‫بازم یه‌روز سخت دیگه.
‫مطمئنم قراره دعوامون کنه.
‫ها؟
‫هوی!
‫یولنتا-کون، تو اجازه‌ی ورود نداری.
‫بله، می‌دونم.
‫جدی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خدایا، نذار لو برم.
‫لطفاً نذار لو برم.
‫چرا دارم همچین کاری می‌کنم؟
‫هنوز وقت دارم بیخیال شم، ولی بازم...
‫بهتره دست‌کشام کثیف نشن.
‫حس نمی‌کنم امروز رو شانس باشم.
‫قراره گیر بیوفتم.
‫شانسم ته کشیده.
‫مطمئنم.
‫کم کم خدا هم ولم می‌کنه.
‫اوه، پیست-ساما.
‫صبح‌تون بخیر.
‫به‌موقع رسیدم!
‫احوال‌پرسی برای چمه!
‫با رساله‌های مسخره‌ت کلی از عمرمو هدر دادی!
‫مـ ـ منو عفو کنید.
‫خب،
‫الان که کنت پیست اومدن، ‫می‌تونیم بریم سر اصل مطلب.
‫چی؟! مرتدهای عرب نجوم باستانی ‫یونانی رو بازنگری کردن؟!
‫عمراً جای دیگه‌ای همچین چیزی بشنوم!
‫خدای عزیز،
‫واقعاً شانس باهام یاره.
‫امروزم مثل باقی روزا عنق بود.
‫آره.
‫خسته نباشید!
‫ها؟
‫واقعاً بهت حسودی می‌کنم.
‫تمام این مدت وقت داشتی استراحت کنی.
‫پس اگه اینطوریه،
‫درخواستم بابت
‫ملحق شدن به بحث رو بپذیرید.
‫نمی‌شه.
‫هنوز نمی‌دونیم واقعاً مناسب این کاری یا نه.
‫درهرصورت،
‫تفاوت فاحشی بین تو و ما هست.
‫اون...
‫اوه، یولنتا-کون.
‫اینجایی که.
‫کولبه-سان!
‫سلام.
‫سلام. خسته نباشید.
‫کولبه-سان، تو هم سختته ها.
‫کی فکرشو می‌کرد یولنتا-کون دستیارت باشه.
‫آره، دقیقاً.
‫استفاده از یه دستیار قادر واقعاً سخته.
‫ها؟
‫چی؟
‫هرچقدر نیاز باشه بهت می‌گم.
‫تو کل زندگیت،
‫شاید افرادی رو ببینی که
‫بنابر دلایل نامعقول پس می‌زننت.
‫اون لحظات
‫شاید قلبتو آزرده کنن.
‫ولی باید به خودت باور داشته باشی و به جلو پیش بری.
‫بعضی‌وقتا نمی‌تونی عقب بکشی.
‫منم با تمام توانم ازت حمایت می‌کنم.
‫صـ ـ صحیح.
‫بگذریم،
‫وضعیت رساله‌ی جدید چطوره؟
‫اولین پیش‌نویس رو کامل کردم.
‫واقعاً؟
‫همینه.
‫ببینم...
‫هرچی که می‌دونستمو پاش گذاشتم.
‫با شکوهه.
‫ها؟
‫نوشتن تمام اینا تو همچین سنی عالیه!
‫و ـ واقعاً؟
‫مشخص شد.
‫اینا رو به کنت پیست ارائه می‌دم.
‫کنت پیست؟!
‫بله.
‫یکم زمان بیشتری برای خوندش نیازه،
‫می‌تونی کمی استراحت کنی.
‫درواقع،
‫چطوره بری به خانواده‌ت سر بزنی؟
‫خانواده‌م؟ چرا؟
‫اگه از این استقبال بشه،
‫از کتابخونه به رصدخونه منتقل می‌شی.
‫سرت حسابی شلوغ می‌شه.
‫تا وقت هست برو خونه.
‫عا، صحیح!
‫ایول!
‫اول،
‫خورشید مرکز باقی سیاراته.
‫دو، مدارها یه حلقه‌ی کاملن.
