..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اسمم نیتن فیلدره و...
‫با نمرات درخشانی از یکی از ‫بهترین دانشکده‌های کانادا...
‫تو رشته کسب و کار فارغ‌التحصیل شدم.
‫الان قصد دارم با دانشم...
‫به صاحبان کسب و کارهای ‫کوچیک کمک کنم...
‫تا توی این دنیای رقابتی کم نیارن.
‫[قبل]
‫[بعد]
‫در این برنامه نیتن در خدمته.
‫اداره پمپ بنزین کار آسونی نیست،
‫و هیچ‌کس هم بهتر از دنیل آشیکین،
‫صاحب پمپ‌بنزین سوان ‫در بربنکِ کالیفرنیا، به این مسئله آگاه نیست.
‫بازار پرمشقتی داره.
‫اصلا نمی‌تونم با شرکت‌های بزرگ رقابت کنم.
‫امروزه که با وجود قیمت کمرشکن بنزین،
‫بهتره آدم باک ماشینش رو ‫با شامپاین پر کنه،
‫سخته که افراد برای پمپ‌بنزین ‫مشتری جذب کنن.
‫از این جهت با ایده‌ای مبترکانه،
‫رفتم سری به دنیل بزنم.
‫خب، ازت می‌خوام هر گالن بنزین رو ‫به قیمت ۱.۷۵ دلار بفروشی.
‫- می‌دونی آرمان‌شهر چیه؟ ‫- آره.
‫تو خیالات آدمه.
‫دیگه خبری از بنزین گالونی ۱.۷۵ دلار نیست.
‫- فقط تو فیلم‌ها وجود داره. ‫- خب، گوش کن...
‫نه، نه، نه. ‫هر چقدر هم منطقی بگی...
‫نه، گوش کن... ‫حرفم منطقیه.
‫- نذاشتی حرفم رو تموم کنم. ‫- باشه.
‫در صورتی که شرط ‫تخفیف رو انجام بدن.
‫آها.
‫نقشه:
‫بنزین ۱.۷۵ دلاری ‫به شرط انجام شرایط تخفیف.
‫با وجود شرط تخفیف ‫دنیل به صورت قانونی می‌تونه...
‫ارزون‌ترین قیمت بنزین رو ارائه بده.
‫از اونجا که تخفیف به شدت بزرگیه،
‫تنها راه منصفانه ساختن ‫این شرط تخفیف...
‫اینه که شرایط دشواری رو ‫برای مشتریان در نظر بگیریم.
‫یعنی ازشون می‌خوایم شخصا ‫برگه تخفیفشون رو...
‫در جعبه‌ای بر فراز قله‌ای بندازن.
‫نوک قله بندازن؟
‫باشه، به نظرم روش موذیانه‌ای ‫برای کسب درآمده.
‫قله چولیو که در دل ‫پارک ملی آنجلس واقع شده،
‫مسیر یک ساعت و نیمه‌ای ‫با ماشین از پمپ‌بنزین سوان راه داره،
‫و فقط با پیاده‌روی می‌شه ‫به نوک این قله رفت.
‫به دنیل توضیح دادم...
‫که مادامی که صادقانه ‫شرط رو برای مشتریان توضیح بده،
‫جای‌گذاری صندوق تخفیف ‫بر نوک قله چولیو...
‫کاملا و صد درصد قانونی محسوب می‌شه.
‫ولی اگه کسی بخواد ‫این شرط رو انجام بده...
‫برای من گرون تموم می‌شه، نه؟
‫به نظرت ملت واسه این شرط تخفیف...
‫حاضرن از نوک قله‌ای بالا برن؟
‫عه...
‫بعد از انجام تدارکات و مقدمات ‫به مدت یک هفته...
‫از قیمت جدیدمون رونمایی کردیم.
‫درست لحظاتی بعد از نصب بنر،
‫با هجوم مشتریان زیادی ‫که به سمت پمپ‌بنزین اومدن،
‫مشخص شد که ایده به شدت موفقیه.
‫واقعا ۱.۷۵ دلاره؟
‫ولی شرط تخفیف داره.
‫شرط تخفیفش چیه؟
‫نمی‌شه برگه تخفیفش رو پست کرد.
‫باید شخصا خودتون ببریدش.
