..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اعتراف؟ قسمت 2
‫ناناکورا،‌ این خواهرته؟
‫چقدر ازت کوچیک‌تره!
‫تازه رفته اول راهنمایی.
‫خیلی بامزه‌اس.
‫خودمم سر بامزگیش همش دارم لوسش می‌کنم.
‫هعی پسر، مطمئنم خواهر کوچیک داشتن ‫هم خیلی چیز خوبیه، منم دلم می‌خواد.
‫میشه یه آبنبات دیگه هم ‫بهم بدی لطفا داداشی؟
‫یهو خواهر دار شدم؟!
‫صبر کن ببینم، الان که دقت می‌کنم ‫هیچ نیازی نیست تو هم ادای دختر راهنمایی در بیاریا.
‫راست میگی، معیارشو خواهر خودم گذاشتم.
‫سر به هوا بازی دراوردی، ها؟
‫آخه، اون...!
‫ولی خب، خواهر بزرگتر ‫سر به هوا بودنت مزیت بزرگیه، ناناکورا!
‫مزیت؟
‫چه مدل کارای خواهرانه‌ای معمولا انجام میدی؟
‫یه جورایی مثل یه گربه باهاش رفتار می‌کنم.
‫سرشو ناز می‌کنم و لپاشو فشار میدم و ...
‫عالی به‌نظر میاد. خواهر بزرگ داشتن هم ‫بد به‌نظر نمیادا.
‫می‌خواستی لپامو فشار بدی؟!
‫همچین کاری حتی واس منم قفله!
‫تا یه مدت زیاد
‫این چیه؟
‫یه لاین که دلم می‌خواد امروز یاد بگیرم.
‫«من خیلی می‌ترسم. عب نداره اگه امشب ‫پیشت بخوابم داداشی؟»
‫رو دستم که همچین چیزی ننوشتم!
‫مطمئنی؟
‫ولی باید اینم یاد بگیری!
‫بهتره از همین الان بنویسیش!
‫نمی‌خوام همچین لاینی رو حفظ کنم...
‫تا یه مدت زیاد، این‌جا خیلی می‌ترسم
‫نه!
‫خراب کردم!
‫دیدی باید حفظش کنی.
‫کلی لاین درست حسابی هست که باید ‫جدی حفظشون کنم!
‫بیا، می‌تونی از دست منم استفاده کنی.
‫ازت بدم میاد داداشی!
‫حالا رفت تو دوران لجبازی کردنش؟!
‫ولی یه سری لاین هم هستن که می‌تونی ‫بدون نوشتن حفظشون کنی، نه؟
‫این‌طورم نیست!
‫نـ-ناناکورا؟
‫اوه، دارم تمرین می‌کنم.
‫باید گریه کردن رو تمرین کنم.
‫اوه، پس واقعی نبود! خیالم راحت شد!
‫نزدیک بود بیام بغلت کنم.
‫دلیل گریه کردنم تویی.
‫صـ-صـ-صبر کن ببینم
‫لطفا انقدر باهام مهربون نباش.
‫ببخشید! ولی جدی نمی‌دونم باید ‫تو همچین شرایطی چی‌کار کنم!
‫منم ازت انتظار نداشتم که بدونی وقتی یکی ‫درحال گریه‌اس چی‌کار کنی،
‫ولی این عکس‌العملت هم دیگه خیلی داغون بود.
‫اگه واقعا داشتم گریه می‌کردم چی؟!
‫چرا صورتتو این شکلی کردی؟!
‫به این نتیجه رسیدم که بهترین راه برای ‫این‌که حالتو جا بیارم همین شکلک در آوردنه.
‫مگه من بچه کوچولو ام—
‫بس کن!
‫برای این‌که دروغش رو باور کنن، ‫خودش هم باور کرده بود که
‫واقعا دوک میلانه.
‫بنابراین، بلندپروازیش بزرگ و بزرگ‌تر شد—
‫آیا می‌شنوی؟
‫داستانی که گفتید حتی ‫ناشنوایان رو هم شفا می‌دهد.
‫برای این‌که هیچ فاصله‌ای بین ‫نقشی که بازی می‌کرد
‫و هدفی که داشت نباشد، او باید کاملا تبدیل به میلان شود.
‫بیا این‌جا،‌ دیگر نیازی به سوال بیشتری نیست.
