‫این نور خورشید کور کننده...
‫سرم گیج می‌ره...
‫ای خورشید سوزان،
‫مرا تبدیل به توده‌ای خاکستر کن.
‫منو بگو گفتم برای چی اومده بیرون.
‫می‌گم انت. تا چشم کار می‌کنه برهوته.
‫جدی باید از این رد بشیم؟
‫منم مطمئن نیستم.
‫می‌خوام از کوتاه‌ترین مسیر به معبد دریتن بریم،
‫ولی نمی‌دونم برای ما تازه‌واردها در زمینه‌ی ‫صحرا همچین چیزی ممکن باشه.
‫عجب، شما دوتا.
‫امیدوارم منو تازه‌کار حساب نکرده باشین.
‫یعنی چی؟
‫راستی، چرا چیزیت نشده؟
‫چون...
‫من زادگاهم همین‌جاهاست.
‫عه؟ جدی؟
‫کم پیش میاد به یه دردی بخوری.
‫کم پیش میادش چی بود؟
‫بنابر دلایلی مجبور شدم سفر کنم، ولی زادگاهم همینجاست.
‫می‌خواین نشون بدم راجع‌به صحرا چیا بلدم؟
‫لطف می‌کنی!
‫درس اول: به دلیل گرمای روز،
‫هیولاها و راهزنا معمولاً شب فعالیت می‌کنن.
‫برای همین تو روز امن‌تره.
‫خیلی زود حرف زدی!
‫یه‌چی زد بیرون!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هوی!
‫از اینجا به‌بعد قلمروی ما کاری‌مَن‌ـه.
‫می‌دونین یعنی چی دیگه؟
‫یعنی اگه شما غریبه‌ها بخواین رد شین، باید پولشو بدین.
‫زبون دنیای دیگه... اینا هم دگرجهانیان مغضوب‌ـن؟
‫ای بابا! همینطوریشم به‌خاطر گرما خسته‌ایم!
‫سنسه، داخل تابوت قایم بشید.
‫اینجا خیلی داغه.
‫نظرم عوض شد! بیاید بیرون!
‫سلام دخملی! می‌شه بپری؟
‫اینطوری؟
‫لگد بَبری!
‫سپر!
‫انت، دمت گرم!
‫تـ ـ تورو، این زنیکه‌ها زیادی قوی‌ان!
‫جدی؟ اما...
‫انگار اون مرده به‌خاطر گرما ضعیف شده.
‫سنسه! نیا!
‫ها؟ من جات بودم بیخیال می‌شدم.
‫قیافه‌ت داد می‌زنه تاحالا شمشیر دستت نگرفتی.
‫داری می‌لرزی.
‫مـ ـ مسخره‌م نکن!
‫من یه جنجگوی شجاعم!
‫جدی می‌فرمایی؟ پس نشونم بده چی تو چنته داری!
‫ولی یادت باشه.
‫کشیدن شمشیرت یعنی آماده‌ی مرگی.
‫گفته باشم، سمّ این عقربه خیلی قویه.
‫زیر ۱ ساعت به‌شکل دردناکی سقط می‌شی.
‫آماده‌ی همچین چیزی هستی؟!
‫بله!
‫هستی؟!
‫خب...
‫عـ ـ عوضی چرا انقد یهو سرحال شدی؟!
‫زودباش. کاری کن زیر یک ساعت، به ‫دردناک‌ترین روش بمیرم.
‫تهدید خالی نیستا!
‫سنسه!
‫تزریق سمّ تمام‌چرخشی!
‫۱۲۰۰ آسیب توسط سم سنسه وارد شده است.
‫سنسه عقرب نیزه‌سمّی را شکست داد.
‫آشغال!
‫تقاص کشتن چَوِز جونمو می‌دی!
‫می‌کشمت!
‫چیه؟ اون چی بود؟
‫غرش یه جونور؟
‫تورو، گاومون زاییده! اون گرگه‌ست!
‫بیا فرار کنیم!
‫انتقام چَوِز جونمو می‌گیرم!
‫تقاصشو پس می‌دی!
‫تورو، ماسک نزدی!
‫هوی نیا.
‫چون از ترس خشکت زده بود ناراحتی؟
‫بیخیالش شو. از پس بعدی بر میای، ‫جناب جنجگوی شجاع.
‫همین کافیه.
‫ببخشید، سنسه.
‫تقصیر منه که بزدلم.
‫هیچکس به‌عنوان یه قهرمان شروع نمی‌کنه.
‫بعد از تحقیرهای متداول، قوی‌تر می‌شن.
‫مگه نه؟
‫نگران اون غرش هم هستم.
