روز ۱۷
‫گوبوجی، بیدار شو.
‫چی شده؟
‫یه اتفاق بد افتاده.
‫چه بد. تمام زنای آدم...
‫احتمالاً چون اُمیدشون رو از ‫دست داده بودن اون‌کارو کردن.
‫بعد از خوردن سمی که باعث می‌شد ‫در آرامش بمیرن،
‫منو گوبوجی براشون مراسم آرومی گرفتیم.
روز ۲۶
‫گوبوئه-چان، داری عقب میوفتی!
‫خب چیکار کنم!
‫چند روز بعدش، شروع به تمرین دادن گابلینای ‫هم‌نسلم کردم.
‫و همون‌حین، هر دشمن اُمیدبخشی ‫که دیدم رو خوردم
‫تا بتونم توانایی‌های بیشتری یاد بگیرم.
‫یه‌چی داره میاد.
‫آره.
‫انگار گابلینن، ولی...
‫صـ ـ صبر کنید!
‫اونا مهاجم‌هامونن!
‫مهاجما؟!
‫درواقع پدرای نسل شمان!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫هوبوکِن، خوشحالم برگشتی!
‫تازه چی هم اوردی برامون!
‫اونا... آدمن، نه؟
‫چقدرم سرحالن!
‫اون دسته آخری‌ای که گرفتین مردن. ‫به موقع‌ شد.
‫دی‌ان‌ای گابلینا خیلی قویه
‫برای همین وقتی با گونه‌های ‫دیگه هم جفت‌گیری می‌کنن، بچه بازم گابلین می‌شه.
‫می‌تونم غریزه‌ی تولیدمثل رو درک کنم...
‫ولی به این معنی نیست باهاش مشکلی نداشته باشم.
‫مشکلی نداره من مواظب اون زنا باشم؟
‫تو کدوم خری‌ای؟!
‫بچه ننر!
‫گوبورو!
‫ای وای...
‫خب، آدم باشید.
‫خوشحال می‌شم جنگ داخلی پیش نیاد.
‫آره واقعاً. چه دردسری.
‫اونا کی‌ان؟
‫هوبوساتو و جادوگرمون، هوبوسه‌ان.
‫چطوره رهبرای هر دو نسل با هم مبارزه کنن،
‫و بعد برنده برای روستا تصمیم بگیره؟
‫البته بدون هیچ سلاحی.
‫مشکلی نیست. باید به این ‫ننر یه درس حسابی بدم.
‫مشکلی نیست.
‫پس تصمیمش گرفته شد.
‫این نخ چیه!؟
‫انگار درس دادن تموم شد.
‫گوبورو، اونو از کجا اوردی؟!
‫سلاح که نیست.
‫بدنم می‌سازتش، برای همین ‫مثل تُف می‌مونه.
‫خوب شد از عنکبوت شیطانی یاد گرفتم ‫چطوری می‌شه تار عنکبوت درست کرد.
‫جالبه.
‫تعجب کردم دیدم وقتی نبودیم ‫یکی مثل اون به دنیا اومده.
‫و خب من به‌شکل رسمی رهبر ‫این روستام. مشکلیه؟
‫باشه...
‫فهمیدیم.
‫به بقیه گفتم بهتون کاری نداشته باشن.
‫و قصدم ندارم باهاتون کاری کنم، ‫مواظبتون هم هستم.
‫و یه‌روزی هم به شهر آدما برتون می‌گردونیم.
‫ببخشید...
‫پس ما باید چیکار کنیم؟
‫برای نجات‌شون دلیلی داشتم.
‫چون...
‫چیزی نیست.
‫صرفاً دانش انسانی‌تون رو می‌خوام.
‫انگار عضو یه گروه تجاری دوره‌گرد بودن
‫و بعد گابلینای بزرگ‌تر بهشون حمله کردن.
‫مردا همه کشته شدن،
‫و تنها بازمانده‌ها همین پنج‌تا بودن.
