بیاره
‫حداقل تا زمانی که ‫بتونم روی پای خودم وایسم
‫منظورت چیه دووم بیاری؟
‫گفتم که نمی‌فهمی
‫وانمود می‌کنم هیچوقت اون حرفو نزدی
‫خب، خانم پارک؟
‫چطور به نظر می‌رسیم؟
‫وانمود می‌کنم هیچوقت ندیدمتون
‫و ری‌آن؟
‫مادرت خیلی لطف کرد که اون روز ‫در مراسم مدرسه‌مون شرکت کرد
‫امیدوارم واضح گفته باشم
‫میشه بهش بگی که چقدر سپاسگزارم که ‫این افتخار رو بهمون داد؟
‫خودتون بهش بگین، مثل همیشه
‫باشه
‫دیگه نمی‌تونم بگم کی رئیسه
‫هرکسی که بیشترین قدرت رو داره
‫سن، جنیسیت،
‫عنوان شغلی... هیچکدوم مهم نیست
‫این روزها، قدرت تنها چیزیه که اهمیت داره
‫حتماً تا الان متوجه شدی
‫یه دکمه‌ت افتاده، خانم هان
‫خیلی‌خب. بیا بریم توی سالن
‫بیخیال ناهار خوردن
‫با دوست‌هام قرار دارم
‫واقعاً منو دوست نداری...
‫مگه نه ووجین؟
‫حسودی می‌کنی؟
‫ولی مطمئن نیستم به کی
‫یا شاید...
‫تویی که عاشق شدی
‫اون کیه؟
‫زنی که در قلب ووجینه؟
‫توی استودیو می‌بینمت
‫- عصر بخیر ‫- سلام، خانم هان
‫هی، کیفشو دیدی؟
‫- آره ‫- سلام
‫- یه رازه ‫- واقعاً؟ آره؟ آره؟
‫جیئی؟
‫معمولاً بعد از برخورد تصادفی به یه نفر ‫ازش عذرخواهی می‌کنیم
‫«از معلمان و دانش آموزان انتظار می‌رود ‫که احترام متقابل نشان دهند»
‫بند ۸ آیین‌نامه مدرسه
‫به تو احترام بذارم؟
‫مجبورم؟
‫شاید بهتر باشه که ‫تو رو برای مشاوره ویژه پیشنهاد کنم
‫مشاوره؟
‫یادم نمیاد قبلاً همچین اخلاقی داشتی
‫درضمن، تو و کانگ‌حا ‫تازگی خیلی با هم معاشرت می‌کنین
‫خیلی عصبی و کم‌تحملی. ‫انگار فکر می‌کنی توی خطری
‫هر وقت نیاز به کمک داشتی بیا دیدنم
‫این اواخر همه‌مون ‫چیزای زیادی رو پشت سر گذاشتیم،
‫و نباید بذاریم همچین فاجعه‌ای ‫دوباره تکرار بشه
‫کیف هرمس بیرکین؟
‫می‌دونی چیه، خانم هان؟ ‫به نظرم تویی که توی خطری
‫جُوان، تنهایی اینجا چیکار می‌کنی؟
‫کلیدمو توی خونه جا گذاشتم...
‫برای باز کردنش، رمز عبور کافیه. ‫خودت که می‌دونی
‫درسته
‫برای سالن مطالعه دیرم شده. ‫دیگه میرم.
‫نحوه به دست آوردنِ
‫مقدار عددی ‫متوسط میزان تغییر اینجوریه
‫افزایش در ایکس میشه آ منهای ب
‫اینجوری دلتا ایکس رو به دست میاری
‫ممنون
‫سعی می‌کنم از اینجا حلش کنم
‫تایهو، قبل از اینکه بیای اینجا ‫توی آمریکا زندگی می‌کردی، آره؟
‫آره
‫پس هیچ دوستی توی کره نداری
‫میشه گفت
‫[دانشگاه مانهایم آلمان]
‫مانهایم؟
‫آمریکا یا انگلیس نه؟
‫همه دارن میرن انگلیس یا آمریکا. ‫من می‌خواستم برم یه جای خلوت
‫یعنی یه جایی ‫بدون بچه‌های جوشین؟
‫خب، نه لزوماً
‫تو با بقیه فرق داری، مگه نه تایهو؟
‫واقعاً؟
‫وارث هتل‌های جایول هستی،
‫ولی با دانش‌آموزهایی مثل من گرم می‌گیری
‫و اون بچه جدیده...