‫باید راه بیوفتیم.
‫نیا، راهو نشونمون بده.
‫روت حساب می‌کنیم.
‫بسپرش به خودم!
‫یه‌جا برای موندنم می‌شناسم. دنبالم بیاین.
‫این ساختمونه چیه؟
‫یتیم‌خونه‌ی ویوسته؟
‫امشب اینجا می‌مونیم.
‫ها؟ منظورت چیه؟
‫داداش نیا؟
‫نِیت.
‫داداش نیاـه!
‫داداش نیا!
‫داداشی!
‫سلام.
‫نیا!
‫برگشتی، نیا!
‫عمه کثی!
‫بچه‌ها، من برگشتم.
‫خب، هرچقدر دلتون خواست بخورید.
‫ایتاداکیماس!
‫عالیه! هیچی بهتر از غذای عمه نیست!
‫چه خوشمزه‌ست.
‫به‌خاطر اینه که مواداولیه‌ش خوبن.
‫اخیراً یه خَیّری داره بهمون غذا اهداء می‌کنه.
‫دلم می‌خواد ازشون تشکر کنم، ولی خودشونو نشون نمی‌دن.
‫خوشمزه‌ست!
‫بازم می‌خوام!
‫منم!
‫اصلاً مزه نداره.
‫ادویه‌ی شیمیایی ندارین؟
‫شیمیایی... ها؟
‫ادویه‌ی شیمیایی...
‫صحبت‌هاتون رو ادامه بدید.
‫می‌گم داداش نیا!
‫هم؟
‫مگه نگفتی تا یه جنگجوی شجاع نشدی ‫برنمی‌گردی خونه؟
‫تونستی بشی!؟
‫مـ ـ می‌شه گفت یه‌طورایی شدم.
‫درهرصورت، الان عضو پارتی یه قهرمانم.
‫عه؟! عالیه!
‫قهرمان کو؟!
‫ایشونن. اسم‌شون سنسه‌ست.
‫عــ ـ عجب...
‫من قهرمان نیستم. تنها یک نویسنده‌ام.
‫نویسنده؟
‫کسی که داستان می‌نویسه.
‫عالیه! سنسه، یه داستان بهمون بگو!
‫بگو!
‫خب پس...
‫بذارید داستان مردی رو بگم که تمام ‫بدهی‌هاش رو انداخت گردن دوستش،
‫و بعد از هدر دادن تمام پول‌هاش، فرار کرد.
‫لطف کن به بچه‌ها همچین چیزی نگو.
‫بچه‌های نازی‌ان، نه؟
‫ا ـ اون...
‫آره، همون غرشیه که بعد از ظهر شنیدیم.
‫یه هیولای وحشیه.
‫اخیراً یه گرگ گرسنه این اطراف پرسه می‌زنه.
‫با وجود بچه‌ها، واقعاً وحشتناکه.
‫گوش بدید.
‫اگه نمی‌خواید بمیرید، نصف‌شب نباید برید بیرون.
‫چقدر جالب.
‫به نیا ۲۰۰ آسیب وارد شد.
‫ای بابا!
‫ها؟!
‫اخیراً یه گرگ گرسنه این اطراف پرسه می‌زنه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یه دزد؟!
‫دزد نیستم!
‫قسم می‌خورم آدم مشکوکی نیستم.
‫قیافه‌ت که مشکوکه.
‫عا آره. زیاد بهم می‌گن.
‫هعی.
‫صحیح.
‫عا، ممنون.
‫پس تو بودی که غذا می‌آوردی.
‫من عاشق دیدن لبخند بچه‌هام.
‫چرا مخفیش می‌کنی؟
‫اگه خودت بهشون بدیش خوشحال می‌شن.
‫همین‌که مخفیانه از بیرون پنجره ببینم دارن ‫می‌خورن، باعث می‌شه خوشحال بشم.
‫رفتارت به‌شکل عجیبی منحرفانه‌ست.
‫وایسا بابا! منظورم اون نبود!
‫شوخی بود. بیا دنبالم.
‫راستی، چیز...
‫بهم بگو نیا، عمو جون.
‫نیا، تاحالا تو یتیم‌خونه ندیده بودمت.
‫عا، آره.
‫الان درحال سفرم، ولی منم اهل همینجام.
‫وقتی بچه بودم پدر مادرم مردن، برای همین ‫کنار بقیه اینجا بزرگ شدم.
‫ظاهراً اونم شمشیر بابامه.
‫مال پدرته؟
‫دارم سفر می‌کنم تا بتونم یه‌روز یه جنگجوی ‫شجاع که لایق اون شمشیره بشم.
