‫ سنپای!
‫کپسول زمان پیدا کردم.
‫یادگاریمون!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۷ فارغ‌التحصیلی
‫خب، بازش کردیم...
‫شاید از وسایل صحنه‌اس؟
‫«به ریو-کون توی ۱۰ سال آینده.
‫باید خودمو بروز می‌دادم، ‫برای همینم از گذشته می‌خوام بهت بگم که چه حسی دارم.
‫واقعیتش اینه که از اولش دوستت داشتم.
‫امیدوارم ۱۰ سال دیگه هنوزم با هم دوست باشیم.»
‫از طرف رین؟!
‫مـ-من نیستم!
‫پس یعنی ۱۰ سال پیش یه رین-چان دیگه ‫توی این باشگاه بوده؟
‫اعترافی از ۱۰ سال پیش، ها...
‫به‌نظرتون اگه الان بخوننش چه حسی پیدا می‌کنن؟
‫امیدوارم ۱۰ سال دیگه هنوزم با هم دوست باشیم.
‫نمی‌دونم چرا ولی... ‫حس می‌کنم حسش یک طرفه بوده.
‫رین-چان بیچاره!
‫تو رو خدا این‌طوری به من نگاه نکنین!
‫به‌نظرم بهتره برش گردونیم جایی که بوده.
‫آره.
‫۱۰ سال دیگه، ها...
‫یعنی من اون موقع دارم چی‌کار می‌کنم؟
‫اون موقع دیگه دانش‌آموز هم نیستیم. ‫حتی نمی‌تونم تصورش کنم.
‫قراره... بزرگسال باشیم...
‫بزرگسال، ها...
‫شاید اون موقع هردومون با یکی دیگه باشیم.
‫یعنی شیطون بلا-چان قراره توی ۱۰ سال ‫آینده منو فراموشم کنه؟
‫اگه نمی‌خوای فراموشت کنم...
‫بهتره ولم نکنی.
‫این دیگه چه صدایی بود؟!
‫بـ-بازیگریم خوب بود، مگه نه؟
‫امیدوارم وقتی بزرگ شدم هنوزم ‫به مسخره بازیام ادامه بدم.
‫بی‌خیال، جدی؟
‫به ناناکورا رینِ ۱۰ سال دیگه...
‫اگه هنوزم نقش سوندره-چان رو بازی کنی، ‫هنوزم موهاتو خرگوشی می‌بندی؟
‫لطفا بهم نشون بده که ۱۰ سال دیگه چطوری موهاتو می‌بندی.»
‫این حرفا چیه!
‫امیدوارم ۱۰ سال دیگه که کپسول زمانمون ‫رو برمی‌داریم هنوزم خوشحال باشیم.
‫منم همین‌طور.
‫رین، سال نو میرین پیش فامیل‌هاتون؟
‫آره. فردا قراره راه بیفتیم.
‫فردا؟
‫ما هم فردا اول صبح راه میفتیم.
‫نمی‌خوای بخوابی؟ نصف شبه که.
‫درحال تماس با ناناکورا رین
‫خسته نیستم آخه.
‫صبح نمی‌تونی پاشی ها.
‫باشه... شب به‌خیر پس...
‫شب به‌خیر. خواب نمونیا،‌ باشه؟
‫...قطع می‌کنی یا...؟
‫آ-آخه...
‫می‌خوای من بخوابونمت؟
‫ویرایش هفتم کتاب راهنمای دانش‌آموزان
‫مدرسه بازیگری
‫خیلی لوسی!
‫زیادی برای خوابیدن احساس تنهایی می‌کنم!
‫حالا که این‌طوره،
‫لوس-چان، اجازه بده برات داستان ۱۴۰ میلیون سال پیش رو بگم،
‫یعنی وقتی که زمین هنوز تو دوران ژوراسیک بود!
‫اوه...
‫احتمالا درجا خوابم می‌بره.
‫سنپای، آرزوت چی بود؟
‫رازه...
