‫دبیرستان ‫کوبان
‫خوش آمدگویی ‫دانش‌آموزان جدید
‫تنیس چطور؟ علاقه‌مندی؟
‫تابلوی اعلانات
‫باشگاه تنیس نرم عضوگیری می‌کنه!
‫باشگاه بیسبال
‫باشگاه فوتبال
‫بند کنسرت
‫باشگاه تئاتر
‫باشگاه کندو
‫هی!
‫باشه، اونجا بذار.
‫اشتباهی اومدم؟
‫ببخشید!
‫میدونین اتاق باشگاه ‫تئاتر کجاست؟
‫سال اولی هستی؟
‫بله.
‫خوب شده پس، من راستش...
‫رئیس باشگاهم! کیتاهاما ایجی.
‫من ناناکورا رینم.
‫ببخشید امیداتو بردم بالا، ولی...
‫تنها عضو باشگاه فعلا منم.
‫اگه بهمون ملحق بشی که عالی می‌شه، ‫ولی اجباری نیست ها، باشه؟
‫چشم! حتما...
‫واو، انگار «شروع یه داستانه».
‫به‌هرحال، اتاق باشگاه این سمته.
‫باشه.
‫خیلی خب، به باشگاه تئاتر خوش اومدی!
‫رئیس! عضو جدید داریم انگار.
‫فکر می‌کردم رئیس باشگاه شمایین.
‫ایجی... باز داشتی مسخره بازی درمیاوردی؟
‫سورپرایز!
‫چطور بود؟ عین شروع ‫یه داستان بود، مگه نه؟
‫عجب سنپای عجیبی...
‫پس می‌خواستی عضو بشی؟
‫آه، بله! به بازیگری علاقه‌مندم.
‫می‌تونی این یه بخشو بخونی پس؟
‫ا- الان؟
‫آره! خب، شروع کنیم.
‫آه، ای فرشته‌ی نورانی که ‫شب را روشن می‌کنی،
‫ای پیامرسان بهشت!
‫باز دوباره شروع کرد...
‫یالا، نوبت توـه. یالا یالا!
‫آه، رومئو، روئمو، چطور است که تو رومئویی؟
‫پدرت را کنار بگذار و نامت را دور بینداز،
‫و من هم نام کپیولت را دور می‌اندازم.
‫خب...؟
‫بله، رومئو هستم!
‫داری چیکار می‌کنی، رئیس؟
‫آخه بدجور زد رو دستم...
‫آم، اسمت چی بود؟
‫ناناکورا رین هستم.
‫ناناکورا-سان، خیلی خوشحال ‫می‌شیم که عضو باشگاهمون بشی.
‫بله! خیلی ممنونم!
‫چرا داره تشکر می‌کنه ازش؟
‫خوش اومدی!
‫خیلی کارت خوب بود.
‫محشر بود!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شروع داستان؟
‫قسمت ۱
‫بفرست بیاد!
‫ایول!
‫راستش، همه مردا دوست دارن ‫یه بارم که شده بچه معروف باشه.
‫به داستانای عاشقانه علاقه ‫داشتین، سنپای؟
‫عه، برخورد بهم!
‫حتی منم راجع به یه هارم داشتن ‫رویا پردازی می‌کنم.
‫یه هارم...؟
‫پس شاید یبار باید ‫ببرمت سر قرار پس.
‫این دیگه چی بود؟
‫نـ- نقش بود! داشتم مثل ‫دخترای شیطون اذیتتون می‌کردم.
‫یعنی داری فقط به خاطر من ‫اندازه‌ی یه هارم بدلی نقش بازی می‌کنی؟!
‫عه، تو چقدر مهربونی!
‫ا- اینطور نبود که بخاطر تو این کارو بکنم!
‫شیطون بلاتم خیلی خوب بود، ‫ولی نمیشه به سوندره نه گفت.
‫انتخابش خیلی سخته واقعا!
‫حالا دارم می‌فهمم هارم ‫داشتن چقدر می‌تونه سخت باشه.
‫استعداد بازیگریت خیلی خوبه.
‫نمی‌دونم چرا ولی از پیش شما ‫نقش بازی کردن خوشم میاد.
‫وایسا، الان داری نقش بازی می‌کنی؟ یا...؟
‫ا- البته که نقش بود!
‫ببخشید، ببخشید.
‫ولی از همه بامزه‌تر همون بود!
‫اون بود...؟
‫دبیرستان ‫خصوصی ‫کوبان
‫اصلا نمی‌شه.
‫من تنها دختریم که به کسی ‫که این قیافه رو گرفته نزدیک می‌شه.