روز ۲۸
‫صبح بخیر!‍
‫عا، صبح بخیر... ‫فکر کنم جای اینکه سریع باهاش ‫کنار اومده باشن،
‫فهمیدن رو به جلو پیش رفتن ‫باعث رفع شدن مشکلات می‌شه.
‫ممنون.
‫با مواد اولیه و وسایلی که بین ‫چیزای دزدی بود
‫براشون غذا درست کردم.
‫برای زنده موندن به غذا نیازه.
‫و هرچقدرم خوشمزه‌تر باشه، ‫بیشتر باعث آروم شدنت می‌شه.
‫آدما مثل ما تکامل پیدا نمی‌کنن، ‫ولی انگار جاش کلی شغل دارن.
‫اون دختر حواس‌پرته یه آهنگر و ارزیابه.
‫دوتا خواهرا هم آشپز و خیاطن.
‫و اون عینکیه هم کیمیاگره.
‫اون دختر سرحاله که موهاش ‫قرمزه و صبح‌بخیر گفت
‫انگار یه مبارز تازه‌کاره...
‫ولی الان زیاد به‌درد نمی‌خوره، بعداً ‫مجبورش می‌کنم تمرین کنه.
‫سن مهم نیست! از الان قدرت مهمه!
‫دیـ ـ دیگه نمی‌کشم...
‫چی شده؟! تا الان شانسی زنده موندین!؟
‫چی گفتی؟! ‫عوضی!
‫و تا چند روز بعدش، جای شکار؛ ‫تمرکزم رو روی تمرین گروهی گذاشتم.
‫البته مجبورشون کردم قوانینی که ‫طرح کردم رو هم یاد بگیرن.
روز ۳۱
‫اون روز بارونی بود...
‫منو گوبوکیچی-کون داشتیم خیلی ‫جدی تمرین می‌کردیم.
‫گوبوکیچی-کون بد نیستی!
‫همه‌ش همین بود؟! ‫نه!
‫بیا جلو، گوبورو! ‫خوبه!
‫و حین شب اون اتفاق افتاد.
‫مطمئنی؟
‫پنج‌تا جیگر اونجان،
‫و انتظار داره کاری نکنیم؟
‫چه خوبم خوابیدن.
‫شما هم باید بخوابید.
‫اون‌روز گفتم بهشون دست نزنید.
‫توی بچه نمی‌فهمی...
‫نمی‌فهمی مزه‌ی آدمای زن چه خوبـ-
‫ببخشید ترسیدید.
‫صدای چی بود؟
‫چه به موقع. گوبوکیچی-کون، ‫همه‌ی اینا رو ببر بیرون.
‫بـ ـ باشه.
‫گوبومی-چان، همه رو بیدار کن ‫و جمع‌شون کن.
‫نیازه خوب ببینن می‌خوام چیکار کنم.
‫خب عزیزان، فهمیدین قوانین روستا چی‌ان؟
‫پس برید دیگه!
‫رو مرز مرگ نگهش داشتم،
‫که یعنی هوبوکِنی که شدیدتر از ‫بقیه مجازات شد،
‫صبح فرداش مرد.
روز ۳۲
‫چه پولکای سفتی!
‫گوبوکیچی-کون! ‫باشه!
‫شکست دادن اسب سه‌شاخ سخت بود.
‫ولی یعنی...
‫نیروی حرکت پولکی. ناله‌ی پولکی اسب. ‫شفاء سریع.
‫توانایی «نیروی حرکت پولکی» را یاد گرفتید
‫توانایی «ناله‌ی پولکی اسب» را یاد گرفتید ‫توانایی «شفاء سریع» را یاد گرفتید
‫عجب چیزایی!
‫مهارت لگد. مهارت بیشتر شکافتن. ‫رخنه‌ی سه‌تایی.
