‫شماها چه رشته‌ای انتخاب می‌کنین؟
‫من و هینا احتمالاً می‌ریم علوم انسانی.
‫یومیکو هنوز داره بهش فکر می‌کنه.
‫واقعاً؟ پس شاید منم برم علوم انسانی...
‫تو چی هایاتو؟
‫منم یه تصمیمایی گرفتم، ‫ولی بازم بیشتر بهش فکر می‌کنم.
‫به‌نظرت من باید چه رشته‌ای برم، هایاتو-کون؟
‫زندگی توـه.
‫باید خیلی جدی در موردش فکر کنی، وگرنه حسرتشو می‌خوری.
‫عه...
‫راستی، هایاتو-کون،
‫راسته که می‌گن تو و یوکینوشیتا-سان با هم قرار می‌ذارین؟
هــــا؟
‫کی همچین حرف مزخرفی زده؟
‫اوه...
‫پس فقط شایعه‌ست...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫در مورد هایاما-کون شنیدی؟
‫یکی توی تعطیلات زمستونی با هم دیده‌شون.
‫آره، مثل اینکه حقیقت داره، نه؟
‫یوکینون، اینجا!
‫جایی که دارم چه مشکلی داره؟
‫تولدت مبارک!
‫مبارک!
‫مبارک.
‫مـ-ممنون.
‫پس تولدت سوم ژانویه‌ست، یوکینوشیتا-سنپای؟
‫راستی، مال من 16 آوریله، سنپای.
‫کسی نپرسید.
‫بعدم تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫اوه، بی‌خیال. مشکلش چیه؟
‫راستش یه درخواست کوچیک داشتم.
‫اوه راستی.
‫یوکینوشیتا-سنپای، تو واقعاً با ‫هایاما-سنپای قرار می‌ذاری؟
جانم؟
‫ایشیکی-سان.
‫بـ-بله؟
‫واضحه که حقیقت نداره.
‫آ-آره، حق با توـه.
‫منم با خودم گفتم عمراً حقیقت نداره!
‫اون روزی که بیرون رفتین رو یادتونه؟
‫مثل اینکه یه‌نفر شما رو دیده و اشتباه برداشت کرده.
‫که‌اینطور. شک بی‌خود یه آدم بیکار.
‫خب، می‌دونی... می‌گن شایعه‌ها فقط تا 49 روز دووم دارن.
‫75 روزه.
‫امیدوارم...
‫تا حالا هیچ شایعه‌ای که شخصاً...
‫در مورد هایاما-سنپای وجود داشته باشه ‫نبوده، به نوبه‌ی خودش عجیبه.
‫اون یه‌طورایی، هایاما هایاتوِ همه‌ست.
‫برای همین حالا که این شایعه پخش شده،
‫آدمای زیاد بیشتری سعی دارن به پروپاش بپیچن.
‫چطور؟
‫خب، مثل دخترایی که بهش اعتراف می‌کنن،
‫یا اگه تا اون حد هم پیش نرن، سعی می‌کنن ‫با صرف «کنجکاوی» کردن پیشش خودشیرینی کنن.
‫«کنجکاوی»؟ در چه مورد
‫بعد این خودشیرینی محسوب می‌شه؟
‫سنپای؟
‫تو الآن با کسی قرار...
می‌ذاری؟
‫نه... نمی‌ذارم.
‫دیدی؟ منظورم این بود.
‫این که فقط مربوط به طرز بیانته.
‫نه، هیکی؟
‫خب، نمی‌تونم بگم خوشم نیومد، آره.
‫در واقع، خیلی هم خوشم اومد.
‫هیکی؟
‫چرا چیزی نمی‌گی؟
‫خـ-خب، خب، چیزه...
‫شرایط هایاما رو فهمیدم.
‫آره. خیلی خوب فهمیدم.
‫خیلی بهت میاد.
‫و-واقعاً؟
‫خب...
‫آره.
‫ممنون.
‫تو همیشه عینک می‌زنی سنپای؟
‫اینا نور آبی رو کم می‌کنن.
‫اوه...
‫شاید منم یه عینک بخرم.
‫تو که انقدرا به صفحه‌ی کامپیوتر نگاه نمی‌کنی!
‫می‌کنم! همش سرم تو کامپیوتره.