‫راز؟\
‫آره، نمیگم.
‫ولی من دلم می‌خواد بدونم!
‫بی‌خیال بگو دیگه! ‫قول میدم رازتو پیش خودم نگه دارم!
‫باشه...
‫هورا!
‫می‌خوام قبل از این‌که سال تحصیلی تموم شه ‫کلی خاطره خوب بسازم.
‫می‌دونی، من قراره به همین زودیا فارغ‌التحصیل شم، پس...
‫دقیقا به‌خاطر همین عکس‌العملت دلم نمی‌خواست بگم.
‫من که عکس‌العمل خاصی نشون ندادم! ببین!
‫مطمئنی؟
‫راستی، پیش فامیل‌هاتون خوش گذشت؟
‫کار خاصی واس انجام دادن نداشتم واس همینم ‫کل سه روز اول سال نو رو خوابیدم.
‫سنپای... قراره به‌زودی فارغ‌التحصیل شه...
‫و من هنوزم...
‫خب، تو آرزوت چی بود رین؟
‫آ-آرزوی من؟! اممم، من...
‫مـ-موفقیت توی رژیمم.
‫چون خونه عموم که بودم خیلی موچی خوردم...
‫خب، عجب خاطره خوبی ساختیم!
‫این یکیو می‌تونی فراموشش کنی!
‫انگار منم قراره توی اجرا هم‌بازیت باشم!
‫سفید برقی
‫مثل این‌که کل سال سعی کردن یه نمایشنامه ‫بنویسن که منم بتونم توش باشم!
‫منم می‌خوام ببینمش!
‫نقش‌ها ‫ ‫شاهزاده... کیتاهاما-سنپای ‫ ‫بعد از این‌که یک سیپ سمی ‫ خورد به خواب عمیقی فرو رفته ‫ ‫^^^چون که زیادی ‫ پررو بود
‫از رو همین می‌تونی بفهمی که چقدر...
‫...از من خوششون نمیاد،‌ انگار؟
‫مگه من سنپایشون نیستم؟
‫خیلی بهت میاد سنپای!
‫فکرکنم بتونم نقش یه جنازه رو بازی کنم...
‫تو چطور؟
‫سفید برفی... ناناکورا رین ‫ ‫ سعی کرد تا طلسم رو با کمک ‫۷ تا کوتوله ‫ با روش‌های مختلف، بشکنه ‫وقت فی‌البداهه گوییه! ‫ ‫شاهزاده، تمام تلاشت رو بکن که بیدار نشی!
‫چون من دارم فارغ‌التحصیل میشم ‫دارن هرکاری دلشون می‌خواد می‌کنن،‌ نه؟!
‫وقت فی‌البداهه گوییه! ‫شاهزاده، تمام تلاشت رو بکن که بیدار نشی!
‫خوبه حداقل به یکیمون داره خوش می‌گذره.
‫«و صحنه نهایی هم وقتیه که توسط یه بوسه از خواب بید...»
‫بو—؟!
‫چی نوشته؟\
‫بو—!
‫و صحنه نهایی هم وقتیه که توسط یه بوسه از خواب بیدار میشه<3
‫مگو.
‫می‌خوام درست حسابی احساساتمو به سنپای بگم.
‫باشه.
‫بی‌خیال!
‫مطمئنم حس جفتتون همینه. نیازی نیست الکی سختش کنی.
‫نمی‌خوام سوتفاهمی پیش بیاد!
‫خب، اول جو رو درست کن! ‫الان داره چی‌کار می‌کنه؟
‫کوتوله‌ A
‫کوتوله B
‫کوتوله E
‫کوتوله D
‫درحال تمرین ‫برای بازی ‫نقش جنازه
‫مرده...
‫جانم؟
‫بهم گفت «از اون‌جایی که قراره با تو هم‌بازی باشم، ‫می‌خوام جدی بگیرمش» و از وقتی که اومده داره جنازه بودن می‌کنه.
