..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کافی نیست.
‫این برای درمان ترسم از مرگ کافی نیست.
‫مال پدرمن؟
‫تمام چیزی که تونستیم پس بیاریم همینا بود.
‫دوراکا، تونستی نقشه بکشی؟
‫کدخدا.
‫بفرما. این باید دقیق باشه.
‫عجب. خیلی خوبه.
‫مثل همیشه ممنونم.
‫خب، حالا حاضری به حرفم گوش بدی؟
‫بگم باشه یه‌وقت دیگه هم قبول نمی‌کنی، نه؟
‫نه، قول دادی در عوض کارم، گوش بدی.
‫خیلی‌خب.
‫باید یه راه کارآمد برای پول‌ درآوردن باشه.
‫درحال‌حاضر، درآمدمون رو به‌طور برابر بین قبیله تقسیم می‌کنیم.
‫و باعث تنبلی یه‌سریا می‌شه.
‫برای جلوگیری ازش،
‫کسایی که بیشتر از بقیه کار می‌کنن باید پاداش بگیرن.
‫درواقع می‌تونن کلشو بردارن!
‫اگه پول کم‌تری تقسیم کنیم، اضطرار باعث افزایش رقابت می‌شه،
‫و به کل قبیله سود می‌رسه.
‫می‌تونیم...
‫دوراکا.
‫ها؟
‫همیشه بابت تلاش‌هات ممنونم.
‫کس دیگه‌ای جز تو انقدر به فکر آینده‌ی روستا نیست.
‫و حافظه‌ی خیلی دقیقی هم داری!
‫بعد از یه سفر راحت می‌تونی نقشه‌ی روستاهای متروکه رو بکشی.
‫با تکیه به اون نقشه‌ها، پارچه‌های ‫دورریخته‌شده رو بی‌خطر جمع می‌کنیم،
‫و بخش تقسیم کارمون، تبدیل به محصولات جدیدی می‌کننشون.
‫جای اینکه بذاریم هرکی سرخود کار کنه،
‫می‌تونیم کیفیت و کارآمدی رو
‫با دادن مسئولیت‌های تخصصی ببریم بالا.
‫ایده‌ی تو بود، نه؟
‫به‌لطفش، نیاز نیست به کارهای خطری‌ای مثل دزدی و شکار تکیه کنیم.
‫همین الانشم روستا حسابی بهره برده.
‫همه‌مون ازت ممنونیم.
‫ولی هنوز شرایط کاملاً کارآمد نیست.
‫حتماً محصولات و فنون یک‌دست دیگه‌ای هم هست!
‫و من دنبال اون چیزام!
‫دوراکا،
‫گفتم که، ‫همین الانشم روستا حسابی بهره برده.
‫نباید طمع‌کار باشیم.
‫بیشتر از این پول در بیاریم که چی؟
‫سودهامون هدیه‌ای از طرف خداوندن.
‫معلومه باید برابر تقسیم بشن.
‫باید بیشتر به همسایه‌ت عشق بورزی.
‫چرا؟
‫چون طریقت خداوند اینه.
‫اینطوری کافی نیست.
‫ها؟ چی گفتی؟
‫پول بیشتر می‌خوای؟
‫تو یه مشارکت‌کننده‌ای.
‫خوشحال می‌شم هروقت نیاز بود از خزانه بهت قرض بدم.
‫هرچند نمی‌دونم چرا انقدر عاجزانه بهش نیاز داری.
‫برای راحت کردن خیالم.
‫راحت کردن... خیال؟
‫بیخیال. چیزی نیست.
‫قرض رو نیاز ندارم.
‫با اجازه...
‫عمو، شام آوردم.
‫اوه، دوراکا، تویی.
‫ممنون که مواظب این پیرمرد بدبختی.
‫چیه؟ باز شراب دزدیدی؟
‫اینطوری نگو!
‫اینا متعلق به همه‌ن، نه؟
‫نباید اذیتم کنی.
