‫قوی‌تر از همیشه باشید ‫به امید ایرانی آزاد
‫[اوت ۲۰۱۵]
‫خب ویلیام، تو برو اونجا بشین.
‫سلام بیل.
‫حالت چطوره؟
‫می‌گذره دیگه.
‫خدایا، بدجور منتظرم فصل جدید ‫مسابقات فوتبال آرکانزاس شروع بشه.
‫در سال ۲۰۱۵ که نسخه دی‌وی‌دی ‫برنامه «نیتن در خدمته» منتشر شد،
‫کمدی سنترال ازم خواست،
‫تا صدای ضبط‌شده‌ای براشون بفرستم،
‫و در مورد چند قسمتی ‫که دوستشون دارم صحبت کنم.
‫توی یکی از قسمت‌ها که داشتم به مدیر ‫یه سوغاتی‌فروشی کمک می‌کردم،
‫در طول روندش،
‫با بیل هیث آشنا شدم که به طور حرفه‌ای ‫بلد بود ادای بیل گیتس رو در بیاره.
‫در دهه هشتاد که اون زمان...
‫تولید کامپیوترهامون رو شروع کردیم...
‫تغییر بزرگی بود.
‫یعنی دستگاه‌های بزرگی ‫در بازار محسوب می‌شدن.
‫خیلی شیفته شخصیتش شده بودم.
‫واسه همین موقع ضبط صحبت‌هام،
‫ازش خواستم تا واسه ‫این قسمت کنارمون باشه،
‫و خاطر مورد علاقه‌اش در طول ‫ساخت این سریال رو بگه.
‫آره، صاحب فروشگاه...
‫وقتی وارد شدم، ‫براش در مورد اینکه چطور...
‫بازار کامپیوتر ایجاد شد توضیح می‌دادم،
‫یا اینکه چی شد که اصلا ‫ما وارد این بازار شدیم.
‫ولی حین ضبط برنامه،
‫به نظر می‌اومد ‫حواس بیل مدام پرت می‌شد.
‫نه‌تنها که وسط برنامه هفت دقیقه ‫با شرکت تلفنیش صحبت کرد.
‫آره، ملت توی توئیتر ‫کلی در موردش مطلب می‌ذاشتن.
‫آره، می‌خوام نرخش کم بشه.
‫به نظرتون چقدر طول می‌کشه؟
‫ویلیام، کیه؟ کی زنگ زده؟
‫- ای‌تی‌اندتی. ‫- خب، شماره‌اش چنده؟
‫بعدش خودم باهاتون تماس می‌گیرم.
‫ولی همچنین جزئیات...
‫عشق پرشور جوانیش رو برامون شرح داد...
‫و می‌گفت که عاشق خانمی ‫به نام فرانسیس گدی بوده.
‫باید باهاش ازدواج می‌کردم. ‫همه هم دخالت می‌کردن.
‫کی دخالت می‌کرد؟
‫مثلا مادرم و دوست‌هام...
‫راستش، مادر آدم، ‫که شامل خیلی از مادرها می‌شه،
‫می‌خوان عروسشون رو ‫خودشون انتخاب کنن.
‫ولی چندان سیستم کارآمدی نیست.
‫یعنی الان داری حسرت می‌خوری؟
‫آره، به زندگیم که نگاه می‌کنم، ‫یکی از حسرت‌هام همینه.
‫باید باهاش ازدواج می‌کردم.
‫الان هم نمی‌دونم کجاست.
‫کلی سعی کردم پیداش کنم.
‫اون لحظه زیاد ذهنم درگیرش نشده بود،
‫ولی چندین ماه که گذشت،
‫بیل بدون اینکه دعوت بشه، ‫بلند می‌شد تا دفتر می‌اومد،
‫تا کادوهاش رو تحویل بده... ‫عه، ست قاشق و چنگاله.
‫آره. ‫یا خوراکی برداره بخوره،
‫یا همینطور اونجا وقت بگذرونه.
‫همیشه هم این وسط ‫به فرانسیس گدی اشاره می‌کرد.
‫می‌خوام پیداش کنم.
‫آدم وقتی یکی تو مخش می‌ره...
‫نمی‌تونه بی‌خیالش بشه.
‫انگار فکر این شکست عشقی ‫که پنجاه سال پیش رخ داده،
‫داره زندگیش رو احاطه می‌کنه.
‫هنوز دارم دنبالش می‌گردم. ‫ولی نمی‌دونم کجاست.
‫فرانسیس؟ نمی‌دونم واقعا.
‫حالا می‌شه یه سر مستراح برم؟
‫وقتی اومدم صحبت می‌کنیم.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫بعدش که بیشتر باهاش آشنا شدم، ‫علت این مسئله رو فهمیدم.
‫تو سن هفتاد و هشت سالگی،
‫بیل تنها زندگی می‌کرد ‫و هیچ‌وقت با کسی ازدواج نکرده بود.
‫تنها علاقه‌ای که تو زندگیش داشت، ‫به تیم آرکانزاس ریزربکس بود،
‫که تیم فوتبال دبیرستانشون بود.
‫هر سال مجموعا سه هزار دلار...
‫واسه برنامه‌های ورزشی ‫آرکانزاس ریزربکس پرداخت می‌کنم.
‫یوهو! خوک‌ها به پیش!
‫ریزربکس شماره یکه!
‫سبک زندگی متواضعانه و مرتبی داشت.
‫این نامه‌ها همه‌شون ‫پیشنهادهای وام هستن.
‫رایز پیشنهاد ۲،۶۰۰ دلار وام داده.
‫این هم دوباره از طرف رایزه ‫که ۵،۰۰۰ دلار پیشنهاد داده.
‫حساب شما تا هزار دلار وام، ‫واجد شرایط محسوب می‌شود.
‫با وجود اینکه یادگاری‌های زیادی ‫تو زندگیش نگه داشته،
‫عجیب بود که به جز اسم فرانسیس،
‫هیچ چیز دیگه‌ای ازش نداره. ‫دنبالش گشتی؟ یعنی...
‫آره، یکی دو باری تلاش کردم. ‫پیشنهاد خودت چیه؟
‫بعد از کلی تحقیق تو اینترنت، ‫هیچی دستگیرم نشد.
‫اگه با کسی ازدواج کرده بود،
‫احتمالا باید دنبال فامیلی دیگه‌ای می‌گشتم.
‫یعنی با ششصد هزار خانمی ‫که در حال حاضر...
‫به نام فرانسیس تو آمریکا زندگی می‌کنن،
‫پیدا کردن کسی که بیل دنبالشه،
‫مستلزم تلاش و وقت بسیار زیادیه.
‫ولی موانع این ماجراجویی پرچالش،
‫نظرم رو جلب کرده بود.
‫در کنارش زندگی پرحسرت این پیرمرد،
‫به قدری تحت تاثیرم قرار داده بود ‫که نمی‌تونستم نادیده بگیرمش.
‫بعدش با خودم گفتم ‫اگه من نباشم که بهش کمک کنم،
‫هیچ‌کس نمی‌کنه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫برام مثل روز روشن بود ‫که برای پیدا کردن این خانم،
‫صرفا نمی‌شه به جست‌جو ‫توی گوگل بسنده کرد.
‫ولی قبل از اینکه ‫وقتم رو صرف این ماموریت کنم،
‫می‌خواستم ببینم انگیزه بیل ‫از پیدا کردنش چیه.
‫باید کلی حرف که تو دلم مونده رو بهش بزنم.
‫در مورد... ‫اون زمانی که ما...
‫در مورد این مدت طولانی که ندیدمش،
‫تا این حفره زمانی رو ‫واسه خودش و خودم پر کنم.
‫که این پازل تکمیل بشه.
‫یعنی در بهترین حالت ممکن، ‫انتظار داری چه اتفاقی بیفته؟
‫خب، اول که امیدوارم پیداش کنم.
‫بعدش چی؟ ‫وقتی که پیداش کردی چی؟
‫به همین منوال ادامه می‌دم.
‫یعنی چی؟
‫مثلا اگه شوهر داشته باشه،
‫باید با این واقعیت کنار بیام.
‫اگه نکرده باشه چی؟
‫اگه نکرده باشه، ‫شاید بتونیم با هم ازدواج کنیم.
‫بالاخره به هم برسیم.
‫هنوز دوستش داری؟
‫آره. دارم.
‫تحت تاثیر عاشقانه بودن ‫داستان زندگیشون قرار گرفتم.
‫راستش تو این دنیا ‫عشق واقعی چیز نایابیه.
‫احتمال اینکه بتونم بیل رو...
‫به عشق دوران جوانیش برسونم، ‫خیلی برام باحال بود.
‫واسه همین بهش گفتم ‫که براش خبرهای خوبی دارم.
‫می‌خوام به کمک یکی از ‫منابعی که تو سریال...
‫کمکم می‌کرد، ‫فرانسیس رو برات پیدا کنم.
‫خب، واقعا...
‫به نظرم فقط یه دوست واقعی ‫حاضره برای آدم چنین کاری بکنه.
‫ولی بیل بالغ بر پنجاه سال بود ‫که نه فرانسیس رو دیده بود،
‫نه باهاش صحبتی کرده بود.
‫از این جهت کمترین ‫اطلاعات ممکن رو داشتیم.
‫اگه اشتباه نکنم ازدواج کرده بود،
‫ولی از زندگیش راضی نبود. ‫از طرف طلاق گرفت.
‫فکر کنم یه بار دیگه هم ‫طلاق گرفته بود. نمی‌دونم.
‫خب، وایستا. ‫با کی ازدواج کرده بود؟
‫اسمش که چارلز بود. ‫فامیلیش رو یادم نمیاد.
‫با چارلز ازدواج کرده بود.
‫آره.
‫ولی ممکنه دوباره ازدواج کرده باشه؟ ‫- ممکنه. ‫- ولی تو که نمی‌دونی.
‫اصلا نمی‌دونم.
‫تنها اطلاعات قاطعی که از این خانم داشت...
‫فامیلی قبل از ازدواجش...
‫و خصوصیات ظاهریش تو سال ۱۹۶۱ بود.
‫موهاش و چشم‌هاش قهوه‌ای بود.
‫هیچ عکسی نداشتیم. ‫فقط طراحی‌ای از فرانسیس داشتیم...
‫که بیل از حفظ کشیده بود.
‫پس، دنبال این خانم می‌گردیم؟
‫آره.
‫خیلی زود برام روشن شد...
‫که قراره مسیر سختی رو طی کنیم.
‫ولی بیل یه نکته یادش اومد ‫که ممکن بود به کارمون بیاد.
‫آخرین بار که دیدمش توی ‫لیدل راکِ آرکانزاس بود.
‫اون زمان اگه درست یادم باشه...
‫تو فروشگاه موسیقی موسی کار می‌کردم.
‫حس کردم اگه بتونیم ‫بیل رو به شهری برگردونیم،
‫که اولین بار توش فرانسیس رو دیده بود، ‫باعث بشه خاطراتی یادش بیاد.
‫واسه همین پروازی به مقصد ‫لیدل راکِ آرکانزاس رزرو کردم...
‫تا جست‌جوی فرانسیس رو شروع کنیم.
‫مدت زیادی بود که بیل...
‫به زادگاهش برنگشته بود.
‫کلی هم از بازگشتش هیجان‌زده بود.
‫- کیف می‌کنی بیل؟ ‫- آره.
‫ناسلامتی زادگاهمه بابا. ‫اینجا بزرگ شدم.
‫همونطور که امیدوار بودم، ‫طولی نکشید...
‫تا اینکه خاطرات قدیمیش ‫دوباره زنده شدن.
‫وای خدا، یادمه مامانم ‫همیشه سمت اون ایستگاه...
‫می‌اومد دنبالم.
‫اینجا قبلا کارخونه بود.
‫کارخونه دکتر پپر بود پسر.
‫وای، این هم دبیرستان قدیمی وست‌سایده.
‫عموم اینجا تدریس می‌کرد.
‫بعد از اینکه خاطرات بیل ‫توی ذهنش زنده شد،
‫عازم فروشگاه موسیقی موسی شدیم.
‫جایی که بیل بیش از پنجاه سال پیش،
‫آخرین بار فرانسیس رو توش دیده بود.
‫قدیم که اونجا می‌شد. دومین ساختمون.
‫فکر نکنم دیگه اونجا باشه.
‫همه‌چی عوض شده.
‫واقعا همه‌چیز عوض شده بود.
‫فروشگاه موسیقی موسی ‫تبدیل به کلاه‌گیس‌ فروشی شده بود،
‫ولی به محض اینکه واردش شدیم،
‫خاطرات آخرین دیدارش با فرانسیس،
‫به آرومی یادش اومد.
‫مثلا اینجا یه پیشخوان بود.
‫من هم اینجا بودم، ‫فرانسیس از اون طرف اومد.
‫اینجا پشت پیشخوان بودم.
‫خیلی‌خب.
‫دستگاه ضبط صوتش رو آورده بود.
‫اونجا بود که آخرین بار دیدمش.
‫همینطور که تعریف می‌کرد، ‫کم کم متوجه شدم...
‫که چه حسرت بزرگی روی دلشه.
‫با گریه گفت: ‫تا آخر عمرم دوستت دارم.
‫هیچ‌وقت اون لحظه رو یادم نمی‌ره.
‫چنین حرفی بهت زد؟
‫اوهوم. اینطوری بهم گفت.
‫پس چرا دیگه ندیدیش؟
‫گفت بهتره آرزوت رو دنبال کنی. ‫من هم رفتم هالیوود.
‫بهم گفت دنبال آرزوهات باش.
