..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫لطفا به نیتن فیلدر خوشامد بگید.
‫اگه برنامه لیت نایت تی‌وی رو دیده باشید...
‫دیدید که اخیرا من حضور افتخاری...
‫در برنامه جیمی کیمل لایو داشتم.
‫همون‌طور که می‌بینید خیلی راحتم...
‫و جمعیت رو خوب می‌خندونم.
‫اول از همه...
‫ولی چیزی که نمی‌تونید حدس بزنید...
‫این بود که این حضور نچندان مهم...
‫یکی از حساب‌شده‌ترین اتفاقات...
‫در تاریخ بشریت بود.
‫هر سال وقتی که...
‫به پخش فصل جدید ‫ «نیتن در خدمته» نزدیک می‌شیم...
‫کمدی سنترال حضورهای تبلیغاتی‌ای...
‫برای من در برنامه‌های ‫مصاحبه لیت‌نایت جور می‌کنه.
‫لطفا به نیتن فیلدر خوشامد بگید! ‫نیتن فیلدر!
‫نیتن فیلدر. ‫خوشامد بگید به نیتن فیلدر.
‫ولی به عنوان کسی که ‫طبیعتا کاریزمایی نداره...
‫این حضورها برام ناخوشایند پیش می‌رفت...
‫چون برام سخت بود که موضوعات جالبی...
‫در مورد خودم برای گفتن پیدا کنم.
‫اهل چه بخشی از کانادا هستی؟ ‫- ونکوور. ‫- اوه.
‫- اونجا رفتی؟ ‫- آره.
‫آره، خیلی دوستش دارم.
‫خیلی خوبه.
‫آخه معمولا افراد مشهور از ‫ تاک‌شوها استفاده می‌کنن...
‫تا نمایی از زندگی هیجان‌انگیزشون ‫ رو به طرفدارها نشون بدن.
‫من و رئیس‌جمهور رفیقیم.
‫خیلی با هم جوریم. ‫ولی برعکس کوین هارت...
‫من با رئیس‌جمهور دیدار نداشتم.
‫زندگی من اون‌قدرها هم جالب نیست.
‫وقتی مشغول کار نیستم...
‫معمولا دارم با گربه‌هام بازی می‌کنم.
‫مگه می‌خواین دوش بگیرین؟
‫یا سعی می‌کنم آشپزی حرفه‌ای یاد بگیرم...
‫مثلا درست کردن تخم مرغ آب‌پز.
‫پس وقتی اخیرا ایمیلی دریافت کردم...
‫که توی برنامه جیمی کیمل لایو شرکت کنم...
‫که فصل جدید رو تبلیغ کنم...
‫وحشت من رو فرا گرفت.
‫هر داستان احتمالی‌ای ‫که قرار بود تعریف کنم...
‫به نظرم حوصله‌سربر می‌اومد.
‫وقتی از آب‌جوش خارجشون می‌کنی...
‫باید فورا وارد آب‌یخشون کنی...
‫وگرنه زرده تخم‌مرغ...
‫چیز نمی‌شه... می‌دونی...
‫همچنان به پختن ادامه می‌ده، می‌دونی؟
‫و بعد سفت می‌شه. ‫اوهوم.
‫حالا که فشار روم بود...
‫که برای فصل جدید بیننده جلب کنم...
‫نمی‌خواستم حضورم در یه تاک‌شوی ‫ دیگه هم خراب بشه.
‫می‌خوای بری یه شب دیگه برگردی...
‫- واسمون حرف بزنی؟ ‫- ببخشید.
‫برای همین روی حضور در تاک‌شوها ‫ تحقیق کردم...
‫و متوجه شدم که این داستان‌های ‫به ظاهر تصادفی‌ای که تعریف می‌کنن...
‫همشون یه فرمول مشابه دارن.
‫همشون براساس یه تجربه عجیب که...
‫فرد مشهور داشته ساخته شدن، ‫و بهترین‌هاشون هم...
‫یا شامل یه عکس خنده‌دار...
‫و یا پایان غیرقابل پیشبینی بودن...
‫و دوستم از کنارم رد شد و گرفتمش...
‫و بهش گفتم «این الیزابت تیلوره!»
‫و اون گفت که «نه نیست.»
‫یا چیزی که به نظر بهترین چیز ممکن...
‫برای داستان تاک‌شوها بود...
‫دستگیر شدن توسط پلیس در بدترین زمان ممکن.