‫ها... پس عشق که میگن اینه.
‫جدی همچین فکری می‌کنی؟
‫واضحه دیگه. خوش به حالت.
‫نه، امکان نداره!
‫من واقعا نمی‌فهمم چرا باید الکی همه چیو ‫رسمی کنی...
‫مطمئنم اگه خیلی ساده بهش بگی ازش خوشت میاد ‫هم کلی باعث خوشحالیش میشه.
‫راست میگی. ممنون.
‫هی شاهزاده!
‫میشه یه لحظه بیای این‌جا؟
‫نوبت منه؟
‫نه هنوز.
‫جنازه‌مون داره کارو یکم سخت می‌کنه...
‫مثل این‌که ما کوتوله‌ها تنهایی نمی‌تونیم بیدارش کنیم.
‫برای همینم امیدوار بودیم تو بتونی کمکمون کنی.
‫ماچ.
‫درجا پاشد...
‫چقدر برف نشسته. احساس می‌کنم کفشام مناسب نیستن.
‫منم همین‌طور.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫داری کجا میری؟
‫داری تنهایی حال می‌کنی! قبول نیست!
‫بیا نوبتی! این‌بار تو اول برو.
‫لطفا باحال-چان، باشه؟
‫بسپرش به من.
‫بی‌خیال، نامردیه!
‫شوخی کردم بابا، شوخی بود!
‫خب، بزن بریم!
‫می‌خوام کنارت راه برم...
‫ترجیحم همینه که باهات راه برم...
‫اوه، منظورت اینه می‌خوای کنارم باشی؟
‫مـ-منظورم اینه که باهم راه بریم،‌ همین!
‫مطمئنی؟
‫مطمئنم!
‫فهمیدم چیو فراموش کردم!
‫این‌جا می‌شینی؟
‫آره.
‫اگه تو یه کلاس بودیم منم این‌جا می‌نشستم؟
‫هی رین! کدوم صفحه رو داره درس میده؟
‫صفحه ۲۵!
‫یکم طبیعی‌تر باش!
‫اوه، باشه...
‫میشه خودکار قرمزتو یه لحظه قرض بدی؟
‫دوباره مال خودتو فراموش کردی؟ باورنکردنیه...
‫تازه مداد و پاک‌کن هم می‌خوام.
‫اصلا چیزیم با خودت آوردی؟!
‫آره، یکم پول.
‫پس یعنی هیچی نداری!
‫واقعا که، سنپا...
‫...واقعا که،‌ایجی-کون.
‫صبرکن ببینم! این‌طوری صدام می‌زنی از خجالت آب میشم!
‫آخه وقتی هم‌کلاسی باشیم...
‫میشه بذاریمش کنار؟
‫ایجی-کون، فراموش کردم کتابمو بیارم. ‫میشه میزمو بیارم کنارت؟
‫اگه بقیه دانش‌آموزام تو کلاس بودن ‫بازم این‌کارو می‌کردی؟
‫اگه انقدر راحت خجالت بکشی که نمی‌تونی بازیگر بشی!
‫ولی تو خودت سرخ شدی که.
‫اگه به این کارامون ادامه بدیم،
‫بقیه بچه‌ها دهنمونو سرویس می‌کنن...
‫راست میگی.
‫تا الان خیلی خوش گذشته. ‫تاحالا بهش دقت نکرده بودم، ولی...
‫احتمالا جلوی بقیه نباید این‌کارا رو بکنیم.
‫بیا از این‌ به بعد یکم بیشتر ‫کنترلش کنیم،‌ باشه؟
‫ایجی-کون!
‫فکرنکنم کنترل کردنش هم جواب بده!
‫هارم بدلی
‫نمایشی به مناسبت فارغ‌التحصیلی و بازنشستگی باشگاه تئاتر ‫نام نمایش: سفید برفی؟
‫و اکنون نمایشمون رو به مناسب فارغ‌التحصیلی و بازنشستگی ‫باشگاهمون به اسم «سفید برفی؟» شروع می‌کنیم.
