..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اصلاً از این سیستم خوشم نمیاد.
‫اینکه وقتی تاریخ روز با شماره دانش‌آموزی‌مون ‫یکی می‌شه مجبورمون می‌کنن نظافت کنیم
‫باعث نمی‌شه که دانش‌آموزای شماره ‫۳۰ به بعد قسر در برن؟
‫یـ-یاکیشیو-سان؟
‫سلام، نوکومیزو.
‫باید درمورد یه چیزی باهات صحبت کنم.
‫معمولاً، اینجور چیزا حاکی از چرخ گردون ‫اتفاقات خیلی تحریک‌کننده‌ان.
‫ولی از لحاظ رام-کامی، ‫داستان من و یاکیشیو اونقدری پیش نرفته
‫که باعث یه اتفاق در انبار باشگاه بشه.
‫می‌گم، اون چیز چی شد؟
‫عه؟ منظورت از «اون چیز» چیه؟
‫می‌دونی دیگه.
‫میتسکی گفت می‌خواست از باشگاه ‫ادبیات کتاب قرض بگیره. این کارو کرد؟
‫آها، اون «چیز.»
‫ا-اگه ایرادی نداره، من بدم نمیاد که ‫کتابا رو خودم ببرم براش.
‫عا، پس این چطوره:
‫چطوره یه روز که از باشگاهت مرخصی ‫اونو بیاری تا انتخاب کنه؟
‫باشگاهم؟ چرا؟
‫چیزه، چون شاید اون‌موقع دیگه ‫برای بازدید از باشگاه ادبیات مشکلی نداشته باشی.
‫به‌عنوان یه ناظر یا همچین چیزی.
‫یه ناظر؟ من؟
‫آره. آخه، اون‌وقت می‌تونین با هم بیایین باشگاه.
‫هردوتون با هم.
‫گرفتم! نوکومیزو، خیلی باهوشیا!
‫تو پسر بدی نیستیا. ‫کاملاً اشتباه می‌کردم درموردت.
‫فکر کنم کل کلاس درموردم کاملاً اشتباه می‌کنن.
‫عه. ‫چی شده؟
‫مثل اینکه...
‫انگار در از بیرون قفل شده.
‫عــه؟!
‫آهای! ‫یه نفر کمک کنه!
‫ما هنوز اینجاییم!
‫هی!
‫هواشناسی گفته بود امروز قراره ‫دمای هوا به ۳۵ درجه برسه.
‫این اولین گرم‌ترین روز تابستونه.
‫وای. حتماً سوخت و ساز بدنش خیلی سریعه.
‫هی، یاکیشیو-سان، خوبی؟
‫خوبم. من بیشتر عین یه ایمپالام تا یه آهوی تامسون.
‫عه؟ تو یه ایمپالایی؟
‫آخه، چهار پایی دویدن خیلی سریع‌تره.
‫چیزی که دارم می‌گم اینکه، کفتارهای خال‌دار ‫دوست دارن بهشون آب پاشیده بشه!
‫اصلاً خوب به‌نظر نمیاد!
‫یاکیشیو-سان، بیا! یه اسپری خنک‌کننده!
‫اووه، نوک-کون، عالیه!
‫حالا من «نوک-کونم»؟
‫همه‌جام اسپریش کن.
‫عه، عه! یه لحظه وایسا!
‫زود باش.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم روزی برسه ‫که یه دختر التماسم بکنه!
‫خنک‌کننده ‫فوری ‫خنک‌کننده
‫فوری ‫حالا جلوم رو بکن.
‫زود باش.
‫خنک‌کننده ‫فوری
‫اسپری!
‫با این اوضاع، حس می‌کنم انگار...
‫اگه برم توی یه حس و حال عجیب ‫نمی‌تونی سرزنشم کنی. تقصیر من نیست!
‫وایسا، وایسا، وایسا! درش نیار!
