‫قصد داری چیکار کنی؟
‫اون اعصای کثیفت رو بگیر اون طرف.
‫نمی‌ذارم.
‫چی؟ چرا؟
‫آخه گوشه‌گیری مثل تو رو چه به این کارا؟
‫حتی گوشه‌گیرام آدمایی رو دارن که بخوان ازشون محافظت کنن
‫عه؟ خیلی خب...
‫پس توام رو دست من میمیری!
‫دیدم تمام مهارتای باقی مونده تو ‫اون اتاق سفید، آشغال به تمام معنی بودن.
‫فکر می‌کنی می‌تونی با اون مهارتای آشغالی ‫از پس این بربیای؟
‫«تداخل» فعال شو.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫توی جنگل داره می‌جنگه؟ تنهایی؟
‫هاروکا-کون!
‫وایسا!
‫هاروکا از پسش برمیاد.
‫هاروکا-کون...
‫به سختی می‌تونم تکون بخورم!
‫پس این قدرت «تداخل»ـه؟
‫تحت تاثیر قرار گرفتم که تونستی جاخالی بدی.
‫این یکیو بگیر که اومد!
‫فکر می‌کردم ضعیف باشی.
‫ولی اونقدام بد نیستی، هاروکا-کون.
‫ممنون...
‫قبل از این که بکشمت بذار ازت بپرسم... ‫دقیقا از کِی بهم شک کردی؟
‫از اولشم فکر می‌کردم یه چیزی درست نیست.
‫یه منزوی و مخ ریاضی مثل تو با ‫اون دردسر سازا هم‌تیمی بشه؟
‫دوزایم افتاد که یه دلیلی پشتشه.
‫عـــه؟ هوش و حواس جمعی داریا.
‫انگار فقط خوره‌ی کتاب نیستی.
‫پس بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫از کِیه این نقشه رو تو سرت داری؟
‫از اولِ اولش!
‫حداقل از زمانی که فهمیدم «سرقت» دست من نیست.
‫به محض این که مهارت «تداخل» رو گرفتم
‫همه چیزو برنامه ریزی کردم.
‫می‌دونستم اگه درست و حسابی ‫از اون بزهکارا استفاده کنم
‫کارم راه میفته.
‫لعنتی!
‫همه چیز اینجا تموم میشه.
‫واقعا ناامید کننده بود.
‫چه کوفتی...؟
‫جادوم داره....جذب میشه؟!
‫مطمئن نبودم که کار کنه ولی خب انگاری جواب داد
‫مدیون اون دارواشی‌ام که میکس کردم.
‫اگه توانایی مخفیش رو یاد نگرفته بودم ‫نمی‌تونستم انجامش بدم.
‫حالا...نوبت منه!
‫حالا که از قدرت سلاحاش استفاده نمی‌کنه، وقتشه!
‫حالا که گاردش رو زمین گذاشته!
‫وقتشه که بهش حمله کنم!
‫خیلی بد شد که. این تنها شانست بود؟
‫می‌تونم با این که حمله‌های جادوییم ‫کار نکنن، کنار بیام.
‫اون فقط یه حرکت نمایشی بود...
‫خیلی ببخشید! داشتم تصمیم می‌گرفتم ‫که با کدوم سلاحم بزنم بترکونمت.
‫با شمشیر؟
‫یا با نیزه؟
‫چیو انتخاب کنم، کدومو جواب کنم؟
‫یا...شایدم از همه‌شون استفاده کنم ‫تا تیکه تیکه‌ات کنم. نظرت چیه؟
‫با این شروع می‌کنم!
‫داری باهام شوخی می‌کنی؟
‫بعدی!
‫روشای زیادی واسه حمله کردن داره.
‫این یکی رو بگیر!
‫نمی‌تونم همه‌شونو تحمل کنم!
‫اینجام.
‫نظرت راجع‌به این یکی چیه؟
‫هنوز تموم نشده!