‫پس رفتن تو نقش آدم خفنی که کم‌صحبت هم هست ‫جواب نمیده؟
‫ولی به نظرم اگه توش حرفه‌ای بشم ‫تاثیر می‌ذاره ها.
‫تو رو خدا راهنماییم کن!
‫یکم به احساسات هم فکر کن.
‫عه می‌خواستم همینکارو کنم!
‫چطور میشه که وقتی تو می‌کنی اینقدر متفاوت درمیاد؟
‫نکته‌ش توی چشماست؟
‫نقش ساکت...
‫بدون حرف حالا یکم سخته چیزی یاد بگیرم ها.
‫به من چه.
‫نقش باحال!
‫یـ- یه چیزی مثل این، شاید؟
‫که اینطور. یکم برای من سخته انجام دادنش.
‫دلم می‌خواد حرف بزنم خب.
‫همیشه قراره اینطور باشم، ها؟
‫چرا داری می‌خندی؟
‫نمی‌گم!
‫ای بابا، جدا نمی‌دونم باید چیکار منم.
‫سنپای، می‌تونین برای ناهار ‫یکم استراحت کنین دیگه.
‫باید اینارو قبل جشنواره‌ی ‫فرهنگی تموم کنم.
‫هر کمکی هم بهمون رسید نه نمی‌گیم!
‫اینجور پیش بره لاغر می‌شم.
‫با اینکه نقشه‌م این بود ‫کارگردان عضلانی‌ای بشم!
‫حـ- حالا که دیگه چاره‌ای نیست، ‫من بهت غذا می‌دم.
‫غذا خوردن از دست سوندره-چان؟! ‫مطمئنی لوسم نمی‌کنی؟
‫اینهمه خوشبختی محاله! ‫فردا می‌میرم.
‫مال منم بخور.
‫من لیاقت خوردن غذا از دست ‫باحال-چان رو ندارم!
‫به حبس ابدی محکوم می‌شم!
‫راستی، یه همچین چیزی هم دارم...
‫می‌شه یه پنجه... بهم بدی؟
‫ببخشید...
‫مـ- میاو...
‫خیلی خب، دیگه مهم نیست اگه الان بمیرم!
‫باورم نمی‌شه می‌تونی حتی ‫نقش گربه بازی کنی!
‫راستش الان خیلی خجالت ‫می‌کشم که نقش بازی کنم دیگه.
‫فهمیدم!
‫ها... وایسا.
‫گوشیم نیست.
‫گمش کردین؟
‫می‌خواستم عکس رین-چان رو ‫با اون گوش گربه‌ای ها بگیرم.
‫عجیبه...
‫اگه به گوشیش زنگ بزنم که صدا بده،
‫می‌تونم همینو بهونه کنم ‫که شماره‌شو بگیرم!
‫سنپای!
‫من... مـ- من...
‫چی؟ چی شده؟
‫چی؟
‫فکر کنم می‌تونم به گوشیت زنگ بزنم، ‫ولی اونجورم شماره‌م گیرت میاد، نه؟
‫اذیت نکن، کمکم کن لطفا!
‫شماره‌م مال خودت، فقط زنگ بزن!
‫التماست می‌کنم!
‫نیدونم که، بزنم؟
‫عه، باشه خب. اگه انقدر ‫نمی‌خوای که مشکلی نداره.
‫ای وای! خیلی شیطون بلا بودم!
‫شاید می‌تونم از سوندره-چان بخوام؟
‫ز- زود باش و بهم بگو!
‫به گوشیت زنگ می‌زنم، ولی ‫فقط همین یه باره ها، فهمیدی؟!
‫سوندره-چان خودمی. ‫مرسی از درکت.
‫منم باید ازت تشکر کنم، سوندره-چان.
‫آهان.
‫یافتم!
‫عالیه.
‫سلام؟
‫سلام؟ سنپای، چی شده؟
‫آه، چیزی نشده ها،
‫فقط خواستم ازت تشکر کنم.
‫مرسی که کمکم کردی گوشیمو پیدا کنم.
‫این حرفا رو باید توی زنگای ‫شبانه بگی، سنپای.
‫ها؟
‫تنهایین، سنپای؟
‫آره، بقیه سالن ورزشین.
‫که اینطور.
‫می‌گم، سنپای...
‫می‌تونین به این پروژه‌ی هنریم کمک کنین؟
‫اینجور چیزا رو خوب بلدین، مگه نه؟
‫می‌تونین...؟
‫اینجور از کسی کمک می‌خوام؟
‫بـ- ببخشید!
