‫عــــا... مردم از خستگی!
‫سوزوها-چان دیرتر میاد، آره؟
‫آره، فکر کنم.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫مال ماری-سان رو بسته‌بندی کنم؟
‫آره.
‫نخوریمش یعنی؟
‫فکر نکنم امروز بیاد.
‫از اون‌موقع دیگه جواب نداده؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نه.
‫توی مدرسه هم غیبت داشته.
‫نکنه مریض شده؟
‫ولی، از یه هفته بیشتر شده.
‫شاید دیگه دلش نمی‌خواد بیاد.
‫که دیگه...
‫هیچ‌وقت چشمش من رو نمی‌بینه.
‫می‌خوام...
‫من رو به‌طور کامل فراموش کنه.
‫شاید به‌خاطر اینه که کاناتا دوباره می‌تونه بپره.
‫از زمانی که سنپای اون کامنت رو نوشت...
‫کاناتا...
‫تو دیگه نتونستی بپری.
‫من این‌ها رو بهش گفتم.
‫پس یعنی... به‌خاطر کاناتا-چان ‫بود که اومد اینجا؟
‫لازم نبود که بذاره بره!
‫کاری که اون کرد گند زد به اعصابم ‫و هیچ‌وقت نمی‌تونه جبرانش کنه.
‫ولی...
‫ما دیگه یه خانواده‌ایم.
‫همین‌طوری... ولمون نکن برو.
‫هانا-چان.
‫دردت چیه؟!
‫عضله‌های صورتت خشک شدن.
‫تشویق‌کننده‌ها باید توی همه‌ی شرایط خندون بمونن.
‫هروقت لازم باشه می‌خندم.
‫ولی وقتی نوی-چان می‌گه حرفی برای گفتن وجود نداره...
‫خسته نباشید!
‫نخسته.
‫چی شده؟
‫اومدی تماشا؟
‫بعد از تمیزکاری وقت نداشتم که برم اتاق باشگاه.
‫داری چیکار می‌کنی؟!
‫لطفاً اینجا لباست رو عوض نکن.
‫توی اتاق باشگاه عوض کن!
‫تو همیشه یکی از اعضای باشگاه تشویق تاکانوساکی هستی!
‫مگه نوی-چان همیشه بهت نمی‌گه ‫این‌طور در نظر بگیر که مردم دارن نگاهت می‌کنن؟!
‫شرم و حیا نداری تو دختر؟!
‫ماری-سنپای از مدرسه رفته؟
‫چه اتفاقی براش افتاده؟
‫نمی‌دونم.
‫کاپیتان!
‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫چه خبره؟
‫این‌طوری نمی‌شه که!
‫نمی‌شه که همین‌طوری دیگه نیاد مدرسه!
‫ماری-سنپای...
‫می‌دونم که داره اذیت‌تون می‌کنه...
‫خیلی‌خب.
‫خودم می‌رم.
‫می‌رم ببینم چیکار می‌کنه.
‫بقیه‌تون روی تمرین تمرکز...
‫نمی‌خواد.
‫ازت انتظار دارم به خودت مسلط باشی.
‫به‌خاطر اینه که تو هیچ حرفی نمی‌زنی، نوی-چان!
‫مسابقات آل ژاپن نزدیکه.
‫فقط روی...
‫وقتی این‌قدر از همدیگه ناراحتیم نمی‌تونیم اجرای خوبی داشته باشیم!
‫نوی-چان...
‫از زمان قهرمانی مسابقات ملی عوض شدی.
‫وایسا.
‫کاناتا، لازم نیست تو باهاش بری.
‫ولی... به لطف ماری-سنپایه که دوباره می‌تونم بپرم.
‫دلم می‌خواد که سنپای بازم بتونه بخنده.
‫می‌خوام از سنپای حمایت کنم!
‫بزن بریم!
‫من که با دوچرخه نیومدم تا مدرسه!
‫وایســــید!
‫آیه‌دا خودش نامه‌ی استعفاش رو تحویل داد.
‫به‌عنوان رئیس باشگاه، باید به خواسته‌ش احترام می‌ذاشتم.
‫چیگو، تو هم بعضی وقتا می‌ری روی اعصاب ها.
‫مگه ماری همون‌قدر که عضو تیمه دوستت هم نیست؟
‫خـــب، بروبچ، جمع شید بینم!
‫میابی-سنپای؟
‫کاپیتان رفته تا یه جایی.
‫پس فعلاً کاپیتانتون منم.
‫کاناتا-چان.
‫فایده نداشت.
