‫دیگه نیازی نیست خودتو مجبور به اومدن بکنی.
‫عه پس رویداد مشترک هفته‌ی دیگه‌ست؟
‫رفتم یه سری به جلسه بزنم، ولی تموم شده بود.
‫داشتم برمی‌گشتم خونه که تو رو پیدا کردم.
‫ها.
سنسه همچین ماشینی سوار می‌شین؟
‫شبیه اونی که تابستون داشتین، نیست...
‫اوه، اون کرایه‌ای بود.
‫این بچه‌ی خودمه!
‫هیکیگایا...
‫اشکالی داره یکمی وایسیم؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫رسیدیم.
‫هیکیگایا!
‫اینطوری خفن شدین.
‫چون دارم تلاش می‌کنم، خفن باشم.
‫خب، اوضاع چطوره؟
‫به‌نظر که افتضاحه.
‫چی به‌نظر افتضاحه؟
‫دقیق نمی‌شه گفت چی...
‫خب، حداقل سعی کن بهم بگی.
‫باشه...
‫خب...
‫گمونم مشکل زمانه.
‫نمی‌دونم چطور می‌شه توی یه هفته اوضاع رو درست کرد.
‫تاماناوا و ایشکی هر دوشون از اینکه...
‫جریان به‌خاطر اونا شکست بخوره، می‌ترسن.
‫برای همین، برای اینکه بار مسئولیتش رو ‫تقسیم کنن، نظر بقیه رو می‌پرسن.
‫و سعی می‌کنن اونا رو اجرا کنن.
‫نتیجه‌ش شده وضعیتی که توش گیر کردیم.
‫اشتباه کردیم که تصمیم نگرفتیم...
‫کی قراره رئیس باشه و کی ‫قراره مسئولیت رو به عهده‌ بگیره.
‫فکر کنم جریان اینه.
‫همه‌چیزو می‌بینی.
‫خوب می‌تونی وضعیت ذهنی آدما رو بفهمی.
‫نه اینطور...
‫اما...
‫احساسات رو درک نمی‌کنی.
‫وضعیت ذهنی آدمیزاد، با احساساتی که ‫احساس می‌کنه، همیشه یکی نیستن.
‫برای همینه که گاهی اوقات به نتایجی می‌رسن که به‌نظر کاملاً غیرمنظقی میاد.
‫برای همینه که یوکینوشیتا، یوئیگاهاما و تو...
‫همه به جواب اشتباهی می‌رسین.
‫اوه، اونا که ربطی به این جریان ندارن، دارن؟
‫من از اولم داشتم در مورد اونا می‌پرسیدم.
‫اما خب...
‫آخرش جفتشون یکی‌ان.
‫هر دو مشکل از یه ریشه آب می‌خورن.
‫اونجا!
‫به قلبش داره اشاره می‌کنه.
‫ولی این چیزی نیست که بشه با ‫فکر کردن درکش کرد، می‌شه؟
‫درک نمی‌کنی؟
‫پس بیشتر فکر کن.
‫اگه فقط می‌‌تونی با روش محاسباتی پیش ‫بری، پس حساب‌کتاب کن.
‫همه‌ی جوابا رو بچین،
‫و با حذف گزینه یکی یکی بندازشون بیرون.
‫اونی که آخر سر می‌‌مونه، جواب توـه.
‫اما بازم، این چیزی نیست که واقعاً بتونی درکش کنی، هست؟
‫خب اون‌وقت، چه حساب و کتابت اشتباه باشه، ‫چه یه‌چیزی رو از قلم انداخته باشی،
‫باید دوباره از اول حساب کنی.
‫شما دیوونه‌ای.
‫ای نادون.
‫اگه احساسات قابل اندازه‌گیری بودن که ‫تا الان دیجیتالی شده بودن.
‫جواب نادیده گرفته شده، چون ‫نمی‌تونی واسه‌ش چرتکه بندازی.
‫این همون چیزیه که بهش می‌گن «احساسات انسانی».
‫خب، منم اینا رو می‌‌گم...
‫ولی احتمالاً به‌خاطر همینکه مدام حساب ‌و کتابم ‫اشتباهه، نمی‌تونم ازدواج کنم...
