‫دیگه با این چشم‌ها چیزی رو نمی‌بینم.
‫اما هنوز قبل از مرگ باید یه‌چیزی رو ببینم.
‫رساله‌ی اخیرت واقعاً شگفت‌زده‌م کرد.
‫پرفسور! باعث افتخارمه.
‫۲۰ سال می‌شه که اومدی اینجا.
‫شاید دیگه وقتشه.
‫کیهانم رو می‌سپرم بهت.
‫این...
‫این خزانه‌ی بایگانیمه.
‫فقط من اجازه دارم واردش بشم.
‫بی‌نظیره.
‫اینو ببین.
‫این مدل کیهانه که طراحی و تصحیح کردم.
‫فلک تدویر دوتایی. عالیه.
‫دقتش بی‌عیبه، و حرکات دورانی هم یک‌دستن.
‫بله.
‫تو تمام تاریخچه‌ی بشریت،
‫کسی جز من به این دقت نرسیده.
‫این کیهان تو شکل اصلیشه.
‫تمام احتمالات دیگه، گزینه‌های ‫دیگه و فرصت‌های دیگه رو فدا کردم،
‫و زندگیم رو صرف تصحیح این مدل کردم.
‫هرگز نیازی به همکار نداشتم.
‫معتقد بودم خداوند فقط یک نفر رو برای رسیدن به حقیقت برگزیده،
‫و قسم خوردم تا تکمیل نشه، به کسی نگم.
‫پس چرا به من گفتید؟
‫چون اون یک نفر،
‫شاید تو باشی، و نه من.
‫وقتی به اندازه‌ی من تحقیقات انجام بدی،
‫چیزهای زیادی برات واضح می‌شن.
‫از نظر رصد، تئوری، محاسبات و قوه‌ی تخیل،
‫تو هر زمینه الان بهتر از منی.
‫مسیر منتهی به حقیقت، به‌طور خطرناکی باریکه.
‫ولی شاید تو بتونی به انتهاش برسی.
‫من هرگز...
‫تکمیل کردن کیهان فراتر از منه.
‫نمی‌گم درجا شروع کنی.
‫اگه علاقه‌مند بودی، بهم خبر بده.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فلک تدویر دوتایی...
‫دنیا تو شکل اصلیش؟
‫می‌تونم واقعاً... همچین وظیفه‌ای رو به ارث ببرم؟
‫از چی ترسیدم؟
‫بی‌پروایی مگه مهم نبود؟
‫درسته! باید پرجرئت باشم!
‫کیهان پرفسور رو تکمیل می‌کنـ-
‫اون... چی بود؟
‫همچین خطای دیدی...
‫حتماً خستمه.
‫نگران نباش. واقعاً گام نهاییش نبوده.
‫پرفسور، یه لحظه وقت دارید؟
‫راجع به تکمیل‌سازی مدلتونه.
‫اوه، بهش فکر کردی؟
‫آره. ایده‌هاتون بی‌نظیرن.
‫و فراتر از اون، می‌تونن تاریخ رو عوض کنن.
‫اما،
‫فکر نمی‌کنم مناسبش باشم.
‫نمی‌تونم بار تکمیل کردن کیهان رو به دوش بکشم.
‫واقعاً؟
‫اگه نظرت عوض شد بیا سراغم.
‫ولی وقتی خودم لب مرز تکمیل کردنشم، دیگه دیره ها.
‫پرفسور.
‫بدن خودم رو می‌شناسم.
‫وقت زیادی ندارم.
‫تمام این مدت می‌دونستم،
‫ولی هرگز جرئت نداشتم ازت درخواست کنم.
‫پنج سال پیش، وقتی روم رو زمین زدی،
‫دلیلش این بود که به تئوریم شک داشتی؟
‫اصلاً اینطور نیست! واقعاً تئوری بی‌نظیریه!
‫تاحالا همچین مدل دقیقی ندیدم!
‫دقیقاً.
‫زیباست.
