‫لیست هدیه‌ی کوماچی!
‫کارت هدیه‌ی کتاب فروشی.
‫کارت هدیه‌ معمولی.
‫لوازم خونه.
‫اما چیزی که بیشتر از همه‌چی می‌خوام خوشحالی توـه.
‫وای! این حرفم یه عالمه امتیاز مثبت توی دفترم می‌گیره.
‫به‌علاوه...
‫مواد شوینده‌مون تموم شده، تو راه خونه یکم بخر.
‫احمق...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آه اونی-چان، خوش‌برگشتی.
‫کوماچی، زیر کرسی درس نخون.
‫خوابت می‌گیره بعدم اگه زیر کرسی بخوابی سرما می‌خوری.
‫بعدم کرسی آدما رو تنبل‌تر می‌‌کنه...
‫هی اینو می‌گی ولی وقتی خودتم ‫می‌ری زیر کرسی که فایده‌ نداره.
‫راستی کوماچی-چان.
‫این دیگه چیه؟
‫ها؟ معلوم نیست.
‫عجب...
‫واقعاً لوازم خونگی می‌خواد؟
‫می‌دونستم خواهر خودمه، ولی یعنی چی جدی؟
‫ممنون.
‫اوه راستی مامان گفت مرغ سفارش بدی.
‫مرغ؟
‫و کیک.
‫اوه، اون؟
‫من گفتم خودم انجامش می‌دما...
‫آخه هرسال کار خودمه.
‫غریزه‌ی مادریه دیگه.
‫بی‌خیال. تو فقط همه‌ی تلاشت رو ‫برای امتحان ورودی بکن.
‫عه، وقتی اینطوری می‌گی...
‫شرمنده، راه دیگه‌ای برای گفتنش به ذهنم نرسید.
‫سخته.
‫حتماً وقتی کسی که خودش هیچ تلاشی نمی‌کنه ‫اینو بهش می‌گه اعصابش خورد می‌شه.
‫اونی-چان، اینطور وقتا می‌تونی بگی «دوستت دارم».
‫واقعاً؟ پس دوستت دارم کوماچی.
‫حسمون متقابل نیست ولی ممنونم اونی-چان.
‫نامرد.
‫هیکی، امروز میای کلوب؟
‫باشه میام.
‫آره، کم‌کم بیا بریم.
‫می‌رم کیفمو بیارم.
‫واسه چی دوباره زودتر رفتی؟
‫واسه اینکه منتظر بمونم.
‫خب، چیزه، امروز شاید زودتر برم.
‫راستش، شاید برای یه‌مدت اینطوری باشه...
‫به ایروها-چان کمک می‌کنی؟
‫خبر داشتی؟
‫مثل روز روشنه.
‫یوکینوشیتا هم؟
‫هوم، نمی‌دونم...
‫در مورد تو حرف نمی‌زنیم.
‫می‌خوای دوباره تنهایی انجامش بدی؟
‫تنهایی انجامش می‌دم چون کاریه که گردن منه.
‫نمی‌خواد نگرانش باشی.
‫نگران می‌شم.
‫منو بی‌خیال، چیزای مهمتری واسه نگرانی نداری؟
‫آره..
‫به‌نظرت یوکینون می‌خواست رئیس شورا بشه؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی، به‌نظرم کل کلوب باید اون درخواست رو قبول می‌کرد.
‫گمونم یوکینون قدیمیِ هم همین کار رو می‌کرد.
‫چرا همچین فکری می‌کنی؟
‫خب... گمونم یوکینون تلاش کردن برای ‫اینطور چیزا رو دوست داره.
‫پس...
‫فکر کردم شاید فرصت خوبیه...
‫که اینطور.
‫آره، قبلاً شاید اینطوری می‌شد.
‫اما الانو نمی‌دونم.
‫اوهوم.
‫یاهالو!
‫سلام.
‫اوس.
‫هی، می‌شه یه سوال بپرسم؟
‫چیه؟
‫اشکالی داره یه مدتی زودتر برم؟
‫خب، سرمون که شلوغ نیست.
‫آره، خب...
‫یه‌سری کارا دارم.
‫امتحان ورودی کوماچی هم هست...
‫درسته.
‫شاید اینطوری بهتر باشه اصلاً...
‫از ما که کار زیادی برای کوماچی-چان بر نمیاد.
‫زحمت ما هم میفته گردن تو.
