‫مایه‌ی تاسفه، اما باید بپذیری.
‫وقتی موضوع تو و مرتدینی که اعدام کردی باشه...
‫از هیچ کدام شما یادی نخواهد شد.
‫متوجه هستی؟
‫پس، در آینده،
‫حتی اگر کتابی که موضوعی مانند ‫خورشید مرکزی رو مطرح میکنه، چاپ بشه،
‫جنجال به راه ننداز.
‫بی‌فایده‌ست.
‫جناب آنتونی...
‫شاید من جاهل باشم، اما میدونم قضیه از چه قراره.
‫تو دم از ایمان میزنی، ‫اما تنها چیزی که برات مهمه؛ پوله.
‫همیشه‌ی خدا همین بودی.
‫و تو اونی هستی که وسوسه‌اش کردی.
‫حتما آخرالزمان نزدیکه که حتی مرد خدا هم با پول خریده میشه.
‫چقدر پول پیشنهاد دادی؟
‫خب...
‫من دلیلی برای طرفداری کردن ندارم.
‫سرنوشت همگی ما یکی خواهد بود.
‫من فقط میخوام اول همه اونجا برسم.
‫به عصرِ پول، که داره فرا میرسه.
‫پول.
‫برای همچین چیزی خداوند رو دور انداختی.
‫تا زمانیکه پول‌ساز باشه، فرقی نداره.
‫واقعا از چنین عصری استقبال میکنی؟
‫ما شاهد این بودیم که رهبر جبهه‌ی آزادی مرتدین...
‫...خودش رو با مواد منفجره کشت.
‫مگه می‌شه چنین چیزی رو دید...
‫...و تاسف نخورد؟
‫اون انفجار نتیجه‌ی دانش و تکنولوژیه.
‫اعمالی که به نام تمدن و عقل و خرد انجام میشه،
‫میتونه بیش از جنگهایی که به اسم خداوند بوده، جان بگیره.
‫متوجه نیستید؟
‫وقتی خداوند دیگه راه راست نشونمون نده، به کجا خواهیم رسید؟
‫اگر ما خدا رو از دست بدیم،
‫سرنوشت انسان فقط گمراهیه.
‫بله.
‫اما...
‫«تا گم نشی، راه درست رو پیدا نمی‌کنی.»
‫رییس این حرف رو زد.
‫حتی من هم نمیتونم تصوری از صلح داشته باشم.
‫همونطور که گفتین،
‫دوران بعدی احتمالا مرگ‌های بیشتری داشته باشه.
‫اما مسئول اون مرگ و میر خدا نیست.
‫تقصیر انسان‌هاست.
‫جای گناه و رستگاری رو،
‫خودشناسی و اتکای به خود میگیره.
‫خردی که ما از رنج به دست میاریم،
‫روزی ما رو قادر به حرکت میکنه.
‫ما میتونیم فرهنگ سرکش رو متوقف کنیم،
‫و تکنولوژی غیرمعمول رو مهار کنیم.
‫مثبت‌نگریت باعث تاسفه.
‫بله.
‫اما با اینحال،
‫حرفی که استادی که داشتم بهم زد رو یادمه.
‫«خودت رو در دنیایی بدون خدا تصور کن»
‫میخوام باور کنم این راهی به جلو باز خواهد کرد.
‫همچنین، تو داری مهمترین چیز رو از قلم میندازی.
‫قطعا...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫حتی اگر خدا از جامعه حذف بشه.
‫خداوند رو نمیشه از قلب مردم پاک کرد.
‫فکرت هم مثل خودت بچگانه‌ست.
‫بی‌ملاحظه‌، لجباز و خودخواه.
‫یه بچه که ارزش صحبت کردن نداره.
‫که اینطور؟
‫پس دیگه حرفی باقی نمونده.
‫تو وظیفه‌ات انجام دادی.
‫اما با زمونه همرنگ نیست.
‫تغییرات همین الانش هم شروع شده.
‫به خوبی خدمت کردی، مرخصی.
‫شک دارم باز هم رو ببینیم.
‫اگر حرفی داری، گوشم با توئه.
