‫ای خدا!
‫و بعدش...
‫اووی هــاروکـا-کــــــون!
‫ا- اینجایی!
‫از دست تو.
‫نـ-نماینده‌ی کلاس...؟ ساما؟
‫من اسم دارم، اوکـــی؟!
‫ما از وقتی دبستانی بودیم همو می‌شناسیم!
‫وای! شرمنده!
‫از این طرف!
‫وایسا...
‫خیلی سریعه...
‫بالاخره رسیدیم.
‫این همه دویدم گرمم شد.
‫همه‌ی دخترای کلاسن.
‫پس همه به‌جز اون اداییا باهم موندن؟
‫هاروکا کون، مشکل شیمازاکی سان و بقیه چیه؟
‫یه چیزی راجع‌بهشون درست نیست...
‫چطور باید توضیح بدمش؟
‫بهمون قدرت و توان بده!
‫لطـــفا!
‫ها؟
‫حتی خودمم نیاز به توضیحات دارم!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫"مطیع"ـشون کردی؟
‫چرا اون کارو کردی؟
‫اون مثلا باید روی هیولاها استفاده میشد، درسته؟
‫یعنی میگم، یه‌طوری اتفاق افتاد دیگه.
‫ای کاش می‌دونستم چرا...
‫انگار چندتا تیکه یخ بهم زل زدن!
‫یکیشون حتما جادوگری یخی‌ای چیزیه!
‫خیلی خب دیگه، بعدا می‌بینمتون!
‫به همین زودی کجا میری!
‫واسه چی داری میری؟
‫حتی نمی‌تونم برم خونه؟
‫حتی با این که من گوشه‌گیر و منزوی‌ام؟
‫شیمازاکی-سان، حالت خوبه؟
‫آره.
‫خدارو شکر!
‫فکر نمی‌کنم پرسیدن یا نپرسیدن از تو فرقی داشته باشه، ‫پس از دخترا می‌خوام که توضیح بدن.
‫باشه...
‫بگیر بشین سرجات!
‫حتما خیلی سخت بوده.
‫و دوباره مثل همیشه تنهام.
‫فکر کنم باید همینطوری که منتظرم ، ‫گسترش دادن خونه‌ام رو تمرین کنم.
‫نمی‌دونم می‌تونم زیر زمین بسازم یا نه؟
‫اوها، فکر کنم داره خوب پیش میره!
‫اگه فقط تمرکز کنم و یکم بیشتر جادو به‌کار ببرم...
‫آخه واسه چـــی چـال شــدی؟!
‫ای خدا! مگه نگفتم بشین سرجات؟!
‫حـ-حوصله‌ام سر رفت...
‫چی هستی، یه گربه که فضاهای تنگ دوست داره؟
‫شیمازاکی سان بهم گفت چه اتفاقاتی افتاد.
‫منظورت لیدر اداییاست؟
‫گفتن که اومدی به اونا و کلا همه‌مون کمک کنی.
‫آره؟ کِی همچین چیزی گفتم؟
‫خیلی ازت ممنونم!
‫ممنونیم!
‫مـ-مشکلی نیست.
‫حالا می‌تونم برگردم خونه؟
‫ریدی با این زمان‌بندیت!
‫مگه نمی‌خوای کمکمون کنی؟
‫مشکلت چیه؟
‫غیرقابل‌باوری!
‫"برگردی خونه" کجا؟
‫ها؟ خونه‌ام دیگه.
‫چرا اینجا خونه داری؟
‫تو این دنیا به دنیا اومدی؟
‫وقتم آزاد بود پس...اوممم...یکی ساختم.
‫این کاری نیست که مردم معمولا تو زمان خالی‌شون انجام میدن!
‫ممکن نیست!
‫فوق‌العاده‌ست!
‫یه خونه؟
‫حسودیم شد!
‫باید چی کار کنیم؟
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫نباید ما، می‌دونی...؟
‫ولی...
‫یه صحبت دخترونه‌ی دیگه؟
‫چند نفر جا میشن؟
‫اگه بیای ۶نفرو روی یه تشک تاتامی جا بدی، ‫پس میشه ۲۴۰ اینطوریا..
‫۲۴۰؟
‫بیشترم میشه اگه اسباب اثاثیه رو جا به جا کنی...
‫اسباب اثاثیه هم داری؟
‫و اگه آشپزخونه، دسشویی و حموم رو در نظر بگیریم...
