‫ببخشید، بل...
‫از اینکه مجبور شدی آیتم با ارزشی رو فدا بکنی.
‫مهم نیست، چیزی به اون کوچیکی اونقدرا هم مهم نیست.
‫خیلی وقته که هیولایی ندیدیم.
‫حق باشماست، هیچی این نزدیکی حس نمی کنم.
‫کسی ما رو زیر نظر نداره ‫صدای نفس کشیدن هم نمی شنوم.
‫شاید تو این اتاق احظار نمی شن.
‫ام، من باید اونی باشم که معذرت خواهی می کنه.
‫برای چی؟
‫برای اینکه وقتی تو رودخونه غش کردم خیس شدید...
‫نمی خواد نگرانش باشی.
‫الان باید لباسای خیس رو دربیاریم و خشکشون کنیم در همین ‫حین خودمون رو هم گرم کنیم.
‫با توجه به وضعیت فعلیمون اصلا خوب نیست بذاریم ‫دمای بدنمون پایین بیاد.
‫بـ..بله.
‫کل این شرایط آدم رو معذب می کنه.
‫باورم نمی شه تقریبا نیمه لخت وسط هزارتو باهمیم.
‫بفرمایید...
‫نه خودت باید نگهش داری...
‫ریو سان این مال شماست.
‫تو باید بذاری بدنت خوب بشه.
‫نمی تونم استفاده‌اش کنم.
‫استفاده کنید!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نگران نباشید چشام بسته بود.
‫ممنونم.
‫حرفشم نزنید.
‫خیال خام
‫دروغی شیرین
‫نمی فهمم.
‫غیر طبیعی به حضورش حساس شدم...
‫حتی اون باری که تو حموم داشت چشم چرونی می کرد ‫اینقدر روش زوم نشدم...
‫بـ...ببخشید!
‫من اونیم که باید معذرت خواهی کنه.
‫الان نه جایی نه وقتی برای احساس خجالته...
‫درسته، الان نباید حواسمون پرت بشه.
‫بل، می خوام دربارهِ چیزی با من صادق باشی.
‫ام، حتما چی شده؟
‫چرا برگشتی دنبال من؟ تو کوروشیا.
‫یه قدم اشتباه...
‫نه، حتی تو سناریویی بی نقص هم ممکن بود جفتمون بمیریم.
‫می دونستی که این اتاق زیر کوروشیاست؟
‫نه...
‫پس چرا اونکار رو کردی؟
‫نمی تونم بذارم کسی بمیره ‫همچین فکری داشتم.
‫داره حقیقت رو می گه...
‫نه برنامه ریزی شده بود نه چیزی ‫فقط می خواست منو نجات بده..
‫بل...
‫می تونم داستانی رو برات تعریف کنم؟
‫ها؟
‫که چه بلایی سر ما، قبیله آسترا اومد ‫تو اون روز خونین؟
‫واقعا دوست دارم که بدونی.
‫حتما.
‫و اینطوری بود.
‫اون مرد، همون رام کننده...
‫چیزی که جورا دربارهِ کشتن دوستام گفت...
‫جون من تو ترازوی زندگی دربرابر جون همرزمام سنگینی کرد...
‫به خاطر همین...به خاطر همین من...
‫خب پس... باید بدون اونا برید دیگه نه؟
‫ریو سان اونا عزیزای شما بودن و جنگیدن ‫تا شما ریو سان زنده بمونید.
‫حتی احمقی هم مثل من متوجه می شه.
‫ریو سان اگه همچین جایی بمیرید...
‫شرط می بندم آلیس سان اینا از دستتون دلخور می شن.
‫سینم گرم شده...
‫ولی کل بدنم انگار یخ زده...
‫بـ...بل...
‫بله؟
‫فکر کنم باید تماس ...پوست به پوست رو امتحان کنیم.
‫چـ..چی!؟
‫خـ..خب،تنها آپشن پیشرومون همینه.
‫ا..اگه واقعا می خوای که جفتمون به خونه برسیم...
‫...باید بدنامون رو با همدیگه گرم کنیم!
‫الان وقت خجالت کشیدن نیست.
‫بجنب، قبل از اینکه اینقدر بدنت سرد بشه دست بجنبون.
‫و..ولی... ریو سان شما الفید و ....
‫نیازی نیست نگران این موضوع باشی.
‫در مواقع ضروری حتی الفا حاضرن دورف ها رو هم بغل کنن!
‫واقعا اینطوریه!؟
‫احتمالا...
‫ام..
‫و..ولی بل...
‫تو... باید بهم قول بدی فکر بدی به سرت نزنه.
