‫هومم. شاید؟
‫به دنیا پرواز کن! ‫نمایشگاه تحصیل ‫در خارج از کشور
‫صد البته که نه.
‫از کجا بدونم؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خوندنی‌های قابل خوردن
‫مـ-من سر-سرگروه با-باشگاه ا-ا-ادبیات، کو-کوماری هستم.
‫جزئیات جلسه سرگروه باشگاه‌ها
‫جلسه سرگروه‌ باشگاه‌ها مطابق با جزئیات ذیل برگزار خواهد شد. ‫تمام سرگروه‌ها موظف هستند که شرکت کرده و فعالیت‌های باشگاه‌شان را گزارش دهند، ‫پس لطفاً خود را مطابق با آن آماده کنید.
‫یادداشت
‫تاریخ:
‫۷ نوامبر
‫زمان:
‫۴:۱۵ بعد از ظهر
‫مکان:
‫اتاق جلسه طبقه اول
‫موضوع جلسه:
‫اطلاعیه‌های شورای دانش‌آموزی
‫معرفی سرگروه باشگاه‌ها
‫گزارش فعالیت باشگاه‌ها
‫کارهای غیره
‫می‌دونی، من می‌تونم به‌جات برم جلسه سرگروه‌ها.
‫این نمی‌شه. مـ-من خوادم باید بـ-برم.
‫پس لااقل اجازه بده ‫گزارش فعالیت رو ارائه کنم.
‫ا-اون‌وقت فایده کار من چیه؟
‫مطمئنم اگه این یه بار برای این کار ‫یه نماینده انتخاب کنی، عیبی نداره.
‫اما...
‫شما دوتا! نبردتون در پایان‌کاره! ‫همه حرفاتون رو شنیدم.
‫یانامی-سان، همه‌چی رو شنیدی؟
‫عا، شرمنده. فقط حس کردم جمله خفنیه. ‫راجع به چی حرف می‌زدین؟
‫آن‌سوی ‫باشگاه ادبیات
‫باید جلوی غریبه‌ها تمرین کنی ‫تا عملکردت بهتر بشه.
‫ایستگاه توهوهاشی در غروب چطوره؟
‫این زیادی اسپارتیه.
‫فـ-فقط اگه کسی متوجه‌ام نشه.
‫ولی کوماری حتی جُم هم نمی‌خوره.
‫هنوزم به‌نظرم باید نماینده انتخاب کنی.
‫ا-اون‌وقت فایده کار من چیه؟
‫ولی با شرایط فعلی...
‫مشکل تو همینه، نوکومیزو-کون.
‫نمی‌بینی سرگروه جدیدمون ‫چقدر سخت داره تمرین می‌کنه؟
‫نـ-نوکومیزو هیچ‌وقت عین یه مرد نیست.
‫فهمیدم! یه فکر بکر به ذهنم رسید.
‫هنوز خوشحالم که دوستش داشتم.
‫سرگروه و تسوکینوکی-سنپای به من ‫اعتماد کردن و باشگاه به دست من سپردن.
‫پـ-پس می‌خوام انتظاراتشونو برآورده کنم.
‫به‌لطف تو همه‌چی در طول ‫جشنواره تسووابوکی خوب پیش رفت.
‫به‌نظرم بیش از اندازه هم داری زحمت می‌کشی.
‫این دفعه، کمک همه رو داشتم. ‫د-دفعه بعد، باید تنهایی انجامش بدم.
‫اگه نتونم، نمی‌تونم از با-باشگاه محافظت کنم.
‫ما کنارتیم، پس زیاده‌روی نکن.
‫مـ-مرسی، نوکومیزو. و-ولی...
‫من مشکلی برام پیش نمیاد.
‫اووه، نوکومیزو-کون. ‫اون بزها ازت خوششون اومده.
‫واسه خاطر غذاست.
‫وقتی حیوون‌ها واقعاً دوست داشته باشن،
‫این شکلیه بیشتر.
‫محوطه نوم نوم
‫ولی این واقعاً تمرین به حساب میاد؟
‫اگه می‌خوای به مردم عادت کنی، ‫باید با حیوانات شروع کنی.
‫و کوماری-چان خیلی استرس داشت، ‫پس این استراحت خوبیه احتمالاً.
‫عه. باید نجاتش بدیم یا چیزی نمی‌شه؟
‫کوماری گفت دلش می‌خواد حیوون‌های ناز رو ناز کنه. ‫پس برای همین آوردیمش به این منطقه.