‫اینطوری قطع ارتباط کردیم.
‫کم کم داشتم متوجه می‌شدم...
‫که چرا سرگذشت بیل ‫اینقدر برام مهمه.
‫از اونجا که خودم کسی بودم ‫که واسه آرزوهام تو هالیوود،
‫عزیزان و داشته‌هام رو ول کردم،
‫احساس نزدیکی زیادی باهاش می‌کردم.
‫ولی همچنان این مسئله باقی بود،
‫که به جز یه اسم کوچیک ‫و یه طراحی چهره قدیمی،
‫هیچ اطلاعات دیگه‌ای نداشتیم ‫تا باهاش دنبال فرانسیس بگردیم.
‫خانم سفیدپوسته؟
‫- آره. ‫- سفیده؟
‫- سفیده. ‫- سفیدپوسته.
‫انگار داشتیم دنبال فرد مفقودی می‌گشتیم.
‫این عکس خانمه؟
‫خانمه دیگه.
‫نه.
‫برامون سخت بود که کجا ‫باید دنبالش بگردیم،
‫یا اینکه اصلا از کجا شروع کنیم.
‫تو راه هتل که بودیم،
‫بیل ازم خواست یه سر ‫به دبیرستان قدیمیشون بزنیم.
‫اون زمان دبیرستان مرکزی ادغام شده بود. ‫نه دانش‌آموز سیاه‌پوست جدید آوردن.
‫موقع ورودشون پلیس فدرال...
‫وارد عمل شد.
‫ما همیشه بدون هیچ مشکلی،
‫با سیاه‌پوست‌ها کنار می‌اومدیم.
‫حیف شد که کار به اینجا کشید،
‫ولی کاریه که شد دیگه.
‫جالب بود که تاریخچه‌ای...
‫از دبیرستان بیل یاد گرفتم.
‫ولی بعدش جزئیاتی یادش اومد ‫که می‌تونست به کارمون بیاد.
‫فرانسیس هم توی ‫دبیرستان شما درس می‌حوند؟
‫اِم...
‫نه، اگه اشتباه نکنم ‫تو دبیرستان دوماس درس می‌خوند.
‫دوماس، آرکانزاس.
‫دوماس.
‫کاشف به عمل اومد که دوماس ‫اسم شهریه...
‫که تو فاصله دو ساعته لیدل راکه.
‫اگه با مسئولان مدرسه صحبت می‌کردیم،
‫به احتمال زیاد سوابق دانش‌آموزان...
‫یا حتی سالنامه قدیمی‌ای داشته باشن ‫که به کار ما بیاد.
‫ولی اون روز مدرسه تعطیل بود،
‫واسه همین باید ‫صبح باهاشون تماس می‌گرفتیم.
‫تا اون موقع، ‫وارد اتاق هتلمون شدیم...
‫که توی مرکز لیدل راک بود.
‫بعد از اینکه چمدون‌هامون رو باز کردیم ‫و شام سفارش دادیم،
‫گفتیم بهتره تا صبح استراحت کنیم.
‫از حق نگذریم سفر باحالیه‌ها، قبول داری؟
‫آره.
‫خودمون مردونه.
‫اوهوم.
‫می‌شه سوالی ازت بپرسم؟
‫آره.
‫خاطره مورد علاقه‌ات از فرانسیس چیه؟
‫احتمالا اون لحظه‌ای باشه ‫که با هم روی یه تخت دراز کشیده بودیم.
‫روی تخت با هم دراز کشیده بودین؟ ‫آره.
‫اون‌وقت رو تخت... چیکار می‌کردین؟
‫می‌خواستم باهاش سکس کنم.
‫آها، چه باحال.
‫خیلی‌خب، بگیریم بخوابیم؟
‫آره دیگه.
‫خیلی‌خب. شب به خیر بیل.
‫شب به خیر.
‫می‌خوای پتو رو خودت بندازی؟
‫فعلا که نمی‌خوام. ‫ولی مرسی که پرسیدی.
‫خیلی‌خب.
‫صبح روز بعد، در حالی که بیل ‫داشت آماده می‌شد،
‫تصمیم گرفتم با دبیرستان...
‫دوماس تماس بگیرم ‫تا سرنخی به دست بیارم،
‫تا اینکه به مشکلی خوردم.
‫از اولیا نیستم.
‫خب، ولی مطابق قوانین ما،
‫برای حضور یا حتی دیدن مدرسه،
‫باید اولیا یا قیم ‫یکی از دانش‌آموزان باشین.
‫مدیریت مدرسه بهم گفت ‫که به علت قوانین...
‫سفت و سختی که برای ‫حریم خصوصی دانش‌آموزان دارن،
‫نه‌تنها که اطلاعاتی بهمون نمی‌دن،
‫بلکه حتی نمی‌تونیم ‫سری به مدرسه بزنیم...
‫تا سالنامه قدیمیشون رو ببینیم.
‫گمونم یه پیرمرد هفتاد و هشت ساله...
‫که دنبال آدرس دانش‌آموز سابقی می‌گرده...
‫که قبلا عاشقش بوده، ‫تا حد زیادی غیرعادیه.
‫ولی بعد از اینکه کمی در مورد ‫شهر دوما تحقیق کردم،
‫به نتیجه‌ای رسیدم که ممکن بود،
‫مسیر رسیدن رو برامون هموار کنه.
‫ظاهرا شهرت دوماس به خاطر این بوده...
‫که فیلم ۲۰۱۲ متیو مک‌کانهیه ‫به نام «ماد»،
‫اونجا فیلمبرداری شده.
‫مشخص بود که تمام اهالی دوماس، ‫به این مسئله افتخار می‌کردن.
‫واسه همین اگه می‌تونستیم ‫وانمود کنیم که می‌خوایم...
‫قسمت دوم «ماد» رو بسازیم،
‫که اسمش «ماد دو: هیچ‌گاه تمیز نشد»ئه،
‫اهالی شهر بهمون اجازه بدن،
‫به تمام نقاط دوماس دسترسی داشته باشیم.
‫از جمله دبیرستانی...
‫که سالنامه‌های قدیمی توش بایگانی شده.
‫ولی برای اجرای این نقشه، ‫نیاز به اعتبار داشتیم.
‫از این جهت با بازیگری ‫به نام ریچارد لدبتر تماس گرفتم،
‫که در پس زمینه یکی از...
‫سکانس‌های فیلم «ماد» حضور داشته،
‫و ازش خواستم بیاد تست بازیگریش رو...
‫واسه فیلمی به نام «ماد دو» بده.
‫اولا باید بگیم که بازیت ‫تو ماد یک رو خیلی دوست داشتیم.
‫متشکرم.
‫گمونم بیل گلدستین رو از فیلمبرداری...
‫قسمت یکم یادت باشه.
‫گمونم با هم آشنا نشدیم. فکر کنم...
‫البته چهره‌ات... ‫چهره جفتتون خیلی آشناست.
‫آره دیگه. آخه تمام مدت ‫توی صحنه حضور داشتیم.
‫پس مطمئنم چند باری ما رو دیدی.
‫فیلم فوق‌العاده‌ای بود. دست مریزاد.
‫لطف داری.
‫ممنونم.
‫واسه تست بازیگریش، ‫چند خط دیالوگ نوشتم...
‫که از سکانسی از «ماد دو» بوده ‫و بیل باهاش اجرا می‌کرد.
‫می‌شه بگین جریان چیه؟
‫مشخصه اینجا حسابی به هم ریخته.
‫می‌دونم.
‫باید زود این کتابخونه ‫دبیرستان رو تمیز کنیم.
‫باز همه‌جاش گلی شده.
‫با اینکه دفعه پیش ‫فکر می‌کردم اوضاع کثیف باشه،
‫ولی این بار منزجرکننده شده.
‫خیلی مسخره است که اینقدر...
‫همه‌جا گلی شده.
‫عالی بود. واقعا...
‫خیلی خوب بخشش رو اجرا کرد.
‫اول خیلی آروم و خونسرد ‫جملاتش رو گفت...
‫بعدش وارد مرحله قدرتمندتری شد.
‫خیلی‌خب. بهش بگو.
‫خودت بهش بگو.
‫واسه نقش قبول شدی.
‫عالیه. متشکرم.
‫حالا که بازیگری از فیلم ماد اصلی...
‫توی گروهمون آورده بودیم، ‫با دبیرستان دوماس تماس گرفتیم،
‫تا بهشون بگیم قراره واسه ‫قسمت دوم ماد،
‫دنبال لوکیشن فیلمبرداری بگردیم.
‫همونطور که انتظار داشتم، ‫با آغوش باز ازمون استقبال کردن.
‫ایشون توی اون سکانسی بود ‫که موتورسیکلت...
‫کنار راه‌آهن حرکت می‌کرد. ‫- خیلی‌خب. ‫- اونجا دیده می‌شه...
‫که توی پس‌زمینه قابه ‫و موهای درخشانی داره.
‫مسئولین مدرسه به قدری ‫شیفته بازیگر شدن،
‫که باهامون مثل افراد ویژه رفتار کردن،
‫اطراف مدرسه رو بهمون نشون دادن...
‫تا با مدرسه‌شون بیشتر آشنا بشیم.
‫سالنامه رو کجا می‌شه پیدا کرد؟
‫ولی خبر نداشتن که هدف اصلیمون...
‫پیدا کردن سالنامه‌های قدیمیشونه.
‫اینجا محل فیلمبرداری خوبیه.
‫سالنامه‌هاتون رو کجا نگه می‌دارین؟
‫بهشون گفتیم که ماد دو قراره ‫تو دهه پنجاه رخ بده...
‫و اگه سالنامه‌های قدیمیشون رو ببینیم ‫بهتر می‌تونیم...
‫اون دوران رو به تصویر بکشیم.
‫بیا، این سال ۵۷ می‌شه.
‫فرانسیس در اواخر دهه پنجاه، ‫تو دوماس درس می‌خوند.
‫وقتی سالنامه سال ۵۷ رو پیدا کردیم، ‫مطمئن بودم به خواسته‌مون رسیدیم.
‫به نظرتون ممکنه مسئول تدارکات ما...
‫نگاهی به این سالنامه‌ها بندازه؟
‫نمی‌دونم. چرا که نه؟
‫اینطوری بود که من و بیل، ‫نقشه خارق‌العاده‌ی...
‫سرقتمون رو اجرا کردیم.
‫وقتی به محل امنی رسیدیم،
‫گفتیم وقتشه نگاهی ‫به سرنخ فعلیمون بندازیم.
‫اینه.
‫- خودشه. ‫- اینه؟
‫آره، خودشه.
‫خدایا.
‫چقدر...
‫خودشه.
‫واقعا خودشه.
‫این سالنامه منبع فوق‌العاده‌ای بود.
‫نه‌تنها که با اسامی هم‌کلاسی‌هاش...
‫می‌تونستیم ردش رو بزنیم،
‫بلکه عکسی قدیمی هم ازش پیدا کردیم.
‫که یعنی شاید بشه از طریقی...
‫متوجه شد که فرانسیس ‫احتمالا تو این سن چه‌شکلی شده.
‫با یکی به نام کورنلیوس لاد، ‫که متخصص بالا بردن سن...
‫از توی عکس بود و قبلا ‫با هم کار کرده بودیم تماس گرفتم،
‫بهش گفتم راهی آرکانزاس بشه،
‫و اتاق هتلی کنار اتاق ‫خودمون براش رزرو کردم،
‫تا اونجا بتونه از وسایل ‫مورد نیازش استفاده کنه.
‫این، اِم...
‫دو تا پرینتر با مدل یکسانه.
‫آره. آره.
‫آدم همیشه تو مسافرت ‫باید نسخه پشتیبانی داشته باشه.
‫آها، خیلی‌خب. ‫خیلی هم عالی.
‫خوب شد که...
‫- پشتیبانی داریم. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫ولی بعد از اینکه عکس رو بهش دادم،
‫کورنلیوس اشاره کرد ‫که واسه تغییر سن این عکس،
‫باید از تکنیک پیشرفته‌ای استفاده کنه.
‫آخرین بار...
‫ما عکس بچه‌ها رو ده سال بالاتر بردیم.
‫- آره. ‫- ولی الان ازم می‌خوای...
‫پنجاه سال بالاتر ببرم.
‫مهم‌ترین نکته توی تغییرات چهره ‫در سنین زندگی، جاذبه است.
‫جاذبه باعث می‌شه ‫چهره آدم‌ها سالخورده بشه.
‫اگه جاذبه‌ای وجود نداشته باشه، ‫مثلا فرض کن...
‫اگه تو فضا زندگی می‌کردیم...
‫که یه روز خواهیم کرد...
‫مثلا چهره خودت عوض نمی‌شه.
‫تا آخر عمرت همین‌شکلی می‌مونی.
‫- خیلی‌خب. ‫- یعنی هیچ جاذبه‌ای وجود نداره...
‫که چهره‌ات رو سالخورده کنه.
‫با این عکسی که بهم دادی،
‫روی چهره‌ی این شخص، ‫باید جاذبه رو اعمال کنم.
‫بسیارخب. باشه.
‫تازه در کنارش یه نکته‌ای رو بگم ‫که شاید برات جالب باشه.
‫دانشمندان پیش‌بینی کردن ‫که تا سی سال آینده...
‫می‌تونیم وارد مطب دکتر بشیم...
‫و از درمانی بهره‌مند بشیم ‫که همه توان خریدش رو دارن...
‫که میانگین سن آدم رو ‫به ششصد سالگی می‌رسونه.
‫فلشی به کورنلیوس دادم...
‫که توش عکس سالنامه فرانسیس بود.
