‫اونی-چان!
‫کوماچی؟
‫تنهایی؟
‫آره. اومدم تو رو ببینم.
‫وای اینی که گفتم هم امتیاز خیلی بالایی توی کتابم می‌گیره!
‫یوئی-سان و یوکینوشیتا-سان کجان؟
‫فکر کنم یوئیگاهاما توی کلاسمونه.
‫و نمی‌دونم یوکینوشیتا کجاست.
‫چرا تو توی کلاستون نیستی؟
‫به اونجا تعلق نداری؟
‫روح پرسه‌زن به دنبال مأمن نیست.
‫واو، چه باحال.
‫خب حالا داری چیکار می‌کنی؟
‫کار.
‫داداش من؟ کار؟
‫چقدر خوشحالم.
‫اما خیلی عجیبه!
‫انگار که یه آدم دیگه باشی! ‫حس متنقاضی دارم.
‫گفتم کار، اما بیشتر یه‌پادوام که دارم حمالی می‌کنم.
‫الان قابل درک‌تر شد.
‫فعلاً، من می‌رم بقیه ی جشنواره‌ رو ببینم.
‫بعداً می‌بینمت اونی-چان!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫داری کار می‌کنی؟
‫می‌بینی نمی‌فهمی؟
‫برای همین می پرسم.
‫خودت چی؟
‫دارم به جلسه‌ی نهایی در مورد ‫مراسم اختتامیه می‌رم.
‫اوه نه! الان جاها رو می‌گیرن.
‫جریان چیه؟
‫بری اونجا می‌فهمی.
‫واقعاً خوبه.
‫عجیبه که تو تعریف کنی. ‫عموماً این کارو نمی‌کنی.
‫واقعاً؟
‫می‌دونی که من خواهرمو توی یه سطح دیگه می‌بینم.
‫هرچی نباشه می‌خواستم شبیه اون باشم.
‫نیازی نداری. همینطوری که هستی خوبه.
‫ساگامی گم شده؟
‫بله. تلفنش رو هم جواب نمی‌ده.
‫خوب نیست.
‫نمی‌تونیم بدون اون مراسم اختتامیه رو برگزار کنیم.
‫نمی‌شه یه‌نفر جایگزینش بشه؟
‫شاید سخت بشه.
‫شاید بشه یه نفر رو برای سخنرانی پایانی جایگزینش کرد،
‫اما فقط ساگامی-سانه که نتیجه‌ی رأی‌گیری ‫ برای مسابقه‌هایی که برگزار کردیم رو می‌دونه.
‫می‌تونیم نتایج رو از خودمون دربیاریم.
‫در هر حال که آمار رأی‌گیری رو که اعلام نمی‌کنیم.
‫هیکیگایا...
‫این یکم زیادی...
خب چی؟ اعلام نتایج رو به تأخیر بندازیم؟
‫در بدترین حالت آره.
‫اما برنده‌ی مسابقه‌ی محلی باید همین الان اعلام بشه.
‫چیزی شده؟
‫که اینطور.
‫چطوره ما یه آهنگ دیگه بزنیم؟
می‌تونین؟
‫آره.
‫یومیکو، به‌نظرت می‌تونی یه آهنگ دیگه بزنی؟
یه آهنگ دیگه؟
‫واقعاً؟
‫نه نه! عمراً.
‫من دمارم در اومده.
‫خواهش می‌کنم؟
‫ممنونم.
‫این کار رو برای تو نمی‌کنم، فهمیدی؟
‫خب، تقریباً تمومن. آماده‌باش باشید بچه‌ها.
‫واقعاً پسر؟
‫لعنتی، دیوونه‌کننده‌ست.
‫الان یه پیام همگانی فرستادم.
‫اگه کسی ببینتش، حتماً بهمون می‌گه.
‫ممنونم.
‫نگرانش نباش.
‫مهم‌تر از اون اینه که، ما ‫فقط می‌تونیم براتون 10 دقیقه زمان بخریم.
‫این تمام وقتیه که دارین تا پیداش کنین.