‫مزاحم بشیم، بی‌ادبیه.
‫ولی به‌نظرت منظورت حیوون‌های فسقلی ‫مثل خرگوش‌ها یا خوکچه‌های هندی نبود؟
‫عه؟
‫بـ-برُبر نگاه نکنین! نجاتم بدین!
‫چندشه!
‫مـ-منو همونجا ول کردین تا بمیرم.
‫چیکار می‌تونستیم بکنیم؟ ‫اونا مردمک-چشم‌های ترسناکی دارن.
‫بعدش بریم کجا؟ به‌نظرتون دیدن ‫خرس آفتاب مالایایی هیجان‌انگیز نیست؟
‫آشیانه حیوانات شب‌زی چطوره؟ ‫موش زمستان‌خواب آفریقایی خیلی نازه‌ ها.
‫آ-آشیانه شب‌زیان پر از موریانه‌خواره. ‫خـ-خودتم نمی‌دونی چی داری می‌گی.
‫هی، چیزی هست که بخوای ببینی، کوماری-چان؟
‫م-من چیزه، می‌خوام برم باغ گیاه‌شناسی.
‫پـ-پس یانامی کجا رفت؟
‫چون رژیم گرفته، رفت خوراکی بگیره.
‫ظاهراً، اگه وعده غذایی بیشتری بخوری، وزن کم می‌کنی.
‫حـ-حقیقت داره؟
‫هرچند که نمی‌دونه چطوری اینطوری می‌شه.
‫مـ-می‌گم...
‫مـ-می‌ذاری باهات یکم تمرین کنم؟
‫منظورت همین‌جاست؟
‫ا-از داخل اتاق باشگاه چالش‌انگیزتره.
‫مـ-من...
‫ا-اکنون... سـ-سرگروه باشگاه ادبیات... هـ-هستم.
‫کـ-کوماری چیکا هستم.
‫ا-ا-از آشنایی‌تون خیلی خوشبختم.
‫کوماری، تو که با من و یانامی-سان خیلی معمولی حرف می‌زنی.
‫چرا موقع تمرین کردن اینقدر برات سخته؟
‫چـ-چون وقتی تصور می‌کنم با یه ‫مشت آدم که نمی‌شناسم دارم حرف می‌زنم،
‫هـ-هرچی تو ذهنم هست یادم می‌ره.
‫بـ-باید گزارش دادن فعالیت رو هم تمرین کنم.
‫مـ-من سـ-سـ-سرگروه بـ-باشگاه ا-ا-ادبیات...
‫کـ-کـ-کوماری چـ-چیکار هستم.
‫آره. عملکردش داره کم کم بهتر می‌شه. ‫کم کم البته.
‫ا-امروز، ما-ما-مایلم گـ-گزارش...
‫واقعاً به‌نظرم من باید گزارش فعالیت رو بدم.
‫گفتم که خودم می‌دم.
‫اینطوری محاله که بتونی.
‫جلسه پس‌فرداست. ‫تنها کاری که باید بکنم خوندن گزارش نوشته‌شده‌ست.
‫اگه نمی‌تونی، بسپرش به من.
‫چـ-چرا هی می‌گی نـ-نمی‌تونم انجامش بدم؟
‫عا، نه...
‫شـ-شاید برای تو آسون باشه،
‫و-ولی من دارم نهایت تلاشمو می‌کنم ‫و عملکردم هم داره بهتر می‌شه.
‫هیچکی این تلاش‌هایی که داری می‌کنی رو انکار نمی‌کنه.
‫می‌فهمم که حالا که سرگروهی می‌خوای ‫می‌خوای سعی کنی، ولی باید—
‫هـ-هیچ‌وقت نمی‌خواستم سرگروه بشم!
‫هـ-همیشه به تاماکی-سنپای می‌گفتم «سرگروه،»
‫و فکر می‌کردم می‌تونم همینطوری اونو به خاطر بسپرم،
‫و-ولی حالا مردم دارن به من می‌گن سرگروه، ‫و هـ-هیچی با عقل جور درنمیاد.
‫کوماری، اگه سرگروه بودن اینقدر برات سخته،
‫می‌تونیم همه رو پیش هم جمع کنیم و—
‫ولی من تنها کسی‌ام که می‌تونم این کارو بکنم!
‫دست از سرم بردار!
‫انگار این دفعه موضوع جدی شد.
