‫این لحظه‌ای بود که دوتا چیز رو فهمیدم.
‫یکی اینکه تا وقتی چیزیو از دست ندم، ‫ ارزشش رو نمی‌فهمم.
‫و اینکه...
‫از دست دادن همه‌چیز آسونه.
‫و این منو ترسوند.
‫حتی اگه به چیزی که برام عزیزه پیوند خورده باشم...
‫صرفاً به معنی دوباره از دست دادنش نیست؟
‫فقط با این فکر...
‫نگران نباش.
‫من از پیشت نمی‌رم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی‌خب! وقت ناهاره!
‫بریم سالن غذاخوری!
‫آسانو!
‫ببین، یه مسابقه فوتبال تمرینی داریم.
‫یه دستی برسون!
‫هی، چطوره خونه من جمع شیم درس بخونیم؟
‫بیاین بعد مدرسه بریم کارائوکه!
‫آسانو!
‫شـ ـ شرمنده. نمی‌تونم بیام.
‫ای بابا، دوباره دست رد به سینه‌مون زد!
‫این چندمین باره؟ دفعه دهم؟
‫سخت‌تر از هر دختری می‌شه دلتو به‌دست آورد، آسانو.
‫آسانو! الان یک ماهه که توی یه کلاسیم.
‫بیا باهم وقت بگذرونیم!
‫دلمون می‌شکنه ها!
‫هی، بهتره زودتر بزنی به‌چاک.
‫ها؟ چرا آخه؟
‫ببینش.
‫انقدر مضطربه که بیهوش شد.
‫حتماً همون یدونه جوابی که داد هم براش زیادی بوده.
‫فکر می‌کردم بعد از یک ماه یه‌ذره یخش آب بشه.
‫آدم دلش به حال کسی که ‫ انقدر خجالتیه می‌سوزه، نه؟
‫آره واقعاً.
‫راستش، به‌خاطر این نیست که خجالتی‌ام.
‫خوشحال می‌شم که می‌خوان باهام وقت بگذرونن،
‫و عالی می‌شه که ‫درمورد چیزای مختلف حرف بزنیم.
‫ولی...
‫وللش.
‫بیاین فردا بازم امتحان کنیم، باشه؟
‫دوباره پسشون زدی؟
‫موتسومی.
‫ولی انقدر مهربون بودن که ازت خواهش کنن!
‫اشکالش چیه؟ فقط بذار به حال خودم باشم!
‫واسه جفت‌مون ناهار درست کردم، بیا بخوریم!
‫نه، من-
‫می‌دونم چون همیشه کار می‌کنی، ‫ نمی‌تونی درست‌حسابی غذا بخوری!
‫چندتا از اون تاماگویاکی‌های نمکی ‫ که دوست داری آوردم، تایو.
‫و گفته باشم، اگه دوباره هویج‌هاتو نخوری، ‫از چشم خودت می‌بینی ها!
‫چشم.
‫آفرین!
‫یوزاکورا-سان حرف نداره.
‫ولی بازم، چرا الهه‌ی این مدرسه؛ ‫ یوزاکورا-سان باید همچین کاری کنه؟
‫شنیدم اون دوتا از بچگی باهم دوستن.
‫د ـ دارم از حسودی می‌ترکم.
‫همیشه‌ی خدا تنهایی.
‫از فکر اینکه ممکنه تا آخر عمرت ‫ این‌شکلی بمونی، دل تو دلم نیست!
‫مگه مامانمی؟
‫اصلاً خودتم مگه درخواست عاشقانه‌ی ‫اون سال‌سومیه؛ تاناکا-سنپای رو رد نکردی؟
‫ها؟ آره، راست می‌گی.
‫باهوشه، تیپ و قیافه هم داره، ‫و کاپیتان تیم فوتبال هم هست، نه؟
‫آخه واسه چی ردش کردی؟
‫اوه؟ و نکنه جنابعالی پدرمی؟
‫هوی، با اون نیش‌خند بهم نگاه نکن!
‫لازم نیست نگران من باشی.
‫چیزی که واجبه اینه که باهاش کنار بیای، ‫وگرنه والدینت ناراحت می‌شنا.
‫پس برای همین باید ‫ مهارت‌های ارتباطیت رو بهبود بدی.
‫بیا! بگو «عاا».
‫این کجاش بهبود حساب می‌شه؟
‫بیخیال! فقط بخور!
‫عاا...
‫عاام!
‫عالیـــه!
