‫ازم چی می‌خواد؟
‫خستمه، می‌خوام برم خونه.
‫خب، چیکارم داشتی؟
‫بیا مبارزه‌ی تمرینی انجام بدیم.
‫مـ ـ مبارزه‌ی تمرینی؟
‫از وقتی می‌رفتم اون مدرسه‌ها، یار تمرینی نداشتم.
‫شاید بهم نخوره، ولی تو پایتخت خیلی معروفم.
‫هرکدومو خواستی بردار.
‫بذار ببینیم چند مرد حلاجی، آقا قهرمانه.
‫برای منی که می‌خوام ماجراجو شم، فرصت عالی‌ایه!
‫خب، شروع کنیم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نمی‌دونم چقدر قراره بتونم به چالش بکشمش،
‫ولی اینو به‌عنوان فرصت برای تمرین با کسی که ‫ازم ماهرتره در نظر می‌گیرم.
‫یه مبارزه‌ی تمرینی با فرمانده گیلبارت؟
‫اصلاً اون یارو کی هست؟ قراره بمیره خب.
‫پس، شروع کنیم.
‫عجب حرکات تمیزی،
‫و روش کنترل سرعتشم عالیه.
‫احتمالاً عین چی تمرین کرده که به این سطح رسیده.
‫ولی...
‫چرا انقد کنده؟
‫عا، پس اینطوریه.
‫چون من حریفشم،
‫دلیلی نمی‌بینه ذره‌ای از قدرت اصلیشو نشون بده.
‫صبر کن.
‫ها؟
‫می‌دونم داری بهم آسون می‌گیری،
‫ولی نیاز نیست انقدر خودداری کنی.
‫باشه.
‫چون آدمه، ناخودآگاه داشتم بهش آسون می‌گرفتم؟
‫ببخشید.
‫از قبل خیلی سریع‌تر شده.
‫ولی مهم‌تر از اون...
‫وقتی جاخالی می‌دم، کامل آسیب‌پذیره.
‫مثل اینه که می‌خواد به دام بندازتم...
‫چرا؟
‫چرا نیزه‌م بهش نمی‌خوره؟
‫نه، تله‌ست.
‫فکر نمی‌کنم جدی باشه.
‫تف... این چطوره!
‫مسیرشو عوض کرد!
‫مال خودمی!
‫نزدیک نبود که!
‫هنوز جا دارم.
‫می‌تونی سرعتتو ببری بالا.
‫جدی؟
‫نکنه... همین الانشم تمام توانشو گذاشته؟
‫بعد از اون‌همه تمرین تکی...
‫ممکنه قوی‌تر شده باشم.
‫اونطوری شاید منم... بتونم ببـ-
‫درگ‌گریو!
‫باشه. من باختم.
‫نزدیک بودا.
‫باورم نمی‌شه.
‫چطوری کسی می‌تونه از درگ‌گریو فرمانده جاخالی بده؟
‫نیزه‌ی تمرینی با نوک پهن دستش بود،
‫برای همین باد اون یارو رو پرت کرد.
‫اگه نیزه‌ی واقعی بود، کله‌ش پریده بود.
‫آره جدی.
‫آدمایی با استعداد فرمانده خیلی کم‌پیدان.
‫استعداد، نه؟
‫لحظه‌ای که نیزه رو دستم گرفتم، فهمیدم استعدادشو دارم.
‫کافیه!
‫برنده گیلبارته!
‫همونیه که تو پایتخت حرفش هست...
‫تفاوت قدرتشون عین روز مشخصه.
‫دیگه تو این روستا کسی نمونده بتونه شکستش بده.
‫هرچی بیشتر تمرین می‌کردم و تکنیکمو صیقل می‌دادم،
‫قوی‌تر می‌شدم.
‫ولی...
‫تو روستامون بهت خوش گذشت؟
‫نه بابا. عین چی کسل‌کننده بود.
‫شنیدم به دنبال افراد قوی‌ می‌گردی،
‫ولی فکر نمی‌کنم این اطراف کسی باهات برابر باشه.