‫کمکی از دست من برمیاد؟
‫گرفتم.
‫نوکومیزو-کون، انگار حواست پرته امروز.
‫عه، چی؟
‫لازم نیست چیزی بگی، می‌دونم. ‫تو گرسنته، درست نمی‌گم؟
‫نه، چندان گرسنه‌ام نیست.
‫چی؟ معمولاً درمورد آنا حدس درست رو می‌زنم ولی.
‫ام، هیمه‌میا-سان، می‌خواستی با من ‫درمورد چیزی حرف بزنی؟
‫آره. امروز هم رفتار آنا عجیبه.
‫پس اونطور که به‌نظر من میاد، حس و حال ‫امروز تو و آنا باید یه‌جورایی بهم ربط داشته باشه.
‫مطمئنم فقط اتفاقیه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫عه، چه ترکیب نادری.
‫داشتیم درباره تو حرف می‌زدیم، آنا.
‫امروز نمی‌ری اتاق باشگاه؟
‫عه؟ عا، نه.
‫پس بیا بریم یه جایی.
‫اودون نیکاکه
‫اودون ماهی تن و گوجه
‫اودون نیم-تفت داده شده
‫اودون کاری
‫اودون توکوتسو
‫نوکومیزو-کون، امروز یه چیز مهم رو باید بهت اعلام کنم.
‫عا؟
‫من، در این دو ماه گذشته موفق شدم ‫دو کیلوگرم وزن کم کنم.
‫عه؟ شوخی می‌کنی، نه؟
‫دو سوم کیلویی که در طول تابستون ‫کسب کردم رو کم کردم! عالی نیست؟
‫پس روی هم رفته بازم وزن اضافه کردی.
‫چطوری با این وضعی که هرروز غذا می‌خوری ‫وزن کم می‌کنی؟ شاید باید یه سر بری دکتر.
‫فقط حواسم به وعده‌های غذاییم هست.
‫دو پرس نمی‌خوام، ‫و اندازه بزرگ هم سفارش نمی‌دم.
‫بگذریم، با کوماری-چان حرف زدی؟
‫نه.
‫نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫نکنه دلت می‌خواست سرزنشت کنم؟
‫این حس روان‌پالایی بهت نمی‌ده؟ ‫برای سلامتی خوب نیست، نوکومیزو-کون.
‫دیروز حرف‌های خیلی بدی به کوماری زدم.
‫نباید فقط خودت به مردم بگی چه حسی داری.
‫باید بذاری اونا هم حسشون رو بگن.
‫اما، زیادی فکر کردن بهش فایده‌ای نداره.
‫فقط سعی کن سخت نگیری.
‫خب که چی که مردم از دستت عصبانین؟
‫فقط سخت به این فکر کن کوماری-چان لابد چه حسی داره، ‫برو با صحبت قضیه رو باهاش حل کن،
‫و دوباره برگرد به دخالت کردن توی زندگیش، عین همیشه.
‫خیالت راحت. هرچی که باقی موند رو من جمع می‌کنم.
‫همه حرف‌های یانامی راست بود.
‫من نصف راه دخالت کردم، و وقتی ‫همه‌چیز خوب پیش نرفت، سعی کردم شونه خالی کنم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫همیشه خیال می‌کنم به فکر دیگرانم،
‫ولی تا وقتی که بهشون لطمه نزدم، ‫متوجه اشتباهاتم نمی‌شم.
‫اونی-ساما، از دیروز تاحالا انگار یه میلیون مایل ازم دور شدی
‫اوهوم، راستش... یکی که می‌شناسم رو عصبانی کردم.
‫اونی-ساما، من رو واقعاً دوست داری، نه؟
‫حتی توی مهدکودک، هروقت گریه‌ می‌کردم، ‫همیشه بدو بدو می‌اومدی کمکم.
‫برادرتم دیگه. البته که می‌اومدم.
‫توی دبستان، هیچ‌وقت با دوست‌هات بازی نمی‌کردی،
‫و به‌جاش همیشه با من بازی می‌کردی.
‫اون واسه این بود که من دوستی نداشتم.
‫همیشه نگران من بودی، ‫و گاهی، سرزنشم می‌کردی،
‫اما، هیچ‌وقت سعی نکردی منو ‫تحت تأثیر عقاید خودت قرار بدی.
‫چون می‌خواستم تو همینی که هستی بمونی.