‫هـ ـ هیروکاوا-سنسه؟
‫بیخیال! قول دادید غذاهامو نخورید، یادتونه؟
‫اوه، شرمنده.
‫وقتی بوی تاماگویاکی‌ت به مشامم خورد، ‫بدنم ناخودآگاه عمل کرد.
‫همم؟ چی شده، آسانو؟
‫آمم... هیچی.
‫این یهو از کجا پیداش شد؟
‫هیروکاوا-سنسه، مگه قرار نبود به‌خاطر ‫ یه سخنرانی، سفر کاری خارج کشور برید؟
‫آخه دلم واسه ناهارهات تنگ شده بود، موتسومی.
‫برنامه‌مو عوض کردم تا زودتر برگردم خونه.
‫آها.
‫ولی خب، اون خط موی سفید ‫مثل همیشه قشنگه ها!
‫می‌خوام با صورتم حسش کنم!
‫پس منم پلیس خبر می‌کنم!
‫اگه دیگه کاری ندارید، لطفاً برگردید دفتر ناظم.
‫همم؟ اوه، کار دارم. ‫هنوز کارم تموم نشده!
‫هوی، آسانو، وقتی مدرسه تموم شد بیا دفترم.
‫ها؟ مـ ـ منو می‌گید؟
‫درسته.
‫من... کار اشتباهی کردم؟
‫خب، بعداً می‌بینمت!
‫هی، یه‌لحظه-
‫اون یارو چه مرگشه؟
‫خداحافظ، آسانو!
‫آمم... خـ ـ خدافظ.
‫هی، بیاین بریم کارائوکه!
‫حله، بریم!
‫چه آهنگی بخونیم؟
‫یه ترکیب از اوپنینگ‌های این فصل، چی پس؟
‫من از اون روز به بعد، ‫ از ارتباط با آدمای دیگه می‌ترسم.
‫بـ ـ با اجازه!
‫اوه، اومدی؟ منتظرت بودم!
‫خـ ـ خیلی نزدیکه.
‫می‌گم، دقیقاً باهام چیکار داشتید؟
‫خب... آخه خیلی دلم می‌خواست ‫ کلکسیونم رو نشونت بدم.
‫کلکسیون؟
‫تادا! کلکسیون «عکس‌های مخفی‌م از موتسومی»!
‫عه؟ طرف منحرفه!
‫به‌عنوان دوست بچگیش، نظرتو می‌خواستم بدونم.
‫راستش، می‌دونستم موتسومی دانش‌آموز ‫موردعلاقه‌ی هیروکاوا-سنسه‌ست، ولی...
‫این‌یکی رو ببین! اینو بیشتر از همه دوست دارم!
‫این دیگه کار از کارش گذشته. ‫حقارتم حدی داره.
‫شاید واقعاً بهتره پلیس خبر کنم.
‫بـ ـ بله، جالبه.
‫هی، این‌یکی چطوره؟
‫موتسومی که داره تو خونه ورق‌بازی می‌کنه!
‫بانمکه، نه؟
‫چــی؟
‫اوه، اینم توی پنج‌سالگیش توی پارک گرفتم.
‫یادش به‌خیر.
‫پنج...؟
‫آه... این‌یکی هم توی ‫ جشن‌تولد سه سالگیش گرفتم.
‫عجب فرشته‌ای!
‫ها؟ چرا معلمی مثل اون ‫ این عکسا رو پیش خودش داره؟
‫راستش من...
‫تمام این مدت داشتم از سایه‌ها ‫موتسومی رو تماشا می‌کردم.
‫چون موتسومی خیلی دلبره، ‫برای محافظت ازش مقابل آدمای ناکس،
‫دائماً، بدون وقفه...
‫حواسم بهش بوده.
‫دیروز اون سال‌سومیه؛ تاناکا خیلی اذیت می‌کرد،
‫ولی وقتی مؤدبانه ازش خواستم ‫از موتسومی فاصله بگیره،
‫آخرش با کمال میل قبول کرد.
‫یه‌بار دیگه. با صدای بلند و واضح بگو ببینم.
‫د ـ دیگه هیچ‌وقت به یوزاکورا-سان نزدیک نمی‌شم!
‫این یارو... رسماً دیوونه‌ست!
‫باید یه‌کاری کنم، وگرنه موتسومی-
‫بهت حسودیم می‌شه، آسانو.
‫اون ناهارهای خونگی رو از موتسومی می‌گیری...
‫چون از بچگی با موتسومی دوستی ‫تا الان به روی خودم نمیاوردم،
‫ولی اوضاع تغییر کرده، ‫و دیگه این امکان وجود نداره.