‫بعد تنها گذاشتم تا راحت ‫کارش رو انجام بده.
‫چند ساعت که گذشت، ‫دوباره باهام تماس گرفت...
‫و نتیجه نهایی‌ای که فرانسیس...
‫ممکنه امروز چه شکلی باشه رو بهم نشون داد.
‫یعنی تو این عکس...
‫سنش رو بالا بردم. ‫- هفتاد و پنج سالشه؟ ‫- آره، هفتاد و شیش ساله است.
‫بین هفتاد و پنج تا شیش.
‫حتی تو این عکس ‫که هفتاد و شیش سالشه...
‫همچنان جذابیت خاصی داره.
‫درسته. آره.
‫حداقل نظر منه.
‫به... به نظرت تقریبا ‫این تصویر از فرانسیس...
‫چقدر به فرانسیس واقعی نزدیکه؟
‫تقریبا نود و پنج درصد احتمال می‌دم...
‫که امروز دقیقا همین شکلی باشه. ‫نود و پنج درصد؟
‫اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫فکر نکنم هیچ‌وقت درک کنم که سیستم...
‫بالا بردن سن عکس چطور کار می‌کنه.
‫ولی بهترین سرنخی بود که می‌شد باهاش...
‫درک کرد که فرانسیس ‫هفتاد و شیش ساله چه شکلیه.
‫عکس به‌روزرسانی‌شده رو ‫پیش بیل بردم...
‫تا ببینم نظرش چیه.
‫وای خدا.
‫فعلا همین رو داریم.
‫نمی‌دونم صد درصد دقیقه یا نه،
‫ولی اونقدر متخصص ‫بالا بردن سن تو دنیا وجود نداره،
‫پس گمونم باید با همین بسازیم.
‫کی این رو درست کرده؟
‫کورنلیوس لاد.
‫اگه به احتمال کمی فرانسیس ‫همچنان تو اون منطقه زندگی می‌کرد،
‫از نظرم منطقی بود که کمپینی ‫با پوسترش راه بندازیم...
‫و در همون حین دنبال ‫سرنخ‌های دیگه بگردیم.
‫از این جهت نزدیک صد آگهی...
‫توی لیدل راک و دوماس نصب کردیم...
‫و به این امید بودیم ‫که یکی بشناسدش...
‫و باهامون تماس بگیره.
‫صبح روز بعد، ‫بیل تصمیم گرفت از هتل بره...
‫و تو خونه خواهرزاده‌اش، شلی بمونه...
‫که خونه‌اش در حومه لیدل راک بود.
‫از بیل دعوت کرد تا پیشش بمونه،
‫من هم کنجکاو بودم ‫تا با عضو خانواده بیل آشنا بشم،
‫چون فکر کردم ممکنه ‫درکی از گذشته بیل...
‫و از اون مهم‌تر، ‫درک بهتری از فرانسیس بهم بده.
‫- سلام. ‫- سلام!
‫سلام عرض شد.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم. خوشحالم می‌بینمت.
‫من هم خوشحالم. وای...
‫بیاین تو.
‫دریک ازدواج کرد و رفت ‫شمال غربی آرکانزاس زندگی کنه.
‫- ناتالی و... ‫- کی؟
‫- دریک دیگه. ‫- آها.
‫خودت که از داکوتا خبر داری. ‫دیلان هم همچنان محصله.
‫پس می‌شه گفت... ‫اوضاع و احوالمون خوبه.
‫من و کریس بالاخره فرصت می‌کنیم ‫مدتی با هم خلوت کنیم.
‫بالاخره آزاد شدین، نه؟
‫آره، دقیقا. دقیقا.
‫اونطوری که نه، ‫ولی در کل همه‌چی خوبه.
‫این رنگ سالن پذیرایی رو...
‫اون زمان که اینجا بودم نبود، مگه نه؟
‫اتفاقا وقتی بودی هم همین بود.
‫چه قشنگه.
‫لطف داری.
‫بعد از اینکه کمی ‫با شلی یاد گذشته کرد،
‫بیل به طبقه بالا و اتاق نوه خواهرش، ‫یعنی داکوتا رفت،
‫تا چمدونش رو باز کنه و مستقر بشه.
‫در همون حین، ‫شلی من رو تو آشپزخونه برد...
‫تا آلبوم خانوادگیشون رو بهم نشون بده.
‫- این بیله؟ ‫- خودشه. ‫- بامزه نیست؟ ‫- چه مدل مویی داره.
‫کلاهش رو ببین.
‫این عکس مراسم عید پاک ۱۹۳۹ئه،
‫این هم بیله.
‫- چه بامزه است. ‫- واقعا.
‫این هم یه عکسه که فکر کنم...
‫این بیله؟
‫آره، اون زمان که جوون بوده.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- چرا.
‫موهاش رو ببین.
‫وای خدا.
‫اوهوم.
‫از این مسئله که بیل یه زمان ‫اینقدر خوش‌قیافه بود، جا خوردم.
‫برای اولین بار اونجا بود ‫که آرزوش توی بازیگری...
‫برام تا حدی منطقی شد.
‫من هم امیدوار بودم تا شلی بتونه ‫کمکم کنه تا درک کنم...
‫که چرا این آدم عشق زندگیش رو...
‫برای شهرت کنار گذاشت و رفت.
‫بابای بیل وقتی پنج سالش بود فوت کرد.
‫باباش، فکر کنم...
‫در زمان مرگش پنجاه ساله بود.
‫خلاصه اینکه جوون بود.
‫آها.
‫خیلی هم براش سخت بود...
‫تا این غم رو هضم کنه.
‫گمونم همین باعث می‌شد ‫که در مقاطعی از زندگیش،
‫مثلا حس کنه که...
‫حقشه به یه سری چیزها برسه...
‫و اینکه زندگی چندان ‫بر وفق مرادش نبوده.
‫گمونم همینه که حسرت به دلش می‌ذاره.
‫خاطرات بیل از فرانسیس ‫خیلی گنگ و...
‫- اوهوم. ‫- مبهمه.
‫اوهوم.
‫نصف جزئیات اکثر خاطرات رو یادش نیست.
‫واسه همین امیدوار بودم ‫که شاید شما چیزی بدونین...
‫که مثلا براتون تعریف کرده باشه. ‫اطلاع دارین؟
‫خیلی خلاصه، ولی آره.
‫ظاهرا... ‫اگه اشتباه نکنم با هم سر قرار می‌رفتن.
‫مادربزرگم هم نمی‌خواست ‫که با فرانسیس ازدواج کنه.
‫همین رو بهتون گفته؟
‫کمابیش همین رو گفته بود، آره.
‫حس می‌کنم براش حسرت بزرگیه ‫که باهاش ازدواج نکرد.
‫- آره. ‫- همیشه می‌گه که... ‫- ای کاش باهاش ازدواج می‌کرد. ‫- آره.
‫بیل همیشه ارتباطش...
‫یعنی به معنای کلمه، ‫یه دفترچه سیاه داره...
‫که راه ارتباطی با همه رو توش نوشته.
‫از اقوام گرفته تا دوستانش.
‫تو این مورد خیلی مرتب و منظمه.
‫واسه همین اینکه نمی‌تونه ‫فرانسیس رو پیدا کنه،
‫تا حد زیادی برام جالبه.
‫عجیب بود که شلی، ‫با شناخت کاملی که از بیل داره،
‫به نظرش قطع ارتباط ‫بیل و فرانسیس، غیرعادی بوده.
‫حرفمون که ادامه پیدا کرد،
‫جزئیات جالب‌تری به مکالمه اضافه شد.
‫چند وقته که بیل...
‫تقلید بیل گیتس انجام می‌ده؟
‫اِم...
‫گمونم از وقتی که تو نمایش‌ها بوده.
‫یعنی... چی؟
‫از وقتی که واسه شما اجرا کرد.
‫تا اونجا که ما می‌دونیم، ‫قبلا این کار رو نکرده بود.
‫یعنی قبل از «نیتن در خدمته»؟
‫اصلا فکر نکنم تا حالا ‫تقلید صدایی انجام داده باشه.
‫گفته بود که انجام داده؟
‫اولین بار که باهاش آشنا شدم...
‫بهم گفت به طور حرفه‌ای تمرین کرده.
‫چه بدونم.
‫تا جایی که من می‌دونم، ‫هیچ‌وقت...
‫البته باز هم ممکنه ‫چنین کاری کرده باشه و...
‫من ازش خبر نداشته باشم.
‫آها.
‫مرموز بودن بیل حتی ‫فراتر از انتظاراتم رفته بود.
‫برام سخت بود تا بفهمم ‫کدوم حقیقت زندگیش واقعیه،
‫پس طبیعیه با خودم فکر کنم ‫که رابطه‌اش با فرانسیس...
‫ممکنه اونطوری که تعریف کرده بود، نباشه.
‫اگه قرار بود همچنان ‫وقتم رو وقف...
‫کمک کردن به این آدم بکنم،
‫باید از روراست بودنش اطمینان حاصل می‌کردم.
‫آجیل مورد علاقه‌ات چیه؟
‫بادوم‌زمینی.
‫عاشق بادوم‌زمینی‌ام.
‫آره، خوشم میاد.
‫می‌شه یه سوالی ازت بپرسم؟
‫راحت باش.
‫دقیقا چند وقته که به طور حرفه‌ای ‫تقلید صدای بیل گیتس رو انجام می‌دی؟
‫عه، فکر کنم چهار سالی می‌شه. ‫درست می‌گم؟
‫چرا چنین سوالی می‌پرسی؟
‫اولین بار که دیدمت...
‫- آره. ‫- بهم گفتی که...
‫راه امرار و معاشت ‫تقلید صدای بیل گیتسه.
‫خب...
‫گفتم راه امرار و معاشمه؟
‫راه امرار و معاشته دیگه، نه؟
‫- بله جناب. ‫- بسیارخب.
‫آره.
‫خب، لابد سو تفاهمی رخ داده.
‫از جانب تو یا من؟
‫خب، در کل بین دو نفر...
‫ممکنه سو تفاهم پیش بیاد.
‫حالا سو تفاهم بود ‫یا بهم دروغ گفته بودی؟
‫من که بهت دروغ نمی‌گم.
‫بهم گفتی به طور حرفه‌ای ‫تقلید صدای بیل گیتس انجام می‌دی.
‫نمی‌دونم این حرف‌ها رو از کجا آوردی.
‫تو برنامه ضبط شده.
‫جلوی دوربین بهم گفته بودی.
‫احیانا توی جزئیات رابطه‌ات با فرانسیس...
‫مورد اغراق‌آمیزی گفتی ‫که لازم باشه بدونم؟
‫نه. هیچ اغراقی نکردم.
‫هر چیزی که بهت گفتم واقعیت داره.
‫پس همه‌چی رو بهم گفتی؟
‫خب، حداقل هر چیزی که یادمه.
‫ولی اگه چیز دیگه‌ای یادم بیاد، ‫حتما بهت می‌گم.
‫احیانا عین آدم‌های مریض ‫دنبال این خانمه که نیستی، نه؟
‫نه.
‫خیلی‌خب.
‫نه بابا.
‫به قیافه من میاد... ‫آدم مریضی باشم؟
‫این مکالمه زیاد باعث نشد ‫تا دلم گرم بشه.
‫بیل جوری با آدم صحبت می‌کنه...
‫که فهمیدن منظورش سخته.
‫دوباره بادوم‌زمینی پیدا کردم.
‫اون روز که از پیششون رفتم،
‫برام سخت بود که بفهمم ‫چه جزئیاتی رو باید...
‫از این رابطه که مال ‫خیلی وقت پیشه، باور کنم.
‫اسـ... اسمش فرانسیسه؟
‫آره. ‫مادر مادربزرگمه.
‫احیانا می‌دونی قبل از ازدواج، ‫فامیلیش چی بوده؟
‫نمی‌دونم قبلا فامیلیش چی بوده.
‫خیلی‌خب.
‫روز بعدش یکی باهام تماس گرفت...
‫که انگار یکی از پوسترهای ‫فرانسیس ما رو دیده بود...
‫و فکر می‌کرد ممکنه ‫مادر مادربزرگش بوده باشه.
‫می‌دونی چه سالی به دنیا اومده بود؟
‫نه.
‫الان که حضور ذهن ندارم.
‫ولی پیره، نه؟
‫آره بابا.
‫اطلاعات زیادی از گذشته ‫مادر مادربزرگش نداشت،
‫ولی قبل از اینکه ‫راه ارتباطیش رو بهمون بده،
‫ازم خواست موقع استراحت ناهارش، ‫باهاش ملاقات کنیم.
‫الان دارم از سر کار میام، ‫گمونم بتونیم توی...
‫اِم... ‫چیپز باربیکیو همدیگه رو ببینیم.
‫یا مثلا...
‫ساعت یک و ربع توی پارکینگ اونجا منتظرم.
‫باشه، دستت درد نکنه. خیلی‌خب.
‫من هم با عجله خونه شلی رفتم...
‫تا خبرها رو به بیل بدم.
‫یکی به اسم جیک بهم زنگ زد...
‫چون پوسترهای فرانسیسمون رو دیده بود.
‫اسم مادر مادربزرگش فرانسیس بوده.
‫فامیلیش فرق داره،
‫ولی نمی‌دونه قبل از ازدواج، ‫فامیلیش چی بوده.
‫فکر می‌کنه خودشه؟
‫اون هم مطمئن نیست.
‫- جیک؟ ‫- بله جناب.
‫- سلام. ‫- سلام، حالتون چطوره؟ ‫سلام. حال شما؟
‫- نیتن هستم. ‫- خوش‌وقتم.