‫نمیخوام باور کنم.
‫ها؟
‫حق داشتم که برای بدترین احتمال ممکن...
‫...آماده می‌شدم.
‫«بدترین احتمال ممکن؟»
‫چه خبره؟ بوی الکل میاد.
‫متوجه شدی؟
‫چندین بطری اون بیرون ریختم.
‫تازه، کلی کاه هم خیسِ الکل کردم اون بیرون.
‫ها؟
‫چی!؟
‫شاید حق با توئه که تغییرات شروع شده باشه.
‫اما چه میشه اگه...
‫...امشب همگی اینجا بمیریم؟
‫و چی میشه اگه کل این کلیسا توسط کسی به آتش کشیده بشه؟
‫و چی میشه اگه من این پیغامُ دست نگهبانان سپرده باشم؟
‫«من برای بازپرسی از یک مرتد به کلیسا رفتم.»
‫«مظنون، یکی از معتقدین به خورشید مرکزیه»
‫اگر چنین اتفاقی بیفته،
‫مردم کی رو سرزش خواهند کرد؟
‫ها؟
‫انسان اشتباه برداشت میکنه، مگه نه؟
‫برای خودشون میبرن و میدوزن.
‫خب؟
‫بازم تغییرات رخ داد؟
‫چ_چکار کردی تو؟
‫وقتی شنیدم یه زن رفته کلیسا، یه حسی بدی گرفتم.
‫چکار میکردم اگر به نحوی، خورشید مرکزی پذیرفته اعلام میشد؟
‫اما حتی من هم تصور نمیکردم ‫شاهد چنین شکستی باشم.
‫خوشحالم یه نقشه‌ی پشتیبان داشتم.
‫الان شایعه میشه که طرفداران خورشید مرکزی خطرناکن.
‫واقعا فکر کردی نقشه‌ات قراره جواب بده؟
‫اگر امتحان نکنم از کجا بفهمم.
‫منم میخوای بکشی؟
‫راستش بخوای، برام مهم نیست.
‫حتی اگه فرار کنی و حقیقت به مردم بگی،
‫فکر نکنم کسی حرفت باور کنه.
‫اما بازم میگم،
‫بهتره که همینجا تورو هم بکشم.
‫سلام.
‫قسمت بیست و سوم: یاران
‫خداوند متعال،
‫این مکاشفه‌ای چیزیه؟
‫نه.
‫مطمئنآ، من توهمی بیش نیستم که،
‫ذهن در حال مرگت ساخته.
‫اوه، که اینطور؟
‫بله، همینطوره.
‫بهرحال که مشتاق دیدارت بودم.
‫از اون روز به بعد چکار میکردی؟
‫افتضاح.
‫به لطف تو.
‫من تنها هم نبودم.
‫زندگی کلی آدم دیگه بخاطر سنگدلی تو نابود شد.
‫یکم سخت میگیری.
‫منم آینده‌ی درخشانی پیش رو داشتم که خاموش شد.
‫درسته...گمونم درست باشه.
‫اما درآخر اوضاع عجب مسخره شد.
‫اونا میگن خورشید مرکزی حتی کفر حساب نیست.
‫چطور خنده‌ات نمیگیره؟
‫آها، راستی.
‫من اینو نگه داشتم.
‫میتونی پسش بگیری.
‫دیگه بهش نیازی ندارم.
‫نه، نمیخواد.
‫چرا؟
‫من یک توهمم، نمیتونم برش دارم.
‫تازشم،
‫دیگه فقط متعلق به من نیست.
‫که اینطور.
‫لعنتی...
‫کی فکرش میکرد اینطور بشه؟
‫من با زندگیم...
‫من با زندگیم چکار کردم؟
‫نمیشه کاریش کرد.
‫تحت شرایطی، هر کدوممون کاری که ازش برمی‌اومد انجام داد.
‫هر دوی ما.
‫اشتباه میکنی.
‫یه تفاوت فاحش بین من و تو هست.
‫ما نقش‌های متفاوتی داشتیم.
‫وقتی شنیدم خورشید مرکزی کفر نیست، ‫تازه متوجهش شدم.