‫پلیس بهم دستور داد بزنم بغل.
‫و پلیسی پیداش شد و بهم گفت بزنم کنار...
‫و دیدم که آژیرش پشتم روشن شد...
‫و بهم گفت بزنم بغل...
‫- و گفتن که بزنم بغل. ‫- زدم بغل.
‫- پلیس‌ها متوقفمون کردن. ‫- جلومون رو گرفتن.
‫و واقعا خجالت‌آور بود.
‫- پلیس‌ها گفتن بزنیم بغل. ‫- گفتن بزنیم بغل.
‫- پلیس‌ها جلومون رو گرفتن. ‫- پلیس متوقفمون کرد.
‫چراغ‌هاشون چشمک می‌زد ‫و من این‌طوری بودم که...
‫واسه کی آژیر می‌کشن؟ ‫و متوجه شدم واسه خودمه.
‫و من گفتم «ببخشید پلیس. آقای پلیس.»
‫می‌دونم که طی این هفته ‫دو بار جلوم رو گرفتید.
‫چطور ممکنه چهار بار جلوت ‫رو بگیرن و جریمه نشی؟
‫راستش خیلی خنده دار بود درواقع.
‫خیلی... من... ‫جلوم رو گرفتن...
‫پس بعد از تماشای تقریبا شش ساعت...
‫مصاحبه با مشاهیر ‫و یادداشت‌برداری‌های کامل...
‫به اندازه کافی ایده جمع‌آوری کردم...
‫که بتونم حکایت کاملی رو ‫ برای تاک‌شو تعریف کنم.
‫اگه قرار بود با پرواز در مراسم ازدواجی ‫ خارج شهر شرکت کنم...
‫و اشتباها چمدان اشتباهی رو...
‫در فرودگاه برداشتم...
‫می‌تونم داستان خنده‌داری رو تعریف کنم...
‫که مجبور شدم کت‌وشلوار بزرگ ‫یه غریبه رو بپوشم...
‫و سپس یه کیسه کوچیک پیدا کردم...
‫که توش ماده گچ مانندی بود...
‫و چند لحظه بعد پلیس بخاطر ‫ سرعت غیرمجاز جلوم رو گرفته...
‫تعلیق خیلی سنگینی رو ‫به داستان اضافه می‌کنه...
‫و در آخر مالک کت‌وشلوار بهم می‌گفت که...
‫ماده توی کیسه...
‫درواقع خاکستر مادرش بوده...
‫پایان انقدر غیرقابل‌پیشبینی‌ای می‌شد که...
‫جمعیت حاضر در برنامه جیمی کیمل لایو...
‫از خنده روده‌بر می‌شدن و تشویقم می‌کردن...
‫برعکس تجربیاتی که قبلا داشتم.
‫کت‌وشلواره رو پوشیدم و شبیه...
‫دشمن‌های دیک تریسی شده بودم اصلا.
‫- دیک تریسی. ‫- می‌شناسیش دیگه؟
‫وقتی داستان رو واسه کارمندم ‫ سالومون تعریف کردم...
‫خیلی خوب بود. ولی همچنان ‫یه مشکلی وجود داشت...
‫کاملا ساختگی بود...
‫و دروغ گفتن در برنامه تاک شو... ‫ریسک خیلی بزرگی بود.
‫برایان ویلیامز یه بار انجامش داده بود.
‫دو تا از چهار هلیکوپتری که داشتیم...
‫توسط نیروی زمینی مورد اصابت قرار گرفت. ‫از جمله اونی که من توش بودم.
‫شوخی می‌کنی.
‫با آر‌پی‌جی و کلاشینکف.
‫و این حرفه‌اش رو تخریب کرد.
‫خواستم عذرخواهی کنم که گفتم...
‫درحال سفر با هوانوردی بودم که ‫ توسط آرپی‌جی مورد اصابت قرار گرفت.
‫اشتباه کردم. ‫نمی‌خواستم که...
‫تبدیل به برایان ویلیامز بعدی بشم.
‫پس واسه این‌که مطمئن بشم ‫ داستانم دروغ نبوده...
‫باید مجموعه‌ای مفصل از داستان‌ها ‫رو هماهنگ می‌کردم...
‫که باعث می‌شد تمامی لحظات داستان...
‫واقعا برام رخ بدن.
‫داستانم از جایی شروع می‌شد که...
