..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بهمون می‌گن فرزند نفرین‌شده.
‫چون از بدو تولد، قدرت نفرین‌شده‌ی ‫کنترل هیولاها رو داریم.
‫جغله‌های بی‌ارزش...
‫شنیدم خیلی وقت پیش،
‫فقط توانایی کنترل دام‌ها بوده.
‫ویل یکی ازش برای کنترل هیولاها تو ‫جنگ استفاده کرد و خیلیا رو کشت.
‫برای همین ازمون متنفر شدن.
‫گفتم با اون چشمای کثیفت بهم نگاه نکن.
‫مشت می‌خوردیم، لگد می‌خوردیم...
‫اینکه هرروز با یه لگد پرت بشیم، عادی بود.
‫چرا...
‫چرا منو زدی؟
‫بی‌اجازه دهنتو باز نکن!
‫وقتی یه‌بار سوال پرسیدم،
‫انقدر بد کتک خوردم که شکل قیافه‌م عوض شد.
‫و سه‌روز کامل فقط آب بدون غذا بهم دادن.
‫شاید به‌خاطر قدرت نفرین‌شده‌ست،
‫ولی می‌تونم ذهن کسایی که جلومنو بخونم.
‫پس این یه شیطانه...
‫شاید یکی از اوناییه که مامانو کشتن!
‫حتماً داره فکر می‌کنه چطوری آدما رو نابود کنه!
‫دیگه رد دادم!
‫این جای اون عوضی!
‫وقتی می‌فهمیدن که می‌تونم ذهنشونو بخونم،
‫پرخاشگرتر می‌شدن.
‫می‌تونه ذهن بخونه؟ چقدر چندش!
‫برای همین ازشون حالم بهم می‌خوره!
‫جغله‌ی به‌دردنخور! ‫زباله! ‫خودتو بکش!
‫حشره‌ی کثیف!
‫ولی هر بلایی هم که سرم میومد،
‫حتی یه‌بار هم تلافی نکردم، و سعیشو نداشتم.
‫حتی با اینکه خوشم نمیومد ازم متنفر باشن، ‫ازم سوءاستفاده کنن و کتکم بزنن،
‫حتی یه‌بار هم دلم نخواست به اینکه ‫بخوام به بقیه آسیب بزنم، فکر کنم.
‫و بیش از هرچیزی، فقط نمی‌خواستم بیشتر ‫از این خون و خون‌ریزی ببینم.
‫ولی...
‫اگه این هیولا رو با خودت ببری، می‌تونی ‫به یه کشور خاصی کمک کنی.
‫شیاطین می‌تونن به‌درد مردم... نه، کشور بخورن.
‫به‌نظرت چیزی پرافتخارتر از این هست؟
‫می‌تونم به‌درد بقیه بخورم؟
‫اگه هرکاری که می‌گمو بکنی،
‫دیگه بی‌دلیل کتک نمی‌خوری.
‫می‌ذارم تا جا داری غذاهای خوشمزه بخوری.
‫و فقطم تو نه، هرکسی که اینجاست.
‫قول می‌دم.
‫ولی اگه قبول نکنی، شرایط قبلی ادامه پیدا می‌کنه.
‫نه، روزهات قراره دردناک‌تر از قبل بشه.
‫چون یه وسیله‌ی جادویی رو پیشونیش بود،
‫نمی‌تونستم ذهنشو بخونم.
‫ولی اون همیشه به قولش عمل می‌کرد.
‫برای همین...
‫از اونجایی که قول داد...
‫باید بکشمشون... باید بکشمشون...
‫باید بکشـ-
‫مهروموم!
‫نمی‌تونم کنترلش کنم!
‫گند زدم...
‫چیکار کنم...
‫به‌خاطر من دوباره همه قراره عذاب بکشن...
‫ببخشید.
‫ولی... می‌تونم بمریم، بالاخره.
‫به‌ هیچکس کمک نکردم، ولی آسیبم نزدم.
‫خوشحال می‌شم اینجا بمیرم.
‫اگه دوباره به‌دنیا اومدم، امیدوارم ‫این‌بار انقدر بد کتک نخورم.
‫امیدوارم حداقلش یکم به‌درد کسی بخورم.
‫و امیدوارم حتی اگه شده، یه‌بار یه‌چیز ‫خوشمزه بتونم بخورم.
‫پری!
‫چرا...
‫چرا این داره ازم محافظت می‌کنه؟
‫بد شد!