‫از مدیر ساختمون پرسیدیم، ‫ولی گفتن مدتی می‌شه که رفته خونه.
‫ماری-سنپای... تنها زندگی می‌کنه؟
‫همین‌طوره.
‫اینجا اقامتگاهشه.
‫هیی، می‌دونی پدر و مادرش کجان؟
‫اینو دیگه نمی‌دونم.
‫توی تسومـــاگـــوی‌ان!
‫نوی-چان!
‫آیه‌دا اهل تسوماگوی‌ـه.
‫کجاست؟
‫سمت چپ استان گونما.
‫چپش می‌شه کجاش؟!
‫کاپیتان...
‫کاپیتان نه.
‫به‌عنوان دوست ماری می‌رم.
‫نه بابا.
‫کاناتا، سوار شو.
‫چشم!
‫هوی... من چی پس؟!
‫فقط یکی رو می‌بره.
‫هیی، بزن بریم!
‫تسوماگوی‌ـه ها!
‫با دوچرخه که نمی‌شه رفت!
‫ماری-سنپای!
‫سنپای...
‫بنکه، بشین.
‫ببخشید که بی‌خبر اومدیم.
‫می‌خواستم توی یه روز تعطیل تنهایی بیام.
‫کلم، ها؟
‫اوهوم.
‫دارم توی برداشتش کمک می‌کنم.
‫جدی؟
‫برای چی اومدید؟
‫من...
‫می‌خواستم که ناپدید بشم.
‫جبران کارهات تموم شد، نه؟
‫درسته که قوانینو زیر پا گذاشتی.
‫ولی من قانع نشدم که تو دیگه لایق تشویق‌کردن نیستی.
‫من...
‫منظورت از لیاقت چیه؟!
‫معلومه که می‌تونی!
‫آخه... تو از من حمایت کردی!
‫ماری-سنپای!
‫تشویق‌کردن عین کلم می‌مونه.
‫روحیه‌ی تشویق عین برگ‌های سبزشه.
‫و سبزیجات هم گل دارن.
‫چیزه...
‫عــه... کلم هم گل داره مگه؟
‫د ـ داره.
‫داره پس؟!
‫خدا رو شکر.
‫دیدی حالا؟!
‫چیزی که یه نفر رو واجد شرایط تشویق می‌کنه، روحیه‌ی حمایتشه.
‫که تو هم اون رو داری ماری.
‫ولی...
‫کاری که کردی رو با تشویق‌کردن جبران کن.
‫معذرت می‌خوام.
‫ماری-سنپای...
‫نمی‌تونم.
‫من...
‫حالا حالاها غذا هست. حسابی بخورید.
‫چشم، خیلی ممنون!
‫نوش جانت.
‫چشم!
‫کار دخترم چطوره؟
‫با اون‌همه کار تشویقی که می‌کنه به درس‌هاش هم می‌رسه؟
‫بله.
‫ماری-سان همیشه توی امتحانات عادی جز دانش‌آموزهای برتره.
‫وای... موندم یعنی به کی رفته؟
‫کومبو گومائه؛ نوعی دسر یا ساید دیشه ‫که با تزئین سبزیجات و کنجد درست می‌شه.
‫بفرمایید! رولت گوشت کلم! یه عالمه کلم و کومبو گومائه‌ی کلم!
‫همیشه کارش توی مدرسه خوب بوده.
‫کلی غذا بخور!
‫خانوم جان چرا اون چیزه رو نیاوردی؟
‫چـــشـــم!
‫آها، اون چیزه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چه‌قدر اینجا خنکه.
‫کاناتا کجاست؟
‫ولش کردم.
‫دیگه جا ندارم.
‫تا حالا هیچ‌کدوم از دوست‌های دبیرستانم رو نیاوردم خونه.
‫هانا سرم داد کشید.
‫گفت از زمان قهرمانی مسابقات ملی عوض شدم.
‫حق داره.
‫شاید دلواپس شده بودم.
‫من با درخواست حرکات سخت‌تر باعث اون حادثه شدم.
‫من گند زدم.
‫هم به‌عنوان یه کاپیتان هم یه دوست.
‫تو و کاناتا رو فدا کردم و مهم‌تر از همه،
‫باعث شدم که تو بابتش یه کاری کنی.
‫حرف‌هایی بودن که منم نتونستم بزنم.
‫بنکه، چی شده؟
‫هانا-چان!
‫هیی!
‫نکنه از تاکاساکی تا اینجا رو با دوچرخه اومدید؟
‫ماری، پا پس نکش!