‫چی؟!
‫خب؟ هنوز فکر نمی‌کنی شکست خوردی؟
‫خیلی بده...
‫برای این که بتونم نقطه ضعف حمله‌هاشو ‫پیدا کنم زیادی از تکنیکای مختلف استفاده می‌کنه.
‫اگه می‌تونه از این همه مهارت استفاده کنه...
‫پس فکر کنم با «کپی» مهارت همه بچه‌های کلاس رو کپی کردی؟
‫واو! شوکه شدم که خبر داری.
‫بزن بهادرام همینو گفتن.
‫تو دنبال «سرقت» نماینده‌ی کلاسی، آره؟
‫می‌خوای اول ازش «کپی» کنی بعدشم ‫خود اصل مهارت رو باهاش بدزدی.
‫کاملا درسته.
‫بعدش ازش استفاده می‌کنم تا ‫بقیه‌ی مهارتای اصلی رو بدزدم.
‫اون وقت من قوی‌ترین میشم.
‫اینطوری اون بدترین کرکتر قوی میشه که ‫مهارت کسایی که شکست داده رو، کپی می‌کنه.
‫نمی‌ذارم تو جلوم رو بگیری!
‫هرچقد بیشتر صبر کنم، مهارتایی که ازشون ‫استفاده می‌کنه خطرناک‌تر میشه!
‫ولی حتی اگه من حمله کنم...
‫می‌تونه از وهم برای جاخالی دادن استفاده کنه.
‫واقعا هیچ کاری نمی‌تونم بکنم؟
‫دیگه وقتشه تسلیم شی.
‫اسکلت کردم!
‫خیلی خب تاناکا-کون...
‫از یه مهارت فقط می‌تونی سه بار استفاده کنی، ها؟
‫چی؟
‫خب پس! آره در نظر می‌گیرمش!
‫چرا دیگه نمی‌تونم ضربه بزنم؟ مسخره‌ست!
‫این طوری نیست که برنامه ریزی کرده بودم!
‫فکر کنم فهمیدم نقطه ضعف «کپی» چیه..
‫نگو که...!
‫مجبورت کردم هی بهم حمله کنی ‫تا بفهمم چطوری شکستت بدم.
‫همینطوری بود که فهمیدم از هر مهارت دوبار استفاده کردی.
‫از این که مهارتای کپی‌ـش تموم شه، می‌ترسه!
‫چـ-چرا تو نفله‌ی جقله....!
‫اگه بتونم همینطوری جاخالی بدم، ‫می‌تونم ببرمش.
‫خب حلا گیرم که اینا رو هم فهمیدی، که چی؟
‫من یه گنجینه‌ی زنده از مهارتای سلاحم!
‫گوش کن، تاناکا-کون.
‫دیگه به اون سرعتتم عادت کردم.
‫مهم نیست که چه "گنجی" داری.
‫هنوزم دور، دورِ منه!
‫بالاخره فرصتش نصیبم شده!
‫نمی‌ذارم به همین راحتی از دستم در بره!
‫همین الانشم از تمام مهارت «وهم»ـت استفاده کردی!
‫هنوزم انقد توان براش مونده؟
‫فکر کنم واقعا هم قوی‌ترینه. ‫به همین سادگیا شکست نمی‌خوره، ها..؟
‫چرا...؟
‫چرا من دارم از آدمی مثل تو کتک می‌خورم؟!
‫چطوری همچین چیزی ممکنه؟!
‫ولی هنوزم یه حقه تو آستینم دارم.
‫حقه؟
‫الآن می‌خواد چه کلکی سوار کنه؟
‫آماده شو بهترین مهارتی که تو زندگیت نمی‌تونی حتی خوابشو ببینی ‫رو با جفت چشمای خودت ببینی!
‫چی؟ این مهارت چه فرقی با بقیه داره؟
‫راست!
‫چپ!
‫بعدیش...
‫از بالاست؟!
