درس‌های زندگی با اورامیچی اونی‌سان
قسمت دوازدهم: لبخند ناخوشایند
.چقدر خوابم میاد
همم؟
اوه، که اینطور... پس همچین چیزی شده، ها؟
.بله
.واقعیتش، احساس می‌کنم دیگه به حد خودم رسیدم
...پس واقعنی می‌خوای
.آره
.آخر این ماه استعفا می‌دم
.حدس می‌زنم کاریش نمی‌شه کرد
.ولی مطمئنم می‌تونی یه جای بهتر پیدا کنی
.دلم برات تنگ می‌شه
.خیلی ممنون
چی...؟ استعفا...؟ جدی‌‍ه؟
اورامیچی-سان...!
چی؟
شاید اشتباه فهمیدی؟
.نه، اشتباه نکردم! اونم خیلی جدی به نظر میومد
!دیگه نمی‌خواد یه اونی‌سان ژیمناستیک‌کار باشه. مطمئینم
.اینقدر شوکه شده بودم که با خودم فکر کردم دارم خواب می‌بینم
...مطمئن نیستم
.ولی به نظر نمیومد از اون مدل آدمایی باشه که به راحتی از کارش استعفا بده...
!هوی! عوضی !فقط بادوم‌زمینی‌های توی کاکی‌پی رو نخور
.اگه استعفا بده دلم براش تنگ می‌شه
.آره... از خیلی وقته که ما همدیگه رو می‌شناسیم
!اورامیچی-سان
!استعفا نده
سر کی داری داد می‌زنی؟
‫به هرحال، جوری که شما ها و اورامیچی-سان همدیگه ‫ رو ملاقات کردین واقعا سرنوشت‌ساز بود، مگه نه؟
.آره. یادش بخیر
...اگه به خاطر اون تصادف نبود
...ما قطعا نمی‌تونستیم...
تبریک جلسه ژیمناستیک مردان ژاپن جایگاه اول، اوموتا اورامیچی جایگاه دوم، تیم والیبال
!خواهش می‌کنم دیگه! این آخرین لطفیه که ازت می‌خوام
.شنیدم برای قرار گروهی دخترای کیوتی رو جور کردن
جایگاه اول، اوموتا اورامیچی جایگاه دوم، تیم والیبال
!فقط همون پارتی اول هم بسه به یه ناهار دعوتت می‌کنم. پس، لطفا؟
،واسه تغییرم که شده باید با دوست‌هات وقت بگذورنی
.به جای اینکه فقط درس بخونی یا تمرین تیراندازی ژاپنی بکنی
.به تو ربطی نداره
!خیلی‌خب، پس! ساعت هشت جلوی ایستگاه منتظرتم
!چی؟ هوی
...کثافت
هم؟
.ببخشید. دستمال‌تونُ انداختین
چی؟
.اوه، ممنون
.بفرمایید
امم... ساعت چنده؟
.چی؟ اوه... ساعت ۱:۲۲‌‍ه
!خیلی ممنون! پس فعلا
...ولی خودش ساعت داشت که
.چه آدم عجیبی
هی، هی. واسه سرگرمی چیکار می‌کنی؟
خب... حدس می‌زنم، فیلم نگاه می‌کنم؟
!چی، جدنی؟! منم فیلم دوست دارم
جدی؟ جدیدا چیزی نگاه کردی که ازش خوشت بیاد؟
.عه... بزار ببینم... یه عالمه‌ست
توبیکیچی اوساهارا
.اوه، اون یکی! دوسش دارم
‫--فلامینگوهای قرمز! اوه، و کله‌شقی از قفس پریده!
‫--احتمالا تو مدل نیستی؟ خیلی کیوتی. ‫--فلامینگوهای قرمز! اوه، و کله‌شقی از قفس پریده!
‫--احتمالا تو مدل نیستی؟ خیلی کیوتی. ‫--هرچند خیلی ابتدایی‌ان.
‫--چی؟ منظورت چیه؟ تمومش کن. ‫--چی؟ چی گفتی؟ عاا... اوه، آره. می‌شناسمشون.
‫--جدی‌ها، خیلی کیوتی! ‫--چی؟ چی گفتی؟ عاا... اوه، آره. می‌شناسمشون.
‫--بزار فکرکنم. اون یکی دیگه نه؟ یه مردی و زنی‌ان.