‫آم، بـ- باید چیکار کنم؟
‫خواهش می‌کنم، بذار باحال-چان این بار بپرسه!
‫تو تنها کسی هستی که می‌تونم ازش کمک بخوام.
‫پـ- پس بهتره کمکت کنم!
‫چی می‌خوای بدونی؟
‫بهش خوش می‌گذره انگار.
‫مال رومئو و ژولیته.
‫و این...
‫چی هست؟
‫رومئو و ژولیت.
‫نمی‌دونم باید رنگای ‫غروبو چطور دربیارم...
‫مشکلت اونجاست؟
‫چرا همچنی تصویر پیچیده‌ای انتخاب کردی؟
‫آخه از هنر سردرنمیارم!
‫هنرمند خیلی خوبی هستی، ‫اگه تو بکشی خیلی خوب می‌شه!
‫این دیگه کی بود؟!
‫اون... آم... لوس-چان بود...
‫چه سلاح مخفیانه‌ی قدرتمندی بود!
‫فـ- فن آخرین چاره‌مه، پس...
‫همه‌ی رنگاشو درست کرد.
‫و پشتش زنی بود که ‫در کیمونویی سفید، در سکوت ایستاده بود...
‫و زیر پاش... آب زیادی جمع شده بود!
‫لعنتی!
‫خیلی حرفه‌ای داستان ترسناک تعریف می‌کنی، سو-چان.
‫نویسنده بودن این چیزارم داره پس.
‫تو از همه ترسناک‌تری ها.
‫موافق نیستی...
‫ها. حالت خوبه؟
‫مرده
‫درارو ببندی ها، باشه؟
‫حتما!
‫مراقبت کنین!
‫باشه...؟
‫باورم نمی‌شه انقدر ترسیدی ‫که نمی‌تونی تنهایی لباس عوض کنی.
‫ا- اینجور نیست که ترسیده باشم ها!
‫و- ولی باهام صحبت کن! باشه؟!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫الان می‌زنی درو می‌شکنی!
‫خیلی دلم می‌خواد ببینم قیافت چطوری شده!
‫لعنتی!
‫ای بابا...
‫آخیش. دیگه از چیزی نمی‌ترسم.
‫نگو که رین-چان شیطون بلا هم داخله؟!
‫اگه همش حواسمو پرت کنی نمی‌تونم لباسامو عوض کنما...
‫لیبد هارم
‫جدی؟ فکرشم نمی‌کردم.
‫ببخشید...
‫چیزی شده؟
‫میگم... کیتاهاما-سنپای این اطرافه؟
‫اوه. کیتاهاما داره اون گوشه چرت می‌زنه.
‫می‌تونی با خیال راحت بیدارش کنی.
‫ما هم بهتره بریم.
‫آره.
‫بعدا مي‌بینمت رین-چان.
‫فعلا!
‫اوه... روز خوبی داشته باشین.
‫دختر خوشکلیه، مگه نه؟
‫از سر کیتاهاما هم زیادیه.
‫امم، سنپای؟
‫باشگاه شروع شده...
‫اگه بیدار نشی مجبور میشم یه جور دیگه بیدارت کنما.
‫جدی جدی بیدار نشد.
‫جدی می‌تونم باهاش شوخی دستی کنم!
‫نه، نه!
‫نباید انقدر مثل شیطون بلا-چان فکر کنم.
‫حتی اگه باهات شوخی ناجوری بکنم هم ‫منو می‌بخشی، مگه نه سنپای؟
‫این موضوع که هیچ جوابی نمی‌گیرم ‫خجالت‌آور بودن قضیه رو هزار برابر می‌کنه.
‫ای بابا، وقت باشگاه رسیده؟
‫نزدیک بود شخصیت لوسمو ببینه!
‫تو این همه راه اومدی بهم همینو بگی؟
‫ببخشید...
‫چرا دستمو گرفتی؟
‫چـ-چون شیطون بلا-چان می‌خواست باهات شوخی خرکی کنه!
‫آره خلاصه.
‫چی؟!
‫من دوباره می‌خوابم.
‫رئیس باشگاهمون محشره...
‫صورت رومئو!
‫صورت جالبیه!
‫با این‌که خودم برای تصویر زمینه‌ام گرفته بودمش ‫دیگه کم کم ازش خسته شدم.
‫یعنی میشه از ستاره نوظهور باشگاهمون ‫درخواست کنم که بذاره یه عکس از صورتش بگیرم؟
‫منم دلم می‌خواد یه عکس ازتون داشته باشم سنپای!
‫بی‌نقصه!
