پس بلأخره یه کار پیدا کردی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
و یه جایی هم برای زندگی کردن ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
ولی این تختخوابِ چقدر داغونه ‏‏!‏‏
ببین من وقتی روش می شینم بیچاره چقدر کج میشه ‏‏.‏‏
نینا اگه روش بخوابه سه سوته شکسته ‏‏.‏‏
من روی همین تخت می خوابم ؛
توأم روی همون مبل دم درب بخواب ‏‏.‏‏
تو اینجا نمی خوابی ‏‏!‏‏
برمیگردی مونیخ پیش دکتر ریچوین و باهاش میمونی ‏‏.‏‏
چرا ؟‏‏!‏‏؟
چرا نداره ‏‏!‏‏
باید بری مدرسه ‏‏.‏‏
من پام رو تو مدرسه نمیذارم ‏‏.‏‏
اونوقت چطور چیزی یاد میگیری ؟
خب معلومه تو بهم یاد میدی ‏‏.‏‏
همش که درس خوندن نیست ؛
با این وضعیت ‏‏،‏‏ حتّی یه دوست هم پیدا نمیکنی ‏‏.‏‏
من که ‏‏"‏‏ دوست ‏‏"‏‏ دارم ؛
‏‏"‏‏ نینا ‏‏"‏‏ و ‏‏"‏‏ تنما ‏‏"‏‏ ‏‏.‏‏
تازشم ‏‏،‏‏ بنده اگه نباشم تو تنها میمونی حوصله تم سر میره ‏‏!‏‏
حرف نباشه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ همین که گفتم ‏‏،‏‏ برمیگردی مونیخ ‏‏.‏‏
نـــــخیـــــر ‏‏!‏‏
بنده عمراً به مونیخ برنمیگردم ‏‏!‏‏
هـــ ‏‏-‏‏ هی نینا ‏‏!‏‏
دوباره میخوای بری اونجا ؟
هی ‏‏،‏‏ وایسا دیگه ‏‏!‏‏
انگار نمیخوای بیخیالش بشی ‏‏.‏‏
فقط هر روز میخوای بری اونجا ببینی چه خبره ‏‏.‏‏
هر چقدرم بری اونجا هیچ فرقی نمی کنه ‏‏.‏‏
مطمئنّم که تو چیزی یادت نمیاد ‏‏.‏‏
نینــــا ‏‏!‏‏
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
نینا خاطراتش را به یاد می آورد
اینجا ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
جائیه که زندگی می کردیم ‏‏.‏‏
مامانم و خودم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
همراه یوهان ‏‏.‏‏
اون روز ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یوهان رو روی همین پلّه ها کشیدند و با خودشون بردند ‏‏.‏‏
نـــه ‏‏!‏‏ بس کنیـــــد ‏‏!‏‏
ولم کن ‏‏!‏‏
مـــامـــان ‏‏!‏‏
نینــــــا ‏‏!‏‏
نه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
الان اسمم نیناست ولی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
اون موقع به چه اسمی صدام میکردند ؟
نینا ؟
آنــّا ؟
اسم واقعیم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چیه ؟‏‏!‏‏؟
ماشینی که یوهان رو برد از همین جادّه عبور کرد و رفت ‏‏.‏‏
تو نباید هیچ چیزی رو ازش مخفی کنی ‏‏‏.‏‏‏
اون بچّه ها همینجا جمع می شدند ‏‏.‏‏
دعوت می شدند به مراسمی که بهش می گفتند ‏‏"‏‏ سمینار کتابخوانی ‏‏"‏‏ ؛
اونم داخل همین عمارت ‏‏.‏‏
قفلش باز شده ‏‏.‏‏
اونا سعی می کردند چه کسانی خلق کنند ؟‏‏!‏‏؟
انسانی ارشد و ممتاز ؟
اینا واقعاً چه کسانی هستند ؟
یوهان ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ؟‏‏!‏‏؟
و ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چه کسانی مسئول این کار بودند ؟
اون فرار کرد ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یوهان بود که فرار کرد ‏‏.‏‏
از میان بوته های گل رز عبور کرد ‏‏.‏‏
حالت خوبه ؟
این درد ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یعنی ممکنه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ؟‏‏!‏‏؟
داخل همین اتاق ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ منتظر ایستاده بودم ‏‏.‏‏
منتظر مادرم بودم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
منتظر یوهان بودم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
همون موقع این کتاب رو می خوندم ‏‏.‏‏
انسان ها ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ پتانسیل مبدّل شدن به هرچیزی رو دارند ‏‏‏.‏‏‏