میتسو کوماتانی
‫--بزار فکرکنم. اون یکی دیگه نه؟ یه مردی و زنی‌ان.
‫--با این مدل مو حسابی کیوت شدی.
‫--ببخشید. ‫--هم؟
اونقدرام از قرار‌های گروهی خوشت نمیاد، کوماتانی-سان؟
‫--چی؟ ‫--اوه، من به ندرت میام، و منم زیاد ازشون خوشم نمیاد.
اگه بخوای، می‌تونیم بعد از این بریم یه جایی تنهایی؟
.خب، من فردا کلاس دارم، پس الان دیگه می‌رم خونه
...چی؟ عا
.ممنون، بچه‌ها
چی؟! هوی! داری می‌ری خونه، کوماتانی؟
!شرمنده، بچه‌ها! منم باید به یه چیزی رسیدگی کنم
‫--چی؟ ‫--به همین زودی میری؟ ‫-- چه آدم ضدحالی.
.آهه... می‌خوام بامزه باشم
.یعنی دختر‌های کیوت از چه موضوع‌هایی خوششون میاد
.جدنی درک نمی‌کنم
چون شروع کردی درمورد فیلم صحبت کردی بهت نتیجه معکوس داد
.چون هیچی از فیلم بارت نبود
هیچوقت حتی نتونستی واسه دو ساعت .یه جا بند بشی و یه چیزی نگاه کنی
کوماتانی. اون تکلیف در رابطه با تحقیق ورزشی رو تموم کردی؟
.چی؟ فردا باید تحویل بدیم
!هی! بزار مال تو رو یه نگاه بندازم !این آخرین لطفیه که ازت می‌خوام
چندتا «آخرین لطف» دیگه می‌خوای درخواست کنی؟
.اوه، به خاطر مسائل جزئی خودتُ ناراحت نکن
!هی، خواهش دیگه
.همینجور یه چیزی نپرون برای خودت
!لطفا! کوماتانی-کون
.بسه دیگه
.اینقدر سنگ دل نباش
به هر حال، نکوتا داره مثل یه غریبه رفتار می‌کنه، داره خوابگاه رو ترک می‌کنه
.چون می‌خواد بره با دوست‌دخترش زندگی کنه
‫--کاش منم می‌تونستم یه همچین چیزی بگم. ‫--بریم بعدی! ۲۴ ساعت با موسیقی!
‫--تنها زندگی کردن با تو خیلی مسخره‌ست. امیدوارم به زودی یکی بیاد. ‫--بریم بعدی! ۲۴ ساعت با موسیقی!
‫--تنها زندگی کردن با تو خیلی مسخره‌ست. امیدوارم به زودی یکی بیاد. ‫--شبکه ناگارا! بخش جدید اینه «به این آهنگ‌ها گوش کنید اگر وقت دارید!! ۵۰۰ آهنگ.»
‫--برخورد بهم. ‫--شبکه ناگارا! بخش جدید اینه «به این آهنگ‌ها گوش کنید اگر وقت دارید!! ۵۰۰ آهنگ.»
‫--این رتبه 499 اوریکون، «مطابقت عشق در نانیوا» از یاسوکو اُیده‌ست!
‫--اوه، راستی. اون بنر آویزون شده از مدرسه رو دیدی؟ ‫--این رتبه 499 اوریکون، «مطابقت عشق در نانیوا» از یاسوکو اُیده‌ست!
‫--آره، دیدم. ‫--بزن بریم!