‫بدنم گرفتار بیماری شده،
‫و به‌زودی این دنیا رو ترک می‌کنم.
‫نمی‌شه از الکل خوردن چشم‌پوشی کنی؟
‫سال‌هاست داری اینو می‌گی، و هنوزم نمردی.
‫خب، چیزه...
‫قبلاً خیلی صادق‌تر بودی.
‫چطور وضعت این شد؟
‫بگذریم،
‫می‌خوام راجع به یه‌چیزی نظرتو بپرسم.
‫هوم؟
‫اگه رقابت شخصی داشتیم،
‫به‌نظرم می‌تونستیم سود کل قبیله رو بیشتر کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫خب، به‌نظرم امکان پذیره.
‫خب پسـ-
‫ولی بازم، مخالفشم.
‫دلیلش این نیست که برخلاف طریقت خداونده،
‫بلکه چون یک‌پارچگیمون رو از بین می‌بره.
‫جمعیت‌مون برای رقابت زیادی کمه.
‫ولی دلیلی برای افزایش دادنش نیست.
‫درسته با جمعیت بیشتر، می‌تونیم رقابت ترویج بدیم،
‫ولی باعث ایجاد نابرابری بیشترم می‌شه.
‫که منجر به اختلاف می‌شه.
‫همچین ایده‌ای
‫هیچ رستگاری‌ای برای ضعیفان به ارمغان نمیاره.
‫آزادی بدون اخلاقیات چیزی جز آشوب نیست.
‫پس جواب «نه»ئه؟
‫خب خب. نیازی نیست انقدر ناراحت بشی.
‫تو باهوشی، و آینده‌ی درخشانی پیش‌رو داری.
‫همچین حرفی می‌زنی، ولی بعضی‌وقتا نگران می‌شم.
‫نکنه مقدر شدم
‫کل عمرم رو به این شکل اینجا بگذرونم؟
‫نگران نباشه.
‫تو عقیده‌ی راسخ داری.
‫و روزی، همون راهنمات می‌شه.
‫زمانت هنوز فرا نرسیده.
‫صحیح. همینو باور می‌کنم.
‫همیشه میای اینجا گریه می‌کنی؟
‫عمو...
‫برگرد.
‫چون هرروز صبح غیب می‌شی بقیه نگرانن.
‫ما یه اجتماعیم. نمی‌تونی سرخود عمل کنی.
‫اونا بهت گفتن این حرفو بزنی؟
‫درهرصورت آخرین فامیل زنده‌تم.
‫خب می‌تونی بری خونه.
‫زود برمی‌گردم.
‫نمی‌شه که.
‫فردا هم باز همین‌کارو می‌کنی.
‫چرا وقتی صبح می‌شه گریه می‌کنی؟
‫واقعاً نمی‌دونی؟
‫چون پدرم صبح مرد.
‫شاید اینطور باشه، ولی چرا اینجا؟
‫می‌تونی توی چادرت گریه کنی.
‫اینم نمی‌دونی؟!
‫معلومه، چون مراعات می‌کنم
‫مراعات چیو؟
‫بقیه رو!
‫همه می‌گن پدر رفته بهشت.
‫اگه ببینن دارم گریه می‌کنن، مثل اینه که بگم حکمت خدا دروغ بوده!
‫صحیح. فکر می‌کنم می‌فهمم.
‫اگه اینطوریه، بهت سه‌تا افسون جادویی یاد می‌دم
‫که نگرانی‌هات رو از بین می‌برن.
‫هرچند، نباید به کسی بگی.
‫ها؟
‫مگه برخلاف طریقت خداوند نیست؟
‫اول از همه،
‫خدا وجود نداره.
‫چی؟
‫راستش مدرکی بر وجودش نیست.
‫خب، می‌شه گفت اینکه مطمئن نیستیم
‫چیزیه که باعث می‌شه باورش کنیم.
