‫نوکومیزو کازوهیکو
‫نو
‫نوکومیزو کازوهیکو
‫عه؟
‫صبر کن، یوکی! ‫فکر نکنم هنوز برای این کار آماده باشم!
‫سـ-سنپای، چرا اینجایی؟
‫پس، می‌خوای چطوری انجامش بدم، هایاتو؟
‫محاله بذارم کوماری-چان خوابالوی من ‫خودش تنهایی بره مدرسه.
‫فقط اینطوری بکنمش داخل؟ اینطوری؟
‫آخ!
‫اوه، شاید زیادی تنگه. ‫گمونم بزرگ‌تر از ظاهرشه.
‫بد نیست، نه؟ این یکی رو ‫برای مواقع خاص نگه داشتم.
‫انگشت انگشتری بزرگی داری، هایاتو.
‫گـ-گفتم که سایز ۱۴ ام!
‫سـ-سنپای...
‫هی، تکون نخور دیگه!
‫نکنش داخل!
‫صـ-صداشو کم کن!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫عشق
‫جشنواره
‫تسووابوکی
‫اتاق شورای دانش‌آموزی
‫معذرت می‌خوام.
‫چـ-چی می‌خوای؟
‫تیارا-چان.
‫اون کلمه رو بگو.
‫«میو.» بگو.
‫سـ-سنپای، حتی به‌عنوان یه دستور هم، ‫این یکم زیادی...
‫اینجا اتاق شورای دانش‌آموزیه، درسته؟
‫درخواست خانم رئیس رو رد می‌کنی؟
‫هرگز!
‫باشه پس انجامش می‌دم!
‫«میو.»
‫بفرمایید.
‫میو!
‫خـ-خب... چه کمکی ازم برمیاد... میو؟
‫عا، یه عکس از نمایشگاه تکمیل‌شده‌مونه.
‫بله. رسماً دریافتش کردیم.
‫تیارا-چان.
‫رسماً دریافتش کردیم، میو!
‫من اینجا دارم چی می‌بینم؟
‫خواندنی‌های
‫قابل خوردن
‫د-دیر کردی، نوکومیزو.
‫امروز خیلی زود اومدی اینجا.
‫تـ-تسوکینوکی-سنپای رسوندم.
‫نـ-نوکومیزو.
‫عه، چیزه...
‫مـ-ممنون.
‫هـ-همه چیزایی که نوشتم رو ‫به آثار نمایشی خوبی تبدیل کردی.
‫اینا همه‌اش کار آساگومو-سان...
‫چیز، باید از دوست‌های یاکیشیو ممنون باشی.
‫ناکاگاوا ‫رِیکو
‫اون کسی بود که چیدمان اینجا رو انجام داد.
‫جـ-جدی؟
‫ولی خیلی قشنگ چاپش کردی...
‫دوستم و سرگروه تاماکی توی این ‫کار کمک کردن. معرکه‌ست، نه؟
‫پـ-پس تزیین اتاق چی؟
‫اونا ایده تسوکینوکی-سنپای بودن.
‫همه اونا به کمک گرفته شدن، ‫توسط یانامی-سان و یا—
‫بـ-بذار بخاطر یه چیزی ازت تعریف کنم.
‫چیه؟ می‌خوای از کار من تعریف کنی؟
‫خیلی خب. تعارف نکن. ‫تا می‌تونی ازم تعریف کن.
‫بـ-بمیر!
‫یانامی-سان گفت امروز عصر یکم وقت ‫آزاد داره و میاد که یه مدت کارو بسپریم بهش.
‫سـ-سنپای‌هامون هم گفتن بعد از جلسه‌شون میان.
‫آره، درسته.
‫دوستان، صبحتون بخیر.
‫شورای دانش‌آموزی دبیرستان تسووابوکی صحبت می‌کنه.