‫اگه بتونم یه جنگجو بشم، اونا هم می‌تونن ‫به اینکه اهل این یتیم‌خونه‌ن افتخار کنن.
‫نیا...
‫ولی خیلی سخته.
‫موقعی که نیاز، دل‌وجرئت پیدا نمی‌کنم.
‫عمو، گریه نکن.
‫ببخشید. نتونستم جلوشو بگیرم.
‫نیا، پسر خیلی خوبی هستی.
‫مطمئنم پدر مادرت هم از بهشت بهت افتخار می‌کنن.
‫ایکاش منم مثل تو مهربون بودم.
‫بیخیال.
‫فهمیدم. می‌شه یکم بیشتر راجع‌به سفرات بهم بگی؟
‫باشه. از کجا شروع کنم؟
‫عجب زمان دلپذیری بود. خب، من برم.
‫می‌گم، نمی‌خوای باهامون صبحونه بخوری؟
‫بقیه هم باید ازت تشکر کنن.
‫صبحونه با بچه‌ها؟
‫بابت دعوتت خوشحالم.
‫ولی همین‌که از سایه‌ها حامی‌شون ‫باشم برام کافیه.
‫صحیح.
‫بعدشم...
‫من اصلاً لیاقتشو ندارم.
‫عمو، یکم بیشتر وقت داری؟
‫عه؟
‫عالیه! همچین جایی یه واحه بود؟!
‫خوب تونستی پیداش کنی.
‫دماغم خوب کار می‌کنه.
‫خب، پس شروع کنیم.
‫قهرمان، بیا بازی کنیم!
‫عه!؟
‫عـــه؟!
‫قهرمان، بیا بازی کنیم!
‫من یه نویسنده‌ام...
‫ای بابا. این پسر کجا بود مگه؟
‫خیلی خوشحال می‌زنه.
‫نیا، خبر بد!
‫یه کوه غذا چی شده؟
‫نِیت...
‫مسئولتونو صدا بزنین!
‫صحرا قلمروی ماست!
‫می‌دونین اگه پول ندین چه بلایی سرش میاد، نه؟
‫اونا همون دیروزیان.
‫شما با بچه‌ها همینجا مخفی شین.
‫نِیتو ما نجات می‌دیم.
‫سنسه، شما هم همینجا بمونید.
‫شماهایین!
‫چقدرم عالی. انتقام چَوِز جونمو می‌گیرم!
‫دخلشونو بیارین!
‫انت، بیا بریم!
‫باش!
‫نیا، از اینور!
‫عمو؟
‫تف توش!
‫نِیت تو خطره، پس چرا نمی‌تونم از جام جُم بخورم؟
‫چرا انقدر بزدلم؟!
‫نیا.
‫بقیه‌شو بسپر به من. تو بری داخل مخفی شو.
‫عمو؟
‫تو دنیای خودم، به‌خاطر پاهام، چیزیو از دست دادم.
‫دنیای خودت؟ نکنه...
‫ولی الان قدرتشو دارم.
‫قدرت کشتن ابله‌ای که پسر مهربونی ‫مثل تو رو به گریه انداخته رو دارم.
‫عمو...
‫اون گرگه اینجا چیکار می‌کنه؟!
‫اون چیه؟
‫هیولا!
‫عاه، حقیقاتاً...
‫احساس آزادانه دویدن جایگزین ناپذیره.
‫حتی آدم‌بدا هم از قدرتم ترسیدن و ‫دارن فرار می‌کنن.
‫کسایی که یه‌چیز عزیزمو اون‌روز ازم گرفتن، ‫همچین کثافتایی بودن.
‫به چیزی که لایقشی می‌رسی!
‫ایکاش منم مثل تو مهربون بودم.
‫عمو...
‫کافیه، عمو.
‫اگه بس نکنی، دیگه اون مرد مهربونی که بودی نمی‌شی!
‫داره فرار می‌کنه!
‫شکارم!
‫برو کنار!
‫داداش نیا!
‫نــیا!
‫من چیکار کردم؟
‫عمو، حالت خوبه؟
‫من مدت زیادی تنها زندگی کردم.
‫مثل خودت، تو سنین کم پدر مادرمو از دست دادم، ‫و زندگی تنهایی داشتم.
‫ولی یه‌روز، یکی برام دستشو دراز کرد.
‫برای اولین‌بار تو زندگیم، مهربونی ‫بقیه رو تجربه کردم.
‫اما اون شادی زیاد دووم نداشت.
‫حتی بعد از اومدن به این دنیا، ‫یه‌روزم نشده به اون‌موقع فکر نکنم.