‫ها؟ دیگه خون‌ریزی ندارم...
‫خوبه...
‫اینطوری می‌تونم یه‌کاری کنم.
‫بابا. مامان.
‫دارم می‌رم کوه چیزمیز جمع کنم.
‫شروعش،
‫زمانی بود که بعد از تمرین تو مدارس پایتخت ‫ برگشته بودم خونه، و موقع ناهار بود.
‫امروز کلی چیز گیرم اومد!
‫اینا رو بیرون خشک می‌کنم.
‫و اینا رو ترشی می‌کنم.
‫بقیه‌شم...
‫میندازم تو سوپ.
‫عجب چیزیه!
‫حتی اگه چیز غیرقابل خوردنی توش بود، ‫گفتم نهایتش دل‌درد می‌شم.
‫ولی به‌شدت سمی بود.
‫این بده...
‫شفای... جزئی...
‫این...
‫تباه‌ساز اژدها.
‫مامان بهم گفته بود هرگز بهش لب نزن.
‫ولی هنوز کار دارم.
‫شفای جزئی.
‫درد نداره... ‫خوب شدم؟
‫چقد گشنمه.
‫تباه‌ساز آزدها. ‫باید مواظب باشـ-
‫یه پویزن اسپایک!
‫فک کنم... اینم...
‫به شدت سمّی بود.
‫عه... دوباره خوب شدم.
‫اگه سمّ روم تاثیر نداره، پس شاید بتونم اینم بخورم.
‫باورم نمی‌شه!
‫چقد خوشمزه‌ست!
‫نسبت به دیروز سمّ داره آروم‌تر پخش می‌شه.
‫بهش مقاوم شدم.
‫عالیه!
‫شاید بتونم یه اسکیل جدید بگیرم!
‫و بعد از اون، علاقه‌م به چیزای سمّی بیشتر شد.
‫و بعضی وقتا هم بیهوش می شدم.
‫در آخر، اسکیلی نگرفتم،
‫اما در ازای بالا آورن یکم خون، تونستم ‫چیزای سمّی رو بخورم.
‫ولی موجودای سمّی جدی خوب چیزی‌ان!
‫عجب کشفی!
‫و احتمالاً برای همینه...
‫اینم خوشمزه‌ست.
‫استاد!
‫اولش،
‫نمی‌تونستم سمّو به‌موقع خنثی کنم، برای ‫همین یکم خون بالا آوردم.
‫ولی طبق تجربه می‌دونم مشکلی نیست.
‫اون پسره خوبه؟
‫انگار سمّ‌زدای شفای جزئی داره کار می‌کنه.
‫پری!
‫عالیه...
‫تنهایی می‌تونه با همچین هیولای ترسناکی بجنگه؟!
‫پری!
‫گنده‌ست.
‫احتمالاً ضربه‌ی نهایی غورباقه باشه.
‫ولی...
‫پری!
‫چقد داغون...
‫عجیبه همچین قورباغه‌ی خطرناکی بیرون شهر بود.
‫ولی بازم، این قورباغه سمّیه احتمالاً خیلی خوش‌مزه باشه.
‫خوبی؟
‫آره.
‫نه، ظاهرش که خوب نیست.
‫به لین می‌گم بعداً بهش برسه.
‫واقعاً نزدیک بودا.
‫تنها تا اینجا اومدی؟
‫چیزه... نه.
‫عه؟
‫من اونو آوردم اینجا.
‫چـ ـ چون قول دادم تا شهر ببرمش.
‫شهر؟ قول داده؟
‫اون‌همه زحمت کشید تا قورباغه سمّیه رو ببره؟
‫نکنه...
‫نه، فقط همونطوری منطقیه!
‫اون قورباغه...
‫حتماً موادغذایی بود!
‫خب آخه اگه می‌خوای یه گوشتو انقدر تازه تحویل بدی،
‫بهترین راه اینه زنده تا مقصد ببریش.
‫پس برای همین از مهروموم استفاده کرد ‫تا کسی ازش دزدی نکنه.
‫منطقی هم هست شهری به اون بزرگی روشی ‫برای رسیدگی به اون قورباغه سمّی داشته باشه.
‫تازه شاید این بچه تمام توانشو سر پرورش این قورباغه گذاشته بود...
‫آره، تا حسابی قوی و سالم بار بیاد!
‫پسر خوب. نازی نازی نازی!