‫صبر کنم ببینم، چرا انگار یه چیزی فرق داره...
‫این موضوع خیلی خاصیه،‌ فهمیدی؟!
‫بهتره درست حسابی عکس بگیریا!
‫داره چه اتفاقی میفته ستاره نوظهور جان؟
‫حتی اگه تو هم ازم بخوای نمی‌تونم ‫انجامش بدم سنپای!
‫زیادی خجالت‌آوره!
‫شما دو تا دارین چی‌کار می‌کنین؟
‫رئیس.
‫ناناکورا همش به‌خاطر خجالت صورتش عجیب و غریب میشه.
‫جدی؟ ای بابا، خوب نیست که.
‫ببخشید...
‫بهش راه درست رو نشون بده رئیس!
‫خیلی خب.
‫با تمام قدرت!
‫گرفتم.
‫لبخند طلایی ستاره نوظهور باشگاه تئاتر.
‫ایول! بعدا برای منم بفرستش، باشه؟
‫لطفا از این‌کارا نکنین!
‫راستی امتحانای میان‌ترمتو چی‌کار کردی؟
‫بدک نبود، فکر کنم...
‫تو چطور سنپای؟
‫سنپای...؟
‫ا-اگه اصرار داری که بهت نشون میدم!
‫سوندره-سنپای؟
‫حالا نوبت توئه ناناکورا!
‫منم باید نشونت بدم؟
‫آره دیگه، رسمش همینه!
‫چی میگی واس خودت؟
‫به کسی نگیا، باشه؟
‫واقعا فکر کردی راز باحال-چان رو ‫همین‌طوری میرم لو میدم؟
‫اون‌قدرام احمق نیستم!
‫عجب نمره داغونی تو ریاضی گرفتی.
‫مال تو هم همین‌طوری بود که سنپای...
‫ولی شیطون بلا-چان به‌نظر میومد که ‫محاسباتش خوب باشه.
‫من از قصد تو کلاس به درس گوش نکردم ‫که بتونم ازت بخوام بهم درس بدی، سنپای.
‫چرا که نه!
‫از فردا میرم کلاس تقویتی! وقت جدی شدنه!
‫کلاس تقویتی؟!
‫شاید منم باید بیشتر درس بخونم...
‫نه، تو نیازی نیست چیزیو تغییر بدی ناناکورا.
‫من دلم مي‌خواد توی درس بهتر شم ‫که بتونم به تو هم یاد بدم.
‫ریاضی برای شیطون بلا-چان، ‫ژاپنی برای سوندره-چان،
‫علوم برای لوس-چان، ‫و مطالعات اجتماعی هم برای باحال-چان.
‫اصلا من خودم میرم درس می‌خونم!
‫ببخشید...؟
‫از اون‌جایی که زنگ مطالعه آزاده، ‫قرار شد با سو-چان مسابقه آشپزی بذاریم.
‫الان با رای رئیس ازم جلو افتاده، پس...
‫ازت مي‌خوایم که تو هم نظرت رو اعلام کنی ناناکورا.
‫و برای این‌که رای منصفانه داده بشه، ‫بعد که تست کردی میگیم هرکدوم رو کی درست کرده.
‫من خیلی از غذا سر درنمیارم...
‫عب نداره، فقط هرکدوم رو که خوشت اومد بگو
‫وقت شروع قضاوته!
‫این مزه‌اش جوریه که انگار دقیقا طبق دستور‌العمل درست شده،
‫ولی اون یکی یه مقدار تغییر توش ایجاد شده...
‫ها. صبر کن ببینم.
‫اگه اونی که بیشتر خوشم اومد، اونی که ‫سنپای درست کرده نباشه...
‫مثل اینه که به سنپای بگم ‫ازش خوشم نمیاد؟!
‫باید بفهمم کدوم مال سنپایه!
‫نه! حتما درست حدس می‌زنم!
‫به سنپای نمیخوره کسی باشه که ‫طبق دستورالعمل عمل کنه، پس یعنی دومی؟!
‫نه، ممکنه طبق دستورالعمل عمل کرده باشه ‫که بتونه مسابقه رو ببره!
‫سنپای... سنپای ممکنه—
‫ناناکورا—!
‫این ناهارمونم هست، پس...
‫حالا، کدوم؟!
‫B!
‫از B بیشتر خوشم اومد!
‫اون دستپخت ایجیه!
‫ایول!
‫امم، فکرکنم من باید خوشحالی کنما.
‫پس میشه گفت مساوی شد.
‫دیگه کسیم نیست ازش بخوایم رای بده.
‫ببخشید...
