‫این اثری تخیلی است. نام افراد، مکان‌ها و سازمان‌ها همگی ساختگی هستند ‫و به هیچ وجه ربطی به افراد واقعی ندارند.
‫باشگاه گوزنی ‫به‌دنبال اعضای جدید
‫حالا که جشنواره ورزشی تموم شده،
‫بالاخره فرصت اینو دارم که از ‫شکوفه‌های گیلاس لذت ببرم.
‫فصل عوض شده،
‫و دوباره بهار به دبیرستان هینو رسیده،
‫جایی که کوشیتان و در آن تحصیل می‌کنند.
‫یادتونه که گفتم این انیمه توی دنیای ‫سازائه-سان گیر نکرده؟‌‌
‫خب، دروغ گفتم!
‫باشگاه گوزنی ‫به‌دنبال اعضای جدید
‫دیگه کم کم وقتشه که از منظره شکوفه‌های گیلاسِ ‫جلوی اتاق باشگاه لذت ببریم.
‫همگی خسته نباشید.
‫چی‌شده شیکانوکو؟!
‫عـه، کوشیتان.
‫چرا داری گریه می‌کنی؟ آسیب دیدی؟
‫یا گشنته؟ کلی بیسکوییت گوزنی داریم ها.
‫بیسکوییت گوزنی
‫راستش حتی ناراحتم نیستم ولی ‫بنا به دلایل نامشخص نمی‌تونم جلوی گریه کردنم رو بگیرم.
‫عجیبه، مگه نه؟
‫شاید به‌خاطر اینه که بهار شده.
‫شیکانوکو... تو...
‫احتمالا حساسیت داری.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بهار رو سرزنش کن...
‫نه، نه، نه، نه.
‫واس خودت چی داری میگی کوشیتان؟
‫نکنه فراموش کردی؟
‫من گوزنم!
‫من نوکوتان گوزن هستم!
‫حساسیت فقط مال شما انسان‌هاست!
‫امکان نداره رو یه گوزنی مثل من تاثیر داشته باشه!
‫این دیگه چه علامتیه؟! ‫جدی همین‌طوری به حساسیت واکنش نشون میدی؟
‫می‌خاره! همه جام مي‌خاره!
‫نمی‌تونم جلوی گریه کردنم رو بگیرم. ‫آخه چرا؟
‫همین الان بهت گفتم که حساسیت داری.
‫مخالفم! به هیچ وجه حساسیت نیست!
‫حساسیت نمی‌تونه یه گوزن وحشی رو زمین بزنه!
‫عـه؟ پس به‌نظرت دلیلش چیه؟
‫فکرکنم سرما خوردم!
‫انقدر لجباز نباش! اینا علائم سرماخوردگی نیستن.
‫تازشم، چرا هرکی که حساسیت داره انقدر ‫جلوی قبول کردنش مقاومت می‌کنه؟
‫اولین قانون حساسیت:
‫تمام افرادی که حساسیت دارن با تمام وجودشون ‫انکارش می‌کنن.
‫به‌نظرتون چی‌شده.
‫من از کجا بدونم آخه؟
‫چقدر بامزه...
‫ولی خوش به حال من شده! باورم نمیشه که ‫همچین موقعیتی رو شکار کردم!
‫از همین فرصت استفاده می‌کنم و باشگاه گوزنی رو منحل می‌کنم—
‫می‌خاره! می‌خاره! می‌خاره!
‫باشه!‌ خیلی خب!
‫پس میگی حساسیت نداری دیگه کوشیتان؟!
‫همم؟ من؟
‫توی تمام ۱۷ سالی که روی زمین زندگی کردم حتی ‫یک‌بار هم حساسیت نداشتم و در آینده هم نخواهم داشت!
‫قانون دوم حساسیت:
‫یکسری افراد هم هستن که عمیقا اطمینان دارن ‫که هیچ‌وقت قرار نیست حساسیت داشته باشن.
‫قبول نیست کوشیتان!
‫تو فقط یه انسان احمقی!
‫هرچی دلت می‌خواد بگو.
‫تو یه خلافکار سابقی بیش نیستی!
‫تازه از چیزای دخترونه هم خوشت میاد!
‫اصلا اینا چه ربطی داشتن؟
‫نمی‌تونم با انسانی که این دردو درک نمی‌کنم کنار بیام!
‫از امروز باشگاه گوزنی رو منحل می‌کنم!
‫واس همچین چیز بی‌اهمیتی؟!
‫راه‌هاشون از همدیگه جدا شد.
‫باشگاه گوزنی قراره منحل بشه؟!
