..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫لبخندها هیچوقت تکراری نمیشن.
‫وقتی ویلیگانز رو راه انداختم، ‫فقط یه رستوران با تم ساده داشتیم.
‫اما با تلاش، پشتکار ‫و یه کم جادو،
‫اون رستوران ساده رو تبدیل کردیم ‫به یه رستوران با هدیه فروشی.
‫یه هدیه فروشی که من تبدیلش کردم به بزرگترین ‫کسب و کار خرده‌فروشی آنلاین تو دنیا.
‫به مشتریامون هر چیزی رو که نیاز دارن میده،
‫هر موقع و هر جایی هم براشون ارسال می‌کنیم.
‫و حالا با ویلیگانز ایر، ‫هیچ حد و مرزی نداریم
‫چون تو ویلیگانز، ‫ما بهش نمیگیم کار،
‫ما بهش میگیم تفریح.
‫هی، حواستون رو جمع کنید رفقا.
‫همونطور که داشتم می‌گفتم، گلایدر الان ‫خیلی حساسه،
‫پس وقتی میاد اینجا، ‫کاری نمی‌کنیم
‫- که بهش آسیب بزنه یا ناراحتش کنه. ‫- باشه، مشکلی نیست.
‫- سعی می‌کنم. ‫- مطمئنم اونقدرام بد نیست.
‫- آه! بکشش! ‫- شیطان!
‫بابادوک! ‫هی عزیزم، شبیه...
‫یکی که ‫تمام شب بیدار بوده،
‫و نتونسته مامانش رو که تازه فهمیده ‫نمرده پیدا کنه؟
‫اوه، کجا تزریق زیر چشم زدی؟ ‫کولز یا تی‌جی مکس؟
‫- واو! ‫- بد تیکه‌ای انداخت!
‫همتون برید تو کونم ‫و بذاریدش تو یه ظرف مخصوص کون.
‫وای خدا! چقدر خسته‌ام!
‫عزیزم، هنوز فقط یه روز گذشته، ‫بالاخره مامانت رو پیدا می‌کنیم.
‫ندونستن اینکه کجاست تقریباً از دونستن ‫اینکه مرده بدتره.
‫آهای! ‫منم دارم درد می‌کشم.
‫دیروز عشق واقعیم رو پیدا کردم.
‫و حالا هیچکس ‫نمی‌تونه بهم بگه کجاست!
‫دل تو دلم نیست که ‫عشقمون رو به اوج برسونیم.
‫بدن‌هامون خیس عرق ‫و هماهنگ با هم...
‫سفارش دارید!
‫اوه، آره جون! ‫سلاح‌های جدیدم.
‫حالا که قراره با مادرزن آیندم آشنا بشم،
‫باید قدرت‌هام رو ارتقا بدم.
‫- یعنی سطح یک؟ ‫- ویلیگانز؟
‫داری از شرکتی اسلحه می‌خری که ‫سعی کرد تو رو بکشه و ورشکست کنه؟
‫خب، آره، ‫ولی ارسال رایگان یک ساعته داره.
‫لعنتی! دستورالعملش ‫به زبون وینگدینگز نوشته شده.
‫هر چی پول بدی، ‫همونقدر آش می‌خوری، نه جو؟
‫بین‌ هستم. در خدمتم.
‫بله. ر-ر-ربکا چن؟ بله.
‫او... اون کجاست؟ ‫فهمیدم.
‫نه!
‫امم... اشتباه گرفته بود!
‫بین، مشخصه می‌دونی مامانم کجاست
‫و اگه بهم نگی، ‫ماسکت رو می‌کَنم
‫- و می‌کنمش توی کون سیکس‌پک! ‫- من هر چیزی رو دو بار امتحان می‌کنم.
‫نمی‌تونم مکان واقعی بکا رو فاش کنم، ‫چون جهنم روی زمینه.
‫جایی که ذره‌ای امید ‫به بزرگترین ناامیدی تبدیل میشه...