‫- بیل هستم. ‫- خوش‌وقتم.
‫گفتین نام خانوادگیش رو یادتون نیست؟
‫نه، من نتیجه‌اش محسوب می‌شم، ‫پس از اونجا که...
‫ازدواج کرده بود... ‫راستش چند باری ازدواج کرده بود.
‫مادر مادربزرگت؟
‫بله.
‫دیدی گفتم دو بار ازدواج کرده؟
‫آره. پس... ‫دو بار ازدواج کرده؟
‫- حداقل بیشتر از یک بار بوده. ‫- بسیارخب.
‫الان هم تو رولاند زندگی می‌کنه.
‫خب، می‌شه الان ببینمش؟
‫احتمالا بشه. آره.
‫بعد از اینکه به جیک ثابت کردیم ‫که مژدگانی رو پرداخت می‌کنیم،
‫مجاب شد بهمون کمک کنه.
‫نشونی مادر مادربزرگش رو بهمون داد،
‫و ما هم عازم اون سر شهر شدیم،
‫تا ببینیم این همون فرانسیسیه...
‫که بیل دنبالش می‌گرده یا نه.
‫گمونم نزدیک شدیم.
‫حاضری؟ ‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫- سلام. ‫- حالتون چطوره؟
‫خوبم.
‫شما فرانسیس هستین؟
‫فرانسیس واتسون هستم.
‫فامیلیتون قبلا چی بوده؟ گدی بوده؟
‫نه، فامیلیم آپلین بود.
‫آها، بسیارخب.
‫آخه من دنبال فرانسیس گدی می‌گشتم.
‫نمی‌شناسم.
‫بیاین تو. معذرت می‌خوام.
‫نمی‌خواستم شما رو بیرون...
‫معطل نگه دارم.
‫سلام، بنده نیتنم.
‫سلام نیتن.
‫- سلام. ‫- من فرانسیسم. ‫سلام، از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫ایشون... ‫خودشون هستن؟
‫نه.
‫پس این خانم رو نمی‌شناسین؟
‫بسیارخب.
‫می‌شه از مستراحتون استفاده کنم؟
‫یه لحظه اجازه بدین ‫ببینم کسی توش هست یا نه،
‫چون اینجا خودم تنها زندگی نمی‌کنم.
‫بسیارخب.
‫نمی‌تونی نگهش داری؟
‫خب، وقتی مثانه آدم پر می‌شه،
‫اگرچه می‌تونه ادرارش رو نگه داره،
‫ولی بهتره که خالیش کنه.
‫بیرون منتظر می‌مونم بیل.
‫خدا به همراهتون.
‫ممنونم. متشکرم که کمک کردین.
‫آهای. حالت خوبه؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫ولی این نبود.
‫مستراحشون چطور بود؟
‫هوم، بد نبود.
‫ولی می‌تونست تمیزتر باشه.
‫بعد از اینکه توی دفتر تلفن ‫شهر رو نگاه انداختم،
‫متوجه شدم که هیچ‌کس،
‫با اسم فرانسیس وجود نداره ‫که همچنان توی دوماس باشه.
‫امیدوارانه دنبال یکی از ‫هم‌کلاسی‌های قدیمیش می‌گشتم،
‫که احتمالا راه ارتباطی باهاش داشته باشه،
‫ولی به سختی می‌تونستم ‫کسی رو پیدا کنم که زنده باشه،
‫یا بتونه به ایمیلم جواب بده.
‫وقتی تو شهر بودیم،
‫بیل به شصتمین سالگرد ‫دورهمی دبیرستانشون...
‫توی دبیرستان لیدل راک شرکت کرد.
‫وای، سلام!
‫چندین تن از هم‌کلاسی‌های سابقش ‫که همچنان اون نزدیکی زندگی می‌کردن،
‫توی مراسم شرکت کردن ‫تا یاد قدیم کنن و...
‫با همدیگه عکس بگیرن.
‫اینکه ارتباط مجدد بیل ‫با دوست‌هاش رو دیدم،
‫باعث شد ایده‌ای به سرم بزنه.
‫که شاید به همین طریق بتونیم،
‫هم‌کلاسی‌های سابق فرانسیس رو ‫مجاب کنیم سمت ما بیان.
‫توی سالنامه‌ای که داشتیم، ‫فرانسیس دوره دومی بود،
‫پس دعوتنامه‌ای برای ‫مراسم تجدید دیدار...
‫دانش‌آموزان دبیرستان دوماس، ‫در سال ۱۹۵۹ طراحی کردم،
‫بعد چند هزار کپی ازش چاپ کردم،
‫و به تعدادی از آقایون دوچرخه‌سوار ‫جهت توزیع سپردم...
‫به این امید که اگه فردی ‫از بین تصاویر سالنامه،
‫همچنان توی این شهر باشه، ‫تو مراسم شرکت کنه.
‫خب، سردسته‌تون کدومه؟
‫رئیس ایشونه.
‫- سردسته‌شون تویی؟ ‫- آره.
‫- پس باید باهات صحبت کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫می‌خوام این آگهی‌ها رو به تمام...
‫منازل دوماس پخش کنین، خب؟
‫- خیلی‌خب. ‫- نمی‌خوام که شما...
‫مثلا تو سطل زباله بندازیدشون ‫و الکی بگین که انجام دادین.
‫واقعا می‌خوام به تک‌تک ‫خونه‌های دوماس سر بزنین، خب؟ ‫حله. ردیفش می‌کنیم.
‫- حله؟ ‫- حله.
‫خیلی‌خب. به نظر بچه‌های خوبی میاین، ‫پس می‌شه بهتون اعتماد کرد.
‫- خیلی‌خب. ‫- پس حله.
‫- عالی. ‫- چشم رئیس.
‫در همون حین که داشتن ‫دعوتنامه‌ها رو تحویل می‌دادن،
‫سالن اجتماعات کلیسا رو کرایه کردم ‫و مقدمات مراسم رو آماده کردم.
‫تصمیم گرفتیم که بهتره بیل به عنوان...
‫یه دانش‌آموز سابق حضور پیدا کنه...
‫تا بدون اینکه کسی شک کنه، ‫بتونه همرنگ جماعت بشه و...
‫در مورد فرانسیس پرس‌جو کنه.
‫می‌تونی دوباره مامور مخفی بشی؟
‫آره بابا.
‫من هم یکی رو از سالنامه انتخاب کردم...
‫که بیل تا حدی شبیهشه بود...
‫یه‌خرده شبیه این هستی.
‫بعدازظهر همون روز، ‫با اطلاعاتی که داشتیم،
‫تمرین بازیگری انجام دادیم.
‫سلام، بنده الکس استنفوردم.
‫شاید من رو از باشگاه شطرنج...
‫و گروه آواز یادتون باشه.
‫همه‌مون با هم یه دبیرستان می‌رفتیم،
‫فقط دلم می‌خواست بهتون...
‫این تجدید دیدار بچه‌های ‫دبیرستان دوماس رو تبریک بگم.
‫بیل به طور طبیعی‌ای ‫تو نقش الکس ظاهر شد،
‫ولی همچنان نیاز بود ‫تا مسائلی رو در مورد...
‫باقی دانش‌آموزان سابقی ‫که ممکنه ببینه رو...
‫حفظ کنه و بلد باشه.
‫تامی پیکاک.
‫عه...
‫گروه آواز، دو میدانی.
‫نه، بسکتبال، گروه موسیقی و دو میدانی بود.
‫بسکتبال، گروه موسیقی، دو میدانی.
‫حالا فهمیدی؟ ‫اوهوم.
‫هنوز کلی کار داشت تا یاد بگیره،
‫ولی چاره‌ای نداشتیم، ‫چون زمان زیادی...
‫تا برگزاری شب تجدید دیدار نمونده بود.
‫به طرز موفقیت‌آمیزی تونستیم ‫سالن اجتماعات کلیسا رو...
‫تبدیل به مراسم رقصی کنیم ‫که حتی مناسب سیندرلا خانم بود،
‫بیل هم با عینک ضخیم ‫و بدون نسخه‌ای...
‫که از سمز کلاب گرفته بودیم،
‫سیب دونصف الکس استنفورد شده بود.
‫در همون حین که منتظر مهمانان بودیم،
‫بیل بیرون قایم شده بود ‫و من هم لباس...
‫گربه وحشی خوش‌یمن ‫دوماس رو پوشیدم،
‫که اگه بیل به کمک احتیاج داشت،
‫یواشکی بتونم به دادش برسم.
‫فقط تعداد انگشت‌شماری ‫به دعوتمون جواب مثبت دادن،
‫ولی امیدوار بودم یکی از این افراد،
‫در طی این سالیان، ‫ارتباطش با فرانسیس رو حذف کرده باشه،
‫و حتی شاید بدونه ‫که الان کجا زندگی می‌کنه.
‫دیکی شافنبرگ هنوز زنده است؟
‫فقط می‌دونم جی‌دی مرده.
‫به محض اینکه سالن پر شد ‫و مهمون‌ها مشغول خوش و بش شدن،
‫وقتش رسیده بود تا بیل ‫وارد مراسم بشه.
‫الکس استنفوردم دوریس، ‫خیلی وقته ندیدمت.
‫آره. ‫واقعا.
‫جراح مغز و اعصابم.
‫آها. ‫ای وای.
‫بسیارخب.
‫قبل از اینکه در مورد فرانسیس ‫از کسی بپرسه،
‫به بیل گفتم کمی خوش و بش کنه،
‫تا کاملا همرنگ جماعت بشه.
‫باورم نمی‌شه با تامی پیکاک اینجا نشستم،
‫بازیکن بسکتبال، ‫گروه موسیقی و دو میدانی.
‫ولی نوازندگی ساکسوفونم...
‫خیلی بهتر از بازی بسکتبال ‫و دو میدانیم بود.
‫هنوز دو میدانی کار می‌کنی؟
‫- نه جناب. ‫- نه؟
‫ولی مطمئن بودم که بیل ‫باید خیلی بیشتر تلاش کنه...
‫تا توسط گروه پذیرفته بشه.
‫از کجا... از کجا همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫دبیرستان دیگه، مگه نه؟
‫اِم...
‫بنا بر تحقیقاتی که داشتم، ‫متوجه شدم که دوماس...
‫سرود مخصوص غیررسمی ‫خودش رو داره...
‫که اسمش رو «من یه مرد دوماسیِ ‫احمق و سربه‌هوام» گذاشتن.
‫قبل از شروع مراسم، ‫متنش رو با بیل تمرین کردم.
‫چون مطمئن بودم به این طریق،
‫می‌تونه ثابت کنه که اهل اونجاست.
‫متن ترانه هم توی صفحه نمایشی...
‫پشت پرچم آرکانزاس قایم کرده بودیم.
‫به بیل علامت دادم که روی صحنه بره...
‫و شک و شبهه‌های در مورد ‫هویت اصلیش رو از بین ببره.
‫♪ من یه مرد دوماسی احمق و سربه‌هوام. ♪
‫♪ بذار نشونت بدم چی تو چنته دارم. ♪
‫♪ خونه ما اطراف میدون هورنره. ♪
‫♪ دلت می‌خواد که... ♪
‫♪ معشوقه‌ام یه دختر بامزه ♪ ‫♪ و خوشگل به نام کتیه. ♪
‫♪ دختر درشت‌اندامیه ♪ ‫♪ که جا تو دلم باز کرده. ♪
‫♪ من یه مرد دوماسیِ احمق و سربه‌هوام. ♪
‫♪ بذار نشونت بدم چی تو چنته دارم. ♪
‫♪ آره، من یه مرد دوماسی ♪ ‫♪ احمق و سربه‌هوام. ♪
‫♪ بذار نشونت بدم چی تو چنته دارم. ♪
‫اجراش حرف نداشت،
‫و به نظر می‌اومد حتی ‫بدبین‌ترین افراد گروه...
‫به یقین رسیده بودن ‫که بیل اهل اون شهر بوده.
‫الان که از حسن نیت بیل مطمئن شده بودن،
‫وقتش رسیده بود ‫تا در مورد فرانسیس پرس‌جو کنه.
‫- متشکرم. ‫- یوهو!
‫الکس استنفوردم، ‫چقدر خوبه دوباره می‌بینمت.
‫احیانا تو خبری از فرانسیس گدی نداری؟
‫نه. ‫نه؟
‫نه، چند تا مراسم تجدید دیدار داشتیم، ولی...
‫نمی‌دونم کجاست.
‫تو از اوضاع و احوال ‫فرانسیس گدی خبر داری؟
‫چقدر اسمش آشناست.
‫راستش اصلا به خاطر ندارم.
‫خبری ازش نشنیدی؟
‫نه واقعا.
‫هر کسی که بیل باهاش حرف می‌زد، ‫فرانسیس رو از زمان دبیرستان...
‫نه دیده بود، ‫نه خبری ازش شنیده بود.
‫عده‌ای می‌گفتن که احتمالا ‫چندین سال پیش از این ایالت رفته،
‫ولی هیچ‌کس مطمئن نبود.
‫اسمش رو یادمه. ‫گمونم تو کلاس ما بود.
‫الان کجاست؟
‫واقعا نمی‌دونم. ‫چند وقته ندیدمش؟
‫مطلقا چیزی در موردش نشنیدی؟
‫نه، هیچی نشنیدم.
‫اگه فرانسیس از این ایالت رفته باشه،
‫این جست‌جو به طرز فجیعی ‫سخت‌تر می‌شه.
‫شب که به اتمام رسید،
‫بدجور به شک افتاده بودم،
‫و فکر نمی‌کردم دیگه بتونیم ‫این زن رو پیدا کنیم.