‫هورا! بالاخره آرزوم به واقعیت پیوست...
‫آخ! الان که وقت این چیزا نیست!
‫قانون سوم حساسیت:
‫بعضی افراد موقعیت‌های بسیار خوب رو به‌خاطرش ‫از دست میدن چون نمی‌تونن درست فکر کنن.
‫بـ-بـ-باورم نمیشه اوضاع انقدر ناجوره!
‫بعد از این‌که تو دوران باستان به‌عنوان دشمن بشریت شناخته شد،
‫گرده‌ درخت سدر بالاخره داره انتقامش رو از انسان‌ها می‌گیره!
‫تو هم حساسیت داری کینو؟
‫نه، نداره.
‫شورای دانش‌آموزی
‫کینو، دستمال‌کاغذی داری؟
‫اوه ببخشید. فقط همین دستمال جیبی رو دارم.
‫می‌خوای استفاده کنیش؟
‫امم، معاون رئیس،
‫نظرت چیه برگردیم تو اتاق شورای دانش‌آموزی ‫تا بتونی یه دستمالی چیزی پیدا کنی؟
‫حداقل این کرک‌ها رو از روی بدنت بشور.
‫میرم برات حوله بیارم.
‫آخیش، چه حس خوبی دارم!
‫ولی هنوزم عمق شاخ‌هام می‌خارن.
‫خودتو شستی؟
‫آخیش، احساس می‌کنم دوباره متولد شدم.
‫این چه کثافتیه دارم می‌بینم؟ می‌ترسم!
‫آخیش، بهتر شد.
‫دوباره اومدم.
‫روت گرده‌افشانی شد!
‫خیلی واضحه که فصل بهار از راه رسیده.
‫باشگاه گوزنی ‫به‌دنبال اعضای جدید
‫لعنتی! هنوز می‌خاره!
‫قانون چهارم حساسیت:
‫این افراد دچار خشمی میشن که هیچ منشا ای نداره.
‫یهو یادم اومد که یه سری عینک ‫مخصوص افرادی که حساسیت دارن وجود داره.
‫ساخته شدن که جلوی ورود گرده به چشم‌هات رو بگیرن.
‫همون چیزیه که بهش نیاز دارم!
‫تا-دا! از تیم شنا عینک قرض گرفتم!
‫اووه.
‫ایول! دیگه نمی‌خاره!‌ برنده شدم!
‫دیگه حریفم نیستی حساسیت‌!
‫شاخ‌هام دوباره می‌خارن.
‫صبر کن ببینم، این دیگه چی بود؟!
‫الان... شاخ‌هات عطسه کردن؟!
‫بیا، دستمال کاغذی.
‫دفعه بعدی که حس کردی قراره عطسه کنن ‫یکی بگیر جلوی شاخ‌هات.
‫دستمال کاغذی برند می‌خوام.
‫الکی به همه چی گیر نده!
‫هی، خوبی؟
‫بینیم کامل گرفته واس همینم صدام تو دماغی شده.
‫صدات خیلی عجیب شده!
‫چرا این اتفاقات وحشتناک برای من رخ می‌دهند؟
‫چرا وقتی داره از دماغت چیزی می‌ریزه ‫سعی می‌کنی ادای شخصیت‌های اصلی تراژدی‌ها رو دربیاری؟
‫تحمل چنین زندگی‌ای را ندارم! دیگر نمی‌توانم!
‫باشگاه گوزنی ‫به‌دنبال اعضای جدید
‫دیگر نمی‌توانم!
‫هینو ‫وحش ‫باغ
‫دیگر نمی‌توانم!
‫دوستان... اومدین به من امید ببخشین؟
‫حتی تو سونودا-سان؟
‫دوباره اومدن...
‫خیلی ممنون... دیگه به این راحتیا نا امید نمیشم!
‫فهمیدم! یه ایده عالی به ذهنم رسید!
‫بیاین درخت‌های سدر رو بسوزونیم!
‫میشه همچین چیز شومی رو به این راحتی نگی؟
‫تازه بماند که سوزوندن درخت‌های این شهر
‫قرار نیست حساسیت تو رو از بین ببره—
‫کوشیتان، نکنه فراموش کردی؟
‫شاخ‌های من یه نسخه دینامیتی هم دارن.
‫و من تا الان کلی شاخ انداختم.
‫نگو که...
‫با اینا کل درخت‌های سدر توی ژاپن رو نابود می‌کنم!
‫میشه مواد منفجره‌ات رو توی اتاق باشگاه نگه نداری؟
‫همه چیز رو از بین می‌برم تا دنیای جدیدی ‫از خاکسترش ظهور کنه!