‫زود باش، بیا جلو بشینیم.
‫ولی نیازی نیست که...
‫داره شروع میشه!‌ جدی داره شروع میشه!
‫سنپای، اگه زیادی هیجان‌زده بشی دیالوگاتو قاطی می‌کنی!
‫«هی، این سیب چه خوشمزه به‌نظر میاد!»
‫عالیه! تو می‌تونی.
‫می‌دونم این آخرین باره ولی...
‫قراره سفید برفی باشه! ‫شما همچین فکری نمی‌کنین؟
‫احتمالا بیشتر از تمام اجراهام از وقتی که ‫عضو این باشگاه شدم بهم خوش بگذره.
‫خیلی خوب میشه اگه یه روزی دوباره ‫بتونیم باهم اجرا کنیم.
‫سنپای...
‫بعد از این‌که اجرامون تموم شد ‫می‌خوام باهات صحبت کنم.
‫باشه.
‫تا الان خیلی صبر کردم، ولی...
‫احساس می‌کنم بالاخره می‌تونم حرفمو بزنم.
‫رین....
‫بعدا می‌بینمت، شاهزاده.
‫بـ-باشه.
‫هـ-هی، این سیب چه خوشمزه به‌نظر میاد...
‫بـ-به به...
‫این خرو ببین،‌ جدی خوردش!
‫سفید برفی! تنها راه شکستن طلسم اینه که ‫عشق واقعیش ببوستش...
‫بهش حال بده ببینم!
‫ای بابا، باشه!
‫ما که اونورو نگاه می‌کنیم، نمی‌خواد نگرانمون باشی!
‫نگران نباش!
‫همه‌تون دارین منو نگاه می‌کنین!
‫تاحالا دقت نکرده بودم که سنپای ‫چه مژه‌های بلندی داره...
‫اوه! طلسم شکسته شد!
‫و به این صورت اجرای فارغ‌التحصیلی و بازنشستگی ‫ما،‌یعنی «سفید برفی؟» به پایان می‌رسد.
‫اوه، منو باش فکر می‌کردم رین می‌خواد یه چیزی بهم بگه...
‫ر-رین رفت خونه‌شون!
‫ماچ~
‫ا-از عمد نبود!
‫...چیزیه که رین-چان قبل رفتن گفت.
‫اشتباهی اومدم؟
‫ببخشید!
‫شما می‌دونین باشگاه تئاتر کجاست؟
‫دانش‌آموز جدیدی؟
‫بله.
‫عالی شد. اتفاقا من...
‫رئیس باشگاه تئاترم! کیتاهاما ایجی.
‫خب، منم ناناکورا رین‌ام.
‫ای بابا، نخند دیگه!
‫یه جورایی...
‫می‌دونی، حتی برای یکی مثل منم خجالت‌آوره، ولی...
‫واقعا دلم می‌خواد چیزی که قراره بهم ‫بگی رو جدی بگیرم رین.
‫سنپای، من...
‫چه بخندی چه گریه کنی، این آخرین روزیه که ‫قراره دانش‌آموزای دبیرستانی باشیم!
‫خدانگهدار ای روزهای جوانی!
‫هرچند مطمئن نیستم مال من اصلا شروع شدن یا نه...
‫نمی‌تونم بفهمم دلت می‌خواد ما گریه کنیم یا بخندیم.
‫باشه، هرکی که موقع مراسم بخنده یا گریه کنه می‌بازه.
‫اوه، خوشم اومد!
‫پس مثل مسابقه زل زدنه،‌ آره؟
‫من که بعید می‌دونم ببازم.
‫مراسم ‫فارغ‌التحصیلی
‫مطمئنی؟!
‫کی قراره داور باشه؟
‫چون من که نمی‌تونم تمام این مدت ‫به شما دو تا خل و چل زل بزنم.