‫کانگ‌حا دوستته
‫کی اینو گفته؟
‫کی گفته من با اون بورسیه عوضی دوستم؟
‫دیدم با کانگ‌حا برگر می‌خورین
‫چی داری میگی؟
‫نگران نباش
‫می‌دونی که دهنم قرصه
‫به کسی نمیگم
‫صحبت از کانگ‌حا شد...
‫فکر نمی‌کنی ‫خیلی شبیه اون پسریه که مُرد؟
‫هی. دیوونه شدی؟
‫واقعاً احمقی، بیشعور؟
‫با جیئی چه غلطی می‌کردی؟
‫جواب منو بده. ‫گفتی اسم این عوضی چیه؟
‫کانگ این‌حان؟
‫حتماً فکر می‌کنی خیلی خفنی، آره؟ ‫حرومزاده
‫بیشعور احمق
‫کثافت عوضی!
‫هی
‫بلند شو!
‫شما بچه‌های بورسیه ‫همیشه توی زشت‌ترین جاها قایم میشین
‫فکر نمی‌کنی باید ازم تشکر کنی؟
‫ازت تشکر کنم؟
‫حتی نخبه نخبه‌ها هم ‫سخت می‌تونه نزدیک پدر جیئی بشه
‫و به لطف من، بهش معرفی شدی. ‫همین برای موفقیتت کافیه
‫فقط این کارو کردی ‫که برای جیئی دردسر درست کنی
‫باید از من و اون معذرت‌خواهی کنی. ‫صادقانه
‫تو باید ازش معذرت‌خواهی کنی
‫اگه بهش فکر کنی، ‫تو بودی که باعث دردسر جیئی شدی
‫فقط با بودن در کنارش
‫دوست داری یه داستان بشنوی؟
‫عزیزم، قبلاً یه پسر اینجا بود ‫که درست مثل تو بود
‫اونم با جیئی صمیمی بود
‫هنوز بقیه‌شو نشنیدی؟
‫مطمئنم شنیدی
‫منظورت اون دانش‌آموز بورسیه ست ‫که کیم ری‌آن کشتش؟
‫ری‌آن؟
‫ری‌آن وارث جوشینه
‫چرا باید برای یه بچه بورسیه‌ای ‫خودشو توی زحمت بندازه؟
‫اگه واقعاً دنبال کسی هستی ‫که مقصر بدونی، باید بگم که...
‫جیئی پشت قضیه بود
‫جیئی پشت قضیه بود؟
‫هرچقدر که جیئی سعی کرد ‫باهاش همدردی نشون بده،
‫اون پسره هیچوقت نباید قبولش می‌کرد
‫اگه نمی‌کرد، اون حادثه غم‌انگیز ‫شاید هرگز اتفاق نمی‌افتاد
‫جیئی اونیه که کشتش
‫فکر نکن این موضوع ربطی به تو نداره
‫تو هم دقیقاً همینطور میشی
‫هروقت یه بچه بورسیه‌ای با ما قاطی میشه، ‫یه مشکلاتی پیش میاد
‫در نهایت عواقبش هر چقدر هم که بد باشه،
‫هیچوقت وقت دامن ما رو نمی‌گیره
‫آدمایی مثل تو زجرش رو می‌کشن
‫و الان چرا داری اینا رو به من میگی؟
‫نگرانی؟
‫به خاطر صلاح همه
‫هیچکس نمی‌خواد ببینه ‫یه فاجعه دیگه اتفاق می‌افته
‫نه جدی میگم. ‫امروز باید برم خرید
‫دیروز تحلیل رنگ شخصیمو گرفتم
‫- آره؟ ‫- حدس بزن چی گرفتم
‫- تابستونی؟ ‫- زمستونی خنک؟
‫- درسته. تابستونیه ‫- بو کن
‫- باید لوازم آرایش جدید بگیرم ‫- عالیه
‫الان محدودیت زمانی داریم؟
‫داری به نیویورک تبعید میشی؟
‫می‌خواستم بیشتر خوش بگذرونیم، ‫ولی فکر کنم وقت نداریم
‫[حا حا حا]
‫جیئی
‫چی شده؟ قضیه چیه؟
‫جونگ جیئی؟
‫دست از سرش بردار
‫نمی‌فهمی؟ همه‌ش تقصیر توئه!