‫چرا یهو مثل آدم بده بازی‌ها شدی؟
‫منم می‌خوام بهت کمک کنم!
‫نکویامادا-سان؟!
‫آه، همرزم من،‌شیکایامادا.
‫نکویامادا ام!
‫به‌نظرت چه چیزیه که دنیامون بدون وجودش ‫تبدیل به جای خیلی بهتری میشه؟
‫بذارین من بگم... درخت‌های سدر!
‫دقیقا!
‫نه به گرده‌افشانی!
‫بگین نه به گرده افشانی!
‫نه به گرده‌افشانی!
‫بگین نه به گرده افشانی!
‫نه به گرده‌افشانی!
‫حالا یه لحظه صبر کنین. یه چیزی هست که ‫فکرکنم هرچی زودتر بگمش بهتره.
‫چیزی که باید بهمون بگی؟
‫کلینیک دامپزشکی هینو ‫برای سگ‌ها و گربه‌ها
‫نه! من از درمانگاه خوشم نمیاد!
‫باشه باشه. لطفا یه لحظه آروم باش.
‫منو چرا آوردین این‌جا؟! من که گربه نیستم!
‫باشه، باشه. لطفا یه لحظه آروم باش.
‫از من متنفر نشو. این بخشی از کار من به‌عنوان صاحبته.
‫دوباره اومدم!
‫کوشی-سان، بعدش هم شما برای معاینه برید داخل.
‫ها؟!
‫قانون پنجم حساسیت:
‫اون افرادی که خیلی معتقدن هیچ‌وقت حساسیت نمی‌گیرن، ‫بالاخره یه روزی دچارش میشن.
‫شبه جزیره ایزو ‫هاچیجو-جیما
‫گوزن فریادکش ریوز
‫باشگاه گوزنی ‫به‌دنبال اعضای جدید
‫خیلی وقته شیکانوکو باشگاه نیومده.
‫لعنتی. یعنی این‌جا رو می‌پیچونه که کجا بره؟
‫بیسکوییت گوزنی
‫از آخرین باری که اومده بود یه هفته‌ای می‌گذره...
‫زمان نسبتا زیادیه.
‫بدون گوزنمون که نمی‌تونیم فعالیت‌های ‫باشگاه گوزنی رو انجام بدیم!
‫یعنی کجاست و داره چی‌کار می‌کنه؟
‫هرروز داره مدرسه که میاد فقط مشخص نیست ‫بعد از مدرسه یهو کجا غیبش می‌زنه.
‫صبر کن! نکنه از باشگاه گوزنی انصراف داده ‫و رفته تو یه باشگاه دیگه؟!
‫اوه، نه... قلعه‌ای که برای خودم درست کردم ‫و همچنین باشگاه گوزنی در خطرن!
‫یه باشگاه بدون گوزنش نمی‌تونه پایدار بمونه!
‫نمی‌تونیم اینجور منتظر بمونیم! ‫پاشین می‌ریم دنبال شیکانوکو!
‫عــــه...
‫ای بابا.
‫آخرشم باید خودم تنهایی برم دنبالش.
‫باشگاه گل آرایی
‫ایول!
‫باشگاه گل آرایی
‫باشگاه گل آرایی؟
‫به طرز عجیبی پرسروصداست.
‫اهم. امروز معلم خاصی ‫به دیدنمون اومدن.
‫ایشون نوکوتان-سنسی هستش.
‫اونجاست!
‫نوکوتان-سنسی!
‫خیلی فوق‌العاده‌این!
‫شـ- شیکانوکو توی باشگاه ‫گل آرایی داره چه غلطی می‌کنه؟
‫و منظورش از استاد خاص چی بود؟
‫خیلی خب پس،از استادمون ‫بخوایم که برامون گل آرایی انجام بدن.
‫استاد، اگه لطف کنید.
‫حا؟ انگار مثلا چیزی راجع ‫به گل آرایی هم حالیش می‌شه.
‫بسیار خب.
‫جو چرا اینجور شد؟
‫ممکنه واقعا فنی بلد ‫باشه که من خبری ازش ندارم؟
‫تکنیک حرکت شیکانوکو...
‫اوهوم، حالیش نیست.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫از کله‌ی لعنتیت به جای ‫باغچه استفاده نکن!
‫دیگه آزادیم حدی داره!
‫خیلی عالی بود، نوکوتان-سنسی!
‫بجای گل، شاخاشو آرایش داد!
‫چه ایده‌ی محشری!
‫پس همه‌تون دارین موضوع ‫رو نادیده می‌گیرین.
‫تـ- تا حالا همچین تکنیکی ندیده بودم!
