‫بابت اون‌روز متأسفم.
‫مشکلی نیست!
‫مامان منم همیشه بهم می‌گه دیر میام خونه.
‫خب، مامانا اینطوری‌ان دیگه.
‫همیشه یه‌حرفی برای گفتن دارن.
‫امتحان ورودی کوماچی نزدیکه،
‫برای همین اون و مامانم اخیراً خیلی با‌همدیگه بحث می‌کنن.
‫اوه، آره. فردا امتحان ورودی کوماچی-چانه؟
‫ما هم تعطیلیم.
‫اگه کوماچی-سانه که به‌نظرم براش مشکلی پیش نمیاد.
‫آره...
‫اما به‌عنوان بردارش نگرانی، نه؟
‫دقیقاً.
‫کوماچی خیلی نازه، برای همین عموماً محبوب می‌شه، خب؟
‫به‌خاطر همین، باید حواسم به پسرا باشه.
‫جدای اون، باید حواسم باشه کسی ‫نفهمه من برادر به‌درد نخورشم.
‫شهرت کوماچی به این بستگی داره.
‫الآن نگران اینی؟
‫بعدم کاملاً مطمئنی که قبوله؟
‫نمی‌دونم الآن مثبت‌نگره یا منفر‌نگر؟
‫تو اینا رو درست کردی، یوکینون؟
‫آ-آره.
‫دیشب درستشون کردم.
‫که‌اینطور!
‫منم از اون‌موقع داشتم تمرین می‌کردم، ‫ولی خیلی خوب در نمیان.
‫بیا، اینا واسه تو.
‫ممنون!
‫چیزه... فقط من؟
‫من چرا چشمامو می‌دزدم؟
‫هیکی چی؟
‫اگه دوست داری...
‫بـ-باشه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تا بعد.
‫باشه، می‌بینمت!
‫آه...
‫چیزه...
‫اوه... من دیگه می‌رم.
‫اوه...
‫خب چیکار کنم؟
‫یوکینو-چان، اومدم دنبالت.
‫نه-سان...
‫دلیلی نمی‌بینم که تو بیای دنبالم.
‫مامان گفت.
‫گفت تا یه مدت با تو زندگی کنم.
‫چرا الآن باید همچین چیزی بگه؟
‫فکر کنم خودت بدونی چرا.
‫این مربوط به خودمه.
‫هیچ ربطی به تو نداره.
‫تو اصلا «خود«ـی هم داری؟
‫همه‌ی این مدت حواسم بهت بود تا ببینم چه تصمیمی درسته.
‫تو اصلاً فکر مستقلی داری که بخوای ازش حرف بزنی؟
‫همیشه بهت اجازه دادن هرطور که دلت می‌خواد زندگی کنی، نه؟
‫ولی هیچ تصمیم مستقلی نگرفتی.
‫حتی الآن هم نمی‌دونی باید چی کار کنی، می‌دونی؟
‫یوکیونو-چان تو دقیقاً می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌شه دعوای خواهرونه‌تون رو ببرین یه‌جای دیگه؟
‫به این که نمی‌شه گفت دعوا.
‫می‌دونی که حتی یه‌بار هم با هم دعوا نکردیم.
‫هرچی که هست، اینجا جاش نیست.
‫چـ-چیزه...
‫ما... ما هم فکرای خودمونو داریم.
‫هم من و هم یوکینون.
‫اوه؟
‫پس وقتی رسیدیم خونه واسه‌م در موردشون بگو.
‫آخرش که فقط یه خونه برای رفتن داری.
‫چـ-چیزه...
‫اوه، فهمیدم!
‫می‌خوای بیای خونه‌ی من؟
‫به من هم گفت بیام،
‫منم اومدم، ولی...
‫ببخشید که زحمت دادم.
‫اصلاً! زحمتی نیست.
‫دقیقاً اصلاً زحمتی نیست، نگران نباش.
‫هیکی-کون، درسته؟
‫اوه... آره...
‫یوئی همه‌ش در مورد تو حرف می‌زنه.
‫مامان! نباید اینو بهش بگی!
‫عه، منم می‌خوام با هیکی-کون حرف بزنم.
‫بسه دیگه.
