‫اینو که بذاریم تو کیسه، کارمون تمومه. ‫چشم.
‫خب بریم گزارش بدیم.
‫بله. ‫امروز زود کارمون تموم شد.
‫بله.
‫خیلی خب. بیا ببینم این رفیقمون چی در چنته داره!
‫کوماری، می‌بینم بو به مشام تو هم رسیده.
‫اما شرمنده. اولین جرعه این شیر رو—
‫باشگاه ادبیات ‫چی شده آخه؟
‫خـ-خودت می‌فهمی. ‫فقط زود باش د-درو باز کن.
‫عه؟
‫نوکومیزو! محکم‌تر فشار بده!
‫بـ-بسته نمی‌شه!
‫ا-اوی!
‫هی!
‫بـ-بذار برم! هـ-هـ-هنوز این تو گیر افتادم!
‫شما خودکار ‫ هستید!!
‫هی. بـ-بس کن.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫شما خودکار ‫ هستید!!
‫خب متوجه شدم که
‫اون لباس مخصوص رو منتاسب با جشنواره پوشیدین،
‫ولی چی شما رو کشونده اینجا؟
‫باشگاه ادبیات. درخواست‌نامه...
‫نمایشگاهتون... خیلی نقص داره.
‫سعی کردم بهش بگم، ولی فرار کرد.
‫مشکلی نیست؟
‫نـ-نه نیست.
‫د-درست انجامش می‌دیم. ‫می‌خوام کلی بازدیدکننده داشته باشیم.
‫شرمنده که شما رو با کارهای مقدماتی ‫جشنواره تسووابوکی تنها گذاشتم.
‫اون هیچ مشکلی نیست برام.
‫راستشو بخوای، کوماری بیشتر از من داره کاراشو می‌کنه.
‫که اینطور.
‫خب، می‌خواستم درمورد ‫سرگروه بعدی باشگاه باهات حرف بزنم.
‫من و کوتو آزمون‌های ورودی رو داریم، ‫پس بعد جشنواره تسووابوکی استعفا می‌دیم.
‫و توی فکر این بودیم که از کوماری-چان ‫بخواییم سرگروه بعدی باشگاه بشه.
‫کوماری؟
‫آره. و اینکه می‌خواستیم تو نایب سرگروه ‫بشی تا هوای کوماری-چانو داشته باشی.
‫من هیچ مشکلی ندارم.
‫ولی می‌تونم بفهمم که نگرانی کوماری هستی.
‫آره، نگرانیم!
‫آخه، داریم فارغ‌التحصیل می‌شیم و کوماری-چان رو ‫اینجا تنها می‌ذاریم! خیلی خیلی نگرانیم!
‫شاید من باید محض احتیاط یه سال دیگه بمونم.
‫کوتو، به‌نظر نمیاد جدی بگی.
‫نوکومیزو-کون، برای جشنواره تسووابوکی امسال، ‫ما پشت‌صحنه می‌مونیم.
‫فکر کردیم اگه بذاریم کوماری-چان کارهای مقدماتی ‫و این چیزا رو بکنه، اعتماد به‌نفس بالاتر می‌ره.
‫پس لطفاً بخاطر من حواست به کوماری-چان باش. ‫باهاش مهربون باش، باشه؟
‫چشم، هرچقدر در توانم باشه—
‫اون پودینگ رو بیشتر از بستنی دوست داره. ‫و قهوه هم نمی‌خوره، پس حواست باشه.
‫اون از قسمت‌های سبز پیازچه خوشش نمیاد، ‫پس اونا رو با ظرافت خرد کن، باشه؟
‫اگه یه روز قرار بود سوپ خوک ‫براش درست کنم، یادم می‌مونه.
‫راستی، اونی-ساما، این روزا اوضاع چطوره؟
‫این روزا؟ خب بذار ببینم...
‫سینک سلف رو در آوردن، و لوله‌کشی شیرها هم عوض شده.
‫شیرها، ها؟
‫آره. تونستم بفهمم چقدر طعم آب عوض شده بود.
‫که اینطور، چه دلپذیر.
‫راستی، یکم پیش یه مسیج ‫از طرف یانامی-سان دریافت کردی!
