نگران نباش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ طاقت بیار ‏.‏
بهم شلّیک کن ‏‏.‏‏
اون رو بکشید ‏‏.‏‏
من ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ نجاتت میدم ‏‏.‏‏
قبلاً هم بهم شلّیک کرده بودی یادته ؟
آره ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
حالام میخوام همه چیز به ‏"‏ پایان ‏"‏ برسه ‏.‏
‏‏"‏‏ پایان ‏‏"‏‏ ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ؟
منظورت از ‏‏"‏‏ پایان ‏‏"‏‏ چیه ؟
‏‏"‏‏ پایان ‏‏"‏‏ ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
پایانی که ازش حرف میزنی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ قبلاً بارها و بارها از نزدیک دیدمش ‏‏.‏‏
نگفتی منظورت از ‏‏"‏‏ پایان ‏‏"‏‏ چیه ؟
مرگِ تو ‏‏!‏‏
اوّل تو میمیری ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ و بعدشم من ‏‏.‏‏
چی دیدی ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ ؟
بهم بگو چی دیدی ؟
زودبـــــاش ‏‏!‏‏
بهم بگو چی دیدی ؟
تو هیچی نمی دونی ‏‏.‏‏
پس بذار بهت بگم ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
داستان تجربه های ترسناکی رو که داشتم ‏‏.‏‏
من برگشتم ‏‏.‏‏
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
پرده از حقایق کنار می رود
تجربه های ترسناکی که .... الان درموردش گفتی ....
همون چیزایی نیست که .... من قبلاً دیده بودم ؟
همون چیزایی نیست که قبلاً ....
درموردشون بهت گفته بودم ؟
بعدِ اینکه تو ساختمون سه قورباغه دستم رو گرفتند و با خودشون بردند ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ بعدِ اینکه از اونجا دور شدم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
در اتاقی سیاه و تاریک محبوس شدم که هیچ دیواری نداشت ‏.‏
به هرجایی دست می کشیدم چیزی احساس نمی کردم ؛
انگار در اتاقی بیکران و تاریک گیر افتاده بودم ‏.‏
ولی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ همیشه حس میکردم یکی منو میبینه و حواسش بهم هست ‏.‏
سکوتی عجیب حکمفرما بود ‏.‏
نه ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ یه صداهایی هم میومد ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
گهگاهی جیغ های وحشتناکی می شنیدم ‏.‏
غذاهایی برام می آوردند ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ولی هیچوقت نفهمیدم از کجا و کی می آورد ‏.‏
اون موقع ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ تک تک غذاهایی که بهم دادند رو میشمردم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
پنج ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
شش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
هفت ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
یازده ‏،‏ دوازده ‏،‏ سیزده ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
بیست و یک ‏،‏ بیست و سه ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
درست همون موقعی که شمارش غذاها از دستم در رفت ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
اون مرد ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ جلوی دیدگانم ظاهر شد ‏.‏
اینو به خاطر بسپار ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
انسانها ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
توانایی مبدّل شدن به هرچیزی رو دارند ‏.‏
اینجارو ببین
یه بچّه کوچولوی نازنازی هیچوقت نباید چنین جاهای بزرگ و خطرناکی بچرخه و بازی کنه ‏.‏
اُسگل ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ این همون بچّه ـست ‏.‏
هــــــا ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ راست میگی ؟‏!‏؟
وای ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ چقدر نازه ‏!‏
آره ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ خودشه ‏.‏
بی نظیره ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ واقعاً خیلی خوشگل ـه ‏!‏
اینجارو ببین ‏!‏ واقعاً خودش ـه ‏!‏
آره واقعاً خودش ـه ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ‏!‏
‏"‏ نتیجه ی کار ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ‏"‏
‏"‏ دست آورد تلاشمون ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ‏"‏
انگار خواب می بینم ‏!‏
این بچّه ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
این پیروزی بزرگ ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ برای ما ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
از اون سخنرانی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ چیزای خیلی زیادی به یاد نمیارم ‏.‏
دست آوردی رویائیست ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
نه تنها برای ما ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ بلکه برای ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
دوستان ‏،‏ همراهان و از همه مهمتر ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
برای آینده ی کشورمون ـه ‏.‏
به سلامتیش ‏!‏
همون موقع اوّلین نفر افتاد ‏.‏
آدمای اطرافم یکی یکی افتادند ‏.‏
تک تک آدمایی که دوروبرم بودند ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