‫نوک-کون، چی شده؟ ‫فقط ما دخترها اینجاییم که.
‫کامل عقلشو از دست داده!
‫این بطری هنوز یه چیزی توشه.
‫وایسا! ا-اونو نمی‌تونی بخوری!
‫هی، نوک-کون، چیکار می‌کنی؟
‫یا-یا-یاکیشیو-سان! تاپت! تاپت!
‫وای! یه چیزی داره لمسم می‌کنه! ‫یه چیزی داره لمسم می‌کنه!
‫اوی! کسی اونجاست؟
‫بله! زود باش درو باز کن لطفاً!
‫بلاخره نجات یافتم.
‫وقتی کارتون تموم شد میام.
‫نبندش!
‫اوه. خیلی خوشمزه‌ست.
‫گرمازدگی خیلی ترسناکه. در بدترین شرایط، ‫ممکنه تو رو معلول کنه یا حتی بکشه.
‫شماها کلاسو فراموش کنین. ‫همینجا در اتاق پرستار استراحت کنید.
‫و تو، آقا. به معلمت خبر می‌دم. ‫اسمت و شماره کلاست؟
‫من توی کلاستونم، سنسه. نوکومیزو هستم.
‫عا؟ جدی؟
‫خب، هرچی.
‫خب، کونوکی-چان. ‫بقیه‌شو می‌سپرم به تو.
‫کونوکی-سنسه، شما و آماناتسو-سنسه ‫دوستای صمیمی هستین؟
‫هستیم.
‫قبلاً اینجا همکلاسی بودیم و با هم ‫کلی در اتاق پرستار وقت می‌گذروندیم.
‫لکه‌های روی سقف از اون موقع ‫تا الان اصلاً تغییری نکردن.
‫غافلگیر شدم که همچین چیزی یادتون مونده.
‫خب، وقتی دراز بکشی...
‫منظورم اینه که، وقتی لم بدی، ‫سقف درست مقابل چشمته.
‫این خانم یجورایی خله.
‫یه ملاقات‌کننده داری.
‫نوکومیزو-کون، خوبی؟
‫آره. مرسی.
‫ناهار بنتوت رو آوردم. می‌خوای بخوری؟
‫اوه اوه. من مزاحمم؟
‫من یکم می‌رم بیرون، پس می‌تونین از اتاق استفاده کنین.
‫می‌تونین از داخل قفلش کنین. ‫خوش بگذره.
‫اول آماناتسو-سنسه، حالا اون. ‫اصلاً چطوری معلم شدن؟
‫ام‌رایس؟
‫آره. خیلی به این یکی افتخار می‌کنم. ‫تونستم خوب پشت و روش کنم و غلتش بدم.
‫خب، دست‌ها جفت. ‫ممنون بابت غذا.
‫اوه، آره. ممنون بابت غذا.
‫خیلی خوبه، نه؟ ‫خب این چقدر برات می‌ارزه، قربان؟
‫هومم... بیا بگیم ۴۰۰ ین.
‫بدک نیست. ولی می‌خوام به اون ‫دیوار ۴۰۰ ینی نزدیک بشم،
‫و با این خردش کنم!
‫که اینطور. استراتژیت اینه که سوپ اضافه کنی ‫که بهای ارزیابی شده‌اش رو ببری بالا.
‫چی دقیقاً باعث شده فکر کنی...
‫این سوپه؟
‫این سس سفیده!
‫شخصاً، کچاپ رو ترجیح می‌دم، ‫ولی تلاش اضافه باعث دلچسپی یه چیز می‌شه!
‫این چیه؟ به به!
‫باقی‌مونده یه کادوی یه روز تعطیل. ‫سس سفید رسمی هتل امپراطوریه!
‫خب؟ واسه این چاشنی چقدر پول می‌دی؟ ‫واسه طعم هتل امپراطوری!
‫پنج... ‫۶۰۰ ین.
‫مانده ‫۶۰۰ ین! خیلی متشکرم!