‫توی گوداله؟
‫دهنتُ بین! ‫امان از تو و اون دهن لقت!
‫مامانم چطوری سر از گودال درآورده؟ هان؟
‫لیگ سایه‌ها اونجا رو اداره می‌کنه.
‫پس یه چیزی ازش دارن؟ جوابم رو بده!
‫خدا شاهده از جزئیاتش خبر ندارم.
‫می‌تونی الان بهم بگی یا تو گودال. ‫چون داریم میریم اونجا.
‫نـــه!
‫نمی‌تونم برگردم به اون کثافتی ‫که توش بزرگ شدم.
‫تازه، به خودم قول داده بودم ‫8 کیلو کم کنم و گردنم رو عمل کنم
‫قبل از اینکه دوباره ‫اون عوضی‌ها رو ببینم.
‫عجب! باشه.
‫پس کایت‌من، من،
‫- و بقیه دوستامون رو تنها می‌ذاری... ‫- نه، مرسی.
‫- اصلا، اصلا، اصلا. ‫- نه، نه.
‫می‌خوای بذاری ‫کایت‌من و من تنها بریم؟
‫- آره، چـ... چه مرگته بین؟ ‫- میگم،
‫اگه مامانت تو یه زندان معروف ‫که قاتلا اداره‌ش می‌کنن باشه،
‫شاید بخواید صبر کنید تا مثلاً ‫یه دادرسی آزادی مشروط یا یه عفو ریاست جمهوری...
‫گور بابای این حرفا! می‌دونی، من عشقم رو ‫تا وحشتناک‌ترین جاها هم دنبال می‌کنم.
‫هفته پیش ‫رفتیم هاردیز شام خوردیم!
‫تازه، الان اسلحه‌های ‫توپ مرگم رو دارم،
‫مثل بومرنگ کایتی‌م!
‫هنوز دارم روش کار می‌‌کنم.
‫- باشه. لازمت نداریم. ‫- خیلی لازمش داریم.
‫چون هیچ چیز نمی‌تونه جلوی من رو ‫برای برگردوندن مامانم بگیره.
‫رفیق، منم نمی‌خوام ‫برم تو گودال.
‫فقط تنهایی سفر کردن ‫رژیم متعادلم رو به هم می‌ریزه.
‫ولی می‌دونی چرا دارم می‌رم؟
‫چون عشق واقعیم ‫قراره بره اونجا.
‫کسی رو می‌شناسی که ‫بتونه با این حس همدردی کنه، داداش؟
‫داری از احساساتم ‫سوءاستفاده می‌کنی.
‫فقط دارم میگم، مرد گنده، ‫قرار دوتایی.
‫من و گلایدر، تو و بکا،
‫واین‌کانتری، کتسکیل.
‫یه کلبه زمستونی تو پوکونوس؟
‫ژاکت پشمیم رو نپوشیدم ‫ولی خارشم گرفته.
‫- خب چی میگی؟ ‫- امم... باشه!
‫ولی فقط یه خط هوایی هست ‫که پرواز مستقیم داره.
‫مسافرای عزیز، کابین خلبانی صحبت می‌کنه، ‫به ویلیگانز ایر خوش اومدید
‫با پرواز مستقیم ‫به یه مقصد نامعلوم
‫در بخش باستانی ‫دنیا، معروف به گودال،
‫و بعدش ادامه مسیر به کابو.
‫هی، مطمئنی داداشت ‫نخواست باهامون بیاد؟
‫اوه، نمی‌تونه. به خاطر قضیه‌ی 6 ژانویه ‫تو لیست پرواز ممنوعه.
‫- اوه. ‫- آره.
‫6 ژانویه 2014، ‫یه مأمور تی‌اس‌ای رو زد
‫- تو یه بازی فوتبال دانشگاهی. ‫- اوه، که اینطور! می‌دونی چیه عزیزم؟
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم اولین سفرمون به عنوان یه زوج ‫این باشه که مامانت رو از زندان فراری بدیم.