‫راستی، یوکینوشیتا-سان شبم می‌مونه، درسته؟
‫باید براش فوتون بیارم.
‫خودم میارم.
‫شرمنده.
‫فکر کنم مامانم یه‌ذره هیجان‌زده‌ست‫ که تو اینجایی، یوکینون.
‫چه خجالت‌آور...
‫اصلاً.
‫خیلی با هم صمیمی هستین، یکم حسودیم شد.
‫با اون مادر و اون خواهر...
‫فکر کنم هرکسی اذیت باشه، ‫چه یوکینوشیتا چه یه‌نفر دیگه.
‫متأسفم. حرف بدی زدم.
‫من دیگه برم خونه.
‫هی، نظرت چیه...
‫شب بمونی؟
‫اما...
‫تو همیشه می‌ذاری من شب بمونم.
‫منم می‌دونم گاهی وقتا خونه برگشتن سخته.
‫خب، الآن نه تو نه خواهرت نمی‌تونین درست فکر کنین.
‫به‌نظرم اشکالی نداره یه شبی روش فکر کنین.
‫ولی اول بهش زنگ بزن.
‫آره، به‌نظرم فکر خوبیه.
‫آره... درسته.
‫سلام...
‫الآن هیچ‌کدوممون نمی‌تونیم درست فکر کنیم.
‫می ‌خوام یه شب روی موضوع فکر کنم، بعد باهات حرف می‌زنم.
‫زنگ زدم بهت اینو بگم...
‫الآن...
‫هوممم. باشه.
‫هیکیگایا-کون هم اونجاست، نه؟
‫گوشی رو بده بهش.
‫خواهرم می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫چیه؟
‫تو پسر خیلی خوبی هستی، هیکیگایا-کون...
‫هنوز بیداری؟
‫آره.
‫می‌خوای چیکار کنی یوکینون؟
‫من...
‫یه‌کاری هست که من دلم می‌خواد انجام بدم.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫فردا...
‫می‌خوای بریم سر قرار؟
‫جانم؟
‫وای، چه سرده...
‫کارت ورود به جلسه‌ت باهاته؟
‫پاک کن و دستمالت؟
‫مداد اضافه؟
‫همه‌ش هست!
‫من دیگه رفتم!
‫آره، به سلامت.
‫سینوس، کسینوس، تانژانت...
‫کل روز خالی‌ام.
‫هیکی! بیا بریم سر قرار!
‫هــا؟!
‫اگه شما دوتا برنامه دارین، من برمی‌گردم...
‫اشکالی نداره.
‫می‌خوام سه‌تایی با هم بریم سر قرار...
‫پارک آبی؟
‫می‌خواستی بیای اینجا؟
‫آره! اینجا برف مشکلی ایجاد نمی‌کنه.
‫وای، کوسه!
‫کوسه، آره...
‫یوکینون! ببخشید که بهت نگفتم
‫یکمی هیجان‌زده باش.
‫گفتنش آسونه...
‫وای! کوسه‌ی سرچکشی!
‫ها؟ چی؟ می‌تونیم عکس بگیریم؟
‫می‌بینی؟ حتی هیکی هم داره خوش می‌گذرونه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چـ-چیه؟
‫هیچی، یکمی غافلگیر شدم.
‫من از تو و کوسه‌ها عکس می‌گیرم.
‫واقعاً؟ واسه کوماچی پز می‌دم.
‫می‌گن این یه «پرستار ماهیان»ـه.
‫«توی رودخانه‌های گل‌آلود زندگی می‌کنن،
‫جایی که زیاد تکون نمی‌خورن» گویا.
‫ها...
‫اگه یه میگو از اونجا رد بشه، توی ‫یه ثانیه می‌بلعتش.
‫چه زندگی ایده‌آلی.
باش همزات‌پنداری می‌کنی؟
‫نه حالا چون تو گفتی، ولی این ‫ماهی منو یاد کسی میندازه...
‫هیکیماهی-کون.
‫اصلاً هم شبیه من نیست، و اون هم اصلاً شبیه اسم من نیست.
‫اوه، خیلی چندشن.
‫اینطوری نگو.
‫بدبخت داره همه‌ی تلاششو برای زندگی می‌کنه.
‫ولی یه‌طورایی بامزه‌ست.
