‫پری!
‫من...
‫به‌نظرم مناسب قهرمان شدن نیستم.
‫استاد نوور!
‫استاد!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خوبید؟! آسیب ندیدید؟
‫نه خوبم. چیزی نیست.
‫عه؟
‫منطقی شد.
‫رورو، ممنون کمک کردی.
‫ها؟ چی دارید می‌گید؟
‫این اژدهائه چون بهش گفتی آروم گرفت.
‫واقعاً نجاتم دادی.
‫نـ ـ نه، کار من نبود!
‫چی؟
‫ولی یهویی دیگه حمله نکرد.
‫مطمئن بودم کار توئه.
‫عمراً من بوده باشم!
‫بعضیا از این قدرت متنفرن یا ازش می‌ترسن.
‫عا، اینطوریه پس.
‫شاید الان وضعش این باشه، ولی اژدهایی به اون ‫وحشی‌ای رو تونسته کنترل کنه...
‫فهمیدم.
‫اگه همچین حرفی می‌زنی، پس بیخیالش.
‫عا... بله.
‫بگذریم، یه درخواستی دارم.
‫از من؟
‫اگه می‌شه، این اژدهائه رو می‌شه بفرستی ‫جایی که ازش اومده؟
‫عه؟
‫ولی جناب نوور، این اژدها خطرناکه!
‫منم می‌دونم اگه اینجا بکشیمش بهتره.
‫ولی اگه ممکنه، نمی‌خوام بکشمش.
‫می‌دونم درخواست خودخواهانه‌ایه، ولی می‌شه یه‌کاریش کنین/
‫باشه.
‫اگه شما اینو می‌خواید...
‫رورو، می‌تونی؟
‫مطمئن نیستم.
‫با توجه به قدرتش...
‫فکر کنم بهترین کاری که می‌تونم بکنم ‫اینه که مودبانه ازش درخواست کنم.
‫چیزی نیست.
‫لین و اینس ازت نمی‌ترسن.
‫خب پس.
‫عه؟
‫چی شده؟
‫گـ ـ گفت هر دستوری که اربابش بده ‫رو انجام می‌ده.
‫ا ـ ارباب؟!
‫واقعاً اینو گفت؟!
‫اصلاً باورم نمی‌شه...
‫غیرممکنه...
‫باورم نمی‌شه همچین اژدهای گنده‌ای ‫بهش گفت ارباب.
‫چیکار کنم؟
‫پس، می‌شه بهش بگی آروم برگرده ‫همون‌جایی که ازش اومده؟
‫و بهش بگو دیگه به آدما آسیب نزنه.
‫ها، بله. می‌گم.
‫می‌گه متوجه شد.
‫تمام دستوراتتون رو انجام می‌ده.
‫بـ ـ برگام.
‫بله...
‫پس رفت.
‫بله.
‫طبق خواسته‌م پیش نرفت.
‫حتی اژدهای چند هزارساله‌ هم
‫در آخر چیزی جز یه جونور وحشی نیست.
‫چیزی جز مهره‌ی من نیست.
‫همم، فکر می‌کردم از پایتخت چیزی باقی نمونه.
‫مهمم نیست.
‫شروع کنین!
‫بله!
‫مطمئنی اینطوری کار پادشاهی کلیس تموم می‌شه؟
‫چون راه برگشتی نیست.
‫یه رام‌کننده‌ی معروف اژدهای مصیبت رو بیدار ‫کرده و به زانو در آورده.
‫انگار ارزش پولی که گرفته رو داشت.
‫و بعد از وحشی‌بازی اژدها،
‫نیروهامون به پایتخت حمله می‌کنن.
‫تمام سربازان پیاده‌نظام سپر و شمشیر جادویی دارن،
‫و جوخه‌ی نخبه‌مون هم زره و توپ‌جنگی جادویی در اختیار داره.
‫به‌علاوه، سه ایجیس، دستگاه‌های سنگرساز جادویی سیار،
‫و چهار سلاح لیزری جادویی با خروجی بالا، بورونیاک ‫در اخیارمون هست.
‫شاهکاره!
‫صبر کنید، اعلی‌حضرت.
‫چته، راندئوس؟
‫بابت گستاخیم معذرت می‌خوام،
‫اما این جنگ در طولانی مدت سودی برامون ندا-
‫کافیه!
‫خواهش‌مندم تجدید نظر کنید!
‫ابله!
‫گفتم کافیه!
‫کسی نمی‌تونه برای امپراتوری ما که در ‫رأس تکنولوژی جادویی وایساده، تهدید به حساب بیاد!
‫و مطمئن می‌شیم کل دنیا بفهمه!