‫انگار شما دارین خوش می‌گذرونین.
‫اوه، لمون-چان! صبح بخیر. ‫حالت بهتر شد؟
‫خیلی، خیلی بهتر.
‫ولی من یادم نمیاد آخرش چی شد. ‫آخرش چی شدیم؟
‫عه؟ ام، نه، چیزه...
‫آ-آماناتسو-سنسه نجاتمون داد.
‫که اینطور.
‫پس گمونم آماناتسو-سنسه هم لباسامو عوض کرد.
‫درسته! آماناتسو-سنسه لباساتو عوض کرد.
‫و من هیچی ندیدم. هیچی.
‫بهتره ندیده باشی. کدوم منحرفی ‫لباس عوض کردن یه دخترو نگاه می‌کنه؟
‫نوکومیزو-کون، چه کار چندشی.
‫اینو نگو. ‫وگرنه نمی‌تونم دیگه روزی رو سپری کنم.
‫ولی بگذریم، اون چیه؟ خوشمزه به‌نظر میاد.
‫نه؟ خودم درستش کردم.
‫بیا. «آآآ.»
‫چرا از بشقاب من بهش غذا می‌ده؟
‫وای، به به! این چه سسیه؟ فوق‌العاده‌ست!
‫مال هتل امپراطوریه! ‫اون... ناهار منه‌ها.
‫هتل امپراطوری؟!
‫چی شده، نوک-کون؟
‫آها. گمونم اون یه بوس غیرمستقیم حساب می‌شه.
‫اینقدر ذهن کثیف نداشته باش، پسر. ‫توی مدرسه‌ هستیا.
‫فکر کثیفی نمی‌کردم!
‫عه؟ پس چرا سرخ شدی؟
‫نـ-نشدم!
‫ببخشید. لمون اینجاست؟
‫مـ-میتسکی!
‫حالت بهتره؟ بیا. ‫یه هدیه برای خوب شدنت آوردم.
‫برای من آوردی؟
‫ولی انگار خوبی، شاید نیازش نداشته باشی.
‫دارم! خیلی حالم بد بود، ‫و نمی‌تونستم اصلاً هیچی بخورم!
‫آره، همینطور به‌نظر میاد.
‫حتی اگه روی لپت هم باشه نمی‌تونی بخوریش.
‫عا، ممنون.
‫میتسکی-سان!
‫چیهایا. چی شده؟
‫داشتم فکر می‌کردم بعد کلاس برم اتاق مطالعه. ‫می‌خوای با هم بریم؟
‫اه، شرمنده. امروز باید زود برم خونه. ‫فردا توی کلاس کنکور می‌بینمت.
‫چشم. پس امشب باهات تماس می‌گیرم.
‫عجبا. گفتم فردا می‌بینمت.
‫خب بهتره برگردم کلاس. ‫لمون، به خودت فشار نیاریا.
‫بـ-باش. ممنون.
‫آثار کامل ‫ آبه کوبو ‫آثار کامل ‫آبه کوبو
‫چیزه، تسوکینوکی-سنپای؟
‫هوم؟
‫اشکال نداره چندتا از اینا رو ‫واسه یکی از دوستام قرض بگیرم؟
‫آره، مشکلی ندارم. ‫با این لطف‌ها خودشیرینیشو کن،
‫و وقتی دیگه گیر افتاد، جذبش کن باشگاه.
‫اوهوم...
‫خب، من باید برم.
‫شینتارو مرتب برنامه وظایف رو ‫فراموش می‌کنه و باید بعد کلاسا بمونه.
‫باید برم به دادش برسم.
‫آه. به دازای یا میشیما دست نزنیا، باشه؟
‫شینتارو؟ هوم. حتماً دوست‌پسرشه.
‫عه؟ چیه؟
‫د-د-دوست‌پسرش نیست.
‫فـ-فقط د-دوست دوران کودکیشه.