‫هرچند، باور نداشتن به خدا
‫یه مزیته، چون گزینه‌های بیشتری پیش‌روت می‌ذاره.
‫پس از الان به بعد، نباید خودتو نگران خدا کنی.
‫نذار خدا ازت بگیره...
‫کنترل احساساتت رو و دلیل زندگیت رو.
‫درعوض، باور داشته باش دردت، درد دنیاست.
‫از فردا، بدون تعارف جلوی بقیه ناراحت بشو.
‫اگه می‌فهمی، می‌رم سراغ دومی.
‫فکر کن.
‫کلمات رو یاد بگیر و هر کتابی می‌تونی بخون.
‫نه برای اینکه به رخ بقیه بکشیش،
‫بلکه برای اینکه بتونی فکر کنی.
‫ارتباط اجزاء اطلاعاتی که نامرتبط به‌نظر می‌رسن رو پیدا کن.
‫اطلاعات معمولی رو دانشی قابل‌استفاده کن.
‫توی اون رونده که حقیقت ساکنه.
‫حقیقت؟
‫آره.
‫با اون، شجاعت جا نزدن،
‫و جرئت جهیدن رو پیدا می‌کنی.
‫اگه درون دنیای بی‌خدا به فکر کردن ادامه بدی،
‫یه‌روز، افسون سوم خودش آشکار می‌شه.
‫این عقیده‌ست.
‫عقیده؟
‫آره.
‫عقیده اجازه می‌ده به ترس‌هات غلبه کنی ‫ و دیگه اشک نریزی.
‫مثلاً عقیده‌ی من
‫زنده موندنه. حتی اگه به معنی رها کردن عقیده‌م باشه.
‫یکم زیادی عجیب نیست؟
‫اوه، این چیزیه که بهش تناقض می‌گیرم.
‫ولی از یه افسون جادویی چه انتظاری داری؟
‫بگذریم، اگه فهمیدی، از فردا تو چادرت بمون.
‫خدا وجود نداره.
‫فکر کن.
‫و عقیده به‌دست میاری.
‫پدرم وقتی رفته بود غارت مرد.
‫این پول تنها چیزیه که به جا گذاشت.
‫فکر کن.
‫چرا پدرم مرد؟
‫این پول بهم چی می‌گه؟
‫چی می‌خواد بهم بگه؟
‫پدر مجبور بود بره غارت کنه،
‫چون فقط اونطوری می‌تونیم زنده بمونیم.
‫اگه پول بیشتری داشتیم،
‫نیازی نبود همچین خطری بکنه.
‫اگه پول بیشتر داشتیم،
‫پدرم هنوز زنده بود.
‫بدون پول، شاد نمی‌شم.
‫بدون پول، ضعیف می‌مونم.
‫همینه.
‫‫باید پول در بیارم...
‫تا ترس مرگ از قلبم خارج بشه.
‫پیام پدرم این بود.
‫و این عقیده‌ی منه.
‫باید به روش پول‌ در آوردن فکر کنم.
‫هعی، عجب سعادتی.
‫ها؟
‫از اینور.
‫خیلی وقته کسی اینجا نبوده.
‫مطمئنی؟
‫مطمئنم.
‫تو گشت‌زنی قبلی، یه اتاق زیرزمینی پیدا کردیم.
‫یه‌عالمه شراب خوب توش ذخیره شده بود!
‫اسقف اعظم، گفتن بهتون گزارش بدم.
‫هوی، تو کی هستی؟
‫اوه،‌چیزه، من...
‫با توجه به ظاهرت، حتماً یه عشایری.
‫این قلمرو متعلق به منه.
‫آشغال پست.
‫دستگیرش کنین!
‫لـ ـ لطفاً صبر کنین!
‫کل این شراب‌ها رو بهتون می‌دم.
‫سال‌ها صرف جمع‌آوریشون کردم،
‫ولی همه‌شون مال خودتون!