‫توانایی «مهارت لگد» را یاد گرفتید ‫توانایی «مهارت بیشتر شکافتن» را یاد گرفتید
‫توانایی «رخنه‌ی سه‌تایی» را یاد گرفتید
‫رخنه‌ی سه‌تایی.
‫نمی‌دونم چطوریه، ولی تکون ‫دادن شمشیر باعث سه‌بار حمله می‌شه.
‫که یعنی اسب سه‌شاخ عجب دشمنی بود.
‫حتماً دیشب خیلی ترسیده بود.
‫برای همین آخرش، شب رو در کنار ‫دختر مو قرمز گذروندم.
روز ۳۳
‫وقتی بیدار شدم، گوبومی-چانم اون‌ورم بود.
‫و به‌خاطر اینکه رو دستام خوابیدن، ‫دوتاشون یه‌مدت درد می‌کردن.
‫گوبوئه-چان...
‫پشمات ریخت، نه؟
‫گوبوئه-چانی که اخیراً وسایل‌مون ‫رو حمل می‌کرد،
‫خودش هم به یه هوبوگابلین تکامل پیدا کرد.
‫تمریناتم خوب پیش می‌رفت. ‫گوبوکیچی-کون هم فرمانده‌ی مبارزین زره‌دار شد.
‫گوبومی-چانم فرمانده‌ی واحد دوربُرد.
‫بخش نیمه‌زره‌ای که تمرکزشون ‫روی چابکیه هم با هوبوساتو-سانه.
‫گوبوئه-چانم مسئولیت بخش حمایتی ‫که بیشتر کاراش خرحمالیه رو قبول کرد.
‫و تنها جادوگرمون، هوبوسه-سان،
‫قراره فرمانده‌ی واحد جادویی‌مون باشه...
‫ولی الان ارتش تک‌نفره‌ست.
‫اون‌روز تصمیم گرفتم تمرینات ‫رو به هر فرمانده بسپارم،
‫و خودم برای شکار برم تو اعماق جنگل.
‫ارزش امتحان کردنو داره.
‫مرحله اول جادوی مرگ... ‫دائه دِرگ!
‫شاید چون برای بار اول از جادوی ‫تهاجمی استفاده کردم، یکم پررو شدم.
‫و به سمت شمال جنگل رفتم.
‫مسیر طولانی‌ای رو اومدم.
‫و بعد یادم اومد...
‫خوب گوش کنید...
‫هرگز وارد جنگلای شمالی نشید.
‫اون‌تو یه هیولای به‌شدت گنده ‫و ترسناکِ سرخ به‌اسم خرس سرخ زندگی می‌کنه!
‫درسته... و اینجا هم اعماق جنگل ‫شمالیه‌ایه که گفت.
‫ما که نمی‌تونستیم یه اسب سه‌شاخ ‫رو راحت سوراخ کنیم، ولی...
‫اون خرس سرخه!
‫هر آدم بامنطقی، درجا فرار می‌کنه.
‫ولی من...
‫شروع کردم به یه نقشه برای شکست دادنش فکر کردم.
‫می‌خوام باهاش بجنگم. شکستش ‫بدم و بخورمش.
‫حس کردم غرایزم دارن تشویقم می‌کنن.
‫مرحله اول جادوی مرگ: گائه دِرگ.
‫و برای همین از تمام توانم استفاده ‫می‌کنم تا اینو شکست بدم!
‫گوبومی-چان چی شده؟؟
‫گوبورو هنوز برنگشته.
‫راستی، ندیدمش.
‫وایسا از بقیه بپرسم.
‫نه. امروز ندیدمش. کل ‫روز داشتم تمرین می‌کردم.
‫نمی‌دونم. ولی گوبورو-چان ‫قویه، نباید مشکلی باشه.
‫تمام روز داشتم کتاب جادو می‌خوندم.
‫و شنیدی که.
‫مرسی.
‫این...
‫دست راستشو فدا کرد تا جلوی جادو رو بگیره!