‫«ناهار فردا در پله‌های فرار.»
‫کاجو...
‫چرا بدون اجازه به گوشی من نگاه می‌کنی؟
‫آخه اونی-ساما، همیشه نسبت به ‫یانامی-سان بی‌تفاوت رفتار می‌کنی.
‫به‌عنوان خواهر کوچیکت، ‫باید بر پیش‌رویت نظارت کنم. ‫ها، وایسا...
‫حالا می‌تونی یکم پیشرفت داشته باشی!
‫من تمام تلاشمو می‌کنم تا یه بنتوی خوب برات درست کنم!
‫نوکومیزو-کون، اشتباه برداشت نکنیا. ‫این بار موضوع کینه به دل گرفتن من نیست.
‫به‌عنوان یه دوست-نه، به‌عنوان نماینده تمام بشریت،
‫حس کردم باید مخالفتمو اعلام کنم.
‫ببین، کلاسمون شروع به انجام کارهای ‫مقدماتی برای جشنواره تسووابوکی کرده، نه؟
‫«هالووین قریب‌الوقوع،» درسته؟
‫هوم. واسه همین رفتم به اتاق پرستار ‫تا اندازه لباس‌های مخصوصو بگیرم...
‫و بااینکه سوسکه اونجا بود، ‫کارن-چان شروع کرد به در آوردن لباساش!
‫هی! معلوم هست چیکار می‌کنی؟!
‫البته دختری که مسئول لباس‌ها بود ‫متوجه شد و سوسکه رو بیرون کرد.
‫ولی بعدش، سوسکه اینو گفت:
‫شرمنده! فقط از روی عادت بود.
‫یانامی-سان، اگه این خوشمزه‌ست، بازم می‌خوای؟
‫می‌شه؟ هرچی بخوام؟
‫آره. از خودت پذیرایی کن. ‫تخم‌مرغ اسکاتلندی حرف نداره.
‫اووه! خوشمزه به‌نظر میاد! ‫پس اینو برمی‌دارم.
‫تاحالا ندیدم کسی در همچین ‫شرایطی کوفته برنجی انتخاب کنه.
‫گفتی هرچی بخوام می‌تونم بردارم.
‫ام، یه کوچولو موضوع رو عوض می‌کنم، ‫تو ایده‌ای برای برنامه باشگاه داری؟
‫هومم. کوماری-چان چی گفت؟
‫گفت اگه این کارو می‌کنیم، ‫دلش می‌خواد که مردم بیان.
‫جدی دلش می‌خواد برنامه باشگاه ادبیات ‫موفق بشه، پس داره سخت مایه می‌ذاره.
‫هممم. کوماری-چان خیلی دخترونه‌ست.
‫دخترونه؟
‫آخه همه سال سومی‌ها دارن از باشگاه می‌رن، نه؟
‫حتی اگه احساساتش نسبت به کراشش یه طرفه باشه، ‫می‌خواد اونو باموفقیت بفرسته بره.
‫کوماری-چانه دیگه. خیلی دختر معصومیه.
‫داره این کارو می‌کنه؟
‫داره همین کارو می‌کنه، نوکومیزو-کون.
‫من می‌تونم حمایتش کنم. و کوماری-چان ‫قراره سرگروه بعدی بشه، درسته؟
‫چی، از قبل خبر داشتی؟
‫تسوکینوکی-سنپای یه مسیج برام فرستاد که نوشته بود: ‫«بخاطر من حواست به کوماری-چان باشه.»
‫پس من کلی وقت گذاشتم و تنهایی ‫بهش فکر کردم. می‌خوای بشنوی؟
‫با کمال میل.
‫مردم جذب غذا می‌شن!
‫می‌دونستم.
‫ولی این ربطی به باشگاه ادبیات نداره. ‫تازه، خیلیا اینطوری نیستن.
‫به هر حال، باید به نمایشگاه تِمی بدیم ‫که ربطی به غذاها داشته باشه!
‫بیا دست کوماری-چان رو بگیریم و شروع کنیم به تحقیق!
‫مشکلی با تحقیق کردن ندارم، ولی چرا اینجا؟
‫چقدر کندذهنی.
