‫خب. می‌رم سر اصل مطلب.
‫چرا فراریش دادی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مهم نیست... حقیقت چی باشه،
‫می‌خواستی اعدامش کنی.
‫بی‌فکرترین جواب ممکن.
‫تحمل آدمای بی‌فکرو ندارم،
‫برای همین می‌ذارم یکم فکر کنی.
‫وقتی تحت شرایط نامعلومی تصمیم می‌گیری،
‫باید اول به بدترین وضعیت ممکن فکر کنی.
‫اتهامات بی‌مورد نباید رخ بدن.
‫ولی فراری دادن مرتدین از ترس اتهام بی‌مورد،
‫چیزیه که بیشتر نباید رخ بده.
‫چرا که،
‫اتهام بی‌مورد باعث مرگ یه بی‌گناه می‌شه.
‫می‌تونن باعث مرگ کل بشریت بشن.
‫متوجه شرایط فعلی هستی؟
‫دشمنان‌مون صرفاً یه‌مشت مجرم بی‌ارزش نیستن.
‫مرتدی که فراری دادی،
‫ممکنه دشمن تمام آدما باشه.
‫«به دشمنت عشق بورز.»
‫خودمو وقف اون کلمات می‌کنم.
‫صحیح.
‫اون آیه چیزیه که احمقایی مثل تو زیاد اشتباه می‌گیرنش.
‫برو دوباره الوهیت بخون.
‫نوواک فهمیده؟
‫هـ ـ‌ هنوز بهشون اطلاع ندادیم.
‫پس اینو بهش بگو.
‫یولنتا یه مرتد بود.
‫تلاش کرد فرار کنه،
‫گروگان‌گیری کرد، و در همون حین به بقیه آسیب زد.
‫مجبور شدیم درجا اعدامش کنیم.
‫در ادامه‌ش، اصول رسمی رو اجرا کردیم
‫و تو آتش سوزوندیمش.
‫قبل از پخش کردن خاکسترش توی رود، به نوواک جسدو نشون بدین.
‫کاری کنین فکر کنه دخترش مرده.
‫ها؟
‫ولی از کجا یه جسد پیدا کنیم؟
‫یکی همینجا هست.
‫این احمق قراره خاکستر بشه.
‫خب... آتیششون بزن.
‫نوواک-سان!
‫ها؟
‫همین الان... توی محل اعدام شماره‌ی هشت...
‫چیه؟
‫خب...
‫چته؟ حرف بزن.
‫می‌خوام برم خونه.
‫دخترت به‌جرم مرتد بودن دستگیر شد.
‫سعی کرد فرار کنه،
‫و الان داره اعدام می‌شه.
‫تسلیت می‌گم.
‫شنیدم خیلی باهوش بود.
‫سعی کردم با تصمیم مخالفت کنم.
‫آینده‌ی روشنی پیش‌روش بود.
‫راستی. برات اینا رو آوردم.
‫خواهش کردم نسوزوننشون.
‫تا بتونی براش سوگواری کنی.
‫برخلاف مقرراته، ولی این‌بار استثناء بود.
‫راستشو بگم،
‫هیچوقت برداشت خوبی از شما بازپرسا نداشتم.
‫اما...
‫می‌فهمم واقعاً چقدر دلیرین.
‫لطفاً اجازه بده منم
‫براش دعا کنم.
‫پدر! خوش برگشتی!
‫من برگشتم، یولنتا.
‫امروزم داشتی مطالعه می‌کردی؟
‫دختر خوب.
‫بـ ـ بله...
‫عه... چرا قیافه‌ت انقدر در همه؟
‫ها؟
‫چـ ـ چیزه، اینو ببین.
‫نمی‌دونم درست نوشتم یا نه، ولی...
‫«ممنون که همیشه انقدر سخت
‫برای خداوند و ما کار می‌کنی.»
‫این نامه رو برای من نوشتی؟
‫عه، آره.
‫دست‌خطم خیلی بده؟
‫عجب بچه‌ی مهربونی‌ای.
‫تاحالا همچین خوشنویسی زیبایی ندیده بودم.
‫منم باید از پشت‌کارت یاد بگیرم.
‫هوم؟
‫وای! چه خوبن!
‫جـ ـ جدی؟
‫آره. هفته‌ی دیگه می‌رسن.
‫یکی سفارش دادم که دقیقاً اندازته.
‫ایول!
‫از یه استادکار درجه‌ یکم درخواست کردم.
‫اینطور موقع مطالعه تو زمستون دستات یخ نمی‌زنن.
‫ممنون پدر!
‫اینا رو نباید به من بگی.
‫ها؟
‫این سرنوشتیه که خداوند بهت اعطا کرده.