‫ما امروز منتظر تعدادی مهمان ‫از بیرون هستیم، پس لطفا یادتون باشه که
‫تک به تک شما مظهر تسووابوکی هستید، و کاری نکنید که
‫حیثیت و اعتبارمون لکه‌دار بشه.
‫پس بدون هیچ معطلی‌ای، ‫نود و هشتمین جشنواره تسووابوکی افتتاح می‌شه.
‫هورا!
‫ا-اون پسربچه گفت که گزارش‌های ‫کتاب‌های عکس‌دار رو خوند.
‫و یه پنکیک هم خرید، ها؟
‫چیزه...
‫سلام. اگه همه تمبرها رو جمع کنی، ‫شیرینی گیرت میاد.
‫باشه!
‫من... فکر کنم حرف زدن با کسایی ‫که هم‌سنم نیستن برام آسون‌تره.
‫یه کولابریشن بین آثار ادبی و غذاها؟ ‫ایده جالبیه.
‫یه نگاهی می‌ندازم.
‫عا، بله.
‫یه بازرسیه؟
‫خوب زدی تو خال.
‫اگه می‌خوای اونطور بهش فکر کن.
‫نمایشگاه با کیفیتیه.
‫اما، ولی..
‫باشگاه ادبیات در گذشته بارها در مخمصه بوده.
‫دفعه بعد که اتفاقی بیافته...
‫منحل می‌شیم؟
‫منحل شدن...
‫شاید یکم زیاده‌روی باشه.
‫عه؟
‫منحل شدن موقتی چطوره؟
‫ام، منحل شدن موقتی چیه؟
‫منم مطمئن نیستم، ولی فکر کنم اگه ‫سه بار موقتاً منحل بشید، برکنار می‌شید.
‫ولی مطمئن نیستم.
‫این دختر واقعاً عجیب غریبه.
‫خانم رئیس، برنامه بازرسی‌مون خیلی پره، میو!
‫مـ-مـ-میو؟!
‫تـ-تو اینجا چیکار می‌کنی، میو؟
‫نه، اینجا نمایشگاه باشگاه ادبیاته.
‫عه؟ واقعاً، میو؟
‫در این صورت، ببخشید، میو.
‫من دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫و راستی خانم رئیس، کلی لباس مخصوص می‌پوشین، میو؟
‫همچین برنامه‌ای ندارم.
‫میو؟!
‫و-ولی شیکیا-سنپای گفت که قراره ‫به شکل یه پرنس لباس بپوشین، میو!
‫نمایشگاه... باشکوهیه.
‫سنپای، داشتی به معاون خانم رئیس دروغ می‌گفتی؟
‫تیارا-چان... ناز و ساده‌لوحه.
‫حالا، تو هم یه خون‌آشامی!
‫بلاخره ما یه نوع شدیم، عزیزم!
‫بیا ازدواج کنیم!
‫چی شده؟
‫آماناتسو-سنسه اذیتت می‌کنه؟
‫یـ-یه چیزی بهم گفت.
‫این یه مصیبته.
‫هی، نوکومیزو!
‫این بادوم‌زمینی‌ها خیلی لذیذن!
‫خودت درستشون کردی؟
‫نه، خواهر کوچیکم کرد.
‫اوهوم...
‫نوکومیزو، خواهر کوچیکت، برادر بزرگی داره؟
‫عه، من هستم.
‫نه، تو نه.
‫یه نفر حدوداً ۳۰ ساله که ‫شغل ثابتی هم داشته باشه ایده‌آله.
‫عا، دفعه بعد که فامیل‌هامو دیدم، ‫ازشون می‌خوام اگه می‌تونن به یکی فکر کنن.
‫اوه، چه شیرین. وقتی کونامی مرد ‫ایده‌آلش رو پیدا کنه، دلم می‌خواد بدزد...
‫چیز، دلم می‌خواد باهاش آشنا بشم.
‫عمراً بذارم تو نزدیکش بشی، کونوکی-چان!
