‫فین اولدمن.
‫دوباره همدیگه رو دیدیم.
‫تو همونی که... توی مجیک رز بود.
‫آهای، چه خبره؟
‫تو هم بازیکنی؟!
‫این منظره رو ببین.
‫صحنه‌ای از مبارزه، از اونایی که دفعات بی‌شماری تکرار شد‌ن.
‫متأسفانه، مردم این جزیره...
‫هنوز سعی بر این ندارن که روش درست استفاده از کارت‌ها رو یاد بگیرن.
‫و حالا، من...
‫چیزی هست که می‌خوام نشونت بدم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫این دیگه چیه؟
‫همه‌ش خاطراتی هست که توی این جزیره...
‫از دورانی که قهرمان‌ها توی افسانه‌ها به تصویر کشیدن، حک شده.
‫فین، باید اینو ببینی تا چیزی که لازم هست رو انجام بدی.
‫داستان واقعی.
‫تو کی هستی؟
‫من لالام.
‫لالا والدن‌کلاین.
‫این قضیه حتی مال قبل‌تر از اینه که تو متولد بشی.
‫چهارتا طایفه توی جزیره‌ی تراپلا بودن،
‫که همه‌شون سر برتری و سلطه‌گری با همدیگه در نزاع بودن.
‫و وسط همه‌ی اینا، متجاوزهای وحشی از سرتاسر اقیانوس از راه رسیدن.
‫بهشون می‌گفتن تیکر، و مردم تراپلا بدبخت شده بودن چون...
‫متجاوزها خونه‌هاشون، غذاهاشون و عزیزان‌شون رو ازشون گرفتن.
‫با این وجود، شوالیه‌های چهار طایفه، ‫هیچ‌وقت جلوی منازعات داخلی‌شون رو نگرفتن.
‫همون حوالی، پسری بود که توی مجیک رز مشغول نیایش بود.
‫خانواده‌ش رو حین منازعات شوالیه‌ها از دست داده بود،
‫با این وجود، واسه آرامش جزیره و امنیت مردمش دعا می‌کرد.
‫برخلاف بدبختی‌ای که متحملش شده بود، برای خوشبختی بقیه دعا می‌کرد.
‫قلبش خیلی پاک بود، عین قهرمان‌های قصه‌ی شاه پریون.
‫به‌وسیله‌ی قلب پاکش، تونستم توی این دنیا رگ و ریشه بسازم.
‫در نهایت اون پسر با من پا به میدون نبردی گذاشت
‫که چهار طایفه هنوز در نزاع بودن.
‫اونجا، ما شاهد اجساد زیادی بودیم که روی زمین پراکنده شده بودن.
‫زمین بایری که چهار طایفه توش تقلا می‌کردن، ‫جاییه که الان کاخ تراپا در اون پابرجاست.
‫انگاری اینو قبلاً شنیدم.
‫داری می‌گی اون پسر، اولین پادشاه بود؟
‫من و پسر جلوی اون وایسادیم و ۵۲تا کارت رو جلوی شوالیه‌ها ساختیم.
‫بنابراین پسر بهشون گفت؛
‫«آتش جنگ رو متوقف کنید. چهار طایفه‌ی ما باید با هم کار کنند.
‫از من پیروی کننید و جلوی نابودی تراپلا را بگیرید.»
‫ولی این شوالیه‌های جنگ‌آزموده، بیش‌ازحد نبرد دیده بودن.
‫بهش اعتنا نکردن. بعضیا نمی‌تونستن خشم‌شون نسبت بهش رو مخفی کنن.
‫و من به شوالیه‌ها که شاهد قدرت کارت‌ها بودن، گفتم؛
‫«با این پسر و جزیره‌ی تراپلا بیعت کنید.
‫این کار را بکنید تا من به شما قدرتی جادویی اعطا کنم.»
‫اولین کسی که قبول کرد شوالیه‌ی سیاه‌پوش بود؛
‫که شمشیرش رو روی پسر کشید.
‫صبر کن! این کـ ـ
‫شوالیه‌ی سیاه، بله. همونی که ازش متنفری.
‫و اولین بازیکن، سان گالگانو، نگه‌دارنده‌ی شاهِ پیک.
‫لحظه‌ای که دیدن سان گالگانو به‌دست من ‫قدرت گرفته، بقیه‌شون هم اومدن جلو.
‫این بود از منشأ بازیکن‌ها.
‫۵۲ شوالیه از چهار طایفه انتخاب شدن.