‫به یه مراسم عروسی در خارج شهر می‌رفتم...
‫پس اولین کاری که باید ‫می‌کردم این بود که...
‫به یه عروسی دعوت بشم.
‫برای انجام این کار تصمیم گرفتم...
‫برم سراغ مالک یکی از معروف‌ترین ‫ تالارهای عروسی...
‫در آگورا هیلز کالیفرنیا...
‫و تظاهر کنم که دارم مراسم ازدواج ‫خودم برنامه‌ریزی می‌کنم.
‫- خیلی ممنون. ‫- تنها اومدی؟
‫- آره، همسرم نتونست... ‫- باشه.
‫نامزدم نتونست بیاد. ‫اون... بیماری کلاین داره...
‫- واسه همین باید بستری می‌شد. ‫- آهان، باشه. مشکلی نیست.
‫- می‌خوای مزرعه رو ببینی؟ ‫- آره، آره، خوشحال می‌شم.
‫خیلی‌خب، بیا تا بهت نشون بدم. ‫- به نظر قشنگه. ‫- ممنون.
‫ولی هدف اصلیم...
‫این بود که اسم و شماره...
‫زوجی که عروسیشون نزدیک بود رو گیر بیارم.
‫خوشحال می‌شم با یکی از این زوج‌ها...
‫که قراره اینجا ازدواج کنن حرف بزنم...
‫که ببینم...
‫برنامه‌ریزیشون چطور بوده.
‫می‌تونم شماره برنامه‌ریز عروسیشون ‫ رو بهتون بدم. می‌دونی دیگه؟
‫خیلی‌خب، بهم اعتماد نداری؟
‫بهت اعتماد دارم.
‫خب پس چرا شماره‌شون رو بهم نمیدی؟
‫چون نمی‌خوام...
‫همین‌طوری شماره یه مشتری رو بهت بدم.
‫باید اول از خودشون اجازه بگیرم دیگه.
‫ولی مرکز تالار...
‫داشت جلوم رو می‌گرفت.
‫پس واسه همین وقتی رفت دستشویی...
‫توی کامپیوترش گشتم...
‫و اطلاعات لازم رو گیر آوردم.
‫حالا که اسم و شماره تلفن...
‫زوجی که به زودی قرار بود ‫ازدواج کنن رو داشتم...
‫به عنوان یه سریال واقع‌نما که کارش ‫ مراسم ازدواج بود باهاشون تماس گرفتیم...
‫و قبول کردن که با من دیدار کنن...
‫درحالی که فکر می‌کردن من دنبال ‫ توصیه برای مراسم خودم هستم.
‫اکثر برنامه‌ریزی رو من دارم انجام می‌دم...
‫چون اون باید اکثر روز رو خواب باشه...
‫بیماری کلاینه دیگه. ‫ولی...
‫من هم مسئولیتش رو قبول کردم دیگه...
‫و هیجان‌زده‌‌ام که این کار رو بکنم.
‫کار قشنگیه. احساس خوبی می‌ده.
‫آره.
‫اون زوج لطف کردن و بهم نکاتی رو گفتن.
‫- پینترست. ‫- پینترست؟
‫آره، مخصوصا اگه داره استراحت می‌کنه...
‫و می‌تونه با کامپیوتر کار کنه، ‫خیلی راحته.
‫ولی چیزی که ازش خبر نداشتن...
‫این بود که تنها هدف من از اونجا بودن...
‫این بود که به عروسی واقعیشون دعوت بشم.
‫می‌دونید. دوست دارم تالار رو...
‫حین یه عروسی واقعی ببینم.
‫نمی‌دونم امکانش هست...
‫یه نگاهی بندازم یا...
‫یعنی چینش و این چیزها؟
‫آره، قبلش یا شاید...
‫کمی هم حینش...
‫یعنی...
‫- عروسی ما؟ ‫- آره.
‫یعنی صرفا... ببینید، ‫واقعا می‌خوام که...
‫- تحقیقم کامل باشه. ‫- نمی‌دونم.
‫اون روز خیلی سر ما شلوغه ‫واسه همین مطمئن نیستیم که...
‫بخوایم نگران باشیم کسی اون روز ‫بیاد و نگران اون هم باشیم.
‫لزومی نداره که نگران من باشید.
‫- صرفا میام یه نگاهی بندازم و... ‫- واقعا...
‫واقعا روز خیلی شلوغیه.