‫اون‌روزی دوستم ازدواج کرد...
‫نه، به‌خاطر اینه که همه‌ی مردایی که ‫می‌شناسی سلیقه‌ی مزخرفی دارن.
‫ها؟
‫اگه من ده سال زودتر به‌دنیا اومده بودم...
‫اگه ده‌سال زودتر می‌دیدمش،
‫احتمالاً مثل دیوونه‌ها عاشقش می‌شدم.
‫هرچند فرضیه‌سازی در موردشم سودی هم نداره.
‫یـ-یهوی این چی بود دیگه؟
‫بـ-بی‌خیال...
‫نه واسه اینکه ازت تشکر کنم، ‫ولی می‌خوام بهت یه تقلب بدم.
‫وقتی می‌خوای فکر کنی، موضوع اشتباهی ‫رو برای فکر کردن انتخاب نکن.
‫مثلاً....
‫دلیل اینکه چرا تنهایی به ایشیکی کمک می‌کنی،
‫و نه به عنوان عضوی از کلوب خدمات اجتماعی.
‫سعی کن بهش فکر کنی.
‫به‌خاطر کلوب خدمات اجتماعی.
‫یا به بیان دیگه، به‌خاطر یوکینوشیتا.
‫مثل روز روشنه.
‫بعد از انتخابات یوکینوشیتا اومد بهم گزارش داد.
‫اون در مورد خودش حرف نمی‌زنه،
‫اما فقط با تماشا کردنش، گفتم شاید موضوع این باشه.
‫برای تو هم همینطوره؟
‫اوه.. خب... نمی‌دونم.
‫اگه تو هم همون چیز رو توی ذهنت داشتی،
‫شاید این ایده به ذهن تو هم می‌رسید،
‫تا برای آسیب نزدن بهشون، ازشون فاصله بگیری.
‫فرض بگیریم، حتماً همینطور می‌شد.
‫خب، آره...
‫فرض بگیریم، آره.
‫ولی این چیزی نیست که باید بهش فکر کنی.
‫توی این مورد، چیزی که تو باید بهش فکر کنی...
‫اینه که چرا نمی‌خوای بهشون آسیب بزنی؟
‫و جواب این سوال سریع پیداش می‌شه.
‫نمی‌خوای بهشون آسیب بزنی، چون برات مهمن.
‫اما می‌دونی، هیکیگایا...
‫آسیب نزدن به کسی غیرممکنه.
‫آدما ناخودآگاه صرفاً به‌خطر وجود داشتنشون به بقیه آسیب میزنن.
‫چه زنده باشی و چه مرده، ‫باز هم به آدما آسیب می‌زنی.
‫درگیر شدن باهاشون بهشون آسیب می‌زنه،
‫اما اینکه سعی کنی باهاشون درگیر نشی ‫هم ممکنه بهشون آسیب بزنه.
‫اما اگه کسیه که برات اهمیتی نداره،
‫متوجه نمی‌شی که داری بهش آسیب می‌زنی.
‫چیزی که مهمه، آگاهی تو نسب به این موضوعه.
‫چون بهشون اهمیت می‌دی،
‫حس می‌کنی انگار بهشون آسیب زدی.
‫اهمیت دادن به یه نفر یعنی...
‫آگاه بودن به این موضوع که [روزی] بهش آسیب می‌زنی.
‫این تقلبته.
‫هرچی بیشتر آدما به همدیگه اهمیت بدن،
‫اوضاع بیشتر از کنترل خارج می‌شه.
‫اما این چیزی نیست که به‌خاطرش ناراحت باشی.
‫به‌نظرم این چیزیه که باید بهش افتخار کنی.
‫انجامش یه‌طورایی سخت نیست؟
‫اوه، آره سخته.
‫ولی تو از پسش برمیای. آخه من براومدم.
‫یکم احمقانه‌ست که بگی یه‌نفر دیگه‌ هم ‫ می‌تونه انجامش بده، چون شما تونستی.
‫اصلاً دوست‌داشتنی نیستی!
‫باشه...
‫راستشو می‌گم...
‫شاید واقعاً هم نیازی نباشه حتماً تو باشی.