‫خب همه‌ی حریفای درست‌حسابی پایتختو هم شکست دادم.
‫منو بگو با چه اُمیدی از پایتخت رفتم...
‫طبق شایعات، تعادل قدرت بین پادشاهی و
‫کشورهای همسایه داره از بین می‌ره.
‫الانم کشورا دنبال سربازای قوی می‌گردن،
‫و سربازا هم قراره به‌دنبال شهرت و ثروت برن.
‫شاید بهتره برگردی ببینی اوضاع چطوره.
‫برگرد تو پایتختی که داره نیرو جمع می‌کنه.
‫برگشتم تو پایتخت و به شکار هیولا ادامه دادم.
‫وقتی می‌شنیدم یه آدم قوی عضو ارتش شده،
‫باهاشون مبارزه می‌کردم و شکستشون می‌دادم.
‫کافی نیست.
‫کسی نیست که بتونه منو به چالش بکشه؟
‫خسته شدم.
‫تک تک اجزاء بدنم حوصله‌شون سر رفته.
‫یه‌مشت ضعیفه دورم کردن!
‫پس اینجا بودی.
‫استاد.
‫به‌عنوان کسی که لقب «فرمانروای نیزه»ـرو گرفته ‫خیلی قیافه‌ت درهمه.
‫صرفاً یکی به القاب دردسرسازم اضافه شده.
‫چقدر بی‌ادب.
‫نمی‌دونستم لقبی که برابر با لقب «فرمانروای شمشیر» ‫منه انقدر تو مُخت باشه.
‫حوصله‌ سربره خب.
‫از همه‌چی خسته شدم.
‫اینس چی؟
‫اینس؟
‫یه‌طورایی، به‌شکل دیگه‌ای قویه.
‫ولی تو یه مبارزه‌ی تمرینی ساده، من برنده می‌شم.
‫واقعاً؟
‫استاد، اگه حریفی مثل شما تو مبارزه‌ی تمرینی ‫بود خیلی خوب می‌شد.
‫مثل من، نه؟
‫به‌نظر جالبه.
‫حتماً خودتونم کلافه شدین، نه؟
‫از تمرین دادن سرباز و ماجراجوهایی که به قدرت شما نمی‌رسن.
‫درهرصورت، وظیفه‌م محافظت از پایتخته.
‫هرچقدرم قوی باشم، تنهایی تو جنگ برنده نمی‌شم.
‫بعدشم،
‫یه‌روز، کسی پیداش می‌شه که از منم فراتر می‌ره.
‫یه‌روز، نه؟
‫امیدوارم تا من تو کارم پیداش شه.
‫ممکنه اول از کسلی بیوفتم بمیرم.
‫مردی که تنها یه میناتورـو شکست داد.
‫می‌خواستم ببینم چه نوع آدمی همچین ‫چیزی ازش بر میاد، ولی اصلاً نمی‌فهممش.
‫حتی ذره‌ای علاقه به پاداشای باارزش نشون نداد،
‫و حتی مقابل اعلی‌حضرتم خیلی گستاخ بود.
‫فکر می‌کردم خوب چیزیه.
‫ولی...
‫اصلاً حس نمی‌کنم تونسته باشه اون هیولا رو کشته باشه.
‫اما بازم...
‫چرا؟
‫چرا نیزه‌م بهش نمی‌خوره؟
‫هنوز جا دارم.
‫می‌تونی سرعتتو ببری بالا.
‫جدی؟
‫خب پس...
‫همونطور که مایلی، با تمام توانم میام سراغت.
‫به‌شدت سریع‌تر از سرعت صدا، قوی‌ترین حمله‌م...
‫می‌دونستم اگه از اون رو کسی استفاده کنم، کشته می‌شه.
‫اون لحظه به‌نظرم فقط اونطوری می‌تونستم نیزه‌م ‫رو بهش برسونم!
‫درگ‌گریو!
‫اصلاً نفهمیدم چی شد.
‫برای اولین‌بار تو یه مبارزه‌ی شاخ به شاخ، کاملاً شکست خوردم.