‫قراره کلی کار داشته باشیم.
‫و از ساعت 9 صبح شروع می‌شه.
‫یعنی من باید از 9 صبح اونجا باشم.
‫یه چنین چیزی.
‫می‌دونید، چیزی نمی‌خورم.
‫به خوردنی و نوشیدنی نیاز ندارم. ‫یا، لزومی نداره که...
‫صرفا برای بررسیه. ‫- آره. ‫- آره، فهمیدیم.
‫- اوهوم. ‫- آره.
‫صرفا واسه نامزدم که نمی‌تونه بیاد.
‫قراره استراحت کنه دیگه.
‫آره شاید، یعنی خوب می‌شه که...
‫یعنی خوب می‌شه که همه‌چیز رو ببینی.
‫آره، باشه.
‫پس گمونم دعوتم دیگه؟
‫هم...
‫- دعوتی که فقط تماشا کنی. ‫- آره. آره.
‫دعوتی که بیای تماشا کنی. حتما.
‫- عالیه. باشه. ‫- آره.
‫حالا نمی‌شد انکارش کرد که...
‫من به یه عروسی واقعی دعوت بودم... ‫و بدین ترتیب...
‫داستان الکیم برای کیمل...
‫داشت واقعی می‌شد.
‫ولی تحقق بخش بعدی داستانم...
‫زحمت بیشتری نیاز داشت.
‫ترتیب دادن اشتباه شدن چمدان‌‌ها...
‫با مردی که کت‌وشلوار درشتی...
‫همراه با خاکستر واقعی مادرش رو...
‫در جیبش داره.
‫واسه همین دست به دامن ‫جامعه کریگزلیست شدم...
‫که ببینم کسی خاکستر مادرش...
‫به همراه یه کت‌وشلوار بزرگ داره ‫ که بهم کمک کنه...
‫و بعد چند روز چندین پاسخ دریافت کردم.
‫درواقع دو کیسه مجزا دارم.
‫یکیش خاکستر پدرمه و یکیش خاکستر پدرم.
‫- خیلی‌خب. ‫- ولی متاسفانه...
‫ولی وقتی که کت‌وشلوارشون رو امتحان کردم...
‫هیچ‌کدومشون انقدر بزرگ نبود که...
‫طنز داستانم رو برآورده کنه.
‫آره، این که اصلا اندازه خودمه.
‫یه یارویی بود که اسمش سال بود...
‫که کت‌وشلوارش واقعا بزرگ و خوب بود.
‫این خوبه.
‫ولی متاسفانه متوجه تبلیغ نشده بود...
‫و خیال کرده بود که لزومی نداره ‫ که خاکسترها واقعی باشه.
‫توی آگهی گفتم دیگه...
‫من خاکستر واقعی مادرت رو می‌خوام.
‫آهان. من فکر کردم ‫خودتون قراره فراهمش کنید.
‫یعنی چیزی مثلش رو فراهم کنید.
‫- آهان. باشه. ‫- فکر نمی‌کردم که...
‫واقعا به خاکستر مادر آدم نیاز باشه.
‫مادرت مُرده؟
‫نه.
‫باشه.
‫حیف شد که مادر سال همچنان زنده بود...
‫چون کت‌وشلوارش واقعا عالی بود، ‫و وقتی که رفت...
‫متوجه شدم که ممکنه همچنان راهی باشه...
‫که خاکستری که نیاز داشتم رو به دست بیارم.
‫پس ازش خواستم که فردا در منزل ‫ مادرش باهام دیدار کنه...
‫که بهش بگم راه حلی پیدا کردم.
‫عملا خاکستر می‌تونه...
‫هر بخشی از بدنش باشه که سوخته باشه.
‫واسه همین گفتم اگه...
‫بخشی از بدنش هست که نیاز نداشته باشه...
‫مثلا ناخن، دندان افتاده‌ای...
‫یا مقداری مو...
‫می‌تونیم ازش استفاده کنیم...
‫و مشکلی پیش نمیاد.
‫نظرت چیه؟
‫چقدر مو؟
‫انقدر که یه مقدار که کیسه کوچیکی رو پر کنه.
‫فقط یکم.
‫یعنی کمی از سر موهاش رو کوتاه کنه یا... ‫آره.
‫فقط یکم.
‫باشه، باهاش حرف می‌زنم، ‫ببینم نظرش...
‫از ناخن و مو تقریبا مطمئنم.
