..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
،وقتی که برگ نُت‌ها رو باز کردم
.صداها درخشیدن و مسیری رو توی تاریکی ساختن
...فقط جلو می‌رفتم و اون نور رو دنبال میکردم
،تا از مسیر خارج نشم و تاریکی منو نبلعه
.به اون مسیر ایمان داشتم... ایمان
.الآن، این، تنها راهی‌ـه که بهم میگه چجوری کوتو بنوازم
چی؟ مشاور باشگاه کوتو؟
«#24 فراتر از جواب درست»
...ده سال پیش... سال بعد از فارغ‌التحصیلیم از دانشگاه
،و بعد از رسیدن به شغل رویاییم، معلم ریاضی
.یهویی شدم مشاور باشگاهی که حتی اسمشم به گوشم نخورده بود
.دنیای موسیقی کاملاً برام غریبه بود، حالا کوتو که دیگه به جای خودش
«باشگاه کوتو»
!عه، عجـــــب! مشتاق شدم
.هان؟ تو که تا حالا حتی یه اجرای کوتو هم نشنیدی
،میدونم، ولی آکورد‌های موسیقی کوتو شامل ترکیبی از 13 عددـه
عین همون روابط و نماد‌ها، درسته؟
.عین ریاضی میمونه، واسه همینم بنظرم جالب اومد
هـــــا؟
.تفریحی شروع کردم از دنیای کوتو چیز یاد بگیرم
.خب، برم که این اول کاری به قطعه‌هایی که بهشون «کلاسیک» میگن، شروع کنم !باید حسابی چیز یاد بگیرم
...چیزی که اونجا پیدا کردم
.دنیایی لطیف و دقیق بود که بنظر همه‌چی خیلی عالی و حساب شده بود...
،در واقع دنیای ریاضی‌ای بود که عاشقش بودم، منتها با پتانسیل‌های نامحدود
.که فقط از 13تا سیم تشکیل شده بود
!آه... عالیه... دارم ریاضی میشنوم
.بعد از اون خیلی زود کشیده شدم توی دنیای موسیقی
.و... درنهایت شروع کردم به نوشتن قطعه‌
،که البته بین دانش‌آموز‌ها چندان محبوب هم نبود .واسه همینم هیچکس اونا رو نمی‌نواخت
.شاید نوجوون‌ها واقعاً موسیقی مدرن رو ‌می‌پسندن
.ولی من که حسابی عاشق موسیقی کلاسیکم
...تعداد صداها، نحوه‌ی تنظیمشون، زمان‌بندی‌شون
.خیلی قشنگ و دل‌چسبن
.حتی بعد از انتقالم به یه مدرسه‌ی دیگه بازم به نوشتن قطعه‌ها ادامه دادم
.تا اینکه... کارم کشید به باشگاه کوتوی هاکوتو
.امسال کلی عضو سال اولی گیرمون اومد
...شاید یکی قطعه‌های منو بنوازه .ولی زرششششششک
!چی؟! اون که قطعه‌ی منه
!قطعه‌ی خودم... یعنی دنیام داره زنده میشه؟
!آره! همونجوریه که میخواستم نواخته بشه
!این نسخه‌ی نهایی قطعه‌م‌ـه
شما؟
،آه! راستش... یاماموتو هستم !مشاور باشگاه
...اگر درست یادم باشه، عضو جدیدمون کانزاکی‌ـه
!نویسنده‌ی قطعه‌ای که همین الآنی زدی، منم راستش
...ها... یه برگ موسیقی اونجا، رو قفسه دیدم و
نمیخواستین بنوازمش؟
!نه نه نه، اصلاً !حقیقتش، خیلی هم خوشحال شدم
!خیلی ازت ممنون
--اگه بخوای، میتونی بقیه‌ش هم
.نه ممنون
!چی؟! چرا خو؟
.صدام خسته‌کننده‌ست. متنفرم ازش
!سوزوموری
اگه درست خاطرم باشه، کانزاکی از اقوام‌تون بود، درسته؟
.میخواستم یچیزی بپرسم
.پدر مادر میو، هر دوشون شاغل هستن، واسه همینم اکثراً خونه‌ی ماست
،مامانم شروع به یادگیری کوتو کرد .گفتیم ما هم کنارش یاد بگیریم
.فکر کنم حدودای 6 سالم بود
که اینطور. پس شماها خیلی وقته کوتو می‌نوازید، هان؟
.تعجبی‌ هم نداره انقدر فوق‌العاده‌اید
.نه راستش... ولی میو استثنایی‌ـه
.میو میتونه صدا‌ها رو ببینه
!چی؟
.انگار جواب درست، به نحوه‌ی نواختن و ابراز احساس قطعه رو میدونه
!عجب استعداد فوق‌العاده‌ای
.بله، ولی میو ازش متنفره
.میگه صداهای درست خسته‌کننده‌ن
.از صداهای تغییرناپذیر متنفر‌ـه .واسه همینم از صدای خودش بدش میاد