‫اگه پاهام توان داشتن، می‌تونستم نجاتش بدم.
‫تصمیم گرفتی وضعیت رو به‌شکل سودداری ‫برای خودت تفسیر کنی.
‫سنسه؟
‫واقعاً دلیل اینکه نتونستی کمکش کنی، پاهات بود؟
‫دنبال بهونه‌ی لذت‌بخشی بودی تا بتونی ‫اشتباهی که به‌خاطر ضعف قلبت رخ داده رو مخفی کنی.
‫مـ ـ من...
‫بس کن!
‫بس کن، سنسه.
‫همه مثل تو قوی نیستن!
‫می‌دونم چه حسی داره.
‫منم چون یه بزدلم، همیشه دروغ می‌گم و فرار می‌کنم.
‫ولی بازم...
‫تمام تلاشمو می‌کنم سری بعد فرار نکنم.
‫تلاش می‌کنم خودمو گم نکنم!
‫برای همین، سنسه... لطفاً مقصر ندونش.
‫ممنون نیا. واقعاً پسر مهربونی هستی.
‫ولی یه‌چیزی رو اشتباه گرفتی.
‫ها؟
‫وقتی کم مونده بود به‌خاطر گیفتم مرتکب یه اشتباه بشم،
‫تو بودی که با وجود بی‌قدرتی، خودتو ‫به‌خطر انداختی تا جلومو بگیری.
‫نیا، لقب «جنگجوی شجاع» در وصف افرادی ‫مثل تو ساخته شده.
‫در مقابل، من یه بزدلم که فقط بهونه میارم.
‫شاید مرد بزدلی باشی.
‫ولی در عین‌حال، مهربون‌تر از هرکسی هستی.
‫برای محافظت از این یتیم‌خونه،
‫مگه روزها اون بدکارها رو نترسوندی، و شب‌ها هم ‫هیولاهای این منطقه رو شکست ندادی؟
‫عمو...
‫درحالی که دیگران پس از به‌دست آوردن قدرتی ‫فراتر از حدشون، تسلیم خواسته‌هاشون شدن،
‫تو تصمیم گرفتی از قدرتت برای بقیه استفاده کنی.
‫نیا، تو بهم یه‌چیزی یاد دادی.
‫به‌خاطر غرور من بود که ایشون رو نالایق توصیف کردم.
‫عمو گرگه!
‫ممنون نجاتم دادی!
‫بابت سبزیجاتم ممنون!
‫نیا، و باقی عزیزان...
‫خوشحالم باهاتون آشنا شدم.
‫عمو گرگه غیب شد.
‫به‌نظرت کجا رفته؟
‫سوال خوبیه.
‫ممنونم، عمو.
‫مواظب باش.
‫عه؟
‫شوخیه دیگه؟ عجب کامیون عوضی‌ای.
‫سایتو-سان، خوبید؟
‫می‌تونید وایسید؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بیخیال عمو. گریه نکنید.
‫زامستاگ، سرزمین ‫مقدس صحرا و خاک
‫رئیس‌ اول کاری‌مَن، مسابقه‌ی ‫جهان دیگه: تورو!!
‫تاما ‫مبارز رزمی ‫لول ۲۵
‫انت ‫کاهنه ‫لول ۲۱
‫به نیا ۲۰۰ ‫آسیب وارد شد
‫‫مرا تبدیل به توده‌ای ‫ خاکستر کن.
لطفاً درمورد خودت بهم بگو
صدا و چهره‌ی زیبات
هربار که بیشتر می‌فهمم، به آهستگی و روشنی
قلبم می‌شکنه
شرمساری چیه؟ چیز خجالت‌آوریه؟
آره، در این دنیا، همه‌ پنهونش می‌کنن، ولی
واقعاً اینجوریه؟ مگه خود واقعی‌مون رو نشون نمی‌دیم؟
مجبورم قبل‌ از مردن، ازش خلاص شم؟
بارها و بارها گند زدم
ولی این‌دفعه، سفری رو به پایان می‌رسونم که ازش راه بازگشتی ندارم
از این به بعد
ورای شش قلمروی تناسخ
اگر مسیری‌ـه که درش می‌تونیم بخندیم
ترجیح می‌دم فقط با تو توی یه دنیای زیبا غرق بشم
مثل یه سراب چشمک‌زن
به دنیایی شباهت داره که بشریت رنج می‌کشه؟
با کی به مشکل می‌خورم تا بفهمم؟
در این دنیا
لرزان و فروریزان
اشک‌ها به‌آرامی سرازیر می‌شن