‫جانم؟
‫چون اگه بکنی ممکنه ناخواسته بزنم تو گوشت...
‫او یا شایدم بهت مشت بزنم...
‫نه اینکه...نمی گم که نباید به بدنی مثل من جذب بشی...
‫فقط..اینکه ..ام...
‫ها؟
‫
‫به چی می خندی!؟
‫ببخشید! یکم خیالم راحت شد.
‫ریو سان همون ریو سانی.
‫خب پس..چیکار باید بکنیم.
‫بغل کردن همدیگه ممکنه یکم خجالت آور باشه ‫از اونجایی که لباس نداریم...
‫ها؟
‫من....مشکلی ندارم.
‫گرم شدید؟
‫بله..خیلی.
‫خداروشکر.
‫بله.
‫ریو سان، شما...
‫ریوسان تا حالا نفهمیده بودم اینقدر کوچولویید.
‫فکر نکنم اونقدرا هم ازت کوچیک تر باشم.
‫ام، ام ... منظورم این نبود.
‫پس چی بود؟
‫هیچی فراموشش کنید.
‫بهم بگید.
‫و..ولی...
‫بگید دیگه.
‫آخه...
‫زودباشید!
‫خیلی استخونی هستید و پوستتون هم صافه...
‫با خودم گفتم خیلی خانومه.
‫وقتی مردی میاد می گه می خواد از زنی محافظت کنه...
‫حالا می فهمم واس چی می گن.
‫خیلی نامردی.
‫ریو سان؟
‫بله؟
‫وقتی رفتید خونه می خواید چیکار کنید؟
‫می خوام بازم از غذاهای گرم مامامیا بخورم.
‫منم، پس باهم بریم دیگه.
‫ولی مطمئنم سیر و بقیه قبل از او کلی سرم داد می زنن.
‫چرا اینقدر بی حواسی کردی؟ و اینا...
‫دقیقا.
‫تو چی؟
‫من، ولف، لیلی، میکوتو سان، هاروهیمه سان...
‫می خوام برگردم خونه و همشون و کامی ساما رو ببینم.
‫بهشون بگم برگشتم.
‫آره، خیلی خوبه...قدر قبیله‌ات رو بدون.
‫چشم، درست مثل شما ریو سان.
‫همیشه برام عزیز می مونن.
‫ممنونم.
‫پاتون چطوره؟
‫چطوری بگم...
‫استخوناش هنوز جوش نخوردن ‫ولی حداقل می تونم خودم راه برم.
‫بل تو حالت خوبه؟
‫بله!
‫بیشتر انرژیم برگشته.
‫به احتمال زیاد اینجا تنها واحه تو کل طبقه 37 عه.
‫اگه می تونیم تا جایی که بدنمون بهتر بشه اینجا بمونیم.
‫ولی مشکل غذایی داریم.
‫بله.
‫به علاوه...
‫هر کاری در توان داشتم برای دست چپت کردم،
‫ولی تا وقتی که به سطح نرسیده باشیم دستت کامل خوب نمی شه.
‫بله...
‫هزارتو اجازه نمی ده کسی که در اعماقش ضعیف بشه زنده به ‫سطح برگرده.
‫هر وقت آماده بودی حرکت می کنیم.
‫فهمیدم...
‫اون لحظه پر آرامش فقط همون یه بار بود.
‫ذهنم داره گولم می زنه.
‫حرکت کنیم.
‫چشم!
‫پس یعنی تو قسمت ناشناخته داریم حرکت می کنیم؟
‫از اونجایی که تو نقشه‌ها اثری ازش نیست بله ولی...
‫یه حس خاصی نسبت به اینجا دارم.
‫تا حالا همچین گل‌هایی ندیده بودم.
‫اصلا شبیه هیچکدوم از چیزایی که تو گیلد خوندم نیستن...
‫احتمالا تنها گونه‌ای هستن که تو طبقات سفید رشد می کنن.
‫بل، بیا بو کن.
‫ام، چشم.
‫بوی شیرینی داره!
‫می دونم زیاد نیست ولی حالت رو بهتر کرد؟
‫بله! خیلی ممنونم ریو سان!
‫بن بسته...
‫شاید از راه اشتباه اومدیم....
‫اونجا رو ببین.
‫اون سنگا ساختارشون به کل فرق می کنه.
‫تو طبقه 37 ایم.
‫ریو سان اون پایین...
‫منم حالهِ هیولاها رو حس می کنم.
‫برگشتیم دیگه نه؟ به هزارتوی واقعی...
‫هنوز هیچ هیولایی ندیدیم...
‫باید اعتراف کنم که سکوت ترسناکی غالبه.