‫مراسم فارغ‌التحصیلی
‫بسیار خوش شانسیم که در این رویداد خوشایند ‫چنین آب‌وهوای فوق‌العاده‌ای داریم،
‫و همچنین علاقه‌مندم که از این موقعیت برای ‫تبریک گفتن به دانش‌‌آموزانمون که
‫دوران تحصیلی خودشون رو کامل کردن
‫اولین حرکت! ‫چشم‌های چپ با تمام قدرت!
‫و درحال آماده شدن برای ادامه مسیر خود هستند ‫استفاده کنم...
‫ولی خب این‌طوری نمی‌تونم ببینم داره می‌خنده یا نه!
‫حالا نوبت منه... ‫مسخره بازی جدیدم که تو بهار اختراعش کردم،
‫همون‌طور که اقبال بهمون رو کرده و ‫و آسمان امروز صافه،
‫«بچه خوشحال!» باهاش حال می‌کنی؟!
‫ به همین خاطر باور دارم امروز روز خوبی ‫برای بدرقه کردن...
‫حقیر. من بردم.
‫الکی زور نزن! ‫دیدمت خندیدی!
‫حتی آخرش هم نتونستم شکستت بدم.
‫با این‌که تمام این سال‌ها رو صرف یادگیری ‫ادا در آوردن کردم...
‫لعنتی.
‫باید ۴ سال دیگه توی کالج روی خودم کار کنم...
‫اوهه... ببین. ببین!
‫عب نداره بهش... بخندیم؟
‫نمی‌دونم.
‫پس، به تمامی دانش‌آموزانی که در این روز بهاری ‫قراره از ما جدا بشن:
‫فارغ‌التحصیل شدنتون رو تبریک میگم!
‫هی، چرا انقدر دیر کردی؟
‫میگم...
‫رین!
‫سنپای!
‫پس بالاخره دارم فارغ‌التحصیل میشم...
‫کار ناتمومی داری؟
‫سوال خوبیه.
‫دلم می‌خواست بیشتر بازیگریت رو ببینم.
‫بدون من بیچاره میشی، ها؟
‫خب آره. مگه مشکلی داره؟
‫چی‌شده شیطون بلا-چان؟
‫ولی من بدون تو مشکلی ندارم.
‫ولی تو الانشم که انگار تنها شدی.
‫صبر کن، نکنه بالاخره منم محبوب شدم؟!
‫سنپای... لطفا محبوب نشو!
‫نیازی نیست نگران باشی رین. ‫همیشه نفر اول خودتی.
‫همینو می‌گفتم! ‫این‌طوری که نمیشه بازی کنی!
‫اوه راستی... فارغ‌التحصیل شدنت رو ‫تبریک میگم سنپای.
‫بی‌خیال، چرا یهو داری رسمی حرف می‌زنی؟
‫آخه هنوز بهت تبریک نگفته بودم...
‫اوه، داری گریه می‌کنی!
‫آخه دلم برات تنگ میشه!
‫تو هم باید گریه می‌کردی!
‫چطور بود؟
‫خاک برسرت!
‫راستی رین، کلاس‌های امروز نصف روزن، مگه نه؟
‫اوه،‌ آره.
‫پس نظرت چیه بعد مدرسه بیای خونه ما؟
‫دو روز بعدی هم همین‌طوریه.
‫پس انگار خیلیم قرار نیست تنها باشی!
‫هنوز کلی وقت برای خوش‌گذرونی هست سنپای!
‫راست میگی!
‫هی، ما داریم میریم خونه. زود باش!
‫بذارین ازتون عکس بگیرم! ‫اینورو نگاه کنین!
‫بدلی رمها
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫از کاه کوه ساختن
‫از
‫کاه
‫کوه ساختن!
‫از اون موقع ۱۰ سال گذشته...
‫خاطراتم زنده شدن.
‫اوه راستی! بیا بریم کپسول زمانمون رو برداریم.
‫میگم... اصلا توش نامه‌هامونو گذاشتیم...؟