‫بامزه بودن یا نبودنش به‌کنار،
‫جذابیت‌های خودش رو داره.
‫همین که بهش گفتی چندش یعنی به‌نظرت اصلاً بامزه‌ نیست.
‫وای اینوزامه‌ست!
‫یکمی شبیه سابله!
کجاش؟
‫«نکوزامه»؟ نمی‌فهمم؟
‫حالا که اسمش «گربه‌ماهی»ـه، ‫باید یه‌ویژگی گربه‌طوری داشته باشه...
‫اوه...
‫باید به هرچیزی که یه «گربه» توش داشته باشه واکنش نشون بدی، نه؟
‫همونقدر که گربه عاشق غذای گربه‌ست، ‫ایشون عاشق گربه‌ست.
‫یه‌ذره شبیه زبون گربه‌ست ولی.
‫پوست کوسه کلاً اینطوریه.
‫اوه، پرتو ماهی هم هست!
‫عه! یه‌چیز لزج بود! لزج بود!
‫به چی دست زدی؟ به هیکیگایا-کون؟
‫زود باش برو دستاتو بشور.
‫جانم؟
‫با من مثل پرتوماهی رفتار نکن.
‫من ماده‌ی مخطی ندارم.
‫نکو... «گربه ماهی»... گربه...
‫میو.... یا شایدم... «شا»؟
‫جان خودم کوسه‌ها نمی‌گن «شا».
‫چی؟ به این زودی تموم شد؟
‫آره. احتمالاً زیاد دست زدن بهشون ‫خسته‌شون می‌کنه.
‫که‌اینطور. چه یوئیگاهاما‌طور.
‫نمی‌دونم این «یوئیگاهاما‌طور» چطوره...
‫من واقعاً اونقدری که فکر می‌کنین، خوب نیستم.
‫پنگوئن!
‫هیکی، یوکینون، بریم!
‫خدا اون دوتا رو چقدر نازن!
‫واسه کوماچی عکس بفرستم.
‫وای، ببین! دارن شنا می‌کنن!
‫اینطوری که نگاشون می‌کنم، شبیه پرنده‌ن.
‫راستش پنگوئن‌ها پرنده‌ن.
‫ها؟ مـ-می‌دونستم...
‫چی شده؟
‫من داخل منتظر می‌مونم.
‫یوئیگاهاما-سان کجاست؟
‫داره از توله پنگوئنا عکس می‌گیرم.
‫اوه.
‫بعضیاشون آزادانه حرکت می‌کنن...
‫آره، اون ماهیه خیلی بزرگه.
‫اگه جایی رو برای رفتن نداره، جایی که بهش ‫تعلق داشته باشه رو پیدا نمی‌کنه.
‫قایم می‌شه، سوار جریان می‌شه، ‫می‌افته دنبال یه‌چیز دیگه،
‫و می‌خوره به‌دیوارهایی که نمی‌بینه.
‫داری در مورد کدوم ماهی حرف می‌زنی؟
‫خودم.
‫هی بچه‌ها! ببخشید که منتظر موندین.
‫یه‌طورایی شبیه آتیش‌بازی‌ان، نه؟
‫واقعاً؟
‫نمی‌بینی؟ ببین، مثلاً اون یکی.
‫مثل، فوم، بنگ...
‫خیلی نزدیکی...
‫خوشحالم که سه‌تامون...
‫با هم اینو دیدیم.
‫گل!
‫هی، می‌خواین بازم بریم؟
‫نه.
‫واسه چی باید دوباره بریم همینا رو ببینیم؟
‫درسته. منم یکمی خسته شدم.
‫واقعاً؟ به‌نظر من خوش می‌گذره.
‫تازه هنوزم وقت داریم...
‫چرخ‌وفلک در حالی که دور خودش ‫می‌چرخه و می‌چرخه، ناپایداری رو مخفی می‌کنه.
‫هیچ‌وقت روبه‌ جلو نمی‌ره،
‫ولی برای همیشه دور همون نقطه می‌چرخه.
‫اما بازم، در نهایت...
‫دیگه داره تموم می‌شه.
حالا چیکار کنیم؟
‫نمی‌ریم خونه؟
‫منظورم اون نبود.
‫در مورد یوکینون،
‫و در مورد من.