‫پس، این شخصی که می‌گی به احساساتش لطمه زدی چی؟
‫دلت می‌خواد اون چجور آدمی باشه؟
‫هنوز مطمئن نیستم، ولی کم کم دارم ‫می‌فهمم که باید چیکار کنم.
‫خیلی خوشحالم که اینو می‌شنوم. ‫امیدوارم همه‌چی بین تو و اون دختر حل بشه.
‫اونی-ساما، ماه امشب دوست‌داشتنی نیست؟
‫چی؟ راستی...
‫از کجا می‌دونستی اون یه دختره؟
‫حس ششم زنانه.
‫پس...
‫هنوز با کوماری-چان صحبت نکردی.
‫برای همچین صحبت‌هایی زمان و مکانی هست.
‫بعضی‌وقت‌ها لایت ناول می‌خرم ‫و برای یه مدت می‌ذارمشون کنار.
‫چرا کتاب‌هایی می‌خری که نمی‌خونیشون؟
‫به هر حال، وقتی کوماری بیاد اینجا، باهاش صحبت می‌کنم.
‫حتی به‌عنوان عذرخواهی کیک هم آوردم—
‫اوه، اینا فینانسیه‌ان!
‫حله پس، گمونم من بتونم برات مراقبشون باشم.
‫عه وایسا! فعلاً بازشون نکن.
‫توی راهرو داد نزنید.
‫سـ-سنپای. احیاناً کوماری رو توی باشگاه‌مون ندیدی؟
‫کوماری؟ اون دختر کوچولو؟
‫آره. اون به این کار عادت نداره، پس اگه ‫اتفاقی افتاد، ممنون می‌شم ازش حمایت کنی.
‫جرایم عشقی و احساسی مختلفی وجود داره.
‫این نه.
‫عا، کوماری.
‫چـ-چیه؟
‫چیزه، می‌خواستم بخاطر اون موقع معذرت بخوام.
‫ا-الان باید برم جلسه.
‫تو رو پس زد.
‫خیلی متشکرم.
‫خب، بعدی باشگاه ادبیاته. ‫لطفاً ارائه و معرفی خودتونو رو انجام بدید.
‫چـ-چشم.
‫من سرگروه باشگاه ادبیات، ‫کوماری چیکا هستم. ‫امیدوارم بتونم فعالیت‌های باشگاه رو ‫گسترش بدم و حتی از ‫قبل هم فعال‌تر بشم، ‫ پس تمام تلاشم رو خواهم کرد.
‫مـ-من سـ-سرگروه...
‫کـ-کوم+—
‫باشگاه ادبیات.
‫کوماری چیکا.
‫از آشنایی‌تون خوشبختم.
‫بسیار خب، پس لطفاً با گزارش فعالیتتون ادامه بده.
‫عا-عا، چشم... عا!
‫باشگاه ادبیات، حالتون خوبه؟
‫عه؟
‫بله، چـ-چیزه...
‫اگه چیزی برای گزارش ندارید، ‫می‌ریم سراغ باشگاه پخش برنامه.
‫عه؟ چـ-چیزه، صـ-صبر کنید لطفـ—
‫متأسفم، ولی از برنامه عقبیم.
‫خیلی خب. باشگاه پخش برنامه، ‫گزارشتون لطفاً.
‫متأسفانه، چالش کوماری با شکست مواجه شد.
‫بقیه احتمالاً چند روز بعد فراموش ‫کردن که اینجا چه اتفاقی افتاد.
‫ولی برای کوماری به این راحتیا نیست.
‫اون احتمالاً برای مدت خیلی طولانی‌ای ‫یه خاطره دردناک از این روز خواهد داشت.
‫نمی‌خوام بذارم کوماری جلوی همه اینطوری به‌نظر بیاد.
‫امسال، باشگاه پخش برنامه اطلاع‌رسانی‌های ‫جشنواره تسووابوکی رو انجام داد،
‫و همچنین گزارشگری زنده فعالیت‌های روز ورزش...
‫تو چی می‌خوای؟
‫متأسفم، دیر کردم.
‫من سرگروه باشگاه ادبیات، ‫نوکومیزو کازوهیکو هستم.
‫اسمت رو توی فهرست نمی‌بینم.
‫کاغذبازی‌های رسمی برای سرگروه شدن رو انجام دادی؟
‫کاغذبازی فقط تشریفاتیه. ‫لطفاً ادامه بدید.