‫می‌دونم. ولی از کی تا حالا کاری که کردیم ‫همونی بوده که فکر می‌کردیم؟
‫اوه، آره.
‫هی، وقتی با مامانم آشنا میشی، ‫میشه عادی بگی آره؟
‫می‌دونی، گاهی آدما تو زندان مذهبی میشن، ‫پس شاید بهتره فحش ندی.
‫باشه عزیزم، حله.
‫شما رو صندلی من نشستید.
‫بله آقا، درسته. ولی امیدوار بودم بتونیم عوض کنیم،
‫تا من بتونم کنار همسرم بشینم ‫چون تو ماه عسلمونیم.
‫عمراً!
‫من برای صندلی راهرو اضافه پرداخت کردم، ‫و عدم پیش‌بینی شما
‫دلیل نمیشه که ‫من به دردسر بیفتم.
‫آقا، یه صندلی خالی ‫همین‌جاست.
‫ولی اون خانومه ‫کفشاش رو درآورده!
‫از کی تا حالا آسمون ‫انقدر بی‌قانون شده؟
‫داری بار رو می‌بندی؟ ‫اوه! قراره مهمونی بگیریم؟
‫اوه. قراره چندتا از اون دوستای ‫عجیب غریب نامیرات رو دعوت کنی؟
‫من هیچوقت، هیچکدوم از دوستام رو ‫اینجا نمیارم.
‫دارم میرم بیرون.
‫دوست پسرم فقط ‫یه شب اینجاست.
‫از کی تا حالا ‫دوست پسر داری؟
‫خب، شل‌کن سفت‌کن توی رابطه‌مون زیاده ‫ولی الان خیلی جدی شدیم.
‫دوست پسر مالیس ‫چه شکلی می‌تونه باشه؟
‫والدین مرده و شاخص توده بدنی زیر 19. ‫داری با یه پسر بد قرار میذاری.
‫اسم دوست پسرم جرمیه.
‫انقدر بده که مُرد، رفت جهنم و خدمه‌ش ‫برگردوندش،
‫چون حتی واسه اونا هم ‫خیلی شرور بود. چه خفن!
‫- لعنتی، خیلی هیجان‌زده شدم! ‫- حیف که هیچوقت نمی‌بینیش.
‫عمراً پاش رو ‫تو همچین جایی بذاره. اه.
‫پیام از طرف ‫دیک شیطون، ویرگول، رایا.
‫سلام، منم عشقت!
‫یه خبر! دارم بی‌خبر میام اونجا. ‫تا پنج دقیقه دیگه اونجام.
‫وای. لعنتی! حتماً داره با اپ پیدا کردن مادرباکس ‫ردیابیم می‌کنه.
‫من اینجا کار نمی‌کنم. ‫من اینجا کار نمی‌کنم. باشه؟
‫وقتی رسید، ‫قوانین ماریا کری اعمال میشه.
‫نه تماس چشمی، ‫و من هیچکدومتون رو نمی‌شناسم!
‫- سلام. ‫- این دوست پسر شرورته؟
‫نه، این اون نیست. ‫دوست پسر من بلده بخونه.
‫تابلو میگه که تعطیلیم.
‫اوه، ببخشید خانم جوان، ‫هیچکس هیچوقت تعطیل نیست...
‫وقتی بازرس بهداشت ‫شهر گاتهام باشی!
‫عذر می‌خوام. یه آب نبات ‫تو گلوم گیر کرده بود.
‫هیچکس بهمون نگفته بود ‫امروز میاید.
‫چون بازرسای بهداشت مثل ‫پسرای 13 ساله‌ای هستن که خونه تنهان.
‫هر لحظه ممکنه سر برسن.
‫اوه، باید این رو یه جا استفاده کنم.
‫وای خدا، بیا هر چی تو صندوقه ‫رو بردار و برو.
‫اوه، نه. متأسفم رفیق.