‫نه یوکینون؟
‫آره، درسته.
‫شرمنده.
‫ها درسته! به کوماچی-چان پیام می‌دم.
‫ایشیکی کو؟
‫هنوز نیومده.
‫با شما نیست؟
‫شماها چیزی نشنیدین؟
‫من بهش ایمیل دادم...
‫شاید هنوز توی کلوبشه.
‫بلندتر بلندتر!
‫ایروها گفت یه‌کاری داره برای همین زودتر رفت.
‫داره همه‌ی تلاشش رو برای شورا می‌کنه، نه؟
‫خبر داشتی؟
‫از جزئیات کاراش چیزی نمی‌گه.
‫ولی متوجه می‌شم که سرش خیلی شلوغه.
‫اگه خبر داری حداقل کمکش می‌کردی.
‫ازم که چیزی نخواست.
‫از تو خواسته.
‫فقط به‌خاطر اینکه ازش برمیاد ازم استفاده می‌کنه.
‫و تو هم نمی‌تونی ردش کنی ها؟
‫کار کلوب ما همینه.
‫دلیلی برای رد کردنش هم ندارم.
‫برعکس تو، وقتم خالیه.
‫همین؟
‫می‌خوای چی بگی؟
‫تو هم هیچ‌وقت ردش نمی‌کنی، نه؟
‫چه کلوب باشه چه نباشه.
‫نمی‌دونم.
‫من به اون خوبی‌ای که تو خیال می‌کنی نیستم.
‫مراقب ایروها باش.
‫ایشیکی؟
‫شرمنده. خیلی منتظر موندی؟
‫اصلاً منتظر نموندم، داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫الان نباید بگی «نه اصلاً، تازه رسیدم»؟
‫امروز سنگین نیست، نگرانش نباش.
‫واقعاً؟
‫آره، دیرمون شده، بیا بریم.
‫تمرکز ما روی قدرت تک به تک شماهاست.
‫بیاید با هم دیگه همکاری کنیم.
‫هر ایده‌ای که به‌ذهنتون رسید بیاید بهمون بگید.
‫ازتون ممنونیم.
‫همینطوری آوردشون اینجا و ولشون کرد به امون خدا؟
‫بریم بپرسیم باید چیکار کنیم؟
‫کی می‌پرسه؟ من نمی‌تونم.
‫بیاید به معلممون بگیم بپرسه.
‫آره، فکر خوبیه.
‫من می‌پرسم.
‫ما باید چیکار کنیم؟
‫دختره توی اردوی تابستونی مدرسه...
‫که رفته بودیم چیبا مورا.
‫من رابطه‌ی بین دوستای تسورومی رومی رو خراب کردم.
‫و هایاما و دوستاش رو آدم بده‌ی ماجرا کردم.
‫سنپای؟
‫چیزی شده؟
‫نه هیچی.
‫چیکار کنیم؟
‫از من نپرس.
‫اوه شرمنده.
‫می‌خوای این دبستانیا چیکار کنن؟
‫خب... هنوز تصمیم چیزی گرفته نشده...
‫شاید بهتر باشه از اونا بپرسیم.
‫حالا که قرار شده ما مدیریتشون کنیم،
‫بهتره خودمون یه فکری به حالش بکنیم.
‫آره خب درست می‌گی...
‫برای شروع باید یه‌کاری باشه...
‫که توی دست و پا نباشن و همچنان مهم باشه.
‫مثلاً درست کردن تزئینات. از پسش برمیان، نه؟
‫درسته. پس همین کار رو می‌کنیم.
‫فعلاً جوابه.
‫ولی اگه برای رویداد اصلی یه تصمیم درست نگیرن، فایده نداره.
‫اگه ایشیکی تمایلی به صحبت با تاماناوا نداره...
‫یه لحظه وقت داری؟
‫چی شده؟
‫ببین، اگه در مورد رویداد اصلی تصمیم نگیریم،
‫همه‌ی کارایی که کردیم هدر می‌ره.
‫پس بیاید همگی همفکری کنیم.
‫نه، با تکرار کردن حرفای بی‌مورد به‌جایی نمی‌رسیم.
‫به‌نظرم بهترین کار اینه که کارایی که می‌خوایم ‫انجام بدیم رو محدود کنیم و روش فکر کنیم...