‫عجب غریزه‌ی تیزی!
‫و اون پنجه‌ها...
‫فکر نمی‌کنم زره خالص پولکی‌ای ‫که از اسب سه‌شاخ گرفتم کمکی کنه!
‫پس...
‫از انتظارمم محکم‌تره!
‫این چطوره؟!
‫هوی!
‫دماش دو هزارتایی بود...
‫تو زندگی قبلیم نه خرسی رو دیده ‫بودم که آتیش تنفس کنه، و نه راجع بهش شنیده بودم.
‫باید برای تموم کردنش آمادگی ‫آسیب دیدنو داشته باشم.
‫اومدم!
‫خب، بذار اون آتیشتو ببینم!
‫شاید از بیرون محکم باشی...
‫ولی توی دهنت چطوره؟!
‫می‌شه گفت مساوی شدیم.
‫شمشیرم هنوز توی دهنشه.
‫الان نباید بتونه آتیش بده بیرون.
‫عجب غرشی.
‫بیشتر موجودات زنده به‌خاطر ‫صداش خشکشون می‌زنه...
‫اصلاً قصد افتادن نداره، ‫ولی اگه من یه ضربه‌ی دیگه بخورم، تمومه.
‫شرایط به‌شدت به ضررمه...
‫ولی همین باعث می‌شه مزه‌ی غذا خوب باشه!
‫گشنمه!
‫من...
‫می‌خوام...
‫بخورمت!
روز ۳۴
‫فک کنم... بردم.
‫توانایی «ضربه‌ی سنگین» را یاد گرفتید ‫ضربه‌ی سنگین. قدرت مغلوب‌گر.
‫توانایی «قدرت مغلوب‌گر» را یاد گرفتید
‫میزان لول پیشی گرفته‌ است
‫حالا که شرایط ویژه‌ی «قاتل قهرمان» «حالت سلطه‌گر» ‫«■خدا■■» ‫تکمیل شده‌است
‫امکان «پیشروی تکامل» ‫به «نوع: اوگر کمیاب» می‌باشد.
‫درحالی که داشتم بیهوش می‌شدم...
‫بله رو انتخاب کردم. ‫مایل به «تکامل» هستید؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
روز ۳۵
‫خیلی گشنمه...
‫غرش ارباب کوهستان. درخشش تهدیدگر. ‫مقاومت دربرابر همه‌چیز.
‫توانایی «ارباب کوهستان» را یاد گرفتید
‫توانایی «درخشش تهدیدگر» را یاد گرفتید ‫توانایی «مقاومت دربرابر همه‌چیز» را یاد گرفتید
‫راستی... باید خزش رو بکَنم.
‫عه. چاقوم همیشه انقدر کوچیک بود؟
‫فک کنم... اوگر شدم.
‫یـ ـ یه اوگر حمله کرده!
‫همه فرار کنین! ‫قبل از اینکه کاری کنه ‫دخلشو بیارید!
‫می‌گم...
‫داره می‌خنده!
‫چرا همچین موقعی گوبورو-سان نیستن؟!
‫گوبورو؟!
‫آره. چیزه... من برگشـ-
‫عوضی کجا بودی؟!
‫آخ آخ آخ آخ...
‫واقعاً نگرانم کردی!
‫بله، درسته.
‫دست چپت کو؟!
‫گوبورو، خدایی عالی‌ای!
‫باورم نمی‌شه.
‫اون خرس سرخی که گفته می‌شه ‫می‌تونه اوگرا رو بکشه و بخوره...
‫یک ماه بعد از تولدت، ارباب جنگل‌های ‫شمالی رو شکست دادی،
‫و به یه اوگر تکامل پیدا کردی...
‫گوبومی-چان یه مدت سرم غر زد، ‫و بقیه هم سوال پیچم کردن.
‫ولی... تونستم زنده بمونم و برگردم.
‫قسمت بعدی «استفاده مجدد»