‫و-و اینکه اون ترتیبشو اشتباه گفت.
‫یاداشت ‫اول میشیما! میشیما، دازای ترتیب درسته! ‫کی به این اهمیت می‌ده؟
‫تاماکی شینتارو ‫می‌بینمت ‫خوش برگشتی ‫هروقت قصد داشتی خودشیرینیشو کنی خبرم کن.
‫فکر کنم دیگه برای بازی در نقش ‫دانش‌آموز دبیرستانی معمولی خوب باشم.
‫عه؟ کاجو؟ چرا اینجایی؟
‫اونی-ساما، هنوز در مدرسه دوستی پیدا نکردی؟
‫عه؟ نه، هنوز نه.
‫نگرانتم.
‫مردم اجازه ندارن که بعد دوران راهنمایی ‫هیچ دوستی نداشته باشن.
‫که یعنی منم اجازه ندارم؟
‫مثلاً، به‌جز معلما، امروز با چند نفر حرف می‌زنی؟
‫ام... پنج نفر، فکر کنم؟
‫پنج نفر؟
‫از اینکه اینقدر بهت پیله کردم که ‫مجبور شدی بهم دروغ بگی، احساس بدی دارم.
‫اونی-ساما، دوستی نداشتن اصلاً ‫چیزی نیست که ازش خجالت بکشی.
‫ولی اجازه‌اش داده نشده، آره؟
‫نوک-کون، صبح بخیر!
‫عـ-عی، صـ-صبح بخیر.
‫ببین، بلاخره یادم اومد دیروز توی انبار چی شد.
‫پس امروز، بعد مدرسه—
‫عا! یا-یادت اومد چی شد؟
‫نه! ندیدم! اصلا چیزی ندیدم!
‫چی می‌گی؟ داریم درمورد اینکه امروز من ‫با میتسکی بریم باشگاه ادبیات، حرف می‌زنیما.
‫عه؟
‫مگه نگفتی باید با هم بیاییم؟ ‫گرما مغز تو رو هم پخته؟
‫آها، درسته. هوم، کاملا درسته.
‫هوم، هوم. گرفتم.
‫خب، بعد مدرسه می‌بینمت.
‫لمون-چان داره تلاششو می‌کنه.
‫مانده
‫شاید منم باید برای نظاره بیام، ‫تا بتونم هواشو داشته باشم.
‫عه، ولی باشگاه ادبیات؟ ‫خوشت میاد؟
‫هه. من خیلی از گل و این چیزا خوشم میاد.
‫اون باشگاه باغبانیه.
‫هوم؟
‫عا، بله.
‫من تاماکی شینتارو، سرگروه باشگاهم.
‫پس شینتارو سرگروه بود؟ ‫خیلی خوشبختم.
‫اوه، این همون آبه کوبو دوسته؟
‫عا، راستش، نه.
‫خوشبختم. اسم من یانامیه، ‫نه آبه. من برای بازدید اومدم.
‫جدی؟ خوشحالم که کلی آدم ‫به باشگاه ادبیات علاقمند شدن.
‫خیلی وقت پیش، سعی کردم با پارچه پشمی چیزی ببافم.
‫همون که با سوزن فرو می‌کنی به یه گلوله مو.
‫اون باشگاه بافندگیه.
‫عضو جدید باشگاه!
‫عه؟
‫من دیگه کم کم باید برم در جلسه سرگروه‌ها حاضر بشم.
‫عا، چیزه، سرگروه؟
‫ا-اون کتاب علمی-تخیلی که قرض گرفتم خیلی خوب بود.
‫اصلاً نمی‌دونستم، ولی—
‫جدی؟
‫هیها، می‌دونستم سلیقه خوبی داری، کوماری-چان.
‫هی تو.
‫کوماری-چان، اگه خوشت نمیاد، ‫خودم بهش می‌گم.
‫مـ-من...
‫سرم... ا-اصلا... بدش نمیاد.