.دنبال صدایی «فراتر از جواب درست» میگرده
!کانزاکی
!راسته که میتونی صداها رو ببینی؟
آره. چطور؟
!میخوام قطعه‌ای که نوشته‌م رو بنوازی
،وقتی اون روزی قطعه‌ی منو نواختی !خیلی... خیلی زیاد جا خوردم
انگار دنیایی که تجسم کرده بودم، درست همونطور که ...میخواستم، شروع به حرکت کرده بود
!حسابی شوکه شده بودم
،اینکه دقیقاً همونجوری که میخواستی شروع به حرکت کرده .بقدر کافی خوب نیست
...من باید فراتر از اون باشم
.وگرنه هرگز نمیتونم از صدای خودم شگفت‌زده شم...
قطعه‌ای مینوسم که که میذاره تو از اون هم فراتر بری
چون خودمم میخوای !صدای فراتر از جواب درستت» رو بشنوم»
!پس... میشه بهم اعتماد کنی و این استعداد رو بسپری به من؟
.نمیخوام
!جــــــــــــــان؟
.میترسونیم
!کانزاکی
.تا اینکه رسیدیم به اینجا
!وااااااای... خیلی استرس دارم
خیر سرت مشاوری‌هااا ...یکم مثل اونا رفتار کن، ایییشش
راستی بعد از مرحله‌ی مقدماتی از شغل معلم‌یت استعفا میدی، درسته؟
!چـ چـ چی؟! تـ تـ تـ تـ تو از کجا میدونی؟
!اونی که خبر نداره خواجه حافظ شیرازی‌ـه، چی فکر کردی
!جــــــــان؟
میخوای مهمان‌سرای خانوادگیتون رو بچرخونی، درسته؟
--تازه اینم میدونستیم که نیومدنت به جشنواره‌ی موسیقی
،بخاطر آنفلوآنزا نبود .بلکه بخاطر از سکته‌ی پدرتون بود
واقعاً میخواید استعفا بدید؟
...حسابی فکر کردم تا این تصیمیم رو گرفتم
...که اینطور
.استاد بزرگ. بیاید برگردیم خونه
.تا حالا هیچ‌کودوم از اجراها اونقدرا خوب نبودن
.با این اوصاف، نمیتونیم انتظار زیادی هم از مدرسه‌ی ساتووا سان داشته باشیم
.میرم بیرون یکم هوا بخورم
.دلم نمیخواد یه لحظه‌ی دیگه‌م اینجا بمونم
!تو هم باید اجراشون رو بشنوی
!شما تنها کسی هستین که هیچوقت نتونستید با کوتو روبرو بشید، مادربزرگ
...میدونم چی گفت، ولی من، دیگه نمیتونم
.دیگه خیلی دیر شده
عه، شمام اومدید، مادربزرگ؟
!کیشی
.هوی 5دقیقه‌ی دیگه باید بریم. آماده شو
!وووووااااااای‌ی‌ی، وووووقتشــــــــه
!وای خدا! وای خدا
.حالا چیکار کنم؟ نفسم بالا نمیـــــــاد
.آ-آ-آروم باش کوتا. نفس عمیق بکش
.خودت باید آروم شی
!...هوزوکی چان... هوزوکی چان
،بچه‌ها! بیرون از این اتاق دیگه نمیتونیم بلند‌بلند حرف بزنیم
پس میخواید حلقه بزنیم؟
!ایول! فکر خوبیه
!میخوام! میخوام
!بهمون قدرت میده
--اه، پس، بی‌زحمت سنسی‌ها اگر مشکلی نیست
.عمــــــراً
.من هستم
.اوه، آدم شرمش میشه
!باحاله که
...چیه... گرمای بقیه رو
...احساس میکنم... .یجورایی آرومم میکنه
!هوی، چار چشم! یچی بنال دیگه
.آه، آره، الآن
.راستش... میخوام مدت بیشتری با شما بچه‌ها کوتو بزنم
!نمیخوام امروز، آخرین روزمون باشه
--پس بیاید با تمام وجو
!چرا میزنی خو؟
!کله‌پوک! چیزای ناامید کننده تحویلمون نده
!یچی بگو حسابی روشن شیم
!اگه میخوای اینکارو کنی، چیزی رو بگو که معمولاً با تمام قدرتت هم نمیتونی بگی
!فریادش بزن
!به هر قیمتی شده میریم رقابت‌های ملی
!ایول
.اه... عجب، بالاخره بعدی هاکوتوئه
همون که دفعه‌ی قبلی برنده شد، درسته؟
.آره
،اگه بازم اجرایی برن که مثل دفعه‌ی قبل همون جواب درست باشه
.توکیسه میتونه ببره
...ولی از دفعه‌ی پیش فرق کرده
«هاکوتو»
!خب، بچه‌ها! خوب تلاشتونو بکنید
!نمیخواست تو بگی. حتماً همه‌ی تلاشمونو میکنیم
،قطعه‌هایی که تو مینویسی یه ساده‌ن
...و ما اینو ثابت میکنیم که
!اونا واقعاً شگفت‌انگیزن...