‫سه، تمام سیارات با سرعت مشخصی حرکت می‌کنن.
‫به‌صورت خلاصه، این‌ها بحث‌های ارائه ‫ شده داخل این اسناد، و ایده‌های اصلیش هستن.
‫حقیقت داره؟
‫نه، صرفاً حدش نهاییشه.
‫چی؟
‫هرکسی اینا رو نوشته، ذهن باشکوهی داشته.
‫سه ایده‌ای که گفتم، تا حدودی تکمیل شدن.
‫پس...
‫ولی با این‌حال، صادقانه می‌گم.
‫این اسناد اصلاً آماده‌ی عمومی شدن نیستن.
‫از یه‌چیزی چشم‌پوشی شده.
‫با این وضع، راحت می‌شه تکذیبش کرد.
‫توی این اسناد،
‫تو هسته‌ش، یه‌چیزی به انتخاب ‫کلمات محتاطانه‌ش غلبه کرده.
‫ساده‌لوحی کودکانه‌ای رو حس می‌کنم.
‫چقدر مرموز.
‫هرکسی اینو ادامه بده،
‫باید اطلاعات دقیق رو با عقیده‌های جسورانه ترکیب کنه.
‫واقعاً نیاز به فرد والایی داره.
‫همچین کسی می‌شناسید؟
‫البته. خودم.
‫با این وجود،
‫این وظیفه رو قبول می‌کنم.
‫قبول؟
‫مگه برای همین نیومدی سراغم؟
‫همین بود؟
‫انگار همین بود.
‫مهم نیست.
‫قبل از اینکه ادامه بدیم، می‌خوام با ‫سه‌تا شرط موافقت کنی.
‫اول،
‫خبری از جانشین نباشه.
‫اگه تا قبل از مرگم نتونم این تئوری رو ثابت کنم،
‫باید هر مدرکی که مربوط به دخالت منه رو از بین ببری.
‫چیزی که مهمه،
‫اینه که من تموم و منتشرش کنم.
‫نمی‌خوام جا پای کس دیگه‌ای باشم.
‫متوجه شدم.
‫دوم، به‌عنوان یه دستیار رصدی،
‫تو هم باید همکاری کنی.
‫در عوض، کلیسامون غذا و محل خواب برات تدارک می‌بینه.
‫واقعاً؟ ممنونم.
‫و بریم سر آخرین شرط.
‫اگه همه‌چی خوب پیش بره و سودی کنیم،
‫سودمون ۱ به ۹ خواهد بود.
‫البته ۹ مال منه.
‫نمی‌شه.
‫فقط می‌تونیم ۹۰٪ سود رو بگیریم.
‫چی؟
‫خب همینجا نوشته.
‫باید ۱۰٪ سودشو بدیم یکی دیگه.
‫ها؟
‫«اگه قراره از این سودی حاصل بشه،
‫۱۰٪ باید متعلق به پوتوتسوکی باشه.»
‫یه محقق همکار؟
‫پس فقط می‌تونیم ۹۰٪ سود بگیریم...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫از بین رفته.
‫اینم که مشخص شد، بیا برگردیم روستا.
‫عا، بله.
‫ببخشید!
‫نمی‌شه به درخواست احترام بذاریم؟
‫چی؟ چرا باید همچین کاری کنیم؟
‫دیگه وجود نداره.
‫آره، ولی یادمه که وجود داشت.
‫تازه، هرکسی که اون نامه رو نوشته،
‫احتمالاً به کسی که صندوقچه رو باز می‌کنه اعتماد کرده.
‫اگه به اراده‌ی کسی که از بین رفته بی‌توجهی کنیم،
‫حس می‌کنم چیز مهمی رو از دست می‌دیم.
‫مثلاً چی؟
‫شاید، تاریخ رو؟
‫ها؟
‫علاقه‌ای به تاریخی جز کتاب مقدس ندارم.
‫اگه انقدر مشتاقی پرداختش کنی،
‫۱۰٪ خودتو بده بهش.
‫اوه، باشه.
‫یه‌چیز دیگه.
‫به‌عنوان یه روحانی،
‫به‌نظرتون قاطی این ماجرا شدن،
‫به این معنیه که الان تو ورودی جهنمیم؟
‫خب، تو یه ورودی که هستیم.