‫کجا می‌شه؟
‫کوه چوله.
‫- کجا؟ ‫- کوه چوله دیگه.
‫نیتن، کوه چوله بود دیگه، نه؟
‫دقیقا این مکان چی داره...
‫که واسه تخفیف گرفتن ‫حتما باید اونجا بریم؟
‫آخه صندوقمون اونجاست.
‫نمی‌شه با پست فرستاد؟ مثلا...
‫نه، امکان پست نداره.
‫عه، من که بنزین می‌زنم،
‫ولی تخفیفتون رو نمی‌خوام.
‫باشه، میل خودتونه.
‫اگه نمی‌خواید که هر طور راحتین.
‫میل خودتونه.
‫اگه بخواین خودمون به صورت رایگان ‫شما رو تا قله می‌بریم.
‫از اونجا به بعد یک ساعت و نیم ‫پیاده‌روی داره.
‫شوخیتون گرفته دیگه؟
‫کاملا رسمیه.
‫همه‌چی رو اینجا توضیح دادیم.
‫درست طبق انتظارم، ‫مردم باک ماشینشون رو پر می‌کردن...
‫و هیچ‌کس نمی‌خواست ‫شرط تخفیف رو انجام بده.
‫تا اینکه ورق بازی برگشت.
‫سلام، دوباره اومدم.
‫لباسم رو عوض کردم و آماده‌ام.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- معلومه.
‫به نظرم خوبه. ‫تا حالا اونجا نرفتم.
‫یعنی می‌خوای شرط رو انجام بدی؟
‫آره، اشکالی نداره؟
‫نه، نه، اشکالی نداره.
‫پیاده‌روی که کردم. ‫خیلی هم خوشم میاد.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫تا حالا اون سمتی نرفتم.
‫شنیدم منظره خوشگلی داره.
‫این ایده واسه جذب مشتری ‫به شدت موفق عمل کرده بود،
‫ولی جا خوردم که دیدم سرویس اتوبوس ‫تقریبا پر شده بود.
‫متوجه شدم که دنیل ‫از این بابت نگران شده...
‫واسه همین کشیدمش کنار ‫تا باهاش صحبتی داشته باشم.
‫راستش رو بگم، ‫اصلا انتظار نداشتم...
‫که این‌همه آدم بخوان ‫اون مسیر رو پیاده برن.
‫ولی بهت اطمینان می‌دم ‫به محض اینکه به قله برسن...
‫تازه داستان شروع می‌شه.
‫باشه.
‫تقریبا مسافت یک ساعت و نیمه‌ای...
‫تا پایین کوه راه بود.
‫پس کمی دیگه دوباره ‫سراغ این داستان برمی‌گردیم.
‫ولی اول می‌خوام ازتون بپرسم، ‫به نظرتون این نقاشی بامزه است؟
‫اگه جوابتون مثبت بود،
‫احتمالا خود کاریکاتوریست، ‫گرگ دولن باشین.
‫چون خودش این نقاشی رو کشیده.
‫ایشون بعد از دو دهه‌ای ‫که کاریکاتوریست هستن...
‫هنوز نتونستن اسمی واسه خودشون بسازن.
‫همیشه سختی وجود داره.
‫من هم به نوعی...
‫از سال هشتاد و نه مشغول این کارم.
‫ولی بعضی وقت‌ها چاره کار آدم‌ها ‫می‌تونه به سادگی...
‫مطابق مد روز بودن، باشه.
‫- الان من رو کشیدی؟ ‫- آره.
‫آدم لذت می‌بره که خودش رو...
‫- تو نقاشی کارتونی ببینه. ‫- آره.
‫ولی به نظرم این نقاشی ‫باعث نمی‌شه بخندم.
‫کاریکاتور نوعی طنز هجوآمیزه.
‫خب، درسته.
‫تو شاخه طنز هجوآمیز...
‫می‌خوام بهت نشون بدم ‫که در حال حاضر چه طنزی محبوبه.
‫بفرما، نگاه کن.
‫ازت خوشم میاد جیسون الکساندر، ‫به نظرم خیلی جذابی.
‫بیا لب‌هام رو ماچ کن خیکی خان،
‫چون همیشه دلم می‌خواست ببینم...
‫کیر جری ساینفلد چه طعمی داره.