‫ولی این چشم‌اندازمون رو محدود نمی‌کنه؟
‫به‌نظرم باید همه‌مون باهمدیگه دنبال راه حل باشیم.
‫ولی وقتمون داره تموم می‌شه.
‫حق با توـه.
‫پس باید همراه هم دنبال یه راه چاره برای اون باشیم.
‫متوجه عجله‌ت می‌شم.
‫ولی بیا همه‌ی تلاشمون رو بکنیم تا به همدیگه کمک کنیم، باشه؟
‫باشه؟
‫باش.
‫ولی دیگه بهتره جلسه رو شروع کنی.
‫باشه، بیاید شروع کنیم.
‫حالا که با همکاری همدیگه روی طراحی اولیه کار کردیم،
‫بیاید تمرکز امروزمون روی جنبه‌ی خلاقانه‌ی کار باشه.
‫به چیزی نیاز داریم که نماینده‌ای از ما و کریسمس باشه.
‫یه‌طور کنسرت کریسمس کلاسیک چیز مناسبی برای رویدادهای محلیه.
‫جاز بیشتر به کریسمس نمی‌خوره؟
‫ولی به‌نظر من باید ایده‌های جوون‌پسندتری رو به‌کار بگیریم...
‫مثلاً یه‌طور بند؟
‫می‌شه یه گروه کر باشه، یا ‫شاید هم بتونیم یه ارگ برقی کرایه کنیم.
‫خودشه!
‫خب، بیاید هرکدوم رو در نظر بگیریم.
بهتر نیست همین الان یکی از اینا رو انتخاب کنیم؟
‫به‌جای اینکه هرکدومشون رو سریع رد کنیم،
‫باید همه رو در نظر بگیریم و به چیزی ‫برسیم که همه روش توافق دارن...
‫درسته، اما...
‫بعضی از این ایده‌ها شبیهن،
‫پس شاید بشه با هم ترکیبشون کرد.
‫نظرتون چیه همه‌ی ایده‌های موسیقی رو با هم ترکیب ‫کنیم و یه کنسرت با ژانرای متفاوت برگزار کنیم؟
‫خودشه!
‫اگه بخوایم ایده‌ها رو با همدیگه ترکیب کنیم،
‫موسیقی و نمایش‌های موزیکال با همدیگه جور در میان.
‫خودشه!
‫اصلاً چرا همه رو انجام ندیم و یه‌طور فیلم بسازیم؟
‫یه فیلم موزیکال؟
‫خیلی‌خب، ابتکار عمل این قسمت...
‫خودشه!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هاچیمان!
‫هی!
این‌جا هوا خیلی گرمه، نه؟
‫آخیش.
‫می‌لنگه! یه‌جای کار می‌لنگه!
‫منم الان به‌خاطر گرماست که صورتم گل انداخته.
‫آره، یا حتی احتمالش هم زیاده که سرما خورده باشم.
‫توتسوکا یه پسره!
‫آروم باش آروم باش و هایکو بگو.
‫آیا این یه بیماری است؟ نمی‌تواند بیماری باشد. بیماریست.
‫قطعاً بیماریه.
‫همینکه دارم هایکو می‌گم نشون می‌ده بیمارم.
‫خوبه.
‫چیزای سنگینی می‌خوری.
‫به‌نظرم وقتی خسته باشی این‌طور چیزا بهترینه.
‫تو هم اخیراً همینطوری بودی، پس...
واقعاً؟
‫چیزی شده؟
‫نه.
‫چیزی نشده.
‫ خب آره. تو از این چیزا حرف نمی‌زنی.
‫اینطور نیست واقعاً.
‫ایشیکی در مورد چیزی ازم کمک خواست، ‫منم سرم با اون شلوغه.
‫آخه من بودم که باعث شدم رئیس بشه...
‫واقعاً؟
‫آره. پس نیازی به نگرانی نیست.
‫درسته.
‫هاچیمان تو واقعاً خفنی.
‫منظور بدی نداشتم.
‫مثلاً، حتی اگه سخت و دردناک باشه هم،
‫تو تنهایی همه‌ی تلاشت رو می‌کنی، بدون اینکه غر بزنی.
‫به‌نظر من این خیلی خفنه.
‫اینطور نیست.
‫من غر می‌زنم، و همه‌ش دارم بد و بیراه می‌گم.
‫شاید.
‫ولی اگه چیزی اذیتت می‌کرد بهم بگو باشه؟
‫خفن؟
‫اصلاً هم خفن نیست.