‫--اوموتا اورامیچی فوق‌العاده نیست؟ ‫--♬ ...مخاطبین رنگی دو لایه و صورتی ♬
‫--زیاد چیزی درباره ژیمناستیک نمی‌دونم، ولی فقط می‌تونم بگم اون واقعا فوق‌العادست. ‫--♬ ...مخاطبین رنگی دو لایه و صورتی ♬
‫--توهم که هیچی بارت نیست. ‫--♬ اون تاکویاکی که توی سالن غذاخوری مرکز خرید خوردیم♬
‫--می‌دونی. اون روز تو کافه‌تریا دیدمش... ‫--♬ اون تاکویاکی که توی سالن غذاخوری مرکز خرید خوردیم♬
هم؟ یعنی کی می‌تونه این موقع شب باشه؟
!اومدم
.اوه، شمایین، سرایدار خوابگاه
.شرمنده که این موقع شب مزاحم می‌شم
،می‌دونم این یه اطلاعیه کوتاهِ
.ولی نوسازی ساختمان خوابگاه شرقی از فردا شروع می‌شه
از اونجایی که شما یه جای خالی دارین، ازتون می‌خوام اجازه بدین .یکی پیش شما بمونه تا اون موقع
.اوه، اشکالی نداره
،اون مثل شما دانشجوی سال اول نیست .ولی لطفا بهش خوش آمد بگین
!عه
.من از ساختمون شرقی هستم .اوموتا اورامیچی هستم
.خوشبختم
!اورامیچی-سان. توی احمق، گاو
.زودباش بلندشو دیگه .وگرنه ولت می‌کنم همینجا و می‌رم خونه
.همیشه تحسینش می‌کردم
.شاید بالا بیارم
!هوی
چی؟! این دیگه واسه چی بود؟
!عه! هو
هی... فکرمی‌کنی باید چیکار کنم؟
درباره چی؟
.از دوران دانشگاه، همیشه اورامیچی-سانُ تحسین می‌کردم
،هرچند یه وقتایی بودن که عصبی می‌شم، از کار کردن تو یه جا
.با همه پستی و بلندی‌هاش، بهم خوش می‌گذشت
.آره
می‌دونم اورامیچی-سان تو همه چیز .واقعا دست و پا چلفتیِ به جز ژیمناستیک
.اگه بهش اینو بگی می‌زنه داغونت می‌کنه
.نه، اینطور نیست. مسخرش نمی‌کنم
.ژیمناستیک تنها چیزیِ که تا به حال داشته
!برای آخرین بار
‫آخ...!
!توبیکیچی-کون! حالت خوبه؟
...آخ
.مچ پام یکم پیچ خورد
وای، نه، واقعا هم پیچ خورده. می‌خوای بری دفتر پزشکی؟
.نه، خوبم. یخ می‌زارم
.باشه. یه کیسه یخ برات میارم
!خیلی ممنون
...اولین تابستان بعد از شروع دانشگاه
هم؟
!اوو! چه عالمه ابر‌های بارونی
‫--هرچند با ستاره دانشگاه زندگی می‌کردم، هنوز با هم دیگه خودمونی نشده بودیم.
‫--توبیکیچی-کون! ‫--هرچند با ستاره دانشگاه زندگی می‌کردم، هنوز با هم دیگه خودمونی نشده بودیم.
‫--توبیکیچی-کون! ‫--و شنیده بودم که بازسازی ساختمان شرقی به زودی تموم می‌شه.
‫--بله. ‫--و شنیده بودم که بازسازی ساختمان شرقی به زودی تموم می‌شه.
،راستی، توبیکیچی-کون
راسته که تو یه خوابگاه با اوموتا اورامیچی زندگی می‌کنی؟
‫آره. باحال نیست؟
!ایول. من و بهش معرفی کن
چی؟ چرا؟
چون اون باحاله، مگه نه؟
.شاید باید مدیر تیم ژیمناستیک بشم به جای مدیر تیم دو میدانی
چی؟ همچین کسی رو می‌پسندی؟
.آره، یه جورایی... هی، ازش بپرس ببین دوست‌دختر داره
!داره! احتمالا داره
!نه، صددرصد داره
می‌گم... تو... دوست دختر داری؟
.ندارم
...اوضاع خرابه
خبرنگار: ریکو دوشابو
طوفان غول پیکری که اون روز شکل گرفت به سرعت داره به ژاپن نزدیک می‌شه
خبرنگار: ریکو دوشابو
،و باران شدیدی رو به همراه میاره !درحالی که باد داره شدیدتر می‌شه
!دوشابو-سان؟ دوشابو-سان؟
.همگی، لطفا مراقب باشید و تا جایی که امکان داره داخل بمونید
.انگار بیرون قیامت به پا شده
.آره
.موندم یعنی واقعا آدمایی هم هستن که تو همچین هوایی برن بیرون
هستن...!