‫پس وقتی چیز خوبی پیش میاد، اول باید از خداوند تشکر کنی.
‫فهمیدی؟
‫‫بله!
‫پروردگارا، بابت این نعمت سپاسگزارم.
‫ببخشید، یولنتا.
‫نمی‌شه سرحال بیای؟
‫ولی... دروغ گفتی.
‫گفتی دستکشا دقیقاً اندازه‌من!
‫اینا که خیلی بزرگن!
‫اصلاً دروغ نگفتم.
‫احتمالاً تو سفارش یه اشتباهی پیش اومده.
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫یه‌طوری جبران می‌کنم.
‫پس لطفاً... تقصیر کسی نیست.
‫قصد نداشتم بهت آسیب بزنم.
‫پس تقصیر خداست.
‫چی... گفتی؟
‫مگه خودت نگفتی؟
‫این سرنوشتیه که خدا بهم اعطا کرده!
‫پس یعنی مقصر خداست!
‫زودباش حرفتو پس بگیر!
‫این حرف غیرقابل بخششه!
‫بـ ـ بیخیالش.
‫برو یکم هوا بخور!
‫چه غلطی کردم؟
‫نیازی نبود انقدر عصبانی بشم.
‫چه مرگمه؟
‫امـ ـ اما، ایمان...
‫یاد دادن ایمان بهش چیز مهمیه.
‫شاید اینطور باشه،
‫ولی وقتی یه بچه داره گریه می‌کنه،
‫چیزی مهم‌تر از آروم‌ کردنشونم هست؟
‫یـ ـ یولنتا؟
‫بـ ـ ببخشید!
‫هرروز به‌خاطر خدا کلی زحمت می‌کشی.
‫اشتباهه که بگم
‫تقصیر خداست!
‫ببین! اگه اینطوری بپوشمشون،
‫خوب اندازهـ-
‫واقعاً ببخشید.
‫منو ببخش که انقدر احمقم.
‫خب...
‫من رفتم!
‫گوی.
‫کی فکرشو می‌کرد همچین اتفاقی بیوفته؟
‫آره، تو تمام این سال‌هام، بار اوله.
‫گفتم اخیراً ندیدمش،
‫ولی تصورم نمی‌کردم بادنی-سان به‌عنوان یه مرتد اعدام شده باشه.
‫موقعی که خواب بودیم، همین نزدیکی جنگیدن، نه؟
‫عجب بحث وحشتناکی.
‫گورابوفسکی-سان، متوجه رفتار عجیبش شده بودید؟
‫آره، منم برام سوال شده.
‫خب، چطوری بگم؟
‫تمام کارهاش مشکوک بود، برای همین سخته بخوام مثال بزنم.
‫عا، اینم هست.
‫حتی ظاهرشم مشکوک بود.
‫چشم‌بندی که می‌زد می‌ترسوندم.
‫ولی بازم، یه مرتد از روستای ما در اومد؟
‫کی متوجهش شد؟
‫شنیدم اطلاعات ناشناس به‌دستشون رسیده بود.
‫صحیح.
‫هرکسی که بوده، بهش مدیونیم.
‫الان می‌تونم شبا در آرامش بخوابیم.
‫ها؟ راستی...
‫گورابوفسکی-سان، اخیراً گزارشی نفرستادید؟
‫عا، چیزه... بله.
‫شش ماه پیش، داشتم می‌رفتم کتابخونه‌ی شهر کناری،
‫و یه کتاب پیدا کردم.
‫از روی کنجکاوی بازش کردم،
‫و پر از رمز بود.
‫بهش مشکوک شدم،
‫برای همین چند ماه رو صرف رمزگشاییش کردم.
‫انگار تو بخش دومش ایده‌های کفرآمیز نوشته شده بود.
‫عا، و ـ‌ ولی توی شهر کناری بود.
‫ربطی به بادنی-سان نداشت.
‫که اینطور. پس اینطوری بود؟
‫دلیل ذکر شده
‫برای اعدام بادنی-سان، صرفاً «کفر» بوده.
‫جزئیاتی نوشته نشده بود.
‫به‌شکل عجیبی ساده‌ست،
‫ولی مربوط به تحقیقاتش بوده؟
‫و اگه اینطوره، روی چی تحقیق می‌کرده؟
‫به‌علاوه،
‫اگه یادداشت‌هایی مربوط به تحقیقاش به‌جا نذاشته باشه،
‫پس هم تحقیقش و هم تاریخچه‌ی شخصیش از بین رفته.
‫و اگه گزارش من مقصره...
‫چیکار کردم...
‫نه، ممکن نیست.