‫تو باید به خواب فرو بروی میراندا.
‫بیا این‌جا ای خدمتگزار. من آماده هستم.
‫بیا این‌جا اریل.
‫درود بر ارباب پروسپرو! ‫من آمدم تا بزرگ‌ترین خواسته شما را برآورده کنم.
‫شصت و سومین ‫جشنواره ‫ کوبان
‫چه پرواز کردن باشه، چه شنا کردن...
‫شصت و سومین جشنواره دبیرستانی-فرهنگی کوبان
‫یاکیسوبا
‫شصت و سومین جشنواره ‫دبیرستانی-فرهنگی کوبان
‫فرنی
‫شکلات
‫شیرینی خامه‌ای کوچولو
‫چه بامزه‌ان!
‫می‌تونم برات یکی بخرم، می‌خوای؟
‫نمی‌تونم انتخاب کنم!
‫تو برام انتخاب کن سنپای.
‫شکلات!
‫مطمئنم لوس-چان دلش شکلات می‌خواد!
‫و مطمئنم شیطون بلا-چان هم ‫توت فرنگیو انتخاب می‌کنه.
‫می‌خوای با خودمم کارای شیرین بکنی ها؟
‫نخیر! به هیچ وجه!
‫مطمئنی؟
‫و سوندره-چان هم از لیمو خوشش میاد، درسته؟
‫می‌خوای برای همه شخصیتام جدا خرید کنی؟!
‫می‌خوام برای همه بخرم!
‫پس یعنی باحال-چان هم نعنا می‌خواد دیگه؟
‫هـ-همون یکی هم کافیه!
‫مطمئنی؟
‫بقیه دلخور نمیشن؟
‫ناامیرین-چان که نمی‌شی؟
‫لطفا با اسمم جناس درست نکن.
‫خب پس، رین-چان، تو خودت کدومشون رو می‌خوای؟
‫هـ-همون فرنی کافیه...
‫من از همه بیشتر وانیلی رو دوست دارم.
‫سنپای مریض شدی؟
‫آره، ولی اون‌قدرام بد نیستم—
‫آخی. کاش من جات مریض شده بودم...
‫جانم؟
‫امم، هیچی...
‫اگه از طرف تو باشه مشکلی با مریض شدن ندارم، شاید.
‫ناناکورا، عجب فرشته‌ای هستی تو.
‫یه ذره حالم بهتر شد.
‫و-ولی اون نبودم، لوس-چان بود!
‫خب؟
‫اوه جدی؟ پس من اشتباه کردم...
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫آ-آره. یکم استراحت که بکنم ‫بعدش میرم خونه.
‫اگه خیلی دلت می‌خواد می‌تونم ‫تا خونه همراهیت کنم!
‫راستشو بخوای یکم نگران بودم که ‫قراره تنهایی برگردم خونه.
‫اگه باهام بیای خیلی خیالم راحت‌تره.
‫هرچند اونی که بهم پیشنهاد داد سوندره-چان بود...
‫بیا ناناکورا، از این استفاده کن.
‫ماسک بهداشتی
‫دلم نمی‌خواد جدی مریض بشی.
‫به‌خاطر مریضیش رفتاراش عوض شدن...
‫تازه بهم گفت خیالش راحت میشه اگه ‫همراهش برم...
‫ای خدا، نمی‌تونم جلوی پوزخند زدنم رو بگیرم!
‫ولی تا وقتی که ماسک دارم ‫متوجه چیزی که نمیشه، میشه؟
‫فکرکنم تبم کم‌تر شده...
‫سنپای، حالت چطوره؟
‫ناناکورا؟ نباید تا الان رفته باشی خونه؟
‫مشکلی نیست. و... شام هم درست کردم.
‫عالیه! کی درستش کرده؟ باحال-چان؟
‫ببینش تو رو خدا.
‫به محض این‌که یه ذره حالت بهتر شد ‫دوباره مثل قبل شدی.
‫راستشو بخوای دقیق یادم نمیاد ‫که چه اتفاقاتی افتادن...
‫لباسام و اینا رو چطوری عوض کردم؟
‫من... کمک کردم.
‫ناناکورا...
‫شـ-شیطون بلا-چان بود!
‫بهتره بگی منحرف-چان.