‫- باشه. ‫- می‌بینم نظرش چیه.
‫و بدین ترتیب رفتیم که با مادرش دیدار کنیم.
‫- خوشوقتم. ‫- من هم خوشوقتم.
‫خب، یه موقعیتی واسه من پیدا شده...
‫و تقریبا...
‫اون قراره توی یه تاک‌شوی ‫ تلویزیونی شرکت کنه...
‫و می‌خواد داستانی رو تعریف کنه.
‫و برای این‌که واقعی باشه...
‫به کمی از موهات و ناخن‌هات نیاز داریم...
‫و قراره بسوزونیمشون...
‫و تبدیل به خاکسترشون کنیم.
‫- مو از... سرم؟ ‫- آره. موهات آره.
‫یه اشتباهی پیش اومده بود.
‫من فرض کردم شما فوت کردید...
‫و اون خاکسترتون رو داره...
‫صرفا یکم نیاز داریم.
‫موهام عیبی نداره. موهام...
‫قرار نیست کچل بشی.
‫نمی‌دونم.
‫آره، اگه واسه تو فرصت خوبیه قبوله.
‫حالا که مادر سال موافقت کرده بود...
‫شروع به برداشت قسمتی از موهاش کردیم...
‫که تبدیل به خاکستر بشن.
‫همراه با قسمتی از موهاش...
‫بخشی از ناخن‌هاش...
‫و پوست مُرده‌ی پاش رو هم بهمون داد...
‫و کمی از چرک گوشش هم داد ‫ که به کیسه اضافه کنیم.
‫همچنین اجازه گرفتیم که راه‌آب ‫منزلش رو تخلیه کنیم...
‫و زائده‌ای از بدنش که...
‫ممکن بود حین دوش گرفتن ‫ افتاده باشه رو بگیریم.
‫وقتی که به نظرم به اندازه کافی ‫از مادر سال جمع کردیم...
‫اعضای بدنش رو به کوره محلی بردیم...
‫که بقایاش رو در کوره بزرگی بذاریم...
‫و با دمایی بیش از...
‫750 درجه بسوزونیم.
‫پس حالا که خاکستر واقعی مادر سال رو...
‫در دسترس داشتیم...
‫و عروسی چند روز دیگه برگزار می‌شد...
‫بالاخره می‌تونستم ترتیب اشتباه شدن ‫ چمدان‌ها رو بدم...
‫و اوج داستانم رو فراهم کنم.
‫پس خاکسترها رو به کیسه ‫پلاستیکی‌ای منتقل کردم...
‫و به سال گفتم که...
‫اون رو در جیب داخلی کتش قرار بده...
‫که قرار بود اون رو بسته‌بندی کنه...
‫و در یکی از چمدان‌های مشابه که...
‫اون هفته خریده بودم قرار بده.
‫- ممنون سال. ‫- قابلی نداشت.
‫مشخص شد که تالار عروسی آگورا هیلز...
‫فقط 45 دقیقه با ماشین از ‫ منزل واقعیم فاصله داشت...
‫ولی برای این‌که اشتباه ‫چمدان‌ها واقعا رخ بده...
‫نیاز بود که پرواز کنم...
‫واسه همین یه پرواز رفت و برگشت به ‫ سان‌فرانسیسکو گرفتم...
‫که فورا همون روز صبح...
‫به لس‌آنجلس برمی‌گشت.
‫و وقتی که روز بزرگ بالاخره فرا رسید...
‫وقتش رسیده بود که داستانم رو واقعی کنم.
‫روز عروسی فرا رسیده بود...
‫واسه همین به فرودگاه لس‌آنجلس رفتم...
‫جایی که سال هم همراه من ‫در همون هواپیما بلیط داشت.
‫از این لحظه به بعد...
‫همه چیز باید بدون اشتباه پیش می‌رفت...
‫پس وقتی که من و سال در ‫سان‌فرانسیسکو پیاده شدیم...
‫هر دو چمدان‌هامون رو برداشتیم...
‫و فورا دوباره وارد شدیم...
‫که با پروازمون به لس‌آنجلس برگردیم.
‫حین این سفر رفت و برگشت...
‫من و سال حتی یه کلمه هم حرف نزدیم...
‫که برای دو غریبه کاملا طبیعیه.
‫وقتی که پرواز در لس‌آنجلس نشست...
‫هر دو به بخش چمدان‌ها برگشتیم...