فرنز بناپارتا ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
اون همیشه در عمارت رز سرخ همراه بچّه ها مراسم کتابخوانی برگزار می کرد ولی من ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
داخل همین اتاق داشتم این کتاب رو می خوندم ؛
و منتظر بودم یوهان برگرده خونه ‏‏.‏‏
ایستاده بودم و لبخند میزدم ‏‏.‏‏
درب باز شد و گفتم ‏‏:‏‏
‏‏"‏‏ خوش اومدی ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ حالا ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ همراهم بیا ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
نمی خواستم باز بشه ‏‏!‏‏
مهم نبود چندبار اون جمله رو تکرار کردم فقط ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
نمیخواستم درب باز بشه ‏‏.‏‏
واقعاً نمی خواستم ‏‏.‏‏
چون من ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یادم اومد ‏‏!‏‏
من ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
بس کن دیگه نینا ‏‏!‏‏
لازم نیست چیزی یادت بیاد ‏‏.‏‏
نمیخوام چیزی یادت بیاد ‏‏.‏‏
منم مثل توأم ؛
منم کلّی خاطرات دردناک دارم ‏‏.‏‏
ولی هیچوقت نمی خوام به یاد بیارمشون ‏‏.‏‏
قبوله ‏‏،‏‏
من برمی گردم پیش دکتر ریچوین ‏‏.‏‏
توأم باید برگردی ‏‏.‏‏
بیا با همدیگه برگردیم ‏‏.‏‏
بیا کاری که تنما گفت رو انجام بدیم ‏‏.‏‏
از الان به بعد ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ واسه خودمون ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
خاطره ی خوش بسازیم ‏‏.‏‏
ایستگاه پلیس شهر پراگ
‏جمهوری چک
یه لحظه صبرکن ‏‏،‏‏ کاراگاه ‏‏.‏‏
اینجا نوشته شده فقط بغل کاراگاه بشینم و نظاره گر باشم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ این کارا یعنی چی ؟‏‏!‏‏؟
ما تا جایی که در توانمون بود به شما کمک کردیم و کم نذاشتیم ‏‏.‏‏
کمکم کردید ؟
شما برای هر شخص به من فقط نیم ساعت مهلت دادید ‏‏.‏‏
گوش دادن به داستان زندگی اونا براتون کافی نیست ؟
اینجا قوانین خاص خودش رو داره ولی بازم بیشتر از اختیاراتمون با شما همکاری کردیم ‏‏.‏‏
همین که تونستیم پنج نفر بعنوان شاهد از اون دوران برای مصاحبه پیدا کنیم باید خدارو شکر کنیم ‏‏.‏‏
حرفم همینه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ‏‏!‏‏
منم میگم باید از فرصت استفاده کرد و تا میشه اطّلاعات جمع کرد ‏‏.‏‏
چقدر ساده اید ‏‏!‏‏
اونا احتمالاً دوست ندارند درمورد گذشته ی خودشون با کسی صحبت کنند ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
منظورم همون بچّه هایی ـه که در مراسم کتابخوانی شرکت کردند ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
تمام اون اسکلت ها و اجساد سوخته ای که اونا در عمارت رز سرخ پیدا کردند ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
مطمئنّاً یه ارتباط خیلی نزدیکی با پلیس مخفی چکسلواکی سابق دارند ‏‏.‏‏
ولی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
در حقیقت پرونده هایی شبیه این ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
تا الان همینطور مرموز باقی موندند ‏‏.‏‏
راستی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ایشون کاراگاه مسئول این پرونده هستند ‏‏.‏‏
ایشون هم وکیلی آلمانی ‏‏،‏‏ آقای وردمن هستند ‏‏.‏‏
بقیّه اش رو به شما میسپارم ‏‏.‏‏
من کاراگاه سوک هستم ‏‏.‏‏
خوشبختم ‏‏.‏‏
من از قبل یه سری سوال مهم آماده کردم ؛
لطفاً هرکاری که بهتون گفتم رو انجام بدید ‏‏.‏‏
شما فقط بعنوان ناظر اینجا حضور دارید ‏‏،‏‏ متوجّه اید ؟