‫این دیگه آخرشـــــــــه!
‫پس این حقه‌شه؟ ولی خیلی ضعیف...
‫الآن مسیرش منحرف شد؟
‫حرکت بعدیش باید همین باشه!
‫دیگه همه‌چیز تمومه.
‫«مرگ»!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بالاخره مردی؟
‫حسابی مجبورم کردی هر مهارتی داشتمو استفاده کنما.
‫می‌خواستم بیشتر اون مهارتا رو واسه بعدا نگه دارم!
‫حالا نه که خیلیم مهم باشه. ‫به محض اینکه بتونم «سرقت»ـو به دست بیارم می‌تونم هر مهارتی می‌خوامو بگیرم!
‫تا بعد، هاروکا-کون.
‫تا ابد شب بخیر.
‫هی.
‫فکر کردی می‌تونی همینجوری پاتو بذاری رو کله یکی و بعد بری پی زندگیت؟
‫چـ-چجوری هنوز زنده‌ای؟!
‫تکنیک «مرگ» باید رو همه‌ی اونایی که لول 11ـن جواب بده!
‫اونجوری که حساب کتاب کردم باید نتیجه‌ی 100 درصدی داشته باشه!
‫آره ولی خب من با خودم «سلامت جسمانی» دارم واسه همینم این چیزا خوب روم جواب نمیده.
‫«مرگ» بیشتر واسم مثل دیباف حساب میشه.
‫به گمونم اینکه الآن سر و مر و گنده جلوت وایستادم ‫معنیش اینه که رنج موفقیتت کم شده؟
‫تازه بماند که استت «شانس»ـم الآن سر به فلک کشیده.
‫درست بعد از اینکه رسیدم اینجا همه‌چیزو به شانس و اقبال سپردم.
‫الآنم انگاری اون یه ذره شانسی که داشتم، فرصت کوچیکی که «مرگ» می‌تونست واقعا باعث مردنم بشه رو ازش گرفت.
‫ولی چون تکنیک جواب داد افتادی زمین!
‫نه بابا، فقط با خودم فکر کردم باید یه خرده ادای مرده‌ها رو در بیارم، نه؟
‫هرچی نباشه واقعا داشتی از جون و دل مایه می‌ذاشتی.
‫ولی فکرشو نمی‌کردم یهو پاتو بذاری رو کله‌م.
‫احمقانه‌ست...
‫چطوری هنوز می‌تونی حرکت کنی؟ ‫چطور میتونی بازم حمله کنی؟
‫از همون اول از «تداخل» استفاده کردم که حرکاتتو محدود کنم!
‫بخاطر یکی از این مهارتای احمقانه‌ایه که دارم. ‫می‌فهمی چی میگم؟
‫آره یعنی اینکه تو یه احمق بی‌خاصیتی! ‫حسابی بهت میاد!
‫درسته. البته «احمق» می‌تونه معنی «عروسک» هم داشته باشه.
‫داره به مهارتاشون اشاره می‌کنه :D
‫ها؟
‫منم دقیقا واسه همچین موقعیتایی...
‫یه عالمه از مهارتای احمقانه‌مو جوری تمرین دادم ‫که بتونم خودمو از بیرون کنترل کنم.
‫پس یعنی حتی با وجود «تداخل» بازم...
‫احمق!
‫به هرحال من تمام مدت می‌تونستم خودمو عقب بکشم.
‫این مهارتا واسه تو به درد نخور بنظر می‌رسن؟
‫انگاری این مهارتای بیخودی که حتی یه نیگ نگاهم بهشون ننداختی ‫زیادم مزخرف نبودن، ها؟
‫همه‌ی این کارا فقط با یه مشت مهارت که هیچکس برشون نداشته؟
‫من همچین چیزی رو تحمل نمی‌کنم!
‫بازم داری مهارتاتو هدر می‌دیا.
‫خــــــفـــــــــــه شــــــــــــــــــــــو!