!چی؟! چی‌شد؟ چیزی منفجر شد؟
.میرم بیرون یه نگاه بندازم
!عا
...منم باهات
!آخ
.آه... پشت سرت دارم میام، پس لطفا تو‌جلوتر برو
.باشه
...واااو
.این درخت مقدسی بود که پشت ساختمون بود
درخت‌های مقدس معمولا اینجوری کنده می‌شن؟
.خداروشکر که به خاطر بازسازی ساختمون کسی داخلش نبود
.وگرنه تلفات می‌داشت
.آره، می‌تونست بدتر از این بشه
...پس، اورامیچی-کون. درباره خوابگاهت
این فقط یه حادثِ طبیعی بود... یا کار خدا بود...؟
و بنابراین، خوابگاه ستاره دانشگاه‌مون ،که قرار بود برگرده بهش نابود شد
و ما زندگی کردن با اونُ به طور همیشگی شروع کردیم، ستاره‌ای که قرار بود فارق‌التحصیل بشه
.قبلا از اینکه تعمیرات ساختمون تموم بشه
...امم... اوسا... اوسا
چی؟ اوه، من؟
.اسمم اوساهارا ‍ه. توبیکیچی اوساهارا
اوساهارا. پات چطوره؟
.عااا... امروز موقع تمرین یکم مچ پام پیچ خورد
.یخ گذاشتم، ولی شروع کرد به متورم شدن
.بزار ببینم
...چی؟! وایسا، وایسا، وایسا، وایسا، وایسا
.از استخونت که نیست. نمی‌دونم یعنی از رباط‌ت آسیب دیده
چرا سریعا نرفتی بیمارستان؟
.خب... هنوز می‌تونم راه برم، پس چیزه مهمی نیست
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫نمی‌ترسی؟
‫این می‌تونه آخر همه‌چیز باشه برات.
‫چی؟ خب داری زیادی گنده‌اش میکنی.
‫اگه دیگه نتونم تو تیم دو و میدانی باشم...
‫نه داشت سرزنشم می‌کرد ‫نه سعی می‌کرد باهام منطقی باشه.
‫چجوری باید به این چشم‌ـای ‫پاک و صادقش جواب بدم؟
‫فردا برو بیمارستان.
‫دکترای اونجا خوب به بیماراشون می‌رسن.
‫اورتوپدی و ورزش ‫کلینیک آشی
‫باشه.
‫راستی. کوماتانی‌ـو جایی ندیدی؟
‫موندم کجا رفته.
‫خب، حالا میتونین برین تو.
‫سرپناه خوبی برای بارونه، مگه نه؟
‫ارتوپدی و ورزش ‫کلینیک آشی
‫به سلامت.
‫همم...
‫هیچوقت از عصای‌زیربغل استفاده نکردم.
‫اویده یاسوکو هستم!
‫همم؟
‫با تمام وجودم میخوام بخونم. ‫لطفا گوش بدید.
‫اسم آهنگ هست «ظاهر منطبق با عشق در نانیوا».
‫♬ من و تو توی بافتنی‌های اکرلیک ♬
‫نمیتونم به این عصائه عادت کنم.
‫ووهایی!
‫حالتون خوبه؟
‫لطفا مراقب باشین.
‫عجب بچه دبیرستانی خوشگلی...
‫حتما بین دخترا خیلی محبوبه.
‫فکر کنم الان برم دانشگاه فعلا.
‫عه! اون توبیکیچی-کون نیست؟
‫صبح بخیر، توبیکیچی-کون!
‫عه عصازیربغل داری که. ‫اوه! حالت خوبه؟
‫چیز مهمی نیست، ‫ولی بهم گفتن بهتره ازش استفاده کنم.
‫عجبا... باید یه‌راست می‌رفتی مطب پزشک.
‫والا راست میگی.
‫اوه! اورامیچی اوموتا.
‫چی؟ کجا؟ کجا؟
‫اوه! راست میگی!
‫اورامیچی-سان!
‫رفتم اون کلینیکی که بهم گفته بودی!
‫خیلی خوب بود. دستت درد ن- ‫اوه. نزدیک بودا.
‫این میتونه آخر همه‌چیز باشه برات.
‫-حالت خوبه؟ یکم مراقب باش!
‫-اون کلمه‌‌ها یه‌جورایی تو ذهنم سنگینی می‌کردن، ‫و منم هی بهشون فکر می‌کردم.
‫ژیمناستیک ممکنه تنها چیزی باشه که اون داره...
‫وقتی اون لبخند ناجورشو دیدم اینطور فکر کردم.
‫خب!
‫خب، هی بش فکر کردن که منو به جایی نمیرسونه!
‫بیا فردا از اورامیچی-سان راجبش بپرسیم!
‫باشه، کوماتانی؟!
‫چرا منو درگیر میکنی؟
‫خب... چون میترسم دیگه.
‫چقد بزدل.