‫تازه...
‫تسلیم می‌شم. من باختم.
‫چی گفتی؟
‫دیگه فهمیدم.
‫فایده نداره ادامه بدیم.
‫چون جلو زیردستام بودیم، ملاحظه‌مو کردم؟
‫تاحالا اینطوری تحقیر نشده بودم.
‫ها؟ چیو فهمیدی؟
‫آره، کافیه.
‫به‌اندازه‌ی کافی جنگیدیم.
‫و حرفایی که موقع رفتن زد...
‫مشتاقم باز همو ببینیم.
‫اون تَرَکا چیه؟
‫کِی اینطوری شد؟
‫اصلاً نمی‌دونم چیکار کرد...
‫ولی درهرصورت، از ضربه‌م جاخالی داد.
‫و اونم وقتی که تمام قدرتم پشتش بود.
‫انگار اوضاع قراره جالب بشه.
‫ولی عجب حمله‌ای بود!
‫و منو بگو فکرمی‌کردم قوی‌تر شدم...
‫ولی حتی بعد از استفاده از تقویت فیزیکی و قدم آرام ‫برای جاخالی دادنش...
‫اگه انقدری خودداری نمی‌کرد که بتونم جاخالی بدم،
‫الان جنازه شده بودم.
‫تازه این‌همه زور زد بهم هشدار بده غرور منجر به مرگ می‌شه.
‫اون یارو آل‌ چی چی...
‫نه، گیل...؟
‫مطمئنم اسمش پرنده‌طور بود.
‫برد...
‫فیلبرد؟
‫نه بابا.
‫ازش قدردانم.
‫من هنوز ضعیفم.
‫باید حتی بیشتر تمرین کنم.
‫عالیه!
‫به‌شکل خیلی پشم‌ریزونی گِلو خوب در میاره!
‫حتی چیزایی که تهش چسبدن‌ـم در میاره!
‫این شمشیره خداست!
‫عه، چه سریع تموم شد.
‫نه؟ کارش عالیه.
‫همونطور که بابای لین گفت،
‫حتی اگه یکم وحشیانه باهاش برخورد کنی، چیزیش نمی‌شه.
‫البته از اول داغون بود، شاید صرفاً توجه نکردم.
‫نوور!
‫می‌تونی بیای مال منم تمیز کنی؟
‫بله، بسپریدش به خودم!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خوشحالم کار تمیزکاریم انقدر خوب پیش می‌ره، ولی...
‫به‌لطف اون اتفاق یه‌مدت خبری از کار حمل خاکم نیست.
‫چون فقط می‌تونم درخواستای اف رنکو قبول کنم، ‫اگه کارای پایتخت ته بکشن،
‫ممکنه یه‌روز کامل بی‌کار بشم.
‫تازه اینو هم گرفتم،
‫باید سعی کنم به مردم کمک کنم.
‫می‌تونم جای پارو ازش استفاده کنم...
‫نه، اول باید قایق بخرم.
‫و اجاره‌ی کوره هم گرونه.
‫فهمیدم!
‫تا وقتی جاش باشه، می‌تونم کباب‌فروشی بزنم.
‫ولی... مشکل آتیشه.
‫آتش کوچک.
‫با قدرت من، نهایتش می‌تونم نوک انگشتامو همین‌قدر آتیش بزنم.
‫با اینکه تو اون مدرسه‌ها انقدر تمرین کردم،
‫فقط پایین‌ترین سطح اسکیلا گیرم اومد.
‫جناب نوور، صبح‌بخیر.
‫لین...
‫نباید انقدر خودمونی رفتار کنی.
‫... بورگ خانم.
‫لین صدام کن.
‫کسی بهتون چیزی گفته؟
‫نه اصلاً. بگذریم، چیکار دارین؟
‫ببخشید یهویی پیدام شد.
‫از گیلدمستر پرسیدم کجایید...
‫مزاحمم؟
‫نه.
‫دقیق بهش نگفتم کجام که...
‫الان که بهش فکر می‌کنم،
‫می‌تونه با اسکیلاش بقیه رو پیدا کنه.
