‫دانش‌آموزهای زیادی برای جشنواره ‫تسووابوکی امسال لباس مخصوص پوشیدن.
‫فرقی با هالووین نداره.
‫هی، از سر راهم برو کنـــار!
‫ها، همین جمله رو...
‫قبلاً توی لایت ناول‌ها دیدم.
‫اینم توی لایت ناول‌ها دیدم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫متأسفم! واقعاً حالت خوبه؟
‫جاییت درد نمی‌کنه؟ جاییت ورم نکرده؟
‫عه، عا خب...
‫ممنون بابت نگرانیت.
‫من‌ام که باید ازت تشکر کنم.
‫حتی داری نصف وسایلم رو برام میاری.
‫هی، هی!
‫بیا با همدیگه بریم کلاس.
‫راستش می‌خواستم باهات صحبت کنم.
‫همیشه سوسکه و آنا درباره‌ات حرف می‌زنن، ‫پس انگار کم و بیش تو رو می‌شناسم.
‫عه، بعضی‌وقتا با هاکامادا حرف می‌زنم، ‫ولی دوست‌های واقعی نیستیم.
‫اوه، جدی؟
‫پس، چطوره با هردوی ما دوست بشی؟
‫باشه؟
‫وای نه! درخششش داره منو می‌کشه!
‫یه‌جوریه که انگار هیمه‌میا-سان جاذبهٔ نور داره.
‫واقعاً یه چیز خاص داره که یانامی نداره.
‫مثل وقتیه که یه تلویزیون می‌بینی و می‌گی: ‫«وای، 4K حرف نداره!» و بعدش 8K منتشر می‌شه...
‫اوه، 4Kـه.
‫فور-کی؟
‫نه، فراموشش کن.
‫تا جشنواره تسووابوکی ‫روز
‫د-دیر کردی. کجا بودی؟
‫یه جلسه درمورد رویداد کلاسم داشتم.
‫تو نداشتی؟
‫نـ-نه.
‫کسی توی کلاسم بهم چیزی نگفت.
‫ا-اوه. پس اینطور بوده.
‫پس اینا رو امتحان کن.
‫اول، بادام‌زمینی‌های شکری‌ای ‫که ناتسومه سوسِکی خیلی دوست داشت.
‫من با پودر کاکائو بهش تغییرات مدرن بخشیدم، ‫پس مزه‌شو امتحان کن.
‫خو-خوشمزه‌ست! ا-اینو خودت درست کردی، نوکومیزو؟
‫نه، خواهر کوچیکم درست کرد. ‫بقیه‌شون هم همینطور.
‫پـ-پس تو چیکار کردی؟
‫ظرف‌ها رو شستم و شونه‌هاشو ماساژ دادم و این کارها.
‫عا، بسته‌بندی هم من انجام دادم.
‫بعدی مال دازایه. ما کیک پوند گیلاس ‫برای داستان «گیلاس‌ها»ـش درست کردیم.
‫فکر کنم طعم این از همه بهتر باشه.
‫ما-ماربلیه؟ خیلی قشنگه.
‫از کنسرو گیلاس سیاه و شربتش برای رنگ ‫بخشیدن بهش استفاده کردیم. خب، خواهرم کرد.
‫دوتای بعدی از کتاب‌های عکس‌دار ‫«سویمی» و «گوری و گورا» هستن.
‫د-درست عین توی کـ-کتاب‌هان!
‫خـ-خواهر کوچیک تو شگفت‌انگیزه.
‫ولی این کیسه‌ها رو می‌بینی؟ من انتخابشون کردم. ‫بد نیست یکم من رو هم تحسین کنیا.
‫نـ-نوکومیزو، بـ-باریکلا.
‫آره! من پسر ارشد خونواده‌ام! ‫می‌بینی وقتی دل به کاری بدم چه کارها ازم برمیاد؟
‫خب، فکر کنم خوراکی‌هامون ردیفه دیگه.
‫د-دستورپخت‌ها و دستورالعمل‌های ‫همراه با عکس هم نیاز داریم.
‫هوم، گرفتم. بعداً سر همشون می‌کنم.
‫اون کتاب‌ها چی‌ان؟
‫ا-از کتابخونه عمومی گرفتمشون. ‫باید امروز برگردونمشون.
‫چطوری این همه رو آوردی اینجا؟
‫د-دونه به دونه.
‫د-دستگاه کپی توی مدرسه ارزون‌تره.