‫یوکینون، بذار منم ببینم.
‫اوه، یه ایمیل داریم.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫باهات حرف دارم.
‫خب، برای جلسات مشاوره‌ی برنامه‌های آینده هم روتون حساب می‌کنم.
‫ها؟ همچین خبری نبود..
‫بای بای!
‫خب، می‌خوای در مورد چی حرف بزنی؟
‫بین تو و هایاتو چیزی هست؟
‫چیز مهمی نیست.
‫صرفاً از بچگی همدیگه رو می‌شناسیم، همین.
‫واقعاً؟
‫دروغ گفتن چه سودی برام داره؟
‫اینطور چیزا همیشه منو عصبانی کرده.
‫ها؟ چرا باید اینطوری حرف بزنی؟
‫می‌ری رو مخم!
‫واقعاً از این اخلاقت متنفر ــــ
‫یومیکو!
‫برات قبلاً توضیح دادم.
‫اونا اتفاقی به‌هم دیگه برخوردن...
‫همین!
‫اگه فقط همینه، پس چرا هایاتو انقدر بابتش اذیت شد؟
‫یه چیزی شده، نه؟
‫حتی اگه مربوط به الآن نباشه.
‫خیلی وقت پیش...
‫حتی اگه اتفاقی افتاده باشه، و من هم واسه‌ی تو بگم،
‫چیزی عوض می‌شه؟
‫تو، بقیه، باورش می‌کنین؟
‫در نهایت، بی‌معنیه.
‫این اخلاقت واقعاً...
‫حرف دیگه‌ای برای گفتن داری؟
‫یالا، آروم باش، باشه؟
‫تو هم آروم باش.
‫من آرومم.
‫به‌اینطور چیزا عادت دارم.
‫تا وقتی که نزدیک‌ترین آدم‌ها بهم ‫درک کنن، کافیه.
‫دقیقاً. دقیقاً همینو می‌گم.
‫ها؟
‫نزدیک‌ترین آدم‌ها بهت.
‫من می‌خوام همچین چیزی بشم. برای همین پرسیدم.
‫چیزی که می‌خوای بدونی این نیست که ‫خیلی وقت پیش چه اتفاقی افتاده، نه؟
‫من... فقط... یعنی...
‫من فقط....
‫فکر کردم اگه بتونیم یه‌ذره بیشتر کنار ‫همدیگه بمونیم، خوب می‌شه.
‫منظورم همه‌مونه.
‫هایاتو اخیراً خیلی فاصله گرفته.
‫حتی منم فهمیدم که این عجیبه، اما...
‫دیگه هیچی نمی‌دونم...
‫عجیب نیست.
‫اصلاً عجیب نیست.
‫اینکه بخوای بیشتر کنار هم بمونین طبیعیه.
‫احتمالاً میورا می‌خواد بفهمه که...
‫هایاما چه رشته‌ای رو انتخاب می‌کنه، ‫و می‌خواد از بعد از اون چیکار کنه؟
‫و می‌دونه که اوضاع نمی‌تونه به همین منوال باقی بمونه...
‫همه‌ی اینا باعث می‌شه دلش ‫بخواد بیشتر کنارش بمونه.
‫اما می‌دونی، میورا....
‫همین که بهت نمی‌گه...
‫به این معنی نیست که نمی‌خواد کسی بدونه؟
‫شاید نمی خواد ازش بپرسن.
‫هی، هیکی...
‫هیکیگایا-کون...
‫با این اوصاف همچنان می‌خوای بدونی؟
‫می‌خوام.
‫هنوز می‌خوام بدونم.
‫چاره‌ای جز این ندارم.
‫خیله‌خب، یه‌کاریش می‌کنم.
‫بیا. بگیرش.
‫اوه ممنون.
‫می‌بینم که به این زودی دستش کرد...
‫شماها می‌تونی برین خونه.
‫ولی حس خوبی نداره همه رو بندازیم گردن تو.
‫نه، فکر کنم تنهایی ازش بپرسم راحت‌تر باشه.
‫خب، پس... ببخشید که همه‌چی با توـه.
‫چیز بزرگی نیست. کار کاره، چاره‌ای نیست.
‫هیچ‌وقت انتظار نداشتم اینو از تو بشنوم.