.بلیط رقابت‌های ملی رو بعنوان هدیه‌ی خداحافظی‌ت میگیریم
!وایسا، خوب تماشا کن
.اجرای شماره‌ی 12. مدرسه‌ی هاکوتو
«کاتاکاگو»
.تمام این مدت از صدام متنفر بودم
.همه‌چیز درسته، ولی یچیزی نیست
.اشتباه نیست، ولی یچیزی خسته‌کننده‌ست
...برای این گمشده، جستجوها کردم
...اما
...به لطف
،به لطف همه‌ی شماها ...الآن، میتونم بالاخره به اون سمت برم
...چه آغاز عمیقی بود
قطعه‌ی کلاسیک‌ـه...؟
،نه، اگه درست خاطرم باشه .یه کار اورجینال‌ـه
...چه فضای آرومی
.در حدی که اگه نفسم رو بیرون بدم، ممکنه بقیه صداشو بشنون
.رک بگم، خیلی یکنواخت‌ـه
...اون احساس پرشور دانش‌آموز دبیرستانی رو نداره، ولی
...دوباره
،مثل قبل، نه جنب و جوشی داره نه ملودیِ گیرایی
.ولی صداش میریزه تو سَرَم
.نمیتونم ازش چشم بردارم
...اجرایی که همون جواب درستی‌ـه که قطعه میخواد
.باور نکردنی‌ـه. اصلاً شبیه اجرای دانش‌آموز دبیرستانی نیست
.اما اون به لطف بخش بزرگی از خود قطعه‌ست
...تک‌نوازی و اون سه بخش دیگه
.جای‌گیری صداها و نحوه‌ی درهم پیچیدنشون بی عیب و نقص‌ـه
هرچند بنظر میرسه تفاوت مهارت های پسری که وسط نشسته
،با بقیه خیلی زیاده
ولی قطعه چنان دقیق محاسبه شده که وقتی تک‌نوازی تموم میشه
.خیلی خوب هماهنگ بنظر میاد
...گام و ضرب‌اهنگی که باعث میشه افراد احساس راحتی کنن
وقفه‌هایی که آدم رو با خودش میکشونه... که فکر کنی ...کی میتونه همچین قطعه‌ای بنویسه
...چه ترسناک
.درسته که سطحشون خیلی بالاست
.فقط هم قطعه نیست .اینکه میتونن احساسش رو بگن، فوق‌العاده‌ست
.اما بعد از اون اجرای هیمه‌ساکا یچیزی گُمه
.دیگه کوتو نمیزنم
چی؟! چرا؟ تو که صدای کوتو رو دوست داشتی، نداشتی؟
،صدای کوتو رو دوست دارم ولی وقتی خودم میزنم .صدایی بیرون میاد که خوشم نمیاد
.وقتی خودم مینوازم، صدای کوتو میمیره
میمیره؟
،ببین میو، من خیلی نمی‌فهمم
.ولی هیشکی از همون اول نمیتونه همون صدایی که میخواد رو بنوازه
واقعاً؟
...آره، بنظرم
پس کِی میتونم صدایی بنوازم که خودم خوشم بیاد؟
.اون... دیگه احتمالاً به تلاش خودت برمیگرده
تلاش؟
یعنی با نواختن زیاد میشه؟ اگه کل روز بنوازم، صدایی که خوشم میاد ازش بیرون میاد؟
...صدایی آزاد، فارغ از قید و بند هرچیزی، مثل آب، مثل باد