‫فکر کنم فقط سعی می‌کنم ادای خفنا رو در بیارم.
‫فقط چسبیدم به اون تصویر ایده‌آلی که توی ذهنم ساختم.
‫ولی وقتی تلاش‌های یوئیگاهاما برای شاد بودن،
‫چهره‌ی ناراحت ایشیکی ایروها،
‫ تنهایی تسورومی رومی،
‫و از همه بیشتر، لبخند آروم یوکینوشیتا ‫که نشون می‌ده دیگه بی‌خیال شده رو می‌بینم،
‫باعث می‌شه بارها و بارها از خودم بپرسم...
‫واقعاً دارم کار درست رو انجام می‌دم؟
‫اوه، سنپای...
‫هی، امروز دوباره تو مسیر خوراکی می‌خری؟
‫نه، مثل اینکه امروز جلسه نداریم.
‫اوه، واقعاً؟
‫خیلی بد شد، نه؟
‫دیگه نمی‌تونی ازم امتیازی بگیری.
‫امتیازی که به این آسونی به دست میاد رو نمی‌خوام.
‫هی، ایشیکی-چان و هیکیگایا.
‫سلام.
‫چطوری.
‫راستی، تو سنپای رو می‌شناسی، نه؟
‫آره، راهنمایی یه‌جا بودیم.
‫انگاری تو هم دوستای خودتو داشتی، نه؟
‫نمی‌شه گفت دوست بودیم...
‫چیزه، خب... یه‌چیزایی بود.
‫چه «چیزا»یی؟ یه‌طوری می‌گی آدم کنجکاوتر می‌شه.
‫سنپای، چه «چیزا»یی؟
‫چیزایی که مربوط به گذشته‌ست.
‫خب، مال خیلی وقت پیشه.
عه؟ چی بودن؟
‫ببخشید...
‫هرطور حساب می‌کنم، بودجه نداریم.
‫چیکار کنیم؟
‫یا فعالیت‌ها رو کم کن یا بودجه بگیر.
‫باید توی جلسه‌ی بعد تصمیم بگیریم.
‫سنپای، تزئیناتو تموم کردن.
‫حالا چیکار کنن؟
‫درخت چطوره؟
‫درخت رو آوردن،
‫ولی اگه الان درستش کنیم، نمیاد تو دست و پامون؟
‫با مرکز حرف بزن تا اجازه بدن بذاریمش دم ورودی.
‫یه هفته دیگه مونده، پس احتمالاً مشکلی نباشه.
‫روز رویداد می‌تونیم ببریمش محل برگزاری.
‫خوبه. باشه پس.
‫اوضاع خیلی بده.
‫رسماً منم که دارم می‌گم چیکار کنن.
‫این دیگه اسمش حمایت کردن و کمک کردن نیست.
‫باید باهاش حرف بزنم.
‫تا بتونم اوضاع رو تغییر بدم و بقیه‌ش رو به ایشیکی بسپرم.
‫ایده‌ها خیلی زیاد بودن، پس ماها ارزیابیشون کردیم.
‫اینا ایده‌هایی امکان‌پذیر و غیرممکن‌ان.
‫هرچند بودجه رو در‌نظر بگیریم، بیشترشون غیرممکن‌ می‌شن.
‫اوه، ممنون.
‫این مشکلاتمون رو مشخص می‌کنه.
حالا بیاید با همفکری ــــ
‫اونطوری فایده نداره.
‫فقط یه هفته وقت داریم.
‫اوهوم... و جاهای زیادی هستن که می‌تونیم ‫برای بند باهاشون تماس بگیریم.
‫و بسته به نوع تلفیقمون،
‫می‌تونیم یه رویداد به روش خودمون برگزار کنیم،
‫پس برای شروع، بیاید همگی با هم همفکری کنیم.
‫اگه تا جلسه‌ی بعدی یه تصمیم درست نگیریم، ‫نمی‌تونم کار رو به موقع برسونیم.
‫حواست باشه لطفاً.
‫حتماً.
‫اوضاع بده، دستمم کوتاهه.
‫داره تزئینات درست می‌کنه؟
‫اینا رو تنهایی درست می‌کنی؟
‫مشخصه، نیست؟
‫می‌ذاشتی سال دیگه جواب می‌دادی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫مشخصه، نیست؟
‫کار دیگه‌ای برای انجام دادن نداری؟
‫نه ندارم.