‫ولی تا جایی که می شه ازش استفاده می کنیم ‫شل نگیرید.
‫چشم!
‫ریو سان نکنه اون...
‫بله...یکی از حلقه‌های بزرگه.
‫این مسیر، هیچ شکی نیست مسیر معمولیه.
‫دیواره ها به خاکستری می خورن...پس یعنی حلقهِ چهارمن.
‫پس یعنی اگه از اون در بگذریم...
‫فقط دیوار پنجم می مونه و وقتی از اون رد بشیم ‫تنها یه مسیر مستقیم تا طبقه 36 ام می مونه.
‫بیاید ادامه بدیم!
‫بله.
‫بلاخره...شانس با ما یار شد.
‫نه اینطوری نیست.
‫ما دست از تلاش نکشیدیم و بلاخره جواب داد.
‫ممکنه برگردیم...و برمی گردیم.
‫به سطح...پیش بچه‌ها.
‫هم من هم ریو سان.
‫حس کردید؟
‫بله...یه چیزی درست نیست.
‫هیچ هیولایی نیست...ولی می تونم حسشون کنم.
‫عطش به خون هوا رو پر کرده...
‫جاگرنات...
‫منتظر ما بود؟
‫اینجا؟
‫سر آخرین راهی که به طبقه 36 ختم می شه؟
‫دست راست داره!؟
‫ولی...اون بار مطمئنم که دست راستش رو قطع کردم!
‫اون...چیه؟
‫اسکال شیپ!؟
‫امکان نداره...
‫هیولاها رو خورده!؟
‫ممکن نیست...همچین چیزی...
‫فقط اسکال شیپ هم نیست...
‫این مثل گوشت بربرها می مونه!
‫و اونا
‫استخونای اسپارتوی!
‫بقیه دمش هم دوباره ترمیم شده...
‫مثل فلس های لیزاردمن می مونه!
‫هیولاهای مختلف رو خورده و با بدن خودش ترکیبشون کرده!
‫دقیقا شده یه جور کیمرا!
‫کیمرا: به ترکیب چند حیوان به صورت عمدی
‫از قبل کندتر شده...می تونم حرکاتش رو ببینم!
‫چیزی نیست، اینطوری می تونم از پسش بر بیام.
‫تیغ!؟
‫مثل اسکال شیپ حمله هم می کنه!؟
‫سرعت کمش رو با این قابلیت‌های جدید پوشش می ده!
‫بدنم تکون نمی خوره...
‫می ترسم... کابوس دوباره برگشته...
‫ولی نمی تونم ...نمی خوام از دستش بدم!
‫هرکی جز بل!
‫ریو سان!
‫امکان نداره...این حرکت مال غول طبقه اودائوسه!
‫بل!
‫گلوله آتشین!
‫هیولاهای بیشتر...
‫ولی چارهِ دیگه‌ای نداریم!
‫دیگه بهمون نمی رسه!
‫از جادوی شفابخشم استفاده می کنم..
‫دیگه دیره..کارمون تمومه.
‫هم بل هم من خیلی خون از دست دادیم...
‫شاید تا الان زنده مونده باشیم ولی دیگه ما....
‫بل!
‫ریو سان...؟
‫خودمم...اینجام.
‫جاگرنات؟
‫رفته...دیگه حمله نمی کنه.
‫پس نیازی نیست نگران باشی.
‫فکر کنم دیگه بیخیال گرفتن ما شد.
‫آره.
‫حالا می تونیم بریم خونه؟ جفتمون.
‫برگردیم پیش سیر سان و بقیه...
‫آره...برمی گردیم خونه.
‫بل...
‫بله؟
‫می تونی یه بار دیگه بغلم کنی؟
‫خیلی گرمه...
‫از هرکس دیگه‌ای تو این دنیا بیشتر بهش احساس نزدیکی می کنم ‫حداقل فعلا.
‫کی فکرش رو می کرد که آخرین لحظات مرگ ‫می تونه اینقدر شیرین باشه؟
‫بله...می خوام یکم استراحت کنم.
‫باشه، یکم دیگه بیدارتون می کنم.
‫اینطوری بهتره.
‫ریوسان بیچاره خیلی بهش سخت گذشته.
‫لطفا خواب های خوب ببینید...
‫حداقل تا وقتی که تموم بشه.
‫درد می کنه، تمام استخونام از درد فریاد می کشن.
‫ولی...
‫تا وقتی که این درد باهام هست می تونم حرکت کنم!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فقط ببین که چجوری ازش محافظت می کنم!
‫لویا
‫گل پرستاره
‫قسمت بعد، لویا