...صدایی زنده
...اگه بتونم چنین صدایی در بیارم، منو خیلی خوشحال میکنه
...اما بعد از یک سال، سه سال، و حتی پنج سال
.تو تمام این سال‌ها، هرگز نتونستم همچین صدایی بنوازم
.میو کون، بنظر دیگه بیش از حد تو فکرش میری
.تو خیلی خوبی. خودتو باور داشته باش
میخوای تو یه مسابقه شرکت کنی؟
!ساکت شو! ساکت شو! ساکت شو
.میو، میگم. همه صدات رو تحسین میکنن --میگن، خیلی خوبی، پس
.همه» برام مهم نیستن»
!میخوام صدایی که خودم دوستش داشته باشم رو بوجود بیارم
...میو
.خیلی ناراحتم .نمیدونم چیکار کنم
...همیشه میتونم صداها رو ببینم، ولی اونا هیچوقت منو به سمت جایی که میخوام نمی‌برن
...خسته شدم
.خستــــــــه
...من
.قطعه‌ای مینوسم که که میذاره تو از اون هم فراتر بری
چون خودمم میخوای !صدای فراتر از جواب درستت» رو بشنوم»
...جا خوردم... شبیه نوری خیره کننده بود
صداش عوض شد؟
قطعه‌های حساب کتاب شده می‌نویسی؟
!آره
.از صداهای حساب کتاب شده خوشم نمیاد
!پس با حساب و کتاب، صدایی بی‌حساب و کتاب میسازم
این قطعه چطور بود؟
.خوب بود
!از نو می‌نویسمش
هان؟
.قول دادم، قطعه‌ای بنویسم که بذاره از اون هم فراتر بری
!پس قطعه باید همون چیزی باشه که تو میخوای
صداها رو فقط میتونی همونجوری که می‌بینی بنوازی؟
.آره. نمیدونم چجوری صداهای دیگه رو بنوازم
.صداهایی که میتونم ببینم می‌درخشن و مسیری رو میسازن
.اما اطرافش تاریکی مطلق‌ـه، هیچی اطرافش نیست
.مطمئنم اگه از مسیر خارج بشم، حتماً توی تاریکی سقوط میکنم
،بنظرم لحظه‌ای که از اون مسیر خارج بشی .مسیری جدید ساخته میشه
!و بعدش، دیگه خودتی که مسیر هستی
این دیگه چه حساس توصیف نشدنی‌ای‌ـه...؟
.هوی، هوی، هوی...! بخش تک‌نوازی فقط از تکرار یک صداست
و... دقیقاً تا چقدر میخواد عمیق درونش غرق بشه...؟
.اصلاً چیزی که یاماموتو سنسی گفت رو درک نمیکنم
.صداها ریخت و پاشن. بهم ریخته‌ن
--مطمئنم اگه از مسیر خارج بشم، فوری
چی؟...؟ این چه صدایی‌ـه دیگه...؟
...احساساتش داره درونم جریان پیدا میکنه
.با اینکه هیچی درباره‌ی این آدما نمیدونم...
.همه‌شون لبخند میزنن. شاد و سرزنده‌ن
...مثل این میمونه خودشون، صدا باشن
!خودت تبدیل میشی به مسیر
...حتماً
...الآن... داره یه اتفاقی میفته...
