..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید ‫از دسترس خارج
‫یا موقتاً خاموش شده‌است.
‫دری، از صبح دارم بهت زنگ میزنم.
‫باید بهم بگی جریان این مسخره‌بازیا چیه.
‫به هرحال من دارم میام پیش تو.
‫این دیگه چیه؟
‫چه‌خبر شده؟
‫برق لامصب قطع شده.
‫باشه.
‫چی‌؟ انگار یکی سیم‌ها رو قطع کرده.
‫آهای؟
‫خدا بگم چکارت کنه.
‫خب، الان دیگه باید ردیف باشه.
‫ایول.
‫اینجایی پس.
‫قسمت چهارم: ‫« اون خودش نیست. »
‫خوبی؟
‫نه؟
‫یه‌کم دیگه آوشا رو میبرم سمت یخچال.
‫چرا؟
‫این قضیه بو داره، اذیتم می‌کنه.
‫خواب دیدم که توی پایگاهِ یخچال هستم
‫انگار آوسا رو دیدم که ‫می‌خواست بره داخل اتاقک.
‫و من داخل بودم و...
‫از پشت پنجره داشتم تماشاش می‌کردم.
‫توضیح ‌دادنش سخته،
‫ولی الان حس می‌کنم که باید بریم بالا ‫و ببینیم جریان چیه.
‫و خب همونجا بود که پیداش کردم.
‫فکر می‌کنی اونجا زندانیش کرده بودن، یا....؟
‫نمی‌دونم والا کیارتان.
‫اصلاً با عقل جور در نمیاد که دزدیده باشنش.
‫اگه توی شکاف افتاده باشه چی، یا اینکه...
‫دست‌ وردار گریما.
‫قبل از اینکه اون غیبش بزنه هم ناراحت بودی.
‫و خب طبیعتاً وقتی گم‌شد ‫شرایط سخت‌تر هم شد.
‫- ولی الان که برگشته و... ‫- و چی؟
‫و هنوزم عصبانی هستی.
‫واقعاً چی می‌‌خوای؟
‫تو درکش نمی‌کنی.
‫نه.
‫ظاهراً که نمی‌کنم.
‫میرم اصطبل.
‫خوبی؟
‫- صبح‌بخیر. ‫- صبح‌بخیر.
‫باید برم اون‌سمت رودخانه.
‫جداً؟ مجوز دارید؟
‫نه. من راکل هستم، ‫همسر دری هانسون.
‫اون بالا داره دربارۀ یخچال تحقیق می‌کنه
‫کلی بهش زنگ زدم، ‫ولی گوشی رو جواب نمیده.
‫خب تعجبی‌ هم نداره. ‫اونجا آنتن نمیده.
‫یا باید از تلفن ثابت زنگ بزنی، ‫یا ماهواره‌ای.
‫باید یکم استراحت کنی.
‫خسته نیستم.
‫ و خب بهت اعتماد ندارم.
‫منو توی یه اتاقک حبس کردی.
‫کار خوبی نیست.
‫متأسفم، ولی...
‫سلام، تلفن با تو کار داره.
‫آها، باشه مرسی.
‫دری هستم.
‫بهم زنگ زد.
‫کی؟
‫ببین دری، ‫فکر کردم توهم زدم.
‫از چی داری حرف میزنی؟ ‫کی بهت زنگ زد؟
‫یه بچه زنگ زد ‫و گفت میکائیله.
‫صداش دقیقاً شبیه خودش بود.
‫و گفت که تو توی اتاقکی چیزی حبسش کردی.
‫دری، بگو ببینم جریان چیه؟
‫- جوابمو بده دری. ‫- اون نیست.
‫خب معلومه که اون نیست!
‫ولی منو «مامان» صدا زد.
‫دری، باید بهم بگی اون ‌بالا چخبره؟
‫تنها چیزی که می‌‌تونم بهت بگم
‫اینه که این بچه میکائیل نیست.
‫پس کیه؟
‫- دری، یه چیزی بگو دیگه! ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم کیه.
‫خب به‌هرحال من الان ساحلم، ‫منتظرم که بیام اون‌سمت.
‫گوش‌کن راکل...
‫چیه؟
‫باشه ببین، میام هتل ویک میبینمت.
‫اونم میاری؟
‫آره.
‫باشه.