‫من منحرف-چان نیستم!
‫اگه این‌طوری کنی دفعه بعدی ازت ‫مراقبت نمی‌کنما!
‫یعنی دیگه قرار نیست برام اودون درست کنی؟!
‫وقتی حالت بهتر شد می‌تونم ‫دوباره برات درست کنم...
‫ایول!
‫می‌دونی،
‫به‌نظرم پسرایی که راحت می‌تونن به دخترا ‫بگن چه احساسی دارن خیلی باحال و محبوب قلب‌ها ان.
‫سنپای... نکنه از کسی خوشت میاد؟
‫چـ-چیزی شده؟
‫از اولین باری که دیدمت، من...
‫همش به این فکر می‌کردم که...
‫ازت خوشم میاد سوندره-چان!
‫نظرت نسبت به اعترافم چی بود؟
‫جواب میده؟
‫این حرفا رو یهویی از کجات در آوردی؟!
‫باید بیشتر حواست به جو باشه!
‫باید موقعی بگی که به یاد موندنی بشه، فهمیدی؟
‫جو، ها؟ باشه...
‫این چطوره؟
‫نور شهر تازه اونم الکی؟!
‫من همش...
‫به جای آسمون پرستاره به تو خیره میشم.
‫که خب منطقی هم هست، ‫چون تو زیبا‌ترین چیز تو کل دنیایی.
‫دلم می‌خواد این لحظه رو به‌خاطر داشته باشم، ‫لحظه‌ای رو که تونستم
‫بالاخره به ستاره دوردستی مثل تو ‫دسترسی داشته باشم، باحال-چان!
‫یعنی داری میگی از من خوشت میاد؟
‫امم، خب... آره... منظورم همینه.
‫که این‌طور.
‫یه بارم شده دلم می‌خواد اونی باشم ‫که باعث میشه دیگری قلبش به تپش بیفته... انصاف نیست!
‫به‌‌نظرت این چیزایی که درباره ستاره ‫و اینا گفتم احمقانه بود؟ یا...
‫به‌نظرم خوب بود.
‫جدی؟
‫من فکر می‌کردم تو ترجیح بدی ‫که عادی و مستقیم بهت اعتراف بشه.
‫اون‌طوری هم خوبه.
‫پس یعنی ترجیح خاصی نداری؟
‫خجالت می‌کشم مستقیم بگم ولی نه...
‫ولی این خیلی خوبه که.
‫دوستام همیشه به این موضوع که ‫ترجیح خاصی ندارم می‌خندن.
‫رک!
‫ولی برای یکی مثل من خیلی چیز خوبیه.
‫حدس زدن این‌که دخترا از چی ‫خوششون میاد خیلی کار سختیه.
‫خب، بهتره اینو بردارم...
‫می‌خواستم بپرسم ببینم از کسی ‫خوشش میاد یا نه، ولی...
‫همین‌قدر هم کافیه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫داره برف می‌باره انگار
‫می‌گم، واقعا مطمئنی می‌خوای همراهیم کنی؟
‫توی اتاق باشگاه دارن ‫پارتی می‌گیرن ها.
‫مگه وسایلتون زیاد نبود؟
‫من برای خودم مردیم ها!
‫چنتا کیف قرار نیست...
‫پس چطور قراره چتر بگیرین؟
‫پس می‌تونی یکیشو بگیری-
‫کریسمیسه، پس...
‫باحال-چان توی حس و حال عاشقانه‌س؟!
‫معجزه‌ی کریسمسه؟!
‫چیزی شده؟
‫داشتم تصور می‌کردم که من، تو،
‫
‫و باحال-چان همگی زیر ‫یه چتریم.
‫منم می‌خوام باهاتون بیام زیر چتر.
‫عالی شد، یکی دیگه هم اومد!
‫راستش منم چترمو یادم رفته.
‫همینجوری دارن زیاد می‌شن!
‫خب اگه اینقدر دلت می‌خواد ‫منم بیام، باشه خب!
‫برای بقیه‌تون چتر می‌گیرم!
‫تعداد افراد زیر ‫چتر خیلی زیاد شدن، نه؟
‫آخرش دعوا می‌شه.
‫خب، خوشحالم که فقط ‫ما دوتاییم، ناناکورا.
‫بـ- بله....