...میو
!...هی
!چه خبره؟
!دارم درونش کشیده میشم
...آه‌ه‌ه... بی‌نظیرـه
...بی نظیر‌ـه
!فقط با 13 تا سیم، دنیایی به حد و حصر خلق کردن
!آهای، میو
!این قطعه ارث بابات نیستا
!ما رو اینجا یادت نره
.شرمنده مدیر، فقط انگار خیلی بهم خوش میگذره
...شمام با خودم میبرم... هرجایی
.فقط 13 تا سیم‌ـه
...اما با اینحال میتونم هرجا میخوام ببرمتون، حتی تا اون سوی دنیا
.شنیدم که سنسی قراره بعد از مقدماتی از تدریس استعفا بده
.پدرش سکته کرده
.بیا اجرای آخرمون رو براش تبدیل به یکی از اون خوباش کنیم
هی کانزاکی. میدونی کاتاکاگو چه گُلی‌ـه؟
.نـ نمیدونم
...گلی‌ـه که توی یک سال، سه سال یا حتی
.پنج سال بعد از جوانه زدن، شکوفه نمیزنه
اما بازم هر سال ذره‌ذره رشد میکنه
.و در نهایت بعد از 10سال آزگار بالاخره شکوفه میزنه
...بگو ببینم، کانزاکی
ده سالی شده که اومدیم و کوتو رو شناختیم، هان؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
...انگار آخرش یه چیزی درونش بیدار شد
پس اینجوری هم میتونی کوتو بزنی، هان؟
...وای، پسر. بعد شنیدن اجرای هاکوتو دوباره دارم استرسی میشم
خدایی! چرا باید اَد بعد از هاکوتو اجرا بریم؟
.ریتم... ریتم... امیدوارم بتونم با همگی هماهنگ بمونم
!خدا کنه انگشتام خوب تکون بخورن
.همه حسابی استرس دارن .باید یچیزی بگم
هان؟
.چیزی نیست. جای هیچ نگرانی‌ای نیست
.اگه مثل همیشه انجامش بدیم، همه چیز خوب پیش میره
...تاکزو سنپای
...چونکه مطمئنم، ما بیشتر از هر کسی
!تمرین کردیم...
!اگر مدیر جون بگه، پس حتماً همینطوره
!!!کودو
.شماها عالی‌اید بچه‌ها
.از آموزش‌های طاقت فرسا‌ی من که جون سالم به‌ در بردین
.پس لطفاً امروز با قلب‌تون بنوازید
...آکی چان سنسی
.دبیرستان توکیسه .لطفاً بفرمایید روی صحنه
!چشم
،یادتون نره
،چیزی که مهم‌ـه، رفتن به رقابت‌های ملی نیست
.بلکه دلیل رفتن به رقابت‌های ملی‌ـه
.اینو فراموش نکنید
...چرا
...میخوایـــــم...
،اگه توی مقدماتیِ پیش رو ببازین .اونا نمیتونن به رقابت‌های ملی برسن
.پس برای اونا، این آخرین شانس‌شونه
.دلم نمیخواد حالاحالاها تموم بشه
.امیدوارم همیشه ادامه داشته باشه
!سال دیگه شماها نیستید
.سال دیگه... خیلی دیره
!به هر قیمتی که شده میریم رقابت‌های ملی
.«قسمت بعد، «تنکیو
«#25 تنکیو»
داستانِ هیجان‌انگیز و بی‌پایانِ مــــــــا
تازه آغاز شـــده اســــــت
!آوایش را بشـــــنو
دنیا، شبیـــــــه همانی ست که همیـــــــــــــشه بود
دقیقاً همینجاست
همیشه گرانبها
اما، آیا برایت آشکار نیست؟
!از یاد نخواهم برد
عهدی را که آنروز با تو بستم
هنوز هم درون قلبم، بر عهد خود مانده‌ام
خودت را به تکانه‌های طنین‌اندازِ
ملودی‌ای که نواخته میشود، بســــــپار
که درون سینه‌ات، شدت میگیرد
بگذار احساساتت با تمام روح و جان فریاد کنند
فریادی تا لبه‌ی آسمان
خیلی، خیلی دور، حتی تا بی‌کران
داستان ما تازه آغاز شده است
...بدون هیچ پایانی
!آوایش را بشـــــــنو
،زمانی که با یکدیگر آشنا شدیم
چنان غیر منتظره بود، گویی که هیچکس ندیده بود
،کامـــــــلاً باورنکردنـــــــی
!آری
هیچ تصادفی درکار نبود
از یک چیز مطمئنم
!اونم اینکه همه‌مون غرق موسیقی بودیــــم
همگی هم‌نــــــــــــوا
!با یکدیگر میخواندیــــــم
بیا با رنگ‌های خودِ خودمان، به آنسوی رنگین‌کمان برویم
با وجود تو، رویای همیشگی‌ام
.بدون‌شک تبدیل به آینده‌ می‌شود
روزی هفت نور در کمال هماهنگی
با یکدیگر نواخته خواهند شد
!پس گوش فرا ده
!و موسیقی را بنواز
!این نوا را خاموش کن آوای زندگی فصل دوم