‫حموم داری؟
‫تنهایی دقیقا تو چه عمارتی زندگی می‌کنـــی؟
‫ما اینجا داریم جون میکَنیم تا زنده بمونیم...
‫تازه دارم رو اتاق مهمان هم کار می‌کنم...
‫ولی شاید بهتر باشه اینو نگم.
‫انجامش بده! ‫
‫تو می‌تونی!
‫هاروکا کون، گوش کن... ‫‌می‌دونم خواسته‌ی زیادیه ولی...
‫میشه ما تو خونه‌ات بمونیم؟ فقط همین امشب!
‫چــــــــــــــی؟!
‫دخترای دبیرستانی تو خونه‌ی من؟!
‫کل کلاس؟
‫نمی‌تونستیم نیایم.
‫یا علی، دخترای امروزی واقعا شرم و حیا ندارن!
‫تنها بی شرم و حیای اینجا تویی!
‫می‌پیچیم کوچه‌ی بعدی.
‫کدوم کوچه؟ چرا باید یه کوچه تو جنگل باشه؟
‫بعدش طبق دستورالعمل می‌پیچیم راست.
‫دستورالعمل هم داری؟
‫دیگه فروشگاه و مغازه که اینجا نیست، نه؟
‫تو فکرش بودم که یه داروخونه بزنم ‫ولی نظرم عوض شد.
‫چه بهتر!
‫خیلی سریع حرکت می‌کنه.
‫دیگه نا ندارم...
‫خوش‌اومدید، مسافرای خسته.
‫ا- اینجا رو نگاه کن!
‫پشمام!
‫عالیه!
‫تو یه دنیاییم ما؟
‫باورم نمیشه!
‫رویاست؟
‫حتما.
‫باورم نمیشه همچین جایی تو جنگل وجود داره!
‫خداحافظ زندگی چادری!
‫یه‌خرده خجالت‌ کشیدم. ‫از خرخونا بیشتر خوششون اومد.
‫خب، اون آشپزخونه‌ست. ‫دسشویی پایین‌تره.
‫و اونجا هم...
‫هی! گوش میدید چی میگم؟
‫حمــــــــــوم!
‫لخت نشید!
‫د- دخترا!
‫آخــیش!
‫خیلی خوبه!
‫دارم سرحال میام!
‫پشم ریزونه! این همه مدت تو جنگل ‫موندن وحشی‌شون کرده!
‫تنها شدم! ‫آزاد و مستقل!
‫فقط یه منزوی واقعی قدر همچین چیزی رو میدونه!
‫اصلا امکان نداره بتونم با یه دسته ‫دختر دبیرستانی بمونم.
‫نماینده‌ی کلاس؟
‫هاروکا کون، ممنون که نجاتمون دادی.
‫بعد از این که اودا کون و دوستاش رفتن، ‫ بقیه‌ی پسرام پشت بندشون ولمون کردن.
‫خیلی نگران بودیم.
‫خیلی خوبه که دوباره احساس راحتی می‌کنم.
‫که اینطور...
‫اتاق زرق و برقی، غذا و حموم ‫باعث شده همه بدجوری سرحال بیان
‫دخترا دوباره دارن به حالت عادی برمی‌گردن.
‫مثلا من باید نماینده‌شون باشم ‫ولی هیچ کاری ازم برنمیاد...
‫اینطوری نیست.
‫همیشه تاثیرگذاری.
‫تازه امروز از همه‌شون محافظت کردی.
‫ولی نمی‌تونم کاری که اودا کون ‫و بقیه می‌کنن رو، انجام بدم.
‫لازم نیست مثل اونا باشی. ‫اون خرخونا عملا واسه این انتقال حاضر و آماده بودن.
‫عجیب و غریبا اونان.
‫نـ-نباید پشتتون بد بگی...
‫نباید مقایسه کنی.
‫خودتو با کسایی که واسه همچین روزی ‫به دنیا اومدن، مقایسه نکن.
‫ولی خدایی، اونان که عجیب و غریبن.
‫ممنون. الان یکم حالم بهتره.
‫هاروکا کون، واقعا که حرف نداری.
‫وایسا، ولی اگه خونه و غذا داری ‫ و هیولاها رو هم می‌تونی شکست بدی..