‫چرا دوباره اومدین ملاقاتم؟
‫راستش یه درخواست ویژه دارم.
‫می‌خوام به‌عنوان پادوتون قبولم کنین.
‫چی هست؟
‫بله.
‫پادو کسیه که هرروز بهتون رسیدگی می‌کنه،
‫و در همون‌حین ازتون دانش یاد می‌گیره.
‫بخوام بگم، مثل داشتن یه دستیار یا شاگرده.
‫همین‌که بذارید پیشتون باشم کافیه.
‫براتون دردسری درست نمی‌کنم،
‫پس اگه می‌شـ-
‫نه ممنون.
‫ها؟
‫پـ ـ پس، اون‌روز اتفاقی افتاده که ناراحت بشید؟
‫یا نکنه فکر می‌کنید کسی به جوونی من ‫قابل تکیه نیست؟
‫نه.
‫اگه بذارید، مطمئنم به‌دردتون می‌خورم.
‫شاید به ظاهرم نخوره،
‫ولی توی هر شش‌تا مدرسه بالاترین نمره رو گرفتم!
‫مشکل اون نیست.
‫من چیزی ندارم که بخوام بهت یاد بدم.
‫فکر نمی‌کنم بتونی کمکم کنی، خودم هرکاری ‫بخوامو می‌تونم انجام بدم.
‫پـ ـ پس خانواده‌م هزینه‌ش رو می‌پردازن.
‫نه نیازی نیست.
‫پس هرطوری خواستید می‌تونید ازم استفاده کنید.
‫می‌تونین ازم استفاده کنین تا از گیلد درخواست بگیرین، ‫یا هر کار دیگه‌ای که بخواین!
‫نیازی به اینا هم ندارم.
‫پـ ـ پس...
‫جدی نیازی نیست.
‫واقعاً.
‫هرکاری می‌کنم که ثابت کنم به‌دردتون می‌خورم...
‫امیدوارم با این دیگه باورم کنید.
‫با اجازه.
‫رقص قندیل!
‫شعله‌ی جهنم!
‫این یکی از سطح‌بالاترین اسکیل‌های جادویی منه.
‫اسمش شعله‌ی جهنمه.
‫و...
‫تیغ مه.
‫این یکی از اسکیلای مخفی حرفه‌ی دزده.
‫فرمانروای سایه، استاد کارو،
‫لطف کردن آموزشش دادن.
‫و اینم...
‫برش الهی!
‫چیزی که نشون دادم یکی از اسکیلای سطح الهی ‫حرفه‌ی شمشیرزنی، برش الهیه.
‫یه تکنیک خیلی خوب برای مقابله با آندد-
‫بسه. متوجه شدم.
‫پـ ـ پس می‌شه شاگردتون بشـ-
‫نه.
‫چرا این‌همه کار کرد؟
‫انگار فکر می‌کنه من چیزی دارم که ارزش ‫یادگیری داره.
‫بعد از دیدن اینا، بیشتر استعدادشو می‌فهمم.
‫درواقع با مقایسه‌ی خودم باهاش، دلم ‫برای خودم می‌سوزه.
‫اینا همه‌ش دلیل بیشتر برای اینه که ‫چرا نمی‌تونم بهت چیزی یاد بدم.
‫مـ ـ من...
‫ولی شش فرمانروا قدرتم رو به رسمیت شناختن،
‫و اگه بذارید کنارتون بمونم، حتی یکمم ‫شده بهتون کمک می‌کنم!
‫می‌دونم هنوزم به گرد پاتون نمی‌رسم، ولی لطفاً!
‫چطوری بهش بفهمونم؟
‫شاید بهتره بهش نشون بدم...
‫کلی از اسکیلای خفنتو نشونم دادی،
‫پس منم مال خودمو نشونت می‌دم.
‫آتش کوچک.
‫پسر جوان بی‌استعداد.
‫استادهای مدارس پایتخت، داستان‌های ‫این پسرک رو تعریف می‌کنن.