‫بهش کلیپی از اجرای کمدی هجوآمیز...
‫و توهین‌آمیزی نشون دادم...
‫که ثابت کرد آدم اگه بخواد ‫تو طنز هجوآمیز موفق باشه...
‫باید تا حد امکان توهین‌آمیز باشه.
‫نقشه:
‫ری‌برند کردن گرگ ‫با عنوان «سلطان نیش و کنایه».
‫اِم، ولی اگه بخوام اینقدر افراط کنم، ‫فکر می‌کنم واکنش‌های منفیم...
‫خیلی بیشتر از واکنش‌های مثبتم باشه.
‫اون اوایل هم هیچ‌کس ‫از الویس خوشش نمی‌اومد،
‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫- مردم حس کردن به شعورشون توهین شده. ‫- آره.
‫ولی اگه می‌خوای اسمی در کنی،
‫باید با قدرت تو این مسیر ادامه بدی.
‫به نظر می‌رسید در ابتدا ‫گرگ نمی‌تونه این مفهوم رو درک کنه.
‫ولی وقتی که کارمون ‫با بارش فکری شروع شد...
‫آره، مثلا اگه طرف چینی باشه ‫خیلی جالب می‌شه...
‫که شکل یه عکاس درش بیارم ‫که دندون‌های بزرگی داره.
‫آره، موافقم.
‫مثلا چشم‌های بادومی ‫و دندون بزرگ داره.
‫آره، آره، موافقم.
‫ولی خیلی زود این مفهوم رو درک کرد.
‫چند مورد از آثار هنجارشکنم رو ‫بهش دادم تا ازشون الگو بگیره،
‫بعد اون هم شروع کرد ‫بر اساسشون کاریکاتور کشید.
‫روز بعد برگشتم تا نتایج کارش رو ببینم.
‫خب، این ایده‌ای بود ‫که واسه یه زوج داشتم،
‫تو هم اومدی کاریکاتوری ‫از این زوج کشیدی.
‫این خودتی، طراح کاریکاتوری،
‫که داری خانم تو عکس رو ‫از پشت می‌کنی،
‫تو حالت داگی می‌کنیش، ‫خانمه هم داره می‌گه: چقدر حال می‌ده.
‫دوست‌پسرش هم داره از تو آلت ‫مرغ مگس‌خواری نگاه می‌کنه...
‫و با خودش می‌گه: ‫«چقدر کیرش گنده است.»
‫آره، قشنگ شد.
‫واقعا بامزه شد.
‫این، اِم... ‫کاریکاتورت از تاجری آسیاییه.
‫اِم، به نظرت این مورد... ‫عه، هوم...
‫راستش مطمئن نیستم که، عه...
‫وقتی می‌خوام فردی آسیایی رو ‫به تصویر بکشم،
‫دقیقا تو چه مسیری باید برم.
‫اینجا هم سعی کردم ‫تمام مسیرها رو امتحان کنم.
‫می‌تونیم امتحان کنیم ‫و ببینیم چه بازخوردی می‌گیره.
‫آره، موافقم. ‫یعنی من که نمی‌خوام...
‫مثلا کلا تو مسائل هنری...
‫آدم نباید نظر خودش رو ‫به کس دیگه‌ای تحمیل کنه.
‫پس بهتره که... ‫ولی در کل موافقم.
‫آخه این هم قطعا...
‫مثلا اون تیکه بندر پرل هاربر ‫حتی جوک هم محسوب نمی‌شه.
‫باقی کاریکتورهای جنجال‌ساز گرگ ‫محشر شده بودن،
‫و مشخص بود که آماده است ‫تا این ایده و مفهوم رو...
‫تو دنیای واقعی نشون بده.
‫[اسکله سانتا مونیکا]
‫[کاریکاتوریست: گرگ دولن ‫ملقب به سلطان نیش و کنایه]
‫سرگرمی خاصی داری؟
‫خیلی از دوچرخه‌سواری ‫و موج‌سواری خوشم میاد.
‫از شنا کردن و دی‌جی بودن ‫و ترومبون نواختن هم خوشم میاد.
‫شروع کارش واقعا خوب بود،
‫ولی وقتی یه آقای آسیایی پیداش شد، ‫کمی نگران شدم.