خیابان سِروِنی سوّم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
عمارتی مجلّل بنام رز سرخ ‏‏.‏‏
چندروز پیش آتیش گرفت و سوخت ‏‏.‏‏
و به این شکل کنونی دراومد ‏‏.‏‏
ولی در سال 1968 ‏‏،‏‏ شما در سمینار کتابخوانی که داخل همین عمارت برگزار میشده شرکت کرده بودید آقای اِرنو ‏‏.‏‏
درسته ؟
حرفی ندارید ؟
شما شخصی بنام فرنز بناپارتا می شناسید یا ملاقاتش کردید ؟
میشه ازتون بخوام ساکت باشید ؟
ما وقت زیادی نداریم ‏‏.‏‏
منم سعی میکنم با دقّت جلو برم ‏‏.‏‏
فکرمیکنی الان با دقّتت میتونی تمام اطّلاعات لازم رو بدست بیاری ؟
جنابعالی انگار متوجّه نمیشی پیداکردن اونا و انجام چنین کاری چقدر سخت بوده ‏‏.‏‏
حتّی ناراحتم نیستم ‏‏.‏‏
همیشه فکر میکردم اون عمارت ‏‏،‏‏ یه منبع الهام قدرت تو زندگی منه ‏‏.‏‏
ولی حالا ‏‏،‏‏ با نگاه کردن به وضع کنونی و چیزی که ازش باقی مونده ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
هیچ ناراحتی احساس نمی کنم ‏‏.‏‏
انگار هیچ اتّفاق خاصّی نیفتاده ‏‏.‏‏
الانم احساس دلتنگی یا غربت نمی کنید ؟
دلتنگی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ؟‏‏!‏‏؟
درسته ؛
چون اونجا برای شما یه مدرسه بوده ‏‏،‏‏ درست نمی گم ؟
وردمن سان ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ لطف کنید ساکت باشید ‏‏!‏‏
بذارید کارم رو انجام بدم ‏‏.‏‏
واقعاً هیچی نمیدونم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
دلتنگی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
احساس غربت ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
نمی فهمم ‏‏.‏‏
ضربه ی روحی ؟‏‏!‏‏؟
منظورتون چیه ؟
واضح تر بخوام بگم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
شرکت کردن در اون مراسم کتابخوانی عمارت ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
روی زندگی شما تأثیر خاصّی نذاشته ؟
ام ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ راستش نه ‏‏.‏‏
شما متأهل هستید ؟
مجبور نیستید پاسخ بدید ؛
این حق شماست ‏‏.‏‏
طلاق گرفتم ؛
با اینکه هیچ مشکل خاصّی هم با همسرم نداشتم ‏‏.‏‏
بچّه هام ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
پسر بزرگم و برادر کوچیکترش ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
خودکشی کردند ‏‏.‏‏
اونا هم واقعاً هیچ مشکل خاصّی نداشتند ‏‏.‏‏
من هنوزم متوجّه نشدم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چرا اون دو تا دست به چنین کاری زدند ‏‏.‏‏
چیزی هست که بخوای بگی ؟
میخواستم بگم که ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
سوال پرسیدنت واقعاً خیلی رو اعصاب ـه ‏‏.‏‏
میشه بهم بگی تابحال چه چیزی دستگیرت شده ؟‏‏!‏‏؟
عیناً شبیه بچّه های همین دوره زمونه رفتار می کنی ‏‏!‏‏
حتماً واسه نزدیک شدن به زنها هم مقرّرات خاص خودت رو گذاشتی ‏‏!‏‏
از کی تا حالا بابام شدی ؟‏‏!‏‏؟
پدرم که در قید حیات نیست ؛
ولی خداروشکر بابام مثل تو نبود ‏‏.‏‏
نفر بعدی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ بیاد داخل ‏‏.‏‏
خاطراتی از مراسم کتابخوانی ها ؟
هرچی هست بگید ؛
حتّی اگه جزئی باشه ‏‏.‏‏
خدای صلح و آرامش همیشه سرش شلوغ بود ‏‏‏.‏‏‏
چیـــ ‏‏-‏‏‏‏-‏‏‏‏-‏‏ چیکار میکنی ؟‏‏!‏‏؟
حتّی وقت نداشت به آینه نگاه کنه ‏‏‏.‏‏‏
او هر روز شیپورش رو به صدا درمی آورد ‏‏‏.‏‏‏
‏‏‏"‏‏‏ خدای صلح و آرامش ‏‏‏"‏‏‏ کاری از کلاوس پوپّه ‏‏‏.‏‏‏
برات خیلی آشناست ‏‏،‏‏ درسته ؟