‫من تنها بازرس بهداشتی هستم ‫که نمیشه خریدش.
‫خب! بیاید شروع کنیم.
‫الان نه، چشر.
‫فقط کلی سؤال ‫ازش دارم.
‫مثلاً اینکه چه نوع ‫پیتزایی رو بیشتر دوست داری؟
‫ترجیح میدی با کدوم مایکل مایرز بخوابی، ‫کمدینه یا قاتل سریالی؟
‫چرا توی لعنتی این همه سال ‫سعی نکردی پیدام کنی؟
‫شاید با همون سؤال پیتزا شروع کنی ‫و بعد ببینی چطور پیش میره.
‫تو تنها دختری هستی ‫که دارم و خیلی خوشحالم
‫که داریم این سفر رو ‫با هم میریم، مگه نه تابیتا؟
‫آخی.
‫وقتی دارم باهات حرف می‌زنم ‫باید گوش کنی، تابیتا!
‫ازت متنفرم!
‫- آخی! ‫- غریبه‌ی خطرناک!
‫این بچه‌ی کیه؟
‫می‌خواست آب توالت رو بخوره.
‫- وای نه بین! ‫- آقا، فوراً اون بچه رو رها کنید
‫وگرنه از هواپیما ‫بیرونتون می‌کنیم.
‫خانم، دوستمون قصد بدی نداشت. ‫فقط یه کم استرس...
‫- دوباره نه! ‫- وای خدا. واقعاً کار کرد.
‫باشه. هر سه تاتون باید ‫از این هواپیما گم شید بیرون. همین الان!
‫اوه، جدی؟ ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫در رو باز کنی ‫و وسط پرواز پرتمون کنی بیرون؟
‫نکته مثبتش اینه که ‫تقریباً رسیدیم.
‫اوه، دمت گرم بین!
‫من اونی نبودم که ‫پنجره هواپیما رو شکوند.
‫من فقط رفتم دستشویی ‫و یه بچه‌ی وحشی رو گرفتم،
‫که داشت آب ‫غیرقابل شرب می‌خورد.
‫غیرقابل شرب!
‫خب، دست و پای پوسیده، ‫کله‌ی جسد گندیده،
‫سعی کردید پپسی رژیمی رو ‫جای کوکای رژیمی قالب کنید...
‫میشه زودتر تمومش کنیم؟
‫- اینم گربه‌ی دوست داشتنیم. ‫- آخ جون!
‫اوه، چشر هم اینجاست.
‫- جرمی! ‫- بفرما عزیزم.
‫یه زن احمق داشت اینا رو ‫کنار بزرگراه می‌فروخت.
‫حالا چرا یه خدای جدید خوشگل و پولدار
‫تو همچین خونه‌ی داغونی پلاسه؟
‫امم... خب، سورپرایز!
‫این بار کثیف رو اجاره کردم و بازیگر ‫استخدام کردم تا نقش آدم فقیر بازی کنن.
‫یا خود خدا!
‫اوه! یعنی نقش‌آفرینی می‌کنن؟
‫ای دختر شیطون! ‫این کارا رو واسه من کردی؟
‫آره همینطوره!
‫اوه، الان حسابی شق کردم.
‫تخمام رو بمال و بهم بگو ‫برگزیت چطوری به اقلیت‌ها کمک می‌کنه.
‫هی، مالیس، تو دستشویی‌ها ‫به یخ بیشتری نیاز داریم.
‫- کمک می‌کنه جو روی شاشش تمرکز کنه. ‫- همین الان قربان!
‫ببین، این شخصیت منه. ‫یه پیشخدمت تو این آشغال‌دونی.
‫اوه، این باحاله. باشه، باشه. باشه. ‫شخصیت من دوباره بازرس بهداشته،
‫و می‌خوام این جا رو تعطیل کنم.
‫چرا این کارو کردی؟ ‫اون مثل... اون بازیگر خیلی خوبی بود!
‫هوم. می‌تونم ترس رو بچشم.