‫قبلش حتی فکرش هم نمی‌کردم.
‫من...
‫من آدم بده‌ی این قصه‌م.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لعنتی. چطور متوجهش نشدم؟
‫درسته.
‫درسته که ما مقابل هم قرار داشتیم.
‫این دنیا پر از آدم‌های جورواجوره.
‫آدم‌های راست‌گو... آدم‌های دروغ‌گو...
‫آدم‌های رقت‌انگیز... آدم‌های دلیر...
‫و شاید از همه شگفت‌انگیزتر،
‫اینکه یک نفر می‌تونه تمام این ‫ویژگی‌ها رو در خودش داشته باشه،
‫ممکنه روز به روز تغییر کنن.
‫با این‌حال، بی‌شمار آدم وجود داره، ‫و هیچ دو نفری شبیه نیستن.
‫تعجبی نداره که همیشه سر جنگ داریم.
‫اما... با این وجود،
‫وقتی مردم گذشته یا آینده به ‫این محدوده‌ی زمانی نگاه می‌کنن،
‫همه‌ی ما رو مردمان قرن پانزدهم می‌بینن.
‫چشم باز کردیم و خودمون ‫رو تو این دوره زمونه دیدیم،
‫گرچه شاید در زمان دیگری ‫وضع بهتری می‌داشتیم.
‫این تصادفی بیش نیست،
‫اما در عین حال...
‫...معجزه و کار تقدیره.
‫من به افرادی که در این زمونه دنیا اومدن،
‫تعلق خاطر بیشتری دارم تا ‫افرادی که باهام هم‌عقیده‌ن.
‫گرچه شاید پوچ به‌نظر برسه،
‫و عقل و احساس اون رو انکار کنه، ‫اما دوست دارم باورش کنم.
‫احساس می‌‌کنم ماهایی که در این ‫دوره زمونه زندگی می‌کنیم،
‫حتی اگه به حد مرگ از هم متنفر باشیم،
‫بازم یارانی هستیم که این زمانه رو با هم ساختیم.
‫«یارانی که این زمانه رو با هم ساختین؟»
‫سعی داری...
‫...آرومم کنی؟
‫معلومه!
‫به‌هرحال من زاده‌ی خیالات خودتم.
‫ممنون.
‫اما نمی‌تونم این لطفت رو قبول کنم.
‫به‌هرحال،
‫من نسبت به تو احساسی داشتم،
‫احساسی که هرگز نباید نسبت ‫به مرتدی مثل تو می‌داشتم.
‫وانمود کردم فراموشش کردم ‫و به زندگیم رسیدم.
‫چه احساسی؟
‫دلسوزی.
‫دلم از انتخابت به درد اومد.
‫«نباید مرگ رو انتخاب می‌کردی.»
‫«جوون‌تر از چیزی بود که بخوای سر باورها بمیری، ‫حالا چه باورهای خودت، چه دیگران.»
‫اینطور فکر می‌کردم.
‫که اینطور؟
‫پس با هم هم‌نظر نیستیم.
‫اما این رو فراموش نمی‌کنم.
‫شاید اون اولین و آخرین...
‫...فرصتی بود که خداوند بهم داد.
‫اما اون‌قدر عذاب‌آور بود، ‫که نادیده‌ش گرفتم.
‫برای همین هم می‌گم...
‫...من آدم بده‌م.
‫حرف دیگه‌ای هم داری؟
‫چیزی نمونده که فرو بریزه،
‫و تو هم بمیری.
‫تو خیلی می‌دونی، نه؟
‫پس یه خواهش.
‫این آخرین درخواستمه.
‫آیا دخترم...
‫...به بهشت رسید؟
‫چی بگم؟!
‫قبلاً هم که بهت گفتم.
‫هیچکس از بعد مرگ خبر نداره.
‫اما اگر این چیزیه که براش می‌خوای،
‫پس تا هنوز زنده‌ای،
‫کار درست رو انجام بده.
‫چیزی رو که شروع کردی، تموم کن.
‫خب دیگه، بدرود.
‫حالا می‌فهمم.