‫اگه مشکلی برات پیش اومده ‫هرکاری که از دستم بر بیاد انجام می‌دم.
‫پس لطفاً دور همه رو خط نکش!
‫ماری-چان.
‫بیا باهم بریم مسابقات ملی.
‫دلم نمی‌خواد بکشم کنار.
‫صبح بخیر.
‫هیی، ساعت چنده؟
‫صبح بخیر.
‫پس تو هم همون مشکل کاناتا رو داری؟
‫یعنی اگه می‌خواستی هم نمی‌تونستی تشویق کنی.
‫اول از همه باید ببریمت بیمارستان.
‫بعد از اون صحبت می‌کنیم.
‫پس آل ژاپن چی؟
‫دوست ندارم بگم، ولی فکر نمی‌کنم به این زودی خوب بشه.
‫چرا؟ آخه چرا؟
‫هیچ کاری نمی‌تونیم بکنیم؟
‫اجازه!
‫چی شده، کاناتا؟
‫می‌گم... دوست داری که برگردی به پومپومز؟
‫جان؟
‫برای حضور توی پومپومز فقط به ‫روحیه‌ی تشویق‌کردنت نیاز داری.
‫پس برای همین...
‫ازتون می‌خوام که هوای ماری ما رو داشته باشید.
‫سنپای...
‫خب، در مورد رویداد بعدی پومپومز...
‫تشویق‌کردن ماری بود دیگه؟
‫می‌دونست اینو می‌گی.
‫چرا؟
‫خانواده باید هوای بچه‌هاشو داشته باشه.
‫ماری-سنپای، تو هم یکی از اعضای پومپومز هستی.
‫داریم یه آهنگ تشویق می‌نویسیم.
‫شماها می‌تونید آهنگم بنویسید؟
‫نکنه آهنگ‌های ویدیوهاتون رو هم خودتون نوشتید؟
‫اوهوم.
‫پومپومز همیشه آهنگ‌های خودشو داره.
‫ای وای!
‫بذارید منم کمک‌تون کنم!
‫نوی-چان، اشکالی نداره؟
‫واقعاً برای این کارها وقت دارید؟
‫اشکالی نداره.
‫چیکار کنیم، چیکار کنیم؟!
‫این‌یکی چطوره؟
‫«نمی‌تونیم بذاریم گل بی‌نظیری مثل تو پژمرده بشه.»
‫هیی!
‫هنوز دارم می‌نویسم! نخونش!
‫چه نازه.
‫آهنگتو دوست دارم.
‫جـ ـ جدی؟
‫شبیه این نمایش‌های قدیمی شده.
‫تویاما نو هانا-سان!
‫سامورایی؟!
‫جای این کارها بیا کمک کن، نوی-چان.
‫باید برم مدیتیشن.
‫در رفت.
‫میابی تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫وای.. عقب‌نشینی!
‫«شکفتن مثل کلم»؟
‫این دیگه چیه؟
‫خب...
‫روحیه‌ی تشویق دوباره شکوفا می‌شه، یه همچین چیزی.
‫چه شاعرانه!
‫شعره دیگه.
‫گل کلم چه شکلیه اصلاً؟
‫چیزه...
‫شبیه گل خردله.
‫یه گل کوچیک و زرد رنگه.
‫اگه کلم رو برداشت نکنید، در نهایت از وسط دو تیکه می‌شه،
‫یه ساقه ازش رشد می‌کنه و گل می‌ده.
‫که این‌طور.
‫یکمی حال‌به‌هم‌زنه.
‫اوهوم.
‫ماری-سنپای، نظرت در مورد این متن‌ها چیه؟
‫من؟
‫این آهنگ توـه ماری. می‌خوایم که نظرتو بشنویم.
‫ولی، من اون‌قدر زیاد آهنگ گوش نمی‌کنم.
‫نمی‌دونم چی می‌تونه خوب باشه.
‫می‌تونی صرفاً از روی غریزه بگی.
‫ببینم ببنیم...
‫ببخشید، ولی واقعاً سر در نمیارم.
‫ولی فکر می‌کنم شگفت‌انگیزه که می‌تونید چنین متن‌هایی بنویسید.
‫همون دفتریه که توی باشگاه ازش استفاده می‌کردی؟
‫اوهوم.
‫توش یادداشت و اهداف و این چیزهام رو می‌نویسم.
‫اوه، حسابی هم یادداشت برداشتی.
‫معلومه که برمی‌دارم!
‫منم دارم.