یکی پس از دیگری می افتادند و کف زمین ولو می شدند ‏.‏
ناله ها ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ فریادها ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
و جیغ ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
ترس و وحشت حاکم بر اون اتاق بود ‏.‏
چهل و دو نفر ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ تمام آدمای اون اتاق کشته شدند ‏.‏
ولی ‏"‏ فرنز بناپارتا ‏"‏ زنده موند ‏.‏
من فرار کردم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
فقط میخواستم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ از اونجا دور بشم ‏.‏
حتّی متوجّه این موضوع نشدم که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ خارهای گل رز درون باغ ‏،‏ چه یادگاری روی بازوم گذاشتند ‏.‏
فقط می دویدم ‏.‏
وقتی به ساختمون سه قورباغه رسیدم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تو بهم خوش آمد گفتی ‏.‏
من همه چیزو بهت گفتم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
خاطراتِ ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ هر روزم رو ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تمام چیزایی که تا اون لحظه ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ تجربه کرده بودم ‏.‏
دروغه ‏!‏
دروغـه ‏!‏
دروغـــه ‏!‏
دروغـــــــــه ‏!‏
نینا ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
صدام رو میشنوی نینا ؟‏!‏؟
آروم باش ‏.‏
نینا ‏.‏
منم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تنما ‏.‏
شناختی ؟
منم ‏.‏
درسته ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
آروم باش ‏.‏
آفرین ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
دختر خوب ‏.‏
چیزی نیست ‏!‏
الان در امانی ‏.‏
دروغـــه ‏!‏
دروغه ‏!‏ دروغـــه ‏!‏
اون من نبودم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ‏!‏
کسی که بهت خوش آمد گفت من نبودم ‏!‏
کسی که خوش آمد گفت ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
من ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
چیزی که من گفتم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
من برگشتم ‏.‏
خوش اومدی ‏.‏
یوهان اشتباه می کنه ‏.‏
یوهان فقط به تک تک حرفای من گوش می کرد ‏.‏
کسی که به عمارت رز سرخ برده شد ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
اون ‏"‏ من ‏"‏ بودم ‏.‏
کسی که به زور بردنش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ کسی که روی پلّه های ساختمان سه قورباغه کشیده میشد و فریاد میزد ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
کسی که داخل اون اتاقِ سراسر سیاه و بدون دیوار حبس شده بود ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ کسی که روز به روز غذاهاش رو می شمرد ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
کسی که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ صحنه ی مرگ اون آدمها جلوی دیدگانش نقش بسته بود ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
اون ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
من بودم نه اون ‏!‏
ترسیده بودم ‏.‏
من برگشتم ‏.‏
خوش اومدی ‏.‏
همه چیزو بهم بگو ‏.‏
خب ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
راستش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
من بهش گفتم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
خاطراتِ ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ هر روزم رو ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
دیگه آروم باش ‏!‏
هر چیزی رو که تا اون موقع تجربه کرده بودم به یوهان گفتم ‏.‏
یوهان تصوّر میکرد تجربیات من ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
گفتم آروم باش ‏!‏
یوهان تصوّر میکرد خاطرات من ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
در واقع خاطرات و تجربیات خودش ـه ‏.‏
مقصّر منم که یوهان ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
آروم بــــاش ‏!‏
من همه چیزو به یوهان گفتم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ و اون فقط ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
یوهان فقط به حرفام گوش میکرد و ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
انگار داشت لبخند میزد ‏.‏
ولی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ انگار داشت گریه میکرد ‏.‏
من ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
من هیچوقت ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
چنین حالتی ندیدم ‏.‏
من نمیتونم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
بهش شلّیک کنم ‏.‏
ولی مطمئنّم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ اون خودش رو نابود می کنه ‏.‏
درست مثل خودم ‏.‏
بس کن ‏!‏
اونــم مثــل مــن خــودش رو بــه نـابـــودی مـی کشـونـــه ‏.‏
بس کـــن ‏!‏
بس کن ‏!‏
اگه تو بمیری ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
اگه اتّفاقی برات بیفته ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
میدونی چه بلایی سرم میاد ؟