‫چشم. خیلی متشکرم.
‫نـ-نوکومیزو. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فقط این کار بسپر به من.
‫بـ-برو بابا!
‫نـ-نمی‌فهمی این کار چـ-چه معنی واسه من داره؟!
‫عه، حالت خوبه؟
‫کاملاً خوبم.
‫گزارش فعالیت باشگاه ادبیات رو شروع می‌کنم.
‫خیلی گشنمه.
‫می‌خوای بریم کرپ بگیریم؟
‫کار خودتو کردی.
‫می‌دونم خراب کردم.
‫می‌فهمم سعی داشتی چیکار کنی،
‫ولی مطمئنم از این حقیقت که تو یه احمقی متنفره.
‫بیا، آخریش رو می‌دم به تو، نوکومیزو-کون!
‫چرا فقط یکی مونده؟
‫بگذریم، باید برم دنبال کوماری.
‫به همه خبر می‌دم.
‫کوماری-چان رو پیدا کردی؟
‫قد کوتاهه، و موی مجعد کوتاهی داره...
‫دوچرخه‌اش هنوز اینجاست. ‫باید یه جایی توی محوطه مدرسه باشه.
‫چـ-چرا اون کارو کردی؟
‫شرمنده. می‌دونم پامو از حدم فراتر گذاشتم.
‫پاتو خیلی از حدت فراتر گذاشتی!
‫و-ولی چرا؟ مـ-من که بهت گفتم خودم انجامش می‌دم.
‫بـ-باید نشونشون می‌دادم که می‌تونم! ‫نـ-نوکومیزو، چرا همیشه...
‫بعد از ظهر
‫امروز
‫کوماری چیکا
‫وقتی در اپریل به باشگاه ادبیات پیوستم،
‫فقط سال اولی بودم
‫بعد از ظهر
‫کوماری چیکا
‫حالا دیگه خوش می‌گذره، ولی قبلا هرروز از فکر اینکه
‫وقتی سنپای‌هام فارغ‌التحصیل می‌شن تنها می‌شم می‌ترسیدم.
‫بعد از ظهر
‫کوماری تصمیم گرفت احساساتش ‫رو به‌صورت نوشته به اشتراک بذاره...
‫کوماری چیکا
‫حالا چهارتا سال اولی هستن، ولی همه‌شون کار‌های
‫دیگه‌ای دارن، پس هرلحظه ممکنه ناپدید بشن!
‫بعد از ظهر
‫و مستقیم به من می‌فرسته.
‫حرف‌هاش از چیزایی که می‌گه خالص‌ترن.
‫کوماری چیکا
‫ولی من فقط باشگاه ادبیات رو دارم! سنپای‌هامون دارن می‌رن
‫پس خودم باید ازش محافظت کنم!
‫بعد از ظهر
‫و اون حرف‌ها برای فقط من، خیلی حرف‌های تلخی‌ان.
‫حتی وفتی خیلی عبوس رفتار می‌کنه، ‫وقتی مضطرب می‌شه، آستین من رو می‌گیره.
‫در زنگ ناهار، اون نون ارزون رو ملچ ملچ می‌کنه، ‫و در عین حال نوشته منو می‌خونه و بازخورد می‌ده.
‫کوماری چیکا
‫باید بتونم تنهایی گلیممو از آب بکشم
‫کوماری چیکا
‫باید بتونم همه کارها رو خودم تنهایی بکنم!
‫کوماری چیکا
‫من با مردم راحت نیستم، دوستی ندارم
‫کوماری چیکا
‫و همیشه چون خیلی بی‌عرضه‌ام ترسیدم.
‫من با مردم راحت نیستم، دوستی ندارم
‫و همیشه چون خیلی بی‌عرضه‌ام ترسیدم.
‫حداقل بلاخره یه جا پیدا کردم که بهش تعلق داشته باشم
‫و-ولی اگه قراره همه‌تون در هر صورت منو تنها بذارین...
‫و-وانمود نکنین که باهام مهربونین.
‫من یه احمقم.
‫فکر می‌کردم من و کوماری یه تیپ آدمیم.
‫من خودم تنهایی گلیممو از آب می‌کشم. ‫درواقع، ترجیح می‌دم تنها باشم.
‫اما... کوماری فرق داره.
‫اون وقتی تنهاست احساس تنهایی می‌کنه. ‫دلش می‌خواد با دیگران باشه.
‫اما، فکر تنها بودن قلبش رو می‌شکنه.