‫یه روز،
‫یوکینوشیتا شاید خودش تغییر کنه.
‫شاید یه نفر پیدا بشه که بتونه درکش کنه.
‫شاید یه‌نفر بتونه بهش نفوذ کنه.
‫همین اتفاق ممکنه برای یوئیگاهاما هم بیفته.
‫یه‌روز؟
‫برای شما بچه‌ها، لحظه‌ی حال حکم همه‌چیز رو داره.
‫ولی این اصلاً درست نیست.
‫از یه‌جایی به بعد همه چی خنثی می‌شه.
‫دنیا اینطوری ساخته شده.
‫من فقط...
‫فکر می‌کنم، اگه تو بتونی خوب می‌شه.
‫امیدوارم تو و یوئیگاهاما بتونین ‫به یوکینوشیتا نفوذ کنین.
‫اما بازم...
‫من واقعاً نمی‌دونم چیکار...
‫لحظه‌ی حال همه‌چیز نیست.
‫ولی ‌یه‌کارایی هست که فقط الآن از پسشون برمیای،
‫و چیزایی که فقط اینجا می‌تونی داشته باشیشون.
‫الآن هیکیگایا، الآن.
‫فکر. عذاب. تقلا. نگرانی.
‫اینطور نباشه که دیگه واقعی نیست.
‫اما...
‫فقط به‌خاطر اینکه واسه‌ش عذاب کشیدی ‫به این معنی نیست که واقعی باشه، هست؟
‫واقعاً که دوست‌داشتنی نیستی.
‫بزرگترین مانعی که هست و باید هرچه سریع‌تر ‫ بهش رسیدگی بشه، رویداد مشترک کریسمسه.
‫مشکل ایشیکی ایروها هم به همون وصله.
‫و وضعیت تسورومی رومی هم به این موضوع گره خورده.
‫راه‌حل ایده‌آل برای هر سه مشکل کجاست؟
‫من نمی‌تونم تنهایی اوضاع رو درست کنم.
‫باید از کسی کمک بخوام؟
‫چرا فوراً سعی دارم به یه نفر دیگه تکیه کنم؟
‫ارتباطای بین آدم‌ها مثل مواد مخدره.
‫قبل از اینکه بفهمی، گرفتارش شدی...
‫وقتی درگیر موضوع انتخابات بودم،کوماچی بهم دلیلمو داد.
‫«برای کوماچیه»، اینو یه نقاب کردم تا وارد عمل شم.
‫نه، اگه این کار رو نمی‌کردم، من...
‫احتمالاً ا‌ون‌موقع اشتباه کردم.
‫و همینطور الان هم.
‫جوابی که برای خودم پیدا می‌کنم...
‫باید برای دلایل خودم وارد عمل بشم.
‫چرا نمی‌خواستم یوکینوشیتا یا یوئیگاهاما رئیس بشن؟
‫قبل از اینکه یه دلیل دیگه از یه‌نفر دیگه بگیرم، ‫دلیل واقعی خودم برای اینکه وارد عمل بشم...
‫چون یه چیزی وجود داشت که خودم می‌خواستم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بیا داخل.
‫هیکی...
‫چی شده؟ چرا در زدی؟
‫گفتم نیازی نیست خودت رو مجبور به اومدن بکنی.
‫اینجا یه کاری داشتم.
‫مـ-می‌خوای بشینی؟
‫چیزی شده؟
‫مثل همیشه نیستی...
‫یه درخواست دارم.
‫هیکی... می‌خوای باهامون حرف بزنی؟
‫موضوع در مورد رویداد کریسمسه که ایشیکی گفت.
‫وضعیتش بدتر از چیزی که انتظار داشتم می‌شه.
‫ازتون کمک می‌خوام.
‫اما...
‫نه، می‌دونم چی می‌خوای بگی.
‫خودم قبولش کردم.
‫و گفتم کمک ما دردی از ایشیکی دوا نمی‌کنه.
‫ولی من اونی‌ام که ایشیکی رو مجبور کردم رئیس بشه.
‫اون بچه‌ی توی اردوی چیبا مورا رو یادتونه؟
‫اون دختر اون‌روزی هم داره کمکمون می‌کنه، ‫ولی دقیقاً همونطوریه که بود.