‫رشته‌ی انتخابیم؟
‫کسی ازت خواسته ازم بپرسی؟
‫نه، فقط... برای مرجعه.
‫پس می‌شه منم ازت یه خواهشی کنم؟
‫می‌شه انقدر دخالت نکنی؟
‫اگه به‌جاش همچین حرفی می‌زدم، چیکار می‌کردی؟
‫چو فردا شود فکر فردا کنیم.
‫عجب.
‫در مورد سوالت؛
‫جواب رو به تصوراتت می‌سپرم.
‫رشته‌ی آینده، ها؟
‫از اون‌جایی که خیلی وقته تنیس بازی می‌کنم،
‫فکر کنم یه‌چیز مربوط به همون باشه.
‫تو نمی‌تونی توصیه‌نامه‌ای چیزی بگیری؟
‫فقط یه سوگلی می‌تونه از اونا بگیره.
‫توی مدرسه‌ی ما، تنها کسی که شانس ‫همچین چیزی رو داره، هایاما-کونه.
‫بچه‌ها، تمومه!
‫بعد از مدرسه می‌بینمتون!
‫باشه!
‫بهم نمیاد؟
‫نه... تا حالا تو فاز کاپیتان‌طور ندیده بودمت.
‫یه‌ذره تعجب کردم.
‫دارم درست انجامش می‌دم، نه؟
‫هرچند شاید یه‌ذره غیرقابل اتکا باشم.
‫نه، من می‌تونم به تو اتکا کنم.
‫نه که کامل بشناسمت، ولی...
‫می‌دونم که می‌تونم.
‫اوهوم.
‫دیر کردی سنپای!
‫و... شماها هم! ‫مرسی که اومدین.
‫یاهالو، ایروها-چان.
‫ازمون می‌خوای چیکار کنیم؟
‫باید همه چیز رو دوباره مرتب کنیم.
‫بعضی از فارغ‌التحصیل‌ها برای کمک اومدن.
‫فارغ‌التحصیل‌ها؟
‫هی، هیکیگایا-کونه که.
‫یاهالو!
‫نه-سان، یه‌‌سوالی ازت داشتم.
‫رشته‌ی هایاتو؟ همین
‫تو از چیزی خبر داری؟
‫بعد منو باش که فکر می‌کردم ‫تو تنهایی از پس اوضاع برمیای.
‫دوباره که به بقیه تکیه کردی.
‫وقتی بچه‌ بودی ناز بود، اما الآن...
‫خودت تنهایی در موردش فکر کن.
‫یوکینون...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫باهام تا ایستگا بیا.
‫ها؟
‫زیاد پیش نمیاد که بتونی با یه همچین ‫دختر خوشگلی قدم بزنی ها.
‫خب، آماده‌ای؟
‫باش.
‫تو شنیدی که یوکینو-چان می‌خواد چه رشته‌ای انتخاب کنه؟
‫نه، نشنیدم.
‫خب، گمونم خودش چیزی نگه.
‫حتماً ازش بپرس، باشه هیکیگایا-کون؟
‫بعداً جوابا رو با همدیگه طاق می‌زنیم.
‫فکر نکنم بشه اسمش رو گذاشت «طاق زدن جواب‌ها باهم».
‫زیاد درگیر حواشی نشو!
‫راستی، سعی کردی مستقیماً از هایاتو بپرسی؟
‫آره. یه‌چیزایی گفت ولی بهم نگفت.
‫ها... عجب.
‫هایاتو هم براش امیدوار بود...
‫برای چی؟
‫برای اینکه یه‌نفر نجاتش بده... شاید؟
‫هایاما هایاتوِ همه؟
‫من اونقدرا که تو فکر می‌کنی خوب نیستم.
‫الو؟
‫سلام، منم.
‫ببخشید که این‌موقع بهت زنگ زدم.
‫اشکالی نداره، چی شده؟
‫یه خواهش داشتم.
‫هایاما-سنپای! برای دومین برد متوالیت هم موفق باشی!
‫هـ-هایاتو... مـ-موفق باشی!
‫تو هم موفق باشی سنپای!
‫هـــا!
‫نه تو نه توبه‌-سنپای.
‫مـ-موفق باشی.
‫موفق باشی.
‫خب، بیاید انجامش بدیم.
‫همگی سر جای خود!
‫شروع!