‫جایی که سال قرار بود چمدان من رو برداره.
‫که وقتی که چمدان اون رسید...
‫به صورت کاملا واقعی...
‫من در فرودگاه...
‫چمدان یه نفر دیگه رو برداشته باشم.
‫و بعد سوار شدن در ماشین کرایه‌ایم...
‫و سفر یک‌ساعته‌ام...
‫به هتلم در آگورا هیلز...
‫به اونجای داستانم رسیده بودم که...
‫چمدانم رو باز می‌کردم و متوجه می‌شدم...
‫که هیچ‌کدوم از لباس‌هام داخلش نیست.
‫طبق دستوری که به سال داده بودم...
‫سال اطلاعات تماسش رو روی ‫برچسب چمدان قرار داده بود...
‫تا من بتونم با مالک چمدان تماس بگیرم...
‫و بهش توضیح بدم که چیزی ‫ ندارم که توی عروسی بپوشم.
‫خب من یه کت‌وشلوار توی چمدان دارم ‫ که می‌تونی قرض بگیری.
‫آره، این‌طوری... خیلی خوب می‌شه.
‫حالا که فقط نیم ساعت تا عروسی مونده بود...
‫من کت و شلوار بزرگ رو پوشیدم...
‫که بخش طنز بصری داستانم رو برآورده می‌کرد.
‫و درست به موقع...
‫کیسه کوچک مشکوک رو در جیبم پیدا کردم...
‫که صحنه رو برای...
‫حکایت عالی هر تاک‌شویی آماده می‌کرد...
‫یعنی وقتی که پلیس جلوم رو...
‫در بدترین زمان ممکن می‌گرفت.
‫نمی‌خواستم قانون‌شکنی کنم...
‫پس ترتیب دادم که گروه تولیدم...
‫قسمت کوچیکی از مسیر...
‫به سمت عروسی رو ببندن...
‫جایی که پلیس واقعی‌ای که ‫ استخدام کرده بودم...
‫منتظر بود که به محض این‌که...
‫سرعتم غیرمجاز شد جلوم رو بگیره.
‫حاضری؟ ‫حاضرم.
‫وقتی سرعتم از 55 کیلومتر بر ساعت ‫ بیشتر شد صدای آژیر رو شنیدم...
‫و کنار جاده زدم بغل...
‫و بدین ترتیب یه پلیس واقعا جلوم رو...
‫در مسیر تالار عروسی گرفته بود.
‫پس تنها چیزی که باقی‌مونده بود...
‫این بود که با افسر مورد نظر...
‫مکالمه‌ای که از قبل آماده ‫کرده بودم رو برقرار کنم.
‫هی می‌گم...
‫می‌شه این خطوط رو بگی؟
‫خطوط تو مشخص شدن.
‫ممنون.
‫ گواهینامه و کارت ماشین لطفا.
‫بفرمایید افسر.
‫امیدوار بودم که...
‫این برخورد از قبل برنامه‌ریزی شده...
‫تعلیق داستانم رو به حداکثر برسونه...
‫و بهم اجازه بده که هوش خودم ‫رو به نمایش بذارم.
‫خداروشکر که شما پلیس مد و پوشاک نیستین...
‫وگرنه من توی بد دردسری بودم.
‫اون چیه؟
‫چی؟
‫کیسه روی صندلی.
‫نمی‌دونم. مال من نیست.
‫بده به من. ‫افسر داشت...
‫تمام دیالوگ‌هاش رو محشر می‌گفت.
‫یعنی داری می‌گی چمدان اشتباهی رو برداشتی...
‫و این داخل کتت بود...
‫و اصلا کت‌وشلوار مال خودت نیست؟ ‫می‌تونم به طرف زنگ بزنم.
‫شماره‌اش رو دارم.
‫و به زودی نوبت اوج داستانم می‌رسید.
‫خیلی‌خب، قراره با این خط شروع کنم...
‫مالک این کت‌وشلوار...
‫شما مالک این کت‌وشلوار هستید؟
‫مالک کت‌وشلواری که این آقا پوشیدن؟
‫بسیارخب. چی توی کیسه‌ست؟
‫بسیارخب، ممنون.
‫و وقتی که افسر تلفن رو پس داد...
‫تنها چیزی که مونده بود پیچش آخر داستان بود.
‫گفت چی توی کیسه بود؟
‫خاکستر مادرشه.
‫خدای من.