‫با قدرت‌های جدیدشون، تیکرها رو عقب روندن.
‫به این اشاره کرده بودی...
‫آره. توی افسانه‌ها می‌گن شوالیه‌ها توی نبرد مردن،
‫ولی حقیقت ماجرا جور دیگه‌ای بوده.
‫برخلاف باور مردم، پادشاه، تیکرها رو سرکوب نکرد.
‫این کاملاً دروغه.
‫چرا تاریخ، بازنویسی شده؟
‫چیزی که قراره ببینی حقیقتی هست که توی حافظه‌ی این جزیره ضبط شده.
‫زمان گذشت و‌ آرامش به جزیره برگشت.
‫با توصیه‌ی من، پسره، ایوان فورلند اولین پادشاه شد.
‫و جزیره بالأخره متحد شد و اسمش شد پادشاهی فورلند.
‫این تولد پادشاهی بود.
‫ولی با گذر زمان، مردم غیرقابل‌تصورترین کارها رو می‌کنن.
‫«شوالیه‌ها که قدرت‌های خاص دارن باید ‫کسایی باشن که کشور رو رهبری می‌کنن.»
‫این رو یک نفر شروع به جار زدن کرد.
‫اون کسی نبود جز اولین بازیکن، سان گالگانو.
‫خیلی از شوالیه‌ها باهاش موافقت و علیه خاندان سلطنتی شورش کردن.
‫اولش منو از پا درآورد.
‫بعدش ایوان رو زندانی کرد.
‫از پا درآورد؟
‫یعنی تو...؟
‫یه بدن صرفاً یه رگه که منو به این دنیا وصل می‌کنه.
‫من همیشه با این جزیره‌م.
‫سان گالگانو نقشه‌ش رو عملی کرد.
‫به‌منظور متحد کردن شوالیه‌ها رهبری رو به عهده گرفت و کسی جلودارش نبود.
‫مردم چاره‌ای جز اطاعت نداشتن.
‫جوری به‌نظر می‌رسید که انگار انقلابش موفقیت‌آمیز بوده.
‫هرچند، در همون حین که قرار بود شمشیرش جون پادشاه رو بگیره...
‫آهای، سان گالگانو.
‫منو نگاه کن!
‫واقعاً با گذر زمان، مردم غیرقابل‌تصورترین کارها رو می‌کنن.
‫اون شوالیه‌ی جوون با بی‌پروایی خواست با اون دوئل کنه.
‫بنابراین شجاعانه‌ترین مقاومت از سمت ضعیف‌ترین شوالیه‌ صورت گرفت.
‫قلب مردم عوض‌شدنیه.
‫ولی عزم اون شوالیه‌ی جوون هیچ‌وقت متزلزل نشد.
‫تا لحظه‌ی مرگش هم نشد.
‫با دیدن ازجان‌گذشتگی شوالیه‌ی جوون،
‫شوالیه‌های دیگه هدف اصلی‌شون ‫یعنی محافظت از جزیره رو به‌یاد آوردن.
‫واسه همین سان گالگانو رو گرفتن و پادشاه رو آزاد کردن.
‫پادشاه به شوالیه‌ها رحم کرد و مجازاتشون نکرد.
‫البته به‌جز سان گالگانو.
‫موقع مرگش، صدای فریادهاش توی هوا طنین‌انداز شد،
‫و کینه‌اش کارت شاه پیک رو تسخیر کرد.
‫پادشاه کارت رو برداشت،
‫و مهرومومش کرد تا این تراژدی دیگه هیچ‌وقت تکرار نشه.
‫در نهایت،
‫بعد از اینکه بوی خون محو شد، و آرامش به جزیره برگشت،
‫مردم منو به‌عنوان خداشون عبادت کردن.
‫به‌عنوان بت اتحاد فورلند.
‫شوالیه‌ها هم تک‌تک فوت کردن،
‫و کارت‌هایی که با روحشون آمیخته شده بود، به نسل‌های بعدی رسید.
‫پادشاه پیر در نهایت بیمار شد، و وقتی در بستر مرگ بود...
‫سلام، مشتاق دیدار ایوان.
‫اوه، لالا.
‫دلتنگت بودم.
‫آبادانی این کشور رو مدیون تو هستیم.
‫ای کاش ازت تشکر کرده بودم.
‫متأسفم.
‫اگه به اندازه‌ی کافی قوی بودم، ازت محافظت می‌کردم.