‫چطوری تقصیر منه؟
‫اون همیشه مضطرب بوده
‫ولی الان، پدرش می‌دونه که
‫یه دانش‌آموز بورسیه‌ای ‫اطراف دخترش می‌پلکه
‫بهش فکر کن
‫به فشاری فکر کن ‫که به لطف تو بهش وارد میشه
‫اصلاً می‌دونی باهاش چیکار می‌کنه؟
‫اصلاً می‌فهمی که ما ‫هر روز با چی سر و کار داریم؟
‫البته که نه. ‫چطور ممکنه بدونی؟
‫دیگه از شما بورسیه‌های عوضی کنه خسته شدم
‫حتماً همینجوری به این‌حان نگاه می‌کرده
‫درست قبل از اینکه بکشدش
‫گوش کن چی میگم
‫تو رو یه تهدید برای امنیت جیئی می‌دونم
‫امثال تو همیشه تهدیدن
‫همیشه
‫هی، هی!
‫ری‌آن، ری‌آن! ‫لازم نیست وقتتو با این عوضی تلف کنی
‫خودمون ادبش می‌کنیم، باشه؟
‫- خودمون ادبش می‌کنیم ‫- بجنب، بیا بریم
‫کدوم گوری داری میری؟ ‫بیا اینجا ببینم
‫وای، شما خیلی ترسناکین
‫قرار نیست که ‫جنازه‌م یه جایی پیدا بشه، نه؟
‫می‌دونی، مثل اون یکی ‫دانش‌آموز بورسیه‌ای که کشتی
‫وای، قیافه‌هاشونو ببین
‫رفتم روی اعصابتون؟ قرار نبود که ‫این قضیه رو جلوی کیم ری‌آن بگم؟
‫کانگ‌حا
‫تو کی هستی؟
‫حرکت، واکنش، لمس
‫آماده
‫حرکت
‫آماده
‫حرکت
‫حمله، لمس، امتیاز
‫آماده. حرمت
‫حمله، لمس، امتیاز
‫ممنون
‫می‌تونی سابقه اون بچه بورسیه‌ای رو ‫برام چک کنی؟
‫یه دفعه چی شده؟
‫اون بچه بورسیه‌ای ‫از لحظه‌ای که به جوشین اومده،
‫تنها چیزی که ازش حرف می‌زنه ‫اینه که دنبال دردسر نیست
‫ولی بازم هر فرصتی که گیرش میاد ‫میاد سراغ من
‫انگار چیزی برای ترسیدن نداره
‫فکر کنم حق با تو باشه
‫هیچکس اینطوری رفتار نمی‌کنه ‫مگه اینکه دلیل موجهی داشته باشه؟
‫یهو کنجکاو شدم که قضیه چیه
‫یه عذرخواهی می‌خوای
‫ولی بهش نمی‌رسی
‫من عذرخواهیتو نمی‌خوام. ‫اصلاً اهمیتی برام نداره
‫اون چیزی که ازت خواستم چی شد؟
‫بعد از همه چیز ‫فقط برات مهم کارهات انجام شده باشه؟
‫کار یه نفر توی مدرسه ست
‫هرکسی که این پیام‌ها رو برات فرستاده ‫از دبیرستان جوشین بوده
‫امیدوارم راضی باشی
‫چون این آخرین لطفیه که بهت می‌کنم
‫از الان به بعد،
‫دیگه با هم دوست نیستیم
‫به هر حال هیچوقت ‫منو به چشم دوستت نمی‌دیدی
‫قبول کن. ‫همه پل‌های پشت سرمونو خراب کردیم
‫چه فایده‌ای داره که بشینیم و ‫وانمود کنیم همه چی مرتبه؟
‫تموم شد؟
‫از اونجایی که دوست نیستیم، ‫فقط اومدم اینو بگم
‫از ری‌آن خوشم میاد
‫خدایا، نمی‌خواستم اینو بگم
‫خیلی بچگونه و کلیشه‌ایه، ‫ولی من اول ازش خوشم اومد!