‫پس تو هم پیداش کردی.
‫چیزی که...
‫...ارزش جهنم هم داره.
‫پروردگارا...
‫گناهان دخترم،
‫همه و همه نتیجه‌ی اشتباهات ‫و سوءبرداشت‌های من بود.
‫پس گناهان من رو پای اون ننویس.
‫اگر خورشید مرکزی خلاف ‫خواست و اراده‌ی پروردگار نیست...
‫پس لطفاً...
‫لطفاً...
‫...دخترم رو راهی بهشت کن.
‫بـ بـ بهشت...
‫گندش بزنن.
‫عوضی...
‫...نباید من رو می‌زد.
‫قراره... بمیرم.
‫لعنتی.
‫اشتباه می‌کردم.
‫مرگ، آخرشه.
‫نه خدایی هست، و نه آخرتی.
‫پولی که به‌دست آوردم،
‫دانشی که کسب کردم، ‫و حتی آینده‌ای که پیش‌بینی می‌کردم.
‫همه‌ش بیهوده بود.
‫همه‌ش... همین‌جا...
‫...تموم می‌شه.
‫اصلاً زندگیم...
‫...چه هدفی داشت؟
‫[سال 1468، منطقه‌ای شهری در پادشاهی لهستان]
‫خــــب!
‫همگی صف وایسید!
‫من اولین باره که میام، ‫ولی همون‌طور که می‌گن واقعاً محبوبه.
‫شما لطف دارید.
‫سفارشتون رو می‌فرمایید؟
‫اوا... شما پسرشون هستین؟
‫آه، نه... ایشون فقط به من لطف دارن.
‫عجب؟ پس اهل کجایی؟
‫چیزه...
‫ببخشید منتظر موندین!
‫نون‌ها آماده‌ست!
‫بفرمایید بیاید!
‫خسته نباشی. حسابی زحمت کشیدی.
‫شما هم همین‌طور.
‫راستی آلبرت.
‫یه‌چیزی می‌خوام بهت بگم.
‫اشکالی نداره؟
‫می‌رم سر اصل مطلب.
‫قراره بری دانشگاه!
‫هان؟
‫غافل‌گیر شدی؟
‫اما اصلاً نگران نباش. فقط گوش کن!
‫همون‌طور که می‌دونی ما نونواها باید ‫نون رو با قیمت و وزنی متناسب با...
‫...بهای گندمی که دولت خریده، ‫به فروش برسونیم.
‫تو پسر باهوشی هستی.
‫می‌تونی تغییرات بازار رو پیش‌بینی کرده ‫و تخمین بزنی.
‫محاسبات تو باعث شده من در نهایت ‫دقت، نون کافی بپزم.
‫به لطف تو، مغازه‌م حسابی رونق گرفته!
‫تو واقعاً بی‌نظیری!
‫و به همین دلیل...
‫حاضرم با کمال میل ‫تمام شهریه‌ت رو پرداخت کنم!
‫خیلی ممنون.
‫اما نمی‌تونم قبول کنم.
‫هان؟
‫تا به حال شده...
‫...بگم می‌خوام برم دانشگاه؟
‫خب... تو باهوشی،
‫و قبلاً عاشق یاد گرفتن بودی.
‫میلی به تحصیلات دانشگاهی ندارم.
‫بیهوده‌ست.
‫حتی بدتر، زیان‌بخشه.
‫کنجکاوی، انسان‌ها رو می‌بلعه.
‫تحقیقات همیشه تبدیل به جاه طلبی ‫شده و از کنترل خارج می‌شن.
‫همون بهتر که ازش دور بود.
‫حق با توئه.
‫من نمی‌دونم تو چه‌ها پشت سر گذاشتی.
‫باید بیشتر ملاحظه‌ت رو می‌کردم.
‫البته از پیشنهادتون ممنونم،
‫اما ترجیح می‌دم گذشته رو فراموش کنم.
‫همین که نفسی بیاد و بره، راضی‌ام.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوام.
‫یه لحظه صبر کن!
‫اگر نظرت اینه، پس چرا هنوز ‫آسترولابت رو دور ننداختی؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.