آره ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ یه چیزایی ازش یادم ـه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یکی دیگه هم بود ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یه داستان درمورد هیولایی که به شرق رفت و هیولایی که به غرب رفت ‏‏.‏‏
درون این کتاب ها چه چیزایی واست جالب و عجیب بود ؟‏‏!‏‏؟
امممم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ خب چطور بگم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
همه ی اون داستان ها منو به یه دنیای دیگه می بردند ‏‏.‏‏
دنیای دیگه ؟‏‏!‏‏؟
درسته ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ خودشه ‏‏.‏‏
گریه کردن ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ شادی و لذّت ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ترسیدن ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
تمام این احساسات یکباره از بین می رفت ‏‏.‏‏
چرا همچین احساسی پیدا می کردی ؟
نمی دونم ‏‏.‏‏
فقط می تونم بگم هیچ احساسی نداشتم ‏‏.‏‏
حتّی کم کم اسمت هم فراموش می کردی ‏‏.‏‏
این همون آزادی واقعی ـه ؛
چیزی که حس می کردم ‏‏.‏‏
آخه چطور چنین احساسی پیدا میکردی ؟
فرنز بناپارتا این چیزارو بهت یاد میداد ؟
این دیگه کیه ؟ همون کسی ـه که واسمون کتاب می خوند ؟
چیز دیگه ای هم هست که از اون مراسم به یاد بیارید و بخواهید بهمون بگید ؟
چیز دیگه ای که یادم بیاد ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ؟
نه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
فقط یه روز ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یه مردی واسه ی دیدن ما به عمارت اومد ‏‏.‏‏
بهمون گفتند که از یه ایستگاه رادیویی اومده ‏‏.‏‏
اون آهنگ ‏‏"‏‏ جایی بر فراز رنگین کمان ‏‏"‏‏ رو خیلی دوست داشت ‏‏.‏‏
و برامون از داستان ‏‏"‏‏ جادوگر شهر اُز ‏‏"‏‏ گفت ‏‏.‏‏
اون کی بود ؟
بگـــو ‏‏!‏‏
هرچی میدونی بگو ‏‏!‏‏
معلوم هست چه غلطی میکنی ؟‏‏!‏‏؟
بس کن دیوونه ‏‏!‏‏
بهم بگو چی میدونی ‏‏.‏‏
ازت خواهش میکنم بگو ‏‏!‏‏
چه خبرته ؟ معلوم هست چه مرگت ـه ؟‏‏!‏‏؟
احساس میکنم سوالاتی که ازشون می پرسی جنبه ی شخصی داره ‏‏.‏‏
واسه توأم همینطوره مگه نه کاراگاه ؟
تو همون کاراگاه جوونی هستی که ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
بخاطر ارتباطاتت با پلیس مخفی درگیر یه سری اتّفاقات ناگوار شدی ‏‏.‏‏
درست نمی گم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ کاراگاه سوک ؟
تمام سعی و تلاشت بر اینه که بتونی اسم و سوابق گذشته ات رو پاک کنی ‏‏.‏‏
درسته ؟
منم مثل خودتم ‏‏.‏‏
پدرم به جرم جاسوسی برای دولت آلمان شرقی سابق محکوم شد و به زندان افتاد ‏‏.‏‏
من ایمان داشتم که پدرم بیگناه ـه و چنین کاری نکرده ‏‏.‏‏
ولی اون واقعاً جاسوس بوده ‏‏.‏‏
بعدش دیگه هیچوقت نتونستم به کسی اعتماد کنم ؛
همه برام یکی شده بودند ‏‏.‏‏
ولی حالا ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
دارم سعی میکنم بیگناهی شخصی رو اثبات کنم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
دارم سعی میکنم چیزی رو برای اعتماد کردن بهش پیدا کنم ‏‏.‏‏
مردی که ازش میگفت ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ همون که از ایستگاه رادیویی اومده بود ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
پدرم بوده ‏‏.‏‏
ممکنه پدرم هم درگیر آزمایشات شستشوی مغزی اون عمارت لعنتی رز سرخ شده باشه ‏‏.‏‏
الان وقت جا زدن نیست ‏‏.‏‏
باید حقیقت رو متوجّه بشم ‏‏.‏‏
ببخشید ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ میتونم برم خونه ؟