‫- تموم شد. بخش من... ‫- آره، آره، آره، باشه.
‫ممنون. عالی بود. ‫حرف نداشت. ممنون.
‫انجامش دادم. و حالا که کارم با ‫ قانون تموم شده بود...
‫سر وقت برای مراسم عروسی رسیدم...
‫سعی کردم خیلی توی چشم نباشم...
‫ چون با‌این‌که رسما دعوت شده بودم...
‫شک داشتم که از دیدن من خوشحال بشن.
‫مراسم قشنگی بود...
‫و مخصوصا عاشق بخشی بودم که...
‫هم‌دیگه رو بوسیدن.
‫حالا که همه‌چیز لازم واسه ‫داستانم رو داشتم...
‫می‌تونستم فورا اونجا رو ترک کنم.
‫ولی چندین ساعت موندم...
‫کل شب رو...
‫و وقتی که پام به صحنه‌ی رقصی باز شد...
‫که زمانی فقط در تخیلم وجود داشت...
‫متوجه شدم زندگی هیجان‌انگیز دیگران ‫که بهش حسادت می‌کردم...
‫زندگی خودم شده بود.
‫شب حضورم...
‫در برنامه جیمی کیمل لایو فرا رسیده بود...
‫و وقتی که منتظر بودم که نوبت ورودم بشه...
‫احساس اعتمادبه‌نفس می‌کردم.
‫بیش از 350 هزار دلار از بودجه سریالم رو...
‫خرج حکایتی که امشب می‌گفتم کرده بودم...
‫و این یعنی حتما باید بی‌نقص می‌بود.
‫ولی بعد شروع نمایش...
‫اتفاقی رخ داد که فکرش هم نمی‌کردم.
‫لطفا به کریستن دانست خوشامد بگید.
‫مهمان اول شب، ستاره خانم...
‫کریستن دانست بود که وقتی ‫ داستانش رو تعریف کرد...
‫باورم نمی‌شد که چی می‌شنوم.
‫با صحبت در مورد مراسم عروسی‌ای شروع شد.
‫از آخرین باری که دیدمت نامزد کردی.
‫درسته. دسامبر پارسال. آره.
‫و بعد خیلی سریع تبدیل به داستانی...
‫در مورد اشتباه شدن چمدان‌ها در فرودگاه شد.
‫واسه شرکت لوفت‌هانزا کار می‌کرد.
‫اگه کسی صبح‌ها باهاش بد برخورد می‌کرد...
‫- گمونم دو بار تکرارش کرد. ‫- چیکار کرد؟
‫چمدانشون رو به کشور متفاوتی می‌فرستاد.
‫باورم نمی‌شد که چی می‌بینم...
‫و درست وقتی که فکر می‌کردم ‫ از این بدتر نمی‌شه....
‫می‌دونی دیگه. علف واسه فیلم هست. ‫که عملا واقعی نیست.
‫بستگی داره خودشون توش چی بپیچن. ‫ممکنه تنباکو باشه...
‫- پونه کوهی باشه یا هرچیزی. ‫- آره، پونه کوهی.
‫داستانش با پیچش داستانی‌ای...
‫در مورد اشتباه گرفتن ‫کیسه مواد مخدر تقلبی...
‫با مواد مخدر واقعی تمام شد. ‫برگشت و گفت که...
‫تو حین یکی از برداشت‌ها...
‫یه رول کامل رو کشیدی. ‫توی کل زندگیم...
‫تا حالا انقدر نشئه نشده بودم.
‫داشتم فکر می‌کردم که ‫همون‌ لحظه اونجا رو ترک کنم.
‫چطور می‌تونستم برم داستانی رو تعریف کنم...
‫که دقیقا شبیه داستان اون بود؟
‫ولی قبل این‌که متوجه بشم صدابردار اومد...
‫و یهویی من رو به سمت...
‫صحنه هدایت کردن.
‫اصلا نمی‌دونستم چه اتفاقی...
‫ممکنه به محض ورودم رخ بده، ‫ولی اینجا دیگه...
‫جای برگشتی وجود نداشت.
‫فصل چهارم «نیتن در خدمته»...
‫بیست و هشتم سپتامبر از ‫کمدی سنترال پخش می‌شه.
‫لطفا به نیتن فیلدر خوشامد بگید!
‫خیلی پرانرژی هستی نیتن.
‫من رو یاد جوانیهای جرج لوپز می‌اندازی.