‫صبح‌بخیر.
‫- میرید سمت یخچال؟ ‫- آره.
‫چطور میتونم برم ویک؟
‫- ویک؟ ‫- آره، کسی می‌تونه منو برسونه؟
‫آره بابا، فقط باید درخواست گروه امداد کنی. ‫اینار احتمالاً بتونه بیاد دنبالت.
‫باشه پس. مرسی.
‫وقتی رفتی یادت نره که ‫سیستم هشدار رو تنظیم کنی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫قهوه میخوری؟
‫نه، مرسی.
‫چه اتفاقی بین تو و گریما افتاده؟
‫منظورت چیه؟
‫چی‌بگم والا. آخه شما به‌نظر...
‫با هم خیلی سرد برخورد می‌کنید.
‫برخلاف گذشته.
‫آره.
‫شاید حق با تو باشه.
‫این جریان ربطی به من داره؟
‫آره، فکر کنم میشه گفت ‫که یه ربطی به تو داره.
‫قبل از غیب‌ شدنت، وقتی‌که...
‫همه‌ش شبا این‌ور و اون‌ور می‌خوابیدی
‫و خونه نمیومدی،
‫بدجوری نگران می‌شد.
‫اونموقع ازت متنفر بودم.
‫یه‌جوری بود که انگار ‫رابطۀ من و زنم به تو بستگی داره.
‫اگه تو مشکلی نداشتی، ما هم خوب بودیم. ‫ولی اگه تو خوب نبودی، اونوقت...
‫دیگه حال و روز ما جهنم بود.
‫و خب اونجوری که شد، ‫شاید دیگه شرایط خیلی تغییر نکرد.
‫یه سالِ تمام همین جوری بود.
‫کیارتان، یه مخزن شیر می‌خوام.
‫سر راه میرم یه سر به هتل بزنم.
‫یکی رو از بیرون بردار.
‫حاضر نشدی؟ داریم میریم دیگه.
‫باشه.
‫- گریما؟ ‫- بله؟
‫موفق باشی اون بالا.
‫مرسی.
‫چخبر؟
‫اون زنِ مرموز رو دیدی؟
‫آره، من...
‫دیدمش.
‫آها. خوبه.
‫کی هست حالا؟
‫والا...مطمئن نیستم.
‫خب...
‫یه‌کم شبیه 20سالِ پیش خودمه.
‫به‌نظر...عجیب میاد.
‫حالا باهاش...نسبتی داریم؟
‫نه بابا، نه. ‫فکر نکنم.
‫نمی‌دونم چیو باور کنم.
‫نگران نباش عزیزم.
‫زود برمی‌گردم خونه.
‫فقط اول باید ترتیب ‫یه‌سری کارا رو بدم.
‫نه من...
‫نگران نیستم مامان.
‫مراقب خودت باش.
‫تو هم همینطور.
‫خب؟
‫دوست دارم.
‫- منم دوست دارم. ‫- بای.
‫بوس.
‫بعید می‌دونم اون پرستارای داخل‌شهر ‫اینجوری خوب بهت رسیدگی می‌کردن.
‫اونجا از این کارا واست نمی‌کردن.
‫مگنا عزیزم.
‫چی شده باز؟
‫من‌که توقع قدردانی‌ای چیزی نداشتم از کسی.
‫خدا خودش شاهده.
‫میگم اینجا خیلی عوض شده.
‫آره، مشخصه.
‫فقط می‌خوایم بریم ببینیم ‫وضعیت خونه چطوریه.
‫و یه‌چندتا چیز برداریم.
‫باید واسه‌ش مجوز مخصوص می‌گرفتیم، ‫فکر کن، واسه خونۀ خودمون.
‫احتمالاً دیگه آخرین سفرمون به‌اینجا باشه.
‫یه آپارتمان خوب توی ریکیاویک داریم
‫و بیشتر نوه‌هامون الان اونجا زندگی می‌کنن.
‫پس دیگه فکر کنم بار آخر باشه.
‫گروه امداد.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اسمت چیه گل‌پسر؟
‫- اسمم میکائیله. ‫- میکائیل.
‫و چند سالته؟
‫هشت سالمه.
‫خیلی‌خب.
‫تفریحی اومدی اینجا؟
‫- با بابات؟ ‫- آره.