راستش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ فعلاً نه ‏.‏
اون مردی که داشتم درموردش حرف میزدم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
اومد پیشم و اینو بهم گفت ‏‏:‏‏
‏‏"‏‏ بهتره زودتر از اینجا فرار کنی ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ بر فراز رنگین کمان زندگی شگفت انگیزی منتظرت ـه ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ جایی که خانواده ات هم هستند ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ دوروتی از جادوگر شهر اُز هم در آخر تونست به آرزوش برسه و به خونه برگرده ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ توأم باید هر چه زودتر ازینجا فرار کنی و بری ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
بعد از این بود که منم رابطه ام رو به طور کلّی با اون عمارت قطع کردم ‏‏.‏‏
حالا میتونم برم ؟
همسرم و بچّه هام منتظرم هستند ‏‏.‏‏
ام ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ بله ‏‏.‏‏
نباید ناامید بشیم و جا بزنیم ‏‏.‏‏
آره ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
هنوز دو نفر دیگه باقی موندند ‏‏.‏‏
خب ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ادامه میدیم ‏‏.‏‏
هی دیتر ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
معلوم هست حواست کجاست ؟
مثلاً این میز مطالعه ی جنابعالی ـه ‏‏.‏‏
نینا به هیچ وجه نمیخواست درمورد اتّفاقات رخ داده در پراگ باهام حرف بزنه ‏‏.‏‏
ولی با توجّه به چیزایی که تو بهم گفتی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
احساس میکنم خاطرات زیادی تو ذهنش زنده شدند ‏‏.‏‏
ولی انگار درست همون لحظه ای که قرار بوده آخرین ذرّه ی خاطرات هم یادش بیاد همه چیز متوقّف شده ‏‏.‏‏
اونم بخاطر تو بوده ‏‏.‏‏
راستش ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ همش فکر میکنم کار اشتباهی کردم ‏‏.‏‏
نـــه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
دیتر ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ تو بهترین کارو انجام دادی ‏‏.‏‏
خب ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ زودباش باید زودتر تمومش کنیم ‏‏.‏‏
دلم واسه سوسیس سفید و آبجو شدید تنگ شده ‏‏!‏‏
شما که همین دیشب تمام سوسیس سفیدارو خوردید ‏‏.‏‏
جان من راست میگی ؟‏‏!‏‏؟
حالا چه خاکی بر سر بریزیم ؟‏‏!‏‏؟
دکتـــــر ‏‏!‏‏
غذای مورد علاقه تون اینجاست ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ سوسیس سفید منظورم ـه ‏‏!‏‏
دمتون گرم ‏‏،‏‏ خیر از جوونیتون ببینید ‏‏!‏‏
‏‏"‏‏ دکتر ریچوین ‏‏،‏‏ حالتون چطوره ؟ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ ببخشید از بابت اینکه مدّت طولانی ست که باهاتون در ارتباط نبودم ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
نینــــا ‏‏!‏‏
لوتـــّه ‏‏!‏‏
‏‏"‏‏ متأسّفم که باعث نگرانیتون شدم ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ من حالم خوب ـه ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ دکتر ریچوین ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ راستش ازتون درخواستی داشتم ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ زنی به نام اوا هینمان رو می شناسید ‏‏،‏‏ درسته ؟ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ درحال حاضر سازمانی خاص بدنبال کشتن اون ـه ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ فرستادمش که بیاد پیش شما ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ لطفاً مراقبش باشید ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ همینطور ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ لطفاً مراقب نینا و دیتر هم باشید ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ بزودی تموم میشه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