‫لعنتی!
‫صدام در نمیاد. ‫پاهام هم میخکوب شده.
‫موتسومی توی خطره، اونوقت من...
‫به دل نگیری ها.
‫این همش محض خاطر خواهر کوچولوی عزیزمه.
‫ها؟
‫بسه دیگه.
‫ها؟
‫آه، چشماشو باز کرد!
‫صبح به‌خیر، تایو!
‫موتسومی؟
‫خوشحالم حالت خوبه.
‫شـ ـ شما دیگه کی هستین؟
‫تایو، مشکلی نیست! ببین، منم!
‫نانائو، عمراً بتونی با اون هیکل ‫ پشت موتسومی قایم شی.
‫مـ ـ موتسومی! اینا کی‌ان؟
‫یه‌مقدار داستانش مفصله.
‫ولی فعلاً بذار بهت معرفی‌شون کنم.
‫اینا خواهربرادرهام هستن.
‫خـ ـ خواهربرادر؟
‫این خواهر بزرگترم، فوتاباـست.
‫خوشوقتم.
‫و این برادر بزرگترم، شینزوـه.
‫خـ ـ خوشوقتم.
‫اینم اون‌یکی خواهر بزرگه‌م، شیون‌ـه.
‫علیک.
‫و اونم کِنگوـه.
‫سام علیک!
‫و نانائو!
‫سـ ـ سلام!
‫و اینم سگ نگهبان‌مون، گولیاث‌ـه!
‫همونطور که می‌بینی، ما یه خانواده جاسوسیم!
‫خیلی سخت بود که بالای ده سال ‫ دهنمو بسته نگه دارم.
‫راحت شدم!
‫وایسا! وایسا! وایسا ببینم!
‫جاسوس؟ چی داری می‌گی؟
‫توقع نداشته باش واکنشم جوری باشه ‫ انگار گفتی «یه خانواده میوه‌فروشیم!»
‫فرقش اینه که به‌جای بادمجون و تربچه، ‫با تفنگ و اطلاعات محرمانه سروکله می‌زنیم. تقریباً شبیه نیست؟
‫معلومه که نیست! فرقش زمین تا آسمونه!
‫فهمیدم! حتماً دوربین‌مخفیه. ‫داری سربه‌سرم می‌ذاری، مگه نه، موتسومی؟
‫حتماً این تفنگ هم اسباب‌بازیه، نه؟
‫هی، مواظب باش!
‫خب، برخلاف چیزایی که ‫تو فیلم و کتاب‌ها نشون می‌دن،
‫جاسوس‌بودن فقط یه کار عرف و عادیه.
‫تازگی‌ها، جاسوس‌های ‫ ارزون‌قیمت دولتی زیاد شدن،
‫پس مایی که مستقل کار می‌کنیم ‫ حریف‌شون نمی‌شیم.
‫چیزی نمی‌شه بابا.
‫هرچی نباشه، با امتیاز 4.8 ‫تو صدر جدول سایت‌های نقد و بررسی هستیم.
‫نقد و بررسی برای جاسوس‌ها؟ ‫مگه اطلاعات رو درز نمی‌ده؟
‫درسته. و داداش کیوچیرو هم ‫ برای بالا بردن محبوبیت‌مون هست.
‫رتبه اول بی‌چون و چرای «جاسوس مذکری که ‫جاسوس‌های زن می‌خوان توسطش هدف قرار بگیرن»!
‫خب، توی رتبه‌بندی منفورترین جاسوس‌ها هم ‫ با اختلاف صدر جدوله که.
‫چی؟ هیروکاوا-سنسه؟
‫می‌شناسیش، مگه نه؟
‫پسر ارشدِ خانواده یوزاکورا، کیوچیرو.
‫به‌عنوان آدم، نقص‌های زیادی داره، ‫ولی از تمام جنبه‌های دیگه،
‫مثل قدرت مبارزه و هوش، ‫بهترین جاسوس خانواده‌مونه.
‫و ـ ولی چرا برادرتون منو هدف گرفت؟
‫چون یه خبر به گوشش رسیده...
‫که یه‌نفر قصد کشتن موتسومی رو داره.
‫یه‌لحظه صبر کنید! من هیچ‌وقت...
‫خب، اون اطلاعات رو فقط از یه پست احمقانه ‫ توی شبکه اجتماعی گرفتیم.
‫ها؟ شبکه... اجتماعی؟
‫شبکه اجتماعی جاسوس‌ها؟
‫و تازه، ببین چقدر هم فالوئر داره!