‫همین الان کلی پس دادی ‫و حالا داری بازم قرض می‌گیری؟
‫هـ-هنوزم چندتا برای نشون آثار نمایشگاه لازم دارم. ‫و-و چندتا همچنین چندتا برای بچه‌ها.
‫کرم‌پیله‌ساز ‫به‌شدت ‫گرسنه ‫اگه قبل خواب براشون قصه نخونم، ‫خو-خوابشون نمی‌بره.
‫مقالات آثار نمایشگاه چطور دارن پیش می‌رن؟
‫یـ-یکم دیگه طول می‌کشن.
‫چهارتا هستن، درسته؟ ‫بذار من یکیشونو بنویسم.
‫تـ-تو دست‌نویس خبرنامه‌تو تموم نکردی. ‫ا-اونو بنویس!
‫باشه، می‌نویسمش.
‫چی شده؟
‫یـ-یه لحظه سـ-سرتو بیار پایین.
‫عه، شاید سنپای-اینا داشتن از یکی از ‫اتاق‌های مطالعه طبقه سوم استفاده می‌کردن.
‫می‌دونی دیگه، برای مطالعه برای آزمون‌ها.
‫مرکز خرید ماچیناکا
‫هیتوهیتو ‫نـ-نوکومیزو، نـ-نگران منی، نه؟
‫یکم. انتظار نداشتم اونا پیداشون بشه، پس آره.
‫بـ-برام مهم نیست. ‫مـ-می‌دونم اون دوتا در رابطه‌ان.
‫دست همو گرفتن و این چیزا عادیه.
‫حـ-حتی توی مدرسه هم، ‫هـ-همیشه با همدیگه‌ان.
‫اما خب، وقتی توی مدرسه نیستم ‫یجورایی فرق داره.
‫بیرون، یه‌جوریه که انگار اونا در یه دنیای نا‌آشنان.
‫طوری که انگار مکان مخصوص ‫با هم بودنشونو پیدا کردن.
‫می‌گم، می‌گم، یه‌جای دیگه هم هست که ‫دلم می‌خواد ببینم. اشکال نداره؟
‫اصلاً.
‫ا-اشتباه قضاوتم نکن. چـ-چون ‫اونا با هم بودن قایم نشدم.
‫بـ-بخاطر اینه کـ-که در نیم‌سال اول، ‫با اونا می‌بودم.
‫نـ-ناراحتم که دیگه نمی‌تونم بهشون ملحق بشم.
‫و-وقتی توی اپریل به باشگاه پیوستم، ‫هر-هردوشون خیلی باهام مهربون بودن.
‫توی کـ-کلاس، دوستی نداشتم. ‫اونا کلی باهام وقت می‌گذروندن.
‫ا-اون اولین باری بود که در عمرم ‫فکر کردم که مدرسه باحاله.
‫هیتوهیتو
‫ا-اما حالا، همه‌چی مثل اول شده.
‫مطمئنم که هروقت بخوای، تسوکینوکی-سنپای ‫از درس خوندن دست می‌کشه تا بیاد به دیدنت.
‫هـ-هوم.
‫و فکر نکنم سرگروه داره ازت دوری می‌کنه.
‫می‌دونم. و-ولی اگه از اون نخواسته بودم قرار بذاریم، ‫شاید مـ-می‌تونستیم سه‌تایی بیشتر با هم وقت بگذرونیم.
‫و-وقتی جشنواره تسووابوکی تموم بشه، ‫سنپای‌ها هردوشون می‌رن،
‫پـ-پس باید بتونم خودم تنهایی زندگی رو سر کنم.
‫اگه کمکی ازم خواستی، فقط بگو.
‫خـ-خودم از پس کارهام برمیام.
‫خودم... تنها.
‫تا جشنواره تسووابوکی ‫روز
‫کدوتنبل هم ردیف شد دیگه. ‫حالا فقط خفاش لازم دارم.
‫خیلی خوشگل شدی!
‫توی این لباس عالی هستی، ‫کارن-چان! خیلی خیلی نازه!
‫هیمه‌میا-سان جدی محشره.
‫شیطان بودن به کنار، ‫شبیه یه سوکوبوس هم هست.
‫نوک-کون.
‫خب؟ ترسیدی؟
‫خیلی زیادی برهنه‌ای.
‫یاکیشیو، نباید جلوی دیگران ‫شکمت رو اینطوری نشون بدی.
‫ولی یه مومیایی این شکلیه دیگه.
‫عه. وایسا ببینم.
‫نکنه زیر اون بانداژها لختی؟
‫خب آره. اشکالی داره؟
‫آخه، همه‌چیم پوشیده شده که— ‫خدمه آماناتسو ‫بله، بیرون.