‫تقریباً انگار ‫که گازدار شده.
‫پیشخدمت، داغ‌ترین آب معدنی گازدارتون رو بیار ‫تا بتونم بهت انعام ندم.
‫چون انعام دادن باعث تنبلی میشه.
‫لعنتی، هیچوقت فکر نمی‌کردم با کسی آشنا بشم ‫که حتی واسه من هم زیادی شروره.
‫- سلام! ‫- اوه، لعنتی!
‫اینقدر تعجب نکنید. ‫من کارمند شهرداری گاتهامم.
‫فکر می‌کنید تا حالا ‫کسی سعی نکرده منو بکشه؟
‫پس تو نامیرایی، ‫و تصمیم گرفتی بازرس بهداشت بشی؟
‫معلومه! ‫این شغل دولتیه!
‫این شغل‌ها رو تا آخر عمر داری.
‫حقوق بازنشستگیش هم عالیه. ‫نه اینکه من هیچوقت ببینمش.
‫حالا، کجا بودیم؟
‫الان بهتون نشون میدم ‫چطوری برید پایین
‫تو اعماق ‫خونه‌ی دوران بچگیم.
‫حالا دقیقاً همین حرکات رو ‫تکرار کنید وگرنه می‌میرید!
‫آماده‌ای ‫که بپری، عزیزم؟
‫من این بالا یتیمم.
‫ولی اون پایین، ‫قراره یه، اوم...
‫- متضاد یتیم چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بریم ببینیم چیه.
‫مراقب... باش... ‫حواست به... باشه...
‫باید مطمئن بشی که...
‫یا به نظرم بهتره من برم پی کارم.
‫این‌جا دقیقاً همونطوریه ‫که یادم میاد.
‫دیوار سنگی بی‌رحم.
‫بوی وحشت.
‫یه تلویزیون بزرگ ال‌سی‌دی! ‫صبر کن. چی؟
‫سلام خانواده ویلیگانز.
‫من مامان کاری‌تون، ‫هلن ویلیگان هستم.
‫وای خدا! ‫ویلیگانز صاحب گوداله؟
‫وای، اونا واقعاً ‫تو همه چی دست دارن.
‫فقط اومدم یادآوری کنم ‫که به تفریح کردن ادامه بدید
‫چون اینجا تو ویلیگانز، ‫ما بهش نمی‌گیم کار.
‫ما بهش می‌گیم تفریح!
‫تراگ، زامبی، و برد! ‫دار و دسته قدیمیم.
‫هنوزم دارید گه می‌مالید به دیوارا ‫فقط واسه اینکه یه چیزی حس کنید؟
‫مامانم رو می‌شناسید؟ ‫اسمش ربکا چنه.
‫شبیه منه، ‫ولی پیرتر، فکر کنم.
‫نمی‌دونم چون هیچوقت زحمت نکشید بهم سر بزنه
‫- با اینکه جونشو نجات دادم... ‫- این چه کوفتیه؟
‫یه جورایی رو اون قضیه ‫ارسال یک ساعته رایگان تاثیر داره.
‫- عالی بود، بانو! ‫- خانم.
‫خانم، درسته. کارتون عالی بود، خانم.
‫مرکز توزیع جدید ‫حرف نداره.
‫هیچ نیروی کاری ‫مجانی‌تر از مجانی نیست، درسته؟
‫مگه نه؟
‫- خفه شو! ‫- چشم، بانو. خانم.
‫فعلاً خوبه، ‫ولی وقتی دستگاه رو به دست بیارم،
‫همه اینا بی‌اهمیت میشن.
‫اوه، به نظر میاد ‫یه مشکل کوچیک داریم.
‫ببین با برادرام چیکار کردی، ‫ای عفریته سرمایه‌داری!
‫حالا، بین، باید ‫بابت اون خسارت بدی.
‫از کارتی که به 2147 ختم میشه استفاده کنم؟
‫یا خدا! ‫این کارت بانکی منه.