‫کاریکاتورهای من یه مقدار ‫هجوآمیز و توهین‌آمیز هستن.
‫مشکلی که نداری؟
‫- ابدا. ‫- خوبه، پس خوبه.
‫چطوره؟
‫خوبه.
‫خوشت اومد؟
‫- آره. ‫- خوشحال شدم.
‫ولی اشتباه می‌کردم. ‫چون طرف عاشق کاریکاتور شد.
‫- خوشت اومد؟ ‫- آره، آره، خوشم اومد.
‫از اونجا به بعدش دیگه ‫مسیر کاملا هموار بود.
‫[داروخانه]
‫[داروی چیزخورکردن ‫به قصد تجاوز]
‫وای، چقدر باحال شده رفیق.
‫- راضی بودی؟ ‫- معلومه که راضی‌ام.
‫گرگ پشت سر همدیگه ‫داشت به موفقیتش اضافه می‌کرد،
‫و حتی تماشای کارش ‫واقعا خارق‌العاده بود.
‫[از خودت یاد گرفتم!]
‫وای، باحال بود.
‫خب، ارزیابیت از امروز چیه؟
‫چون ملت خندیدن. ‫خودم شاهد بودم.
‫ملت رو خندوندم.
‫انگار مردم وقتی در معرض ‫شوک قرار می‌گیرن،
‫عمق شوخ‌طبعیشون بیرون می‌زنه.
‫یادته اوایل که شروع به کار کردیم،
‫ازت خواستم نقاشیم رو بکشی ‫ولی به نظرم بامزه نبود.
‫پس الان، با تمام چیزهایی ‫که بهت یاد دادم،
‫ازت می‌خوام به هجوآمیزترین ‫شکل ممکن من رو بکشی،
‫یعنی تا حد امکان ‫توهین‌آمیز باش.
‫می‌خوای سلطان نیش و کنایه رو نشونت بدم؟
‫- می‌خوام اون روت رو ببینم. ‫- باشه.
‫- چون دلم می‌خواد بخندم. ‫- باشه.
‫[بابابزرگ نیتن: واقعا آبروم رو بردی!]
‫[کیر کوچیک به این می‌گن!]
‫بفرما.
‫خب، انصافا این بامزه است.
‫ولی واقعا اذیت می‌شم ‫که پدربزرگم رو...
‫به این شکل تو نقاشیت ببینم.
‫چون قهرمان جنگی کانادایی بوده،
‫یعنی تو خانواده‌مون...
‫خیلی ارج و احترام داره.
‫واسه همین خوشم نمیاد ‫اینطوری ببینمش.
‫صرفا...
‫خجالت‌آور بود که گرگ ‫تصمیم گرفت اون روز باشکوه رو...
‫با چنین شوخی مسخره‌ای، ‫زهر مار همه کنه.
‫ولی علی‌رغم احساس تلخی که داشتم،
‫واقعا سلطان نیش و کنایه بود.
‫داشتیم به طرف صندوق ‫تخفیف پمپ‌بنزین می‌رفتیم.
‫ولی در همون حین که داشتیم ‫به پایین کوه چولیو می‌رفتیم،
‫کم‌کم شک کردم که نکنه...
‫این افراد خسیس و پول‌ندیده...
‫بخوان قبل از اینکه ‫به نوک قله برسیم، جا بزنن.
‫ممکنه فکر کنین از این احتمال که ممکنه...
‫پمپ‌بنزین سوان پول از دست بده، ‫اضطراب و استرس دارم،
‫ولی مسئله‌ای که به کسی نگفته بودم،
‫این بود که نقشه‌ام صرفا جهت ‫کمک به اون پمپ‌بنزین نبوده.
‫هدفم ساختن اولین شرط تخفیف جهان بود،
‫که از طرفی کاملا قانونیه ‫و از طرف دیگه هیچ‌کس نمی‌خوادش.
‫خوشبختانه هیچ‌کدوم این افراد ‫تمام بندهای...
‫شروط تخفیف رو نخونده بودن.
‫[جعبه مخفی شده است.]
‫خبر نداشتن که صرفا قرار نیست...
‫به پیاده‌روی ختم بشه.
‫اون آقا که تو پمپ‌بنزین کار می‌کرد،
‫بهم گفت برای انجام شرط تخفیفم،
‫باید به کوه چولیو بیام.