‫و عروسی‌مون رو هم باید از دور تماشا کنی!
‫این خیلی اثر بدی روی بچه‌ها می‌ذاره. ‫کاش زودتر برن دیگه.
‫پشت شیشه مشجر چطوره؟
‫اینم خوبه.
‫هورا!
‫اون آخری خیلی خوب بود.
‫یـ-یه چیزی داره میاد.
‫چطول داله پیش می‌له؟
‫خسته نباشی، یانامی-سان.
‫اوه مهمون دارین!
‫لباسش یکم کثیف شده. عیبی نداره؟
‫این شکلاته.
‫بچه‌هایی که اومدن به دیدنم ‫همه‌شون یا شکلات دستشون بود،
‫یا تیکه‌های آب‌نبات دور دهنشون.
‫نمی‌دونم چرا، ولی یه‌جورایی منطقیه.
‫من یه مدت مراقب غرفه هستم، ‫پس شما برین استراحت کنین.
‫ممنون. پس فعلاً می‌ریم.
‫یه چیز دیگه. حتی پاتون رو هم ‫توی اتاق باشگاه نمی‌ذاریدا، باشه؟
‫ا-اما یه کتابی هست که باید تمومش کنم.
‫پس باید بسوزونمش.
‫پس کجا باید بریم؟
‫هردوتون می‌رید و از جشنواره لذت می‌برید.
‫اصلاً دلم نمی‌خواد برم—
‫به‌عنوان یه دختر در باشگاه ادبیات، حداقل ‫یکی دو پسر نیاز داری که برات هرچی که می‌خوای بخره.
‫می‌دونم که این نوکومیزو-کونه، ولی بازم اون یه پسره. نه؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چـ-چیزه، نوکومیزو.
‫هوم؟
‫یـ-یکم پیش یکی توی کلاس بهم گفت ‫برای خوندن گزارش‌ها زمان لازم داشت،
‫و پرسید می‌تونه ازشون عکس بگیره یا نه.
‫واقعاً؟ عالیه.
‫هوم.
‫بعد اینکه خوردیم کجا بریم؟
‫هر-هرجا باشه خوبه. هرجا تو بخوای خوبه.
‫بیا. آآآ.
‫ممم! خوشمزه‌ست!
‫یکی نفهمه، فکر می‌کنه که چیزی بین ما دوتاست.
‫ترجیح می‌دم باعث این سوتفاهم‌ها نشم.
‫کوماری. یه پیشنهادی دارم.
‫به‌صورت آزمایشی، می‌شه من رو «اونی-چان» صدا کنی؟
‫تـ-تو خل شدی؟
‫صبر کن. منظور عجیبی نداشتم.
‫ولی وقتی داریم اینطوری با هم غذا می‌خوریم، ‫به‌نظر میاد که انگار در رابطه هستیم.
‫اما، وقتی ببین یه دختر اینطوری اودون ‫توی گلوش گیر کرده، شاید اینطور فرض نکنن.
‫سیگار شکلاتی
‫تـــوی هـــدف!
‫اینو خودم درستش کردم. می‌تونه خیلی راحت ‫توی یه قوطی نوشابه شلیک کنه.
‫این یه اسلحه مرگ‌باره.
‫ام، کوماری از باشگاهم رو با خودم آوردم.
‫اوه!
‫هی، کوماری!
‫تو کوماری-سان هستی؟ گزارش‌هایی ‫که برای نمایشگاه نوشتی خارق‌العاده بودن!
‫عه؟ چـ-چیزه، خیلی ممنون بابت کمکت.
‫نه نه! برام خیلی جذاب بود!
‫مخصوصاً شیفته این شدم که چطور اینقدر ‫ماهرانه رفاقت اجتماعی مردانه رو
‫با ساختارهای تعامل عاشقانه همسو کرده بود.
‫تو باید یه فوجوشی فوق‌العاده باشی، کوماری-سان.