‫ولی ورودی بهشته.
‫خیلی خوبه بعد از مدت‌ها وقت ‫برای دورهمی خانوادگی داریم.
‫برای منم آرامش بخشه.
‫پدر، درگیر سفری؟
‫کمابیش.
‫فکر کنم دوباره باید برگردی سرکارت.
‫آره، کار دارم.
‫اون کارت، باعث نگرانیت شده؟
‫ها؟
‫قیافه‌ت داره داد می‌زنه.
‫راستش، بین من و بقیه شکافی هست.
‫نمی‌تونی پابه‌پاشون بری؟
‫نه، بزرگ‌تر از این حرفاست.
‫اصلاً نمی‌ذارن تحقیق کنم.
‫همیشه تو کتابخونه کارهای بی‌ارزش می‌کنم.
‫منم می‌خوام تو بخش رصد کار کنم.
‫کاری که الان داری کافی نیست؟
‫همینکه کار می‌کنی هم عالیه.
‫ولی بازم، آزمونی که بقیه دادنو قبول شدم.
‫پس چرا باهام متفاوت رفتار می‌شه؟
‫نمی‌شه کاریش کرد.
‫هنوز ۱۴ سالته.
‫و تنها زنی هستی که اونجا کار می‌کنی.
‫تازه یه زن بااستعداد.
‫می‌دونی این چقدر بقیه رو نگران می‌کنه؟
‫بله، ولی ربطی به تحقیقات آکادمیک نداره.
‫یولنتا، گوش بده.
‫تو محل‌کارت، فقط باید یه‌کاری انجام بدی.
‫هیچی.
‫تو چشم نباش.
‫عطش شهرت نداشته باش.
‫اگه روزهات رو صرف تواضع و صداقت کنی،
‫روزی تو بهشت به خانواده‌ت می‌پیوندی.
‫ولی این دست‌کشا رو بهم دادی
‫تا توی زمستون هم بتونم مطالعه کنم.
‫ته دلم، یه محققم.
‫به‌خاطر خداوند و حقیقت، نمی‌خوام عقب بکشم.
‫نه از استعدادم، از پیشرفتم و از زندگیم.
‫بعضی‌وقتا نمی‌تونی عقب بکشی.
‫می‌فهمم.
‫تو دیگه یه زن مستقلی.
‫نگرانیم به‌عنوان پدر باعث شد زیاده‌روی کنم.
‫ببخشید.
‫پدر!
‫من تشویقت می‌کنم.
‫ممنونم!
‫گوی.
‫التماس می‌کنم.
‫چیکار می‌کنی؟ بریم.
‫چشم!
‫خیرات بیهوده‌ست.
‫چی؟
‫فکر اینکه دادن صدقه به فقرا ‫ به بهشت می‌برتت، بهش باور ندارم.
‫اونا بزرگ‌ترین گناه‌کارانن.
‫تاحالا نشنیدم یه روحانی اینطور حرف بزنه.
‫سرنوشتیه که خداوند بهشون بخشیده.
‫بعدشم، اومدیم با جناح مخالفشون دیدار کنیم.
‫افراد مرفه.
‫اگه فقط گزارشات اون صندوقچه رو داشته باشیم،
‫به نتیجه‌ی بهتری نمی‌رسیم.
‫نیاز به کسی داریم که بتونه چیزهای بیشتری جور کنه.
‫آشنا دارید؟
‫نه.
‫خودشون میان سراغمون.
‫رسیدیم.
‫به‌عنوان یه بازی فکری، اشراف و ثروتمندای ‫بی‌کار اینجا معما می‌ذارن یا حل می‌کنن.
‫هرچی مشکل سخت‌تر باشه، بهتره.
‫پس یعنی...
‫این مشکل به‌شدت پیچیده رو طرح کردم.
‫نیاز به گزارشات ستاره‌شناسی و هوش قوی‌ای داره.
‫جدا می‌شیم و اینا رو روی ‫تابلوهای اعلانات می‌ذاریم.
‫و منتظر جواب کسی می‌مونیم.