‫اگه اینا بازیگرن، چطوری ‫دوباره زنده میشن؟
‫حتی بروس فورسایت هم ‫اینقدر خوب نیست.
‫اوم، خب، سورپرایز!
‫بازیگرا در واقع روباتن،
‫پس می‌تونی حسابی ‫حال وست‌ورلد رو تجربه کنی.
‫کلی هزینه و زحمت کشیدی
‫تا این بار پر از روبات رو ‫واسه لذت من درست کنی؟
‫تنها چیزی که از این داغ‌تره ‫الان خود منم.
‫هی! هی! ‫اون نوشیدنی من بود!
‫ای مادر قحبه‌ی مشعل به دست...
‫داداش کوچولوم!
‫اه. چرا این ‫تحریکم نمی‌کنه؟
‫- نه، لازم نیست... ‫- نه پیراهن، نه کفش، نه نبض.
‫هی، به من اعتماد کن. این بازی‌ای نیست ‫که بخوای بازیش کنی.
‫می‌خوای چیکار کنی، پیرمرد؟
‫می‌خوام با این انگشت ‫بکشمت.
‫اوه، دوست دارم ببینم.
‫آه، درسته. اون قضیه‌ی ‫«جهنم قبولش نمی‌کنه».
‫وای! بد نبود.
‫ببین، اگه یه وقت ‫دنبال یه کار ثابت بودی،
‫می‌تونی به ‫اداره‌ی بهداشت فکر کنی.
‫حالا، کجا بودیم؟
‫آه، بله، پایان ‫زندگی رقت‌انگیزت.
‫- وایستا! می‌میره! ‫- اوه، می‌دونم چطور کار می‌کنه، عزیزم.
‫ربات‌ها رو واسه تفریح ‫و لذت جنسی می‌کشی.
‫اینا ربات نیستن. ‫دروغ گفتم. باشه؟ همه‌ش واقعیه!
‫دیوونه شدی؟ بعدش می‌خوای بگی ‫واقعاً اینجا کار می‌کنی.
‫هلن ویلیگان، تو رئیس جدید ‫لیگ سایه‌ها هستی؟
‫نه، عزیزم. ‫این‌جا رو از اونا خریدم.
‫به یه انبار بزرگ ‫و نیروی کار ارزون نیاز داشتم.
‫و چی بهتر از ‫یه گودال پر از مجرم؟
‫غیرممکنه!
‫لیگ سایه‌ها ‫یه نظم مقدس با یه قانون باستانیه.
‫سیستم حسابداری‌شون هم ‫همینطور بود. زینگ!
‫- بدجوری سوختن بانو. منظورم خانمه. ‫- کافیه دیگه، عروسک‌بچه.
‫ما به یه دلیل اینجاییم- ‫برای نجات مادرت.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- من همه چیز رو درباره همه می‌دونم.
‫می‌دونی، ویلیگانز فقط یه زنجیره رستوران/تجارت الکترونیک جهانی/
‫سیستم زندان خصوصی نیست، ‫ما در واقع یه کسب و کار اطلاعاتیم.
‫- اوه، بابا، یه چیز رو بچسب! ‫- هوشمندانه‌ست که متنوع باشی.
‫خب، ما هم تو کار اگر مادرم ‫رو ندی می‌کشیمت هستیم.
‫اوه! منظورت این زنه؟
‫- حالا چی می‌خوای؟ ‫- ولم کن!
‫- مامان! ‫- بکا!
‫عزیزم!
‫تو این بلا رو سرش آوردی.
‫نه، نه، ‫همینجا بود.
‫برام مهم نیست ‫چرا هیچکدوم از این آدما اینجان،
‫ولی اگه هیولا نبودن، ‫تو گودال نبودن.
‫اوه، نه، چاک، بین، ‫پناه بگیرید!
‫آه! از این کارت ‫پشیمون میشی، هلن.