‫گرفتمش!
‫جدی متوجه نمی‌شی که این کارا بی فایده‌ست؟
‫دیگه تمومه.
‫نه... من همه‌چیزو درست حسابی محاسبه کرده بودم!
‫«محاسبه»؟
‫همیشه همه‌چیز اینطوری کار می‌کنه! ‫ یک به اضافه‌ی یک همیشه میشه دو!
‫پس چرا؟!
‫یک به علاوه‌ی یک؟ البته که میشه دو.
‫ولی فقط تو دنیای ما. این قوانین مال اونجان.
‫هیچ شکی هم توش نیست.
‫ولی اینجا اینجوری کار نمی‌کنه.
‫چی؟!
‫جدی جدی فکر کردی تو دنیای فانتزی‌ای مثل اینجا که همه‌چیز حول شمشیر و جادو می‌چرخه دو دوتا چهارتا کردن جواب میده؟
‫اینجا یک به علاوه‌ی یک حداقلش دو عه.
‫تو این دنیا هیچ قانونی وجود نداره که تعیین کنه اعداد چجوری کار می‌کنن.
‫ولی...!
‫هر روز خدا مزخرف بود.
‫کلاسای درسی واسه نسبت به هوشی که من داشتم زیادی ساده بودن.
‫اون هم‌کلاسیای احمقم.
‫تو مدرسه قشنگ زندگی و وقتتو حروم می‌کردی.
‫من همیشه آرزوی روزی رو می‌کردم که همه‌ی اینا تموم شه.
‫و بعد اون اتفاق افتاد.
‫وقتی غیرقابل تصورترین اتفاق دنیا رو با چشمای خودم دیدم...
‫...بالاخره یکم احساس هیجان کردم.
‫و به محض اینکه تابلوی مهارتا رو دیدم
‫یه راست می‌دونستم چی می‌خوام.
‫اگه درست ازش استفاده می‌کردم بالاخره می‌تونستم از این بی حوصلگی نجات پیدا کنم.
‫بعد با حساب و کتاب کردن تونستم هیجان‌انگیزترین ‫راهی که باهاش می‌تونستم تو این دنیا از پس هرچیزی بر بیام رو پیدا کنم.
‫حتی اگه نتیجه‌ی محاسباتم به این معنی بود ‫که باید جون هم‌کلاسیامو می‌گرفتم...
‫اگه همه‌شونو می‌کشتم و می‌تونستم همه‌ی مهارتاشونو به دست بیارم...
‫حسابی قوی می‌شدم!
‫شکست‌ناپذیر!
‫خارق‌العاده!
‫پس چرا؟!
‫چرا اون بچه‌ای که بدترین مهارتا رو داره...
‫...باید بیاد و سد راهم بشـــــــــه؟!
‫نبرد طولانی‌ای بود ولی دیگه باید همه‌ی حرکتاشو رو کرده باشه!
‫از پسش بر میام!
‫می‌تونه وسایلو از راه دور هم کنترل کنه؟
‫لعنتی، هنوزم مهارتایی داره که رو نکرده؟
‫انگاری پیروزی هنوزم تو مشت خودمه!
‫دیدی؟ یک به علاوه‌ی یک همیشه میشه دو!
‫من 100 درصد برنده میشم!
‫تو زیادی به خودت مغروری.
‫شاید واسه خودت حساب کتاباتو کرده باشی
‫ولی این تمام کاریه که انجام دادی.
‫بخاطر مهارتایی که داشتی حسابی تنبلی کردی و هیچوقت هیچ تلاشی واسه بهتر شدن نکردی.
‫همه تلاش خودشونو کردن.
‫همه جز تو.
‫عـ-عقب وایسا! نزدیکم نیا!
‫عقب وایســـــــــــــــا!
‫مهارت من-در-آوردی!
‫خدانگهدار، تاناکا-کون.