‏‏"‏‏ راستش ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ فکر میکنم این تنها راهی ـه که باهاش میتونم جلوی این زنجیره ی اتّفاقات رو بگیرم ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
از طرف کنزو تنما ‏‏.‏‏
این نامه درست سه روز پیش بدستم رسید ‏‏.‏‏
ولی اوا هنوزم که هنوزه اینطرفا پیداش نشده ‏‏.‏‏
خیلی دوست دارم بدونم این نامه از کجا ارسال شده ‏‏.‏‏
تمبر و مُهرش هم بسختی قابل خوندن ـه ‏‏.‏‏
میشه چیزی فهمید ‏‏،‏‏ کارل ؟
خب ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ شاید بشه ‏‏.‏‏
اونوقت ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ بعدش هممون میفهمیم تنما کجاست درسته ؟
ولی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
این جمله ی آخرش کمی نگرانم کرده ‏‏:‏‏
‏‏"‏‏ راستش ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ فکر میکنم این تنها راهی ـه که باهاش میتونم جلوی این زنجیره ی اتّفاقات رو بگیرم ‏‏.‏‏ ‏‏"‏‏
خب دیگه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
وقتشه که برم اون میزو تمومش کنم ‏‏.‏‏
فقط خداکنه انرژی آبجویی که زدم تموم نشده باشه ‏‏!‏‏
دکتر ریچوین ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
میخوام همه چیزو به یاد بیارم ‏‏.‏‏
وقتی حافظه ات برگرده حاضری که عواقبش رو هم بپذیری ؟
بله ‏‏.‏‏
من ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
آماده ام واسه برگشتن حافظه ام هرکاری انجام بدم ‏‏.‏‏
راستشو بخوای ته دلم راضی به انجام این کار نیستم ‏‏.‏‏
ولی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ اگه واقعاً تصمیمت رو گرفتی باشه من حرفی ندارم ‏‏.‏‏
حالت خوبه ‏‏،‏‏ نینا ؟
بله ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ دکتر گیلن ‏‏.‏‏
فقط ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
حرفایی که بعد از هیپنوتیزم شدن قراره بزنم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
ممکنه خیلی عجیب و ترسناک باشند ‏ ‏.‏
دکتر ‏‏،‏‏ شما مشکلی با این ندارید ؟
نه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ نگران چیزی نباش ‏‏.‏‏
باهمدیگه از عهده اش برمیائیم ‏‏.‏‏
حالا ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ چشمات رو آروم ببند ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یه نفس عمیق بکش و بذار که تمام بدنت آروم بگیره ‏‏.‏‏
مادرت چجور آدمی بود ؟
مادرم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
مادرم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ مهربون بود ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
آواز ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
صدای آوازش ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
خیلی قشنگ و دلنشین بود ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
بوی سوپ سبزیجاتش ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
پدرت چطور بود ؟
پدرم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
سرباز حکومتی بود ‏‏.‏‏
گفتی سرباز حکومتی بود ؟‏‏!‏‏؟
تابحال دیده بودیش ؟