‫تا حالا کسی بهت گفته؟
‫من عاشق راک اند رولم.
‫نتونستم جلوی خودم رو بگیرم ‫ که یکم باهاتون حال نکنم.
‫وقتی که معرفی‌های اولیه انجام می‌شد...
‫هنوز کمی شوکه بودم...
‫و داستانم رو شروع کردم.
‫خب ببین، داشتم می‌رفتم یه مراسم عروسی...
‫- یه مراسم عروسی که خارج شهر بود. ‫- خیلی خب.
‫قبلا عروسی رفتی دیگه.
‫- آره یه بار رفتم. ‫- آره.
‫و فورا احساسش کردم...
‫که حضار حوصله نداشتن که دوباره ‫ یه داستان عروسی بشنون.
‫ولی می‌دونستم یه چیزی دارم ‫ که کریستن دانست نداشته...
‫یه طنز بصری.
‫و کت‌وشلواره رو پوشیدم ‫و فقط مشکل این بود که...
‫که خیلی... ‫که خیلی واسه من بزرگ بود.
‫خیلی‌خب.
‫راستش عکسش رو واسه ‫ تهیه‌کننده‌هاتون فرستادم.
‫عکسش رو هم داری؟ اینجا رو باش. ‫این منم توی اتاق هتل.
‫- خودم گرفتمش. ‫- آهان. ‫آره، این دیگه...
‫خیلی بزرگه.
‫واقعا خیلی بزرگه.
‫شبیه دشمن‌های دیک تریسی شده بودم.
‫آره.
‫انفجار خنده‌ها بهم اعتماد ‫ به نفس جدیدی داد...
‫و وقتی شروع به تعریف داستان قاطی شدن ‫ موادمخدر کردم...
‫و متوجه شدم که شاید...
‫شباهت داستانمون اهمیتی نداشت.
‫توی کت‌وشلوار یه کیسه پلاستیکی کوچیک بود...
‫که داخلش یه ماده پودر مانند بود.
‫اوهوم.
‫هر حکایت معرکه که توی ‫ تاک‌شو تعریف می‌کنن...
‫یه فرمول مشابه رو دنبال می‌کنه.
‫فرقی نمی‌کرد که حضار چند بار شنیده باشنش.
‫دوباره می‌خواستن که بشنونش.
‫و من دیدم که آژیرش روشن شد...
‫پلیس جلوم رو گرفت.
‫خداروشکر که پلیس مد و پوشاک نیستی...
‫وگرنه توی بد دردسری افتاده بودم.
‫کیسه رو روی صندلی گذاشته بودم...
‫- اوه. ‫- صندلی کنارم.
‫بخش به بخش داستان رو عالی پیش می‌رفتم.
‫نمی‌دونم. مال من نیست.
‫ولی وقتی داستانم از دقیقه نهمش گذشت...
‫مطمئن بودم که انتظار یه ‫ نتیجه‌گیری بزرگ داشتن...
‫و اگه می‌تونستم پایانش رو درست انجام بدم...
‫این ممکن بود که...
‫تبدیل به بهترین حکایت تاک‌شوهای...
‫کل تاریخ بشه.
‫و تلفن رو دادم به پلیسه.
‫و پلیس تلفن رو برداشت و تردید کرد...
‫و تلفن رو گذاشت کنار گوشش و گفت...
‫«توی کیسه چیه؟»
‫و بعد یه سکوت طولانی برقرار شد...
‫که پلیس فقط داشت گوش می‌کرد.
‫و بعد دوباره به کیسه نگاه کرد...
‫و همراه تلفنم بهم پسش داد و گفت...
‫«خیلی‌خب، می‌تونی بری.»
‫و من بهش گفتم که...
‫گفتم که: «چی گفت؟»
‫«توی کیسه چیه؟»
‫و گفت که «خاکستر مادرشه.»
‫- پس تو حتما... ‫- یعنی...
‫اولا که تا حالا انقدر خوشحال ‫نشده بودم که بفهمم...
‫بقایای انسان دیگری رو همراهم داشتم.
‫اون شب واقعا معرکه بودم...
‫و می‌تونستم با آرامش استراحت کنم...
‫چون می‌دونستم که همش واقعا رخ داده.
‫نیتن فیلدر رو تشویق کنید همگی. ‫ما فورا برمی‌گردیم.
‫اصلا... ‫شک نکن.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.