‫خب حالا، صبر کن ببینم، ‫اگه از لوس-چان هم بخوایم رای بده چی پس؟
‫نمی‌تونم اون کارای خجالت‌آور رو جلوی بقیه بکنم!
‫مگه من آدم نیستم؟
‫نه خب، نمی‌تونم دیگه!
‫ولی مطمئنم همه تحسینت می‌کنن!
‫نه!
‫لوس-چان کیه؟
‫یه جورایی میشه گفت... ‫یکی از شخصیت‌هاییه که ناناکورا بعضی وقتا نقششو بازی می‌کنه.
‫که این‌طور.
‫هی، اگه به ناهار دعوتت کنم چی؟
‫همین الانشم خوردم!
‫سنپای، تصمیم گرفتی برای مسابقه قراره چی بپوشی؟
‫دو روز تا جشنواره ورزشی
‫تصمیمو گرفتم!
‫قطعا همینو می‌پوشم.
‫به‌نظرت عالی نمیشه؟
‫توی تن سوندره-چان!
‫جانم؟
‫به‌نظرم لباس پوشیدن مثل یه شاهزاده ‫خیلی به سوندره-چان میاد...
‫و برای باحال-چان هم لباسای ژاپنی خوبن.
‫شیطون بلا-چان هم که...
‫سنپای، من قراره به‌عنوان یه نفر توی ‫مسابقه شرکت کنم.
‫خب؟
‫لطفا فقط یکیو انتخاب کن!
‫یعنی میگی باید فقط یکیو انتخاب کنم؟!
‫فقط یکی... فقط یکی...؟
‫یه چیزی برای خود واقعیم پس، خب؟
‫پیژامه خوب میشه!
‫پیژامه؟!
‫ولی باید یه لباس مناسب باشه...
‫یا پیژامه یا هیچی!
‫همیشه دلم می‌خواسته بدونم بازیگرا ‫توی خونه‌شون چی می‌پوشن!
‫ولی مطمئنم چیزای عادی مثل تی‌شرت ‫و ایناست فقط.
‫چیز خاصی نیست که.
‫یعنی این‌طوری؟ یا اون‌طوری؟ شایدم... این؟
‫آره،‌ همون پیژامه!
‫نه.
‫نمی‌دونم موهام خوب شده یا نه.
‫دلم می‌خواد بدونم نظر سنپای چیه.
‫ناناکورا؟
‫اوه، سنپای، صبح به‌—
‫اوه، موهات چرا این‌طوری شده؟!
‫من باید ازت بپرسم!
‫ولی لامصب هرجوریم موهاتو درست کنی بهت ‫میاد ها شیطون بلا-چان.
‫شاید منم باید موهامو جوری درست کنم که ‫تو خوشت بیاد سنپای...
‫ببخشید سنپای ولی من باید ‫بدونم چی باعث شده موهات این‌طوری شه.
‫موهاتو هرجوری درست بکنی بازم بهت میاد ها لوس-چان!
‫ببخشید سنپای ولی من باید ‫بدونم چی باعث شده موهات این‌طوری شه!
‫آخه انتظار نداشتم موهاتو این‌طوری درست کنی!
‫اگه می‌دونستم حتما موهامو درست می‌کردم!
‫باورم نمیشه با این موهام قراره ‫وجهه شوخیت با مدل موهات رو هم خراب کنم!
‫خیلی ببخشید!
‫ولی... موهامو برای شوخی این‌طوری نکردم.
‫اما پسر موهام خیلی وضعشون داغونه.
‫وقتی بیش از حد می‌خوابی همین میشه دیگه.
‫کل دیشب داشتم بهت فکر می‌کردم ‫برای همینم اصلا نتونستم بخوابم!
‫خواهشا با این موها این‌طوری حرف نزن!
‫همین که بخندی برام کافیه.
‫بس کن!
‫رومئو، رومئو صدام کن.
‫ولی تو که رومئو نیستی، هستی؟
‫چقدر سرده...
‫ا-این‌کارو کردم چون سردم نیست!
‫و اگه مریض بشی همه چی خراب میشه.
‫انقدر خوب بود که از درون گرم شدم!
‫اگه مریض بشی ازت مراقبت می‌کنم.
‫این‌جور حرفا رو من باید بزنم...
‫مطمئنم باهاشون می‌تونم دختر تور کنم.
‫خب خب، وقت تمرینه.
‫شاید بهتره فردا لباس کمتر بپوشم.
‫د-دوازده؟!
‫آب و هوای فردا
‫ابری
‫از من امروز به من فردا؛ موفق باشی...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.