‫اوه... رومی-چان، درسته؟
‫برای همین می‌خوام یه‌کاری کنم.
‫کارای خودم عامل اساسی‌ان.
‫می‌دونم دارم خودخواهی می‌کنم.
‫اما بازم، ازتون کمک می‌خوام.
‫تقصیر توـه.
‫حرفت اینه؟
‫آره. نمی‌تونم انکارش کنم.
‫که اینطور.
‫اگه تو باعث این مشکلات شدی،
‫پس فکر کنم خودتم باید حلشون کنی.
‫حق با توـه.
‫ببخشید. فراموشش کنید.
‫صبر کن!
‫اینطور نیست.
‫چرا همچین حرفی رو می‌زنی؟
‫درست نیست.
‫نه درسته.
‫مشکلات من، مال منه.
‫راهش همینه.
‫درسته.
‫نه، نیست! حرفای جفتتون اشتباهه.
‫ببین، تقصیر تو نیست هیکی.
‫شاید تو بودی که باعث اون جریانا شدی، ‫و بار قضیه رو به دوش کشیدی...
‫اما ما هم اشتباه کردیم.
‫ما هم تو رو مجبور به این کار کردیم!
‫نه، اینطور نیست.
‫اینطوره!
‫فقط تو مقصر اوضاع فعلی نیستی.
‫تقصیر منم هست...
‫به‌نظرم حرفی که یکم پیش زدی ‫یکمی بی‌انصافی بود، یوکینون.
‫الآن داری همچین چیزی می‌گی؟
‫تو هم بی‌انصافی.
‫صبر کن. حرف من اینا نبود.
‫یوکینون، تو به ما همه‌چیزو نمی‌گی.
‫یه‌چیزایی هست که اگه بهمون نگی نمی‌فهمیم.
‫تو هم چیزی نمی‌گی.
‫تو فقط برای حفظ ظاهر حرف می‌زنی.
‫پس اگه این چیزیه که...
‫اگه این چیزیه که شما دو نفر می‌خواستین، پس...
‫باید حرف می‌زدین، تا بفهمین؟ آره؟
‫ولی یه‌چیزایی هست که حتی اگه بهت ‫بگن هم باز درکشون نمی‌کنی، نــه؟
‫اینطور...
‫اگه بهم می‌گفتی هم، من احتمالاً قبولش نمی‌کردم.
‫با خودم می‌گفتم حتماً یه داستانی پشتش داره،
‫یه شرایطی که باعث می‌شه تو اینطوری حرف بزنی.
‫حتی اگه این فکر خودخواهانه‌ی خودم می‌بود.
‫اما اگه در موردش حرف می‌زدیم...
‫اگه من بیشتر با تو حرف می‌زدم... من...
‫منظورم این نیست.
‫احمقانه‌ست که بگی اگه بهت می‌گفتن، می‌فهمیدی.
‫آدمی که اون حرف رو می‌زنه، با ‫چیزایی درونی زیادی سروکله می‌زنه،
‫مسئله‌ی غرور و خودبینیِ کسی که این ‫حرفا بهش زده می‌شه هم هست.
‫بعد از اینکه همه گفتن و شنیدن، هیچ ضمانتی نیست که...
‫همه با صحبت در موردش، درکش کنن.
‫برای همین چیزی که من می‌خوام حرف زدن نیست.
‫ولی اگه چیزی نگی، دیگه هیچ راهی ‫برای فهمیدن همدیگه نداریم.
‫حق با توـه.
‫اینکه خیال کنی بدون اینکه واسه‌ت بگن بازم درک می‌کنی یه توهمه.
‫اما...
‫من...
‫چیزی که من می‌خوام کلمات نیستن.
‫چیزی که من می‌خوام دقیقاً همین‌جا بود.
‫و درک متقابل،
‫دوست بودن و با همدیگه بودن و...
‫و اینطور چیزا نبود.
‫من نمی‌خوام درک بشم.
‫من می‌خوام خودم درک کنم.
‫من می‌خوام درک کنم، می‌خوام بدونم.
