‫ای حروم‌زاده...
‫ای نفله...
‫حالا می‌فهمی!
‫فـ-فرار کنید!
‫ا-امکان نداره...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بس کن! من نمی‌خوام بیام اومویی!
‫می‌خوام برگردم جنگل!
‫ای خدا! حالا حتما باید انقد سرو صدا کنی؟
‫انصاف نیست لب و لوچه‌ات رو بندازی بیرون!
‫حالا چطوری بهت نه بگم؟!
پـ-پس عمارت اربابه؟
‫انقد بزرگه که بهم استرس میده!
‫این لورد اومویی و همسرشه؟
‫خوبه که خوشحال به‌نظر میرسن و اینا، ولی...
‫فکر کنم برم دیگه.
‫الان چرا داری میری بیرون؟
‫ازت خواستم منتظر بمونی تا لباس عوض کنم!
‫من فقط فکر کردم که...بیرون منتظر بمونم؟
‫و فکر کنم که می‌خواستی همینطوری ‫هم بذاری بری، هان؟
‫برم؟ آخه من همچین کاری می‌کنم؟
‫می‌خوام مطمئن شم که پاداشتو به خوبی ‫می‌گیری پس لطفا همین جا بمون!
‫اینجا دعوتت کردم تا ازت واسه نجات ‫دادنم از دست راهزنا تشکر کنم...
‫پس چرا الان نمی‌تونم عصبانیتم رو کنترل کنم؟
‫خیلی خوشمزه‌ست! عالیه!
‫اهمم!
‫البته د ر مقابل کاری که تو کردی هیچی نیست.
‫هاه؟ پولم میدی؟
‫اگر مایلی، قبولش کن
‫و از اونجایی که اشاره کردی که آی‌دی و مجوز نداری...
‫دوست دارم که اینو بهت بدم.
‫واو! این اسم منه؟
‫بله! در کنار اسم شهرمون، اومویی!
‫عالیه!
‫با داشتن این، به راحتی می‌تونی هروقت ‫که می‌خوای توی شهر رفت و آمد کنی.
‫خیلی خفنه!
‫و همچنین مدرک هویتیت هم هست. امیدوارم ‫ این فرصت برای به‌خاطر سپردن اسم شهرمون استفاده کنی.
‫حتی دسرم خیلی خوشمزه به‌نظر میاد
‫هوف، اصلا بهم گوش میدی؟
‫اوووم! میدونستم!
‫حتی بعد از این که واسه‌ت اینطوری لباس پوشیدم...
‫همونطور که گفتم...
‫دیروز به عمارت ارباب لورد دعوت شده بودم.
‫سعی نمی‌کردم از شهر فرار کنم یا همچین چیزی.
‫اینو که خودمونم میدونستیم.
‫ولی چرا؟ چرا دعوت شدی اونجا؟
‫نـ-نپرس...
‫بیخیال دیگه، بس نیست؟
‫بیاید بریم به ماموریتمون برسیم!
‫باشه! می‌بینمتون!
‫گوش کن، هاروکا-کون! اجازه نداری از شهر بری بیرون!
‫باشه! فهمیدم!
‫کریستال جادویی! کریستال جادویی!
‫بفروششون! بفروششون!
‫وقت خریده!
‫و حالا همه‌شون رفتن!
‫حالا دیگه هیج مانعی برای رفتن از شهر برام نیست.
‫چون که حالا من...
‫وقتشه دوباره تنهایی برم!
‫ولی قبل از رفتن...
‫بهتره یه سری وسایل با پولی که ‫مری مری-سان بهم داده بخرم.
‫و یه عالمه غذا جز قارچ بخورم.
‫و یه نامه برای نماینده کلاس بنویسم.
‫یه چیزی که عصبانیش نکنه.
‫راستش نگران اون بزن بهادرای احمقم.
‫حداقلش برمی‌گردم جنگل!
‫اگه به هر کالسکه‌ای هم حمله شده باشه، ‫من نگاه نمی‌کنم!
‫برگردیم به همون قارچای همیشگی.
‫و ماهیای رودخونه.
‫گابلینا و کوبالتم همینطور.
‫ممم، این جنگل منه.
‫بالاخره برگشتم جایی که تعلق دارم.
‫پسر، نمی‌تونم واسه خونه رفتن صبر کنم!
‫اورگ؟ عجیبه...
‫معمولا توی اعماق جنگلن...
‫هنوزم مثل آب خوردنه!