‫ولی همه فکر می‌کنن صرفاً قصه‌ و برای ایجاد درس عبرتن.
‫چون تصور وجود همچین پسری غیرممکن بود.
‫به‌عنوان یه بچه‌ی ۱۲ ساله،
‫در تمام شش رشته‌ی تمرینی پایتخت که به‌ سختی‌شون ‫شناخته می‌شدن شرکت کرد،
‫و یه ترم کامل از هرکدوم رو گذروند.
‫همچین فردی عمراً وجود داشته باشه.
‫همه اینو می‌دونن.
‫حتی سرسخت‌ترین مبارز هم بعد از سه‌روز، تو اون ‫ترم سه‌ماهه تسلیم می‌شه، چه برسه به یه بچه...
‫منم همین فکر رو می‌کردم...
‫تا اینکه اون فرد رو دیدم.
‫استاد اوکن قبلاً یه‌چیزی نشونم دادن.
‫استاد، چه چیز جالبی می‌خواین نشونم بدین؟
‫خانم لینبورگ، خوب ببینید.
‫آتش کوچک بزرگ‌تر شد!
‫هو هو!
‫جالبه، نه؟
‫بسته به تمرین،
‫حتی آتش کوچک که اسکیل پایه‌ست، ‫به این اندازه می‌رسه.
‫البته که هیچ استفاده‌ای نداره، ‫و برای من که بیش از ۲۰۰ سال عمر کردم،
‫صرفاً یکم وقت‌کشی حساب می‌شه.
‫آتش کوچک.
‫خودمم کلی سعی کردم،
‫ولی حتی یکم هم نتونستم آتش کوچک رو بزرگ‌تر کنم.
‫کاری نیست که بشه یه شبه انجامش داد،
‫بلکه نیاز به زمان و تلاش خیلی زیادیه.
‫و برای همینم اون‌موقع، از تعجب ساکت شده بودم.
‫چندین‌برابر از مال بهترین جادوگر دنیا، ‫اوکن، بزرگ‌تر بود.
‫آتش کوچکی که از بقیه پیشی می‌گیره.
‫این آتش کوچک منه.
‫پنج‌تا حرفه‌ی دیگه‌م هم همینن.
‫می‌فهمی منظورم چیه؟
‫پس یعنی تمام شش اسکیلش فوق‌العاده‌ن.
‫چیو داشتم به رُخ همچین فرد قدرت‌مندی می‌کشیدم؟
‫صرفاً چندتا اسکیل سطح‌بالا که حفظشون کردمو؟
‫چندین‌بار فقط به یه شمشیر پهن که تو دستاش بود،
‫حملات اون میناتور با تبرشو پس زد.
‫راجع به قدرتش پُز نداد، و خیلی آروم رفت به بقیه کمک کرد.
‫اگه بتونم با یه کلمه بگم، اون خیلی قویه.
‫نه تنها از نظر بدنی، بلکه ذهنی.
‫به اندازه‌ای قوی هست که بتونه تنها زندگی کنه،
‫برای همین هرگز مقابل کسی تعظیم نمی‌کنه.
‫در آینده، قراره در کنار برادرم، این پادشاهیو هدایت کنم.
‫شعار خاندان سلطنتی کلیس می‌گه ‫«اعضای خاندان سلطنتی، باید قوی باشن.»
‫برای همین باید بفهمم چطوری اون قدرتو به‌دست بیارم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بابت غذا ممنون!
‫جناب نوور. خیلی خوب متوجه شدم.
‫متوجه غرور و خامی‌م.
‫تا وقتی که روزی برسه که شما منو به‌عنوان ‫شاگرد قبول می‌کنید...
‫تا اون‌موقع، هرجا برید باهاتون میام.
‫جناب نور. نه...
‫استاد نوور.
‫استاد؟
‫چون پاسخی که به دنبالشم...
‫نه، «قدرت» برتری که ما، خاندان کلیس،
‫نسل‌به‌نسل دنبالش بودیم،
‫درون این مرد وجود داره.
‫چطوری... این شد؟
شاگرد گرفتنو پری کردم