‫من هیچ دوست فوجوشی دیگه‌ای ندارم، ‫پس باید بگم کاملاً فریفته شدم!
‫لطفاً هر زمان که وقت داشتی، ‫تمام آثار بی‌ال موردعلاقه‌تو بهم بگو!
‫یه پیام از یاکیشیو دریافت کردم.
‫نظرت چیه؟ می‌خوای قبل برگشتن یه سلامی بکنیم؟
‫بـ-بیرون خیلی آدم هست.
‫پس، خودم می‌رم باهاش سلام می‌کنم.
‫یاکیشیو.
‫اوه، تویی نوک-کون!
‫ا-این چیه پوشیدی؟
‫داشته باش! الان من نقاب‌دار دونده‌ام!
‫و اینم منو چالش‌های موجود.
‫چالش‌گر نقاب‌دار
‫«با بانوی نقاب‌دار دونده در یک مسابقه ۱۰۰ متری ‫متری بدون پیش امتیاز رویاروی شوید.»
‫نه، من این پیشنهادو رد می‌کنم.
‫پس چطوره من به‌جاش تو رو به چالش بکشم؟
‫تاکو-بو؟ خیلی وقته ندیدمت!
‫یادت نیست؟ هردومون توی تیم دومیدانی دوره ‫راهنمایی دونده دوی سرعت بودیم. تاکاهاشی تنبل!
‫چرا من باید اونو بشناسم؟
‫پس هنوز دو میدونی انجام می‌دی؟
‫تازگیا خیلی داشتم تمرین می‌کردم.
‫مطمئنم حالا می‌تونم در تایمینگ ۱۰۰ متریت شکستت بدم.
‫ایول! پس می‌خوای منو به مبارزه بطلبی؟
‫واسه همینه که اینجام.
‫اما...
‫اگه من بردم، میای با من یه فیلم ببینی؟
‫یه فیلم با تاکو-بو؟
‫هوم. باشه.
‫پس، یه مسابقه ۱۵۰۰ متری می‌دیم.
‫عه؟ نه ۱۰۰ متری؟
‫مگه تو توی ۱۰۰ متری از من سریع‌تر نیستی؟
‫آره ولی، من...
‫بندکفش‌هاتو بستی؟ گرم کردی؟ ‫خب، سر جای خود...
‫صبر کن!
‫چالش‌گر نقاب‌دار
‫آماده... حرکت!
‫بی‌چاره اون یارو دچار تروما می‌شه.
‫بعدی توی حیاطه!
‫وایسا، وایسا!
‫پرنسس آنا، دوست دارم!
‫ها! نمیر! نمیر!
‫پرنسس آنـــــــــــــا!
‫چطور ممکنه یه روح بمیره؟ چه نمایش‌نامه افتضاحی.
‫اونی-ساما اونجاست.
‫نمی‌خوای با اونی-سامات حرف بزنی؟
‫فقط اگه اینجوری مخفی بمونم ‫می‌تونم رفتارهای طبیعیش رو عکس بگیرم
‫چقدر گوگولی!
‫خوشحالی، نه؟
‫اوهوم! می‌تونم بخورمش؟
‫وقتی رسیدیم خونه.
‫اه...
‫اوه، نوکومیزو. منتظرت بودم.
‫ز-زود باش کمک کن.
‫برنامه‌های زیادی دارن اجرا می‌شن. ‫مثل عشق گم‌شده، و صحنه مرگ دوباره یه روح.
‫کـ-کمک می‌خوای؟
‫من یکی از اونا رو می‌خوام.
‫کتاب‌های عکس‌دار حاوی داستان دوستی‌ها، ‫شفقت‌ها، و تمام عناصر ماجراجویی‌اند!
‫حتی یه نفر مثل من که ‫پذیرای قابلیت‌های بالقوه رادیکاله
‫نمی‌تونه اصلاً خودشو باهاشون سازگار کنه!