‫مردم محله هم تاریخچه طولانی‌ای ‫از نوآوری‌های هنری دارن.
‫به زبون دیگه، چی می‌خوای بگی؟
‫خب، دارم می‌گم باید بذاریم ‫محیط اینجا الهام‌بخش ما باشه،
‫تا بتونیم حسش کنیم... و این چیزا؟ ‫یه همچین چیزی. هوم.
‫مثل اینکه خیلی بهش فکر نکرده.
‫اوه! اونجا!
‫نـ-نوکومیزو.
‫چر-چرا از من خواستین بیام؟
‫اوه، واسه تصمیم گرفتن درمورد یه تم برای ‫جشنواره تسووابوکی دچار مشکل شده بودی، نه؟
‫فکر کردیم شاید این کار بهت ایده بده.
‫و-ولی من مزاحمت نیستم؟
‫مزاحمم؟
‫آ-آخه تو با یانامی وارد رابطه شدی، نه؟
‫نه نه، اینطور نیست.
‫چرا این فکرو کردی اصلاً؟
‫شـ-شما همیشه دارین یه کارهایی با هم می‌کنین.
‫سمور آبی
‫ببین، کوماری. سمورهای آبی بانمکن، نه؟
‫سمورهای آبی؟ یـ-یه موجود دریایی؟
‫آره. سمور دریایی. ‫اون کوچولوها خیلی بانمکن،
‫سمور آبی
‫و اونا هرروز بیشتر از ۲۰٪ وزن بدنشون غذا می‌خورن.
‫بانمکن. و شکمو.
‫ولی این باعث نمی‌شه عاشق سمورهای آبی بشی.
‫به عبارتی نکته حرفم همینه.
‫هـ-هوم، که اینطور.
‫هی! زود باشین بیایین! ‫یه مغازه پیدا کردم که جالب به‌نظر میاد! ‫ساختمان سرای خرید تویوهاشی
‫ماچا فرمبویز، لطفاً.
‫تو چی کوماری-چان؟
‫مـ-من چیزی نمی‌خوام.
‫وای! خوشمزه‌ست!
‫بیا. ظاهرش بده، ولی بهش دست نزدم.
‫ولی، مطمئنی؟
‫آخه همه برای تحقیق اومدیم اینجا. ‫بهتر نیست همه یه چیزی بخوریم؟
‫چـ-چیزه، پـ-پس ممنون.
‫نمی‌تونم با اطمینان بگم،
‫ولی یجورایی حس می‌کنم اگه من پول ‫نداشتم، رفتارت با من یکم فرق داشت.
‫فرض کنیم اینطوره، ‫می‌شه توضیح بدی چرا؟
‫آی!
‫اینو می‌گفتم!
‫چی می‌گی؟
‫خو-خوشمزه‌ست! ‫همین که دارم می‌گم!
‫اوی! آخ! ‫می‌خوام یکی دیگه هم بخورم!
‫مایلیم نظرات تو رو بشنویم.
‫من بخشی از اون گفتگو نبودم، بودم؟
‫پس متوجه شد.
‫نمی‌خواستیم حواسمون پرت بشه، ‫پس یانامی رو جا گذاشتیم.
‫راستش یانامی-سان، مایلیم که تو یه کار دیگه رو بکنی.
‫نه، یه وظیفه در ذهن داریم ‫که فقط تو از پسش برمیای.
‫یه کاری که فقط من از پسش برمیام؟
‫آره. اساساً، یه چیزی توی مایه‌های یه مشاور.
‫حس می‌کنم واسه این کار رو دست نداری.
‫مشاور؟ یعنی می‌خوای با من مشورت کنی، درسته؟
‫نمی‌دونم چرا اونطوری خلاصه‌اش کردی، ولی همینطوره.
‫آها! فکر کنم قلق این کار توی دستم باشه.
‫شک ندارم من برای این کار رو دست ندارم.
‫خب، برگردیم سر اصل مطلب.
‫دوست داریم از ایده تو استفاده کنیم ‫و در تم غذا و ادبیات به کار بگیریمش.
‫می‌تونیم غذاهای موردعلاقه نویسنده‌ها یا غذاهایی ‫که توی کتاب‌هاشون هستن رو به نمایش بذاریم.