‫واقعاً نازی، کوماری-چان.
‫باید از اون یاد بگیری، کوتو.
‫ببند.
‫خب فعلا.
‫سـ-سرگروه... بهم... بهم گفت نا-ناز.
‫شما دوتا خیلی با هم جورید.
‫خب دوستان بچگی‌ایم دیگه. ‫یجورایی گیر همدیگه افتادیم.
‫دوستان بچگی؟
‫این یعنی...
‫خونه‌خراب‌کن.
‫و-وایسا، یانامی-سان. ‫بیا اینجا از اونجور حرفا نزنیم.
‫ام— ‫ببخشید.
‫لمون، رفتار خوبی داشتی باشیا. ‫آیانو. به موقع اومدی.
‫چه کالکشن جذابیه. ‫کدومو قرض بگیرم؟
‫هرچی دوست داری بردار.
‫ولی اگه تصمیم بگیری به باشگاهمون ملحق بشی، آزادی ‫هرچی که می‌خوای قرص بگیری. علاقمندی؟
‫علاقمندم، ولی گرفتار کلاس کنکورم.
‫اوه، مشکلی نیست. می‌تونی هروقت که دلت خواست ‫بیای و کتاب امانت بگیری.
‫شاید دوست‌دختر خوشگلت دلش بخواد ملحق بشه؟
‫عه؟ عه؟ من؟
‫منظورت از «دوست‌دختر» من‌ام؟
‫عه، چه چیزا! ولی من توی باشگاه دو میدانی‌ام، ‫پس شاید کار سختی باشه.
‫تچ، تچ، تچ. کاملا پذیرای اعضای دو باشگاهه هستیم.
‫آخه، تمام اعضامون در باشگاه‌های دیگه هم هستن.
‫جدی؟ من توی باشگاه دیگه‌ای هم هستم؟
‫اگه می‌خوای تمرین دو رو بپیچونی ‫می‌تونی بیای اینجا قایم بشی.
‫نه؟ خوب نمی‌شه که وقت بیشتری برای ‫گذروندن با دوست‌دخترت داشته باشی؟
‫عه؟ میتسکی، تو خوشت میاد؟
‫این برای لمون منصفانه نیست. ‫ما توی رابطه نیستیم که.
‫عه؟ جدی؟
‫اون همیشه خیلی بین پسرها پرطرفداره. ‫من هیچ شانسی ندارم.
‫خب، ممنون بابت قرض دادن—
‫اینطور نیست!
‫من دوست‌پسری ندارم، و چون پرطرفدارم ‫معنیش این نیست که با هرکسی وارد رابطه می‌شم!
‫آ-آها.
‫شرمنده، حرف عجیبی زدم؟
‫نه اصلا، ولی...
‫ام، من... متأسفم.
‫چی شد؟
‫مطمئنید شما دوتا توی رابطه نیستین؟ ‫خیلی عین یه زوج هستین که.
‫نـ-نه نیستیم!
‫عه. مطمئنی؟
‫نیستیم دیگه!
‫درست می‌گه. من یه دوست‌دختر دارم.
‫من یه دوست‌دختر دارم.
‫عا؟ چی؟
‫بچه‌ها چی شده؟
‫عه؟ ام، میتسکی... دوست‌دختر داری؟
‫آره. از همین اواخر. ‫گمونم به تو نگفتم، لمون.
‫دوست‌دخترت، نکنه آساگومو-سانه؟
‫اینقدر تابلو بود؟
‫خب آره. دفعه بعد درست و حسابی معرفی‌تون می‌کنم.
‫خب، لمون. می‌خوای بریم؟ ‫ها؟!
‫مگه نمی‌خواستی امروز با هم بریم خرید؟
‫از دست آیانو. یعنی اینقدر کودنه؟
‫عـ-عه، من تصمیم گرفتم به باشگاه ادبیات ‫ملحق بشم، پس یکم بیشتر اینجا می‌مونم.