‫نمی‌دونم جلوشو بگیرم یا نه.
‫نوکومیزو، واقعاً بهت مدیونم. من و کوتو ‫نمی‌تونستیم تنهایی این کارو بکنیم.
‫خواندنی‌های قابل‌خوردن
‫دستتون درد نکنه.
‫عی، عا، عه، چیزه...
‫کوماری هم از جون مایه گذاشت.
‫بچه‌ها، دستتون درد نکنه.
‫خواندنی‌های
‫قابل‌خوردن
‫نمایشگاه باشگاه ادبیات، «خواندنی‌های قابل‌خوردن،» ‫درمجموع ۱۱۷ بازدیدکننده داشت.
‫۴۰ تا خوراکی فروختیم ‫و ۱۴ تا کپی خبرنامه‌مون.
‫با هیچ رویدادی بهتر از این نمی‌تونستم ‫دوران سرگروهیم رو به پایان برسونم.
‫واقعاً همه‌اش به لطف شماست.
‫شینتارو، چی شده؟
‫هیچی. چیزی نیست.
‫ساعت ۴ بعد از ظهره. نود و هشتمین ‫جشنواره تسووابوکی اکنون به پایان رسیده.
‫فکر کنم این یعنی که شما دوتا حالا ‫دیگه از باشگاه «فارغ‌التحصیل» شدین.
‫یکم غمگینم می‌کنه.
‫خب، لطف داری که اینو می‌گی.
‫ولی شرط می‌بندم داری پیش خودت فکر می‌کنی: ‫«برید که برنگردید!» نه؟
‫گفتگوی مودبانه، چرخ‌های جامعه رو چرب می‌کنه.
‫نوکومیزو-کون، خیلی چرب‌زبون شدیا.
‫فکر می‌کنم کوماری بخاطر سرگروه باشگاه شدن ‫داره یکم فشار رو احساس می‌کنه.
‫همینطوره.
‫به همین زودی، جلسه سرگروه‌ها در ‫آخرهفته بعدی در راهه.
‫اونجا همه‌ خودشونو معرفی می‌کنن ‫و فعالیت‌های باشگاه رو گزارش می‌دن.
‫به‌نظرت می‌تونی یکم بیشتر حمایتش کنی؟
‫کاش می‌تونستم.
‫اما، اون حالا وظیفه توـه، نوکومیزو-کون.
‫منظورم به‌شکل عاشقونه نبودا،
‫ولی تو تنها کسی هستی ‫که می‌تونی کنارش بایستی.
‫حالا دیگه اینطوریه.
‫من نمی‌دونم... ولی حس می‌کنم انگار ‫اون به من اجازه نمی‌ده که دخالت کنم.
‫مطمئنی؟ به‌نظر من کوماری-چان ‫واقعاً به تو تکیه می‌کنه، نوکومیزو-کون.
‫برای همین بود که می‌خواستم تو معاون سرگروه بشی.
‫ولی بازم با اون طوری که شما ‫همه‌چیز رو مدیریت می‌کردین فرق داره.
‫وقتی چیز مهمی در کار باشه، ‫اون عادت داره که مردم رو کنار بزنه.
‫به تنها کسایی که اجازه دخالت می‌ده تو و...
‫سرگروه خیلی دیر کرده.
‫اینکه ما اینجا تنهاییم
‫حتماً معنیش اینه که اونم ‫الان با کوماری-چان تنهاست.
‫آره، گمونم.
‫یکی دوست داری؟
‫اگه ناراحت نمی‌شی.
‫می‌دونی من، درواقع یه دختر خیلی بی‌احساس، ‫بی‌رحم و باحساب و کتاب و لعنتی‌ام.
‫آها...
‫خیلی قبل‌تر از اینکه بهش بگه، می‌دونستم ‫که کوماری-چان به شینتارو علاقه شدید داره.
‫اما، فکر کردم اون هیچوقت حرکتی نمی‌زنه.