‫سال‌ها پیش، در حین یه حادثه بخصوص...
‫موتسومی به‌خاطر کیوچیرو ‫دچار جراحت تقریباً مرگباری شد.
‫اون موی سفید به‌خاطر ‫ استرس ناشی از اون حادثه‌ست.
‫از اون زمان، احساس گناه...
‫باعث شده تا حد نامعقولی ‫ به موتسومی وسواس پیدا کنه.
‫اسم و شغلشو عوض کرد تا بتونه مراقبش باشه،
‫و از زندگی روزمره گرفته تا ارتباطات شخصیش، ‫توی همه‌چیز مداخله می‌کنه.
‫به یه هیولای محافظ موتسومی تبدیل شد.
‫با وجود نفرتی که ازت داره، ‫چون دوست بچگی‌های موتسومی بودی، همیشه کوتاه میومد.
‫ولی حالا یه دلیل داره که ‫ خلاص شدن از دستت رو توجیه کنه.
‫واقعاً متأسفم که برادرم انقدر کله‌شقه.
‫اوه... نه... خب...
‫اوهو. حلال‌زاده اومد.
‫چـ ـ چه‌خبر شده؟
‫کیوچیرو الان به خونه برگشته.
‫احتمالاً اومده کارتو تموم کنه.
‫خب، خب، آروم باش.
‫هرچی نباشه، هیچ‌جا امن‌تر از کنار ما نیست.
‫شیون، شینزو...
‫تمام درهای منتهی به این اتاق قفل شدن.
‫و منم هرچی تله داشتیم کار گذاشتم.
‫اون خل‌وضع حرف حساب حالیش نمی‌شه، ‫پس دیگه چه کنیم؟
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، ‫اون کودن رو لت‌وپار می‌کنیم!
‫لـ ـ لت‌وپار؟
‫خب، برتری که با خودمونه.
‫با وجود پنج به یک بودن، شانس بردمون ‫ تو مبارزه‌های قبلی فقط 30% بود.
‫به احتمال 42% هم یکی‌مون ‫ برای شش ماه بستری بشه
‫و 25% هم احتمال آتیش‌گرفتن خونه وجود داره.
‫خب، فقط به‌عنوان ‫بازسازی زود از موقع محسوبش می‌کنیم!
‫و ـ ولی... این‌کارا فقط به‌خاطر من، یه‌ذره...
‫این همیشه مسئله خانوادگیه.
‫نیاز نیست نگرانش باشی.
‫فقط یه راه برای زنده‌موندنت وجود داره.
‫چی؟
‫هی... اونه-چان!
‫شما دوتا باید ازدواج کنین.
‫ا ـ ازدواج؟
‫ببین چه دودی کرد.
‫خب، تقصیر نداره.
‫اگه با ازدواج وارد خانواده‌ی ما بشی، ‫با توجه به یک قانونی که داریم...
‫«کشتن اعضای خانواده ممنوع» ‫اینطوری حداقل جونت حفظ می‌شه.
‫فقط با ردوبدل حلقه‌ها ‫می‌تونی با یه یوزاکورا ازدواج کنی.
‫این حلقه شکوفه گیلاس دوجفته.
‫در لحظه‌ای که بدیش به شریک زندگی‌ت، ‫ازدواجت رسمی می‌شه.
‫حتی اون احمق هم انقدر احمق نیست که ‫ همچین قانون سفت‌وسختی رو زیرپا بذاره.
‫تازشم، فکر کنم...
‫این فرصت خوبی باشه که ‫ از این خواهردوستی‌ش دست بکشه.
‫خب البته، این چیزیه که شخصاً امیدوارم بشه.
‫برای محافظت از تو، و علی‌الخصوص محافظت از موتسومی.
‫ایده بدی نیست، نظرتون چیه؟
‫من و موتسومی، ازدواج کنیم؟
‫ازدواج...
‫خانواده.
‫نه.
‫من با تایو ازدواج نمی‌کنم.
‫موتسومی...
‫ببخشید، فوتابا نه-چان. ‫می‌دونم می‌خوای مراقب همه‌مون باشی.
‫ولی می‌دونی دیگه؟ ‫تایو خانواده‌شو از دست داده.
‫حتی الانم نمی‌تونه با بقیه حرف بزنه یا درست بخوابه.
‫هنوزم داره با از دست‌دادن خانواده‌ش کنار میاد.