‫نیازی به پشیمونی نیست.
‫دعاهات پذیرفته شدن و منم توی این دنیا رگ‌وریشه پیدا کردم.
‫الان همه‌چیز برگشته به همون شکلی که بود.
‫دنیایی که آرزوش رو داشتی، محقق شده.
‫کار من انجام شده.
‫که این‌طور.
‫پس من یه درخواست دارم.
‫هرچیزی که بخوای، لالا.
‫هرکاری که بتونم رو می‌کنم.
‫منو با دست‌های خودت می‌کشی؟
‫من به‌خاطر آرزوی یه انسان به‌وجود اومدم،
‫پس فقط یه انسان می‌تونه منو ناپدید کنه.
‫و دوست دارم اون شخص تو باشی.
‫اگه من ناپدید بشم، کارت‌ها هم می‌شن.
‫اگه مردم دیگه زیاد از حد از قدرت استفاده نکنن،
‫درگیری‌های بی‌مورد عین چیزی که با سان گالگانو اتفاق افتاد هم رخ نمی‌ده.
‫ولی...
‫اشکالی نداره.
‫این جزیره دیگه به کارت‌ها احتیاجی نداره.
‫این کشور از هر کشور دیگه‌ای قوی‌تر و جسورتره.
‫ایوان، تو محققش کردی.
‫حالا... از این استفاده کن.
‫لطفاً صبر کن لالا.
‫مردم به توانایی‌هاشون احتیاج دارن.
‫نمی‌تونی بذاری کارت‌ها بمونن؟
‫شوالیه‌ها یه بار به بی‌راهه کشیده شدن.
‫اگه قدرت بیشتری داشتم، اینجوری هیچ‌وقت...
‫لالا والدن‌کلاین.
‫می‌شه لطفاً کارت ۵۳اُمی رو به‌جا بذاری؟
‫اونو با روح خودم آمیخته می‌کنم،
‫که اینجوری پیوند بین بازیکن‌ها و کارت‌ها رو در مواقع لازم حفظ کنه.
‫خاندان سلطنتی کارت‌ها رو کنترل می‌کنن.
‫به این فکر می‌کردی؟
‫لالا، نمی‌تونم آرزوت رو برآورده کنم.
‫نمی‌تونم جونت رو بگیرم.
‫با این وجود، می‌خوام به حرفم گوش کنی.
‫این آخرین خواسته‌م هست.
‫پس کارت ۵۳اُم در کاره؟
‫جوکر، که همیشه خاندان سلطنتی پنهانش کردن.
‫شک وتردید به قلب جانشین‌هاش رسوخ کرد،
‫و می‌ترسیدن که بازیکن‌ها به خاندان سلطنتی حمله کنن.
‫واسه همین به رئیس خاندان پینوکل دستور دادن تا یه مربی که...
‫به خاندان سلطنتی وفادار هست رو بیارن.
‫قرار بود مخفیانه کارت‌ها رو از اونایی که به ارث برده بودن بگیره.
‫در این بین داستانی تخیلی برای تجلیل از شجاعت پادشاه،
‫و نه شوالیه‌ها، توی سرتاسر کشور پخش شد.
‫بعد از این‌همه مدت، خاندان سلطنتی ‫به‌عنوان نسل قهرمان‌ها مورد احترامن؛
‫و بعضیا فکر می‌کنن کارت‌ها فقط افسانه‌ان.
‫حقیقت دفن شد.
‫بنابراین کارت‌ها به خاندان سلطنتی برگردونده شدن،
‫و همه رو به‌علاوه‌ی جوکر توی خاک دفن کردن؛
‫تا دیگه روشنایی روز رو نبینن.
‫پس چرا ما الان کارت‌ها رو داریم؟
‫چون چیزی که ایوان هیچ‌وقت پیش‌بینی نمی‌کرد اتفاق افتاد.
‫نفرت سان گالگانو نسبت به پادشاه حتی بعد از مرگش ادامه یافت.
‫کینه‌اش حتی بعد از گذشت قرن‌ها از بین نرفت و بالأخره،
‫کینه‌ی قویش صدراعظم رو تسخیر کرد.
‫و بالأخره سان گالگانو احیا شد.
‫کنترل قلب صدراعظم رو به‌دست گرفت،
‫و مردم رو یکی‌یکی سلاخی کرد.
‫اندوه، سوگواری، خشم، ناامیدی...