‫دقیقه، والاـست،
‫و مطابق ارسطو، و کتاب الهیه.
‫حتی یک‌بار هم به این شک نکردم.
‫اما...
‫هرگز کامل نمی‌شه!
‫فرقی نداره چقدر روش کار کنم!
‫با توانایی‌های من،
‫همیشه اشکالاتی وجود دارن که نمی‌شه ازشون چشم‌پوشی کرد.
‫حتی بعد از صرف کل زندگیم، نتونستم به هدفم برسم.
‫نه، ایکاش همه‌ش همین بود.
‫چیزی که بیشتر از همه منو به وحشت وا می‌داره
‫اینه که فرضیه‌ی من
‫ممکنه از پایه، کاملاً غلط باشه.
‫و اگه اینطوریه،
‫عجب زندگی بیهوده‌ای داشتم!
‫نه.
‫عمراً اینطور باشه.
‫نتونستید مدل رو تکمیل کنید،
‫چون توانش رو نداشتید.
‫ولی به این معنی نیست که تحقیقتون غلط بوده!
‫زندگی‌ای که وقفش کردید اشتباه نبوده!
‫روزی...
‫یه‌ روزی، وقتی همو تو بهشت دیدیم بهم بگید.
‫حقیقت رو.
‫می‌گم، پرفسور...
‫رفتن.
‫بقیه‌شو می‌سپرم به تو.
‫من می‌رم تو آزمایشگاه.
‫ها؟
‫چیکار؟
‫تا کیهان رو تکمیل کنم.
‫از آخرین‌بار که همو دیدیم، انقدر سخاوتمند بودم
‫که تئوری مسخره‌تونو درنظر گرفتم.
‫تصمیم گرفتم اجازه بدم گزارشاتم رو ببینین.
‫واقعاً؟
‫ولی، یه شرط دارم.
‫باید اشتباه‌تون رو ثابت کنین.
‫دقیقاً یعنی چی؟
‫خیلی وقت پیش،
‫یه‌چیزی دیدم.
‫نه، اشتباهاً چیزی دیدم.
‫معلومه، همچین اشتباهی،
‫الان دیگه نگرانم نمی‌کنه.
‫ولی همون یه‌بار خطای دید،
‫باعث کاشت بذر شک در ثمره‌ی زندگیم شد.
‫برای همین می‌خوام از این فرصت استفاده کنم
‫تا مطمئن بشم اشتباه می‌کردم.
‫چی دارید می‌گید؟
‫چی دیدید؟
‫زهره رو، توی گام نهاییش.
‫یک گام سیاره‌ای ((به انگلیسی: Planetary phase))، بخشی از سطح روشن یک سیاره (یا کره) است که نور خورشید را؛ ‫ از دیدگاه یک نقطهٔ مشخص، (در خارج از آن سیاره) و نیز در دورهٔ زمانی؛ که این بازتاب در آن رخ می‌دهد، منعکس می‌کند.
‫چی؟
‫و ـ ولی اینـ-
‫زهره تو گام نهاییش؟ یعنی چی؟
‫زمین تو مرکز مدل زمین مرکزیه،
‫پس معلومه زهره هم دور زمین می‌چرخه.
‫که یعنی زهره،
‫فقط از زاویه‌ی خاصی می‌تونه توسط خورشید روشن بشه،
‫و شکلش همیشه ناقص دیده می‌شه.
‫برای دیدن گام نهایی زهره،
‫نیازه بعد از رفتن به پشت خورشید، روشن بشه.
‫و اگه اینطوریه،
‫منطقی‌تره فکر کنیم سیارات دور خورشید می‌چرخن.
‫و به این معنیه که
‫مدل فعلی که زمین رو مرکز قرار می‌ده،
‫غیرممکن می‌شه.
‫درسته.
‫ولی برعکسش هم ممکنه.
‫اگه نتونین زهره‌ای که کامل می‌شه رو ببینین،
‫خورشید مرکزی غیرممکن می‌شه.