‫اوه، عزیزم، قدرت‌ها ‫اینجا کار نمی‌کنن.
‫خب، پس گجت‌ها چی؟ ‫کمربند بادبادکی!
‫اوه! واو! اوه اوه. ‫اوه! فکر کنم به اون خفاش خوردم.
‫پروتکل امنیتی اضطراری ‫فعال شد.
‫چاک! ‫چیکار کردی؟
‫ما بهش نمی‌گیم کار. ‫ما بهش می‌گیم تفریح.
‫اوه، این چاقال‌ها رو ببین!
‫اونقدر ضعیفن که ‫نمی‌تونی فقط یکی‌شون رو بکشی.
‫مثل چیپس سیب‌زمینی ‫شیطانی لِی‌زه.
‫می‌دونی یکی باید ‫چی اختراع کنه؟
‫یه چیزی که همه تیکه‌های ‫خرد شده چیپس رو بگیره
‫و دوباره تبدیلشون کنه ‫به یه چیپس جدید. آخ!
‫وای خدا، تو واقعاً ‫رفیق جینگمی!
‫چند ساله دارم این رو میگم!
‫اوم، عزیزم، ‫یکم کمک میکنی؟
‫اون درست اونجاست. ‫خیلی نزدیکه!
‫- عشقم، دارم میام! ‫- ایول.
‫اوه، اشکالی نداره. ‫گرفتمت، مامان. گرفتمت!
‫حالا بیاین از اینجا گورمون رو گم کنیم.
‫می‌دونم مامانت بیهوشه،
‫ولی هنوزم دارم ‫فحش‌هامو کنترل می‌کنم
‫چون خیلی ‫دوستت دارم.
‫تراگ! واقعا سنگ قشنگیه!
‫ولی نمی‌دونم چطوری ببریمش....
‫آه! واو!
‫نه!
‫نه، نه، نه، نه! ‫این‌جوری تموم نمیشه.
‫ما اینجا نمی‌میریم ‫بعد از اینکه اینقدر نزدیک شدیم!
‫بین، لطفاً کمکمون کن!
‫ولی اونا دوستای منن!
‫اوم، فکر کنم دوستات ‫خیلی وقته که از دست رفتن، بین.
‫آزاد پرواز کن، پرنده کوچولو!
‫هی، زامبی، این حرکت ‫بیشتر برای من درد داره تا تو.
‫احتمالاً.
‫حالا تو باید گردنت رو عمل کنی!
‫تیر، شمشیر، اوم، دارت، آتیش، شمشیر؟ شمشیر!
‫حتی تصورش هم سخته
‫که این همون جاییه که من راه رفتن یاد گرفتم.
‫- روی خایه‌های یه مرد در حال مرگ. ‫- چی داری میگـ...
‫امتیاز!
‫مرسی!
‫باید می‌‌دونستم که سر کار میری.
‫یه کم شبیه طبقه کارگر شده بودی،
‫منظورم اینه که تپل شده بودی.
‫پس تو فقط به خاطر این منو دوست داشتی که مستقل و پولدار بودم؟
‫خیلی خوشحالم که فهمیدی.
‫هیچوقت اون زمانی رو که قول یه غذای گرم دادیم
‫به دو تا بی‌خانمان اگه با هم بجنگن، و بعدش همینجوری کشتیمشون رو یادم نمیره.
‫اوه، چه روزای خوبی.
‫این چه حسیه که دارم تجربه می‌کنم؟
‫فکر کنم بهش میگن احساس.
‫اه، باورم نمیشه گذاشتم این اتفاق بیفته.
‫ببین، تو توسط دول یه آدم آشغال خر شدی.
‫منم تجربش رو داشتم. ‫قبلاً با رامپلستیلتسکین قرار می‌ذاشتم.
‫می‌دونی، من خیلی وقته که اینجام و تو خیلی جنگ‌ها طرف بازنده بودم
‫پس باور کن وقتی میگم ‫اون یارو، از دستش در رفتی.