‫من جدی اونو دست‌کم گرفته بودم.
‫مطمئن بودم هیچ‌وقت از دختری ‫مثل اون شکست نمی‌خورم.
‫ولی اون شب توی اردو، ‫اگه کوماری-چان اونقدر شجاع نبود،
‫اگه من و شینتارو همه‌چی رو با صحبت حل نکرده بودیم،
‫ممکن بود همه‌چی یه جور دیگه بشه.
‫بعد از همه اینا، حس می‌کنم از کوماری-چان ‫پله ترقیم به سوی خوشبختی خودم استفاده کردم.
‫برای همینه که عمداً بهشون یکم وقت دادی که تنها باشن؟
‫کـ-کارم تموم شد.
‫تونستی با سرگروه صحبت کنی؟
‫ا-ازش تشکر کردم.
‫که اینطور. با من هم تمام این مدت خیلی خوب بود. ‫منم باید ازش تشکر کنم.
‫نـ-نوکومیزو، تو که فقط یکم پیش به باشگاه پیوستی.
‫در عمل، من بازم سنپای تو هستم.
‫یـ-یادت رفته تو یه عضو ر-روحی بودی ‫و من تو رو از قبرت آوردم بیرون؟
‫من واقعاً مرده بودم و دفن شده بودم؟
‫مـ-من توی باشگاه ادبیات واقعاً بهم خوش گذشت.
‫و-واقعاً به سنپای‌هامون مدیونم. ‫سـ-سرگروه حتی ازم تشکر هم کرد.
‫گفت همه‌اش بخاطر من بود ‫که باشگاه تا به اینجا رسید.
‫خوبه.
‫ا-اوم. ولی...
‫می‌-می‌دونم که حالا کم‌تر و کم‌تر می‌بینمش،
‫و احساساتم نسبت بهش قراره ضعیف ‫و ضعیف‌تر بشن، و اینو نمی‌خوام.
‫شاید این بهترین چیز باشه.
‫بهترین چیز؟ چرا؟
‫چطور بگم؟
‫از اصطلاح «زمان مرهم همه زخم‌هاست،» خوشم نمیاد،
‫ولی فکر کنم بعضی چیزها به زمان ‫نیاز دارن تا خودبه‌خود حل بشن.
‫خـ-خنده‌داره که یکی که تاحالا ‫شکست عشقی نخورده اینو بگه.
‫ولی یجورایی می‌فهمم.
‫د-دردناکه که یه چیزو توی دلت نگه داری، ‫و منتظر باشی که تموم بشه،
‫پـ-پس خوشحالم که امروز یکم ‫از احساساتم رو ابراز کردم.
‫تـ-تو که احیاناً دوباره ازش نخواستی که وارد رابطه بشین؟
‫عه؟ مـ-محاله این کارو بکنم.
‫فـ-فقط ازش پرسیدم تاحالا منو دوست داشته آیا.
‫عا؟
‫آره. ازش پرسیدم اگه تسوکینوکی-سنپای اینجا ‫نبود، آیا من رو به‌جاش دوست می‌داشت.
‫و اون چی گفت؟
‫ا-اون همیشه مهربونه.
‫مـ-من واقعاً از زمانی که ما سه تا با هم ‫سپری کردیم. اون، من، و تسوکینوکی-سنپای.
‫اما...
‫و-وقتی توی اردو بودیم، ‫آماده بودم که همه اونا رو بریزم دور.
‫پـ-پس بهش گفتم که سعی نمی‌کردم که از ‫این ماجراها فقط یه خاطره خوب بسازم.
‫و-ولی حتی اون موقع هم، اون منو تماماً پذیرفت. ‫حتی بخش‌های منفیم رو.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من...
‫قسمت ۱۰
‫گمونم یکم برای خداحافظی زود باشه
‫هنوز خوشحالم که...
‫دوستش داشتم.