‫هانا-چان، ترسیده بودی؟
‫معلومه که ترسیدم.
‫اگه نفر بالا کارش رو درست انجام نده ‫تمام زحمات ما رو به باد می‌ده.
‫و تازه همیشه نمی‌تونیم بهترین نمایش رو اجرا کنیم.
‫ولی همون موقع‌ست که باید خیالت ‫تخت باشه که تیمت هواتو دارن و پرواز کنی.
‫عاشقتـــــم!
‫هانا-چان، تو بهترینی!
‫بس کن! هیی!
‫خب، سر تمرین صبحگاهی می‌بینمتون.
‫بای‌بای.
‫چشم! فردا می‌بینمتون!
‫هیچ متن خوب دیگه‌ای به ذهنم نمی‌رسه...
‫جدی جدی جور نمی‌شه.
‫چون نمی‌دونیم می‌خوایم از چیش حمایت کنیم سخته.
‫درسته که اون می‌خواد دوباره تشویق کنه، ولی...
‫شاید ماری-سنپای ترسیده باشه.
‫ترسیده؟
‫از چی؟
‫یکم پیش گفت...
‫هانا-چان، ترسیده بودی؟
‫ماری نفر وسط بوده؟
‫شاید فشار اینکه نفر بالایی رو نندازه روی دوشش بوده.
‫به نظرم فشار اینکه نفر بالایی بهت اعتماد داشته باشه هم هست.
‫یعنی چی؟
‫یادته که کاناتا-چان و هانا-سنپای چی توی دفترهاشون نوشتن؟
‫اعتماد داشته باش.
‫داشتم فکر می‌کردم که منم می‌ترسیدم.
‫از اینکه در حد انتظارات‌شون نباشی؟
‫اوهوم.
‫منم همیشه از این می‌ترسیدم.
‫شکست‌خوردن ترسناکه.
‫فکر کنم منم از ترس می‌ترسم.
‫از زمانی که توی مسابقات سقوط کردم، ‫هزار جور فکر و خیال میومد سراغم.
‫ولی توی تشویق، همیشه باید لبخند بزنی.
‫وقتی که ترسیده باشی نمی‌تونی بخندی.
‫و این‌طوری نگران ترسیدن کسی می‌شی که قراره تو رو بگیره.
‫ترس...
‫ترس، ها؟
‫باید اقرار کنم که منم از استاُوت رکورد می‌ترسیدم.
‫گمونم، ترسم از این بود که خونه‌م رو از دست بدم.
‫برای منم، کاناتا بود.
‫ترس از اینکه کاری کنم که بعدش پشیمون بشم.
‫که شاید نتونیم به همون شکلی که قبلاً بودیم برگردیم.
‫ای کاش می‌تونستم زمان رو برگردونم...
‫مگو؟
‫بابت آهنگ ممنونم.
‫خیلی فوق‌العاده‌ست.
‫ولی باورم نمی‌شد که آهنگ درباره‌ی منه و تعجب کردم.
‫ایـــــــول!
‫برای همین می‌خوام که یه پرتاب ۲-۱-۲ انجام بدم.
‫۲-۱-۲؟
‫همون حرکتی که توی مسابقات ماه می خرابش کردیم.
‫می‌خوام که دوباره امتحانش کنم.
‫سنپای...
‫نمی‌تونم کاری که کردم رو جبران کنم.
‫ولی اگه امکانش هست...
‫خواهش می‌کنم.
‫مدرسه اکنون تعطیل می‌شود.
‫اگر هنوز توی ساختمان هستید، ‫لطفاً سریعاً خارج شوید.
‫هنوز می‌تونیم از باشگاه استفاده کنیم؟
‫از مزایای کاپیتانی!
‫تکرار می‌کنم.
‫ماری-سنپای رو آوردم.
‫مدرسه اکنون تعطیل می‌شود.
‫اوه، اومدید پس.
‫بلندت می‌کنیم.
‫ماری، حالت خوبه؟
‫یه استراحت می‌کنیم.
‫بفرما.
‫ممنونم.
‫هنوزم می‌ترسی پس؟
‫آره.
‫خودم کسی بودم که بابتش اصرار کردم، ولی بازم...
‫چرا این‌قدر باهام خوب رفتار می‌کنی؟
‫برای کسی مثل من خیلی زحمت می‌کشی...
‫هم تو هم بقیه.
‫نمی‌تونم در ازاش کاری بکنم.
‫نیازی نیست کاری بکنی.
‫وقتی که کامنتت رو دیدم، کاری جز همدردی ازم بر نمیومد.