‫تحویل محصول باارزشش به شهرو به فنا دادم!
‫ببخشید! گند زدم به بسته‌ای که داشتی می‌بردی تحویل بدی!
‫ها؟! ‫هزینه‌شو می‌دم.
‫ولی زیاد پول ندارم، برای همین یکم وقت می‌گیره!
‫عا، چیزه...
‫نیازی نیست هزینه‌شو بدید.
‫ولی...
‫جدی مشکلی نیست!
‫مطمئنی؟ زدم تیکه تیکه‌ش کردم...
‫خب باشه.
‫ولی، چطوری همچین حیوون وحشی‌ای رو ‫تا اینجا آوردی؟
‫به‌نظر نمیاد کشیده باشیش.
‫مـ ـ می‌تونم هیولاها رو کنترل کنم.
‫و با استفاده از همونم تا اینجا آوردمش.
‫یعنی چی می‌تونی کنترلشون کنی؟
‫همچین بچه‌ی کوچیکی تونسته اون قورباغه‌ی ‫گنده‌ رو کنترل کنه؟
‫عجب اسکیلی.
‫تو دنیا کسای دیگه‌ای هم می‌تونن همچین کاری کنن؟
‫ها؟ اسکیل؟
‫اسکیل نیست؟
‫با این قدرت به‌دنیا اومدم.
‫از وقتی به‌دنیا اومدی همچین قدرتی داشتی...
‫عالیه.
‫همچین چیزی صرفاً یه استعداد خدادادیه.
‫چـ ـ چیزه...
‫من یه شیـ-
‫شیطانم، برای همین...
‫شیطان؟
‫بله.
‫تمام شیاطین می‌تونن همچین کاری کنن.
‫عا، پس یعنی شیاطین یه قبیله‌ن که ‫همچین قدرتی دارن.
‫و چیز خاصی حساب نمی‌شه، نه؟
‫بله.
‫خیلی رویاپردازی کردم که اگه همچین ‫قدرتی داشتم چیکار می‌کردم...
‫از حیوونا برای مزرعه‌داری کمکمی‌گرفتم...
‫اگه می‌شد از پرنده‌ها استفاده کرد، باهاشون ‫نامه می‌فرستادم.
‫حتی شبم، نگران نبودم سگای ولگرد بهم حمله کنن.
‫جدی خیلی خفنه.
‫بـ ـ ببخشید، از منِ شیطان نترسیدید؟
‫ازم... متنفر نیستید؟
‫منظورت چیه؟
‫بعضیا از این قدرت متنفرن یا ازش می‌ترسن.
‫همچین کسایی هم هست؟
‫ولی به‌نظرم چیزی نیست که باید بهش اهمیت داد، نه؟
‫هرچی می‌خوان بگن، اما قدرت خیلی به‌دردبخوریه.
‫به‌دردبخور؟
‫واقعاً من...؟
‫آره دیگه!
‫نمی‌دونی چقد قدرتت خفنه؟
‫اگه نمی‌خوایش بده‌ش من.
‫و ـ واقعاً؟
‫یکی...
‫مثل منم، بقیه بهش نیاز دارن؟!
‫برخلاف من، قدرت خیلی خوبی داره.
‫پس چرا انقدر اعتماد به‌نفسش کمه؟
‫ممکنه الان موقعیت مناسبی نباشه،
‫ولی مطمئنم این بچه خیلی زود...
‫البته.
‫از منم بیشتر بقیه بهت نیاز دارن.
‫هرچقدرم بخوای مردم بهت نیاز پیدا می‌کنن.
‫استاد!
‫خوبید؟
‫آره، چیزیم نیست.
‫باید درجا درمان بشید.
‫نه بابا خوبم.
‫دیگه خون‌ریزی هم ندارم.
‫نمی‌خوام پز بدم، ولی مقابل سمّ مقاومم.
‫منطقی نیست...
‫اون صرفاً یه سمّ کشنده نبود...
‫اون‌ بدون‌شک میاسما بود.
‫یه سمّ شدید که حتی خاکی که تو ‫مسیرشه هم نابود می‌کنه.
‫خوردن همچین ضربه‌ای، ادامه دادن ‫به کارت جوری که هیچی نشده...
‫نه، یه احتمال هست.
‫«روح مقدس».
‫استاد سین، فرمانروای درمان یه‌بار نشونم دادنش.