‫چه تکنیکی دقیقا؟!
‫آرایش بدون گلش همینجوریش محشر بود،
‫ولی با اگه این ایده‌ی ‫بنیان شکن رو هم روش بذاریم...
‫می‌تونه تاریخ گل آرایی رو به کل عوض کنه!
‫توی دنیای گل آرایی حرکت انقلابی‌ایه!
‫بازم می‌گم، این دیگه اصلا گل آرایی نیست.
‫می‌دونستم که چشمام اشتباه ندیدن!
‫شاخای تازه قشنگ و سالم بزرگ بشن !
‫هنوز اون روزی که هنرتون ‫روح و روانمو جلا داد رو فراموش نکردم!
‫حالا، نوکوتان سنسی، ممکنه بهمون ‫بگین که اسم این قطعه چیه؟
‫«سونو تو شیکا»
‫به معنی شاخ و گوزن
‫اسمت خیلی شبیه یکی از آهنگای ‫اخیر یونزو کنشی ـه.
‫خیلی... خیلی عمیق بود!
‫کجاش؟! عمیق نیست! ‫خیلیم سطحیه یکم فکر کنی!
‫پس این از بیسکوییت گوزنی ‫به عنوان زمین خشک شده استفاده می‌کنه
‫و رابطه‌ای که از زندگی ‫مشترک گوزن و انسان به وجود اومده رو نشون می‌ده.
‫چه نبوغی!
‫این فوق‌العاده‌س، نوکوتان-سنسی. شگفت زده شدم.
‫دیگه زیادی دارین عمیقش می‌کنین.
‫حالا، بیاین به نوکوتان-سنسی ‫کاراتونو نشون بدیم.
‫سنسی! لطفا مال منو ببینین!
‫نه، مال منو!
‫اول من!
‫بله بله. به کار همه‌تون ‫به ترتیب نگاه می‌کنم، یکی یکی.
‫مگه برنامه‌ی دست دادن با آیدوله؟!
‫آم... من می‌خواستم زیبایی ‫بهار رو با این قطعه به نمایش بذارم.
‫بسیار دوست داشتنیه. ولی به نظرم ‫تاثیر بزرگی نمی‌ذاره.
‫خب، بعد اون چیزی که دیدین، ‫بعید می‌دونم دیگه چیزی تاثیرگذار باشه.
‫نظر شما چیه، استاد؟
‫خب...
‫آم، اهم، خب، می‌دونین...
‫تغذیه‌ش مناسب نیست.
‫مگه داری به کسی که تازه وارد ‫دانشگاه شده و تنهایی زندگی می‌کنه توصیه می‌کنی؟!
‫آهان، که اینطور!
‫کجاش برات منطقی بود؟!
‫چیزایی که نیاز داری یه مقدار وحشی بودنه، ‫بامزه بودن، اومامی و چندتا شاخه.
‫و یه نوک انشگت نمک.
‫راست می‌گین! چطور متوجه نشده بودم؟
‫واقعا نیازه؟ نه جدا. اصلا ‫کدومشون واقعا برای گل آرایی نیازه؟
‫وقتی همه‌ی این چیزا ‫رو اضافه کنی نتیجه‌ش می‌شه این.
‫تصویرو!
‫بخش «زیبایی بهار»ش کجا رفت؟!
‫تو جنگلیم مگه؟! در ضمن، به ‫کار بقیه چیز میز اضافه نکن!
‫عالیه!
‫خب، حالا که خوشحاله مشکلی نداره.
‫و برای کامل کردنش...
‫آم، چرا یه گیتار؟! و مگه ‫اونجات بعد چهارم داری؟!
‫عام... این دیگه چجور نمایشیه؟
‫حتی آهنگ درست حسابی‌ایم نیست.
‫ای وای، داره حرکت می‌کنه!
‫وایسا، این چیزارو قبلا توی تلوزیون دیدم!
‫گلا... زنده‌ان!
‫با صدای آهنگ؟!
‫و عجب چیز مزخرفیم هست!
‫می‌دونستم که راجع بهتون درست ‫فکر کردم، نوکوتان-سنسی! چشمام هیچوقت دروغ-
‫دیدی؟ حرفای به این شدت کلیشه‌ای ‫بزنی همین می‌شه آخرش!
‫پس داری می‌گی که ‫در کنار زندگی، مرگم هست!
‫چرخه‌ی زندگیه!
‫خدای دنیای گل آرایی- ‫نه، دنیای جدید به وجود اومد!
‫بی شک جایزه‌ی نوبل می‌بره!
‫همه‌تون گل آرایی رو بذارین کنار سنگین ترین!