‫پس اون غذاها رو توی نمایشگاهمون بذارین!
‫آره. می‌تونیم دستورپخت‌های کلاسیک رو فهرست کنیم ‫یا تصاویر و عکس توی نمایشگاهمون به نمایش بذاریم.
‫تصاویر و عکس؟
‫قرار نیست غذای واقعی سرو کنیم؟
‫آخه یه رستوران برپا نمی‌کنیم که—
‫توجه کنید لطفاً!
‫اهم. گوش کنید.
‫وقتی من گفتم می‌خوام از غذا به‌عنوان تِم استفاده کنم،
‫اصلاً منظورم این نبود!
‫پس منظورت چی بود؟
‫خب، تصور نمی‌کنین که نویسندگان دوره شووا ‫هات پات گوشت گاو و مارماهی و این چیزا می‌خوردن؟
‫ما توی باشگاه ادبیاتیم، پس باید سعی کنیم ‫همون حس و روحیه ادبی رو داشته باشیم!
‫این دختره قصد داره هات پات گوشت ‫گاو در جشنواره به نمایش بذاره؟
‫می‌دونی که اجازه نداریم توی کلاس‌ها آشپزی کنیم.
‫و مهلت رستوران‌های باشگاه دیگه گذشته.
‫من همین الان یه ایده‌هایی به ذهنم رسید.
‫تو کسی هستی که باید راهی پیدا کنه ‫تو اونا رو خوشحال کنه، نوکومیزو-کون.
‫آدم اشتباهی واسه مشورت انتخاب کردیم.
‫ا-اینجا نوشته شیرینی‌های پخته و تنقلات اشکالی ندارن.
‫آشپزخانه
‫دوستم توی باشگاه آشپزی گفت اگه ‫اینجا رو تمیز کنیم، می‌تونیم آشپزی کنیم.
‫خب، الان چی درست کنیم؟
‫جدی داره از زیر بار مسئولیت شونه خالی می‌کنه؟
‫تو دستورپخت چیزی رو بلدی، یانامی-سان؟
‫خب، بلدم خمیر سوخاری درست کنم.
‫چی هست؟
‫آردی که با آب مخلوط شده رو سرخ می‌کنی.
‫کلید لذت بردن ازش اینه که موقع ‫خوردن ذهنتو از میل و آرزویی خالی کنی.
‫نمی‌خوام همچین خوراکی مأیوس‌کننده‌ای بخورم!
‫به به!
‫کوماری، انگار قلق اینجور کارها رو دستته.
‫چـ-چندتا بچه توی خونه‌مون داریم. ‫همـ-همیشه براشون خوراکی درست می‌کنم.
‫حالا فقط باید این تم رو با نمایشگاهمون تطبیق بدیم.
‫چی شده؟
‫یا-یاکیشیو در راهه.
‫هی!
‫خسته نباشین! چطورین؟
‫لمون-چان! همین الان پختن ‫چندتا کوکی رو تموم کردیم.
‫هورا!
‫هومم، اینا خیلی خوشمزه‌ان!
‫آره دیگه. من گاهی کارم درسته.
‫کوماری بود که درستشون کرد.
‫عه! هنرهای دخترونه‌اش خیلی زیادن!
‫شرمنده که اصلاً نتونستم در ‫کارهای جشنواره کمک کنم.
‫تـ-تمرین دو میدانی داری دیگه، کاریش نمی‌شه کرد.
‫واید یو بصا-بر صدیت واصگاه فیدا هونیم.
‫عه، باید یه مشاور باشگاه جدید پیدا کنیم؟
‫اون الان تونست رمزگشاییش کنه؟
‫وایسا، راهنما؟ منظورت اینه که ‫باشگاه ادبیات راهنمایی نداره؟
‫آخه یه مشکلاتی پیش اومد ‫و خیلی وقت پیش استعفا داد.
‫بدون یه راهنما نمی‌تونیم درخواست‌نامه تحویل بدیم.
‫تسوکینوکی-سنپای بهم گفت ‫باید یه نفر جدید رو پیدا کنیم.
‫چرا اینو زودتر نگفتی؟
‫به‌نظرم ما باید یه معلم که ‫خیلی خوب می‌شناسیمش رو انتخاب کنیم.