‫اگه فرضیه‌ی ابلهانه‌تون درسته،
‫پس امروز، وقتی که زهره کوچیک و در دورترین ‫نقطه‌ست، باید کامل ظاهر بشه.
‫امشب، این مسئله رو برای آخرین‌بار حل می‌کنیم.
‫ولی اول، باید بیناییتو بسنجم.
‫یه شکل به کوچیکی مردمک چشم انسان رو اون تخته کشیدم.
‫باید بهم بگی مربعه یا دایره.
‫این‌کار رو بکن، و قبول می‌کنم بیناییت به خوبی جوونی منه.
‫عمراً از این فاصله چیزی به اون کوچیکی ببینم.
‫امتحان کردنش هم بی‌باکانه‌ست.
‫خب، می‌بینی مربعه یا دایره؟
‫نه.
‫ها؟
‫هیچکدوم نیست.
‫یه نیم‌دایره‌ست، و سمت راستش نیست.
‫خب... بد نیستی.
‫برمی‌گردم اتاقم.
‫وقتی زهره پیداش شد صدام بزنین.
‫ببخشید.
‫ها؟
‫اگه...
‫اگه نتونم زهره رو توی گام نهاییش ببینم،
‫به این معنیه که زمین مرکز جهانه،
‫و ته همه‌چیز قرار داره، درسته؟
‫نگرانم.
‫یه‌طورایی، هنوز حس می‌کنم
‫که احتمالاً اینطور باشه.
‫دلیلش اینه دنیایی که تجربه کردی
‫پر از عذاب بوده؟
‫بله.
‫می‌دونم چه حسی داری.
‫منم فکر نمی‌کردم روی زمین رستگاری‌ای باشه.
‫بهمون یاد دادن وظیفه‌مون عروج از این سرزمین فاسد،
‫و رسیدن به بهشته.
‫با این‌حال، همیشه اذیتم می‌کرده.
‫دنیامون،
‫برای اینکه بخواد همچین جای کریه‌ای باشه، زیادی خوشگله.
‫طبیعت ددمنش،
‫حیوانات ساده،
‫و انسان‌های گناه‌کار...
‫حتی ثمره‌ی همچین مصیبت‌هایی
‫به‌ نوبه‌ خودشون زیبان.
‫حتماً دلیلی داره.
‫و اونم اینه که زمین حرکت می‌کنه.
‫اگه زمین و آسمان یکی‌ان،
‫پس مهم نیست دنیامون چقدر فاسده، ‫چون هرگز بی‌نور نمی‌مونه.
‫وقتشه.
‫زهره فقط به‌مدت سه‌ساعت قابل مشاهده‌ست.
‫بادنی-سان.
‫ها؟
‫یه سوال دارم.
‫حتی اگه بگم زهره کامل پدیدار می‌شه،
‫کنت پیست نمی‌تونن صرفاً قبولش نکنن؟
‫چرا.
‫ولی اگه اینطور بشه هم،
‫حدأقلش حقیقت رو می‌دونم.
‫نگرانی؟
‫البته.
‫مهم نیست نتیجه چیه،
‫چیزی که امروز اینجا می‌بینم، شکل کیهان رو عوض می‌کنه.
‫چطور ممکنه حس نکنم تحت فشارم؟
‫راستش، من زیاد... ‫چیزهایی که می‌گین، ‫یا انجام می‌دین رو درک نمی‌کنم.
‫حتی بیشتر هم نمی‌فهمم چطور قراره رو ایمانم تأثیر بذاره.
‫یا درواقع، صرفاً قاطی این چیزا شدم.
‫هیچوقت قصد تغییر دنیا رو نداشتم.
‫صرفاً می‌خواستم برم بهشت.
‫اصلاً نمی‌دونم چرا اینجام، و چرا دارم این‌کارا رو می‌کنم.
‫این روزهای اخیر،
‫پیچیده‌ترین روزهای زندگیم بودن.
‫با تمام این‌ها، چیزی که درکش برام سخت‌تره...