‫ تصمیم‌گرفتی همینجوری پسرت رو بیاری با خودت؟
‫جریان چیه؟ ‫چرا یه بچه ‌اینجاس؟
‫خب، اون همون آتش‌فشان‌شناسه که ‫داره روی یخچال کار می‌کنه.
‫ازم خواست برم دنبالش،
‫وقتی رسیدم دیدم پسرشم باهاشه.
‫آها، عجیبه.
‫از وقتی که فوران شده ‫این‌طرفا بچه‌ای ندیدیم.
‫- تو اولی هستی. ‫- واقعاً؟
‫اوهوم.
‫خانومت طبقۀ بالاست، اتاق شمارۀ هشت.
‫مامان؟
‫باورم نمیشه.
‫مامان، خیلی خوشحالم که اینجایی.
‫مامانی خیلی ناراحت و ترسیده بود.
‫مامان و بابا فکر کردن که ‫پسر کوچولوشون رو از دست‌دادن.
‫فکر کردیم پسر کوچولومون مُرده.
‫خب، به‌نظرت اون بالا چی پیدا می‌کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫منظورت چیه؟
‫تو بعد از اینکه یه‌سال غیبت زد پیدات شد.
‫نمیشه یه‌جوری رفتار کنیم ‫انگار هیچ‌اتفاقی نیفتاده آوسا.
‫باید یه توضیحی براش پیدا کنیم.
‫- چی لازمه توضیح داده بشه؟ ‫- آوسا، تو غیب شدی.
‫چطور می‌تونی انقدر آروم باشی، ‫وقتی همۀ اطرافیانت دارن زهره‌ترک میشن؟
‫باید بفهمیم چه‌بلایی سرت اومده.
‫به‌امید خدا چندتا سرنخ توی ‫اتاقکی که پیدات کردم پیدا می‌کنیم.
‫هنوزم چیزی رو یادت نمیاد؟ ‫که چطوری سر از روی یخچال درآوردی؟
‫نه.
‫هیچی یادت نیومده؟
‫نه.
‫اون‌یکی گونهیلد آلبرگ چی؟
‫شما مطمئنی،
‫یعنی کاملاً مطمئنی که ‫هیچ نسبتی باهاش نداری؟
‫خب، تاحالا ندیده‌ بودمش، پس...
‫خیلی ‌شبیهش هستی.
‫- جداً؟ ‫- آره.
‫هستی.
‫همم.
‫خب
‫دلیلی نمیبینیم که بیشتر از این ‫شما رو اینجا نگه‌داریم.
‫کاملاً سالم و سرحالی.
‫باشه ‌پس.
‫ولی خب... جایی رو داری که بری؟
‫آره، آره.
‫هتل.
‫بلوندال؟
‫گوه‌ تو این وضعیت.
‫جسدش رو دیدیم.
‫دیدیم که مُرده بود.
‫- جمجمه‌ش شکافته‌ شده بود. ‫- دری هیس! انقدر بلند نگو.
‫کسی نیست بابا، هیچ‌کس اینجا نیست.
‫مغزش پخش شده ‌بود کف خیابون.
‫- یادته؟ ‫- بسه، تمومش کن.
‫تمومش کن!
‫حس‌ میکنم انگار ‫توی یه کابوس گیر افتادم.
‫و نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم بیدار شم.
‫دری.
‫شاید همۀ اینا یه خوابه.
‫اون همون پسرکِ مؤدب
‫خوشگل و بی‌نظیریه ‫که دلم واسه‌ش یه‌ذره شده بود.
‫حس می‌کنم یه موهبتی چیزی نصیبم شده.
‫- راکل. ‫- نه.
‫میدونی که چی میگم.
‫این حفره، این خلأ طاقت‌فرسایی که
‫هر دومون بعد از اون اتفاق ‫سعی‌داشتیم پُرش کنیم.
‫تو هم حسش میکنی، خودت گفتی.
‫دری بگو که اینطوره.
‫بس کن.
‫ولی حسش می‌کنی.
‫- راکل... ‫- نه! هرچی هم بگی
‫این واقعیت رو عوض نمیکنه ‫که پسرمون اینجا با ماست.
‫هیچی نمی‌تونه اینو عوض کنه.
‫- راکل... ‫- اون برگشته!
‫اصلاً امکان نداره
‫که پسری که اونجاست، بچه‌مون باشه.