‫[ساشان، مبلغ تخفیف: ۲۷.۱۴ دلار]
‫روز سختی در پیش داشتیم، ‫ولی از طرفی ماجراجویی می‌کردیم،
‫پس چندان بد نبود.
‫- نظری که در موردش داشتم... ‫- [کیت، مبلغ تخفیف: ۱۶.۴۹ دلار]
‫این بود که برام تا حدی جالب بود.
‫با خودم گفتم حالا که پیش‌قدم شدم، ‫یهو تا تهش برم.
‫عاشق اینم که از شهر فاصله بگیرم،
‫و یه گوشه استراحت کنم،
‫ولی از طرفی همچنان دلهره‌آوره،
‫چون ناسلامتی تو جنگلیم.
‫خیلی‌خب، به کوه چولیو خوش اومدین.
‫[ساعت ۴:۳۵ عصر، ‫بعد از دو ساعت پیاده‌روی]
‫قله‌ای که نوک مرتفع...
‫و تاریخچه‌ای غنی داره.
‫[مایکل، مبلغ تخفیف: ۲۷.۵۱ دلار]
‫احیانا سوالی ندارین؟
‫صندوق کجاست؟
‫خب، ابتدا باید چند چیستان حل کنین.
‫وایستین، تو پمپ‌بنزین که بودیم...
‫گفتن فقط کافیه این کاغذ رو ‫توی صندوقی بندازیم...
‫- تا تخفیف شامل حالمون بشه. ‫- درسته.
‫اصلا اشاره‌ای به چیستان...
‫یا حل کردن چند چیستان نشده بود.
‫خب، من که تا ساعت سه ظهر فردا ‫وقت دارم تا دنبال بچه‌هام برم.
‫- پس بریم تو کارش. ‫- بریم تو کارش.
‫- آره. ‫- پایه‌ام.
‫من خودم پشتوانه خودمم.
‫خودم حواسم به خودمه، ‫خودم رو تمیز و سیر می‌کنم.
‫خب، اگه می‌شه ساکت باشین ‫که بتونیم...
‫تازه می‌خواستم اشاره کنم ‫که این مورد تو قرارداد ذکر شده بود،
‫ولی انگار براشون حتی مهم نبود.
‫گمونم این داستان بیشتر از چیزی که ‫فکر می‌کردم قراره طول بکشه.
‫میلیون‌ها ساله که گوشه‌ای افتادم،
‫اما هیچوقت نمی‌خوابم.
‫موسیقی‌ای نیز به نامم تولید می‌شه،
‫اما در طبیعت باز هیچ صدایی ندارم.
‫- باده. ‫- صدای باده دیگه.
‫- باده؟ ‫- باد می‌شه؟
‫باد نیست.
‫راک.
‫- دقیقا. ‫- ایول.
‫بسیارخب.
‫خب، چیستان بعدی زیر سنگی قایم شده.
‫از اینکه این‌همه آدم ‫حاضر بودن کل روزشون رو...
‫واسه بنزین ارزون هدر بدن، ‫حسابی متحیر شده بودم.
‫آیا از روی میل به پس‌انداز پول بود؟
‫یا این جماعت پاک خل شده بودن؟
‫ولی تقریبا بعد از یک ساعت ‫چیستان حل کردن،
‫چند نفر کم‌کم از گروه حذف شدن.
‫ساعت نه امتحان داری؟
‫آره، ولی واقعا دلم می‌خواد ‫به این تخفیفه برسم.
‫درصد نمراتت روی چنده؟
‫خیلی به خودم ارفاق کنم، ‫رو سی درصده.
‫- پس نباید از امتحان جا بمونی. ‫- دقیقا.
‫خدا رو شکر کردم که حداقل ‫عده‌ای تو این گروه عقل داشتن،
‫ولی هر چقدر هم سخت تلاش می‌کردم،
‫راستش درک می‌کنم ‫اگه دلتون نمی‌خواد به تخفیف برسین،
‫می‌تونین گروه رو ترک کنین.
‫ولی عده‌ای بی‌خیال نمی‌شدن.
‫من گرد و سفتم.