‫اینه که الان، می‌خوام گام نهایی زهره رو ببینم.
‫اگه اینطوریه،
‫کار دیگه‌ای برات ازمون بر نمیاد.
‫نه.
‫ولی اگه مشکلی نیست،
‫لطفاً اُمید داشته باشین.
‫ببینش.
‫کامل باش.
‫باید ببینمش.
‫باید کامل باشه.
‫ببینش!
‫کامله.
‫چقدر مرمور.
‫همون آسمونیه که همیشه می‌بینم،
‫ولی الان فرق داره.
‫مطمئنم همینه.
‫ها؟
‫مطمئنم، فهمیدن چیزی... اینطوریه.
‫گوی.
‫و کنت پیست،
‫از اونجایی که زهره کاملـ-
‫خوبید؟
‫قبولش نمی‌کنم.
‫ممکن نیست.
‫یه دروغه که سرهم کردین.
‫می‌خواین گولم بزنین.
‫هرگز!
‫نه، الان که بهش فکر می‌کنم،
‫حتی اگه زهره کامل پدیدار بشه،
‫صرفاً مدرک اینه که زهره دور خورشید می‌چرخه.
‫مدرک این نیست که زمین حرکت می‌کنه.
‫مدل من هنوزم درسته!
‫بله. درست می‌گید.
‫می‌شه اینطور بهش فکر کرد.
‫ولی دنیایی که از همچین طرز فکری متولد می‌شه،
‫محصول طبیعیه خداونده،
‫و یا محصول لجاجت بشریت؟
‫به نظر شما کدومه؟
‫ابله‌های جوونی مثل شما عمراً بفهمن!
‫تاریخچه‌ی من، تاریخچه‌ی بشریت،
‫و سال‌ها تحقیق انباشته شده نباید انقدر راحت تکذیب بشه!
‫پس چی می‌شه اگه...
‫چیز قدرتمندی وجود داشته باشه، که می‌تونه ‫ درجا همچین تحقیق‌های انباشته‌ای رو تکذیب کنه؟
‫چیزی فراتر از نیازهای شخصی یا اراده.
‫چیزی که بی‌رحمانه و بی‌تبعیض عمل می‌کنه.
‫اگه همچین چیزی وجود داشت،
‫به‌نظرتون بهش چی می‌گفتن؟
‫من بهش می‌گفتم...
‫روزی...
‫یه‌ روزی، وقتی همو تو بهشت دیدیم بهم بگید.
‫اسمشو می‌ذاشتم...
‫حقیقت.
‫این کلید خزانه‌ی بایگانیه.
‫همه‌چی اونجا ذخیره شده.
‫ازتون ممنونم.
‫قبولش می‌کنیم.
‫ببخشید...
‫چقدر...
‫به‌نظرت این کلید...
‫نمایانگر چندین سال زندگیه؟
‫دو هزار سال.
‫اگه تمام اون‌ سال‌ها به جوابی نرسیدن،
‫پس شاید حقیقت هرگز بهمون نیازی نداشته.
‫هرچند، حتی اگه اشتباه می‌کردیم،
‫چیزی که نوشتیم، برای تاریخ معنادار خواهد بود.
‫دعا می‌کنم که اینطور باشه.
‫چطور بود؟
‫بی‌نظیر.
‫با وجود اینا می‌تونم کامل روی تحقیق تمرکز کنم.
‫فعلاً،
‫اوکجی-کون، لطفاً اسنادی که نیاز داریم رو به روستا ببر.
‫چی؟
‫اگه عضو این سازمان نباشیم، نمی‌تونیم اینجا کار کنیم.
‫اوه، درسته.
‫و تو، یولنتا-سان...
‫تصمیمش رو می‌ذارم به عهده‌ی خودت،
‫ولی ترجیح می‌دم بیش از این قاطی‌مون نشی.
‫می‌خوام تنها کار کنم.
‫خیلی‌خب.