‫ژیمناستیک تنها چیزیه که اورامیچی-سان تا حالا داشته.
‫درسته... ولی برای من، ‫این وجه از اورامیچی-سان....
‫اووف، خیلی سنگین بود!
‫زندگی دانشگاهی سریع می‌گذره.
‫قضیه اون کرسی چیه؟ چیشده؟
‫خب، مامانم بهم گفت که با خودم بیارمش ‫برای صرفه جویی تو هزینه حمل‌و‌نقل.
‫موندم اورامیچی-سان برگشته یا نه.
‫امروز آخرین روز تعطیلات زمستونیه.
‫یعنی مامان باباش کجا زندگی می‌کنن.
‫همم؟ چیه؟
‫خب... لهجه‌ات...
‫اوه... هر دفه برمیگردم خونه این‌شکلی میشه.
‫فقط چون یکی اهل کیوتوئه ‫مردم یه تعصب بدی دارن نسبت بهش، مگه نه؟
‫ولی من قطعا دو رو نیستم، باشه؟
‫آره، مشخصه... به یه شکل بدی.
‫به یه شکل بدی؟
‫همم؟
‫سال نو مبارک.
‫عه نکوتا، تویی که. ‫یکی که دوست دختر داره باید بره خونه‌اش.
‫عه، اینطوری نگو.
‫احساس تنهایی میکنم چون هنوز ‫از پیش پدر مادرش برنگشته.
‫اینو براتون اوردم، پس...
‫اوه، دستت طلا!
‫عه! این کُرسیه؟
‫بخاری خیلی خوب کار نمی‌کنه،
‫برای همین مامانم گفت که کرسی قدیمیشونو با خودم بیارم.
‫خوبه. بیاین سرهم‌اش کنیم.
‫به هر حال من از کرسی بیشتر از بخاری خوشم میاد.
‫می‌خوای یه مدت اینجا بمونی، نه؟
‫عه؟ کجا میری؟
‫میرم قهوه بگیرم.
‫من هات چاکلت میخوام.
‫منم چای برگ آلو.
‫اوکی.
‫امم... کوما... کوما...
‫کوماتانی‌ام.
‫کوماتانی.
‫قبلا تمرینو شروع کردین؟
‫ام... آره.
‫احیانا تو تعطیلات داشتین تنهایی تمرین می‌کردین؟
‫یه‌جورایی...
‫نرفتین خونه؟
‫یه‌جورایی...
‫چشه این یارو؟
‫اوساهارا و بقیه یجوری حرف می‌زنن انگار ‫سوپراستاری چیزیه، ولی من یکم...
‫...نه، خیلی، واقعا کنارش احساس ناراحتی میکنم.
‫وقتی کوچیک بودم، با اینکه فقط یه بچه بودم
‫فکر میکردم که دروغ‌ و تنبلی ‫واقعا از خصوصیات آدم‌‌ها بود.
‫میتسوئو کوچولو ‫پنج ساله
‫فکر میکردم که دروغ‌ و تنبلی ‫واقعا از خصوصیات آدم‌‌ها بود.
‫پدربزرگم ماهیگیر بود. ‫بابام آشپز.
‫شاید بخاطر این بود که یه روحیه کاری داشتن،
‫ولی خونواده‌ام هر سال سختگیرتر میشدن.
‫منم کله‌شقی کردم... ‫و رفتم جزو اوباش.
‫میتسوئوی کوچک ‫پانزده ساله
‫منم کله‌شقی کردم... ‫و رفتم جزو اوباش.
‫نخسته!
‫-نخسته، کوماتانی-سان!
‫-راه کج نرو.
‫-جوونا باید خوب تلاش کنن و ‫خودشونو وقف یه چیزی بکنن.
‫-خفه شین.
‫-جوونا باید خوب تلاش کنن و ‫خودشونو وقف یه چیزی بکنن.
‫-معذرت میخوایم!
‫از این انتظارها که مردم داشتن متنفر بودم.
‫میتسوئو! پدرسگ تنبل!
‫چطور جرات میکنی یه کاری کنی ‫مامانتو از مدرسه بخوان!
‫من خوبم. بس کن لطفا عزیزم.
‫همونطور که انتظار می‌رفت، ‫رابطه‌ام با مامان بابام اون موقع در بدترین حالتش بود.
‫هی، برگشتی! بیا بازی کنیم!
‫باشه!