‫لمون، یه لحظه باهامون بیا.
‫هی، شما پسرها، به چی زل زدین؟ ‫ها؟ شماها چه‌تونه؟ هی!
‫نوکومیزو-کون.
‫ببین!
‫چطوره؟ چطوره؟
‫عه، به‌ جسد کاسپلی کردی؟
‫یه روحم! تاحالا جسدی دیدی که اینقدر سرحال باشه؟
‫تاحالا همچین روح سرحالی هم ندیدم.
‫هی، یانامی.
‫تمرین داره شروع می‌شه.
‫باش، دارم میام.
‫تا جشنواره تسووابوکی ‫روز
‫پس ادامه داستانی که توی اردو نوشته بودی رو نوشتی؟
‫آره، کم و بیش.
‫و کوتو هم یه چیز جدید نوشته.
‫آره، ولی این یکی صحنه خاک‌برسری نداره.
‫فکر کنم بلاخره متوجه این چیزا شد.
‫کاش متوجه بقیه چیزا هم می‌شد.
‫عا، انگار کوماری-چان در نوشتن ‫مقالات آثار نمایشگاه دچار مشکل شده.
‫آره. هی بهش می‌گم که مایلم کمکش کنم...
‫یه اتفاق بد افتاده!
‫کوماری-چان!
‫آثار کامل دازای اوسامو
‫چیزی نیست. فقط به خواب نیاز داره. ‫پس نگران نباشین.
‫کوماری-چان...
‫می‌دونم که در این سن و سال سختی‌های زیادی رو پشت‌سر ‫می‌ذارین و سعی می‌کنن از حد و مرزتون فراتر برین.
‫منم همچین تجربه‌هایی داشتم.
‫می‌خوایین یه ماجرا رو بشنوین؟ ‫عا، نه ممنون.
‫منم همینطور.
‫چرا این کارو با خودت کردی؟
‫نوکومیزو.
‫خـ-خنگول. اون یکی گل کلم.
‫خواب چی رو داری می‌بینه؟
‫چـ—
‫ا-اینجا چیکار می‌کنی؟!
‫کونوکی-سنسه آوردت خونه. ‫منم باهاش اومدم تا راهو نشونش بدم.
‫کـ-کونوکی-سنسه، ها؟
‫پـ-پیژامه؟!
‫آره، کونوکی-سنسه لباس‌هاتو عوض کرد.
‫نـ-نگاه کردی؟ ‫نگاه نکردم.
‫چی، نگاه نکردی؟ چه حیف.
‫سنسه، بچه‌ کوچولوها اینجا هستنا.
‫تو دوست‌پسر خواهرم هستی؟
‫عه، نه اینطور نیست.
‫پس دوستش هستی؟
‫عه، ما فقط با هم توی یه باشگاه هستیم...
‫آره، دوستیم.
‫هینا، می‌بینی؟ اون دوست نه-چانه. نترس.
‫درست مثل نه-چان.
‫عه؟ آره، نازی.
‫عا؟ این موجود گوگولی چیه دیگه؟
‫خیلی خب. من مراقب خواهر برادرت هستم، ‫پس خوش بگذره.
‫می‌گم، کوماری. چطوره چیزایی که تا الان ‫برای آثار نوشتی رو برام بفرستی؟
‫چـ-چرا؟
‫نباید همینطوری به خودت فشار بیاری.
‫و-ولی...
‫تو باید استراحت کنی و بذاری من بقیه‌شو—
‫تـ-تمومشون می‌کنم!
‫تمومشون می‌کنم. بذار من بنویسمشون.
‫کی کارت می‌شه؟
‫تـ-تا فردا صبح.
‫باشه. وقتی کارت تموم شد، ‫اطلاعات رو برای همه در باشگاه بفرست.
‫شـ-شرمنده.
‫ولی درعوض، می‌خوام قولی بهم بدی.
‫قول؟
‫بذار بقیه کارها برای نمایشگاه رو ما انجام بدیم.
‫تو فردا خونه بمون و یکم استراحت کن.
‫اگه این قول بدی، می‌ذارم ‫کار نوشتن رو تموم کنی.
‫ا-اما فردا باید همه‌جا رو مرتب کنیم.
‫خب، شاید فقط این یه دفعه باید بذاری ‫که نشون بدم که چی از دستم ساخته‌ست.
‫کوماری-چان حالش چطور بود؟
‫بعد اینکه یکم خوابید، بهتر به‌نظر می‌رسید.
‫خوبه.