‫نیتن...
‫رفتم خونه خواهرم.
‫اتفاقی... ‫چند نامه پیدا کردم.
‫گفتم شاید بخوای اطلاعاتی ‫از فرانسیس بهت بدم.
‫الان برگشتم خونه شلی.
‫بهم زنگ بزن.
‫این نامه‌ها مال ۱۹۶۰ئه؟ ‫آره.
‫همه این‌ها از طرف فرانسیسه؟
‫فرانسیس.
‫در حالی که داشت توی...
‫وسایل قدیمی خونه خواهرش، ‫بتسی رو می‌گشت،
‫چندین و چند نامه پیدا کرد،
‫که فرانسیس بین سال‌های ۶۰ تا ۶۱ ‫براش نوشته بود.
‫«بیل عزیزم، فقط خواستم بدونی ‫که به رسم هرشب...»
‫«امشب هم با فکر تو می‌خوابم.»
‫«هیچ‌کسی پیشم نیست ‫و می‌گم ای کاش اینجا بودی.»
‫«ولی حداقل عکست رو ‫روی بالش کناریم گذاشتم.»
‫«هر موقع که به عکست نگاه می‌کنم،»
‫«یادم میفته که چقدر دوستت دارم.»
‫«انگار هزار ساله که باهات صحبت نکردم.»
‫«کاش می‌شد دوباره همدیگه رو ببینیم.»
‫«ولی نمی‌شه.»
‫«خیلی بهت فکر می‌کنم.»
‫«یه روز دوباره می‌تونیم ‫کنار همدیگه باشیم.»
‫«اونموقع می‌تونیم اهمیت...»
‫«عشق واقعی رو عمیقا درک کنیم.»
‫«عشقی که جفتمون براش ‫زحمت و انتظار زیادی کشیدیم.»
‫«احساسم به تو کاملا پاک و خالصه عزیزم،»
‫«فقط هم تو رو دوست دارم...»
‫خیلی جمله سنگینیه.
‫عاشقت بوده بیل.
‫اولین مدرکی بود که از رابطه...
‫این دو نفر می‌دیدم، ‫ولی همینطور که نامه‌ها رو می‌خوندم،
‫فهمیدم قصه بلندتر از چیزیه...
‫که بیل برام تعریف کرده بود.
‫«بیل عزیزم،»
‫«ببخشید که این هفته ‫نتونستم زودتر برات نامه‌ای بنویسم.»
‫«دارم بهت هشدار می‌دم،»
‫«دیگه تحمل این شایعات رو ندارم.»
‫«خسته شدم که اینقدر...»
‫«حرف و حدیث در مورد...»
‫«تو و گلوریا در میارن.»
‫تو و کی؟
‫گلوریا؟
‫اسمش رو آورده بود؟
‫آره...
‫گلوریا کیه؟
‫یه خانمی بود.
‫بهش خیانت کردی؟
‫گمونم چند باری با هم بیرون رفته بودیم.
‫این نامه‌ها اوضاع رو به قدری ‫پیچیده کرده بودن که اصلا...
‫شبیه قصه‌ای نبود که بیل در ابتدای برنامه...
‫برام تعریف کرده بود.
‫قطعا مشکوک بودم تا ببینم...
‫جزئیات بیشتری در کاره یا نه.
‫«می‌دونم خوشگل نیستم،»
‫«می‌دونم هنرپیشه نیستم.»
‫اذیت نکن بابا، ‫خیلی هم خوشگل بود.
‫«خیلی چیزها هست که در موردت نمی‌دونم.»
‫«بیل، باورم نمی‌شه که داری ‫با احساساتم بازی می‌کنی.»
‫آره.
‫خب...
‫چرا می‌گه تو رو نمی‌شناسه؟
‫«خیلی چیزها هست که در موردت نمی‌دونم.»
‫منظورش چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫عه...
‫شاید منظورش اینه ‫سر از کارم در نمیاره.
‫خودت سر از کار خودت در میاری؟
‫خودم؟
‫بعضی وقت‌ها خودم هم نمی‌تونم.
‫احساس می‌کنی توی مکان دیگه‌ای هستی.
‫جایی که توی بیست سالگیت بودی.
‫وقتی که اولین بار داشتی ‫به کلیسای باپتیست می‌رفتی.
‫توی لیدل راکِ آرکانزاس.
‫سرت رو پایین بنداز ‫و به پاهات نگاهی کن،
‫ببین چی پوشیدی.
‫چند جلسه هیپنوتراپی...
‫برای بیل رزرو کردم...
‫به امید اینکه خاطرات بیشتری یادش بیاد...
‫و بتونم درک عمیق‌تری ‫از گذشته این آدم داشته باشم.
‫ولی بعد از چند جلسه،
‫تمام چیزی که به خاطر آورد، ‫نتایج بازی‌های...
‫تیم ریزربکس آرکانزاس بود.
‫بدشانسی آوردیم. ‫باید بازی رو می‌بردیم.
‫باید بازی وامونده رو می‌بردیم.
‫و اینکه...
‫نتیجه پونزده به چهارده شد.
‫عجب.
‫در همون حین که داشتم نامه‌هایی...
‫که فرانسیس تقریبا شصت سال پیش...
‫به بیل داده بود رو می‌خوندم،
‫بیشتر می‌فهمیدم که این رابطه...
‫چقدر عمیق و پیچیده‌تر از چیزیه ‫که فکرش رو می‌کردم.
‫فرانسیس کاملا شیفته بیل بود،
‫از این حجم از اطمینانی که به بیل،
‫هنرش و آینده‌شون داشت، ‫حسابی متعجب شده بودم.
‫«هر روز که می‌گذره بیشتر عاشقت می‌شم.»
‫«زبان از بیانش قاصره.»
‫«با هیچ کلمه‌ای نمی‌شه بیانش کرد.»
‫«می‌تونیم در کنار همدیگه، ‫آینده‌ای که می‌خوایم رو بسازیم.»
‫«می‌دونم مسیرت برای موفقیت...»
‫«توی بازیگری و خوانندگی سخته،»
‫«ولی شک ندارم به کمک خدا، ‫می‌تونی بهش برسی.»
‫«شک نکن موفق می‌شی.»
‫اگرچه همیشه مثبت‌نگر بود،
‫ولی متن بعضی نامه‌ها، ‫باعث می‌شد سکوت کنم و توی فکر برم.
‫«من عشقم رو خالصانه ‫نثار مردی می‌کنم...»
‫«که حاضرم باهاش ازدواج کنم.»
‫«اگه از چنین دخترهایی خوشت نمیاد، ‫پس متاسفم.»
‫«گذاشتم بفهمی که حاضرم واسه داشتنت، ‫چه کارهایی بکنم.»
‫«الان هم فهمیدی.»
‫«پس دیگه این بحث رو پیش نکش.»
‫توی این نامه‌ها، ‫انگار بیل کاملا...
‫یه آدم دیگه‌ای بوده ‫که اصلا نمی‌شناسمش.
‫«باور نمی‌کنم که عشق،»
‫«بدون احترام وجود داشته باشه.»
‫بعدش برام سوال شد که نکنه...
‫اطراف خانم‌ها، جور دیگه‌ای رفتار می‌کرد.
‫اگه احتمالی وجود داشت ‫که این دو نفر دوباره همدیگه رو ببینن،
‫می‌خواستم مطمئن بشم ‫که بیل درست رفتار می‌کنه.
‫یه دوستی به اسم بیل دارم، ‫که...
‫دنبال معشوقه قدیمیش می‌گرده.
‫خیلی‌خب.
‫یکی رو توی اینترنت پیدا کردم،
‫که قبول کرد با بیل سر قرار بره،
‫تا بتونم توی شرایط رمانتیک، ‫رفتارش رو زیر نظر بگیرم.
‫محض اطلاع بگم... ‫خیلی سنش زیاده.
‫یعنی بیش‌ازحد زیاده.
‫من کلی مشتری داشتم ‫که همسرشون فوت کرده بود...
‫یا... ‫اکثرشون همسرهاشون فوت کرده بودن،
‫یه‌سری مطلقه بودن، ‫یا تازه طلاق گرفته بودن.
‫اسمش میسی بود،
‫و حتی با اینکه هیچی در مورد ‫شغل همراهی نمی‌دونستم،
‫هیچ مشکلی نداشت ‫که با بیل سر قرار بره...
‫و بدون تماس فیزیکی، ‫فقط با همدیگه صحبت کنن.
‫باشه. اوهوم.
‫بعد از طریق وبسایتش وقت گرفتم...
‫که نرخش ساعتی سیصد و پنجاه دلار بود.
‫بعدش هم پیش بیل رفتم تا ببینم...
‫می‌تونم متقاعدش کنم ‫با میسی ملاقات کنه یا نه.
‫به نظرم تصمیم خوبیه که...
‫یکی رو واسه همراهی داشته باشی.
‫مثلا یکی که باهاش وقت بگذرونی.
‫واسه همین جلسه‌ای با یه...
‫همراه برات رزرو کردم.
‫واقعا؟
‫خدمات همراهی؟
‫آره، خانمه همراه حرفه‌ایه.
‫نه. معذرت می‌خوام.
‫دلت نمی‌خواد؟
‫خوشم نمیاد از اصطلاحش استفاده کنم،
‫ولی آدم باید مراقب ‫بهداشت مقاربتیش باشه.
‫این چه حرفیه بیل؟
‫همینه.
‫حتی بعد از اینکه به بیل گفتم ‫که ملاقاتشون جنسی نیست،
‫همچنان پیشنهادم رو رد کرد ‫و می‌گفت با ارزش‌هاش در تضاده.
‫گناه سدوم و عموره است.
‫- گناه؟ ‫- آره.
‫حیف شد که بیل موافقت نکرد،
‫ولی از اونجا که هزینه ‫ملاقات رو پرداخت کرده بودم،
‫حس کردم بهتره مصاحبه‌ای ‫با میسی داشته باشم،
‫تا ببینم می‌تونه ذهنیت...
‫یه پیرمرد مجرد رو درک کنه یا نه.
‫همون روز قبول کرد ‫تا همدیگه رو ببینیم...
‫و جلوی دوربین صحبت کنیم.
‫تا حالا چنین کاری نکردم. پس... ‫هیچ‌وقت جلوی دوربین نبودی؟
‫- نه. ‫- واقعا؟
‫اصلا. ‫برات عجیبه؟
‫یه‌خرده عجیبه. آره.
‫خیلی‌خب. ‫ولی مشکلی نداری؟
‫- نه بابا. مشکلی ندارم. ‫- خیلی‌خب.
‫فقط برام تازگی داره.
‫کمی طول کشید تا میسی ‫با حضور دوربین...
‫کنار بیاد و راحت باشه. ‫ولی خیلی زود...
‫داوطلبانه در مورد ‫شغلش برام توضیح داد.
‫تا حالا همراه کلی متخصص آی‌تی بودم،
‫یا کلی سرمایه‌گذار آمریکایی رو همراهی کردم.
‫پس بیشتر با اون‌ها رفت و آمد داری.
‫وکیل، دکتر.
‫عجب. قاضی چطور؟
‫آره، یه بار همراه قاضی بودم.
‫- واقعا؟ ‫- با یه واعظ هم بودم.
‫یه بار...
‫راستش تا حالا ‫دو تا واعظ رو همراهی کردم.
‫منظورت از همراهی...
‫آره دیگه.
‫از اینکه دیدم بازار همراهی دیگران...
‫پذیرفته‌تر از چیزیه که فکر می‌کردم... ‫حسابی جا خورده بودم.
‫کلی پیش اومده بعد از اتمام همراهی،
‫افراد همچنان خواستن ‫ارتباطمون حفظ بشه.
‫مثلا هر از گاهی بهم ایمیل می‌دن: ‫«سلام، حالت چطوره؟»
‫- جدی؟ ‫- «امیدوارم حالت خوب باشه.»
‫آره.
‫اگه حس کنم می‌تونم باهات ارتباط بگیرم،
‫مطمئن می‌شم که به خودم خوش می‌گذره.
‫در اون صورت احتمالا ‫به تو هم خوش بگذره.
‫دیدگاه میسی فوق‌العاده بود،
‫ولی در کنارش مشتاق بود ‫بیشتر در مورد من بدونه.
‫من یه سریال به اسم ‫«نیتن در خدمته» رو...
‫- خب؟ ‫- واسه کمدی سنترال ساختم.
‫خنده‌داره؟ ‫یعنی سریال طنزه؟
‫یعنی... ‫حداقل امیدوارم که باشه.
‫نمی‌دونم چطور بگم.
‫به نظرت آدم بامزه‌ای میام؟
‫فعلا که نمی‌دونم.
‫الان که به نظرم آدم جدی‌ای میای.
‫می‌خوای چند تیکه از سریال رو نشونت بدم؟
‫- همراهم... ‫- آره.
‫توی لپ‌تاپم دارمش.
‫آره، حتما می‌بینمش. ‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. پس برم بیارمش. ‫- باشه. ‫- منتظر باش.
‫خیلی‌خب.
‫اسمم نیتن فیلدره و...
‫با نمرات درخشانی از یکی از ‫بهترین دانشکده‌های کانادا...
‫تو رشته کسب و کار فارغ‌التحصیل شدم.
‫الان قصد دارم با دانشم...
‫به صاحبان کسب و کارهای ‫کوچیک کمک کنم...
‫واقعا نمرات درخشان داشتی؟
‫تا توی این دنیای رقابتی کم نیارن.
‫به نظر می‌اومد میسی ‫از برنامه‌ام لذت برده.