‫با صیقل دادن بدن و روح مثل یه قدیس،
‫این تکنیک هرچی بهش بخوره رو تطهیر می‌کنه،
‫و تمام زخما رو درمان می‌کنه...
‫چیز بی‌نقصیه که در انتهای تمرینات شدیدشون بهش رسیدن.
‫برای استاد سین ۴۰ سال زمان برد،
‫ولی استاد نوور تو این سن به‌دستش آورده؟!
‫راستی لین، اول اینو درمان کن.
‫چـ ـ چیزیم نیست.
‫خوبم.
‫پوست رنگ‌ورو رفته.
‫موهای نقره‌ای با رگه‌های آبی.
‫و چشمای تاریکی که انگار می‌خوان ‫در عمق‌شون ببلعنت.
‫می‌دونستم.
‫تو یه شیطانی؟
‫آره. خوب فهمیدیا!
‫با اینکه می‌دونستید، بازم...
‫چیزه، می‌خواید چیکار کنید؟
‫اگه بشه می‌خوام سوار کالسکه‌ش کنم...
‫جناب نوور، نمی‌شه...
‫چرا؟
‫نژاد خطرناکی‌ان که کشورهای زیادی ‫می‌گن باید کشته بشن...
‫استاد، شما مشکلی ندارید؟
‫اون بچه یه شیطانه، و هیولایی که با خودش ‫آورده بود باعث این اتفاق شد...
‫آره، اینکه مزرعه‌ی گندم خراب شده بده ها...
‫به‌خاطر من قورباغه سمّیه رو نمی‌تونه تا شهر ببره.
‫«غورباقه سمّی»، یعنی اژدهای مرگ سیاه؟!
‫داشتی اونو می‌بردی تو شهر؟!
‫همونطور که فکر می‌کردم، زیادی خطرناکه!
‫حتی با اینکه بچه‌ست...
‫راستی گفتی قول دادی اون‌کارو انجام بدی. ‫ولی به کی قول دادی؟
‫نمی‌دونم...
‫بهم نگفتن.
‫مخفی‌کاری برات سودی نداره.
‫اگه حقیقتو بگی خیلی کمک‌مون می‌کنه.
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫منو اینطوری بزرگ کردن.
‫این رفتار وحشت‌زده و نگاه تو چشماش...
‫ازش مطمئنم.
‫این بچه یه برده‌ست.
‫تو پادشاهی کلیس برده‌داری ممنوعه،
‫ولی بقیه‌ی کشورا اینطور نیست.
‫احتمالش زیاده داشتن از جایگاهش سوءاستفاده می‌کردن.
‫جایی برای برگشت بهش داری؟
‫تو راه چشمام بسته بود،
‫و نمی‌دونم شهری که توش بودم کجا بود.
‫شنیدین که. نظرتون چیه؟
‫می‌خوام تا نزدیک‌ترین شهر ببرمش.
‫پس من داشتم چیو می‌دیدم؟
‫پدرم گفته بود نذارم شایعات گم‌راهم کنن، ‫و فقط به چشمای خودم اعتماد کنم.
‫ولی فقط یه بچه از یه نژاد شرور دیدم و ترسیدم.
‫به‌چشم بچه‌ای که سوءتغذیه داره و جایی ‫برای برگشت بهش نداره، ندیدمش.
‫از این‌همه تفکر پوسیده‌م خجالت می‌کشم.
‫راستی، اسمت چیه؟
‫رورو.
‫رورو، نه؟ اسم خوبیه.
‫هم کوتاهه هم آسون.
‫اینس...
‫منم می‌خوام ازت خواهش کنم.
‫می‌شه این بچه، رورو رو با خودمون ببریم؟
‫خانم لینبورگ.
‫می‌دونم چه حسی دارید.
‫ولی...
‫اگه تو کالکسه براش جا نیست، جای ‫خودمو بهش می‌دم.
‫مشکل اون نیست.
‫شیاطین اجازه‌ی ورود به حکومت دینی میثرا رو ندارن،
‫که مقصدمون همون‌جاست.
‫احتمالاً بردنش با خودمون سخت باشه.
‫و اگه هم تو راه ولش کنیم،
‫اینکه تنهایی بخواد بقا کنه براش سخته.
‫می‌دونم.
‫اگه با خودمون ببریمش،
‫ممکنه دشمن حکومت دینی میثرا در نظر بگیرنمون ‫و بهمون حمله کنن.
‫ولی بازم، من...
‫چه عجیبه.
‫گفتم تا الان مرده.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.