‫درسته.
‫من می‌رم دنبالش می‌گردم.
‫اگه همینطوری رندوم دنبالش بگردی، پیداش نمی‌کنی.
‫حتی اگه 15 دقیقه وقت داشته باشی، ‫در بهترین حالت فقط می‌تونی یه‌جا رو چک کنی.
‫هیکیگایا-کون.
‫اگه ما 10 دقیقه‌ی دیگه زمان بخریم، ‫می‌تونی پیداش کنی؟
‫تنها چیزی که می‌تونم بگم ‫«نمی‌دونم»ـه.
‫پس نمی‌گی غیرممکنه؟ همین خوبه.
‫نه-سان، به کمکت احتیاج داریم.
‫هوم؟ می‌تونم.
‫این اولین باره که یوکینو-چان ازم کمک می‌خواد آخه.
‫یه این دفعه رو می‌تونم بهت لطف کنم.
‫لطف؟فکر کنم اشتباه متوجه شدی.
‫این یه دستور به عنوان عضوی از کمیته‌ی جشنواره‌ست.
‫و اگه از این دستور پیروی نکنم، جریمه می‌شم؟
‫دیگه هم که نمی‌تونی اجرام رو کنسل کنی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫زود باش بگو.
‫جریمه‌ای وجود نداره، اما یه‌طور سزاواری داره.
چطور؟
‫اینکه من بهت مدیون می‌شم.
‫اینکه برات چه معنایی داره بستگی به خودت داره.
‫بزرگ شدی، یوکینو-چان.
‫نه.
‫من همیشه همینطوری بودم.
توی این هفده سالی که با هم گذروندیم، متوجه‌ش نشدی؟
‫مشکلی هست؟
‫نه.
‫آره.
‫از دهن من حرف زدی.
‫یوکینوشیتا یوکینو همچین آدمیه.
‫خب؟ می‌خوای چیکار کنم؟
‫بیا یه اجرای اضافه بکنیم.
‫اوه؟ به‌نظر باحال میاد.
‫همه‌ی اعضای بند هم که اینجان.
‫خب؟ چه آهنگی؟
‫هنوز می‌تونم مثل قدیما بزنم.
‫مگوری؟
‫بله! می‌تونید روم حساب کنید!
‫حالا فقط خواننده می‌خوایم.
‫یوئیگاهاما-سان.
‫ها؟
‫می‌تونم روت حساب کنم؟
‫اوه... عه...
‫نمی‌دونم بتونم یا نه،
‫شاید همه‌چیزو گند بزنم، اما...
‫منتظر بودم تا ازم بخوای.
‫ممنونم.
‫آره!
‫اما حافظه‌ی من زیادی ظریفه.
‫فکر کنم منظورت اینه که حافظه‌ت زیادی ضعیفه.
‫خب الان یه‌ذره نگران شدم.
‫یوکینون، خیلی بدجنسی.
‫هیکیگایا-کون.
‫روت حساب می‌کنیم.
‫با هم انجامش می‌دیم هیکی.
‫«کسی که احساس تعلقش به یه محیط رو از دست می‌ده ‫بیشتر از هرچیزی به چی احتیاج داره؟»
‫ساده‌ست. می‌خواد یه نفر اونو جایی که به‌چشم میاد پیدا کنه.
‫اون می‌خواد یه‌نفر پیداش کنه، ‫برای همین هنوز توی مدرسه‌س.
‫و یه‌جاییه که مردم بتونن پیداش کنن.
‫کجاست؟
‫وقت ندارم.
‫باید گزینه‌ها رو حذف کنم.
‫کی من رو احضار کرده.
‫زایموکوزا، وقتی تو مدرسه تنهایی، کجا می‌ری؟
‫جریان چیه؟
‫خب قطع می‌کنم.
‫صبر کن صبر کن، نکن!
‫بهداری، بالکن!
‫یا کتابخونه.
‫یا پشت بوم ساختمون آزمایشگاه.
‫مراسم اختتامیه داره شروع میشه. بیا بریم پایین.