‫هیچ‌کس بهتر از تایو اون درد رو درک نمی‌کنه،
‫پس اینکه راحت بگی، «وارد خانواده‌مون شو...»
‫خیلی ناعادلانه‌ست.
‫موتسومی...
‫خیلی‌خب.
‫ببخشید انقدر بی‌احساس بودم.
‫نه نه، مشکلی نیست.
‫چی شده؟
‫چرا انقدر حس دودلی دارم؟
‫خیلی‌خب! حالا که این حل شد،
‫بیاید تموم تلاشمونو ‫ برای لت‌وپار کردن اون کله‌پوک بکنیم.
‫باشه!
‫نقشه چیه؟
‫ها؟ نمی‌شه فقط بریم تو کارش؟
‫شرمنده که توی مشکلات خانوادگی‌مون درگیرت کردم، تایو.
‫ا ـ استرس گرفتم.
‫چیزی نمی‌شه بابا، داداش شینزو.
‫خیلی بی‌انصافین منو خبر نمی‌کنینا.
‫منم توی بازی‌تون راه بدین.
‫خب؟ کیو می‌خواین لت‌وپار کنین؟
‫کِی اومد اینجا؟
‫اوه راستی، شینزو.
‫تله‌های اطراف عمارت رو بازسازی کردی، درسته؟
‫حال جاخالی دادن نداشتم، ‫سر همین همه رو ترکوندم.
‫شرمنده‌تم.
‫خـ ـ خدایی؟
‫فقط یه‌بار بهت هشدار می‌دم.
‫از این دوتا فاصله بگیر،‌ کیوچیرو.
‫اینکه نمی‌شه.
‫تضمینی نیست که بی‌خطر باشه،
‫و محض خاطر موتسومی، ‫اینطوری می‌گیم که «مجرمه تا خلافش ثابت شه!»
‫اگه باهاش مشکل داری،
‫به‌عنوان یوزاکورا، می‌تونی با زور-
‫پس همینکارو می‌کنم.
‫خب دیگه، وقت دعوای خانوادگیه.
‫شرمنده، نی-چان!
‫معذرت، نانائو.
‫داداشت یه‌کم سرش شلوغه، ‫بعداً بازی می‌کنیم.
‫شینزو! نانائو! برید کنار!
‫کار تیمی نسبتاً‌ خوبی بود.
‫ولی بعد اون یدونه ضربه ‫ خیلی گاردتونو پایین میارین.
‫خب، تمرین بسه دیگه. ‫فقط اون پسر رو تحویلم بدین.
‫وگرنه... این خونه رو ریز ریز می‌کنم.
‫ا ـ اون چیه؟
‫سلاح مخصوصش، عنکبوت فولادی.
‫موتسومی، براتون یه‌ذره وقت می‌خریم، ‫اون بچه رو بردار و فرار کن!
‫چی؟
‫ولم کن، لعنتی، پسر ارشد کله‌خراب!
‫اونطوری عصبی نشو، فوتابا، ‫بدنت متلاشی می‌شه ها.
‫لعنتی!
‫هی، کنگو، زود باش ببرشون دیگه!
‫اوکی.
‫شما دوتا، بیاین اینوری.
‫سطحت برای این بازی زیادی پایینه، شیون.
‫خفه، منحرف.
‫فرق نداره بازی غیرممکن یا هر آشغالی بخواد باشه!
‫واسه یه گیمر واقعی، ‫حالش به اینه که هرچی داری رو کنی.
‫چه خفن!
‫بـ ـ بقیه حالشون خوبه؟
‫آره. یادته فوتابا نه-چان چی گفت؟
‫اجازه نداریم اعضای خانواده رو بکشیم،‌ ‫پس چیزی نمی‌شه.
‫و ـ ولی...
‫نگرانش نباش. بیا اینجا. ‫باید زود قایم شی، تایو.
‫همه‌چی مرتبه. من از پیشت نمی‌رم.
‫اون پهبادها چرا انقدر رو مخن؟
‫خیلی‌خب، بیا اینجا، موتسومی.
‫نمی‌خوام تو رو به خونش آلوده کنم.
‫آره همینطوری، دختر خوب.
‫خیلی‌خب، حالا بپر بغل داداش بزرگه!
‫تغییرقیافه تحسین‌برانگیزیه، کنگو.
‫حتی تعداد مژه‌ها هم یکیه. کارت خوبه.
‫ای بابا. لو رفتم که.
‫ولی تو هنوز توی هنر تغییرقیافه جای کار داری.
‫زود باش، موتسومی.