‫پس کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫- سلام برگرون. ‫- سلام، سلام.
‫سلام.
‫- خب، مشکلی برات پیش نمیاد؟ ‫- نه.
‫- بابت همه‌چی خیلی ممنونم. ‫- حرفشم نزن عزیزم.
‫خب دیگه.
‫- مراقب خودت باش پس. ‫- هستم.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫چطور میتونم برم به «نیوکار»؟
‫نیوکار؟
‫چرا؟
‫میخوام برم «تور» رو ببینم.
‫آها.
‫دیگه اونجا زندگی نمیکنه.
‫باشه، خب کجا زندگی می‌کنه؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خب پس اینجا محل کارته؟
‫آره.
‫مکانیکی؟
‫نه در اون حد.
‫هممم.
‫خب، من...
‫باید که..
‫باهات دربارۀ چیزی صحبت کنم.
‫چایی میخوای؟
‫بله، مرسی.
‫می‌خواستم یه چیزی رو بهت بگم...
‫خیلی وقته که می‌‌خوام بگم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫ولی دلیلی که قبلاً بهت نگفتم ‫احتمالاً به‌این خاطر بوده که...
‫چطوری رابطه‌مون تموم شد.
‫میدونی دیگه.
‫البته.
‫سلام؟
‫سلام.
‫میشه بیام داخل؟
‫آره...آره حتما، بیا.
‫- جابه‌جا شدی؟ ‫- آره.
‫- شدم. ‫- چرا؟
‫- پیچیده‌ست. ‫- خب باهام صحبت کن.
‫دربارۀ چی؟
‫دخترت سرزده میاد داخل؟
‫آخه مگه عقل تو کله‌ش نیس؟
‫دخترم؟
‫چی داری میگی؟
‫عه.
‫ببخشید...نمی‌دونستم مهمون داری.
‫چی داشتی میگفتی که دخترش ‫سرزده اومده بالاسرتون؟
‫خب..
‫تور این چی داره میگه؟
‫من...
‫نمیدونم.
‫منو ببین.
‫- از چی داری صحبت می‌کنی. ‫- به تو ربطی نداره.
‫گونهیلد...
‫ببین.
‫گونهیلد، گونهیلد؟
‫لطفاً گونهیلد، نرو. ‫اینجوری نرو!
‫تو راجع‌به خودمون بهش گفتی؟
‫- نه، هرگز. ‫- پس چی داره میگه؟
‫واقعاً نمی‌دونم از چی داره حرف میزنه.
‫یعنی اون یهویی الان شبی که ‫باهم بودیم رو توصیف کرد؟
‫اونم 20 سال پیش؟
‫- باورم نمیشه منو وارد این مسخره‌بازی کردی. ‫- ببین گونهیلد.
‫- هر دومون توی این قضیه دخیلیم. ‫- خب من نبودم که ازدواج کردم!
‫ببین...
‫نمیدونم چه اتفاقی داره میفته.
‫ولی وقتی این زن اومد درمانگاه...
‫خب اون...دقیقاً شبیهِ 20سالِ پیش خودت بود.
‫و این اتفاق همۀ ‫احساسات خاموشم رو شعله‌ور کرد.
‫چی میخواستی بهم بگی؟
‫چه داروهایی مصرف کردی؟
‫داروهای افسردگی و اضطراب.
‫الان حالت بهتره؟
‫فعلاً زوده که روم اثر کنه.
‫مامان هم از همین داروها مصرف می‌کرد.
‫جدی؟
‫اونو عوض کرد.
‫تازه به‌نظرم اون‌ داروها ‫روی رابطۀ مامان و بابا هم اثر گذاشتن.
‫اونا خیلی...
‫از هم دور و سرد شدن.
‫واقعاً؟
‫حالا همین اتفاق هم ‫بین تو و کیارتان داره میفته.
‫- ول‌کن جون خودت. ‫- دیگه دوسش نداری؟
‫نه، البته که دارم.
‫پس مامان افسرده بود؟
‫آره، به‌گمونم بود.
‫به‌خاطر بابا؟
‫اون خیلی هم کاری از دستش بر‌نمیومد.
‫همیشه یه‌کم ازش ناراحت بودی.
‫به‌خاطر همون قضیۀ...