‫این باعث نمیشه تو از اودا کون وبقیه ‫عجیب و غریب‌تر بشی؟
‫اوووچ، به این میگن تیزبینی و طرز فکر عمیق!
‫دیگه میرم. ‫بابت امروز ممنونم.
‫خوب بخوابی.
‫شب بخیر.
‫ببخشید اودا...
‫باید لخت شم...
‫شرمنده، نماینده. ‫فکر نکنم امشب بتونم بخوابم..
‫صبح بخیر.
‫صبحونه آماده‌ست. ‫لطفا بیدار شو.
‫قضیه چیه؟
‫همسایه‌ی قدیمیه؟
‫یه خواهر کوچولوی ناز؟
‫حالا انگار خواهر دارم!
‫این کیه؟!
‫آهه، یه‌جورایی دلم می‌خواد بیشتر بخوابم. ‫شاید نیم ساعت بیشتر؟
‫قصد نداری بیدار شی، نه؟
‫دقیقا چطوری انتظار داره وقتی اومده روم ‫بلند شم؟
‫مـ-میگم که، صبحونه چیه؟
‫قارچ و ماهی دودی
‫ماهی؟!
‫حـ-حالت خوبه؟
‫خیلی خوبه! آخرین باری که ماهی ‫خوردم رو یادم نیست!
‫آه، اشکاش دیگه واسه چیه؟
‫مگه جلوی رودخونه زندگی نمی‌کنی؟
‫چرا!
‫و هر روز خدا درحالی که قارچ می‌خوردم ‫نشستم ماهیا رو نگاه کردم!
‫ها؟ چرا تو چیزی نگرفتی؟
‫آخه سرعتشون یه خرده زیاده و یه کمم لیزن!
‫چرا یهو ساید دخترونه‌ت زد بیرون؟
‫پس بذارید اینجوری ازتون بپرسم. ‫شما روش ساده‌ای واسه گرفتنشون بلدید؟
‫خیلی خب. ‫مطمئن شو خوب حواست به اینجا باشه، خب؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وواه! دوباره انجامش بده! فقط یه بار دیگه!
‫عه؟
‫یالا دیگه! مگه چه اشکالی داره؟ ببین دارم التماس می‌کنم!
‫باشه. پس خوب حواستو جمع کن.
‫حالا یه لحظه بهم اجازه بده.
‫ها؟
‫اگه از مهارت غلافم واسه پتو پیچ کردن این جادوی رعد استفاده کنم...
‫تلپ!
‫گرفتـــــــم!
‫و تو این فرایند تونستم جادوی رعدم به دست بیارم!
‫یعنی چی؟ با جادوم چیکار کردی؟
‫وایسا ببینم، هاروکا-کون. ‫الآن دقیقا چیکار کردی؟
‫واسه خودم جادوی رعد دست و پا کردم.
‫با استفاده کردن از مهارت غلاف‌پیچیم روی ادوهای مختلف ‫می‌تونم جادوی هر عنصری رو به دست بیارم... فکر کنم؟
‫ها؟ خیلی مهارت قدرتمندی بنظر می‌رسه.
‫به گمونم این ترکیبی از «غلاف‌پیچی» و «ارباب هیچی» باشه؟
‫انگاری حتی بدترین مهارتا هم به یه دردی می‌خورن.
‫اگه بشه باهاش به همین راحتی جادوهای جدید به دست آورد فوق‌العاده‌ست!
‫نه بابا، من فقط مجبور شدم هرچی مهارت به درد نخور ته مونده بودو بردارم.
‫شماها بودید که تونستید مهارتای خوبو بردارید، مگه نه؟
‫یعنی آخه کم مونده بود با اون جادویی که زدین بشاشم به خودم!
‫اونهمه انرژی پر سر و صدا!
‫هاروکا-کون...؟
‫خیلی خوبه!
‫بگیر که اومد! اینو داشته باش!
‫هی!
‫حالا تصمیم گرفتین می‌خواین چیکار کنین؟
‫خب راستش هنوز با هم به اجماع نرسیدیم ‫ولی نظرمون رو اینه که بریم سمت شهر.
‫آره؟ به گمونم بچه خوشگلا یه چیزایی ‫ درباره‌ی شکار کردن گروه بچه خرخونا گفته بودن..
‫یه لحظه وایسا بابا! گفتم می‌خوایم ازشون تشکر و معذرت‌خواهی کنیم!
‫آروم باش...