‫می‌خوام با خیال راحت بدونم.
‫من آرامش ذهنی می‌خوام.
‫به‌خاطر اینکه نفهمیدن منو می‌ترسونه.
‫اینکه بگم می‌خوام همه‌چیز رو درک کنم و بفهمم خودپسندی محضه.
‫یه آروزی دیکتاتوری و خودپسندانه‌ست.
‫بی‌شرمانه و نفرت‌انگیزه.
‫و به‌خاطر اینکه همچین چیزی رو ‫می‌خوام حالم از خودم به‌هم می‌خوره.
‫اما اگر...
‫احساساتمون مثل هم باشه...
‫اگه رابطه‌ای وجود داشته باشه که بتونیم...
‫اون خودآگاهی زشت رو به‌هم دیگه ‫تحمیلش کنیم، و درکش کنیم...
‫می‌دونم غیرممکنه همچین چیزی اتفاق بیفته.
‫می‌فهمم که کاملاً دور از دسترسه.
‫اما بازم...
‫اما بازم، من...
‫من...
‫یه چیز واقعی می‌خوام!
‫هیکی...
‫نمی‌فهمم.
‫متأسفم.
‫یوکینون!
‫هیکی!
‫باید بریم!
‫اوه، اما...
‫باید با همدیگه بریم.
‫یوکینون گفت نمی‌فهمه.
‫فکر کنم فقط نمی‌دونه باید چیکار کنه.
‫منم اصلاً نمی‌دونم، اما...
‫ولی نمی‌تونیم بذاریم بدون اینکه بفهمیم، تموم بشه.
‫این آخرین فرصت ماست.
‫من تا حالا هیچ‌وقت یوکینون رو اینطوری ندیده بودم.
‫پس همین الان باید بریم.
‫باشه. خودم می‌تونم راه برم.
‫بریم.
‫آره!
‫آه... چیزه... می‌خواستم باهات حرف بزنم...
‫ ایروها-چان، شرمنده، باشه واسه بعد.
‫سنپای، امروز جلسه نداریم.
‫اومدم اینو بهت بگم... و...
‫باشه، فهمیدم.
‫گوش کن.
‫تا آخرش گوش کن.
‫اگه دنبال یوکینوشیتا-سنپای می‌گردی، روی پشت بومه.
‫شرمنده. دمت.
‫یوکینون.
‫من نمی‌فهمم.
‫منظورت از «یه‌چیز واقعی» چیه؟
‫اون...
‫یوکنیون، اشکالی نداره.
‫چی اشکالی نداره؟
‫راستش منم نمی‌فهمم.
‫پس فکر می‌کنم،
‫اگه حرف بزنیم، بیشتر می‌فهمیم.
‫اما احتمالاً حتی بعد از اون هم واقعاً نفهمیم، ها؟
‫و شاید اصلاً هیچ‌وقت نفهمیم...
‫اما، بازم، یکی دوتا چیز می‌فهمیم...
‫گمونم کلاً نمی‌فهمم.
‫اما...
‫من...
‫من وضعیت الآنمونو دوست ندارم.
‫چرا تو گریه می‌کنی؟
‫واقعاً که...
‫بی‌انصافی.
‫هیکیگایا-کون.
‫ها؟
‫درخواستت رو قبول می‌کنم.
‫ممنون.
‫منم کمک می‌کنم.
‫دمتون گرم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آبجوـه چه خوبه!
‫پسر، اون‌جا چه حرفای خفنی زدم.
‫ایول به خودم! چه معلم خوبی‌ام!
‫نه... زن خوبی‌ام؟
‫اگه زن خوبی‌ام، چرا تا الآن ازدواج نکردم؟
‫ببخشید! یه‌ذره چاشنی لطفاً!
‫و یه شوهر، لطفاً، شوخی کردم.
‫لعنتی، به این زودی کریسمس شد؟ ‫حالم به‌هم می‌خوره.
‫اگه مجبور نبودم برم سر کار!
‫اگه مجبور نبودم برم سرکار و می‌تونستم ‫واسه کریسمس برم بیرون!
‫ببخشید! یه هایبال لطفاً.
‫منم دلم می‌خواد ازدواج کنم...