‫پس لطفاً ازم بگذرید.
‫باشه. قبولشون می‌کنم.
‫دستگیرش کنین.
‫و ـ ولی...
‫اسقف اعظم! بیرون یه‌سری نفوذی پیدا کردیم.
‫داریم دنبالشون می‌کنیم. سه نفرن.
‫عوضی. نقشه‌ت چیه؟
‫اشتباه شده. من تنهام.
‫اگه باقی روستایی‌ها می‌فهمیدن، برام بد می‌شد.
‫بگیرینش. می‌بریم بدیمش دارزن.
‫صبر کنید...
‫فهمیدم.
‫ها؟
‫حتی اگه بندازیدم داخل سیاه‌چال،
‫سودی براتون نداره، نه؟
‫به‌جاش یه‌چیز باارزش‌تر بهتون می‌دم.
‫چی هست؟
‫یه زن جوون.
‫پس لطفاً، بذارید برم.
‫باشه، قبوله.
‫ممنونم.
‫معنیش این نیست باورت کردم.
‫بهم بگو روستات کجاست.
‫اگه قولت رو بشکنی، روستایی‌ها با عواقبش روبه‌رو می‌شن.
‫نگران نباشید.
‫قول می‌دم براتون بیارمش.
‫گـ ـ گذاشتیم نفوذیا فرار کنن،
‫اسقف اعظم آنتونی...
‫مشکلی نیست. مهم نیستن.
‫به حال خودشون بذارینشون.
‫به‌نظرم این‌یکی چیزای بیشتری برامون داره.
‫گوی.
‫دوراکا، باید بهت یه‌چیز مهم بگم.
‫مدت‌هاست داشتم فکر می‌کردم
‫باید اونو بهت بسپرم یا نه.
‫هرچند، بدنم اخیراً به‌شدت ضعیف‌تر شده.
‫شاید باورت نشه،
‫ولی فکر می‌کنم واقعاً زمانم سر رسیده.
‫بعد از کلی فکر کردن،
‫تصمیم گرفتم بهت بسپرمش.
‫جریان چیه؟
‫نمی‌تونم جزئیاتو اینجا بهت بگم.
‫ولی می‌تونم بهت قول بدم.
‫چیزیه که سرنوشتت رو عوض می‌کنه.
‫بقیه‌ش با خودته.
‫باید خودتو آماده کنی.
‫آماده‌م!
‫منو ببر اونجا.
‫هنوز نیومدن؟
‫خب، تو اون خونه منتظر بمون.
‫من منتظر می‌مونم زمانش برسه.
‫عا... باشه.
‫خون؟
‫ها؟
‫یه کتاب؟
‫«زمین و آسمان جدا نیستن.»
‫«همه‌چیز تحت یک نظم واحد متحد شده.»
‫«بشریت باید از زندگی در قلمروی پست و فاسد آزاد شود.»
‫«توسط حرکت این سیاره، و خورشیدمرکزی.»
‫ا ـ این کتابه چه کوفتیه؟
‫شکی ندارم.
‫یه‌چیز خیلی خفن دیدم.
‫ولی بازم...
‫برای همچین بحث مهمی، نوشتارش خیلی ساده‌ست.
‫بیشتر از تئوری،
‫تمرکزش رو اثر فرهنگی خورشیدمرکزیه.
‫بیشتر کتاب‌ها یا مربوط به دینن یا مسائل علمی.
‫ولی این هیچ‌کدوم‌شون نیست.
‫انگار افکار خود نویسنده‌ن.
‫و با تحسین کردن خدا بابت ایجاد زمین تموم می‌شه.
‫بدون شک تحریک‌کننده‌ست.
‫ولی فقط محتواش نیستن که هیجان‌زده‌م می‌کنن.
‫چیزی که الان حس می‌کنم یه سوال بزرگ‌تره.
‫می‌تونم مبهم...
‫حسش کنم.
‫حس می‌کنم با این کتابه می‌تونم کلی پول در بیارم.
‫فکر کن.
‫از پایه شروع می‌کنیم.
‫برای اینکه کلی پول در بیارم،
‫یه محصول باید به‌طور گسترده پذیرفته بشه.
‫ولی پذیرفته شدن یعنی چی؟
‫به‌طور تاریخی، چیزی که بیشتر از همه توسط مردم پذیرفته شده،
‫احتمالاً خدا باشه.
‫پس چرا مردم انقدر خواهان پذیرفتن خدان؟
‫احتمال زیاد دلیلیش اینه... همه‌شون ترسیدن.
‫چه آینده باشه چه زندگی پس از مرگ، ‫مردم از چیزهای ناشناخته و نامطمئن می‌ترسن.
‫و برای پیدا کردن رستگاری‌،
‫به خدا به‌عنوان یه حضور مطلق و تزلزل‌ ناپذیر رو میارن.
‫ولی یادمه عموم بهم چی گفت.
‫خدایی وجود نداره.
‫اگه اینطوریه،
‫پس صرفاً خدا تنها گزینه‌ی قابل استفاده‌ست.
‫پس ممکنه راه دیگه‌ای برای تسکین ترس باشه؟
‫به‌جای دعاهایی که شاید هیچوقت پاسخ داده نشن،
‫اگه لذت یه راه مطمئن‌تر برای تسکین دادن ترس باشه چی؟
‫بدون شک مردم چیزهایی رو ترجیح می‌دن که راحت قابل درکن.
‫روزی، شاید شکل‌های قابل دسترس لذت برامون هیجان‌انگیز باشه.
‫و اگه...
‫اگه این کتاب بتونه منبع اون باشه...
‫می‌تونم با این کتاب کلی پول در بیارم... شاید.
‫بعدشم، الان...
‫نه، از وقتی به‌دنیا اومدم
‫مردم نسبت به روشی که کلیسا باهاش ‫ زندگیمونو کنترل می‌کنه مشکوک شدن.
‫کتابی که می‌تونه اساساً طرز فکر مردم رو عوض کنه
‫شاید پذیرفته بشه.
‫محتوای کتاب و اعتبار متزلزل کلیسا...
‫دوتاشون سر جاشونن. دیگه چی؟
‫تولیدشو چیکار کنم؟
‫به‌صورت دست‌نویس منتشرش کنم؟
‫نه زیادی وقت و زحمت می‌بره.
‫یه‌چیز دیگه نیازه.
‫یه روشی که تولیدش رو راحت می‌کنه.
‫نه، وایسا.
‫اصلاً،
‫ممکن نیست این کتاب الانشم مشهور باشه؟
‫الان که بهش فکر می‌کنم، احتمالاً هست.
‫ممکنه من راجع بهش ندونم.
‫چم شده؟
‫بعدشم، اصلاً کی اینو نوشته؟
‫کِی نوشته شده؟
‫توش ننوشته.
‫درواقع، نبود اسم داخل متنش یکم ترسناکه.
‫چون خطرناکه؟
‫پس چرا آخرش اینو نوشته؟
‫«وقتی انجام این‌کار امن بود،
‫۱۰٪ سود رو به پوتوتسوکی بدید.»
‫حتی آدرسش هم نوشتن.
‫یعنی کیه؟
‫به‌نظر نمیاد نویسنده باشه.
‫دوراکا! بیا اینجا.
‫ها؟
‫عمو! گوش بده!
‫یه‌چیز جالب پیدا کردم...
‫ها؟ اونا کی‌ان؟
‫خودشه؟
‫بله.
‫راست می‌گی. خوب فروش می‌ره.
‫منظورت از عوض کردن سرنوشتم این بود؟
‫ببخشید.
‫هرکاری برای بقاء نیاز باشه می‌کنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت هفدهم
می‌تونم با این کتاب کلی پول در بیارم... شاید
‫بخش سوم
گوی: در راستای حرکت زمین
‫پشت هم فریاد می‌زنم
‫حتی اگه در این شب...
‫تاریک، یه هیولا بشم
‫می‌خوام اینو همینجا باقی بذارم...
‫این راز رو
‫کم کم، می‌خورم
‫ستاره‌های سرخ و آبی، از آینده به گذشته
‫یکی یکی می‌خورم
‫اگه چندین بار لهشون کنم،
‫وقتی آب شدن می‌نوشمشون
‫هنگامی که از بالای تبه به ستاره‌ها می‌نگرم
‫من نیز این تنهایی رو حس می‌کنم
‫هنگام طلوع...
‫وقتی که دستانم لکه‌دار شدن، دیگه...
‫فراموش کرده‌ام
‫این دنیا به‌طرز راحتی ناقصه
‫برای همین می‌خوام بدونم
‫ولی اگه مثل یه هیولا، به دورِ دور فریاد بکشم
‫باز هم ناپدید می‌شه
‫
N
a
n
d
o
‫
d
e
‫
m
o
‫Nando
‫de
‫mo
‫
N
a
n
d
o
‫
d
e
‫
m
o
‫
s
a
‫
k
e
‫
b
u
‫
K
o
‫
n
o
‫
k
u
r
a
i
‫
y
o
‫
K
o
‫
k
o
‫
n
i
‫
n
o
‫
k
o
‫
s
h
i
‫
t
e
‫
o
‫
k
i
‫
t
a
‫
i
‫
n
‫
d
a
‫
y
o
K
o
n
o
h
i
m
i
t
s
u
o
‫Nando
‫de
‫mo
‫sa
‫ke
‫bu
‫Ko
‫no
‫kurai
‫yo
‫Ko
‫ko
‫ni
‫no
‫ko
‫shi
‫te
‫o
‫ki
‫ta
‫i
‫n
‫da
‫yo
Ko
no
hi
mi
tsu
o
‫
r
u
‫
n
o
‫
k
a
i
j
u
‫
n
i
‫
n
a
t
e
‫
m
o
‫ru
‫no
‫kaijuu
‫ni
‫natte
‫mo
A
k
a
t
o
a
o
n
o
h
o
s
h
i
b
o
s
h
i
m
i
r
a
i
k
a
r
a
k
a
k
o
Aka
to
ao
no
ho
shi
bo
shi
mirai
ka
ra
ka
ko
o
N
a
n
j
u
k
a
i
m
o
k
a
m
i
t
s
u
b
u
s
h
i
t
o
k
e
t
a
n
a
r
a
n
o
m
o
u
O
k
a
n
o
u
e
d
e
h
o
s
h
i
o
m
i
r
u
t
o
K
a
n
j
i
r
u
k
o
n
o
s
a
b
i
s
h
i
s
a
m
o
T
e
g
a
s
o
m
a
r
u
k
o
r
o
n
i
w
a
m
o
u
K
o
n
o
s
e
k
a
i
w
a
k
o
u
t
o
u
g
o
u
n
i
m
i
k
a
n
s
e
i
D
a
k
a
r
a
s
h
i
r
i
t
a
i
n
d
a
D
e
m
o
k
a
i
j
u
m
i
t
a
i
n
i
t
o
k
u
t
o
k
u
s
a
k
e
n
d
e
m
o
Nanjukkai
mo
ka
mi
tsu
bu
shi
to
ke
ta
na
ra
nomou
Oka
no
ue
de
ho
shi
o
mi
ru
to
Ka
n
ji
ru
ko
no
sa
bi
shi
sa
mo
Te
ga
so
ma
ru
ko
ro
ni
wa
mou
Ko
no
sekai
wa
kou
tou
gou
ni
mikansei
Da
ka
ra
shi
ri
tai
nda
De
mo
kaijuu
mi
tai
ni
too
ku
too
ku
sa
ke
n
de
mo