‫انگار که داشتم با همچین چیزهایی به فریادهای قلبم جواب می‌دادم،
‫کارت‌ها توی سراسر جزیره پخش شدن.
‫بعداً به این قضیه گفتن اکس بلایند.
‫کارت‌ها دنبال صاحب بودن و خیلی زود بازیکن‌ها در سرتاسر فورلند پیدا شدن.
‫این یه فرصت بود واسه سان گالگانو.
‫همون‌طور که با کاریزماش، شوالیه‌ها رو دامن‌گیر خودش کرده بود؛
‫سان گالگانو کارت‌ها رو برد توی بدنش و قدرتشون رو به‌دست آورد.
‫ولی فقط تشنه‌ی قدرت بود،
‫و بازیکن‌ها رو می‌کشت.
‫بعدش برگشت به کاخ تا جوکر که دست پادشاه بود رو تصاحب کنه.
‫خواسته‌ی واقعیش این بود که کارت آمیخته شده با روح ایوان رو نابود کنه،
‫که به معنی کشتن اون بود.
‫خاندان سلطنتی سعی کردن جوکر رو مخفی کنن ولی فایده نداشت.
‫توانایی‌های سان گالگانو و جوکر در نهایت باهم رو در رو شدن.
‫دریاچه پیکه در پایتخت سلطنتی از انفجار متولد شد.
‫صدراعظم که تبدیل به سان گالگانو شده بود،
‫نتوانست بار جذب تعداد زیادی کارت رو ‫تحمل کنه و موفق نشد جوکر رو از بین ببره.
‫حتی با وجود هزاران تلفات، طرح سان گالگانو شکست خورد.
‫اما بازیکن‌های این دوره از سرسختی و بدن قوی برخوردارند.
‫اونا قدرت نابودکردن جوکر رو دارن.
‫اگه همچین اتفاقی بیفته...
‫بدبختی بیشتری به بار میاره
‫وقتی مردم قدرتی فراتر از ظرفیت خودشون ‫به‌دست میارن، همیشه انتخاب اشتباهی می‌کنن
‫بعضیا برای محافظت از موقعیت‌شون به قدرت می‌چسبن،
‫بعضیا از قدرتشون سوءاستفاده می‌کنن و باعث هرج‌ومرج می‌شن.
‫و بعضیا خون خودشونو می‌ریزن.
‫به عقیده‌ی من، همه‌شون نادون ان.
‫دراصل، من کارت‌ها رو برای برآورده کردن آرزوی ‫آوردن خوشبختی به این جزیره‌ خلق کردم.
‫اما انسان‌ها این قدرت‌ها رو درست درک نکردن و ‫خودشون رو بدبخت‌تر از قبل کردن.
‫این دنیایی نیست که ایوان آرزوش رو داشت.
‫چون‌که من به پادشاهی و ملتش اعتماد داشتم،
‫این جزیره الان لبریز از زندگی‌هاییه که توسط کارت‌ها نابود شدن.
‫و به‌نظرم بدترینش تو بودی.
‫می‌خوام یه‌چیزی ازت بپرسم.
‫لطفاً من رو بکش، فین اولدمن.
‫بکشمت؟
‫درسته.
‫اگه من ناپدید بشم، کارت‌های بازی ایکس به همراهم ناپدید می‌شن.
‫مردمی که توسط اون‌ها بدبخت شدن، دیگه وجود نخواهند داشت
‫برای حفاظت از جزیره...
‫برای نجات کریس ردگریو از شمشیر سان گالگانو،‌ این تنها راهه.
‫همچنین باعث نجات بازیکن‌هایی می‌شه که توسط سان گالگانو بلعیده شدن.
‫مهم‌تر از همه، باعث نجات تو می‌شه.
‫تو درسایه‌ی کارت‌ها گرفتار بدبختی شدی،
‫که حتی سر اطرافیانت هم بلایای ناگواری آورد.
‫پس حتماً می‌دونی این چه نعمتی محسوب می‌شه.
‫لطفاً من رو از اندوه بی‌پایان آزاد کن و ‫بذار آرامش رو بچشم.
‫خواهش می‌کنم.
‫با صبوری گوش کردم، ‫ولی به کی می‌گی بدبخت؟!
‫جوری حرف می‌زنی که انگار خیلی باهوشی،
‫ولی مطمئنم کلاه اون شنل مزخرف و موهای مسخره‌ای که ‫روی پیشونیت ریخته، نمی‌ذارن چیزی رو به‌وضوح ببینی!