‫در مورد ما.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫هیکی...
‫بیا.
‫بابت تشکر ازت برای اون‌دفعه.
‫یادته ازت کمک خواستم؟
‫شکلات خونگی...
‫خودت تنهایی پختیشون؟
‫البته یکم خرابکاری کردم.
‫یوئیگاهاما-سان، تو بی‌نظیری.
‫گفتم خودم تنهایی تلاشمو می‌کنم،
‫که سعی می‌کنم به روش خودم بگمش.
‫و این به‌ ذهنم رسید.
‫پس...
‫فقط برای تشکره.
‫تو که از من تشکر کردی.
‫اما بازم...
‫می‌خواستم ازت تشکر کنم.
‫من همه‌چیزو می‌خوام.
‫الآن و از الآن به بعد...
‫من بی‌انصافم، آدم بدجنسی‌ام.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫که‌اینطور...
‫اگه هرکدوممون از احساس اون یکی خبردار بشیم،
‫فکر نمی‌کنم دیگه بتونیم اینطوری بمونیم.
‫پس این می‌شه آخرین کمکی که می‌کنیم.
‫آخرین درخواستی که از خودمون دارم...
‫در مورد خودمونه.
‫هی، یوکینون، اون مسابقه‌ای که داریم هنوز برقراره، نه؟
‫آره. بازنده باید هرکاری برنده می‌گه انجام بده.
‫من جواب مشکلت رو می‌دونم، یوکینون.
‫فکر کنم احتمالاً جوابی برای همه‌مون باشه.
‫پس...
‫اگه من بردم، من همه‌چیز رو برمی‌دارم.
‫از یه‌چیز مشخص چیزی نگفت.
‫اگه می‌گفتش، حکم حک شدن روی سنگ رو می‌داشت.
‫داشت از گفتنش اجتناب می‌کرد.
‫می‌دونم بی‌انصافیه...
‫اما تنها راهیه که به ذهنم می‌رسه.
‫می‌خوام همینطوری بمونیم.
نظرتون چیه؟
‫یوئیگاهاما، به احتمال زیاد، اشتباه نمی‌کنه.
‫من یه حسی دارم...
‫که اون تنها کسی بوده که همه‌ی ‫این مدت جواب درست رو می‌دونسته.
‫درسته که قبول‌ کردنش خیلی راحت‌تره...
‫اما...
‫یوکینون...
‫اشکالی نداره؟
‫من...
‫نه، این اشتباهه.
‫اشتباه می‌کنه.
‫من...
‫یوکینوشیتا نباید آینده‌ش رو بسپره به یه نفر دیگه.
‫تحت هیچ شرایطی نباید همچین اتفاقی بیفته.
‫من...
‫مشکلی ندا‌ــ
‫نه!
‫من قبول نمی‌کنم.
‫خود یوکینوشیتا باید مشکلش رو حل کنه.
‫یوئیگاهاما یوئی دختر مهربونیه.
‫من این فکر رو باور کردم.
‫یوکینوشیتا یوکینون دختر قوی‌ایه.
‫این ایده‌آلیه که بهت تحمیل کردم.
‫بعدم یه همچین چیزی فقط...
‫یه فریبه.
‫جواب‌های مبهم و حرفای دوپهلو گفتن و شنیدن...
‫من به این چیزا احتیاج ندارم.
‫می‌دونم یه احمقم.
‫می‌دونم همچین چیزی وجود نداره.
‫می‌دونم اگه تلاش کنم دنبالش بیفتم، ‫چیزی به دست نمیارم.
‫اما بازم، با فکر کردن، عذاب کشدن، دست و پا زدن...
‫من...
‫فکرش رو می‌کردم اینو بگی، هیکی.
‫در مورد احساسات من واسه‌م تصمیم نگیر.
‫و اینم آخریش نیست.
‫هیکیگایا-کون...
‫هنوز درخواست تو رو داریم.
‫اشکالی نداره اشتباه باشه.
‫تا وقتی هستیم، فقط دوباره می‌پرسیم، ‫و باز هم به پرسیدن ادامه می‌دیم.
‫و یه‌چیز دیگه...
‫به درخواست من گوش می‌دین؟
‫اوهوم، بگو بشنویم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.