‫چرا کاناتا آخه؟
‫چرا فقط من؟
‫برای همین فکر کردم وقتی که تشویقت می‌کنم، ‫دارم خودم گذشته‌م رو هم تشویق می‌کنم.
‫برای همین نیازی نیست برای من کاری بکنی.
‫من...
‫تشویق‌کردن رو دوست دارم.
‫با حمایت‌کردن از بقیه، داری از خودت حمایت می‌کنی.
‫پس ماری-سنپای، لطفاً تو هم از خودت حمایت کن.
‫خواهش می‌کنم.
‫آماده‌ای، ماری؟
‫تو می‌تونی! تو می‌تونی!
‫بیاید تا وقتی که تونستیم اجراش کنیم ادامه بدیم!
‫حالتون خوبه؟
‫ماری!
‫کاناتا!
‫هانا!
‫طوری که ترسیدی!
‫ماری-سنپای!
‫آنــا-چان!
‫کارت خوب بود!
‫بذارید منم بیام!
‫اون حرکت ۲-۱-۲ عالی بود!
‫ماری-سنپای داشت گریه می‌کرد، نه؟
‫همه‌ش به‌خاطر آهنگ تو بود، شیون.
‫همه‌ش به‌خاطر تنظیم آهنگ تو بود، آنـا-چان.
‫اوهو، جدی؟!
‫ممنونم.
‫به لطف پومپومز، تونستیم از ماری-سنپای حمایت کنیم.
‫چی داری می‌گی؟
‫می‌گم می‌گم، بعدش از کی حمایت می‌کنیم؟
‫من دیگه نمی‌تونم توی پومپومز باشم.
‫سوزوها؟
‫دارم می‌رم توکیو...
‫که آیدل بشم.
‫توکیو؟
‫هنوز مرحله‌ی انتخابی نهایی مونده، ‫ولی اگه برنده بشم تا یه‌مدت برنمی‌گردم.
‫دور نهایی؟ عالیه!
‫واقعاً؟
‫عه... وایسا، وایسا...
‫خیلی یهویی بود.
‫سوزو-چان...
‫این... همیشه رؤیام بوده.
‫ولی.. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم کسی مثل من از پسش بربیاد.
‫ولی با بودن توی پومپومز، یاد گرفتم که ‫نیازی نیست برای تشویق‌کردن لبخند زورکی بزنی.
‫مثل مگومی و مثل شی-چان، ‫منم می‌خواستم که قدرتم رو به بقیه قرض بدم.
‫برای همین...
‫اوهوم.
‫ازت حمایت می‌کنم.
‫اوهوم!
‫سوزوها-چان خیلی نازه و توی رقص پرانرژی کارش حرف نداره.
‫مطمئنم که می‌تونی!
‫بهم بگو که کی کنسرت داری! میام تماشا!
‫کنسرت؟ منم می‌خوام!
‫پس بریم یه ویدیو بگیریم؟
‫آخرین ویدیوی کانال پومپومز.
‫تا مدرکی باشه برای بودنمون.
‫بریم تو کارش!
‫مدرکی برای بودنمون؟
‫چه خوبه.
‫آخرین شکوفه، ها؟
‫همین همین.
‫هانا-سنپای؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایستگاه بعدی شینجوکو است.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج،‌ شیش، هفت،‌ هشت...
‫تا وقتی که خودت چیزی نگی، اوضاع قرار نیست تغییر کنه.
‫یه دونه میکس وای‌جی می‌خواستم.
‫چــشــم!
‫یه‌دونه با لوبیا قرمزش رو پیدا کردم!
‫ما رفتیم!
آگهی وبسایت رسمی
از چه طریقی با این آزمون آشنا شدید؟ [اجباری]
استفاده از اطلاعات شخصی
ثبت درخواست
درخواست ثبت شد
قسمت ۱۲
هانا-نی-ناره
ماری-سنپای، امروز مستقیم بیا خونه‌ی مگو!
دفتری که امروز توی مدرسه جا گذاشته بودی رو میارم
خیلی ممنونم!
به‌خاطر تو تونستم پرواز کنم! خیلی ازت ممنونم!
خانه‌ی سومیره
درخواست استعفا
ماری سنپای رو ببین! حواست باشه!
اعتماد! نترس!
در مورد کاناتا
هیچ‌وقت نندازش!
حتی اگه مردی هم بگیرش!
به اعتمادش خیانت نکن
اون بهم اعتماد داره.
می‌خوام که جواب اعتمادش رو بدم