‫مگه شروع نشده؟
‫طبق شرایط عادی، باید می‌شد.
‫اما دارن واسه‌ی تو زمان می‌خرن، پس...
‫اوه؟ و دقیقاً کی داره زمان می‌خره؟
‫میورا و یوکینوشیتا.
‫پس چرا خود یوکینوشیتا-سان انجامش نمی‌ده؟
‫اون که از پس هرکاری برمیاد، درست نمی‌گم؟
‫ها؟ مشکل الان این نیست.
‫و تو باید آرا و یه عالمه چیز دیگه رو اعلام کنی.
‫پس بیا نتایج ببر و خودتون انجامش بدین.
‫درخواستی که یوکینوشیتا قبول کرد برای این بود ‫تا دوره‌ی ساگامی به عنوان رئیس کمیته موفقیت‌آمیز باشه.
‫اگه فقط نتایج رو بدی، به این معنیه که تمام ‫کارهایی که یوکینوشیتا یوکینو برات کرده رو نادیده گرفتی.
‫کار من الان اینه تا هرطور شده ساگامی ‫رو به عنوان رئیس کمیته بکشونم روی صحنه.
‫و علاوه بر اون، افتخار، ناامیدی، پشیمونی ‫مربوط به این جایگاه رو بهش بدم.
‫برای این کار، فقط باید حرفایی که ‫دوست داره بشنوه رو بهش بدم.
‫اما متأسفانه، چیزی نیست که من از پسش بربیام.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هایاما؟
‫تماسامون رو جواب نمی‌دادی، برای همین نگران شدیم.
‫از بچه‌ها پرسیدیم، و یه‌نفر گفت که دیده داری می‌ری بالا.
‫زود بیا برگردیم.
‫همه منتظرتن.
نه؟
‫آره!
‫خیلی نگرانت بودیم.
‫اما الان برای برگشتن خیلی دیره...
‫اینطور نیست!
‫همه منتظرتن.
‫یالا، بریم.
‫اما... من برای همه کلی مشکل درست کردم.
‫نمی‌دونم چطور باهاشون روبه‌رو شم.
‫نگران نباش.
‫همه دارن به‌خاطر تو سخت تلاش می‌کنن.
‫یوکینوشیتا تا آخرش کارها رو به شیوه‌ی خودش انجام داد.
‫پس، منم به شیوه‌ی خودم انجام می‌دم.
‫بی‌چون و چرا، رک و پوست کنده، معترضانه و ‫مفتضحانه، نفرت‌انگیز و با بدخواهی.
‫چیزی نمی‌شه.
‫بیا بریم.
‫من افتضاحم.
‫آره، واقعاً هستی.
ساگامی، تو فقط می‌خوای نازت رو بکشن، غیر از اینه؟
‫همه‌ی این کارا رو برای توجه می‌کنی.
‫الان، فقط می‌خوای یکی بهت بگه «نه افتضاح نیستی».
‫خیلی طبیعیه که با یه نفر مثل تو شبیه رئیسا رفتار نشه.
‫چی داری می‌گی؟
‫درواقع، تو می‌خواستی شبیه یوکینوشیتا باشی.
‫تو می‌خواستی کسی باشی که تصدیق بشه، ‫بهت اعتماد بشه، بهت تکیه بشه.
‫برای همین فرصت گرفتن عنوان «رئیس» رو قاپیدی.
‫در عین حال، می‌خواستی برتریت رو با ‫ رئیس‌بازی و تحقیر کردن بقیه تأیید کنی.
‫این رنگ اصلی اون «رشد»ـیه که دنبالش بودی.
‫شرط می‌بندم همه تا الان اینو فهمیدن.
‫منو ببین، چس‌مثقال درموردت نمی‌دونم، ‫اما فهمیدم کجایی.
‫منو با خودت یکی نکن.
‫ما مثل همیم.
‫جفتمون از بدترین قسمت جامعه اومدیم.
‫خوب بهش فکر کن.
‫تو اصلاً برای من پشیزی اهمیت نداری، ‫اما اونی که اول پیدات کرد من بودم.