‫ما می‌خواییم بهش بگیم که حتی بعد اینکه ‫ما رفتیم هم بازم در مدرسه خوش بگذرونه.
‫می‌خواستیم باشگاه ادبیات جایی باشه ‫که اون بهش تعلق داره.
‫و تا الان سعی کردیم که مراقبش باشیم...
‫قبلاً بهم گفتین که می‌خوایین به ‫کوماری کمک کنین که قوی‌تر بشه.
‫ولی می‌دونین چیه؟
‫تاجشنواره تسووابوکی ‫روز ‫به‌نظرم اون یکم قوی‌تر از اونیه که فکر می‌کنین.
‫خاموش کردن ‫چرت زدن ‫زنگ هشدار
‫باشگاه ادبیات دبیرستان تسووابوکی ‫پیام‌های خوانده نشده ‫کوماری چیکا ‫خیلی ممنون
‫آب صبح زود شیر واقعاً می‌چسبه.
‫خب پس.
‫نوک-کون.
‫یاکیشیو؟
‫فکر کردم بهت گفتم کارهای سنگینی رو بسپری به من.
‫ولی تو چرا اینجایی؟ ‫قرار بود بعد کلاس اینجا رو مرتب کنیم.
‫یانا-چان بهم گفت که تو می‌خوای ‫تنهایی همه کارها رو انجام بدی.
‫ماهی تن و مایونز در نقطه اوج خردمندی بشره.
‫هرکی اینو اختراع کرده، سزاوار جایزه یانامیه.
‫یانامی-سان هم؟ چرا؟
‫فکر کردی ما کی هستیم؟ ما هم عضویم دیگه. ‫و نگران کوماری-چان هم هستیم.
‫آره، آره. نمی‌تونیم بذاریم تو هم ‫زیاد به خودت فشار بیاری.
‫به خودم فشار نمیارم. فقط می‌خواستم ‫هرچقدر از کارها رو که می‌تونستم بکنم
‫خب، از دوست‌هات کمک خواستن ‫یکی از کارهاییه که می‌تونستی بکنی.
‫ما رو به کل فراموش کردین؟
‫سنپای؟
‫شرط می‌بندم کاری هم هست که ‫ما بتونیم توش کمک کنیم.
‫مخصوصاً بعد کارهایی که در تعطیلات کردی.
‫لمون-سان گزارشات آثار رو برام فوروارد کرد.
‫من سرسری توی راه مدرسه نگاهی بهشون انداختم ‫و چندتا ایده رو برای چیدمان طرح کردیم.
‫«سرسری» نگاهشون کردی؟ ‫وایسا، ۵۰۰۰۰ کلمه و اشکال بود!
‫آره، قابل‌تحسین بود! ‫تونستم شور و اشتیاق نویسنده رو به کلی حس کنم.
‫خارق‌العاده نوشته شده بود.
‫خیلی خب، آیانو-کون، آساگومو-سان ‫و من روی آثار کار می‌کنیم.
‫نوکومیزو و کوتو می‌تونن کارهای ‫چیدمان و آمادگی اتاق رو انجام بدن.
‫یانامی-سان و یاکیشیو-سان،
‫هروقت آماده کردن کلاس تموم شد، ‫به نوکومیزو کمک بکنین.
‫زود باش، تو هم بیا نوکومیزو.
‫بـ-باشه.
‫خیلی خب، جشنواره تسووابوکی فردا شروع می‌شه! ‫بیایید همگی تلاشمونو کنیم و انجامش بدیم!
‫آره! ‫آ-آره!
‫خوبه!
‫خوبه، بریم! ‫روی همگی حساب می‌کنم!
‫خب؟ تحت تأثیر مشاور پرجذبه‌ات، ‫یانامی-چان، قرار نگرفتی هنوز؟
‫خواندنی‌های ‫ ‫قابل خوردن
‫بادام زمینی‌های شکری
‫اوهوم. تکمیله.
‫رویداد اصلی هنوز شروع نشده.
‫نوکومیزو کازوهیکو ‫نو ‫مرتب کردن کلاس رو تموم کردیم ‫همه‌چیز تکمیله. ‫«مرتب کردن کلاس رو تموم کردیم. ‫همه‌چیز تکمیله.»
‫خسته نباشی.
‫اوه، همه‌چی اینجا عالی به‌نظر میاد.
‫اون گزارش تحقیقاتی درمورد دازایه.
‫اون از داستان کوتاه «گیلاس‌ها» گرفته شده
‫و نگاهی می‌ندازه به روابط دوستی دازای ‫و دیدگاهش نسبت به خانواده. خیلی جالبه.