‫
‫چرا تعطیلات زمستونه اینقدر طولانیه؟! ‫دلم برای سنپای تنگ شده!
‫کیتاهاما سنپای
‫سلام؟
‫سلام...
‫عه، ناناکورا. چه خبر؟
‫چرا حرف نمی‌زنی؟
‫بدون اینکه به موضوع صحبت ‫فکر کنم زنگ زدم!
‫وایسا، تویی، باحال-چان؟!
‫آره. می‌خواستم صداتو بشنوم.
‫مـ- میشه لطفا یکم بیشتر ‫پشت تلفن آروم صحبت کنی،
‫لطفا، لطفا، لطفا، لطفا؟
‫ولی اونی که می‌خواست ‫صدایی بشنوه من بودم.
‫خب، کاری داشتی؟
‫آم...
‫دلم براتون تنگ شده.
‫ناناکورا، چون حوصله‌ت ‫سررفته بود زنگ زدی، نه؟
‫فکر کرد الانی باحال-چان بود...
‫خب، اگه اونقدر حوصله‌ت سررفته، ‫می‌تونیم سال جدید بریم یه معبدی.
‫میام!
‫اوه، اینجور نترسونم!
‫یکم آرومتر، لطفا.
‫نظرتون چیه، سنپای؟
‫محشر...
‫سردته؟
‫فقط دستام.
‫بیا. پد گرم کننده.
‫ممنونم.
‫اصلا گرم نیست ها ولی...
‫آره، راستش دیروز استفاده‌ش کردم.
‫لطفا واقعا باحال-چان نشو!
‫الان داری نقش بازی می‌کنی دیگه، مگه نه؟!
‫خب، دستام واقعا گرمن!
‫دستاتون!
‫امتحانش کن!
‫واو، سرده.
‫انگار با تمام وجودت ‫باحال-چان رو گرفتی به خودت.
‫میشه... به جای دستمال ‫گرم از این استفاده کنم؟
‫خب... اگه مشکل نداری ‫که یه چرتی بزنم.
‫دستاتون به خاطر اینکه ‫خوابتون میاد گرمن، مگه نه؟
‫طالع‌!
‫طالع
‫خب برای همه‌مون می‌خوایم، پس میشه...
‫یک، دو، سه، چهار، پنج...
‫6 تا طالع؟
‫نه، فقط دوتا کافیه!
‫مطمئنی، استاد لوس؟!
‫می‌خوام تا «بهترین بخت» رو ‫بگیریم، بکشیم!
‫پس فعلا با 20 تا شروع می‌کنیم.
‫متاسفانه نمی‌شه...
‫نکنین لطفا!
‫خوبی؟
‫شاید... نباشم... فکر کنم.
‫جاییت درد می‌کنه؟
‫فکر کنم قلبم قراره وایسه...
‫اونقدر بده؟!
‫بخت
‫خوش شانسی آینده
‫ناناکورا، طالع تو چطور بود؟
‫بهترین بخت گرفتم!
‫عه، عالیه که!
‫شانس بد
‫وایسا، این که می‌گه بده!
‫به خاطر همین بود که داشتی میفتادی؟
‫بهترین بخت!
‫ها؟ ناناکورا؟
‫به خودت بیا! می‌خوای یکی دیگه بکشیم؟
‫بهترین بخت!
‫کتابخونه
‫داری برای چی می‌خونی، ناناکورا؟
‫در طول ترم کم کم می‌خونم ‫که برای امتخان پایان ترم آماده باشم.
‫بیخیال شو به نظرم. ما هیچوقت ‫نمی‌تونیم جزو گروه باهوشا باشیم.
‫قا... قانون سینوس‌ها!
‫اون... اون دیگه چیه؟!
‫فکر کردی می‌تونی به همین ‫راحتی از کلمه‌های سخت استفاده کنی؟!
‫ای بابا، دلم می‌خواست با ‫باحال-چان رازای بیشتری درمیون بذارم.
‫من ترجیح می‌دم خاطراتمونو بیشتر کنم تا رازها.
‫می‌خوای باهام درس بخونی؟
‫لعنت! اون 29ای که گرفتیو هنوز فراموش نکردما!
‫راجع به اون سیس کن!