‫خیلی قبل‌تر از تو. ‫از زمان مهدکودک
‫جلوی خودمو گرفتم و گذاشتم باهاش باشی ‫چون دوست صمیمی بودیم
‫ولی دیگه همه چی تموم شد
‫از الان به بعد...
‫ری‌آن مال منه
‫برو خوش باش
‫مال خودت
‫اینجوری بهتره
‫ناامید شدی؟
‫چیه؟ انتظار داشتی بزنم تو گوشت؟
‫اشتباه برداشت نکن
‫اونقدر عصبانی‌ام ‫که بدتر از اون هم انجام بدم
‫ولی همونطور که گفتی ‫ما دیگه دوست نیستیم
‫جنگیدن و عصبانی شدن...
‫اصلاً چه فایده‌ای داره؟
‫جیئی، تا ۳ می‌شمرم،
‫بعد با هم می‌پریم!
‫باشه، حه‌را
‫یک، دو، سه!
‫- حه‌را ‫- جیئی
‫هی صبر کن، ‫می‌خوام فیلم بگیرم
‫هنوز عکس نگرفتیم. سیب!
‫من چه مرگمه؟ چرا گریه می‌کنم؟
‫خواهش می‌کنم، ‫حه‌را قرار سال دیگه فارغ‌التحصیل بشه
‫نمیشه کاری کرد؟
‫می‌تونم با پسر شما ‫برای تحصیل بفرستمش خارج
‫یادمه همیشه از حه‌را ‫خوشش می‌اومد، مگه نه؟
‫کل شرکت در حال سقوطه
‫می‌دونم آشناهایی دارین که ‫ما رو به جوشین وصل کنین. لطفاً آقای کیم!
‫الان دیگه بحث مرگ و زندگیه، یون حه‌را
‫به خودت بیا
‫وقتی رفتی نیویورک، ‫زیاد پسر رئیس پارک رو می‌بینی
‫قبلاً دیدیش؟
‫ندیدیم. در موردش شنیدم. ‫ولی تاحالا با هم حرق نزدیم
‫شام امشب رو برنامه‌ریزی کردیم ‫تا شما دو تا با هم آشنا بشین
‫ولی همچنین می‌خوام در مورد
‫مسائل خودروهای الکتریکی گروه جایول ‫با رئیس پارک حرف بزنم
‫می‌دونی باید چیکار کنی
‫شب بزرگی برای ماست، ‫پس خرابش نکن، باشه؟
‫باشه
‫باید یه چیزی رو بررسی کنم
‫می‌تونی سابقه دانش‌آموز بورسیه‌ای رو ‫برام گیر بیاری؟
‫خیلی‌خب. برات آماده‌ش می‌کنم
‫چیز خاصی در موردش وجود نداره
‫آره. درست میگی
‫ولی هنوز یه حسی بهم میگه ‫که یه چیزی درست نیست
‫فقط یه دانش‌آموز بورسیه‌ایه
‫چرا اینقدر برات مهمه؟
‫سوال خوبیه
‫چرا اینقدر موی دماغم میشه؟
‫پس یه اکانت ناشناس ‫این ویدیو رو برات فرستاده و فقط همین؟
‫آره. کی ممکنه باشه؟
‫هر کسی اینو برام فرستاده ‫می‌دونه برادرم کیه
‫یون حه‌را میگه فکر می‌کنه اتفاقی که ‫برای این‌حان افتاد تقصیر جیئی بوده
‫نه کیم ری‌آن
‫اون اینو گفت؟ ‫چرا یهو الان همچین چیزی گفته؟
‫خب، زیاد هم اشتباه نمیگه. ‫اساساً همه شریک جرم بودن
‫امکان نداره
‫جیئی که من می‌شناسم فرق می‌کنه
‫چطوری؟
‫اون مثل کیم ری‌آن و یون حه‌را ‫بدجنس و خودخواه نیست
‫این دو تا خیلی به همدیگه میان، ‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫فکر کنم وقتی مردم میگن عقدشونو ‫تو آسمون‌ها بستن، منظورشون همینه