‫لعنتی، شکر خدا با دوچرخه اومدم مدرسه!
‫وگرنه، عمراً نمی‌تونستم تا اینجا بدوام.
‫خوب پیش اومدی.
‫آره، خب...
‫تا وقتی که نخوام سرعتمو زیاد کنم، غیرممکن نیست.
‫واسه‌م سوال شد آدما وقتی به نیمه‌ی یه مسابقه ‫می‌رسن چه حسی دارن؟
‫بابت اینکه هنوز نصف دیگه‌ش مونده احساس ‫درموندگی می‌کنن؟
‫یا به‌خاطر اینکه نصف مسیر رو جلو اومدن احساس راحتی می‌کنن؟
‫بیشترشون حتماً یکی از این دو حس رو دارن.
‫و هر دوی این احساسات روزنه‌هایی رو توی قلب آدمی باز می‌کنه.
‫برای همینه که تا اینجا خودم رو کشوندم.
‫میورا برای دور نگه داشتن دخترا مفید بود؟
‫خب؟ به دردت خورد؟
‫یکم دهنتو ببند.
‫علوم انسانی رو انتخاب کردی یا علوم پایه؟
‫بهت نمی‌گم.
‫پس بذار یه‌طور دیگه بگم.
‫علوم پایه رو انتخاب کن.
‫نمی‌دونم کدوم رو انتخاب کردی،
‫و واقعاً برام اهمیتی هم نداره.
‫ولی هنوز می‌شه عوضش کرد، پس عوض کن.
‫این تنها راه برای برآورده کردن شرایطتته.
‫شرایط؟
‫بهم گفتی دخالت نکنم، آره
‫به‌ بیان دیگه،
‫می‌خواستی دیگه اون هایاما هایاتوِ همه نباشی!
‫اگه بری علوم پایه، ‫آدمای زیادی اونجا نیستن.
‫و دخترای زیادی هم نیستن.
‫می‌تونی بین خودت و مشکلاتی که توی ‫زندگیت رخ‌ می‌دن فاصله بندازی.
‫به‌علاوه، اگه انتخابت باهاشون یکی نباشه،
‫قبولش می‌کنن و ازت دور می‌شن.
‫همه‌چی خیلی طبیعی پیش میاد و کسی آسیبی نمی‌بینه.
‫و تو هم دیگه مجبور نیستی که به ‫انتظارات کسی خیانت کنی.
‫حق با من بود، ما هیچ‌وقت نمی‌تونستیم دوست بشیم.
‫ها؟
‫من ازت بدم میاد.
‫ا-اوه...
‫نسبت بهت حس حقارت دارم،
‫و نمی‌تونم اینو تحمل کنم.
‫می‌خواستم مساوی باشیم،
‫اون‌وقت باختن به تو رو می‌تونستم قبول کنم.
‫برای همین کاری که تو می‌گی رو انجام نمی‌دم.
‫شرمنده که نذاشتم برای دومین سال متوالی برنده شی.
‫نه، برنده می‌شم. ‫این کار رو می‌کنم.
‫به علاوه...
‫به تو هم نمی‌بازم.
‫لعنتی...
‫چه اصراری داره انقدر خفن باشه؟
‫تبریک، هایاما-سنپای!
‫می‌دونستم برنده می‌شی!
‫به لطف حمایت‌های شما تونستم مسابقه رو تموم کنم.
‫ممنونم.
‫یومیکو.
‫ایروها.
‫ممنون.
‫خب! یه کف مرتب به افتخار هایاما-سنپای!
‫نیازی نیست اعلام کنم نفر دوم کی بود، ها؟
‫پس حقیقت نداشت که با یوکینوشیتا-سان قرار می‌ذاره؟
‫مثل اینکه شایعه بود.
‫هیکیگایا-کون...
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫یکمی وایسادم تا استراحت کنم، ‫برای همین جریمه‌م کردن.
‫آسیب دیدی؟
‫آره، یکم.
‫می‌تونستی اون بیرون بدی مداواش کنن.
‫وقتی من به خط پایان رسیدم، ‫کسی اون‌جا نبود.
‫اوه. فکر کنم زمان‌ بدی بوده.
‫یا شایدم شانست بد بوده.
‫یا شایدم، چشمات، یا...
‫شخصیتم، غرورم... کل هیکل من بده اصلاً.