‫من که فقط مربی‌های دو میدانی رو می‌شناسم.
‫اوه! همچنین...
‫آخ آخ...
‫ها؟ شمایین؟ اینجا چکار وکنید؟
‫خب... ‫ها؟!
‫اه، ای بابا. اون کارو برین تو خونه بکنین.
‫نه چیزی که فکر می‌کنید نیست.
‫می‌خواستیم راهنمایی شما رو بخواییم.
‫با هم اومدین که راهنمایی منو بخوایین؟
‫نه! زود باشین برین اتاق پرستار! ‫کونوکی-چان می‌تونه کمکتون کنه!
‫اینم نیست.
‫هی، آمانا-چان، باید راهنمای باشگاه ادبیات بشی.
‫اوه، قضیه چیه، اینقدر یهویی؟
‫عا، متأسفم. باشگاه ادبیاتی که توشیم ‫یه راهنما از هیأت علمی نداره.
‫باید قبل جشنواره تسووابوکی یه ‫معلم پیدا کنیم که راهنمامون بشه.
‫لطفاً، آمانا-چان!
‫آها. اگه مشکل اینه، ‫دلم می‌خواد کمک کنم،
‫ولی من قبلاً راهنمای باشگاه پینگ پونگ شدم.
‫وای نه...
‫باشه! فقط بسپرینش به من! ‫یه فکری می‌کنم!
‫بفرما، اونی-ساما. آآآ!
‫نظرت چیه؟ ‫ظاهراً از تخم بلدرچین محلی توش استفاده شده.
‫هومم. خوبه.
‫راستی اونی-ساما، چرا یهویی خواستی ‫که از بازار کنار جاده‌ای دیدن کنی امروز؟
‫هومم، باشگاه ادبیات به خوراکی‌های برای عرضه ‫کردن در نمایشگاه جشنواره تسووابوکی‌مون نیاز داره.
‫همچنین فضای کوچیکی برای اینکه ‫مردم بشینن و استراحت کنن داریم،
‫پس می‌خواستم بیام اینجا دنبال ایده بگردم.
‫جالبه.
‫پس یه‌جور بازار کنار جاده‌ای در ‫جشنواره مدرسه می‌شه؟
‫چه خوراکی‌های در ذهن داری؟
‫یه داستان معروف درمورد ناتسومه سوسِکی ‫هست که چقدر عاشق بادام زمینی بود.
‫می‌تونیم یه توضیح کوچولو درموردشون ‫بنویسیم و ارزون بفروشیمشون.
‫اگه یادم باشه، ناتسومه سوسکی خیلی شیرینی دوست داشت.
‫شنیدم در خوردن بادام زمینی‌هایی ‫که پوشش شکری دارن زیاده‌روی می‌کرد.
‫پوشش-شکری، ها؟ ولی نمی‌دونم چطور ‫همچین چیز شیک و تخیلی رو درست کنیم.
‫اگه این تو رو در دردسر انداخته اونی-ساما، ‫کاجو اینجا کنارته!
‫خوراکی درست کردن رو لطفاً بسپر به من!
‫لطفاً برگه‌های تهیه شده رو نگاه کنید.
‫تِم رسمی می‌شه: «خواندنی‌های قابل‌خوردن.»
‫از غذا به‌عنوان موضوعی مشترک برای معرفی کردن ‫نویسندگان و آثار ادبی معروف استفاده می‌کنیم.
‫همچنین متناسب با نمایشگاه، ‫خوراکی‌هایی با حاشیه‌نویسی‌های مختصر
‫برای فروش و توزیع آماده می‌کنیم
‫پس قراره یه مقدار رو بفروشیم ‫و یه مقدار رو رایگان بدیم؟
‫ر-رایگان می‌دیمشون به بچه کوچولوها.
‫به همه رایگان نمی‌دیمشون؟
‫اگه این کارو کنیم، ‫در یه چشم بهم زدن تموم می‌شن.
‫و به بچه‌های دبستانی و کوچیک‌تر کارت تمبر می‌دین؟
‫ا-اینطوری توجه‌شو-شونو به ‫نمایشگاه‌ها جلب می‌کنیم.