‫عزیزم، بابت اون شب متاسفم
‫در مورد ری‌آن اشتباه می‌کردم ‫و معذرت می‌خوام
‫اشکالی نداره، واقعاً میگم
‫می‌دونین که این شایعات چطور شروع میشن. ‫اصلاً لازم نبود نگرانش بشین
‫امیدوارم درک کنین، آقای سئون‌جون
‫خواهش می‌کنن. ‫اصلاً لازم نیست در موردش بحث کنین
‫توی محافل افرادی مثل ما،
‫همیشه این صحبت‌ها هست
‫من توجهی بهشون نمی‌کنم
‫می‌بینم که توجهت ‫معطوف به چیزهای بزرگتره
‫مطمئن باشین، ‫وقتی جیئی به نیویورک بیاد،
‫به خوبی ازش مراقبت می‌کنم
‫باید بلافاصله بعد از فارغ‌التحصیلیت ‫نامزد کنیم،
‫بعد با هم میریم دانشگاه
‫این پسر کیه؟
‫قبلاً هیچوقت ندیده بودم ‫به این سرعت وارد کاری بشه
‫خب، اگه قراره انجامش بدیم ‫صبر کردن چه سودی داره؟
‫در ضمن، خانواده‌های کمی هستن ‫که یه بتونن همسر مناسب پیدا کنن
‫راستش، فقط امیدوار بودم که ‫یه دختر خوشگل پیدا کنم
‫و اون بیشتر از این‌هاست. ‫بی‌نقصه
‫باید تا وقتی می‌تونم ‫به دستش بیارم
‫نگران بودم که نکنه با هم کنار نیان
‫می‌بینم نگرانیم بی‌جا بوده
‫لطفاً بفرمایید. غذاتو بخور، جیئی
‫ممنون
‫جیئی؟
‫چیزی که سر شام گفتم جدی بود
‫می‌دونم برای افرادی مثل ما ‫ازدواج می‌تونه...
‫اینو یادته؟
‫وقتی ازدواج کنیم ‫زندگیمون خیلی خفه‌کننده میشه
‫[یک عکس دریافت شد]
‫- کیم ری‌آن می‌دونه؟ ‫- می‌فهمم. واقعاً میگم
‫از سگ‌ها خوشت میاد؟ ‫کلی سگ توی نیویورک دارم
‫شاید باید بپرسم ‫اصلاً ری‌آن به قضیه مرتبطه یا نه
‫جیئی؟
‫تو رو بیشتر از چیزی که ‫فکر می‌کردم ممکنه، دوست دارم
‫دیگه لازم نیست مضطرب باشی. ‫کاری می‌کنم بخندی
‫کنارتم
‫چه مرگت شده؟
‫ای روانی!
‫خدایا
‫گندت بزنن
‫از بین تمام غزل‌های شکسپیر،
‫این یکی از همه معروف‌تره
‫غزل ۱۸
‫«می‌توانم با روزی تابستانی قیاست کنم؟»
‫اولین بار در ۱۶۰۹ منتشر شد
‫همونطور که می‌دونین ‫شکسپیر ۴۰۰ سال پیش زندگی می‌کرده
‫پس عبارات قدیمی زیادی از اون زمان، ‫توی این شعر هم دیده میشه
‫شعر به وزن پنج هجایی نوشته شده ‫که یعنی ده هجا در...
‫سلام
‫بهتره سر قولت در مورد اون قرار بمونی
‫البته. تو که منو می‌شناسی
‫حالا برو پی کارت
‫اومدم چون سئون‌یو ازم خواست
‫ولی نمی‌دونم ‫برای چی می‌خوای منو ببینی
‫فکر کردم... می‌تونیم دوست بشیم
‫ولی... ولی تو که اصلاً منو نمی‌شناسی
‫البته که می‌شناسم!
‫حداقلش،
‫می‌دونم چقدر از خواهر بزرگترت متنفری
‫یه مهمونی گرفتم. می‌خوای بیای؟ ‫اگه تونستی سی‌یو رو هم بیار
‫- خودت بهش بگو ‫- تو بگو!