‫مثل اینکه دستات هم خوب کار نمی‌کنن.
‫اون‌جا بشین.
‫نمی‌خواد، انقدر رو خودم از پسش برمیام.
‫بشین دیگه.
‫هـ-هی... می‌سوزه.
‫کاریش نمی‌شه کرد. ‫میکروبشو می‌کشه.
‫فقط وقتی منطقیه که روی تو هم جواب بده.
‫می‌شه با من مثل میکروب رفتار نکنی؟
‫مثل اینکه داشتی با هایاما-کون می‌دویدی.
‫جوابی هم دستگیرت شد؟
‫خب...
‫چیزی که نیست، ولی علوم پایه نمی‌ره.
‫خنده‌دار بود.
‫تموم شد.
‫اوه... ممنونم.
‫نه، کاری نکردم.
‫هی...
‫می‌شه ازت بپرسم چه رشته‌ای انتخاب می‌کنی؟
‫اولین بازه ازم همچین سوالی می‌پرسی.
‫واقعاً؟
‫فعلاً که قصدم اینه برم علوم انسانی.
‫پس...
‫فعلاً رو با همیم.
‫خب، در مورد رشته آره نگار.
‫خب، من دیگه برگردم سر کلاس.
‫باشه.
‫بعداً می‌بینمت.
‫وای، ترسوندیم.
‫اوه، هیکی.
‫اوه، تویی یوئیگاهاما.
‫آه، آره... تازه رسیدم.
‫یوکینون، ببخشید که خیلی منتظر موندی.
‫یومیکو و بچه‌ها می‌خوان برن جشن اختتامیه.
‫میاین بریم؟
‫بابت دردسرایی که اون شایعه‌ی مزخرف ‫برات درست کرد، ازت عذر می‌خوام.
‫واسه‌م دردسر خاصی درست نکرد.
‫و...
‫ممنونم که نگرانم بودی.
‫تو... یکمی تغییر کردی.
‫نمی‌دونم.
‫صرفاً خیلی چیزا با گذشته فرق داره.
‫یوکینون! غذا حاضره.
‫همه‌شون مرغه! ‫بعدم عالی پختنشون.
‫واقعاً یه ذره تغییر کرده.
‫انگار دیگه دنبال سایه‌ی هارونو-سان نیست.
‫ولی بیشتر از این نیست.
‫همین به قدر کافی خوب نیست؟
‫تو متوجه نشدی؟
‫متوجه چی؟
‫خب، اگه نمی‌دونی که مشکلی نیست.
‫اوه راستی، یه چیزی رو یادم رفت بهت بگم.
‫یه سال بالا‌تر رفتن...
‫یا دانشگاه رفتن، روابط رو به‌هم نمی‌ریزه.
‫نه خیلی هم به‌هم می‌ریزه.
‫فقط برای تو اینطوره.
‫تو و من یکی نیستیم.
‫پس چرا به کسی نمی‌گی چه رشته‌ای انتخاب می‌کنی؟
‫اگه چیزی رو انتخاب کنم چون چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم،
‫نمی‌تونم اسمش رو بذارم تصمیم خودم.
‫منم یه‌چیزی رو یادم رفت بهم بگم.
‫منم... از تو بدم میاد.
‫عجب.
‫احتمالاً تو اولین کسی هستی که ‫این حرف رو توی روم زد.
‫اما بازم...
‫من انتخاب نمی‌کنم.
‫هیچی رو.
‫به‌نظرم این بهترین راهه.
‫رضایت من از خودم از همین‌جا نشأت می‌گیره.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه... هایاتو می‌خواد بره علوم انسانی؟
‫پس منم می‌رم.
‫مطمئنی می‌خوای به همین راحتی تصمیم بگیری؟
‫کار خاصی نیست که بخوام انجامش بدم.
‫می‌تونم دانشگاه رفتن رو عقب بندازم، ‫ولی اینطوریم جواب نمی‌ده.
‫باهاش پیش رفتن کار سختی می‌شه.
‫چی؟ نمی‌خواد تو بگی هیکیو.
‫و، می‌دونی...
‫به‌نظرم همه‌چیز اون خوبه، حتی جنبه‌های دردسرسازش.
‫که‌اینطور.
‫می‌تونست انقدر راحت باشه...