‫این خرتوپرتایی که از اون فروشنده‌ی مشکوک ‫گرفتم خیلی خوب کار می‌کنن.
‫با وجود این آیتمای ترکیب شده،
‫زندگی توی جنگل عین آب خوردنه.
‫ولی بازم یه چیزی مشکوکه...
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫رد خون؟
‫امکان نداره مال خرخونا باشه، نه؟ ‫اونا حرفه‌ای‌ان.
‫پس باید مال بزن بهادرا باشه. ‫از وقتی از هم جدا شدیم، ندیدمشون.
‫و چرا اون بزهکارا هنوز از جنگل نرفتن بیرون
‫خیلی خون ریخته...
‫اون بزن بهادرای احمق گفتن که ‫از دخترا از دست بزهکارا محافظت می‌کنن.
‫باهاشون رو در رو شدن؟
‫الحق که احمقن!
‫شما احمقا...
‫هنوز نفس می‌کشن!
‫وقتشه از هر معجون قارچی که درست کردم ‫استفاده کنم!
‫رو دست من نمیریدا!
‫پس به چه دردی می‌خورید ‫ اگه دووم نیارید؟
‫اوه، هاروکا... خوبی؟
‫بهتره نگران خودت باشی.
‫فکر کنم یکم ریدیم...
‫دخترا جاشون امنه؟
‫آره. تو شهر بهشون خوش می‌گذره.
‫به لطف شما.
‫آره؟
‫پس فکر کنم کمک حال کلاس شدیم، نه؟
‫آره. شماها بهترین بزن بهادرای هستید که گیرمون اومده.
‫آره؟ این یعنی اون...
‫آره. بزهکارا مرده‌ان. ‫همه چی خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫خرخونام جاشون امنه؟
‫اصلا خبر ندارم. فکر نکنم بهشون حمله شده باشه، ولی...
‫خیلی خب...
‫ولی سرسخته!
‫حتی نمی‌تونستیم باهاش مقابله کنیم.
‫همه‌ی سلاحایی که توی اون اتاق سفید ‫گیرمون اومده بود رو، دزید.
‫واقعا نابغه‌ی ریاضیه.
‫اصلا ممکنه همه‌ی اینارو از قبل ‫برنامه‌ریزی کرده بوده باشه.
‫ولی میدونیم نفر بعدی که دنبالشه، کیه.
‫کیه؟
‫نماینده‌ی کلاس.
‫اون تنها کسیه که مهارت سرقت رو داره، درسته؟
‫سرقت بهت اجازه میده که مهارت ‫یکی دیگه رو
‫با کشتنشون بدزدی.
‫یه مهارت منحصر به فرد و قویه.
‫ولی منو خرخونا احتمالا تنها کسایی هستیم ‫که میدونن اون مهارت رو داره.
‫شماهام فهمیدید؟
‫فقط چون هی می‌پرسید نماینده کجاست.
‫حتما این اطلاعات رو از یه جایی آورده.
‫ولی رد نماینده رو گم کرده.
‫واسه همینم مارو زد...
‫ولی از کشتنمون منصرف شد.
‫متوجه شد که احتمالا از نماینده درخواست ‫‌کمک می‌کنید، هاه؟
‫آره. پس فکر کردیم که برعکسشو ‫انجام بدیم و به جاش بیایم اینجا.
‫قراره رد خونمون رو دنبال کنه و بیاد اینجا.
‫اگه به کمک تو باهاش بجنگیم، می‌تونیم برنده شیم.
‫لازم نیست خودمو درگیر این قضیه کنم.
‫من فقط می‌خوام اینجا تو آرامش زندگیمو کنم.
‫فقط می‌خوام تنها باشم!
‫ولی...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی خب.
‫هاروکا!
‫ایولا!
‫پسر خوب!
‫بیاید بریم تو کارش!
‫من تنهایی مبارزه می‌کنم.
‫چی؟!
‫مام می‌تونیم باهاش بجنگیم!
‫تنهایی از پسش برنمیای!
‫داری شوخی می‌کنی دیگه نه، هاروکا؟
‫خیلی خب. هرجور تو بخوای.
‫می‌خوام اینجوری برداشت کنم که یه نقشه داری؟
‫آره. وظیفه‌ی شماهام اینه که برید به شهر ‫و بابت اینکه انقدر احمق بودید از نماینده عذرخواهی کنید.
‫بلــه؟!
‫یالا دیگه برید ببینم! کیش کیش!