‫واقعاً کسی میاد؟
‫بستگی به شانس داره.
‫بیا غروب همو ببینیم.
‫اگه از رساله‌م استقبال بشه، به رصدخونه منتقل می‌شم.
‫اوه، برگشتی؟
‫کولبه-سان!
‫سلام!
‫چـ ـ چیزه، رساله‌م...
‫راستش...
‫باورت بشه یا نه، کنت پیست ازش تعریف کرد!
‫گفت تفکر نوین‌ـیه.
‫افتخار بزرگیه.
‫استعدادت شکوفا شده!
‫من، چیزه...
‫ها؟
‫واقعاً ممنونم.
‫نه، از من تشکر نکن.
‫درهرصورت به‌اسم خودم ارائه‌ش کردم.
‫ولی بازم کار توئه.
‫آره، ولی همیشه خیلی ازم حمایت می‌کنید...
‫چی؟
‫ها؟
‫به اسم خودت؟
‫گفتم که،
‫به اسم خودم ارائه‌ش کردم،
‫ولی می‌تونی افتخار کنی خودت نوشتیش.
‫ها؟
‫هم؟
‫رساله‌ی منو به اسم خودت ارائه کردی؟
‫آره دیگه.
‫منظورت چیه «آره دیگه»؟
‫خب چیزه.
‫کی میاد رساله‌ی یه زنو می‌خونه؟
‫ولی...
‫ها؟
‫نگو فکر کردی به اسم خودت قراره باشه؟
‫ای خدا. چه بد.
‫تو خیلی ساده‌ای.
‫رساله‌‌ای که یه زن نوشته، به‌شدت خطرناکه.
‫هرگونه محتوای نامناسبی، عواقب ‫ خطیری در پیش داره.
‫ممکنه بهت تهمت جادوگر بخوره،
‫یا بابت مرتد بودن اعدام بشی.
‫ولی نگران نباش.
‫اجازه‌شو نمی‌دم.
‫تو استعداد بزرگی داری.
‫تو می‌نویسی، من منتشر می‌کنم.
‫اگه به‌اندازه‌ی کافی تحسین بشم،
‫می‌تونم راحت ببرمت تو رصدخونه.
‫بچسب بهم، منم مسیر درستو بهت نشون می‌دم.
‫بهت یاد می‌دم چطوری تو این دنیا هوشمندانه زندگی کنی.
‫ولی تو اون دنیا،
‫اسم من...
‫باقی نمی‌مونه.
‫تسلیمش شو. همینه که هست.
‫شاید اسمت باقی نمونه،
‫ولی حداقلش می‌تونی عقایدتو منتشر کنی، نه؟
‫ساده‌لوحیت نگرانم می‌کنه.
‫اگه توجه بدی جلب کنی،
‫ممکنه زندگیت به خطر بیوفته.
‫بگذریم، مشتاق بعدی‌ام.
‫خداحافظ.
‫وایسا!
‫پیست-ساما!
‫حضورتون مایه‌ی افتخاره.
‫هوی تو.
‫بله؟
‫درست شنیدم گفتی
‫اون رساله رو تو نوشتی؟
‫جناب، اون-
‫می‌خوام خودش جواب بده.
‫تو نوشتی؟
‫چـ ـ چیزه...
‫من، اه...
‫رساله‌‌ای که یه زن نوشته، به‌شدت خطرناکه.
‫بعضی‌وقتا نمی‌تونی عقب بکشی.
‫هیچی. تو چشم نباش.
‫اگه عقب بکشم...
‫ممکنه زندگیت به خطر بیوفته.
‫اگه عقب بکشم...
‫کی میاد رساله‌ی یه زنو می‌خونه؟
‫من...
‫من نبودم.
‫صحیح.
‫می‌دونستم باهوشی.
‫فریب... خوردم.
‫هرچیزی که گفته بود دروغ بود.
‫کولبه-سان یه مرد پست بود.
‫اگه این... حقیقت داشت.
‫اوضاع راحت‌تر می‌شد.
‫ولی اینطور نیست.
‫مرد خوبیه.
‫واقعاً مراقبمه.