‫یه‌خرده بامزه‌ای.
‫- خب؟ ‫- یه‌خرده بدجنسی‌ها... ‫- بدجنسم؟ ‫- ولی بامزه‌ای.
‫- آره. ‫- یعنی چی؟
‫به تک‌تکشون توی برنامه دروغ گفتی.
‫کسب و کار همینه دیگه.
‫آدم بدجنس و بامزه‌ای هستی.
‫کسب و کاره دیگه، نه؟
‫آره. راست می‌گی.
‫ولی وقت ملاقاتمون تموم شد، ‫و بعدش خداحافظی کردیم.
‫- خداحافظ میسی. ‫- خداحافظ.
‫بدون اینکه سرنخی بهم برسه،
‫توی این شهر غریب گیر افتاده بودم،
‫و کلی وقت آزاد برام مونده بود.
‫اکثر شب‌ها تنهایی می‌نشستم...
‫و تلویزیون نگاه می‌کردم.
‫یا به نزدیکترین بار می‌رفتم ‫تا با اهالی شهر صحبت کنم.
‫بعضی وقت‌ها خراب می‌شن.
‫چی خراب می‌شه؟ ‫بندش رو می‌گم.
‫بند ساعت خراب می‌شه؟
‫آره.
‫آره، اصلا... اصلا اتفاق خوبی نیست.
‫ولی در مجموع، ‫کمبودی توی ارتباطاتم حس می‌کردم،
‫بعدش متوجه شدم تنها مکالمه ‫جذابی که بعد از مدت‌ها داشتم،
‫با میسی بود.
‫واسه همین دوباره بهش زنگ زدم،
‫تا ازش بپرسم دوست داره ‫همدیگه رو ببینیم یا نه.
‫الو.
‫سلام، میسی هستی؟
‫سلام.
‫اون روز که توی پارک...
‫نشستیم و حرف زدیم، ‫خیلی بهم خوش گذشت.
‫می‌خواستم بپرسم ‫دلت می‌خواد دوباره بیرون بریم؟
‫یا...
‫خب، نرخش که ساعتی ‫سیصد و پنجاه دلاره.
‫اگه وقت گرفتی حتما بهم بگو.
‫باشه.
‫- سلام. ‫- حالت چطوره؟
‫خوبم. تو چطوری؟
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫همچنین.
‫این رو واسه تو گرفتم.
‫معمولا که جلوی بقیه ‫پول نمی‌گیرم. ولی اشکال نداره.
‫ای بابا، واقعا؟
‫آره.
‫باشه، پس کی... ‫آخه نمی‌دونستم. ‫فقط خواستم مطمئن باشی.
‫معمولا با کارت هدیه ‫یا جعبه هدیه می‌دن.
‫منظورت چیه؟ ‫وگرنه بقیه مشکوک می‌شن.
‫الان باید چیکار کنم؟
‫آها، منظورت اینه... ‫یعنی توی مکان عمومی...
‫باید کارت هدیه داد.
‫عین کارت دیگه، ‫مثل کارت خوشامدگویی.
‫باشه، باشه. ‫واسه دفعه بعد تجربه شد.
‫خیلی‌خب.
‫ممنونم. آخه اصلا... آره خلاصه.
‫عجیب بود که برای همراهی کسی،
‫داشتم پول پرداخت می‌کردم.
‫ولی میسی بلد بود چطور ‫این مسئله رو امری طبیعی جلوه بده.
‫چند قسمت دیگه از برنامه‌ات دیدم.
‫- واقعا؟ ‫- آره. ‫نظرت چی بود؟
‫خب، ببین...
‫نشستم قسمت...
‫روح مشاور املاک رو دیدم.
‫یادمه.
‫اون واقعا بامزه بود.
‫لطف داری میسی.
‫واقعا نظر لطفته.
‫لحظاتی که کنار میسی بودم ‫خیلی بهم خوش گذشت،
‫بعد از اینکه جلسه‌مون تموم شد، ‫دلم می‌خواست دوباره ببینمش.
‫از این جهت در طول اون هفته، ‫چند قرار دیگه باهاش گذاشتم.
‫تولدت مبارک.
‫دستت درد نکنه.
‫این بار کارم درست بود، نه؟
‫- آره. داری یاد می‌گیری. ‫- پس خوبه.
‫شبیه جاهاییه که آدم‌ها ‫توش از یکی خواستگاری می‌کنن.
‫تو که نمی‌خوای خواستگاری کنی، نه؟
‫نه، نمی‌کنم.
‫خیالم راحت شد.
‫صرفا دارم می‌گم شبیه اون مکان‌هاست. ‫آره، واقعا موافقم.
‫آره. ‫خنده‌هات خیلی قشنگه.
‫راستش از خندیدنم بدم میاد.
‫- واقعا؟ ‫- آره. ‫به نظر من که خنده قشنگی داری.
‫خیلی زشته. چطور بگم؟
‫نه، واقعا خنده‌هات قشنگه. ‫لطف داری.
‫نظر واقعیم بود.
‫- خداحافظ میسی. ‫- خداحافظ. ‫زودی می‌بینمت.
‫می‌بینمت.
‫چند هفته بود که توی ‫آرکانزاس موندگار شده بودیم،
‫من هم کم‌کم داشت یادم می‌رفت،
‫که اصلا واسه چی ‫عازم اونجا شده بودیم.
‫تمرکزم سر جاش نبود. ‫بی‌دلیل از همه‌چیز فیلم می‌گرفتم...
‫و امیدوار بودم اتفاق جالبی رخ بده.
‫چندین ساعت فیلم ضبط کرده بودیم،
‫ولی مطمئن نبودم ‫ماجرای جست‌جوی فرانسیس،
‫قراره به پایانی ختم بشه یا نه.
‫می‌شه بزنین کانال فاکس نیوز؟
‫از طرفی پیش خودم می‌گفتم ‫نکنه بیل یه پیرمرد بی‌حوصله است...
‫که دلش ماجراجویی‌هایی می‌خواد ‫تا سر خودش رو گرم کنه؟
‫یا شاید وقتی آدم...
‫اینقدر کارش رو ارجح می‌دونه...
‫به هر نوع ارتباط انسانی‌ای...
‫محتاج می‌شه.
‫- تولدت مبارک. ‫- مرسی.
‫خیلی‌خب.
‫ظاهرا «بر باد رفته» رو ‫اینجا فیلمبرداری کردن.
‫تا حالا ندیدمش.
‫هر چقدر بیشتر لحظات رو ضبط می‌کردیم،
‫پذیرش اینکه سریال تموم شده ‫و باید به زندگیمون برگردیم،
‫برامون سخت‌تر می‌شد.
‫دوباره انجام بده.
‫دوباره بکن.
‫نه، فقط دو بار انجام می‌دم.
‫می‌خوای دستت رو بگیرم؟
‫خودت می‌خوای دستم رو بگیری؟
‫تو می‌خوای دستم رو بگیری؟
‫آره دیگه. گمونم.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫چقدر دست‌هات سرده.
‫می‌دونم.
‫احساس می‌کنی راحت نیستی؟
‫- چرا. ‫- پس خوبه.
‫اتفاقا خوشم میاد.
‫خوبه.
‫در پایان یکی از جلساتمون،
‫میسی ازم پرسید که آیا می‌خوام...
‫دیدار بعدیمون کمی بیشتر ‫خصوصی باشه یا نه.
‫فقط بهم بگو دیگه.
‫چی رو بهت بگم؟
‫اینکه راحتی یا نه.
‫یعنی بهت بگم که...
‫آره.
‫راحتم یا نه...
‫آره.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫[میسی، امیدوارم زود حالت خوب بشه.]
‫[آرزو می‌کنم زود خوب بشی.]
‫[میسی]
‫- سلام. ‫- سلام، حالت چطوره؟ ‫سلام، خوبم. حال تو چطوره؟
‫خوبم. خوشحالم می‌بینمت.
‫همچنین. بیا تو.
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫خیلی‌خب. پس خوبه.
‫ازت خوشم میاد.
‫من هم ازت خوشم میاد.
‫واقعا؟
‫آره.
‫ایول.
‫با مسئولین آرامستان‌های محلی تماس گرفتیم،
‫و پرسیدیم که آیا کسی با نام خانوادگی...
‫گدی اونجا دفن شده یا نه.
‫اولش چیزی دستمون رو نگرفت،
‫ولی بعد سرنخی پیدا کردیم ‫که بهمون امید داد.
‫متوجه شدیم که توی آرامستانی ‫در حومه دوماس،
‫محل دفن خانوادگی‌ای ‫به نام «گدی» وجود داره.
‫اینجاست.
‫قبر فرانسیس نبود،
‫ولی بعد از اینکه بیل ‫چند لحظه نگاه انداخت،
‫فهمید اسم روی قبر رو قبلا شنیده.
‫الان که دارم به اسامی و...
‫تاریخ فوتشون نگاه می‌کنم،
‫احتمال می‌دم قبر والدینش باشه.
‫اسم پدرش رو خیلی گنگ و مبهم یادمه.
‫چی تو ذهنته؟
‫رابرتش رو که یادمه.
‫ولی کروز رو مطمئن نیستم.
‫اگه بیل درست به خاطر آورده باشه،
‫و این سنگ قبر پدر فرانسیس باشه،
‫احتمالا آگهی ترحیمش ‫حاوی اطلاعاتی باشه...
‫که بفهمیم فرزندانش ‫در قید حیات هستن یا نه.
‫روز بعد به کتابخانه عمومی ‫لیدل راک رفتیم...
‫تا بایگانی‌های روزنامه‌هاشون...
‫از سال ۱۹۸۲ رو ببینیم.
‫- اینه؟ ‫- آره.
‫- خیلی‌خب. ‫- اینجا باید بذاریش.
‫زیر شیشه بذارش، ‫بعد ببرش این سمتی.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫وایستا ببینم، پیداش کردم.
‫رابرت کروز گدی، ‫شصت و سه ساله،
‫زاده تگزارکانای تگزاس،
‫که سابقا لیدل راک نام داشته.
‫دو دختر ایشان در قید حیات هستن.
‫فرانسیس مونرو...
‫از ماسکـ... ‫ماسیکای شمالی واقع در میشیگان.
‫با این اطلاعات،
‫تونستیم صفحه فیس‌بوک...
‫فران مونرو که توی بلارِ میشیگان ‫زندگی می‌کرد رو پیدا کنیم.
‫وای خدا.
‫به نظرت خودشه؟
‫وای خدا بیل.
‫وای!
‫نگاه کن. ‫فارغ‌التحصیل دبیرستان دوماس.
‫آره، پس حتما خودشه.
‫- سال ۱۹۵۹. ‫- اوهوم.
‫- خودشه. ‫- خودشه.
‫صد درصد خودشه.
‫من هم صد درصد موافقم خودشه.
‫دروغ نگم توی سن هفتاد و شیش سالگی،
‫همچنان خانم جذابی بود.
‫و به طرز عجیبی مشابه عکسی بود ‫که کورنلیوس طراحی کرده بود.
‫باورم نمی‌شه اینقدر بزرگ شدن.
‫نگاهش کن.
‫عین بچه مدرسه‌ای‌ها احساساتی شدی.
‫خدایا...
‫هوف!
‫ولی بعد متوجه شدیم...
‫که هیجانات بیل رو نابود کرد.
‫این شوهرشه.
‫ای بابا.
‫حداقل ببینیم طرف چه شکلیه.
‫همیشه احتمال می‌دادیم ‫که شوهر داشته باشه،
‫ولی رفتار بیل بعدش ‫به قدری تغییر کرد،
‫که تا به حال اونجوری ندیده بودمش.
‫لیاقتش بیشتر از این یارو بود.
‫اصلا آدم خوش‌قیافه‌ای نیست.
‫این حرف که واقعا زشته.
‫معذرت می‌خوام، ‫ولی منظورم اون نبود.
‫ظاهرا اضافه‌وزن هم داره.
‫بیل حسابی درگیر شوهر فرانسیس شده بود.
‫مردک وکیله.
‫لیسانس ادبیات انگلیسی، ‫بازیکن فوتبال، برنده دو میدانی،
‫عضو گروه آواز.
‫خدایا.
‫باید باهاش ازدواج می‌کردم.
‫باید خودم باهاش ازدواج می‌کردم.
‫بعد کم‌کم فکری به سرش زد.
‫خب، پس می‌ریم میشیگان.
‫- چی؟ ‫- می‌ریم اونجا.
‫حضوری می‌بینمش.
‫تا اتفاقی که باید میفتاد رو رقم بزنم.
‫آخه الان شوهر داره.
‫می‌تونه طلاق بگیره و با من ازدواج کنه.
‫عجب.
‫آها، خیلی‌خب.
‫گفت تا آخر عمر دوستم داره.
‫حرف خودشه.
‫این حرف هم نشون می‌ده ‫هیچ‌وقت واسه تلاش کردن دیر نیست.
‫نمی‌دونستم چه برداشتی...
‫باید از حرف‌های بیل داشته باشم.
‫انگار از بابت شوهر داشتن فرانسیس، ‫کلی دلسرد شده بود،
‫و مدام با خودش وعده‌ای که این زن، ‫تقریبا شصت سال پیش...
‫بهش داده بود رو تکرار می‌کرد.
‫این حرف که «تا آخر عمرم دوستت دارم» ‫خیلی سنگینه‌ها.
‫خودش گفت تا آخر عمرش دوستم داره.
‫به نظرت حرف سنگینی نیست؟
‫یادت باشه، خودش گفته بود ‫تا آخر عمر دوستم داره.