‫[ساعت ۸:۲۰ شب، ‫شش ساعت بعد از پیاده‌روی]
‫وقتی تو آب بیفتم، ‫به عمق می‌رم.
‫ولی اگه من رو به نوزادی بدین،
‫شک نکنین به خواب می‌ره.
‫اصلا قصد داری ‫تخفیف‌هامون رو بهمون بدی؟
‫آره، تقریبا چیستان‌هامون تموم شده.
‫صرفا چون تاریکه سخت می‌شه خوندش.
‫اگه بخوای می‌تونم ‫خودم برات بخونمش.
‫ولی به نظرم بهتره ‫صبح ادامه بدیم.
‫اصلا این اوضاع طبق ‫قولی که داده بودی پیش نرفته.
‫دیدی که تا اینجا اومدیم.
‫الان که نباید عصبانی بشی.
‫- نباید عصبانی بشم؟ ‫- نه.
‫نکنه دیوانه‌ای؟!
‫خب، پس چرا... ‫آخه این جزو برنامه بود.
‫شرط تخفیف همین بود.
‫نه، قرار این بود اگه بمونم ‫به تخفیفم برسم.
‫[لوری، مبلغ تخفیف: ۱۵.۸۲ دلار]
‫اگه قصد داری بمونی، ‫نباید اینطوری سرم داد بزنی.
‫اصلا درست نیست.
‫باشه، پس هیچ‌جا نمی‌رم.
‫فکر نمی‌کردم کار به اینجا بکشه،
‫ولی محض اطمینان چادر ‫و ابزار اردو زدن همراهم داشتم.
‫سه نفر تصمیم گرفتن ‫شب رو اونجا سپری کنن.
‫شما آهنگ «مثل قبل نمی‌شم»،
‫از پتینجر، بوجانیک و هوپر شنیدین؟
‫نچ.
‫یه آهنگ بدون کپی‌رایته...
‫که تو اینترنت پیداش کردم.
‫خب، اجرا کن دیگه. می‌خوایم بشنویم.
‫اینطوری شروع می‌شه:
‫♪ این اواخر نمی‌تونم درست تصمیم بگیرم. ♪
‫♪ از بس که فکر و ذکرم... ♪
‫♪ درگیر مسائل متفاوت شده. ♪
‫♪ چون خوب می‌دونم... ♪
‫♪ که هیچی مثل قبل نمی‌شه. ♪
‫[ری، مبلغ تخفیف: ۱۰.۹۱ دلار]
‫♪ هیچی مثل قبل... ♪
‫تنها دوا و دارویی که سازمان ‫غذا و دارو اجازه‌اش رو می‌ده،
‫داروهایی هستن ‫که شرکت‌های داروسازی...
‫دویست میلیون دلار روش خرج کردن...
‫در همون حین که ری داشت در مورد ‫داروهای جایگزین توضیح می‌داد،
‫ناگهان فهمیدم که از این نقشه ‫چقدر پیشمون شدم.
‫طبیعت‌پزشکان می‌گن ‫آدم باید ادرار بخوره.
‫به بیمارانشون می‌گن ‫که ادرار مصرف کنن،
‫چون بخشی از درمانشونه. ‫برای همینه که...
‫یعنی تو ادرار می‌خوری؟
‫تقریبا از هر مواد طبیعی دیگه‌ای ایمن‌تره.
‫اگه طبیعت‌پزشکم ‫بهم بگه که ادرار بخورم،
‫احتمالا، احتمالا...
‫ولی ادرار کی؟
‫هر کس ادرار خودش.
‫- یعنی ادرار خودت رو می‌خوری؟ ‫- آره.
‫ولی در همون حین که داشتیم ‫شب رو سپری می‌کردیم...
‫کم‌کم متوجه شدم که ری، ‫لوری و الیزابت...
‫مشتی مفت‌خور نبودن ‫که دنبال تخفیف باشن.
‫اصلا مسائل مالی ‫ذره‌ای براشون مهم نبود.
‫الان هم سازمان جنایی پلیسی کشور...
‫به اتهام آتش‌زدن ‫می‌خواد در موردم تحقیق کنه.
‫بیست و پنج سال گذشته، ‫ولی هنوز انگشترم رو دستم می‌کنم.
‫تقریبا بیست و سه سالی می‌شه ‫که با خانمم صحبت نکردم.