‫در آینده‌ای نزدیک، این داستانیه که مردم پادشاهی کلیس قراره تعیف کنن:
‫کشور پر از ابله بود که نتونستن درست‌حسابی هزارتوی ‫گم‌گشته رو کنترل کنن، و به نابودی کشیده شدن.
‫در حالی که ما به‌عنوان ارتشی بشر دوست به یاد میایم
‫که مردم رو از چنگ حاکم ابله‌شون آزاد کرد.
‫تاریخ نیازی به چندین داستان‌سرا نداره.
‫تنها یه حقیقت نیازه.
‫از این طرف!
‫اونجا!
‫زنده‌ست؟
‫نمی‌دونم. باید نزدیک‌تر بشیم.
‫استاد!
‫امپراتوری جادوییه!
‫پیشروی کنین!
‫بله!
‫اعلی‌حضرت!
‫چی شده؟
‫شاهدخته، نه؟
‫بغلش، اینس، «سپر خداوند» ایستاده.
‫یکی از افسانه‌های زنده‌ی دنیا.
‫شاید دلیل اینکه پایتخت نابود نشده هم خودشه.
‫خیلی هم عالی.
‫دوره‌ی حکم‌رانی افسانه‌ها تموم شده.
‫الان تو عصر حاکمیت خردمندانی مثل ما قرار داریم.
‫بهشون بورونیاک شلیک کنین!
‫چشم!
‫شاید سپر خداوند باشه،
‫ولی گرمای بورونیاک تجزیه‌ش می‌کنه.
‫و یکی دیگه از این افسانه‌ها به دست من کشته می‌شه.
‫عجب سعادتی.
‫برای همین عاشق جنگم!
‫آماده!
‫بورونیاک آماده‌ی شلیکه!
‫همه‌چی آماده‌ست.
‫شلیک!
‫تمومه.
‫اون چیه؟
‫بانو لینبورگ، برید پشتم!
‫رورو!
‫پری!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چی...
‫ها؟ چی شد؟
‫فـ ـ فکر می‌کنم به‌خاطر مشکل تراکم جادو، ‫شلیک خطا رفته.
‫احمقا! سریع بعدیو آماده کنین!
‫زیادی خطری بود.
‫اصلاً اون نوره چی بود؟
‫تازه، اون تعدادو ببین...
‫گفتن ارتش امپراتوریه؟
‫دریداس سوم لشکرکشی کرده.
‫هزاران... نه، شاید بالای ده هزار نیرو باشن.
‫چه‌خبر شده؟
‫چیزی که ازش مطمئنیم،
‫اینه که می‌خوان کشورمونو نابود کنن.
‫چی؟!
‫ما هم تو پایتخت ارتش داریم،
‫ولی انقدری نیستن که با این تعداد مقابله کنن!
‫بانو لینبورگ.
‫دیگه نمی‌شه کاری کرد. بیاید عقب‌نشینی کنیم.
‫ما می‌ریم پیش برادرم.
‫استاد، شما چیکار می‌کنید؟
‫طبق این وضعیت، نیازی به پرسیدن نیست.
‫واقعاً چاره‌ای جز فرار نیست.
‫بله. سوال مسخره‌ای بود.
‫چرا داره می‌خنده؟ جدی منظورمو فهمید؟
‫معلومه، منم قراره فرار کنـ-
‫یه حمله تو راهه! بیاین پشتم!
‫سپر الهی!
‫چقدر رو اعصاب!
‫اعلی‌حضرت، محض اطمینان، پشت ارتش پناه بگیرید.
‫زود باشین تمومش کنین!
‫اینطور نمی‌تونیم تکون بخوریم.
‫پس فقط همین یه راه هست.
‫استاد، می‌خواید چیکار کنید!؟
‫می‌خوام توجه‌شونو جلب کنم و یکم وقت بخرم.
‫شما سه‌تا همون حین فرار کنین.
‫ولی استاد...
‫کارم تو مبارزه بده، ولی به فرار کردن عادت کردم.
‫زیاد پیش میومد برم دنبال عسل، و زنبورا بهم حمله کنن.
‫اگه با تمام توانم فرار کنم، می‌شه یه‌کاری کرد.
‫کار بی‌پروایانه‌ای نمی‌کنم.
‫می‌خوام زنده برگردم. نگران نباش.
‫بله.
‫پس بذارید کمی کمک‌تون کنم.
‫باش، بفرما.
‫می‌خواد جادوی تقویتی اعمال کنه؟
‫خب پس، آماده‌ی ضربه باشید.
‫ها؟ ضربه؟ نگو...
‫این‌بار خروجی رو کنترل می‌کنم، چیزی نمی‌شه!
‫ببین لین، نمی‌خوام حمله‌ی انتحاری بکنم که!
‫ا ـ اونجا رو!
‫بازم یه‌چی داره می‌درخشه!