‫اون فقط یه دختر معمولیه.
‫ا-ام، چیکاز...
‫راستش، چیزه، من دوست دارم—
‫عه؟!
‫منظورم اینه که، من دوست دارم نوشته‌هاتو.
‫نـ-نوشته‌هامو؟
‫من توی کار نوشتن خیلی خوب نیستم.
‫تو واقعاً تنها کسی هستی که از اونجا ‫یه باشگاه ادبیات می‌سازی.
‫می‌خوام که تو بنویسی.
‫شاید آدم قابل اطمینانی نباشم، ‫ولی در هرکاری که بتونم حمایتت می‌کنم.
‫پس، کوماری...
‫دیگه حرف از تنها موندن نزن.
‫کوماری-چان رو اذیت نکن!
‫یا-یاکیشیو! نمی‌تونم نفس بکشم!
‫نـ-نه، ا-اون منو اذیت نمی‌کرد.
‫عه، نمی‌کرد؟
‫چت شما دوتا رو دیدم و فکر کردم حتماً...
‫عه؟ چت رو دیدی؟
‫آره. شما دوتا کل این مدت داشتین ‫از گروه چت باشگاه استفاده می‌کردین.
‫عه؟!
‫کوماری-چان، نمی‌دونستم اینقدر نگرانی!
‫ولی چیزی نیست. ما تو رو تنها نمی‌ذاریم.
‫ما قراره تا ابد دوست باشیم.
‫انگار بلاخره فرصتی برای صحبت کردن گیر آوردی.
‫کم و بیش.
‫فکر کنم هرکدوم حرفایی که لازم بود رو زدیم.
‫ممنون، یانامی-سان.
‫خواهش می‌کنم.
‫و اینگونه بود که، مشاور پرجذبه، یانامی-چان، ‫وظایف خودشو به انجام رسوند.
‫خوندی‌های قابل‌ خوردن
‫سنپای‌هامون می‌خواستن که باشگاه رو ‫بخاطر کوماری فعال نگه داریم.
‫آرزوشونو به من سپردن.
‫ولی کوماری فقط بخاطر باشگاه ادبیات اینجا نیست.
‫تمام این جنجال‌ها شد تا متوجه بشیم.
‫البته، یه روز همه‌مون راه‌ها جداگونه خودمونو می‌ریم،
‫ولی این درمورد هر نوع رابطه‌ای صدق می‌کنه.
‫باید این ارتباطات موقتی رو برقرار کنیم،
‫و در طول زندگی‌مون ‫به چنگ بگیریمشون و رهاشون کنیم.
‫یه‌جورایی حس تنهایی می‌ده، ولی معنیش ‫این نیست که کاملاً غم‌انگیزه.
‫حداقل من اینطور فکر می‌کنم.
‫اما بازم، کوماری رو مجبور کردی اینقدر حرف بزنه.
‫چرا یکم هم جمله حمایتی بهش نگفتی؟
‫عه؟ ولی من جواب دادم. ‫فکر کنم کافی بود.
‫عه؟ بذار ببینم...
‫عا!
‫نوکومیزو-کون، نگو که برای این حرفت بهونه‌ای داری.
‫ایی؟ ولی قصد دارم توی باشگاه ادبیات بمونم.
‫فقط منظورم این بود که ازش خارج نمی‌شم.
‫بعد از ظهر
‫حداقل بلاخره یه جا پیدا کردم که بهش تعلق داشته باشم
‫نو
‫نوکومیزو کازوهیکو
‫من همیشه کنارت هستم
‫بعد از ظهر
‫اووه. پس نوکومیزو-کون واقعاً یه مغزفندقی بود.
‫عه؟ چرا؟
‫مشکل تو همینه، نوکومیزو-کون.
‫مـ-متأسفانه، سرگروه جدیدمون همچین مردیه.
‫نوک-کون حالا سرگروه شدی. ‫باید خودتو جمع جور و درست رفتار کنی!
‫چیزه، مشکلی ندارین من این کارو بکنم؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بفرما، بفرما.
‫نـ-نوکومیزو. تـ-تو بودی که اونو گفتی، ‫پـ-پس مسئولیت رو برعهده بگیر.
‫دیگه نمی‌تونی شونه خالی کنی.
‫روت حساب می‌کنیم، سرگروه.
‫قسمت ۱۱
‫بیا درمورد مسئولیت صحبت کنیم