‫پس یعنی...
کسی اصلاً تلاشی برای پیدا کردنت کرد؟
حالا دوهزاریت افتاد؟
‫که تنها ارزشی که واسه‌ـ....
‫هیکیگایا... یکم خفه‌خون بگیر.
‫هایاما-کون، نکن!
‫بسه.
‫بی‌خیالش شو، بیا بریم.
‫برگردیم.
‫خر کی باشه؟
‫خیلی بد بود.
‫حال به‌هم زن.
‫یه‌طوری زر زر می‌کنه انگار کیه...
‫انگار کسی بدتر از خودشم هست.
چرا این تنها راهیه که برای انجام‌ کارا بلدی؟
‫دوباره! دوباره! دوباره!
‫ممنونم!
‫این‌ــ
‫جشنواره‌ی فرهنگی امسال بزرگترین ‫جشنواره‌ی دبیرستان سوبو بود...
‫حالت خوبه؟
‫اگه اون اون حرفا رو نمی‌زد برات مشکلی پیش نمیومد.
‫اجرات رو خراب کرد.
‫هیکیتانی-کون خیلی بدجنسه پسر.
‫آخه توی اردوی تابستونی هم همیچین کاری کرد.
‫خب، گاهی وقتا بی‌رحم می‌شه
‫هایاتو خیلی خوبه.
‫هایاتو-کون داره از هیکیتانی-کون دفاع می‌کنه.
‫دشمنای دیروز امروز حسابی‌ـــ
‫هی، ابینا، تو رو خدا تمومش کن!
‫خون دماغ شد! یالا دماغتو پاک کن، یالا.
‫یاهالو!
‫واو، هیکیگایا-کون، تو عالی هستی.
‫همه‌چیزو در مورد شاهکارت شنیدم.
‫دوست داشتم! شاید برای یوکینو-چان زیادی خوب باشی.
‫نه شیزوکا-چان؟
‫انتخاب کردن شعار، پیدا کردن ساگامی...
‫می‌تونی کارای فوق‌العاده‌ای انجام بدی.
‫هرچند، نمی‌تونم ازت تعریف کنم.
‫هیکیگایا، نجات دادن یه‌نفر بهونه‌‌ی ‫ خوبی برای آسیب رسوندن به خودت نیست.
‫نه، من به خودم آسیبی نمی‌زنم.
‫حتی اگه به درد عادت داشته باشی هم.
‫باید بفهمی آدمایی هستن که با هر بار تماشای اینکه ‫تو به خودت آسیب می‌رسونی، قلبشون می‌شکنه.
‫نصیحتام تمومه.
‫خیلی‌خب.
‫اوه.
‫خوش اومدی، منفورترین پسر مدرسه.
‫دعوا داری؟
‫مهمونی چی پس؟
‫نمی‌ری؟
‫اصلاً پرسیدن داره؟ می‌دونی که نمی‌رم.
‫خب؟
‫از منفور بودن لذت می‌بری؟
‫اینکه مردم متوجه حضورت بشن، چیز خوبیه.
‫نمی‌دونم باید غافلگیر شم یا حالم به‌هم بخوره.
‫تو واقعاً عجیبی.
‫اما واقعاً از اینکه چطوری ضعف آدم‌ها رو تأیید می‌کنی، بدم نمیاد.
‫منم نمی‌تونم بگم بدم میاد.
‫در اصل خودمو هم خیلی دوست دارم.
‫خب اینجا چیکار می‌کنی؟
‫باید نظرسنجی مشاوره‌ی شغلیم رو تکمیل کنم.
‫به‌خاطر آماده‌سازی‌های جشنواره وقت نداشتم.
‫تو برای چی اومدی اینجا.
‫تموم کردن گزارش‌های جشنواره.
‫یه جای آروم برای انجامش می‌خواستم.
‫که اینطور.
‫مثل هم فکر می‌کنیم.
‫حالا گزینه‌های زیادی هم نداشتیم.
‫نتیجه‌ی نوع تکامل تک‌پرهاست.