‫حتی اگه اون کتابش بوده،
‫مطمئنناً صرفاً به‌خاطر اون اعدامش نمی‌کنن.
‫این چیه؟
‫یه نامه؟
‫اسم نویسنده ذکر نشده.
‫یکی از اشعار لوکرتیوسه!
‫پس، آثار لوکرتیوس رو هم خوندید؟
‫تیتوس لوکرتیوس کاروس یا لوکرس، شاعر و فیلسوف اپیکورگرای اهل روم باستان بود. احتمال داده می‌شود که ‫ در ۹۹ پیش از میلاد به دنیا آمده باشد و در ۵۵ پیش از میلاد درگذشته باشد.
‫شاعری که اپیکور رو تحسین می‌کرد.
‫آره خب.
‫اگه آثارش رو خوندید،
‫ممنون می‌شم اگه حتی یکم ‫ازشو به اشتراک بذارید-
‫نه ممنون.
‫نـ ـ نگو که این از طرف...
‫«شعری که اینجا نوشته شده،
‫چیزیه که از آثار لوکرتیوس به یاد دارم.»
‫«صرفاً قطعه‌ای خلاصه‌ شده‌ست، برای همین دقیق نیست.»
‫«معذرت می‌خوام.»
‫«در عوض این شعر، خواهشی دارم.»
‫«اگه به‌صورت اتفاقی گدایی به سراغتون اومد، لطفاً قبولش کنین.»
‫ها؟
‫درک می‌کنم که احتمالاً این درخواست رو برآورده نکنین.
‫سودی براتون نداره، و خودمم احترام زیادی ندارم.
‫نمی‌تونم راضیتون کنم.
‫و برای همین،
‫با اینکه می‌دونم این کلمات تأثیر ناچیزی دارن،
‫از صمیم قلبم التماس می‌کنم.
‫پی‌نوشت.
‫این مربوط به خواسته‌ی اصلیم نیست،
‫و تازه دردسر خیلی بزرگیه.
‫ولی اگه مشکی ندارین، هرطور شده به اون گداها تعلیم بدین.
‫همین.
‫درحال‌حاضر،
‫جلوی چشمام
‫شعر لوکرتیوسه، مردی که بیش از ۱،۵۰۰ سال پیش می‌زیست.
‫و دلیل اینکه می‌تونم بخونمش،
‫اینه که دیگران کلماتش رو درون نوشته‌ها ‫پخش و حفظ کردن.
‫و اگه اینطوره، اگه بخشی از تحقیقات بادنی-سان
‫الان به‌طریقی زنده بمونه،
‫اونا هم پخش و حفظ می‌شن؟
‫نه.
‫درهرصورت کفرن.
‫باید از بین برن!
‫درواقع، اینطور بهتره!
‫می‌گم، اون مرده که موهاشو می‌بست چند وقته نیستش.
‫برای همین نونی گیرمون نیومده.
‫آره. خداوند بالأخره ازمون دست کشیده.
‫راستش، قبلاً یه قولی دادم.
‫یه قول؟
‫به اون مرده که چشم‌بند عجیبی داشت.
‫همون بلونده؟
‫آره. بهم یه‌چیزی گفت.
‫اگه یک‌ ماه خبری ازشون نباشه، و نونی گیرم نیاد،
‫باید جایی برم.
‫جایی؟
‫اگه بریم اونجا، شاید نون گیرمون بیاد.
‫که اینطور.
‫ایده‌ی خوبیه. نون نیازم.
‫من موافقم.
‫نه، وایسین.
‫ها؟
‫شاید تله‌ست.
‫اون کسیه که در عوض نون،
‫اون بلا رو سر کله‌هامون آورد.
‫آره. معلوم نیست چی تو کله‌ش بوده.
‫آره، زیادی خطرناکه.
‫نمی‌تونیم بهش اعتماد کنیم. من مخالفم.
‫اما...
‫اونی که موهاشو می‌بست همیشه مهربون بود.
‫ببخشید.
‫شنیدم این‌همه راه از شهر کناری اومدین.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫پس شمایی.
‫اونی که چشم‌بند عجیب داشت
‫گفت شما لایقین.
‫«چشم‌بند عجیب»؟
‫می‌دونستم. اون نامه از طرف بادنی-سان بود.
‫لطفاً همراهم بیاین.
‫صـ ـ صبر کن، چیزه...
‫«اگه به‌صورت اتفاقی گدایی به سراغتون اومد، لطفاً قبولش کنین.»
‫خیلی‌خب. راهو نشون بده.
‫هـ ـ هنوز نرسیدیم؟
‫پایین این پله‌هاست.
‫اینجا کجاست؟
‫اون مرده که چشم‌بند عجیب داشت
‫ما رو کتاب صدا می‌زد.