اگه تو چیزیت بشه ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
من دیگه کی رو دارم ؟‏!‏؟
زنده بمون ‏.‏
خواهش می کنم ‏!‏
مهم نیست چی پیش میاد ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
خواهش مـــی کنم ‏!‏
بله ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ خودمم ‏!‏
گفتی یه ماشین نزدیک ویلا پیدا کردی ؟
آره ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
انگار تصادف شدیدی با صخره ها داشته ‏.‏
مشخّصه که به ادوارد از پشت شلّیک شده ‏.‏
کسی که این کارو کرده مطمئنّاً ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
یوهان بی نهایت مشتاق ـه که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
فرنز بناپارتا رو ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ خودش بُکُشه ‏.‏
پسرش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ الان در شهر پراگ ـه ‏.‏
چنین چیزی رو به یوهان قبلاً گفته بودم ‏.‏
ولی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
هنوزم نمی دونم این کار به ‏"‏ پایان ‏"‏ ختم میشه یا نه ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
هنوزم نمیدونم با این کار آروم میشه یا به جنون و نابودی میرسه ‏.‏
خاطرات خواهرش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
چه چیزایی از خاطراتش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ هنوزم مبهم و ناشناخته باقی موندند ؟
مطمئنّم درون یوهان ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
یه چیزی هست ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ همون خاطره ی مبهمی که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
ایکاش بهم می گفتی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ قصد داشتی چه چیزی رو خلق کنی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ایکاش میگفتی چی تو ذهنت میگذره ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
فرنز ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
فرنز بناپارتا ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
زنده بمون ‏.‏
هرجوری شده ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
جایی که باید بری ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
جایی که ما باید بریم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
یه روزی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ بهش میرسیم ‏.‏
سلام ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ خوشحالم که اینجا می بینمت ؛
با اومدنت سورپرایزم کردی ‏.‏
بفرما ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
بیا داخل ‏.‏
داشتم چای آماده می کردم که توأم اومدی ‏.‏
بفرما ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ چای بی نظیرم رو امتحان کن و نظرت رو بگو ‏.‏
خب ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ مزّه اش چطور بود ؟
یه نوع چای گیاهی خاص ـه ‏.‏
حالا که تا اینجا اومدی حدس میزنم کار خیلی مهمّی داری ‏.‏
سراپا گوشم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ که حرفات رو بشنوم ‏.‏
هر چیزی هست بگو ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
مثل همیشه علاقمندم که بشنوم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
نفر بعدی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ کیه که قصد داری بکشیش ؟
هـــــاه ؟
صدبار گفتم اینقدر جنگولک بازی درنیار ‏!‏
بس کن دیگه ‏!‏
من بیدار شدم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
از رویاهام ‏.‏
سرت به جایی خورده ؟
نمیخوای درمورد نقشه مون صحبت کنیم ؟
من بیدار شدم ‏.‏
این خزعبلات چیه میگی ‏!‏
این همه بهت پول میدم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ اونوقت میای میشینی اینجا و این چیزارو میگی ؟
من بیدار شدم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
از رویاهام ‏.‏
اونوقت چرا بنده باید اون آدمای لعنتی رو بکشم ؟‏!‏؟
من ‏"‏ پایان ‏"‏ رو ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ بارها و بارها دیدمش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
ولی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ این بار چیزی متفاوت از بقیّه دیدم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
چشم اندازی از پایان واقعی رو ‏.‏
تنها خاطره ای که برام باقی مونده ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تنها جایی که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ باید زودتر به اونجا برم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تنها جایی که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ باید برم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
‏"‏ روزِنهایم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ‏"‏
بلأخره رسیدم ‏.‏
...آری .... چشم بدوز به آنچه هم اکنون در این دنیا هویداست
... آری .... با چشمانت به مهربانی ایمان بیاور
خانه ات را بنا کن .... در سرزمین یگانگی ات
خانه ات را بنا کن .... در سرزمین خلوص و پاکی ات
... خانه ات را بنا کن