‫برای اولین بار از وقتی که قبول کردم ‫تا به بیل کمک کنم،
‫مونده بودم که چیکار کنم.
‫بیل کاملا مصمم بود ‫تا عازم میشیگان بشه...
‫و از عشقش به فرانسیس بگه.
‫می‌دونم چه احساس عمیقی ‫نسبت بهش داشت،
‫ولی این احتمال رو لحاظ نکرده بودم،
‫که بیل می‌خواد متقاعدش کنه ‫تا از شوهرش طلاق بگیره.
‫به نظرت ممکنه چنین کاری بکنه؟
‫احتمالش وجود داره.
‫داریم شانسمون رو امتحان می‌کنیم دیگه.
‫هر چه بادا باد.
‫غریزه‌ام می‌گفت که اصلا فکر خوبی نیست،
‫و احتمال موفقیت بیل خیلی کمه.
‫ولی از کجا معلوم؟
‫نامه‌های عاشقانه فرانسیس واسه بیل...
‫ظاهرا خیلی عمیق و سنگین بودن.
‫شاید بعد از این‌همه سال...
‫این حسرت به دل اون هم مونده باشه.
‫با این اوصاف، ‫اگه قرار بود بیل دم خونه فرانسیس بره،
‫و غافل‌گیرش کنه،
‫حس می‌کردم موظفم کمکش کنم...
‫تا به بهترین حالت ‫این کار رو انجام بده.
‫واسه همین از طریق اینترنت، ‫بازیگر خانمی پیدا کردم،
‫که از لحاظ سن و ظاهر، ‫مشابه فرانسیس بود،
‫تا ازش بخوام همراه تمرینی بیل باشه.
‫بعدش با شرکت اجاره سالن تئاتری ‫در اون حوالی صحبت کردم،
‫که در حال حاضر قرار بود نمایش...
‫«فرانکشتاین جوان» رو روی صحنه ببرن،
‫و ازشون خواستم اجازه بدن ‫از محل تمرینشون...
‫توی یه روز تعطیل استفاده کنیم.
‫با استفاده از اسباب منزلی ‫که پشت صحنه پیدا کردیم،
‫نسخه‌ای مشابه منزل فرضی ‫فرانسیس درست کردیم.
‫وقتی که جون، بازیگرمون، ‫از لس‌آنجلس به اینجا رسید،
‫بهش نامه‌های فرانسیس رو دادم ‫تا مطالعه کنه...
‫و درک بهتری از خانمی رو داشته باشه...
‫که قراره نقشش رو بازی کنه.
‫این آقا ناامیدش کرد و به احساساتش ضربه زد.
‫طولی نکشید که وقت آشنایی ‫با آقایی رسید...
‫که کلی در موردش تعریف شنیده بود.
‫سلام بیل.
‫جون بازیگریه که قراره ‫نقش فرانسیس رو بازی کنه.
‫- خوشحالم دوباره می‌بینمت. ‫- همچنین.
‫نظرت چیه؟ ‫ظاهرش مشابه چیزیه که انتظار داری؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫بد نیست.
‫- بد نیست. ‫- خیلی‌خب.
‫دندون‌هات قشنگه.
‫- لطف داری. ‫- واقعا قشنگه.
‫خیلی وقته ندیدیش، نه؟
‫دندون‌هاش رو ببین. چقدر خوشگلن.
‫همه دندون‌هات هم نگه داشتی. ‫یکیش هم نیفتاده.
‫- آره، نیفتاده. ‫- دندون مصنوعی نیست.
‫واقعیه. همه‌شون واقعی‌ان.
‫فورا اون جنبه از شخصیت بیل رو دیدم،
‫که فرانسیس تو نامه‌هاش ‫ازش تعریف می‌کرد،
‫و می‌دونستم که انجام این کار ‫کلی زمان می‌بره.
‫واسه اولین اجرامون،
‫از بیل خواستم تا بهم نشون بده ‫که وقتی به خونه فرانسیس رسید،
‫دقیقا چه کاری انجام می‌ده.
‫بعدش هم اگه نیاز به تغییری بود، ‫از اونجا شروع می‌کنیم.
‫خب بیل، جلوی در خونه فرانسیس رسیدی.
‫اولین باریه که طی پنجاه سال اخیر، ‫قراره ببینیش.
‫خب، حاضری؟
‫حرکت.
‫فرانسیس، خدایا... ‫باورم نمی‌شه خودتی!
‫بیل، وای خدا!
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫واقعا خودتی؟
‫پسر...
‫وای... وای خدا جون.
‫باورم نمی‌شه پیدات کردم.
‫بعد از این‌همه سال.
‫می‌دونم، می‌دونم بشین.
‫باید ازدواج می‌کردیم. ‫چرا باهام ازدواج نکردی؟
‫خب بیل، ‫از خودت برام تعریف کن.
‫تند نرو، چهل و هفت سالی گذشته‌ها.
‫الان متاهلم. آروم پیش برو.
‫قدم‌های کوتاه بردار.
‫می‌خوام...
‫خیلی‌خب، وقفه بدین.
‫بیل، می‌شه بپرسم چرا ‫دستت رو سمت پاش بردی؟
‫کجا؟ پاش؟
‫آره.
‫نمی‌دونم. صرفا...
‫جون در نقش فرانسیس، ‫وقتی لمست کرد...
‫چه حسی بهت دست داد؟
‫معذب شدم.
‫اولین اجرامون پر از مشکل بود.
‫تلاش‌های ابتدایی بیل ‫برای دل فرانسیس رو بردن،
‫یا چندش‌آور بودن...
‫شوهرت آدم حسودیه؟
‫یا رقت‌انگیز بودن.
‫دارم دوباره ازت می‌خوام ‫که باهام ازدواج کنی.
‫انگار نمی‌تونست با فرانسیس...
‫مثل یه آدم عادی رفتار کنه.
‫سورپرایز!
‫بعد از اینکه بازیگر ماد دو رو آوردیم،
‫تا نقش شوهرش رو بازی کنه، ‫فقط اوضاع رو بدتر کرد.
‫اومدم تا با همسرم...
‫- ازدواج کنم. ‫- همسر منه.
‫- تو اصلا... ‫- ولی همسر منه.
‫انگلیسی بلدی؟!
‫انگار نمی‌تونست شرایط رو...
‫از دید فرانسیس ببینه.
‫از اون بدتر این بود که فرانسیس خیالی ما...
‫اصلا مجاب نشده بود.
‫باید سعی کنی بیشتر...
‫شرایط رو درک کنی.
‫چون اگه بخوای عجول باشی...
‫- آره، بد می‌شه. ‫- متوجه منظورم می‌شی؟
‫یعنی رفتار بیشتر باید ‫عین آقایون متشخص باشه.
‫برای اینکه بیل بهتر بتونه...
‫احساسات اون لحظه فرانسیس رو درک کنه،
‫تصمیم گرفتیم با استفاده ‫از کلاه‌گیسی که...
‫از فروشگاه همون خیابون گرفتم، ‫جای نقش‌ها رو عوض کنیم.
‫نمی‌دونی که چه شب‌هایی رو به یادت...
‫تا صبح گریه کردم.
‫ساعت‌ها توی جام خوابم نمی‌برد.
‫معذرت می‌خوام فرانسیس.
‫خب، وقتی آدم یکی رو می‌کشه،
‫با معذرت خواهی که نمی‌تونه ‫طرف رو زنده کنه.
‫بعد از اینکه بیل تقریبا یک ساعت ‫در نقش فرانسیس بود،
‫انگار بهتر می‌تونست ‫شرایط رو از دید فرانسیس ببینه.
‫هیچ‌وقت خبری ازت نشد، ‫کلی برات نامه نوشتم،
‫کلی باهات تماس گرفتم.
‫همه تماس‌هام رو نادیده گرفتی.
‫فقط دنبال آرزوهات بودی.
‫خیالاتی که توی هالیوود داشتی.
‫فقط به فکر خودت بودی.
‫آدم خودخواهی هستی!
‫بعد از اینکه دوباره در نقش خودش قرار گرفت،
‫به نظر می‌اومد شاهد ‫جنبه نرم‌تری از بیل بودیم.
‫بهت خیانت کرده بودم.
‫با فکر اینکه قراره ازدواج کنیم، ‫توی آب‌نمک گذاشته بودمت.
‫جواب نامه‌هات رو نمی‌دادم.
‫این مدت زندگیم با حسرت گذشت.
‫اینکه... ‫واقعا سخت گذشت.
‫می‌دونم خانواده خوشبختی داری،
‫خونه به این قشنگی داری،
‫از شوهرت هم راضی هستی،
‫ولی اگه بگم...
‫که هیچ حسی بهت ندارم، ‫دروغ محضه.
‫چون دارم.
‫فرانسیس، فقط خواستم بدونی...
‫که واقعا خیلی دوستت دارم.
‫بعد از اینکه تمرین تموم شد،
‫حس کردم بیل پیشرفت چشم‌گیری داشته.
‫حتی جون هم نظرش در مورد اینکه...
‫می‌تونه دل فرانسیس رو ببره، ‫مثبت شده بود.
‫فکر کنم احتمالش وجود داره...
‫و قطعا احتمال قوی‌تری وجود داره...
‫که از زندگی مشترکش راضی نباشه.
‫ولی آدم که این مسائل رو نمی‌دونه،
‫تا اینکه وقت درستش می‌رسه.
‫نمی‌شد تشخیص داد ‫که روز دیدار با فرانسیس...
‫اوضاع چطور پیش می‌ره،
‫ولی به زودی قرار بود بفهمیم.
‫چون وقتش رسیده بود ‫تا عازم میشیگان بشیم.
‫- دوستت دارم. ‫- خداحافظ شلی. ‫دوستت دارم.
‫خیلی‌خب. موفق باشی.
‫بهم بگو چی شد. ‫ممنون.
‫می‌دونم.
‫آخی. حالت خوبه؟
‫آره.
‫مطمئنی؟
‫اذیت نمی‌شی؟ ‫اذیت نمی‌شم.
‫درست می‌شه. ‫همه‌چی درست می‌شه.
‫آینده که معلوم نیست.
‫آدم نمی‌دونه فرداش چطور پیش می‌ره.
‫راست می‌گی.
‫خب.
‫راهی فرودگاه شدیم و سوار هواپیمامون...
‫که مقصدش ۱،۵۲۸ کیلومتر ‫به سمت شمال...
‫تراورس‌سیتی میشیگان بود، شدیم.
‫وقتی پروازمون نشست، ‫داشت دیروقت می‌شد.
‫تصمیم گرفتیم بریم هتل ‫و اون شب رو استراحت کنیم.
‫قرار گذاشتیم که فردا اول وقت،
‫سمت منزل فرانسیس بریم.
‫برای همینه که می‌خوام...
‫اصلاحات جامع مهاجرتی ایجاد کنم...
‫که مهاجران در مقاطع صد روزه، ‫تابعیت ما رو بگیرن.
‫متشکرم وزیر کلینتون.
‫می‌خوام در ادامه...
‫نگاه کن...
‫چی؟
‫این آدمیه که بهش میاد ‫رئیس‌جمهور بشه.
‫از من به تو نصیحت.
‫قبلا هم بهت گفته بودم.
‫دونالد اچ ترامپ،
‫اسم وسطش اچ بود دیگه، نه؟
‫گمونم «جی» باشه.
‫ها؟
‫چرا داری این حرف رو بهم می‌زنی؟
‫چون می‌خوام قانعت کنم... ‫که ترامپ آدم ریاست جمهوریه.
‫چون انگار خیال می‌کنی ‫قرار نیست انتخابات رو برنده بشه.
‫توی رأی‌گیری‌ها که باخته.
‫اون رأی‌گیری‌ها که چیزی رو مشخص نمی‌کنن.
‫پس چی مشخص می‌کنه؟
‫می‌خوام خانم وزیر خودشون...
‫روز انتخابات.
‫من به لایحه امنیت مرزها رأی دادم، ولی...
‫روز بعد در حالی که بیل ‫داشت آماده می‌شد،
‫از سایت وایت‌پیجز، ‫شماره تلفن و نشانی منزل...
‫فرانسیس رو یادداشت کردم.
‫اون روز صبح بیل حتی ‫یک کلمه هم باهام صحبت نکرد.
‫مشخص بود ذهنش خیلی درگیره.
‫جالبه که آدم‌ها بعد از دوره‌ای...
‫که با هم صمیمی می‌شن...
‫لزومی نمی‌بینن حتما با زدن حرفی ‫در حضور اون آدم، سکوت رو بشکنن.
‫چی تو سرته؟
‫کلا تو فکرم.
‫بیل؟
‫هوم؟
‫چی تو سرته؟
‫صرفا...
‫نشانی منزل فرانسیس،
‫ما رو به محله کوچیک با بافت جنگلی،
‫در حومه لیک میشیگان برد.
‫برنامه این بود که اول ‫بیل تنها جلوی در بره،
‫و ما دورتر منتظر بمونیم،
‫تا فرانسیس با دیدن دوربین‌ها دستپاچه نشه.
‫اینجاست.
‫انتهای اونجا می‌شه.
‫آها. خیلی‌خب.
‫انتهای اونجا خونه فرانسیسه. ‫آره.
‫وای خدا. بهم رحم کن.
‫ولی وقتی به لحظه پیاده شدن رسیدیم،
‫بیل نمی‌خواست بدون ما بره.
‫خب، مگه خودت نمی‌خواستی...
‫حتما فیلم بگیری؟
‫حس می‌کنم این لحظه ‫براتون خصوصی باشه.
‫نه بابا، دوربین‌هات رو بیار.