‫راستی، چرا اینجایی سنپای؟
‫یه کتاب بزرگ می‌خواستم ‫که بتونیم سر صحنه ازش استفاده کنیم.
‫منم داشتم می‌رفتم اتاق باشگاه که یکی بسازم.
‫ولی امروز که باشگاه تعطیله...
‫درسته.
‫ظاهرا تنها کسی که امروز ‫میاد اداره، منم.
‫فقط خودمون...!
‫می‌تونیم تنها باشیم!
‫آم...
‫ا- اگه می‌خواین، می‌تونم بهتون کمک کنم.
‫ناناکورا-سان؟
‫فکر کردم می‌خوای مثل ‫بچه‌های خوب درس بخونی.
‫از فردا شروع می‌کنم.
‫بیا بازم باهم نمره‌های ‫بد بگیریم، ناناکورا!
‫سکوت را رعایت کنید
‫عه آفتاب غروب کرده.
‫تو هم بیا یه نگاهی بکن، ناناکورا.
‫نگاه، منظره‌ی قشنگیه، نه؟
‫حتی ذره‌ای برام مهم نیست الان!
‫نظرت چیه؟
‫آم...
‫آره! خیلی بامزه‌س!
‫آره! ولی نه به اندازه‌ی تو!
‫د- داری چی می‌گی با خودت؟!
‫به خاطر تو بامزه نیستم ها!
‫باید بپرسم ولی، منظره‌ی ‫شب رو بامزه می‌دونی؟ چطور؟
‫د- داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫خب، داشتی راجع به منظره صحبت می‌کردی...
‫ولی خب اون ساختمونه شبیه ‫یه صورته، و بامزه هم هست.
‫دارین کجا رو می‌گین؟
‫نگاه! اونجا، می‌بینی؟
‫کجا؟
‫ولی بازم تو بامزه‌تری، ناناکورا.
‫فقط می‌خواستین دوباره ‫این جمله رو بگین، مگه نه؟!
‫کاش می‌دونستم احساسات ‫سنپای نسبت بهم رو بدونم...
‫با اینکه ترسناکه.
‫دیگه خیلی نمی‌تونم خودم رو نگه دارم...
‫می‌خوام تو هم منو دوست داشته باشی، سنپای!
‫این چیزیه که لوس-چان می‌گفت.
‫دوستت دارم.
‫باحال-چان رک و پوست کنده میگفت...
‫سنپای... احساساتش... ‫احساسات واقعیش چطورن؟
‫فکر نکنم بتونم امشب بخوابم.
‫کاشکی یه روزی بتونم بهش بگم.
‫ولی کی اون روز می‌شه؟
‫سه روز دیگه؟ ماه بعد؟ سال بعد؟
‫شاید فردا به صورت ‫رندوم بهم اعتراف کرد...
‫راستش اینه که... من...
‫فراموش کار ها
‫نمی‌تونم به یاد بیلرم...
‫بیلرم؟ لیبرم؟
‫سنپای، دیگه یکم لکنتتون خیلی زیاده!
‫فکر نکنم بتونم بازیگر خوبی بشم.
‫نمی‌فهمم چطور به تمرین ‫کردنت کمک می‌کنم، ناناکورا...
‫شاید باید باهات کلاس خصوصی بذارم؟
‫کار گیر میارم که بتونم پولتو بدم!
‫شاید اگه بهتر بشی، ‫بتونم باهات همکار بشم!
‫بازیگریت فوق‌العاده‌س، ناناکورا.
‫منم همیطور!
‫آم، خب... پیشتون بازیگری کردن...
‫خیلی دوستش دارم.
‫نـ- نظرتون چی بود؟ راجع به این نقش الانم؟
‫بیخیال، نقش نبود که.
‫دیگه می‌تونم تفاوتشونو تشخصی بدم ها.
‫داشتم نقش بازی می‌کردم! نقش نقش نقش نقش!
‫عه؟
‫خب، منم... بازیگریتو دوست دارم، ناناکورا!
‫عه!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫از کاه کوه ساختن
‫از کاه کوه ساختن!
‫حالا که وقت خالی داریم، ‫بیاین یه جایی بریم، سنپای.
‫یالا، دیگه سنپایت نیستم.
‫منم دیگه ناناکورا ام.
‫آها، سناریو اینه که ‫وارد خانواده‌ی ما شده، ها؟