‫بعدی تو راهه!
‫بقیه‌شو به شما می‌سپریم، استاد!
‫خدا به همراه‌تون!
‫تف توش! آماده‌ی اون ضربه نیستم!
‫تقویت فیزیکی!
‫انفجار بادی!
‫یه‌طورایی زنده موندم!
‫پری!
‫جدی می‌تونم دفع‌شون کنم!
‫پس...
‫پری!
‫داره کار می‌کنه!
‫گشتاورم خیلی شدیده، نمی‌تونم مسیرو عوض کنم،
‫تا جایی که بشه ادامه می‌دم!
‫پری!
‫هرچقدر بیشتر زمان جور کنم،
‫لین اینا بیشتر فرصت فرار دارن!
‫همینطوری می‌رم هرچی جلومه رو پری می‌کنم!
‫پری!
‫چه‌خبره؟
‫چیـ-
‫سلاح‌هامون نیست!
‫هوی!
‫اون بالان!
‫از خودتون دفاع کنید!
‫سپر ندارم!
‫اون تیکه‌های گنده چی‌ان؟
‫دوباره تو...
‫چی شده؟
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫جریان چیه؟
‫تو، مگه اون یارو...
‫منطقی نیست. چطوری کسی که اونجا بود، ‫این‌همه فاصله رو طِی کرد.
‫چرا داره به من نگاه می‌کنه؟
‫اهمیتی به نیروهای سلطنتی نمی‌ده و توجه‌ش به منه!
‫می‌دونه من امپراتورم؟!
‫پس، حتماً هدفشم!
‫قـ ـ قراره بکشتم!
‫درسته!
‫من این زره و شمشیر کایزر که از اوریهالکم ‫ساخته شده رو دارم!
‫چی شده؟ ترسیدی؟
‫ها؟
‫چرا، اونا تو زمین فرو رفتن؟
‫چه‌خبر شده؟
‫من ده هزار سرباز کاملاً تجهیز‌شده داشتم!
‫و ایجیس‌ـی که می‌تونه مقابل نفس ‫اون اژدها دووم بیاره هم داشتم!
‫حتی بورونیاکی که تونست فلس‌های اون ‫اژدها رو بسوزونه هم داشتم!
‫و می‌گی تمامش از دست رفته؟!
‫تـ ـ تو کی هستی؟! چرا منو نمی‌کشی؟!
‫اون...
‫شمشیر سیاه پادشاه کلیس!
‫سازه‌ی هزارتویی که بیش از هرچیزی می‌خواستم.
‫چرا دست این مرده؟!
‫نیاز به ترس...
‫صبر کن.
‫تا جایی که یادمه اون شمشیره از فلز ‫ناشناخته‌ای ساخته شده.
‫باید حمل کردنش برای یه آدم عادی غیرممکن باشه!
‫حتی شنیدم اون پادشاه هیولا هم ‫با دوتا دست ازش استفاده می‌کرده!
‫عمراً کسی بتونه از پادشاه کلیس فراتر بره!
‫ولی فقط همینطوری منطقی می‌شه!
‫این مرده، تمام این چیزا رو... تنها انجام داد!
‫دلیل اینکه هنوز زنده‌م، به‌خاطره اینه که می‌خواد با ‫تحقیر شدن عذاب بکشم و بعد بی‌رحمانه بکشتم!
‫دقیقاً کاری که می‌خواستم با پادشاه کلیس بکنم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نــــــــــه!
‫نفس عمیقی بکش، قسم بخور آسمان را می‌بینی
‫آبی درخشانی که آشکارا رنگ شده.
‫به سوی دنیا رهایش کن!
‫هنگام بر دوش کشیدن تنهایی، تناقض‌هایی به ذهن می‌رسه.
‫تا حدی که برگرداندن‌شون، غیرممکن به‌نظر میاد.
‫به دنبال چی می‌گردم؟ می‌خوام به چی چنگ بندازم؟
‫بدون نگاه کردن به عقب، بی‌پروایانه به دنبالش می‌روم.
‫حتی اگه، مأموریتی باشه که نمی‌تونم ازش برگردم...
‫تسلیم لغزشی که درحال بیداریه، نمی‌شوم.
‫بیا ببینم جلوست، یا عقب.
‫قدرتی که در حین ضعف درکش کردم را آزاد می‌کنم!
‫هرچند بار نیازه فریادش بزن.
‫پرَی‌ای به‌سوی بیدارکننده به سوی آینده
‫لحظه‌ای که قلب و بدن شعله‌ور می‌شن و می‌سوزن
‫قدرت لب‌ریز، قهرمانی به‌وجود می‌آورد.
‫اگه من باشم، بهش می‌رسم.
‫هرگز به عقب نَنِگر.