‫دختر خوبی باش و بگو کجا مخفیش کردی.
‫لعنتی. باید چیکار کنم؟
‫گوش کن، تایو.
‫هراتفاقی هم افتاد، ‫به‌هیچ‌عنوان بیرون نمیای، باشه؟
‫اونی-چان! دیگه این مزخرفاتو تمومش کن.
‫چندبار بگم، تایو سعی نداره منو بکشه!
‫خودت بهتر باید بدونی، مگه نه؟ ‫درباره خانواده تایو.
‫پس لطفاً بیشتر از این به تایو آسیب نزن.
‫خیلی‌خب، باشه، موتسومی. ‫دیگه یه‌مو هم از سرش کم نمی‌کنم.
‫اونی-چان...
‫و دیگه هم اجازه نمی‌دم از خونه بیرون بری.
‫چی؟
‫اون بیرون، چیزای عجیب‌غریب به خودت جذب می‌کنی.
‫و اینطوری فقط به‌عنوان داداشت شکست خوردم.
‫از حالا به بعد، خیلی خیلی بیشتر از قبل ‫ مواظبت هستم، قبوله؟
‫اونی-چان.
‫خطرناکه. سر همین نمی‌خواد بیرون بری.
‫اینترنت هم خطرناکه، پس موبایل می‌خوای چیکار.
‫از تمام چیزهای دنیا ‫که به خطر میندازنت خلاص می‌شم.
‫مدرسه، دوستات، سرگرمی، عشق‌وعاشقی، ‫از دست همه‌شون خلاص می‌شم.
‫تمام چیزای غیرضروری رو نابود می‌کنم.
‫اینطوری می‌تونی یه خانواده امن و آروم داشته باشی.
‫آه، فقط تصورش قلبمو به وجد میاره!
‫روزی که چیزی نمونده بود از دستت بدم، ‫قسم خوردم برای مراقبت ازت
‫هرجور دردی رو تحمل می‌کنم.
‫حتی اگه به قیمت جونمم باشه، ‫برای محافظت ازت هرکاری می‌کنم.
‫خیلی‌خب، موتسومی...
‫اون یارو رو فراموش کن ‫و بیا توی صلح‌وصفا زندگی کنیم.
‫اوهوم.
‫متأسفم... تایو.
‫تایو.
‫موتسومی رو ول‌ کن.
‫دیگه به تو احتیاجی ندارم.
‫خواهشمندم سرتو از کار خانواده‌م بیرون بکشی.
‫احتمالاً اونم درست شبیه منه.
‫می‌ترسه چیزی که براش باارزشه رو از دست بده.
‫ولی اینکه بخوای کسی که برات باارزشه ‫همچین قیافه‌ای به‌خودش بگیره...
‫می‌دونم که اشتباهه.
‫موتسومی...
‫بیا انجامش بدیم.
‫همون روشی که خواهرت گفت ‫ سالم نگه‌مون می‌داره.
‫ولی...
‫من چیزیم نمی‌شه.
‫چون بهم قول دادی از پیشم نمی‌ری.
‫اوهوم.
‫نزدیک بودا.
‫اون فوتابای کلک، تو سرتون ایده می‌ذاره.
‫ولی خوابشو ببینی بذارم اون کارو کنی.
‫هی، موتسومی...
‫از اینکه از بی‌عرضه‌ای مثل من محافظت می‌کردی ممنونم.
‫برای همینم...
‫از حالا به بعد...
‫من کسی می‌شم که ازت محافظت می‌کنه!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شما دوتا حالتون خوبه؟
‫قول می‌دم از موتسومی محافظت کنم.
‫خوشوقتم...
‫داداش کیوچیرو!
‫غـ ـ غیرممکنه!
‫تایو!
‫هورا!
‫هــه، عجب چیزی بود.
‫آره، اون پسره حرف نداره.
‫چه خفن‌مفنی، تایو.
‫انگار بد به‌حالت شد، کیوچیرو. ‫ولی الان وقت گریه و زاری نیست.
‫از پسش بر اومدی، پسر! مبارکه!
‫فوق‌العاده بود!
‫باید به اون بچه یاد بدی...
‫که محافظت از موتسومی واقعاً یعنی چی.
‫حلقه شکوفه گیلاس
‫نقشه اول
‫دفتر ناظم
‫اتاق هیروکاوا
‫دفتر ناظم
‫اتاق هیروکاوا
‫اول سلامتی
‫صلح درمیان خانواده
‫دفعه بعد
‫طرز زندگی یوزاکوراها