‫عاشق روابط عمومی‌ام.
‫شنیدی چی گفتم؟ روابط عمومی.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم مطبوعات خبریه دیگه.
‫اینکه بیل متوجه نشد ‫اگه ما با کلی دوربین...
‫جلوی در خونه فرانسیس سبز بشیم، ‫موجب وحشتش می‌شه،
‫داشت نگرانم می‌کرد.
‫به نظرت چه حسی به اون می‌ده؟
‫عه... براش که مهم نیست.
‫دوربین براش مهم نیست؟
‫آره.
‫می‌خواست با کل عوامل ‫جلوی در فرانسیس بریم،
‫بهش پیشنهاد کردم ‫اول بهش زنگ بزنه.
‫می‌تونیم بزنیم. ‫شماره‌اش رو داری؟
‫ماشین رو بردم یه گوشه پارک کردم،
‫و شماره فرانسیس رو ‫با گوشی بیل گرفتم،
‫تا بتونه باهاش تماس بگیره.
‫حاضری؟ ‫آره.
‫الو؟
‫الو، فرانسیس؟
‫بله. ‫حالت چطوره؟
‫خوبم. شما؟
‫خب، حدس بزن کی‌ام.
‫عه، آخه نمی‌تونم.
‫از کجا بدونم؟
‫خوب فکر کن.
‫صدام برات آشنا نیست؟
‫نه.
‫نیست؟
‫نه.
‫خیلی وقته صحبت نکردیم فرانسیس.
‫آره، کلی کنجکاوم کردی.
‫کی هستی؟
‫الو؟
‫بله؟ پشت خطم.
‫خیلی‌خب.
‫عه... ‫بهش بگو.
‫نمی‌دونی کی‌ام؟
‫خوب فکر کن.
‫گفتی صدام برات آشنا نیست؟
‫نه.
‫یه لحظه وایستا.
‫جیم بکلی هستی؟
‫کی؟
‫بکلی هستی؟ ‫نه.
‫نیستی؟
‫آها...
‫بهش بگو کی هستی. ‫آره.
‫خیلی‌خب، ‫می‌خوام بگم کی‌ام.
‫خیلی‌خب.
‫بیل هیثم.
‫الو؟
‫الو.
‫بیل هیثم.
‫بیل هیث؟
‫ه، ی، ث.
‫بسیارخب. ‫سلام بیل، حالت چطوره؟
‫حالا یادت اومد، نه؟
‫آره، یادم اومد. ‫مگه می‌شه یادم نیاد؟
‫خب، حالت چطوره؟
‫دارم اشتباهات گذشته‌ام رو درست می‌کنم.
‫عجب. کار سختیه؟
‫راستش... ‫خیلی وقت‌ها پیش می‌اومد تو فکرت باشم،
‫تا اینکه بالاخره با خودم گفتم...
‫که بهتره باهات تماس بگیرم...
‫- و... ‫- خیلی‌خب.
‫خب...
‫زندگیت چطور می‌گذره؟
‫تو لس‌آنجلس زندگی می‌کنم.
‫هنوز تو کار بازیگری‌ام.
‫خوش به حالت.
‫- خوش به حالت. ‫- خب...
‫آرزوت از بچگی همین بود.
‫آره.
‫بچه داری؟
‫نه، عه...
‫گمونم اشتباه کردم ‫با تو ازدواج نکردم.
‫می‌دونی شرایط چطوریه دیگه.
‫خب، من که نه تا نوه دارم.
‫جدی؟
‫- آره. ‫- خب...
‫مادربزرگم و نه تا نوه دارم...
‫یه نوه دوقلو داریم که...
‫الان تقریبا سه سالشون شده.
‫در حالی که این تماس ‫یه ربع طول کشیده بود،
‫بیل هنوز به فرانسیس نگفته بود،
‫که بیرون خونه‌اش نشسته.
‫کدوم رفتار مامانم رو بیشتر یادته؟
‫کدوم رفتار مامانت رو بیشتر یادمه؟
‫اینکه ازم خوشش نمی‌اومد.
‫وای! چی؟!
‫خوشش نمی‌اومد.
‫چرا چنین فکری می‌کنی؟
‫راست می‌گم دیگه.
‫از چی این برداشت رو کردی؟
‫آخه چرا خودش...
‫نمی‌دونم. ولی خوشش نمی‌اومد.
‫خب، الان خوشبختی؟
‫می‌پرسی خوشبختم؟ ‫آره، خیلی هم خوشبختم.
‫چطور؟
‫ازدواج مجدد کردی، نه؟
‫اوهوم.
‫عجب‌ها. ‫انگار دارم خواب می‌بینم.
‫چند وقته ازدواج کردین؟
‫بذار فکر کنم.
‫من و دیو تقریبا چهل و هفت ساله ‫که ازدواج کردیم.
‫نه، دقیقا چهل و هفت ساله ‫که زن و شوهریم.
‫هوم.
‫عمر آدم مثل باد می‌گذره.
‫آره، واقعا قبول دارم.
‫چشم روی هم بذاری می‌بینی پیر شدی.
‫طی این سالیان به من هم فکر کردی؟
‫معلومه که کردم.
‫تا حالا نشده بخوای ‫گوشی رو برداری و بهم زنگ بزنی؟
‫معلومه.
‫پس چرا زنگ نزدی؟
‫برات سخت بود؟
‫الو؟
‫الو.
‫سختت بود هم زنگ بزنی؟
‫صدام رو داری فرانسیس؟
‫آره، صـ... صدات رو می‌شنوم.
‫خب...
‫صرفا...
‫اینقدر یادت تو مخم رفته بود،
‫که می‌خواستم باهات صحبت کنم.
‫کار خوبی کردی.
‫همین که صدات رو می‌شنوم...
‫زندگیم...
‫تا حد زیادی شادتر شده.
‫خوش به حالت. حالت خوبه؟
‫می‌پرسی حالم خوبه؟
‫اوهوم. از لحاظ سلامت می‌گم.
‫آره.
‫بزنم به تخته.
‫گوش کن چی می‌گم، ‫کلی مواظب خودت باش.
‫خوشحال شدم صدات رو شنیدم...
‫و اینه...
‫خدا پشت و پناهت باشه.
‫چی گفتی؟
‫گفتم خدا پشت و پناهت باشه.
‫ممنونم. همچنین.
‫ممنونم بیل.
‫خداحافظ. خدا پشتت. ‫خداحافظ.
‫خیلی‌خب.
‫چه حسی داری؟
‫من چه حسی دارم؟
‫منظورم در مورد مکالمه بود.
‫خودت چه حسی داری؟
‫آخه انگار بیشتر از من اضطراب داشتی...
‫من که مضطرب نبودم. ‫کاملا آروم بودم.
‫هنوز می‌خوای بری داخل؟ ‫نه، گمون نکنم.
‫باهاش حرف زدم. همین بسه.
‫نمی‌شه با هم ازدواج کنیم. ‫اوضاع دیگه مثل قدیم نیست.
‫به نظرت بی‌خیال عشقش به تو شده؟
‫از حرف‌هاش که اینطور به نظر می‌اومد. ‫انگار صرفا براش خاطره بودم...
‫اولش حتی صدام رو نشناخت.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫می‌خوای بریم خونه؟
‫آره.
‫اون شب وقتی برگشتیم هتل،
‫یه زنبور توی اتاق اومده بود.
‫ای!
‫بیل هم مصمم بود که بگیردش.
‫کم نمیاره.
‫پدرسگ. ‫ببخشید فحش دادم.
‫خب. سیفون هم روش کشیدم.
‫دست مریزاد.
‫بعد از مدت زیادی ‫که تو آرکانزاس مونده بودم،
‫وقتی برگشتم لس‌آنجلس، ‫فهمیدم کلی کار عقب‌افتاده دارم...
‫که پشت گوش انداخته بودم.
‫ساعت‌ها خودم رو سرگرم کار می‌کردم...
‫و برام سخت بود ‫که به روتین زندگیم برگردم.
‫دیگه فکرم زیاد درگیر بیل نبود.
‫گمونم ته دلم می‌خواستم...
‫که به پایان خوش زندگیش برسه.
‫وقتی هم این اتفاق نیفتاد،
‫خیلی تو ذوقم خورده بود.
‫تا اینکه یه روز، خیلی ناگهانی،
‫بیل ازم خواست تا دفترم بیاد ‫تا هدیه‌ای بهم بده.
‫یه هدیه برات آوردم. ‫واقعا؟
‫واسه منه؟ ‫آره.
‫چیه؟
‫وای بیل. دستت درد نکنه.
‫سینی پذیراییه؟
‫آره، می‌تونی توش پاستا بریزی،
‫سالاد بریزی. ‫هر چی که بخوای.
‫عجب.
‫فروشنده‌اش آشنا بود. ‫این رو انتخاب کردم...
‫چون فکر می‌کردم برات...
‫هدیه مناسبی باشه.
‫واقعا لطف کردی که برام ‫چنین هدیه‌ای گرفتی.
‫نگو بابا.
‫این در مقابل لطفی که ‫تو در حقم کردی ناچیزه...
‫بابت تمام زحماتت ممنونم.
‫سینیش واقعا قشنگ بود، ‫ولی بعدش فهمیدم...
‫که بیل صرفا نیومده بود ‫تا ازم تشکر کنه.
‫نظرت در مورد اون بازیگری ‫که از لس‌آنجلس تا...
‫آرکانزاس اومده بود چیه؟
‫جون؟
‫به نظرم خانم خوبی بود.
‫خب، صرفا...
‫چطور مگه؟ نظر خودت در موردش چیه؟
‫خب، می‌دونی دیگه.
‫به نظرم بد نمی‌شه ‫شماره‌اش رو داشته باشم.
‫این لبخندت واسه چیه بیل؟
‫لبخند کجا بود؟
‫گلوت پیشش گیر کرده بیل؟
‫حالا نه در این حد...
‫گلوت پیش جون گیر کرده؟
‫آخه یه بار باهاش کار کردم.
‫پس چرا می‌خندی بیل؟ ‫برو قیافه خودت رو ببین.
‫لپ‌هات گل انداخته. ‫وای خدا.
‫شماره تلفنش رو نداشتم، ‫واسه همین...
‫می‌خوای الان بهش زنگ بزنی؟
‫آره.
‫الو.
‫جون؟ ‫بله؟
‫حالت چطوره؟
‫خوبم. حال تو چطوره؟
‫می‌دونی داری با کی صحبت می‌کنی؟
‫مگه بیل نیستی؟
‫چرا... خود بیلم.
‫آسونه که آدم زندگی دیگران رو...
‫به چشم قصه‌ای پر از پند و اندرز ببینه.
‫به‌هرحال، هیچ‌کس دلش نمی‌خواد ‫در ایام پیری، حسرت به دلش مونده باشه.
‫باورم نمی‌شه. ‫وای خدا.
‫چقدر خوش‌تیپ شدی.
‫خودت رو چی می‌گی؟
‫پسر، دوباره می‌خوام ‫به زیبایی دندون‌هات اشاره کنم.
‫خیلی خوشگلن.
‫به سلامتی دندون‌هات بخوریم. ‫خیلی‌خب.
‫مامانم همیشه می‌گفت:
‫«هر شیش ماه یه بار ‫باید دندون‌پزشکی بری جون.»
‫من هم می‌گفتم «باشه مامان جان».
‫ولی اگه با دقت به زندگی ‫هر کس نگاه کنین،
‫می‌بینین که عمر آدم، ‫اگرچه زودگذره،
‫اما پر از لحظات ناب شادیه.
‫پس چندان نمی‌شه گفت ‫که روزگار سختی پشت سر گذاشتن.
‫بگذریم، خواستم بهت بگم...
‫که دیروز بلیتم رو رزرو کردم.
‫دل تو دلم نیست زودتر ببینمت.
‫دوستدار تو، نیتن.
‫سلام.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫همچنین. ‫- می‌خوای این بالا... ‫- اینجا بشینیم؟
‫آره. چرا که نه؟
‫خیلی خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫من هم خوشحالم می‌بینمت.
‫جای قشنگی انتخاب کردی.
‫آخه تو نقشه اینجا رو ‫آبی نشون داده بود،
‫فکر کردم رودخونه‌ای چیزی باشه...
‫آره. یه لحظه فکر کردم ‫قراره سوار کامیون‌ها بشیم.
‫آره.
‫اذیت نمی‌شی؟
‫نه. ‫دست‌های سردت اذیت نمی‌شن؟
‫مرسی که گرمشون می‌کنی. ‫قابلی نداره.
‫عجیبه که اینجا هم باید ‫دورمون دوربین باشه، نه؟
‫اگه بخوایم می‌تونیم خاموششون کنیم.
‫می‌شه؟
‫می‌خوای بکنیم؟
‫آخه اینطوری به هدفت پشت نکردی؟
‫کدوم هدف؟
‫نمی‌دونم.
‫هدفم چیه؟
‫از همه‌چی فیلم می‌گیری.
‫انگار هدفی پشتش داری، نه؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫تازه یه پهپاد داریم.
‫گمونم خیلی باحال می‌شه ‫اگه قاب هوایی هم بگیریم.
‫باشه.
‫ناراحت نباش، خوشحال باش.
‫لبخندت رو نشونم بده.
‫غروب که بشه برمی‌گردم خونه،
‫میام جایی که توش احساس آزادی دارم.
‫شاید فکر کنی تک و تنهایی،
‫ولی من همیشه کنارتم.
‫ناراحت نباش.
‫برام خوشحال باش.
‫«زن، زندگی، آزادی» ‫«حتی یک روز اسارت حق توماج صالحی نیست»