‫- پس از دستم عصبانی نیستی؟ ‫- نه.
‫من خشمگینم.
‫تو باعث مرگ داداش کوچیکم شدی.
‫داداشم.
‫ببین چطوری ‫داداشم رو قتل عام کرد!
‫بازم میگم، می‌دونم سرت شلوغه،
‫ولی خب، می‌دونی ‫چی می‌خوام بگم.
‫من نه دوست پسر دارم، ‫نه پول.
‫خودم دارم ابروهام رو برمی‌دارم.
‫این تنها چیزیه که برام مونده.
‫نمی‌ذارم این‌جا رو ‫تعطیل کنی!
‫اوه! ‫ممنون، بِین!
‫خیلی متأسفم که ‫یه لحظه بهت شک کردم.
‫بهم شک کردی؟
‫- اوه، آره. خیلی زیاد. ‫- اوم... باشه.
‫خب، حالا فقط باید هزاران مایل از یه مسیر بی‌رحم و سخت رو طی کنیم.
‫- چی؟ ‫- هزاران مایل؟
‫خب، چیکار دیگه‌ای ‫می‌تونیم بکنیم؟
‫ما از تنها خط هواپیمایی که اینجا پرواز داره محروم شدیم.
‫که البته تقصیر من نبود.
‫لعنتی. واقعاً امیدوار بودم ‫بیشتر کمک کنم.
‫سلاح‌های احمق، بی‌فایده، ‫پیچ در پیچ!
‫تو موفق شدی عزیزم!
‫اوه، انقدر دوستت دارم که
‫می‌تونم همین الان صورتت رو با قاشق بخورم.
‫آره حتماً. فکر کنم؟
‫بالاخره وصل شدیم؟ ‫یا خدا! عروسک‌بچه.
‫- نمی‌تونی اینجا سیگار بکشی. ‫- اوه، ببخشید خانوم.
‫خب، برگشتیم.
‫اوه، رفتن. ‫خب، مهم نیست.
‫یه ایده خوب ‫به ذهنم رسید.
‫تبریک میگم، دوشیزه جوان. ‫بهت نمره 10 میدم.
‫منفی.
‫خانم‌ها و آقایون، ‫پیداش کردیم.
‫هی، مامانت رو پیدا کردی. خوبه.
‫خب، وقتی نبودی هیچ اتفاق جالبی نیفتاد.
‫- پس... ‫- الان کیر دارم.
‫این کیر من و داداش مرحوممه.
‫- تو فقط یه اشغال‌نشینی! ‫- اشغال‌نشین؟
‫آره، عین همون سابقه.
‫آه، بیا مامان رو ببریم طبقه بالا.
‫معلومه خیلی خسته‌ست.
‫بِین هستم ‫ در خدمتم.
‫اوه، کَرول از خدمات مشتریان ‫هواپیمایی ویلیگانز.
‫داری با مجازاتت ‫روبرو میشی!
‫- حالا باید یکم بخوابیم. ‫- می‌دونی، فکر کنم همین بیرون می‌مونم
‫- برای وقتی که بیدار شد. ‫- گرفتم عزیزم.
‫عزیزم، ممنون که اولین سفرمون رو ‫انقدر عالی کردی.
‫من بی‌نظم نیستم، ‫تو بی‌نظمی، آقا!
‫- عزیزم، بیا اتاق من. ‫- موافقم!
‫برنامه‌ی «عاشق اون بچه‌م» ‫بعد از این پیام از پیتیگانز پخش میشه.
‫اوه، نه، ‫دوباره گاز نه.
‫- مامان؟ ‫- از من دور شو.
‫- تو در امانی! ‫- از من دور شو!
‫مامان! این منم. دخترت.
‫لیزا! اوه، فکر نمی‌کردم ‫دوباره ببینمت.
‫من اینجام.
‫ما اینجاییم، دوباره تو زندگی همدیگه ‫این دفعه برای همیشه.
‫کیر توش.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.