‫حتی بدترین مهارتا هم فواید خودشونو دارن.
‫ممکنه من بهترین مهارتا رو نداشته باشم...
‫اما ابتکار و خلاقیت دارم!
‫حسابی نزدیک بودا.
‫یه حرکت به بالا و اونوقت من اونی بودم که مرده.
‫لعنتی، به محض اینکه دیگه از مهارتم استفاده نکردم ‫دردم یه عالمه بیشتر شد...
‫تازه مهارت من-در-آوردیمم کل جادومو استفاده کرد...
‫نماینده...
‫بچه‌ها...
‫متاسفم...
‫فکر کنم اینجا دیگه جدی ته خطه...
‫هاروکا-کون!
‫آخه شما بچه خرخونا... اینهمه وقت کجا بودین؟
‫یه گوشه نشستن و منتظر بودن کاری از پیش نمی‌برد ‫واسه همینم اومدیم بیرون که پیدا کنیم!
‫حالا نوبت ماست که نجاتت بدیم!
‫شما بچه‌ها...
‫بیا، اینو بخور!
‫می‌تونی راه بری؟ عجله‌ای نیست.
‫آره...
‫نه ولی جدی، شماها واسه چی اومدید اینجا؟
‫خب، می‌دونی...
‫وقتی ما از یه دانجنی برگشتیم به شهر، همه داشتن درباره‌ی ‫این حرف می‌زدن که تو تنهایی رفتی یکی رو شکست بدی.
‫مام که نمی‌تونستیم عین ماست همونجا وایسیم و هیچ کاری نکنیم.
‫پس اومدیم سمت جنگل.
‫جدی؟
‫هوم؟
‫هاروکا-کون!
‫نماینده...
‫هی!
‫خوش برگشتی!
‫انقدر ما رو نگران نکن!
‫وقتی منتظر بودیم یه خرده ماهی پختم!
‫مستقیم برگشتن به آغوش این جمعیت واسه یه آدم منزوی یه خرده سخته!
‫هاروکا!
‫خیلی خب، دیگه بیاید برگردیم به خوابگاه.
‫حموم آماده‌ست! من پشتتو کیسه می‌کشم!
‫ها؟ نه! وایســـید!
‫خیلی متاسفیم!
‫ها؟
‫بخاطر اینکه باعث شدیم از گروه برید در حالی که ‫شما تنها دلیلی بودید که تونستیم زنده بمونیم.
‫و...
‫ممنون...
‫قابلی نداشت.
‫نماینده رو سالم نگه داشتم و الآنم که دیگه بقیه دور هم جمع شدن.
‫این باید آخرین خواسته‌شون ازم بوده باشه.
‫وقتشه که برگردم به زندگی تنهایی خودم.
‫اونوقت جناب عالی تو یه همچین موقعیتی کجا داری میری واسه خودت؟
‫عه! نماینده!
‫یه حرفی نیست که وقتی اینطوری برمیگردی باید بهمون بگی؟
‫درسته... هی! من برگشتم! یا یه چیزی تو همین...؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پس چرا...؟ چرا دوباره داری میری؟
‫چی؟ نـ-نماینده؟ هـ-ها...
‫من حسابی نگران بودم!
‫هاروکا-کون، اگه کشته می‌شدی چی؟
‫اگه برنمیگشتی من باید چیکار می‌کردم؟
‫شرمنده نماینده... بازم باعث گریه‌ات شدم؟
‫این دفعه گریه نمی‌کنم.
‫حالا که برگشتی چرا باید گریه کنم که؟
‫ولی بازم!
‫کلی حرفا هست که باید بشنوی! ‫اونم از طرف همه‌مون!
‫خب دیگه بیاید برگردیم!
‫هاروکا-کون تحویل شما!
‫چشم ازش برندارید!
‫آماده شو که قفل و زنجیر شی.
‫خوش برگشتی، هاروکا-کون.
‫07# هاروکا و مرد شنل پوش