‫کی حرفی از شکار کردن زد؟
‫من داشتم به این فکر می‌کردم که قبل از اینکه ‫راهی شهر بشیم باید لولمونو ببریم بالا.
‫درسته. اگه می‌خواید خرخونا رو گیر بیارید ‫باید یه خرده تو لولا پیشرفت کنید.
‫چرا انقدر گیر دادی به اینکه می‌خوایم گیرشون بندازیم؟
‫اصلا به حرفمون گوش میدی؟!
‫خب، اگه نقشه‌تون اینه من بهتون کمک می‌کنم.
‫ممنون، هاروکا-کون!
‫ولی قرار نیست بریم اودا-کون و دوستاشو شکار کنیم.
‫حیف شدا... می‌خواستم مبارزه‌ی بین بچه خرخونا ‫و دختر اداییا اونم وقتی از مهارتاشون استفاده می‌کنن رو ببینم.
‫اونو بذار واسه یه دنیای دیگه!
‫قبل از اینکه بریم سر لول‌آپ شدن، می‌خوام بدونم شماها الآن تو چه لولی هستین.
‫من لول 19ـم.
‫من 17.
‫20ـم.
‫21.
‫فکر کنم 16.
‫پایین‌ترین لولشون لول 16ـه؟ خیلی سطحاشون بالاست!
‫من هنوز تو لول 7 موندم...
‫خب خوبیم یا نه؟
‫کی قراره شروع کنیم؟
‫هنوز هیچی نشده من خسته شدم.
‫منم حوصله‌م سر رفته.
‫چقدر دیگه مونده؟
‫یالا بابا...
‫اصلا فکر نمی‌کنم این دخترا نیازی به من داشته باشن...
‫عجب زمان‌بندی‌ای!
‫توجه کنـــید!
‫می‌خوام همه‌تون این کوبالدهایی که اینجان رو شکست بدین!
‫یه گروه سه‌تایی سطح پایین و ساده‌ان.
‫بیاید مبارزه رو شروع کنیم!
‫هاه! شرط می‌بندم فکر کردی ما نمی‌تونیم از پسش بربیایم.
‫یه ضربه‌مون همه‌شونو از پا در میاره.
‫خیلی خب حالا.
‫ببین و یاد بگیر.
‫خیلی خب پس، بیاید کوبالد بازی رو شروع کنیم!
‫خیلی رقت‌انگیز بود!
‫بهمون نگفته بودی گاز می‌گیرن!
‫روحمم خبر نداشت که انقدر تند و تیزن!
‫چیکار کنیم؟
‫من دلم نمی‌خواد بجنگم!
‫اونا خیلی فرزن...
‫می‌دونم چادر جادوییم می‌تونه بسط پیدا کنه و این حرفا...
‫ولی اینجا چه خبره؟
‫جلسه‌ی نقد بعد از مبارزه.
‫آخه چرا تو چادر من؟
‫خیلـــی خب!
‫دفعه‌ی بعدی بهشون نمی‌بازیم!
‫کوبالدای بوگندو.
‫بهتره آماده باشن!
‫خدا رو شکر که تموم شد. ‫از انگیزه و این چیزاشون خوشم میاد، ولی خب...
‫هوم؟
‫اوم... آه... راستش...
‫اون ختره‌ی صبحیه.
‫بابت یکم پیش شرمنده‌م.
‫داشتم امتحانت می‌کردم.
‫ها؟
‫وقتی پسرا بهمون حمله کردن، تقریبا چیزی نمونده بود منو بگیرن. ‫از لحاظ روحی و روانی تجربه‌ی وحشتناکی بود...
‫واسه همین نگران بودم تو هم بهمون حمله کنی.
‫این دخترا خیلی چیزای سختی رو از سر گذروندن، نه؟
‫ولی تو بهمون جا واسه موندن و غذا برای خوردن دادی. ‫حتی بهمون یاد دادی چجوری مبارزه کنیم.
‫اصلا هیچیت شبیه پسرای دیگه نیست.
‫فـ-فردا وقتی ماهی آماده شد بازم میام بیدارت می‌کنم!
‫باشه، دختر ماهیگیر!
‫با اون اسم صدام نکن!
‫اوممم! یه ماهی خوشمزه‌ی دیگه به لطف دختر ماهیگیر!
‫نظرتون چیه که بریم از اون کوبالدا انتقام بگیریم؟
‫بریم انجامش بدیم!