‫بیکار.
‫بی‌خیال.
‫من کاتر رو می‌برم.
‫سنپای، از دخترای کوچکتر خوشت میاد، نه؟
‫مشکلی که ندارم.
‫یه خواهر کوچکتر دارم.
‫الان سعی داشتی مخمو بزنی؟
‫ببخشید، من از پسرای بزرگتر خوشم میاد، ولی نمی‌تونم.
‫نه، معلومه که همچین کاری نمی‌کردم.
‫چرا باهام اینطوی رفتار می‌کنی؟
‫خب تموم شد؟
‫آره.
‫خب من برم.
‫چیزه، ممنون‌ـــ
‫درخت.
‫فکر کنم هنوز دارن روش کار می‌کنن.
نظرت چیه یه امتحانی بکنی؟
‫اوه... باشه.
‫حتی با راه روش خودمم، تونستم ‫یکی دو نفری رو نجات بدم،
‫ولی کاملاً مطمئنم کافی نیست.
‫مسئولیت من چیه؟ ‫هنوز باید جواب این سوال رو پیدا کنم.
‫هی.
‫عصر بخیر.
‫رفته بودی... خرید؟
‫بله.
‫تو این‌موقع شب چرا اومدی بیرون؟
‫منم... یه کارایی داشتم.
‫درسته.
‫داری به ایشیکی-سان کمک می‌کنی، نه؟
‫اوه... خب، آره، پیش اومد.
نیازی نبود اینطوری دروغ بگی.
‫دروغ که نمی‌گفتم.
امتحان کوماچی رو می‌گه
‫اونم یکی از دلایلش بود.
‫درسته. دروغ نبود.
‫ببخشید که سرخود عمل کردم.
‫مشکلی نیست.
‫اینطور نیست که بتونم کارایی که توی ‫اوقات فراغتت می‌کنی رو کنترل کنم.
‫یا اصلاً حق دخالت داشته باشم.
‫یا...
‫تو به اجازه‌ی من نیازی داری؟
‫نه، محض احتیاط گفتم.
‫عجب... پس نیازی به عذرخواهی بود.
‫به‌علاوه، مطمئنم اینطوری برای ایشیکی-سان ‫ هم راحت‌تره که فقط با خودت کار کنه.
‫مطمئنم خودت می‌تونی حلش کنی.
‫تا الان که اینطور بوده.
‫من همچین چیز خاصی رو هم حل نکردم.
‫صرفاً چون تنهام، تنهایی انجامش می‌دم.
‫واسه خودت هم صادقه، نیست؟
‫من...
‫نه.
‫شاید من تصور می‌کردم که همه‌چیز رو تحت کنترل دارم.
‫که همه چیز رو می‌فهمم.
‫ببین، یوکینوشیتا.
‫نظرت چیه یه مدت نیای کلوب؟
‫اگه فقط محض ملاحظه‌ی ما میای، نیازی نیست.
‫من واسه ملاحظه‌ی کسی کاری نمی‌کنم.
‫همیشه ملاحظه می‌کردی.
‫از اون‌موقع همیشه.
‫پس...
‫ولی دیگه نیازی نیست به خودت فشار بیاری.
‫اگه با همین یه تلنگر قراره از هم بپاشیم، ‫شاید از اولش هم چندان نزدیک نبودیم.
‫درست نمی‌گم؟
‫دیگه نیازی نیست خودتو مجبور به اومدن بکنی.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫باید دستور کار جلسه‌ی بعدی رو تأیید کنیم.
‫دستور کار! خیلی مهمه!
‫می‌تونیم توی فضای ابر، برنامه‌ریزیمون رو با هم به اشتراک بذاریم، نه؟
‫فضای ابر! خیلی خفنه!
‫می‌تونیم روزمه‌مون رو هم آپلود کنیم.
‫رزومه! چه خوشمزه.
‫باید یه آلترناتیو هم داشته باشیم...
‫آلترناتیو! کاملاً موافقم.
‫خوبه! فکر کنم تصمیم همه‌چیز گرفته شد.
‫خب حالا بیاید بارش فکری کنیم و به نتایج متعهد بشیم.
‫به نتایج متعهد بشیم! عالیه اصلاً!
‫خب، حالا باید در مورد چی حرف بزنیم؟
‫ها؟