‫چی؟ کتاب؟
‫هوی!
‫بهم گفت من صفحه‌ی اولم.
‫مـ ـ منظورت چیه؟
‫نوشتار خالکوبی...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫روی هم ۶۰ صفحه‌ست.
‫منظورش از کتاب چی بود؟
‫وقتی موهامونو کوتاه می‌کرد، بهمون اینو گفت.
‫گفت تا وقتی که دوباره موهامون در میاد، کلاه بذاریم.
‫چرا؟
‫دلیلش...
‫گورابوفسکی-سان،
‫به‌نظرتون برای تغییر همچین دنیایی
‫چی نیازه؟
‫ها؟
‫حقیقت.
‫نوبت... من شده؟
ده سالِ پیش
‫قسمت چهاردهم
نوبت... من شده؟
‫پشت هم فریاد می‌زنم
‫حتی اگه در این شب...
‫تاریک، یه هیولا بشم
‫می‌خوام اینو همینجا باقی بذارم...
‫این راز رو
‫کم کم، می‌خورم
‫ستاره‌های سرخ و آبی، از آینده به گذشته
‫یکی یکی می‌خورم
‫اگه چندین بار لهشون کنم،
‫وقتی آب شدن می‌نوشمشون
‫هنگامی که از بالای تبه به ستاره‌ها می‌نگرم
‫من نیز این تنهایی رو حس می‌کنم
‫هنگام طلوع...
‫وقتی که دستانم لکه‌دار شدن، دیگه...
‫فراموش کرده‌ام
‫این دنیا به‌طرز راحتی ناقصه
‫برای همین می‌خوام بدونم
‫ولی اگه مثل یه هیولا، به دورِ دور فریاد بکشم
‫باز هم ناپدید می‌شه
‫
N
a
n
d
o
‫
d
e
‫
m
o
‫Nando
‫de
‫mo
‫
N
a
n
d
o
‫
d
e
‫
m
o
‫
s
a
‫
k
e
‫
b
u
‫
K
o
‫
n
o
‫
k
u
r
a
i
‫
y
o
‫
K
o
‫
k
o
‫
n
i
‫
n
o
‫
k
o
‫
s
h
i
‫
t
e
‫
o
‫
k
i
‫
t
a
‫
i
‫
n
‫
d
a
‫
y
o
K
o
n
o
h
i
m
i
t
s
u
o
‫Nando
‫de
‫mo
‫sa
‫ke
‫bu
‫Ko
‫no
‫kurai
‫yo
‫Ko
‫ko
‫ni
‫no
‫ko
‫shi
‫te
‫o
‫ki
‫ta
‫i
‫n
‫da
‫yo
Ko
no
hi
mi
tsu
o
‫
r
u
‫
n
o
‫
k
a
i
j
u
‫
n
i
‫
n
a
t
e
‫
m
o
‫ru
‫no
‫kaijuu
‫ni
‫natte
‫mo
A
k
a
t
o
a
o
n
o
h
o
s
h
i
b
o
s
h
i
m
i
r
a
i
k
a
r
a
k
a
k
o
Aka
to
ao
no
ho
shi
bo
shi
mirai
ka
ra
ka
ko
o
N
a
n
j
u
k
a
i
m
o
k
a
m
i
t
s
u
b
u
s
h
i
t
o
k
e
t
a
n
a
r
a
n
o
m
o
u
O
k
a
n
o
u
e
d
e
h
o
s
h
i
o
m
i
r
u
t
o
K
a
n
j
i
r
u
k
o
n
o
s
a
b
i
s
h
i
s
a
m
o
T
e
g
a
s
o
m
a
r
u
k
o
r
o
n
i
w
a
m
o
u
K
o
n
o
s
e
k
a
i
w
a
k
o
u
t
o
u
g
o
u
n
i
m
i
k
a
n
s
e
i
D
a
k
a
r
a
s
h
i
r
i
t
a
i
n
d
a
D
e
m
o
k
a
i
j
u
m
i
t
a
i
n
i
t
o
k
u
t
o
k
u
s
a
k
e
n
d
e
m
o
Nanjukkai
mo
ka
mi
tsu
bu
shi
to
ke
ta
na
ra
nomou
Oka
no
ue
de
ho
shi
o
mi
ru
to
Ka
n
ji
ru
ko
no
sa
bi
shi
sa
mo
Te
ga
so
ma
ru
ko
ro
ni
wa
mou
Ko
no
sekai
wa
kou
tou
gou
ni
mikansei
Da
ka
ra
shi
ri
tai
nda
De
mo
kaijuu
mi
tai
ni
too
ku
too
ku
sa
ke
n
de
mo