‫باید با یکی دیگه وارد رابطه بشی.
‫همسرت بیست و پنج سال پیش ‫ولت کرده و رفته...
‫ولی تو هنوز موفق نشدی ‫به زندگیت ادامه بدی.
‫چرا من باید اول انجام بدم؟
‫چون بابت هیچی ‫ترس به دلت راه نمی‌دی.
‫فقط از ماچ کردن بقیه می‌ترسم.
‫- آهای. ‫- عه، لوری شد.
‫- لوری نیست که. ‫- چرا، خود لوریه.
‫اصلا قرار نبود ترکش کنم.
‫قرار بود پیشش بمونم.
‫اِم...
‫ولی آدم نمی‌تونه زیاد ‫از کسی انتظار داشته باشه.
‫می‌خوای بغلت کنم؟
‫متشکرم.
‫پس شرکت‌های داروسازی ‫دلشون نمی‌خواد که ما بفهمیم...
‫با خوردن ادرار خودمون...
‫می‌تونیم تمام بیماری‌ها رو درمان کنیم؟
‫- دقیقا. ‫- چطوری از زیرش شونه خالی کردی؟
‫آها! ری...
‫- چیه؟ ‫- الیزابته.
‫ری.
‫وقتی شب تموم شد،
‫حس کردم دوستان جدیدی ‫تو زندگیم پیدا کردم.
‫بریم تو کارش پسر.
‫[ساعت ۴:۱۵ بامداد، ‫چهارده ساعت بعد از پیاده‌روی]
‫خوش می‌گذره.
‫می‌خوای بیای؟
‫نه، خوابیدم.
‫خب، ساعت ۴:۱۵ صبحه،
‫من هم می‌خوام برم تو چادر ‫خانم‌ها تا باهاشون شوخی کنم.
‫وای خدا.
‫باورم نمی‌شه بیدار نشد.
‫تا داخل چادر رفته بودیم.
‫[الیزابت، مبلغ تخفیف: ۲۲.۱۵ دلار]
‫خیلی‌خب، روز دوم رو شروع می‌کنیم.
‫- حاضرین؟ ‫- حاضریم.
‫[ساعت ۷:۴۰ صبح، ‫هفده ساعت بعد از پیاده‌روی]
‫عموزاده‌ام بستنی نگه می‌دارد،
‫عمویم مسیر ترافیک را تغییر می‌دهد.
‫می‌توانید در اتاق ‫زیرشیروانی منزل مادربزرگتان،
‫تاج گلی پیدا کنید ‫که از من ساخته شده است.
‫تاج گل...
‫من فقط بابانوئل به ذهنم می‌رسه.
‫شاخه گل نوری.
‫بذارین راستش رو بهتون بگم.
‫خب.
‫این جریان قرار نیست تموم بشه.
‫وقتی خواستم این برنامه رو اجرایی کنم،
‫فکرش هم نمی‌کردم ‫سه نفر به پستم بخورن...
‫که اینقدر اندازه شما ‫وقت آزاد داشته باشن...
‫که بخوان واسه پس‌انداز سیزده دلار،
‫با یه آدم کاملا غریبه...
‫روی نوک قله اردو بزنن.
‫ولی به پستشون خوردم.
‫بعد کاشف به عمل اومد ‫که اون سه نفر...
‫از محشرترین آدم‌هایی بودن ‫که به عمرم دیدم.
‫آره.
‫طی بیست و چهار ساعت گذشته،
‫همه ما به چیزی به اسم...
‫رفاقت تازه رسیدیم، ‫که خیلی از تخفیف ارزش بیشتری داره.
‫- گل گفتی. ‫- کاملا موافقم.
‫پس نظرتون چیه به عنوان چند دوست ‫از این قله پایین بریم؟
‫موافقم.
‫و به جای مبلغ تخفیفمون... ‫این دوستی رو در بانکمون پس‌انداز کنیم؟
‫چون اگه بخوام صادقانه بگم،
‫هیچ صندوق تخفیفی وجود نداره.
‫از همون اول می‌دونستم ‫که این صندوق وجود نداره.
‫خب، من که باهات موافقم.
‫رفاقتی که با هم تشکیل دادیم ‫واقعا خارق‌العاده است،
‫پس بیا که از قله بریم پایین.