‫باشه پس. پس تا بعد.
‫شاید... تقصیر من بود؟
‫آره، تقصیر تو بود؟
‫عه؟ چیه؟
‫یه درخواست‌نامه بهم بده.
‫تموم این مدت داشتم چیکار می‌کردم؟
‫گمونم دور خودت می‌چرخیدی.
‫خب، به هر حال، خسته نباشی.
‫من خیلی خسته‌ام. ‫عضو جدید باشگاه!
‫دوستت شکست‌عشقی خورد، ‫پس برای روحیه دادن بهش،
‫آوردیش رستورانی که خودت شکست عشقی خوردی؟! ‫اعصاب فولادی داری؟!
‫عه، یانامی-سان... ‫امروز خودت صورت‌حسابتو پرداخت می‌کنی، درسته؟
‫البته! ولی حرف زدن درمورد پول جلوی ‫یه دختر که تازه قلبش شکسته...
‫اصلاً ملاحظه دیگرانو نداری؟
‫لمون-چان، امروز تو مهمون مایی.
‫ام، ولی مجبور نیستیا.
‫اشکال نداره.
‫داریم عضویتت در باشگاه رو هم جشن می‌گیریم.
‫پس، من یه استیک هامبورگ می‌خورم!
‫یانامی-سان، مطمئنی اونقدر ‫خوردن قبل شام اوکیه؟
‫نمی‌دونی؟ ‫شیرینی‌ها بدترین دشمن رژیمن.
‫و یه استیک هامبورگ قبل شام دوست رژیمه؟
‫خب، فکر کنم من ساندی خمیر لوبیا بخوام.
‫چه خوب! ‫فکر کنم منم همونو واسه دسر بخوام.
‫فکر کردم شیرینی‌ها دشمنن؟
‫پس همبرگر هم اضافه می‌کنم.
‫واقعا می‌تونی اونقدر بخوری؟
‫یاکیشیو-سان، من صورت‌حساب رو پرداخت می‌کنیم. ‫برو و بیرون منتظرمون بمون.
‫ممنون، نوک-کون، یانا-چان. ‫پس اگه مشکلی ندارید.
‫نوکومیزو-کون، بعضی‌وقتا ‫خیلی باملاحظه هستیا.
‫هنوز بهم بدهکاری. امروز من پرداخت نمی‌کنما.
‫خیلی رو مخی. باشه. ‫ولی یه چیز بهت بگم نوکومیزو—
‫نوکومیزو-کون.
‫نگو که به اندازه کافی پول نداری.
‫این دختر جداً کاملاً...
‫مانده ‫یه تخته‌اش کمه؟
‫مانده
‫حتی اگه روی لپت هم باشه نمی‌تونی بخوریش.
‫عا، ممنون—
‫اون پسره نوکومیزو زیاد آدم خفنی ‫به‌نظر نمیاد، ولی استعداد داره.
‫ولی مهم‌تر اینکه...
‫میتسکی-سان!
‫چیهایا. چی شده؟
‫داشتم فکر می‌کردم بعد کلاس برم اتاق مطالعه. ‫می‌خوای با هم بریم؟
‫ایست
‫شاید باید سر یکی دیگه رو ‫توی اتاق مطالعه شیره بمالم.
‫این وقت شب اینجا چیکار می‌کنی؟
‫یجورایی دلم می‌خواست بدووم.
‫و امروز باشگاهم تشکیل نشد.
‫باید زودتر بری خونه. ‫اگه بخوای می‌تونم یه بخشی از راهو باهات بیام.
‫سنسه، می‌شه فقط یه دور دیگه برم؟
‫بازم می‌خوای بدویی؟
‫حس می‌کنم دارم به جایی می‌رسم.
‫یاکیشیو ‫نوکومیزو
‫باشه. بدو.
‫ولی با تمام توان.
‫البته!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۲ ‫شکستی که قولش رو بهت دادم