هیچوقت ندیدمش ‏‏.‏‏
مادرم بهم گفت ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
پدرم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
کشته شده ‏‏.‏‏
مادرم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
فعّال ضد حکومتی بود ‏‏.‏‏
پس پدرت کشته شده بود ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
و مادرتم که از فعالان ضد حکومتی بوده از کشورش فرار کرده ‏‏.‏‏
از دست کی فرار میکرده ؟
سه قورباغه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
مخفی شدیم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
ولی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
برادرم رو ازم گرفتند ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یه مرد عینکی اومد و بردتش ‏‏.‏‏
برادرت رو کجا بردند ؟
‏‏"‏‏ عمارت رز سرخ ‏‏"‏‏
خیلی از آدما ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ اونجا مردند ‏‏!‏‏
برادرت هم این چیزارو دیده بود ؟
آخخخخخ ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ دستـــــم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ دردش ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
خارهای گل رز زخمیم کردند ‏‏.‏‏
خوش اومدی ‏‏.‏‏
نینا ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ؟
بلأخره فهمیدم تنما این نامه رو از کجا ارسال کرده ‏‏.‏‏
از کجا ؟
فرانکفورت ‏‏.‏‏
نینا ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ؟
همه چیزو به خاطر آوردی مگه نه ‏‏،‏‏ نینا ؟
من ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
‏‏"‏‏ نینا ‏‏"‏‏ نیستم ‏‏.‏‏
پس کی هستی ؟‏‏!‏‏؟
نمیخوام بگم ‏‏.‏‏
نگران نباش ؛
نمیخواد از چیزی بترسی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
تو کی هستی ؟
نمیخوام بگم ‏‏.‏‏
نگران نباش ‏‏.‏‏
از چیزی نترس ‏‏.‏‏
نمیخوام بگم ‏‏.‏‏
من برگشتم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
من خونه ام ‏‏.‏‏
الان دستهام رو به هم میزنم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
و بعدش ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
از هیپنوتیزم بیدار میشی ‏‏.‏‏
نینـــــا ‏‏!‏‏
اه ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ حالش خوبه ‏‏.‏‏
من ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چیزای خیلی وحشتناکی گفتم ؟
نه ‏‏.‏‏
با اینکه هیپنوتیزم شده بودی ولی بازم نمیخواستی که درموردش حرفی بزنی ‏‏.‏‏
ولی اینو میدونم که همه چیزو به خاطر آوردی ‏‏.‏‏
دو روز بعد
دکتر ریچوین ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ دیتر ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
منو ببخشید که بی خبر گذاشتم و رفتم ‏‏.‏‏
به فرانکفورت ‏‏،‏‏ جایی که تنما هست میرم ‏‏.‏‏
حالا همه چیزو ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ فهمیدم ‏‏.‏‏
اینکه واقعاً کی هستم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
اینکه یوهان از کجا اومده و مقصد نهائیش به کجا ختم میشه ‏‏.‏‏
اگه برم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ میتونم همه چیزو به پایان برسونم ‏‏.‏‏
اگه برم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
میتونم تنما رو نجاتش بدم ‏‏.‏‏
...آری .... چشم بدوز به آنچه هم اکنون در این دنیا هویداست
... آری .... با چشمانت به مهربانی ایمان بیاور
خانه ات را بنا کن .... در سرزمین یگانگی ات
خانه ات را بنا کن .... در سرزمین خلوص و پاکی ات
... خانه ات را بنا کن