‫به این معنی که شبیهیم نیست.
‫آره.
‫ما کاملاً متفاوتیم.
‫شاید برای همینه که همیشه حس می‌کنم ‫مکالمه‌مون تازه و سرحال کننده‌ست.
‫دوباره این سوال رو پیش خودم ‫مطرح کردم ‫و یه این نتیجه رسیدم که یه جواب وجود داره.
‫شاید...
‫شاید اون و من...
‫هی یوکینوشیتا...
‫من می‌تونم‌ـــ
‫متأسفم. اما امکان نداره.
‫چی؟ حتی نتونستم جمله‌م رو کامل کنم.
‫تا یادمه قبلاً هم بهت گفتم.
‫غیرممکنه که من و تو با هم دوست بشیم.
‫نه؟
‫آره.
‫من دروغ نمی‌گم.
‫نه، تو هم اگه بخوای می‌تونی دروغ بگی.
‫منم همه‌ش دروغ می‌گم.
‫اینکه بگی یه نفر رو نمی‌شناسی وقتی که در ‫اصل می‌‌شناسیش چیز چندان مهمی نیست.
‫اگه الان بخوام موضوع رو پیش بکشم عجیب می‌شه.
‫دروغ نمی‌گفتم.
‫آخه، درست نمی‌شناختمت.
‫اما الان می‌شناسم.
‫اینطوریه؟
‫آره، اینطوریه.
‫یاهالو.
‫خسته نباشید بابت جشنواره.
‫خب بیاید بریم مهمونی پایانی.
‫من نمیام.
‫«مهمونی پایانی» چی هست؟
‫نمی‌دونی چیه و نمی‌خوای بیای؟
‫چیزه، خب یه مهمونی بزرگه مثلاً؟
‫پس تو هم نمی‌دونی چیه.
‫طبق اسمش به‌نظرم برعکس مهمونی افتتاحیه‌ست.
‫همونه.
‫هایاتو-کون اینا یه کلوب نزدیک ایستگاه رزرو کردن و همه رو هم دعوت کردن.
‫چه دعوت سخاوتمندانه.
‫تو چرا نمی‌ری؟
هیکی گی-کون؟
‫لطفاً بی‌خیال قافیه ساختن با اسم من شو.
‫و کی برای کی گیه؟
‫من عمراً واسه هایاما گی نمی‌شم.
‫یالا دیگه، ما هم دعوت شدیم، بیاید بریم.
‫نه ممنون. آخرش که گوشه تنها وایمیسم.
‫حس بدی بهم دست می‌ده که با اینطوری بودنم جو رو به‌هم بریزم.
‫درسته و این مهمونی پایانی به ‫نظارت کمیته هم نیازی نداره.
‫پس من هم دلیلی برای اومدن نمی‌بینم.
‫چی؟ زود باشید بیاید بریم.
‫خب، شماها دارین چیکار می‌کنین؟
‫گزارش جشنواره.
‫نظرسنجی مشاوره‌ی شغلی.
‫پس منتظرتون می‌مونم تا تمومش کنید.
‫من نگفتم میام.
‫تو زندگی دکمه‌ی دوباره وجود نداره.
‫حتی برای این بخش بی‌هدفی ‫که الان دارم زندگیش می‌کنم.
‫و در حالی که تو فکر روزی‌ام که قطعاً ‫برای از دست دادنش سوگواری می‌کنم...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫با تجربه‌های جشنواره‌های ورزشی من ‫مثل لکه‌ای بدنام تاریخ رفتار نکن.
‫من از مسابقات بین کلاسی خوشم نمیاد.
‫برای منم سخت بود، چون دونده‌ی خوبی نبودم.
‫بیاید همه‌ی تلاشمون رو برای برنده شده بکنم.
‫چرا از من خواستین بیام؟
‫من جوونم.
‫همینطور چرا منم؟
‫به من نگو ساکی ساکی!
‫هاچیمان!
‫بیاید با هم تصمیم بگیریم.
‫برخیزید همراهانم!
‫قسمت بعدی: