..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چه خبره؟
‫شماها کی هستین؟
‫دارین کجا میرین؟
‫ما حلبی‌سازیم.
‫داریم عضو جوونمون رو
‫و این همکار خانم رو برای سفر کاری‌شون همراهی میکنیم.
‫اینم مجوزمون.
‫چرا مسلحید؟
‫راهزنی کسی میاد بهرحال.
‫شنیدم خیلی خطرناکن.
‫آره؟
‫خب، بنظرم موردی نداره.
‫ممنون.
‫اگر اجازه بدین ما هم عجله داریم.
‫لطفا صبرکن!
‫پارچه داری بهم بدی؟
‫میخوام دور مشعل بپیچم.
‫میتونی شنلم برداری.
‫نه، دلم نمیاد چنین چیز خوبی رو حیف کنم.
‫اون تو چیزی ندارین؟
‫-ببخشید؟ ‫-ها؟
‫میتونی اینو برداری.
‫ها؟ اما...
‫همونطور که میبینی دیگه کهنه شده.
‫میخواستم بندازمش دور.
‫در اینصورت؛ قبول میکنم.
‫ببخشید مزاحمتون شدم.
‫خدا پشت و پناهتون.
‫به دادمون رسیدی.
‫متشکرم.
‫چیزی نیست، بیخیالش.
‫اگه اینجا کارمون تمومه شه؛ منم باختم.
‫اعتقادات‌ یه بهایی دارن، مگه نه؟
‫بله.
‫اعتقاد آدمی میتونه تبدیل به یه نفرین بشه.
‫بذار گم بشی.
‫همچنین...
‫اگر الان شکست بخوریم،
‫آرزوی یولنتا هم از بین میره.
‫آرزو؟
‫بله.
‫حتما به عنوان همذات‌پنداری الکی درنظرش میگیرین.
‫دراونصورت، من نگهش میدارم.
‫به حرف‌هاتون که گوش می‌دم،
‫می‌بینم آینده‌ای که قراره ترسیم کنین،
‫شاید اهداف یولنتا رو در بر بگیره، اما خاطراتش رو نه.
‫نه گناهانش، نه حسرت‌هاش،
‫یا تردیدهاش.
‫اگر شما همگی نقشه‌هاش رو به ارث بردین،
‫پس من قلبش رو به ارث میبرم.
‫چرا؟
‫کی اینقدر به رهبرمون نزدیک شدی؟
‫نمیدونم‌‌.
‫ولی شاید بخاطر اینه که یکی که ملاقات کردم مرده.
‫اوه، و اینکه بهش قول دادم براش نامه بفرستم.
‫عه! منتظرت بودیم، اشمیدیت.
‫خیلی طولش دادی، گفتیم حتما مردی.
‫گویا هنوز زمان مرگم نرسیده،
‫بولکو.
‫دختره کیه!؟
‫بچه‌ی گمشده‌ست؟
‫اوه، چیزه...من...
‫همکاره.
‫من درا‌کام، از دیدنتون خوشوقتم.
‫اون، کتاب رو سوزوند.
‫که یعنی الان اون، تنها شخصیه که محتوای کتاب میدونه.
‫چه؟
‫و در ازای اینکه بهمون اطلاعاتش بگه،
‫ما بهش قول دادیم که دستگاه چاپ بهش قرض میدیم.
‫چی؟
‫علاوه بر این،
‫همین تازگی جونمون نجات داد.
‫هرچی باید میدونستی همینه.
‫میشه بهش اعتماد کرد؟
‫فعلا که چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫باشه پس، یه نگاهی به گنجمون بنداز.
‫این...
‫بله، شاید زیاد به چشم نیاد، ولی گول ظاهر نخور.
‫این یک دستگاه چاپه.
‫رهبر چی شد؟
‫اون مُرد.
‫-اینطور شد؟ ‫-آره.
‫همش بخاطر این ماموریت بود.
‫فلسفه‌ی سازمان‌مونو...
‫یادت میاد؟
‫ما این دنیا رو تبدیل به مکان آزادتری میکنیم.
‫با قانون فعلی مواجه میشیم و،
‫برای نسل‌های آینده، افق‌های جدیدی توسعه میدیم.
‫و چجوری قراره این کار رو بکنیم؟
‫حتی سخنورترین آدم‌ها هم وقتی متوقف بشن،
‫صداشون محو میشه.
‫حتی محکم‌ترین ستون‌ها هم...
‫...با گذشت زمان خراب میشن.
‫همه درآخر میمیرن.
‫همه‌چیز در حال تغییر و تحوله.
‫با این وجود ما راهُ بلدیم.
‫راهِ قدرتمند کردن اعتقاداتمون، ‫راهِ مجسم کردن افکارمون،
‫و راه ابدی کردن لحظه‌ها.
‫ما این لحظه رو تا آینده‌ای دور،
‫با خودمون میبریم یا
‫به دست یکی دیگه میسپاریم.
‫ما میدونیم چطور انجام میشه.
‫روش ما تاثیرگذاره.
‫ما قدرتش داریم که نظام فعلی و ‫طبقات اجتماعی موجود رو منحل کنیم.
‫ما عملی‌اش می‌کنیم.
‫بیایین عملیات انتشار کتابُ شروع کنیم.
بارها و بارها، سر می‌دهم فریاد
خواه در این شب تار
دیوی درونم گردد بیدار
می‌خواهم ردی گذارم بر جا
ز این راز
گوی: در باب حرکات زمین
ذره‌ذره می‌بلعند
ستاره‌های سرخ و آبی، از گذشته تا آینده را
دانه به دانه را
می‌جوند بارها
تا که سرانجام آب شود و کنیم آن را نوش
بر فراز تپه‌ها... که می‌نگرم به ستاره‌ها
حتی این حس دلتنگی
صبح‌دم به تکاپو می‌افتد
گرچه همه چیز را پیش از رسیدن سپیده‌دم
‫ز یاد برده‌ام!
این جهان بی‌رحمانه ناتمام می‌نماید
زین سبب مرا به کاوش وامی‌دارد
گرچه هر قدر چون دیو فریاد دهم سر
باز هم به جایی نخواهد رسید
​​​ ​Na
n
do
de
mo
na
n
do
de
mo
sa
ke
bu
Ko
no
ku
ra
i
yo
ru
no
ka
i
ju
ni
na
tte
mo
​Ko
ko
ni
no
ko
shi
te
o
ki
ta
i
n
da
yo
Ko
no
hi
mi
tsu
o​
​Da
n
da
n
ta
be
ru​
A
ka
to
a
o
no
ho
shi
bo
shi
mi
ra
i
ka
ra
ka
ko
o​
​Ju
n
ju
n
ni
ta
be
ru
Na
n
ju
u
ka
i
mo
ka
mi
tsu
bu
shi
to
ke
ta
na
ra
no
mo
u
O
ka
no
u
e
de
ho
shi
o
mi
ru
to​
Ka
n
ji
ru
ko
no
sa
bi
shi
sa
mo
A
sa
ya
ke
de​
Te
ga
so
ma
ru
ko
ro
ni
wa
mo
wa
su
re
te
ru
n
da​
​Ko
no
se
ka
i
wa
ko
tsu
go
ni
mi
ka
n
se
i
​Da
ka
ra
shi
ri
ta
i
n
da
​De
mo
ka
i
ju
mi
ta
i
ni
to
ku
to
ku
sa
ke
n
de
mo
Ma
ta
ki
e
te
shi
ma
u
n
da
​​​ ​Na
n
do
de
mo
na
n
do
de
mo
sa
ke
bu
Ko
no
ku
ra
i
yo
ru
no
ka
i
ju
ni
na
tte
mo
​Ko
ko
ni
no
ko
shi
te
o
ki
ta
i
n
da
yo
Ko
no
hi
mi
tsu
o​
​Da
n
da
n
ta
be
ru​
A
ka
to
a
o
no
ho
shi
bo
shi
mi
ra
i
ka
ra
ka
ko
o​
​Ju
n
ju
n
ni
ta
be
ru
Na
n
ju
u
ka
i
mo
ka
mi
tsu
bu
shi
to
ke
ta
na
ra
no
mo
u
O
ka
no
u
e
de
ho
shi
o
mi
ru
to​
Ka
n
ji
ru
ko
no
sa
bi
shi
sa
mo
A
sa
ya
ke
de​
Te
ga
so
ma
ru
ko
ro
ni
wa
mo
wa
su
re
te
ru
n
da​
​Ko
no
se
ka
i
wa
ko
tsu
go
ni
mi
ka
n
se
i
​Da
ka
ra
shi
ri
ta
i
n
da
​De
mo
ka
i
ju
mi
ta
i
ni
to
ku
to
ku
sa
ke
n
de
mo
Ma
ta
ki
e
te
shi
ma
u
n
da
‫قسمت بیست‌ و یکم: زمانه در حال تغییره
‫فری...
‫اینا نسخه‌ی خطی و نوشته‌هان.
‫خوبه پس منم حروف چاپی رو آماده میکنم.
‫خب، چه عنوانی زینت‌بخشِ برگه‌ی اول کتابمونه؟
‫«در باب حرکات زمین»
‫آره، برای اونش_
‫یه لحظه.
‫هیچکی نمیدونه که...
‫...یولنتا اسم رهبر سازمانه، درسته؟
‫نه.
‫پس چیزی نمیشه.
‫چرا اسمش به عنوان ناشر ننویسیم؟
‫آره، خوب بنظر میاد.
‫چشم.
‫بد آوردیم، بعضی از حروف چاپی خراب شدن.
‫حتما اون موقع شده.
‫خب، حروف به راحتی میشکنن.
‫لعنت بهش!
‫همه‌ی حروف «نون» شکسته.
‫چاره‌ای نداریم.
‫فعلا عملیات متوقف میکنیم.
‫از شهر سرب پیدا میکنیم.
‫آره.
‫اینا چی؟
‫-ها؟ ‫-ها؟
‫اینا از سربن.
‫ذوبشون کنی میشه؟
‫به قدر کافی هستن که کمک کنه، آره؟
‫آره، اما...
‫عیبی نداره.
‫ترجیح میدم شروعِ چاپ رو ببینم.
‫یکی طلبت، دختر.
‫خب پس شروع کنیم.
‫پس این...چاپ متحرکه.
‫در باب حرکات زمین ‫منتشرکننده: یولنتا
‫خب! کاغذ بیارین.
‫تا بتونیم چاپ میکنیم.
‫شما سه‌تا برید شهر ببینید سرب پیدا میشه.
‫ولی کسی بهتون شک نکنه.
‫بقیه کمک کنید حروف چاپی رو بچینیم.
‫-چشم! ‫-چشم!
‫دوستان...کار کنید.
‫گوی: در باب حرکات زمین
‫گوی
‫در باب حرکات زمین
‫اوضاع خوب پیش میره.
‫یه چند روز دیگه و میتونیم جابجاشون کنیم، آره؟
‫آره، تکنولوژی‌اش حرف نداره.
‫شروع که بشه، سریعه.
‫اگر موفق بشیم،
‫در آینده، گزینه‌های بیشتری خواهیم داشت.
‫آینده؟
‫نوبت منه نگهبانیِ اسبا رو بدم.
‫باشه.
‫این دیگه آخرین مرحله‌ست.
‫در یک قدمی هدف نهایی‌مون هستیم.
‫درست طبق نقشه.
‫بدون هیچ مشکلی.
‫به حرف‌هاتون که گوش می‌دم،
‫می‌بینم آینده‌ای که قراره ترسیم کنین،
‫شاید اهداف یولنتا رو در بر بگیره، اما خاطراتش رو نه.
‫من احساسات قلبی یولنتا رو به ارث می‌برم.
‫نه. همون‌طور که خدا مقدر کرده.
‫احساسات اهمیتی ندارن.
‫اگر الآن تردید کنم،
‫هرگز به اهدافم نخواهم رسید.
‫درسته. نقشه موفقیت‌آمیز بود.
‫فرمانده.
‫هوم؟
‫می‌دونم حرف‌هام تکراری‌‌ـه،
‫اما مایلم یک‌بار دیگه بپرسم.
‫این ماموریت...
‫...مهم‌ترین ماموریت ما بوده، درسته؟
‫آره.
‫مخفی نگه داشتن اینجا... ‫ارزش جون رئیس رو داشت؟
‫آره.
‫پس اگر اینجا لو بره،
‫خیلی بد می‌شه، نه؟
‫آره.
‫و اینکه اسب‌هایی که اینجا داشتیم،
‫تنها وسیله‌ی حمل‌ونقل‌مون بود، درسته؟
‫آره.
‫خوبه.
‫پس دیگه کارم اینجا تمومه.
‫لومون دادی؟
‫آره.
‫وقتی توی شهر بودم.
‫تمومش کن.
‫الآنه که شوالیه‌ها سر برسن.
‫حتی فرصت نمی‌کنی ماشین چاپ رو ببری.
‫پیروزی من قطعی‌ـه.
‫چرا خیانت کردی؟
‫به دستور چه کسی؟
‫به چه کسی خدمت می‌کنی؟
‫هیچکس.
‫شاید صرفاً خدا و عدالت.
‫تمام این مدت، ازتون متنفر بوده‌م.
‫حالم از شما مرتدهای کثیف به‌هم می‌خوره!
‫تو و من، هر دو...
‫...به یک اندازه شوالیه کشتیم.
‫پای خودت هم گیره.
‫این فداکاری برای دنبال کردن ‫اعتقاداتم ضروری بود.
‫همه‌تون رو از بین می‌برم.
‫این چیزیه که از زمان تولد ‫بهش اعتفاد داشتم!
‫بی هیچ تردیدی!
‫به‌عنوان کسی که دنباله‌روی اعتقاداتشه، ‫بی‌نهایت ناشی هستی.
‫احیاناً زود اعتراف نکردی؟
‫تا وقتی شوالیه‌ها برسن،
‫هنوز فرصت فرار داریم.
‫از کجا معلوم حتماً بمیریم؟!
‫انگار نمی‌فهمی ها.
‫دارم بهتون رحم می‌کنم.
‫- رحم؟ ‫- آره.
‫دارم بهت فرصت می‌دم.
‫فرصت پی بردن به پوچی خودت.
‫فرصت ناامیدی.
‫و در نهایت، فرصتی برای توبه.
‫هنوز برای رستگاری دیر نیست.
‫به‌عنوان مومن حقیقی، ‫اعترافاتت رو گوش می‌کنم.
‫پس بگو!
‫اعتراف کن که تمام این مدت ‫حق با کلیسا بود!
‫تو چشم‌هام نگاه کن و بگو!
‫زود باش!
‫انگار متوجه نیستی، نه؟
‫این... صلیب... مقدس...
‫فرمانده!
‫چند تا درشکه‌ی مشکوک دارن میان این طر...
‫هان؟
‫فری بهمون خیانت کرد.
‫چی؟!
‫اوضاع از این قراره.
‫قالب‌ها و دست‌نوشته‌ها رو قایم کردم.
‫اما با ماشین چاپ چیکار کنیم؟
‫فکر کردن دیگه بی‌فایده‌ست.
‫دشمن به‌زودی می‌رسه،
‫و ما هم هیچ اسبی نداریم.
‫امکان نداره...
‫یعنی می‌گی ماشین چاپ رو ول کنیم؟!
‫کاش مشکل فقط همین بود.
‫اینجا دید وسیعی داره.
‫هر جا بریم، پیدامون می‌کنن.
‫در بدترین حالت... ‫همه می‌میریم.
‫درسته.
‫اما چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫باید پخش بشیم.
‫هر کس شانس باهاش یار بود ‫و فرار کرد، از نو شروع می‌کنه.
‫در واقع، این تنها راه زنده موندن‌مونه.
‫تنها راهی که داریم.
‫نه.
‫راه دیگه‌ای هم هست.
‫اگر هدف انتشار کتاب باشه،
‫یه راه دیگه هم هست.
‫چی؟
‫همه دست به دست هم بدین،
‫تا من فرار کنم.
‫منظورت چیه؟
‫بذارین نقشه‌م رو توضیح بدم.
‫چـ چی می‌گی؟ زده به سرت؟
‫این امکان نداره!
‫هیچ می‌دونی با کی طرف‌ایم؟
‫خود کلیسا!
‫می‌دونم.
‫اما من کاری به کلیسا ندارم،
‫شخصاً با خودش حرف می‌زنم.
‫اگه یه اسب بدزدیم، ‫ظرف چند ساعت به اونجا می‌رسم.
‫محاله!
‫هیچی محال نیست!
‫مخصوصاً وقتی پای ‫احساسات قلبی وسط باشه!
‫من به خدا اعتقاد ندارم.
‫شاید همه‌تون مخالف دیدگاه من باشین،
‫اما من چیزهایی رو می‌بینم ‫که شما نمی‌بینین.
‫زمانه در حال تغییره.
‫در واقع، مجبور به تغییره.
‫و من می‌تونم از این بهره ببرم.
‫می‌تونم متقاعدش کنم!
‫امیدوارم بفهمی...
‫...چی ازمون می‌خوای.
‫درسته که با همکاری هم این فرصت...
‫...رو داریم که یکی-دو نفرمون فرار کنن.
‫اما در عوض،
‫بقیه‌مون می‌میریم.
‫درسته. ‫می‌دونم.
‫اما کتاب به چاپ خواهد رسید.
‫مگه هدفتون همین نبود؟
‫برای همین دو راه داریم.
‫همه‌مون شانسی فرار کنیم؟
‫یا فقط اونی که انتخاب می‌کنین؟
‫من مخالفم.
‫حتی اگه تو هم فراری بدیم،
‫بعید می‌دونم بتونی کسی رو متقاعد کنی.
‫احتمال موفقیتت ناچیزه.
‫حتی اگر جز تو، چند تا ‫از ما هم بتونیم فرار کنیم،
‫بازم شانس به‌دست آوردن یه ماشین چاپ دیگه،
‫به‌علاوه‌ی چاپ و توزیع کتاب،
‫خیلی خیلی کمه.
‫پس چیکار کنیم، فرمانده؟
‫من راه خوبی برای فرار ‫از چنین بن‌بست‌هایی بلدم.
‫بذارین از خدا بپرسیم.
‫شیر اومد، همه فرار می‌کنن.
‫خط اومد، من رو فراری می‌دین.
‫ببینیم چی می‌شه.
‫صبر کن.
‫از این بابت...
‫...کاملاً مطمئنی؟
‫آره.
‫شیر اومد.
‫همه فرار می‌کنن.
‫خب بچه‌ها! ‫بجنبین!
‫تو فرار کن.
‫ما ازت محافظت می‌کنیم.
‫همگی شنیدین؟
‫فرمانده، این پیشنهاده؟
‫دستوره.
‫اطاعت.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.