‫چهارتا نمایشگاه متفاوت خواهیم داشت. ‫کنار هر کدوم یه تمبر می‌‌ذاریم.
‫فعلاً توضیحات مفصل رو می‌ذارم برای بعد، ‫ولی نمایشگاه تحقیقاتی با کوماریه،
‫و درست کردن خوراکی‌ها و مرتب کردن اتاق با من.
‫اینه! همه‌چی داره جور می‌شه!
‫حالا فقط یه راهنما لازم داریم.
‫بچه‌ها، ببخشید مزاحم شدم.
‫آمانا-چان ازم خواست سری بهتون بزنم. ‫من راهنمای هيأت علمی باشگاه ادبیات، کونوکی سایو هستم.
‫بیایین اوقات دوست‌داشتنی‌ای رو با هم بگذرونیم، باشه؟
‫بعدش...
‫این موقع از روز، کوماری از ‫کدوم شیر دلش می‌خواد آب بخوره؟
‫بینگو.
‫چـ-چیه؟
‫درخواست‌نامه‌مون برای استفاده از کلاس ‫نیاز به امضای نماینده کلاس داره.
‫خودکار بده.
‫اوه، باشه.
‫خوبی؟ زیاد خوب به‌نظر نمیای.
‫خـ-خو-خوبم.
‫نیازی نیست زیاده‌روی کنی. ‫سنپای‌هامون هنوز هستن.
‫فقط هرچقدر در توانته انجام بده— ‫ا-اما!
‫مـ-من باید انجامش بدم.
‫خب پس. بعد کلاس می‌بینمت.
‫بریم، بریم!
‫طبق محاسبات من، از اینجا تا ‫کلاس، ۸۵ ثانیه طول می‌کشه.
‫اگه یه دقیقه دیگه بریم، ‫بازم می‌تونیم زودتر از زنگ خوردن برسیم.
‫مـ-محاسباتت؟
‫یعنی که می‌تونیم یکم بیشتر همینجا ‫کنار هم بمونیم تا شلوغی از بین بره.
‫مـ-من توی یه کلاس دیگه‌ام، ‫پس یکم دورتره.
‫پس، یکم زودتر برو اونجا.
‫قسمت 8 ‫اگه در دردسر افتادی، برای مشورت کردن راحت باش
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫اتاق شورای دانش‌آموزی
‫ببخشید.
‫بله؟ کمکی ازم ساخته‌ست؟
‫فرم درخواست‌نامه‌ای که شیکیا-سنپای ‫ازمون خواست اصلاحش کنیم رو آوردم.
‫اوه! نکنه تو یکی از اعضای باشگاه ادبیاتی؟
‫دبیرستان تسووابوکی ‫باسوری تیارا
‫واسه چی زل زدی به سینه‌ام؟!
‫به نفعته فقط چون اینجا تنهاییم، ‫کار عجیبی ازت سر نزنه!
‫نه نه، فقط داشتم کارت اسمتو نگاه می‌کردم! ‫نمی‌دونستم چطور اسمتو بخونم!
‫باسوری‌ـه.
‫و اسم کوچیکت؟
‫تـ-تیاراست!
‫مشکلی هست؟ اسمم یجوری ناراحتت کرده؟
‫عجب.
‫امروز چقدر اینجا سرزنده به‌نظر میاد.
‫خانم رئیس! خسته نباشید!
‫آره. خسته نباشی.
‫به اتاق شورای دانش‌آموزی خوش اومدی.
‫امروز چی تو رو اینجا کشونده؟
‫چـ-چیزه، کاغذبازی جشنواره مدرسه.
‫شیکیا اصلاحیه‌ها رو بهت داد، درسته؟
‫عا، عه، بله.
‫نگران نباش. درخواستتون پذیرفته شده.
‫خیلی ممنون.
‫سال سومی‌ها به‌زودی می‌رن.
‫در حضور شیکیا، باید چشمم رو ‫به روی خیلی چیزا می‌بستم.
‫ولی دیگه از این خبرها نیست.
‫به‌عنوان دانش‌آموز تسووابوکی، باید خودتو ‫آماده کنی تا مطابق با اعتبار مدرسه عمل کنی.