‫هاروکا، بقیه‌شو می‌سپریم به خودت.
‫احتمالا بهتر بود دور و بر خودم نگهشون می‌داشتم...
‫ولی اگه همه‌مون شکست بخوریم...
‫...دیگه کسی برای مراقبت کردن از دخترا باقی نمی‌مونه.
‫مبارزه کردن با این یارو فقط کار خودم یکیه.
‫با این زمانی که واسم مونده بنظرم وقتشه یکم خودمو قوی کنم!
‫هاروکا-کـــون! هاروکا-کــــــون!
‫پیداش کردی؟
‫نه، هیچ خبری نیست.
‫اینجام همینطور.
‫من که مطمئنم برمیگرده.
‫تازه یه نامه هم که گذاشته، مگه نه؟
‫درسته...
‫پس دیگه همه‌چیز اوکیه!
‫تمام کاری که از دست ما برمیاد اینه که منتظر بمونیم و لول آپ کنیم.
‫دقیقا.
‫بقیه همه‌چیزو درباره‌ی مهارت‌های سلاحیش بهم گفتن.
‫مهارت‌های سلاحی فوق‌العاده قوین.
‫اما به محض اینکه شروع میشن حسابی گاردتو باز ‫نگه می‌دارن چون نمی‌تونی همینجوری کنسلشون کنی.
‫اگه بخوام شکستش بدم باید یه مهارت جدید پیدا کنم ‫که بتونه درست و حسابی از این نقطه ضعف استفاده کنه.
‫بوی خون از لونه‌شون کشیدتشون بیرون، آره؟
‫هیولاهایی به قدرتمندی اینا معمولا باید تو قسمتای داخلی‌تر جنگل باشن.
‫لولشون حسابی بالاست...
‫ولی همینه که هست!
‫بگیر که اومد!
‫اینو داشته باش!
‫بخورش!
‫هنوزم هیچ خبری از لول آپ شدن نیست. ‫کاش می‌تونستم با یه چیز قوی‌تر بجنگم...
‫حـ-حالا دیگه این مدل هیولاهام سر و کله‌شون اینجاها پیدا میشه؟
‫ولی عجب زمان‌بندی خوبی!
‫سریعه!
‫نمی‌خواد چماقشو بکوبه بهم؟
‫اگه اینو با قدرت ردا یکی نکرده بودم خیلی بد میشد.
‫اصلا شک ندارم. ‫این یارو مشخصا مهارت سلاح قوی‌ای داره.
‫به زور می‌تونم از زیر دستش فرار کنم.
‫اما اگه بخوام باهاش بجنگم کار تمومه!
‫عجب حریف خوبیه!
‫وقتشه یه چیز جدیدو امتحان کنم!
‫با استفاده از مهارت غلاف‌پیچی...
‫و قاطی کردن چندتا مهارت دیگه با هم...
‫میشه یه ضربه‌ی سریع و خوب به دست آورد!
‫جواب داد! دقیقا دنبال همین بودم!
‫حتی با داشتن بدترین مهارتا هم به محض اینکه چندتاشونو با هم قاطی کنی میشه یه چیز خوب از توش در آورد.
‫من تا الآنم همینجوری دووم آوردم!
‫این دیگه از کجا پیداش شد؟!
‫لول 50؟
‫من فقط لول 9ـم!
‫نمی‌تونم با یه حرکت این یارو رو ضربه فنی کنم!
‫چاره‌ای جز دوباره امتحان کردن تکنیک جدیدم ندارم...
‫که بیام همه‌ی مهارت‌های بدمو با هم قاطی کنم و به یه مهارت من-در-آوردی تبدیلشون کنم.
‫انگاری می‌تونم مهارتایی که از خودم ابداع می‌کنمو یاد بگیرم.
‫وقتشه همه‌چیزو رو این یه ضربه شرط‌بندی کنم!
‫باید به محض اینکه اراده کردم حرکتمو شروع کنم به سرعت برق و باد بهش ضربه بزنم!
‫قطعا یه ضربه‌ای بهش زدم...
‫اما هیچ تاثیری نداشت؟
‫زیادی سریعه!
‫این یکیم داره از مهارت اسلحه استفاده می‌کنه!
‫حتی نمی‌تونم واسه یه لحظه گاردمو پایین بیارم!
‫باید یه ورودی پیدا کنم!
‫خیلی خب، این یکی بهش یه خرده آسیب زد حداقل.
‫داره درمان میشه؟!
‫پس وقتشه یه مهارت من-در-آوردی دیگه رو کنم!