‫چرا جیئی نیومده مدرسه؟ ‫چرا هر چی زنگ می‌زنم جواب نمیده؟
‫لال شدی؟
‫دارم ازت می‌پرسم قضیه چیه؟
‫هر چیزی که هست، به خودش مربوطه
‫دلیلی نمی‌بینم که چیزی به تو بگم
‫تو هم نمی‌دونی، مگه نه؟
‫- تبعید شده ‫- چی شده؟
‫ظاهراً یه مهمونی شام بوده ‫برای خانواه سئون‌جون از گروه گونگ‌سئونگ
‫نمی‌دونم جیئی اونجا چی گفته،
‫ولی باید خرابش کرده باشه
‫و حتماً پدر عصبانیش گفته،
‫مدرسه و بقیه چیزها رو فراموش کن ‫و از جلوی چشمم گم شو
‫رفته به خونه ییلاقیشون
‫و وقتی تبعیدش تموم بشه؟ ‫می‌فرستنش نیویورک
‫نیویورک؟ ‫به همین سادگی؟
‫هی، حق نداری به ری‌آن بگی ‫جیئی کجا رفته
‫الان روی دور شانسم
‫اگه سر راهم قرار بگیری، نابودت می‌کنم
‫سر راهت قرار بگیرم؟ ‫این دفعه چه نقشه‌ای کشیدی؟
‫چطور به نظر میام؟ ‫خوشگلم؟
‫ببخشید؟
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫حتماً امروز خوشگل شدم
‫این واکنشیه که نیاز دارم
‫ممنون از تاییدت، ووجین
‫[کیم ری‌آن]
‫[تماس‌های اخیر]
‫[جیئی]
‫بیسئونگ‌رو شماره ۱۸۶. ‫این آدرس خونه ییلاقی جیئیه
‫ظاهراً به اونجا تبعید شده
‫فکر نمی‌کنی دوست پسرش ‫اونجا باید کنارش باشه؟
‫جیئی
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نگران بودم. جواب تماس‌هامو نمی‌دادی، ‫مدرسه هم نبودی
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بگو چه خبر شده. ‫بگو چه کمکی می‌تونم بهت بکنم
‫برو
‫هیچ کمکی ازت برنمیاد
‫نه، می‌تونم کمکت کنم
‫هر چیزی که هست، ‫بهتر از اینه که تنهایی از سر بگذرونیش
‫چرا مدام منو از خودت می‌رونی؟ ‫در آستانه فروپاشی هستی
‫دارم می‌بینم که چقدر رنج می‌کشی
‫چطور انتظار داری دووم بیاری ‫اگه نذاری بهت نزدیک بشم
‫ولم کن
‫نه
‫مهم نیست چی میشه، ‫من کنارت می‌مونم
‫خواهش می‌کنم دست از سرم بردار
‫چیکار می‌تونی برام بکنی؟
‫دارن ازم اخاذی می‌کنن ‫و حتی نمی‌دونم کار کیه
‫پس بهم بگو
‫چیکار می‌تونی برای کمک بهم بکنی؟
‫اخاذی؟
‫کی؟
‫و برای چی؟
‫برای چی ممکنه ازت اخاذی کنن؟
‫من یه نفر رو کشتم
‫چی؟
‫گفتم یه نفر رو کشتم
‫کیم ری‌آن
‫چه سورپرایزی. چرا اینجایی؟
‫باید یه چیزی بگم
‫بهش فکر کردم و ‫این تنها کارتیه که برای بازی کردن دارم
‫ولی گفتنش واقعاً سبک من نیست
‫چه کارتی؟
‫جیئی با پارک سئون‌جون به نیویورک میره
‫که یعنی دیگه کار از کار گذشته
‫رفته به خونه ییلاقیشون. ‫اونجا می‌مونه تا وقتی بره نیویورک
‫پس خوب گوش کن ‫چی می‌خوام بگم، کیم ری‌آن
‫هر چی بینتون بوده دیگه تموم شده. ‫نمی‌تونی مانع از رفتنش بشی
‫با من یه زندگی جدید رو شروع کن
‫من ازت خوشم میاد، ری‌آن
‫مهمتر از اون، دوستت دارم. ‫خیلی وقته دارم
‫پس چرا رسمیش نکنیم؟
‫جیئی
‫گفتی توی خونه ییلاقیشه؟
‫[کانگ این‌حان، کانگ حا] ‫[دوقلوهای غیرهمسان]
‫یه نفر رو کشتی؟
‫کی؟
‫یه دانش‌آموز بورسیه‌ای
‫کانگ این‌حان
‫اون...
‫برادرم بود
‫کسی که الان گفتی کشتیش...
‫برادرم بود
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.