‫حتماً...
‫این چیزیه که باید بهش اعتماد داشته باشم.
‫این واقعیت منه.
‫نه، خوب فکر کن.
‫همینکه یه مکان امن برای تحقیق ‫ داشته باشی هم کافیه.
‫اسمم مهم نیست.
‫بچه‌بازی در آوردم.
‫اگه دنیا اینطوریه، هوشمندانه زندگی کردن مهمه.
‫پیش به‌سوی رساله‌ی بعدی!
‫این‌ دفعه چی بنویسم؟
‫بعدی...
‫چرا دارم گریه می‌کنم؟
‫نیازی به اشک نیست!
‫اگه گریه کنم، فرقی با باختن نداره!
‫اگه گریه کنم، اینطوریه که یه مشکلی هست!
‫فقط باید بیخیالش شم.
‫الان همین ازم بر میاد.
‫بهتره دنبال یه موضوع جدید بگردم.
‫«خواننده‌ی عزیز،
‫نیاز به ستاره‌شناسی علمی داریم.»
‫«لطفاً پاسخ‌تون رو ارسال کنید.»
‫این چیه؟
‫اوه، که اینطور.
‫برای تابلوی اعلانات، زیادی پیشرفته‌ست.
‫ولی وایسا.
‫بدون داشتن گزارشات سیارات،
‫نمی‌شه جوابش داد.
‫کولبه-سان!
‫نیستش.
‫الان، می‌تونم گزارشاتشو ببینم!
‫همینه.
‫اینا گزارشات مشتری‌ان. چه جالب.
‫بقیه دسترسی آزاد به اینا دارن.
‫وایسا، الان،
‫فکر کنم دارم کار بدی می‌کنم.
‫نه، واقعاً بده. منطقی فکر کنی زیادی داغونه!
‫ولی شاید کمکم کنه رساله‌ی جدیدی بنویسم.
‫اینطوری اعتبار کولبه-سان هم بیشتر می‌شه.
‫ولی اگه کسی اینجا پیدام کنه، کارم تمومه.
‫حتی کولبه-سان هم ولم می‌کنه.
‫آره.
‫این‌کار اشتباهه.
‫اشتباهه. نباید انجامش بدم.
‫ولی اگه اشتباهه هم مهم نیست.
‫می‌خوام جوابش رو بدونم!
‫ولش کن! اول جواب، فکر کردنا بمونه برای بعدش.
‫رو تابلوها نصبشون کردم.
‫خوبه.
‫چی شده؟
‫یکی روبه‌روی...
‫معماتون ایستاده.
‫نکنه یکی داره جواب می‌فرسته؟
‫چی؟ به همین زودی؟
‫همین امروز گذاشتیمش.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫جوابش دادم.
‫خوبه دیگه، نه؟
‫از اسم یه مرد استفاده کردم.
‫ولی اگه کسی منو ببینه...
‫اگه انقدر بهم اضطراب می‌ده،
‫باید قبل از عمل فکر می‌کردم.
‫همینطور ادامه بدم، یه‌روز گیر میوفتم.
‫باید قبل از اینکه کسی ببینتم برم.
‫ببخشین!
‫قسمت هفتم
حــقــیقــت
‫پشت هم فریاد می‌زنم
‫حتی اگه در این شب...
‫تاریک، یه هیولا بشم
‫می‌خوام اینو همینجا باقی بذارم...
‫این راز رو
‫کم کم، می‌خورم
‫ستاره‌های سرخ و آبی، از آینده به گذشته
‫یکی یکی می‌خورم
‫اگه چندین بار لهشون کنم،
‫وقتی آب شدن می‌نوشمشون
‫هنگامی که از بالای تبه به ستاره‌ها می‌نگرم
‫من نیز این تنهایی رو حس می‌کنم
‫هنگام طلوع...
‫وقتی که دستانم لکه‌دار شدن، دیگه...
‫فراموش کرده‌ام
‫این دنیا به‌طرز راحتی ناقصه
‫برای همین می‌خوام بدونم
‫ولی اگه مثل یه هیولا، به دورِ دور فریاد بکشم
‫باز هم ناپدید می‌شه