‫برادر کوچیکم استثنا بود. به هم نزدیک بودیم.
‫به‌خاطر پیشنهاد الکیش، تو دبیرستان ‫عضو انجمن تیراندازی ژاپنی شدم.
‫بالاخره، دعوا کردن و مخالفت با مامان بابامو گذاشتم کنار.
‫اونی‌چان!
‫باید بری تو یه انجمن. ‫منم وقتی برم راهنمایی همینکارو میخوام بکنم.
‫چه انجمنی؟
‫قرعه‌کشی میکنم تا تصمیم بگیرم.
‫فکر می‌کردم اگه خودمو وقف ورزش و این چیزا کنم
‫میتونستم بفهمم معنی یه زندگی که ‫توش همه‌چیو بپذیرم بفهمم.
‫ولی احساس انزجارم نسبت بهش هنوزم باقی بود.
‫صندوق پیام ها
‫اوساهارا
‫تا بیرونی مواد و اینای ‫آب‌گوشت و بگیر بیا
‫عجب آدمی...
‫اورامیچی-سان. من دارم میرم یه سر سوپرمارکت. ‫شما چیکار میکنین؟
‫چی؟
‫مثل این بود که انگار دارم دعوتش میکنم باهام بیاد.
‫امم... خب... شما برگردین خوابگاه.
‫منم بات میام.
‫چی؟
‫معمولا برای استراحت چیکار میکنین؟
‫استراحت؟
‫خب... هیچی. خسته نمیشین از ‫اینکه همیشه اینقدر جدی باشین؟
‫من خیلی جدی نیستم.
‫جدی بودن به این معنی نیست که فقط ‫کارایی که بهمون گفتن انجام بدیم، درسته؟
‫همم؟
‫ببخشید.
‫مشکلی نیست.
‫خیلی ممنون.
‫باید تا رسیدیم خونه براش اسم بذاریم.
‫آره.
‫من فکر میکردم تو از اون مدل های جدی هستی.
‫گزارشاتو تحویل میدی، برای همین...
‫فقط نمیخوام بقیه فکر کنن تنبلم.
‫-فکر کنم از اینکه فقط خودش بود توی ‫تعطیلات، احساس تنهایی می‌کرد.
‫-همین معنیش جدی بودن نیست؟
‫-فکر کنم وقتی برگردیم خیلی شلوغ بشه.
‫شاید برای همین خواست با هم بیایم خرید.
‫-آهان.
‫فکر کنم.
‫هی، چرا اینقدر لفتش دادی، کوماتانی؟ گشنمه.
‫خفه شو.
‫اوه! اورامیچی-سان! سال نو مبارک!
‫چی؟! اوموتا اورامیچی؟!
‫-رنک ۴۹۸ این هفته.
‫-آبگوشتی که کوماتانی درست می‌کنه معرکه‌اس.
‫-مگه باز من باید درست کنم؟
‫-لطفا آبگوشت خفنتو درست کن برامون.
‫یکم کمک کن! اینقد تنبل نباش!
‫چی؟
‫از اون مهم‌تر، گزارشتو تموم کردی؟
‫وای لطفا راجبش حرف نزن.
‫زمان حال
‫درد میکنه...
‫سرم درد میکنه.
‫دیروز زیادی خوردم.
‫صبح بخیر!
‫اورامیچی-سان! صبح بخیر.
‫آره.
‫چیشده؟ رنگت پریده.
‫چی؟ ام، واقعا؟
‫شرط میبندم زیادی نوشیدنی خوردی، نه؟
‫چی...؟ خب...
‫بیا. یکم دارو برای معده‌ات بهت میدم.
‫ممنون. ‫به یه دلایلی انگار مهربون شدی.
‫واقعا؟ عادی‌ام ها.
‫چیشده؟ چیز خوبی اتفاق افتاده؟
‫همم... یه همچین چیزی.
‫یه جای خوب پیدا کردم.
‫یه چای خوب؟
‫آره، بهترین جاییه که میتونم باشم.
‫خب، تو فیلمبرداری امروز موفق باشی.
‫اورامیچی-سان!
‫اونطوری... خوشحال میشی؟
‫خب... آره فکر میکنم.
‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر.
‫چیشده؟ چرا گرفته‌ای؟
‫گشنته؟
‫نمیتونم متوقفش کنم.
‫همم؟
‫اورامیچی-سان میخواد از کارش استعفا بده.
‫چی؟
هم؟