‫درست بعد از اینکه دیروز له و لورده شدن؟
‫یکی جلوشونو بگیره!
‫خیلی خب! دیگه وقت انتقامه!
‫بریم پدرشونو دربیاریم!
‫بچه‌ها! اول باید تمرین کنیم!
‫جدی؟
‫ای بابا...
‫الحق که نماینده‌ی کلاسمونی! کارت خوب بود!
‫و اینجوری شد که اونا شروع کردن به تمرین کردن.
‫برید!
‫چشم!
‫من نمی‌تونم!
‫نــــــــه!
‫عمرا نمی‌تونی منو شکست بدی!
‫یعنی خودش نمی‌دونه این کار زیاده‌رویه؟
‫و بدین صورت...
‫...روز انتقام‌گیری از راه رسیده بود.
‫حالا دیگه خیلی عصبانی‌ایم!
‫حالشون خوبه؟ می‌تونن از پسش بربیان؟
‫رو من حساب نکنید. من خسته‌م.
‫هنوز هیچی نشده یه سریاشون شکست‌خوردن و خوابیدن!
‫من شکمم درد می‌کنه.
‫منم همینطور!
‫چی؟!
‫یه سریاشونم خودشونو زدن به مریضی تا از زیر کار در برن!
‫خیلی بده! تمرینات نماینده هیچ فایده‌ای نداشتن!
‫آه! مراقب باش!
‫این بار شکست نمی‌خورم!
‫خوب جلوشو گرفتی!
‫من اودا و دوستاشو پیدا می‌کنم...
‫...و ازشون عذرخواهی می‌کنـــم!
‫حالا اینو بگیر!
‫هــــــــــــــی!
‫ایـــــول!
‫بردیم! بردیــــم!
‫ما تونستیم!
‫انتقاممونو گرفتیم!
‫همه‌ی تمرینایی که کردیم جواب داد!
‫دختـــــرا!
‫یایی!
‫هورا! آره!
‫هوف، کلی نگران بودما.
‫هورا!
‫ولی شما مثل آب خوردن از پسش براومدین.
‫هوم؟
‫مبارزه‌ی خوبی بود.
‫دیگه شکست نمی‌خوریم!
‫دیگه تموم شد، کارم اینجا تمومه!
‫بردیم!
‫این کوبالدا زیادی خوشگل و ناز نیستن؟
‫میشه نگهشون داریم؟
‫خب، حالا دیگه می‌تونم برگردم به زندگی آزادانه و جدا از هر آدمیزا...
‫خیلی ممنون، هاروکا-کون!
‫حالا می‌تونم همه با هم و به همراه تو بریم سمت شهر.
‫ها؟ من کی حرفی از اومدن زدم؟
‫با همدیگه!
‫بچه‌ها!
‫همه‌تون ماهی دارید؟
‫داریـــــم!
‫قارچاتونم دارید؟
‫بلـــــه!
‫یالا بابا بازم می‌تونی توش جا بدی!
‫هوم؟
‫جدی دیگه نمی‌تونم!
‫بازم می‌تونی بچپونی توش، ببین.
‫نمی‌تونم!
‫به قدر کافی پر شده!
‫این یکی از اون کیسه‌های «هرچقدر می‌تونی توش‌جا بده» نیست!
‫باشه، پس. این یکی رو می‌ذاریم همینجا بمونه.
‫من باید اینجا تنها بمونم؟
‫اونم با خودت ببر!
‫خیلی خب. بیاید بریم سمت شهر!
‫بلـــــــــه!
‫من که نمی‌تونم صبر کنم!
‫من می‌خوام لباسامو بشورم!
‫من دلم گوشت می‌خواد.
‫شرط می‌بندم کلی ماهیای عجیب و غریب دارن.
‫نماینده...
‫چیشده، هاروکا-کون؟
‫هیچکس نمی‌تونه بگه اون بیرون قراره چه اتفاقی بیفته.
‫بیا چهارچشمی حواسمون به همدیگه باشه!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫درد داره...
‫من هیچ مهارت اون شکلی ندارم!
‫لطفا منو نکش!
‫تمـ-تمومش کن...
‫03# زندگی با دخترا
‫مهارت غلاف‌پیچی:
‫برای انواع مختلفی از کارها
‫جادو رو غلاف‌پیچی می‌کنه.