‫منظور از «گیلاس‌ها» همون میوه‌شه؟
‫تاحالا نخوندمش، ولی باتوجه به عنوانش، ‫شرط می‌بندم داستان قشنگی داره.
‫خب، خیلی زیاد هم. اول، شخصیت ‫اصلی خانواده‌شو ترک می‌کنه
‫و می‌ره به یه «بار» تا یه زن رو ببینه.
‫اصلاً اون چیزی نیست که تصور کردم.
‫من عاشق بوی حصیرهای تاتامی‌ام.
‫بیا بشین. یکی بهت می‌دم. ‫بیا با هم بخوریم.
‫داری بهم چیزی می‌دی؟ ‫یعنی...
‫داری بهم چیزی واسه خوردن می‌دی؟!
‫خب آره؟ چرا دو بار گفتیش؟
‫ولی واقعاً خفن شدا.
‫آره. انتظار نداشتم نمایشگاه اینقدر شیک از آب دربیاد.
‫همه اینا مثل نامه عاشقانه کوماری-چانن، می‌دونی.
‫گمونم اینطوری هم می‌شه بهش نگاه کرد.
‫تو اینطوری بهش نگاه نمی‌کنی، نوکومیزو؟
‫به‌نظرم این نمایشگاه خاطرات، قدرشناسی، و سرسپردگی کوماری
‫به‌عنوان سرگروه باشگاه رو نشون می‌ده.
‫همه این چیزا باهم درونش چپونده شدن.
‫آها.
‫نمی‌خوام به‌عنوان یه چیز غم‌انگیز بهش نگاه کنم.
‫ولی فکر کنم یه‌جورایی احساسات ‫کوماری-چان رو درک می‌کنم.
‫کوماری-چان واقعاً باشگاه ادبیات ‫و سنپایش رو عزیز می‌شماره.
‫ولی اون آماده بود این چیزای عزیز رو رها کنه.
‫وقتی اون شب توی اردو احساساتش رو ‫اعتراف کرد، برای این کار آماده بود.
‫وقتی آروم شد، گفت کاملاً سنپای رو فراموش کرده،
‫ولی وقتی کسی رو اونطوری دوست داشته باشه، ‫اون احساسات همینجوری محو نمی‌شن.
‫گاهی، نمی‌تونی به کسی بگی که دوستش داری، ‫و نمی‌دونی که چیکار کنی،
‫ولی بازم دلت می‌خواد راهی پیدا ‫کنی که اون احساسات رو ابراز کنی.
‫برای همینه که کوماری-چان می‌نویسه، ‫و لمون-چان می‌دوئه.
‫و کوماری-چان... چیکار می‌تونست بکنه دیگه؟ ‫بخاطر اینه که اون دختره.
‫بخاطر اینه که اون دختره؟
‫آره. اون باید احساساتشو رو ابراز کنه و خودشو ‫وادار کنه که فراموشش کنه، حتی اگه سخته،
‫تا بتونه برای دوباره عاشق شدن آماده باشه.
‫کوماری پسر دیگه‌ای پیدا کرده که دوستش داره؟
‫کی می‌دونه؟ ولی اون خیلی نازه.
‫نوکومیزو-کون، اگه همینطور این پا و اون پا ‫کنی، ممکنه از قافله جا بمونیا.
‫خودت چی، یانامی-سان؟
‫می‌دونی. اون پسره که لباس شینسنگومی پوشیده بود.
‫فکر کنم اون ازت خوشش اومده.
‫نکنه... حسودیت شده؟ جون من؟
‫عه؟ نه!
‫که اینطور. اگه من یه دوست‌پسر پیدا کنم، قلبت می‌شکنه پس.
‫نوکومیزو-کون، یه‌جورایی بامزه‌ای.
‫عا، اون مال منه
‫عه؟ چیزه...
‫چیکار می‌کنی— ‫هیش.
‫یانامی-سان.
‫عه؟ یـ-یه لحظه وایسا.
‫نوکومیزو-کون؟ هنوز برای عشق‌بازی ‫در جشنواره مدرسه خیلی زوده!
‫نه، این نیست.
‫عه؟
‫کونوکی-سنسه داره ازمون فیلم می‌گیره. ‫می‌شه لطفاً حرف عجیبی نزنی؟
‫عه؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫اوپس.
‫قسمت ۹ ‫فکر کنید معلمتون یک لکه رو سقف یا همچین ‫چیزیه، و ادامه بدید لطفاً