‫خوب گوش کن ببین چی می‌گم.
‫وقتی بچه بودم، این کارت تنها رفیقی بود که داشتم.
‫درسته که منو به دردسر انداخت و برای ‫اطرفیانم مشکل ایجاد کرد.
‫ولی بازم، به لطف این کارت بود که، ‫تونستم با دوست‌هام از های کارد آشنا بشم!
‫اگه لازم باشه، جونمو به‌خاطرشون به خطر میندازم ‫چون برام حکم خانواده رو دارن!
‫شاید حق با تو باشه و کارت‌ها افراد زیادی رو بدبخت کرده باشن.
‫ولی کسایی مثل منم هستن که به‌وسیله‌ی اون‌ها نجات پیدا کردن!
‫نجات پیدا کردن؟
‫آره، همین‌طوره، جناب جادوگر.
‫درواقع من الان خیلیم خوشحالم!
‫تو تعیین نمی‌کنی که کی خوشحاله و کی نیست!
‫چه خدا باشی چه نه، به تو هیچ دخلی نداره!
‫پس این وامونده درخشان رو بذار سرجاش!
‫که اینطور، فهمیدم.
‫مأموریت های کارد به جمع‌آوری کارت‌ها ختم نمی‌شه.
‫تمام بدبختی‌ای رو که به‌وجود آوردن، من... ما از بین می‌بریم!
‫همه رو نجات می‌دیم!
‫لالا والدن‌کلاین، این شامل تو هم می‌شه!
‫افسوس.
‫خیال می‌کردم تو انقدری جربزه داشته باشی که این‌کارو در حقم انجام بدی.
‫آهای،‌ چرا من؟
‫می‌دونی که من ضعیف‌ترین کارت رو دارم.
‫شوالیه‌ی دلیری که دربرابر سان گالگانو قد علم کرد...
‫اون هم بازیکن دارای کارت 2 پیک بود.
‫ایوان، و همین‌طور اون شوالیه‌ی جوان،
‫قهرمان‌های واقعیِ‌ قصه‌ی کارت‌ها و این جزیره بودن.
‫و حالا، قهرمان این قصه تویی، فین.
‫من قهرمانم؟
‫کسی که می‌تونه یه قصه‌ی احمقانه رو به سرانجام برسونه...
‫مگه قهرمان همچین کسی نیست؟
‫نمی‌ذارم داستان اون‌طوری پایان پیدا کنه!
‫به‌هیچ‌وجه!
‫هوی، شوالیه سیاه!
‫به من نگاه کن!
‫فین، باید همین الان فرار کنی.
‫فین!
‫نه، فرار نمی‌کنم.
‫بدبختی رو تموم می کنم.
‫همه‌شو!
‫کریس، حالت خوبه؟!
‫آ ـ آره، می‌شه گفت.
‫کمکت می‌کنم. بزن بریم!
‫انتظار نداشتم عرضه‌ی فرار از شمشیر سان گالگانو رو داشته باشی.
‫اگه می‌دونستم یه بازیکنی،
‫شاید روز آتش‌سوزی، به کار می‌گرفتمت.
‫راجع‌به چی حرف می‌زنی؟
‫از کجا معلوم؟
‫مربوط به خیلی‌وقت پیشه برای همین یادم رفته.
‫جوابمو بده!
‫تند نرو، بهتره بذاریش کنار.
‫شانسم زده، نه؟
‫دو کارت دیگه گیرم میاد.
‫شاید الان دیگه رئیس منو ببخشه.
‫تا بعد، پسر جون.
‫هی، خیلی لفتش دادی.
‫حرومزاده!
‫این چه غلطی بود کردی؟!
‫زده به سرت، هیولا؟!
‫نه...
‫من... هیولا نیستم!
‫انسانم.
‫پیدات کردم.
‫انتقام ثئودور-ساما رو می‌گیرم.
‫تویی، اُوِن؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫به هوش اومدی.
‫فین و کریس کجان؟
‫اینجا نیستن.
‫این‌ها کارت‌های ایکس هند بودن!
‫خطرناکن! لطفاً اون‌ها رو بدید به من!
‫نه، نمی‌دم!
‫نمی‌ذارم امید و آرزوهای تمام کسایی که ‫اینجا جمع شدن، بیهودع تلف شن!
‫برگردین اینجا!
‫لئو...
‫فعلاً، اولویت با فین و کریسه.
‫بزنید بریم!
‫قسمت بعدی: «روز پیش‌رو.»