‫ای وای من. وقت ‫خونه رفتنه.
‫استاد- نه، ای خدا! ‫لطفا فردا ادامه بدین.
‫فردا دیگه نمیام.
‫چی؟! پسفردا چطور؟
‫دیگه به باشگاه گل آرایی نمیام.
‫نه! ولی خیلی استعداد دارین؟ چرا؟!
‫خسته شدم!
‫نرو!
‫دنیای جدیدی که بهمون نشون دادی چی پس؟
‫برام مهم نیست!
‫باشگاه گل آرایی ترسناکه ها.
‫روز بعد
‫باشگاه گوزنی ‫به دنبال اعضای جدید
‫هیچی باشگاه گوزنی نمیشه.
‫که اینطور.
‫ ‫یک گوزن فریادکش هندی ‫بسیار بامزه ‫از هاچیجو-جیما
‫چه روزی برای کشت برنج!
‫آه، آبجی.
‫آنکو-چان!
‫بهت کمک نمی‌کنم.
‫بیسکوییت گوزنی
‫ولی باشامه هنوز هیچی نگفته بود.
‫حدسم اشتباه بود؟
‫نه، ولی...
‫بیا باهام برنج بکار، آنکو-چان.
‫نع. نمی‌خوام کثیف بشم.
‫ولی باشامه برای امروز ‫زمینو آماده‌ی کشاورزی کردم!
‫باشامه هفت قسمت صرف این کرده!
‫نتیجه‌ی خون و عرق و اشکای باشامه‌س.
‫هفت قسمت؟
‫پس بیا. باشامه بهت قول ‫یه تجربه‌ی کاملا جدید رو می‌ده.
‫رد می‌کنم.
‫گول نمی‌خوری پس.
‫به عنوان تعریف می‌پذیرمش.
‫در ضمن، از مدرسه که اجازه‌ی ‫کشت شالیزار رو نگرفتی، نه؟
‫معلومه که نه!
‫این در حد یه جرمه.
‫آم... تو کی بودی؟
‫سو... سو...
‫سودایاما!
‫منظورت سوچی ـه.
‫آره دقیقا. سوچی.
‫سوچی! بیا باهم برنج بکاریم!
‫زل...
‫باشه، حالا که قبول کردی، ‫وقت کشت برنجه!
‫موفق باشید.
‫برنج برنجی، برنج برنجکی.
‫باشگاه گوزنی ‫به دنبال اعضای جدید
‫برنج باشامه‌ی ناب شهر هینو.
‫یالا، بیاین ببینین.
‫اگه وقت دارین، یه طعمی ازش بچشین.
‫برنج باشامه‌ی خیلی خیلی خوشمزه.
‫اوهو، ایول، سودایما.
‫ظاهرا وقتشه که باشامه ‫هم قدرت واقعیشو نشون بده!
‫آخ، حالا باید از اول شروع کنیم.
‫ولی این برای متوقف کردن باشامه کافی نیست.
‫عـــه، سودایاما، پس تو هم جای ادامه دادن داری.
‫خب پس، بیا از اول انجامش بدیم.
‫باشگاه گوزنی ‫به دنبال اعضای جدید
‫هی. کشتتون تموم شد؟
‫عه، آنکو-چان.
‫الان تموم کردیم.
‫وای وای، واقعا کشت برنج کار کثیفیه.
‫خوشحالم که کمک نکردم.
‫اونیگیری!
‫اوه اوه...
‫خوشمژه‌ش!
‫اونیگیریات به راحتی ‫۳ستاره رو می‌گیرن، آنکو-چان!
‫خب، باعث افتخاره. ‫تو خوشت اومده از غذات؟
‫خیلی مهربونیا، آنکو-چان.
‫نه خیلی. فقط به ‫غذای چاشت درست کردن عادت کردم.
‫عه؟ پس چاشت درست می‌کنی، آنکو-چان؟
‫آره، چون آبجیم آشپزیش بده.
‫کشت برنج تموم شد.
‫کار بعدیمون چی باشه؟
‫حالا که داری برنج میکاری...
‫چرا خیارشور نمیندازن؟
‫آنکو-چان، این...
‫نابغانه‌س!
‫خب، انگار می‌دونیم که قراره چیکار کنی.
‫آره!
‫باشگاه گوزنی ‫به دنبال اعضای جدید
‫بیا توی پاییز با برنج باشامه ‫و خیارشور باشامه مهمونی اونیگیری بگیریم!
‫خوب به نظر میاد.
‫مرغم باید بگیریم که بتونیم ‫رو برنج تخم مرغم ذاریم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.