‫دروغ نگم اوضاع خیلی بده...
‫اما الآن وقت تسلیم شدن نیست.
‫یعنی میگم...
‫هنوز اندازه‌ی بچه ورزشکارا درب و داغون نشدم که!
‫خودشـــــــــــــــــه!
‫بالاخره! بالاخره لول آپ شدم!
‫لول 11. درست همونطور که می‌خواستم، مهارتای جدید به دست آوردم.
‫و بالاخره دستم اومد که مهارت «ارباب هیچی» چطوری کار می‌کنه.
‫شک دارم تو لولی باشم که به پاش برسم...
‫ولی مهارتی که می‌خواستمو به دست آوردم.
‫مهارت من-در-آوردیم جای ضعفی که از نداشتن مهارت اسلحه دارم رو پوشش میده
‫و باهاش می‌تونم بدون هیچ آمادگی قبلی، به محض اینکه اراده کنم حمله کنم.
‫من باید این کارو بکنم.
‫حتما اون مهارتای خارق‌العاده رو شکست میدم!
‫می‌دونستم سر و کله‌ت پیدا میشه.
‫تاناکا...
‫هی، تاناکا!
‫این مهارتت میذاره هرکاری که دوست داریم بکنیم، آره؟
‫آ-آره فکر کنم...
‫ایول، تاناکا!
‫دارم از خستگی می‌میرم.
‫بخاطر این حجم از لول آپ کردنه.
‫الآن دیگه قشنگ ماجراجوهای واقعی حساب میشیم!
‫نه ولی جدی جدی هنوز برنگشته؟ ‫الآن دو روز کامل گذشته.
‫من یه خرده نگرانشم...
‫حتی بدون اونم ما باید به لول آپ شدن ادامه بدیم!
‫ببینید. یکی اونجاست...
‫از قیافه‌شون خوشم نمیاد!
‫بچه‌ها آماده باشید!
‫عه! کاکیزاکی-کون!
‫جدنی؟
‫واقعا خودشونن!
‫خیلی وقت بود ندیده بودیمتون!
‫خدا رو شکر که حالتون خوبه!
‫چـ-چرا انقدر درب و داغونید؟
‫ماها حالمون خوبه.
‫اگه شما اینجایید پس یعنی هاروکا-کون هم...
‫اون همراهتون نیست؟
‫هاروکا الآن تو جنگل مشغول مبارزه کردنه.
‫تک و تنها.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چند وقتی میشه ها، تاناکا-کون.
‫به قسمت کوچیک من خوش اومدی.
‫ای لعنتی. منو باش که فکر می‌کردم اون ‫ بچه ورزشکارای لاجون قراره منو ببرن سمت خانوم نماینده.
‫عمرا فکرشو نمی‌کردم سر و کله‌شون تو این جای عجیب و غریب پیدا شه.
‫آره خب، بابت اون قضیه شرمنده.
‫گول خوردن توسط همچین آدمای کله فندقی‌ای یه خرده خجالت‌آوره.
‫بعد از اونهمه زحمتی که کشیدم تا خودمو ‫بین اون بزهکارای اسکل جا بدم و کنترلشون کنم.
‫پس از اول همه‌ی اینا رو برنامه‌ریزی کرده بودی؟
‫معلومه خب.
‫من کسی بودم که ازشون استفاده کردم تا اتحاد کلاسو از بین ببرم.
‫بقیه چطور؟ بجز بزهکارا و بچه ورزشکارا؟!
‫آخه اصلا جای سوال داره؟ معلومه که مردن.
‫دیگه تعریف کردن غصه‌ی حسن کرد شبستری بسه. ‫باید برم اون سمتی که مهارت سرقت هست.
‫اونقدر وقت برای حروم کردن ندارم که با بازنده‌ای که هیچی جز یه مشت مهارت آشغال گیرش نیومده وقت بگذرونم.
‫داری سعی می‌کنی چه کلکی سوار کنی؟
‫اون چوب دستی کثافتتو یه سمت دیگه نشونه بگیر.
‫بهت اجازه نمیدم.
‫چی؟ چرا اونوقت؟
‫این داستانا به منزوی بدبختی مثل تو چه ربطی داره؟
‫حتی منزویا هم آدمایی رو دارن که بخوان ازشون مراقب کنن!
‫آره؟ باشه پس...
‫الآن دیگه تو یکی واسه منم مرده حساب میشی!
‫#06 دوباره تنهایی