‫بعدشم، فکر نکنم منِ الان دیگه ‫بیشتر از این بتونم کمک کنم.
‫ولی بازم، کمک بزرگی بودی.
‫کم پیش میاد همچین حرفی بزنم،
‫ولی اگه بشه، می‌خوام برات جبران کنم.
‫اگه اینطوریه، لطفاً مدل خورشید مرکزی رو کامل کنید.
‫باشه. قول می‌دم.
‫یه‌چیز دیگه.
‫اگه در آینده دستگیر شدیم،
‫تظاهر کن چیزی نمی‌دونی.
‫برای خودت، و خورشید مرکزی، این بهترین کاره.
‫خب دیگه راه میوفتم.
‫اوکجی-کون، اسناد با خودت.
‫عا، بله.
‫ازت ممنونم.
‫منم دیگه می‌رم.
‫ببخشید!
‫می‌شه یه‌چیزی بپرسم؟
‫بله؟
‫چه حسی داره که...
‫بتونی بخونی؟
‫عا چیزه، می‌دونم برای همه‌تون چیز واضحیه،
‫ولی تا همین چندوقت پیش، تنها کسی که ‫ خوندن بلد بود و می‌شناختمش،
‫سنپایم تو انجمن بود.
‫قول می‌دی چیزی که می‌گم رو به کسی نگی؟
‫ها؟ عا، بله.
‫به‌عنوان یکی از پیروهای کلیسا،
‫می‌دونم نباید همینطوری از این کلمات استفاده کنم.
‫ولی نمی‌تونم جور دیگه‌ای بیانش کنم.
‫خوندن و نوشتن... مثل معجزه‌ست.
‫البته، منظورم نیست مثل همون معجزاتی‌ان که توسط ‫ناجی‌مون اجرا می‌شده!
‫ولی بازم، خوندن و نوشتن عالیه.
‫استفاده ازشون، باعث می‌شه فراتر از زمان و فضا بریم.
‫ممکنه با خوندن اخبار ۲۰۰ سال پیش گریه‌م بگیره،
‫و یا به شایعات هزار سال پیش بخندم.
‫باورت می‌شه؟
‫زندگی ما،
‫تو این دوره زمونه گیر افتاده ‫و کاری ازمون بر نمیاد.
‫ ولی وقتی می‌خونم،
‫اشخاص برجسته‌ی گذشته، باهام صحبت می‌کنن.
‫و اون لحظه، می‌تونم از حال فرار کنم.
‫افکاری که تو نوشتن گذاشته می‌شن، ‫بعد از مرگ‌مون هم باقی می‌مونن،
‫و ممکنه کسی رو در آینده‌ای دور به ‫حرکت بازدارن.
‫به‌جز معجزه‌...
‫چطوری می‌شه خطابش کرد؟
‫یعنی... انقدر خوبه؟
‫آره. همینقدر.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بالأخره... بالأخره می‌تونم بهتون بگم.
‫حقیقت رو.
‫قسمت نهم
مطمئنم، فهمیدن چیزی اینطوریه
‫پشت هم فریاد می‌زنم
‫حتی اگه در این شب...
‫تاریک، یه هیولا بشم
‫می‌خوام اینو همینجا باقی بذارم...
‫این راز رو
‫کم کم، می‌خورم
‫ستاره‌های سرخ و آبی، از آینده به گذشته
‫یکی یکی می‌خورم
‫اگه چندین بار لهشون کنم،
‫وقتی آب شدن می‌نوشمشون
‫هنگامی که از بالای تبه به ستاره‌ها می‌نگرم
‫من نیز این تنهایی رو حس می‌کنم
‫هنگام طلوع...
‫وقتی که دستانم لکه‌دار شدن، دیگه...
‫فراموش کرده‌ام
‫این دنیا به‌طرز راحتی ناقصه
‫برای همین می‌خوام بدونم
‫ولی اگه مثل یه هیولا، به دورِ دور فریاد بکشم
‫باز هم ناپدید می‌شه