‫میدونی دیگه...خودکشی بود؟
‫چی داشتی دربارۀ دخترم می‌پرسیدی؟
‫شما با هم دربارۀ
‫شبی که مچمون رو گرفت صحبت کردید؟
‫آره.
‫وقتی آوسا ده سالش بود؟
‫بیست سال پیش؟
‫آره، اون اتفاق 20 سال پیش بود، ‫من 20 سال جوون‌تر بودم.
‫اونموقع متأهل بودم،
‫و دوست‌دخترم رو آوردم خونه‌م.
‫و...
‫این همون دوست‌دخترم بود.
‫گونهلید، همونی که الان رفت.
‫ولی اون منم.
‫من اون زنیم که ازش حرف میزنی.
‫حسش کن.
‫آره.
‫بچۀ خودمونه.
‫مطمئنی یادت نمیاد چطور ‫سر از اینجا درآوردی؟
‫آوسا؟
‫- اینو میبینی؟ ‫- آره.
‫انگار یکی سعی داشته به‌زور بره داخل،
‫ولی نتونسته.
‫انگار یکی الوار رو به سمت بالا فشار داده.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫این دیگه چیه؟
‫انگار یه تیکه لباسه.
‫شاید از بیرون بتونیم بریم زیر اتاقک.
‫این بچه به‌نظر چیزایی رو یادشه
‫که فقط پسرمون ممکن بود بدونه.
‫مثلاً...
‫وقتی ازش دربارۀ پرنده پرسیدم.
‫همون که بالش رو قیچی کرد، یادته؟
‫- دری، بچه بود دیگه. ‫- آره.
‫ولی اون چیزی بود که عمیقاً ‫بابتش پشیمون بود.
‫ولی الان، اصلاً واسش مهم نیست.
‫از هیچی پشیمون نیست، انگار که...
‫- انگار که اصلاً وجدان نداشته‌ باشه. ‫- منظورت چیه؟
‫خودت میدونی منظورم چیه، ‫مدرسه.
‫- خب کسی نتونست چیزی رو ثابت کنه. ‫- نه، البته که کسی چیزی رو ثابت نکرد.
‫فقط خودش می‌تونست ثابتش کنه، ‫و دروغ گفت.
‫- دری، دری. ‫- همیشه میدونستم دروغ میگه.
‫چطور می‌تونی همچین چیزی رو ‫راجع‌به پسرمون بگی؟
‫می‌تونم چون میشناسمش.
‫میدونی چیه، همیشه بدترین ویژگی‌ها رو ‫بهش نسبت می‌دادی.
‫اون یه مدرسه رو آتیش کشید.
‫تو به‌خاطرش دروغ گفتی.
‫درک می‌کنم چرا این‌کارو کردی،
‫ولی این واقعیت رو عوض نمی‌کنه که ‫اون پسر یه مدرسه رو به آتیش کشیده.
‫نتونستن ثابتش کنن.
‫میدونی، من...
‫باشه...
‫باشه دری.
‫شاید من یکم واقعیت رو به نفعش تغییر دادم، ‫ولی به‌خاطر این بود که داشتن تحت‌فشار قرارش میدادن.
‫و خب اونام اصلاً نمی‌تونستن ‫چیزی رو ثابت کنن، پس...
‫پس منم تصمیم گرفتم یه‌کم کمک کنم.
‫آهان.
‫نتیجه‌ش هم این شد که فهمید
‫میتونه هر گندی بزنه و ازش قسر در بره.
‫تا وقتی که مُرد.
‫دری.
‫این پسرمونه.
‫خودت که میبینی.
‫زنده‌ست دری. ‫نگاش کن!
‫آره.
‫دری، دراز بکش.
‫- چی؟ ‫- دراز بکش. کنار پسرمون دراز بکش.
‫لطفاً.
‫بیا.
‫بیا اینجا.
‫واقعاً یادم رفته بود چه حسی داشت.
‫صدات.
‫بوت.
‫همونیه که بود.
‫انگار اصلاً نرفتی.
‫همیشه اینجا بودم.
‫چیزی میبینی؟
‫فقط شن و ماسه‌ست.
‫ولی یه فضای خالی زیر کل اتاقک هست. ‫وایسا.
‫نور رو بگیر این سمت.
‫چیه؟
‫آوسا چی شد؟
‫آوسا!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.