‫خیلی‌خب، بفرمایید.
‫واقعا از این سه نفر خوشم اومده بود.
‫ولی در نهایت...
‫حساب حسابه، ‫کاکا برادر.
‫[صندوق تخفیف پمپ‌بنزین سوان]
‫روز بعد به پمپ‌بنزین سوان برگشتم...
‫تا خبر دنیل رو بگیرم.
‫خب؟
‫نتیجه که داد، ‫ولی باید ببینیم چند نفر...
‫قراره بیان مبالغ تخفیفشون رو ببرن.
‫عه، یه نفر انداخته.
‫نیتن فیلدر.
‫عه، این که تویی. نیتن.
‫فقط یه نفر انداخت، ‫که خیلی نتیجه خوبیه، قبول داری؟
‫[نیتن، مبلغ تخفیف: ۱۶.۵۴ دلار]
‫می‌خوای مبلغ تخفیفت رو بهت پس بدم؟
‫آره، آره.
‫شد ۱۶.۵۴ دلار.
‫کل این ماجرا رو سرهم کردم...
‫تا ملت از رسیدن ‫به مبلغ تخفیفشون، پشیمون بشن.
‫ولی راستش در نهایت،
‫متوجه شدم چیزی که از تمام ‫این مسائل مهم‌تره...
‫دوستی و رفاقته.
‫عه، راست می‌گی.
‫در این راستا هم کلی ‫دوست عزیز پیدا کردم.
‫ری پریموس، ‫یکی از اون افراد بود.
‫کی؟
‫- ری پریموس. ‫- آها.
‫دوست داشت ادرار بخوره.
‫- ادرار؟ ‫- آره.
‫ادرار کی رو بخوره؟
‫نه، کلا ادرار بخوره.
‫- مال هر کسی باشه؟ ‫- می‌گفت جرم و میکروب نداره.
‫اگه بخواد می‌تونه ‫ادرار نوه‌ام رو بخوره.
‫خیلی تمیزه.
‫خوبه.
‫- ولی چرا... ‫- چون تمیزه دیگه.
‫چرا بیاد ادرار من و تو رو بگیره؟
‫چرا داری تبلیغ ادرار نوه‌ات رو می‌کنی؟
‫علتش اینه که ادرار نوه ‫بعضی اوقات کمک می‌کنه.
‫واقعا ثمربخشه.
‫تا حالا خودت ادرار نوه‌ات رو خوردی؟
‫- آره. ‫- ولی چرا؟
‫چون ترسیده بودم.
‫یعنی چی که ترسیده بودی؟
‫آره، بعضی وقت‌ها آدم ‫از چیزی می‌ترسه.
‫اصلا چی داری می‌گی؟
‫مثلا از تصادف و این مسائل...
‫آدم باید ادرار نوه‌اش رو بخوره...
‫تا حالش بهتر بشه.
‫اصلا نمی‌فهمم.
‫اگه ادرار نوه‌ات رو بخوری ‫دقیقا چه کمکی بهت می‌کنه؟
‫اینطوری می‌گن دیگه.
‫- کی می‌گه؟ ‫- مادربزرگم گفته بود.
‫- مادربزرگت گفته بود... ‫- خیلی وقت پیش گفته بود. آره.
‫که اگه تو زندگیت ترسیدی، ‫باید ادرار نوه‌ات رو بخوری؟
‫حالا نه صرفا نوه، ‫ادرار هر نوزادی قبوله.
‫یعنی ادرار هر...
‫نباید سنشون بیشتر از پنج باشه،
‫چون اگه سنشون از پنج ‫بالاتر باشه...
‫خیلی بد می‌شه.
‫- تا حالا... ‫- واقعا جدی می‌گم‌ها.
‫ولی چرا...
‫آره، اگه ترسیدی...
‫می‌تونی ادرار نوزاد بخوری.
‫حالت بهتر می‌شه. ‫از مادربزرگم شنیده بودم.
‫می‌تونی از والدین خودت ‫یا مادربزرگ و پدربزرگت بپرسی.
‫شاید اون‌ها هم موافق باشن.
‫خب، گمونم باید ازشون بپرسم.
‫بابت این ایده بکرت ازت ممنونم.
‫اصلا...
‫شک نکن!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.